ISYARAT KASALAPAN BELAS ANU NGANDUNG PANGAJARAN LEMES
Dina isyarat-isyarat sateuacanna, parantos dibuktikeun kalayan kacida pastina sareng tanpa mamang yén rosul anu Mulya ﷺ mangrupakeun utusan Gusti Haqq. Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ, anu karosulanana kabuktosan ku rébuan dalil anu pasti, mangrupakeun dalil anu pangcaangna sareng bukti anu paling pasti pikeun kaésaan Ilahi sareng kabagjaan anu langgeng. Dina ieu isyarat, abdi sadaya badé ngajéntrékeun sacara pondok ngeunaan éta dalil anu nyaangan sareng caang, sareng éta bukti anu nyarios kalayan leres, ku ringkesan anu paling ringkes. Sabab ku anjeunna mangrupakeun dalil sareng hasilna nyaéta makrifat Ilahi, tangtos kedah wanoh ka dalil éta sareng terang kana segi anu dituduhkeunana. Ku kituna, abdi sadaya ogé badé ngajéntrékeun segi anu dituduhkeunana sareng leresna ku ringkesan anu kacida pondokna. Kieu: Sakumaha mahluk-mahluk ieu jagat, diri rosul anu Mulya ﷺ nuduhkeun ayana sareng kaésaan Gusti Khâliq jagat; anjeunna ogé parantos ngumumkeun ku lisanna dalil dirina éta sareng dalil sakabéh mahluk. Ku anjeunna mangrupakeun dalil, abdi sadaya badé nuduhkeun dina lima belas dasar hujjah sareng lempengna dalil éta, leresna sareng haqna. Dasar Kahiji: Ieu dalil, anu ku dirina, lisanna, kaayaanana sareng ucapanana nuduhkeun Gusti Sâni' jagat, dikukuhkeun ku hakékat jagat sareng leres. Sabab dalil sakabéh mahluk kana kaésaan tangtos minangka pangukuh ka jalmi anu nyarioskeun kaésaan. Hartosna, perkara anu anjeunna tepikeun ogé dikukuhkeun ku sakabéh jagat. Kaésaan Ilahi anu dijéntrékeunana, anu mangrupakeun kasampurnaan mutlak, sareng kabagjaan anu langgeng, anu mangrupakeun kasaéan mutlak, luyu sareng cocog sareng kaéndahan katut kasampurnaan sakabéh hakékat alam; ku kituna anjeunna tangtos leres dina perkara anu ditepikeunana. Hartosna, rosul anu Mulya ﷺ mangrupakeun bukti anu nyarios, anu leres sareng dikukuhkeun, pikeun kaésaan Ilahi sareng kabagjaan anu langgeng. Dasar Kadua: Ieu dalil anu leres sareng dikukuhkeun, lantaran kagungan rébuan mu’jizat, syariat anu henteu dinasakh, sareng ondangan anu ngawengku sakumna jin sareng manusa, ngaleuwihan sakabéh nabi, tangtos mangrupakeun pamingpin sakabéh nabi. Ku kituna, anjeunna ngawengku rusiah mu’jizat-mu’jizat sareng kasapukan sakabéh nabi. Hartosna, kakuatan ijmak sakabéh nabi sareng kasaksian mu’jizat-mu’jizatna ngawujudkeun hiji tempat nyandar pikeun leres sareng haqna anjeunna. Anjeunna ogé sultan sareng guru sakabéh wali sareng asfiya anu ngahontal kasampurnaan ku atikan, pituduh sareng cahya syariatna. Ku kituna, anjeunna ngawengku rusiah karamah-karamahna, pangukuhna anu sapuk, sareng kakuatan panalungtikanana. Sabab aranjeunna parantos nyandak jalan anu dibuka ku guruna, anu pantona ditingalkeun kabuka, teras manggih hakékat. Ku kituna, sakabéh karamah, panalungtikan sareng ijmak aranjeunna méré tempat nyandar pikeun leres sareng haqna éta guru anu suci. Sakumaha anu katingali dina isyarat-isyarat sateuacanna, éta bukti kaésaan ogé kagungan sakitu seueur mu’jizat anu pasti, yakin sareng écés, irhasat anu luar biasa, sareng dalil kanabian anu tanpa mamang, anu ngukuhkeun anjeunna ku cara anu sapertos kitu nepi ka sanaos jagat ngahiji, éta henteu tiasa ngabatalkeun pangukuhna! Dasar Katilu: Anu ngumumkeun kaésaan sareng ngabéwarakeun kabagjaan anu langgeng, anu kagungan mu’jizat-mu’jizat anu écés éta, dina dirina anu mulya kagungan akhlak-akhlak luhur, dina pancén karosulanana kagungan watak-watak anu luhur, sareng dina syariat katut agama anu ditepikeunana kagungan sipat-sipat anu luhur ajénna, anu sapertos kitu nepi ka musuh anu panggalakna ogé ngukuhkeun anjeunna sareng henteu manggih jalan pikeun mungkir. Ku sabab dina dirina, pancénna sareng agamana aya akhlak-akhlak anu pangluhur sareng pangéndahna, watak-watak anu pangluhur sareng pangsampurnana, sareng sipat-sipat anu pangberharga sareng pangditampina, tangtos anjeunna téh conto, wawakil, gambaran sareng guru kasampurnaan sareng akhlak-akhlak luhur anu aya dina mahluk. Ku kituna, kasampurnaan ieu dina dirina, pancénna sareng agamana mangrupakeun tempat nyandar anu sakitu kuatna pikeun haq sareng leresna anjeunna, anu henteu tiasa oyag dina segi naon waé. Dasar Kaopat: Anu ngumumkeun kaésaan sareng kabagjaan éta, anu mangrupakeun tambang kasampurnaan sareng guru akhlak-akhlak luhur, henteu ngadawuh ti dirina sorangan, nanging dipiwarang ngadawuh. Leres, Gusti Khâliq jagat anu ngadamel anjeunna ngadawuh. Anjeunna nampi pangajaran ti Gusti Guruna anu Azali, teras ngajarkeun. Sabab ku rébuan dalil kanabian anu sawaréhna parantos dijéntrékeun dina isyarat-isyarat sateuacanna, Gusti Khâliq jagat, ku nyiptakeun sakabéh mu’jizat éta dina pananganna, némbongkeun yén anjeunna ngadawuh pikeun Mantenna sareng nepikeun firman-Na. Al-Qur’an anu sumping ka anjeunna ogé, ku opat puluh segi i’jaz di jero sareng di luarna, némbongkeun yén anjeunna mangrupakeun juru katerangan Gusti Haqq. Anjeunna ogé, dina dirina, ku sakabéh ihlas, takwa, daria, amanah sareng sakabéh kaayaan katut paripolahna anu sanés, némbongkeun yén anjeunna henteu ngadawuh kalayan nami dirina sareng ku pamikiranana sorangan, nanging ngadawuh kalayan nami Gusti Khâliqna. Sadaya ahli hakékat anu ngadangu anjeunna ogé parantos ngukuhkeun ku paningal batin sareng panalungtikan, sarta iman kalayan ilmal-yaqin yén anjeunna henteu ngadawuh ti dirina sorangan, nanging Gusti Khâliq jagat anu ngadamel anjeunna ngadawuh, ngajarkeun ka anjeunna sareng ngadamel anjeunna ngajarkeun. Ku kituna, leres sareng haqna anjeunna nyandar kana kasapukan opat dasar anu kacida kuatna ieu. Dasar Kalima: Éta Juru Katerangan Firman Azali ningali ruh-ruh, gunem catur sareng malaikat-malaikat, sareng nungtun jin katut manusa. Anjeunna nampi pangajaran sanés dina alam manusa sareng jin, malah di luhur alam ruh sareng alam malaikat. Anjeunna kagungan hubungan sareng terang kana anu aya di saluareunana. Mu’jizat-mu’jizatna sateuacanna sareng perjalanan hirupna anu pasti ku tawatur parantos ngabuktikeun ieu hakékat. Ku kituna, béda sareng tukang ramal sareng anu ngawartosan perkara gaib anu sanés, kana béja-béjana sanés jin, sanés ruh, sanés malaikat, malah Malaikat Muqarrabin salian ti Jibril ogé henteu tiasa milu campur. Malah Hazrat Jibril, anu sering janten pendampingna, kadang ogé anjeunna tinggalkeun di tukang. Dasar Kagenep: Jalmi anu mangrupakeun sayyid malaikat, jin sareng manusa éta téh buah tangkal jagat anu pangpinuhna cahya sareng pangsampurnana, gambaran Rohmat Ilahi, conto kaasih Rabbani, bukti Gusti Haqq anu pangcaangna, lampu hakékat anu pangmancarna, konci rusiah jagat, anu ngabuka tatarucingan ciptaan, anu ngajéntrékeun hikmah alam, anu ngumumkeun kakawasaan Ilahi, anu ngagambarkeun kaéndahan seni Rabbani, sareng tina segi kamampuhna anu ngawengku sagala perkara, anjeunna téh conto anu pangsampurnana pikeun kasampurnaan-kasampurnaan anu aya dina mahluk. Ku kituna, sipat-sipat sareng pribadi maknawi anjeunna ieu nuduhkeun, malah némbongkeun yén anjeunna téh tujuan ahir jagat. Nyaéta, Gusti Khâliq jagat ieu parantos nengetan anjeunna sareng nyiptakeun jagat. Tiasa disebatkeun: upami Mantenna henteu nyiptakeun anjeunna, Mantenna ogé henteu bakal nyiptakeun jagat. Leres, hakékat-hakékat Al-Qur’an sareng cahya-cahya iman anu dibawana ka jin sareng manusa, sareng akhlak-akhlak luhur katut kasampurnaan luhur anu katingali dina dirina, mangrupakeun saksi anu pasti pikeun ieu hakékat. Dasar Katujuh: Éta bukti Gusti Haqq sareng lampu hakékat parantos némbongkeun agama sareng syariat anu ngawengku aturan-aturan anu bakal ngajamin kabagjaan dua alam. Bari ngawengku éta, anjeunna ogé parantos ngajéntrékeun hakékat-hakékat sareng pancén-pancén jagat, sareng Asma katut Sipat-sipat Gusti Khâliq jagat, kalayan sampurna haq. Islam sareng syariat éta ngawengku sadayana sareng sampurna ku cara anu sapertos kitu, sareng ngajéntrékeun jagat sareng dirina sorangan ku cara anu sapertos kitu, nepi ka saha anu merhatikeun sipat dasarna tangtos ngartos yén agama éta mangrupakeun béwara sareng katerangan Zat anu ngadamel ieu jagat anu éndah, pikeun ngajéntrékeun jagat éta sareng Mantenna sorangan. Sakumaha tukang hiji istana nyieun katerangan anu luyu sareng éta istana, sareng nyerat katerangan pikeun némbongkeun dirina sareng sipat-sipatna, kitu ogé dina agama sareng syariat Muhammad ﷺ katingali ngawengku sadayana, luhur sareng haq, anu sapertos kitu nepi ka némbongkeun yén éta medal tina kalam Zat anu nyiptakeun sareng ngatur jagat. Saha anu ngatur jagat kalayan éndah, Mantenna ogé anu ngatur ieu agama kalayan éndah. Leres, aturan anu pangsampurnana éta tangtos merlukeun susunan anu pangéndahna ieu. Dasar Kadalapan: Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ, anu kagungan sipat-sipat anu parantos disebat sareng nyandar kana tempat-tempat nyandar anu kuat sareng henteu tiasa oyag dina unggal segi, ngadep ka alam anu katingali, ngumumkeun kalayan nami alam gaib di luhureun sirah jin sareng manusa, sareng ngadawuh ka kaum katut bangsa anu aya di tukangeun abad-abad anu bakal sumping. Anjeunna nyauran ku cara anu sapertos kitu nepi ka kadangu ku sakumna jin sareng manusa, di sadaya tempat sareng sadaya abad. Leres, abdi sadaya nguping! Dasar Kasalapan: Anjeunna ngadawuh kalayan sakitu luhurna sareng kuatna nepi ka sakabéh abad ngadangu anjeunna. Leres, unggal abad nguping sora pantulna. Dasar Kasapuluh: Tina perjalanan anjeunna katingali yén anjeunna ningali, teras ngawartosan kitu. Sabab dina waktos-waktos anu paling bahaya, anjeunna ngadawuh kalayan kacida pageuhna, tanpa ragu sareng tanpa guligah. Kadang anjeunna nyalira nantang dunya. Dasar Kasabelas: Ku sakabéh kakuatanana, anjeunna ngondang sareng nyauran kalayan sakitu kuatna nepi ka satengah bumi sareng saperlima umat manusa ngawaler “Labbayk” kana sorana, sareng ngucapkeun ﺳَﻤِﻌْﻨَﺎ ﻭَﺍَﻃَﻌْﻨَﺎ. Dasar Kadua Belas: Anjeunna ngondang kalayan sakitu dariana sareng ngatik kalayan dasar anu sakitu pageuhna nepi ka ngukir aturan-aturanana dina dahi abad-abad sareng dina batu-batu wewengkon, sareng ngajantenkeunana tetep langgeng dina raray jaman-jaman. Dasar Katilu Belas: Anjeunna ngadawuh sareng ngondang kalayan sakitu pastina sareng percayana kana kuatna hukum-hukum anu ditepikeunana, nepi ka sanaos dunya ngahiji, éta henteu tiasa ngajantenkeun anjeunna mundur sareng kaduhung tina hiji hukumna. Anu janten saksi pikeun ieu téh sakabéh sajarah hirup sareng sirahna anu luhur. Dasar Kaopat Belas: Anjeunna ngondang sareng nepikeun kalayan ayem sareng percaya anu sapertos kitu, nepi ka henteu nampi hutang budi ti saha waé, henteu guligah dina nyanghareupan kasusah naon waé, sareng tanpa ragu, kalayan sampurna tulus sareng murni, anjeunna nyalira ngalaksanakeun sareng nampi sateuacan sadayana, teras ngumumkeun hukum-hukum anu dibawana. Anu janten saksi pikeun ieu téh zuhudna anu kasohor, henteu gumantungna ka batur, sareng henteu daékna ka hiasan-hiasan fana dunya, anu dipikanyaho ku sadayana, boh sobat boh musuh. Dasar Kalima Belas: Nurutna kana agama anu dibawana anu langkung ti sadayana, ubudiyahna ka Gusti Khâliqna anu langkung ti sadayana, sareng takwana kana perkara-perkara anu dilarang anu langkung ti sadayana, pasti némbongkeun yén anjeunna téh anu nepikeun sareng utusan Gusti Sultan Azali sareng Langgeng, abdi anu pangikhlasna tina Gusti Ma'bûd Anu Saleresna éta, sareng juru katerangan firman azali. Hasil lima belas dasar ieu nyaéta kieu: Jalmi anu kagungan sipat-sipat anu parantos disebat ieu, ku sakabéh kakuatanana, salami hirupna, sababaraha kali sareng teras-terasan ngadawuh ﻓَﺎﻋْﻠَﻢْ ﺍَﻧَّﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ, ngumumkeun kaésaan. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَ ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍٰﻟِﻪِ ﻋَﺪَﺩَ ﺣَﺴَﻨَﺎﺕِ ﺍُﻣَّﺘِﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
HIJI KURNIA ILAHI SARENG HIJI BUKTI INAYAH RABBANI
ﻭَ ﺍَﻣَّﺎ ﺑِﻨِﻌْﻤَﺔِ ﺭَﺑِّﻚَ ﻓَﺤَﺪِّﺙْ Kalayan kahayang pikeun janten conto anu luyu sareng maksadna, abdi sadaya nyarios: Dina ngarang ieu risalah, abdi badé nyebat hiji bukti inayah sareng Rohmat Gusti Haqq, sangkan anu maca ieu risalah merhatikeun kalayan daria. Ngarang ieu risalah henteu kantos aya dina manah abdi. Sabab Kalimah Katilu Puluh Hiji sareng Kasalapan Belas ngeunaan karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ parantos ditulis. Ujug-ujug, hiji panggeuing anu maksa pikeun nyerat ieu risalah sumping kana manah. Kamampuh ingetan abdi ogé parantos pareum salaku akibat musibah-musibah. Dina cara abdi sareng karya-karya anu ku abdi ditulis, abdi ogé henteu kantos nyandak jalan ku cara ngutip, ku cara “qala-qila”. Di sisi abdi ogé henteu aya kitab-kitab hadis sareng sirah. Sanaos kitu, abdi ngamimitian kalayan ngucapkeun “Tawakkaltu 'alalloh”. Hasilna sapertos kitu nepi ka ingetan abdi ngabantosan langkung ti kamampuh ingetan Said Baheula. Unggal dua atanapi tilu jam, tilu puluh atanapi opat puluh kaca ditulis kalayan gancang. Dina sajam waé, lima belas kaca ditulis. Kalolobaanana dicutat tina kitab-kitab sapertos Bukhari, Muslim, Bayhaqi, Tirmidzi, Şifa-i Şerif, Abu Nuaym sareng Tabari. Padahal manah abdi gumeter, sabab upami aya kasalahan dina ieu kutipan, lantaran éta hadis, kedah janten dosa. Nanging, kaharti yén aya inayah sareng aya kabutuhan pikeun ieu risalah. Insya Alloh parantos ditulis kalayan sahih. Upami aya kasalahan dina sababaraha lafaz hadis atanapi nami para rawi, abdi nyuhunkeun ka sadérék-sadérék abdi supados ngabenerkeun sareng ningalina kalayan hampura.
Bedîüzzaman Said Nursî
Leres, abdi sadaya nyerat draf, sareng Guru abdi sadaya anu nyarios. Di sisina henteu aya kitab naon waé, sareng anjeunna ogé henteu ngarujuk ka nanaon. Anjeunna ujug-ujug nyarios kalayan kacida gancangna, sareng abdi sadaya nyerat. Dina dua atanapi tilu jam, abdi sadaya nyerat tilu puluh atanapi opat puluh kaca, malah langkung. Abdi sadaya ogé ngagaduhan kayakinan yén ieu hasil téh karamah mu’jizat-mu’jizat nabi.
Palayan tetepna: Abdullah Çavuş.
Palayan sareng panyerat drafna: Süleyman Sami.
Panyerat draf sareng sadérék aheratna: Hâfız Hâlid.
Panyerat draf sareng salinan beresih: Hâfız Tevfik.