TAMBIHAN KAHIJI MU'CİZAT-I AHMEDİYE
(Lantaran Kalimah Kasalapan Belas ngeunaan karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ sareng tambihanana ngeunaan mu’jizat beulahna bulan, éta dicandak ka dieu lantaran luyu sareng tempat pedaran.) ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ Tétés Kahiji tina Lem’a Kaopat Belas, anu ngawengku opat belas tétés: Aya tilu nu ageung sareng ngawengku sadayana anu ngawanohkeun Gusti Rabb urang ka urang. Kahiji: Ieu kitab jagat, anu sakedik kasaksianana parantos ku abdi sadaya didangukeun dina tilu belas kilatan tina Pangajaran Katilu Belas risalah Nur. Kahiji deui: Khatamul Anbiya ﷺ, anu mangrupakeun ayat anu agung tina ieu kitab anu ageung. Sareng hiji deui: Al-Qur’an anu agung. Ayeuna urang kedah wanoh sareng ngadangu Khatamul Anbiya ﷺ, bukti kadua anu nyarios ieu. Leres, tingali pribadi maknawi éta bukti: beungeut bumi hiji masjid, Makkah hiji mihrab, Madinah hiji mimbar... Nabi urang ﷺ, éta bukti anu écés, imam pikeun sadaya ahli iman, ahli khutbah pikeun sakumna manusa, pamingpin pikeun sadaya nabi, sayyid pikeun sadaya wali, pamingpin zikir dina hiji lingkaran zikir anu diwangun ku sadaya nabi sareng wali... Anjeunna hiji tangkal anu pinuh cahya, anu sadaya nabi mangrupakeun akar-akarna anu hirup sareng sadaya wali mangrupakeun buah-buahna anu seger. Sakabéh nabi anu nyandar kana mu’jizat-mu’jizatna sareng sadaya wali anu percaya kana karamah-karamahna ngukuhkeun sareng nandatanganan unggal perkara anu ditepikeunana. Sabab anjeunna ngadawuh sareng negeskeun لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Éta jalma-jalma zikir anu pinuh cahya, anu ngabaris di sadaya sisi katuhu sareng kenca, nyaéta di sisi baheula sareng anu bakal sumping, kalayan ngulang kecap anu sami sareng sapuk, sacara maknawi nyarios ٔﺻَﺪَﻗْﺖَ ﻭَ ﺑِﺎْﻟﺤَﻖِّ ﻧَﻄَﻘْﺖَٔ. Prasangka mana anu wani milu campur kana hiji perkara anu dikukuhkeun ku sakitu seueur tanda tangan anu henteu kaétang? Tétés Kadua: Sakumaha éta bukti tauhid anu pinuh cahya dikukuhkeun ku ijmak sareng tawatur dua jangjangna, kitu ogé anjeunna dikukuhkeun sareng ditetepkeun leres ku ratusan isyarat kitab-kitab samawi sapertos Taurat sareng Injil {(Catetan handap): Hüseyin-i Cisrî parantos nyandak saratus opat belas isyarat tina kitab-kitab éta dina “Risale-i Hamîdiye”-na. Upami sanggeus dirobih kénéh kapanggih sakitu seueur, tangtos sateuacanna aya seueur katerangan anu écés.}, rébuan tanda irhasat, wartos gumbira hatif anu kasohor, kasaksian tukang ramal anu mutawatir, dalil rébuan mu’jizatna sapertos beulahna bulan, sareng haqna syariat. Kitu ogé akhlakna anu pinuji anu kacida sampurnana dina dirina, watak-watakna anu luhur ajénna sareng kacida éndahna dina pancénna, sareng takwana anu luar biasa, ubudiyahna anu luar biasa, dariana anu luar biasa sareng pageuhna anu luar biasa, anu némbongkeun amanahna anu sampurna, kuatna iman, ayemna anu kacida ageungna sareng percayana anu kacida pastina, némbongkeun kalayan écés sapertos panonpoé yén anjeunna kacida leresna dina perkara anu ditepikeunana. Tétés Katilu: Upami anjeun hoyong, hayu urang angkat ka jaman kabagjaan, ka Jazirah Arab. Sanaos ngan dina lamunan, urang badé ningali sareng nganjang ka anjeunna anu nuju ngalaksanakeun pancén. Tingali, urang ningali hiji jalmi anu istiméwa ku saéna paripolah sareng éndahna rupina. Dina pananganna aya kitab anu némbongkeun mu’jizat, dina lisanna aya dawuhan anu wanoh kana hakékat-hakékat. Anjeunna nepikeun hiji khutbah azali ka sakumna putra Adam, malah ka jin, manusa sareng malaikat, malah ka sadaya mahluk. Ku ngaréngsékeun sareng ngajéntrékeun tatarucingan anu ahéng anu mangrupakeun rusiah diciptakeunna alam, sareng ku ngabuka katut ngungkabkeun rusiah anu hese anu mangrupakeun rusiah jagat, anjeunna masihan waleran anu ngayakinkeun sareng ditampi kana tilu patarosan anu ageung, hese sareng matak gentar, anu ditaroskeun ka sadaya mahluk sareng ngajantenkeun sadaya akal sibuk kalayan héran: “Naon anjeun? Ti mana anjeun sumping? Badé ka mana anjeun?” Tétés Kaopat: Tingali! Anjeunna nyebarkeun pancaran cahya hakékat anu sapertos kitu: upami anjeun ningali jagat ti saluareun lingkungan pituduh hakékat anjeunna anu pinuh cahya, tangtos anjeun bakal ningali wangun jagat sapertos tempat duka anu umum, mahluk-mahluk sapertos anu henteu silih wanoh, malah musuh, barang-barang anu henteu hirup sapertos layon anu pikasieuneun, sareng sadaya anu hirup sapertos yatim anu nangis ku tamparan leungit sareng papisah. Ayeuna tingali, ku cahya anu disebarkeunana, éta tempat duka anu umum robih janten tempat zikir anu pinuh sumanget sareng daya tarik. Éta mahluk-mahluk anu henteu silih wanoh sareng jadi musuh robih janten sobat sareng sadérék. Éta barang-barang anu henteu hirup, paéh sareng jempé, janten papancén anu marahmay sareng palayan anu tunduk. Éta yatim-yatim tanpa sasaha anu nangis sareng humandeuar robih janten anu zikir dina tasbih, atanapi anu sukur lantaran pancénna parantos réngsé. Tétés Kalima: Ku éta cahya ogé, gerak, rupa-rupa, robah sareng silih gentos dina jagat kaluar tina henteu ngandung hartos, tina sia-sia sareng tina janten cocooan kabeneran. Éta masing-masing janten serat Rabbani, kaca ayat-ayat ciptaan sareng eunteung Asma Ilahi, sareng alam ogé naék kana darajat hiji kitab Hikmah Alloh Nu Shamad. Lemah sareng teu mampuhna manusa anu teu aya watesna, fakir sareng kabutuhan-kabutuhanana anu ngajantenkeun anjeunna ragrag di handapeun sadaya sasatoan, sareng akalna anu janten sarana mawa sedih, nyeri sareng duka, anu ngajantenkeun anjeunna langkung cilaka tibatan sadaya sasatoan, nalika disinaran ku éta cahya, manusa naék di luhur sadaya sasatoan sareng sadaya mahluk. Ku teu mampuh, fakir sareng akal anu parantos disinaran éta, ngaliwatan panyuhunan anjeunna janten sultan anu dipikacinta, sareng ngaliwatan tangis anjeunna janten khalifah bumi anu dipikaogoan. Hartosna, upami henteu aya éta cahya, boh jagat boh manusa, malah unggal perkara ogé turun janten henteu aya ajénna. Leres, tangtos dina jagat anu sakitu éndahna kedah aya jalmi anu sapertos kitu. Upami henteu, jagat sareng bulatan-bulatan langit kedahna henteu aya. Tétés Kagenep: Ku sabab éta jalmi anu ngawartosan sareng ngabéwarakeun kabagjaan anu langgeng, anu ngungkabkeun sareng ngumumkeun rohmat anu henteu aya tungtungna, anu ngumumkeun sareng niténan kaéndahan kakawasaan rububiyah, sareng anu ngungkabkeun katut némbongkeun harta-harta Asma Ilahi, upami anjeun ningali anjeunna tina ieu sisi, nyaéta tina segi ubudiyahna, anjeun bakal ningali anjeunna minangka conto kaasih, gambaran rohmat, kamulyaan manusa sareng buah tangkal ciptaan anu pangpinuhna cahya. Upami anjeun ningali anjeunna tina sisi éta, nyaéta tina segi karosulanana, anjeun bakal ningali bukti Gusti Haqq, lampu hakékat, panonpoé hidayah sareng sarana kabagjaan. Tingali, kumaha cahayana, sapertos kilat anu nyambar, ngahontal ti wétan ka kulon; satengah bumi sareng saperlima manusa nampi hadiah hidayahna sareng ngajaga éta sapertos panyalindungan nyawana. Naon anu kajantenan ka nafsu sareng setan urang, nepi ka henteu nampi لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ, dasar sadaya perkara anu ditepikeun ku jalmi anu sapertos kitu, kalayan sadaya tingkatanana? Tétés Katujuh: Tingali, kumaha gancangna anjeunna sakaligus nyabut sareng ngaleungitkeun kabiasaan katut akhlak goréng anu biadab tina rupa-rupa kaum anu biadab, fanatik kana kabiasaanana sareng wangkel di ieu jazirah anu lega, teras ngalengkepan aranjeunna ku sadaya akhlak anu saé, sareng ngajantenkeun aranjeunna guru pikeun sakumna alam sareng guru bangsa-bangsa anu miboga adab. Tingali! Anjeunna sanés ngan ngawasa anu lahir, nanging meunangkeun sareng ngatundukkeun akal, ruh, manah sareng nafsu. Anjeunna janten anu dipikacinta ku manah-manah, guru akal-akal, anu ngatik nafsu-nafsu sareng sultan ruh-ruh. Tétés Kadalapan: Anjeun uninga yén hiji pamingpin anu ageung ngan tiasa ngaleungitkeun hiji kabiasaan alit sapertos roko tina hiji kaum alit salamina ku usaha anu ageung. Nanging, tingali ieu jalmi: anjeunna ngaleungitkeun kabiasaan-kabiasaan anu ageung sareng seueur tina kaum-kaum anu ageung, wangkel sareng fanatik, ku kakuatan lahir anu alit, ku usaha anu alit sareng dina waktos anu pondok, sareng nempatkeun katut ngukuhkeun gagantina watak-watak luhur anu sakitu pageuhna nepi ka saolah-olah campur sareng getih katut uratna. Anjeunna ngalakukeun seueur deui padamelan anu luar biasa sapertos ieu. Ka anu henteu ningali jaman kabagjaan éta, abdi sadaya témbongkeun Jazirah Arab di payuneun panonna. Mangga aranjeunna nyandak ratusan ahli filsafat, angkat ka dinya sareng damel saratus taun. Naha aranjeunna tiasa ngalakukeun sapersaratus tina anu anjeunna lakukeun dina sataun dibandingkeun sareng jaman éta? Tétés Kasalapan: Anjeun ogé terang yén hiji jalmi alit, kalayan martabat anu alit, dina jamaah anu alit, dina hiji perkara anu alit, dina hiji pasualan anu dipadungdengkeun, henteu tiasa nyarios hiji bohong anu alit nanging matak éra di sisi musuh-musuhna tanpa éra sareng tanpa sieun, tanpa némbongkeun rasa kaganggu sareng guligah nepi ka tipu dayana henteu karasa. Ayeuna tingali ieu jalmi: hiji papancén anu kacida ageungna, dina pancén anu kacida ageungna, kalayan martabat anu kacida ageungna, dina kaayaan anu merlukeun amanah anu kacida ageungna, dina jamaah anu kacida ageungna, nyanghareupan mumusuhan anu kacida ageungna, dina pasualan-pasualan anu kacida ageungna, dina perkara anu kacida ageungna, kalayan kabébasan anu kacida ageungna, tanpa sieun, tanpa ragu, tanpa éra, tanpa guligah, kalayan murni anu tulus sareng daria anu ageung, anjeunna ngadawuh ku cara anu kuat sareng luhur anu bakal nyigeung musuh-musuhna. Naha tiasa aya anu henteu leres dina ucapan-ucapanana? Naha tiasa campur ku tipu daya? Sanés pisan! ﺍِﻥْ ﻫُﻮَ اِلَّا ﻭَﺣْﻰٌ ﻳُﻮﺣٰﻰ. Leres, anu haq henteu nipu, sareng anu ningali hakékat henteu katipu. Jalanna anu haq henteu peryogi tipu daya; kumaha lamunan tiasa wani némbongan salaku hakékat dina panonna anu ningali hakékat, teras nipu? Tétés Kasapuluh: Tingali, hakékat-hakékat anu sakumaha ngahudangkeun kapanasaran, sakumaha narik ati, sakumaha diperyogikeun sareng sakumaha pikasieuneunna anu ditémbongkeunana, sareng perkara-perkara anu dibuktikeunana. Anjeun uninga yén anu pangngadorongna manusa téh kapanasaran. Malah upami ka anjeun disebatkeun: “Upami anjeun masihan satengah umur sareng satengah harta anjeun, bakal sumping hiji jalmi ti Bulan sareng Jupiter, anu bakal ngawartosan ka anjeun naon waé anu aya sareng henteu aya sareng kaayaanana di Bulan sareng Jupiter. Anjeunna ogé bakal ngawartosan kalayan leres ngeunaan mangsa anjeun anu bakal sumping sareng naon anu bakal tumiba ka anjeun.” Upami anjeun panasaran, anjeun bakal masihan. Nanging, ieu jalmi ngawartosan béja ngeunaan hiji Gusti Sultan anu dina karajaan-Na bulan ngider sapertos laleur di sakuriling renget. Éta renget, nyaéta bumi, ngalayang di sakuriling hiji lampu; sareng éta lampu, nyaéta panonpoé, mangrupakeun hiji lampu di antara rébuan lampu dina hiji tempat sémah tina rébuan tempat éta Gusti Sultan. Anjeunna ogé nyarios kalayan leres ngeunaan hiji alam anu sakitu ahéngna sareng ngawartosan hiji robahan anu sakitu ageungna, nepi ka upami rébuan bumi janten bom teras ngabeledug, éta henteu bakal sakitu ahéngna. Tingali, ngupingkeun surah-surah sapertos ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲُ ﻛُﻮِّﺭَﺕْ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ ﺍﻧْﻔَﻄَﺮَﺕْ ٭ ﺍَﻟْﻘَﺎﺭِﻋَﺔُ tina lisanna. Anjeunna ogé ngawartosan kalayan leres ngeunaan mangsa anu bakal sumping anu sapertos kitu nepi ka ieu mangsa dunya anu bakal sumping dibandingkeun sareng éta ngan sapertos satétés fatamorgana. Anjeunna ogé ngawartosan kalayan kacida dariana ngeunaan kabagjaan anu sapertos kitu nepi ka sakabéh kabagjaan dunya dibandingkeun sareng éta sapertos kilat anu leungit dibandingkeun sareng panonpoé anu langgeng. Tétés Kasabelas: Di handapeun tabir lahir ieu jagat anu sakitu ahéngna sareng pinuh tatarucingan, tangtos, tangtos pisan, perkara-perkara ahéng sapertos kitu ngadagoan urang. Pikeun ngawartosan perkara-perkara ahéng sapertos kitu, diperyogikeun hiji jalmi anu sakitu luar biasana sareng istiméwana, anu némbongkeun mu’jizat. Tina perjalanan ieu jalmi ogé katingali yén anjeunna parantos ningali sareng nuju ningali, sareng anjeunna ngadawuh naon anu ditingali. Anjeunna ogé ngajarkeun ka urang kalayan kacida pageuhna naon anu dipikahoyong ti urang ku Gusti Ilah langit sareng bumi ieu, anu miara urang ku ni'mat-ni'mat-Na, sareng naon anu dipirido ku Mantenna. Di payuneun ieu jalmi, anu ngajarkeun seueur deui hakékat-hakékat anu ngahudangkeun kapanasaran sareng diperyogikeun sapertos ieu, kedahna ngantunkeun sagalana sareng geura sumping ka anjeunna, ngadangukeun anjeunna. Nanging, naon anu kajantenan ka kalolobaan manusa, nepi ka aranjeunna janten pireu sareng lolong, malah janten gélo, anu henteu ningali ieu haq, henteu ngadangu sareng henteu ngartos ieu hakékat? Tétés Kadua Belas: Sakumaha ieu jalmi mangrupakeun bukti anu nyarios sareng dalil anu leres pikeun kaésaan Gusti Khâliq ieu mahluk-mahluk, anu haq saluyu sareng darajat haqna anjeunna, anjeunna ogé mangrupakeun bukti anu pasti sareng dalil anu caang pikeun hasyr sareng kabagjaan anu langgeng. Malah, sakumaha ku hidayahna anjeunna janten sabab kahontal sareng sarana ngahontal kabagjaan anu langgeng, kitu ogé ku doa sareng panyuhunanana anjeunna janten sabab ayana sareng sarana diciptakeunna éta kabagjaan. Rusiah ieu anu parantos dipedar dina perkara hasyr abdi sadaya ulang deui lantaran luyu sareng tempat pedaran. Tingali, anjeunna ngadoa dina hiji solat anu agung, saolah-olah ieu jazirah, malah bumi, solat sareng nyuhunkeun ku solatna anu agung. Tingali ogé, anjeunna nyuhunkeun dina hiji jamaah anu agung, saolah-olah sadaya manusa anu pinuh cahya sareng sampurna ti jaman Adam dugi ka jaman urang, dugi ka kiamat, nuturkeun anjeunna salaku imam sareng ngucapkeun amin kana doana. Tingali ogé, anjeunna ngadoa pikeun hiji kabutuhan umum anu sapertos kitu, nepi ka sanés ngan pangeusi bumi, malah pangeusi langit, malah sadaya mahluk ngiring kana panyuhunanana sareng nyarios: “Leres, ya Rabbana, mangga dipaparin, abdi sadaya ogé hoyong.” Anjeunna ogé nyuhunkeun kalayan sakitu fakirna, sakitu sedihna, sakitu dipikacintana, sakitu rinduna sareng sakitu ngarendahkeun dirina, nepi ka ngajantenkeun sadaya jagat nangis sareng ngiring kana doana. Tingali ogé, anjeunna ngadoa pikeun hiji maksad sareng hiji tujuan anu sapertos kitu, anu ngangkat manusa sareng alam, malah sadaya mahluk, tina asfala sâfilîn, tina ragrag, henteu aya ajén sareng henteu aya mangpaat, ka a‘lâ illiyyîn, nyaéta kana ajén, langgeng sareng pancén anu luhur. Tingali ogé, anjeunna nyuhunkeun sareng ngaréngkol kalayan tangis nyuhunkeun pitulung anu sakitu luhurna sareng panyuhunan rohmat anu sakitu amisna, saolah-olah ngajantenkeun éta kadangu ku sadaya mahluk, langit sareng arsy, ngagerakkeun aranjeunna kalayan sumanget, teras ngajantenkeun aranjeunna ngucapkeun “Amin, Allohumma amin” kana doana. Tingali ogé, anjeunna nyuhunkeun kabutuhanana ka Gusti Qadîr Nu Samî' sareng Karîm, ka Gusti Alîm Nu Bashîr sareng Rahîm, anu sakumaha katingali, ningali, ngadangu, nampi sareng mikawelas kana kabutuhan anu pangrasiahna sareng panyuhunan hiji mahluk hirup anu pangrasiahna. Sabab Mantenna maparin anu dipénta, sanaos ngan ku basa kaayaan; Mantenna maparin ku cara anu sakitu pinuh hikmahna, ningal sareng welas asihna, anu henteu nyésakeun mamang yén miara sareng ngatur ieu husus kagungan Zat Nu Samî' sareng Bashîr, Karîm sareng Rahîm anu sapertos kitu. Tétés Katilu Belas: Naon anu dipénta ku ieu kamulyaan umat manusa, anu istiméwa dina alam sareng jaman, sareng anu saéstuna janten kareueus jagat, anu nyandak sadaya manusa anu utama ka tukangeunana, nangtung di luhur bumi, ngadep ka arsy anu agung, ngangkat panangan sareng ngadoa? Tingali, ngadangu: Anjeunna nyuhunkeun kabagjaan anu langgeng, nyuhunkeun langgeng salawasna, nyuhunkeun tepang, nyuhunkeun sawarga. Anjeunna ogé nyuhunkeun sareng sadaya Asma Ilahi anu suci, anu némbongkeun Hukum-hukum sareng Kaéndahan-Na dina eunteung-eunteung mahluk. Malah upami henteu aya sabab-sabab anu teu kaitung anu merlukeun éta panyuhunan, sapertos rohmat, inayah, hikmah sareng kaadilan, hiji doa ieu jalmi waé bakal janten sabab diwangunna ieu sawarga, anu pikeun kakawasaan-Na sakitu hampangna sapertos nyiptakeun usum semi urang. Leres, sakumaha karosulanana janten sabab dibukana ieu tempat ujian, kitu ogé ubudiyahna janten sabab dibukana tempat anu sanés éta. Naha aturan luhur anu katingali ieu, kaéndahan seni anu tanpa cacad dina rohmat ieu, sareng kaéndahan rububiyah anu henteu aya sasamana, anu ngajantenkeun ahli akal sareng nu nalungtik ngucapkeun ﻟَﻴْﺲَ ﻓِﻰ الْاِمْكَانِ ﺍَﺑْﺪَﻉُ ﻣِﻤَّﺎ ﻛَﺎﻥَ, tiasa nampi hiji hal anu sakitu goréngna, sakitu henteu welas asihna sareng sakitu henteu teraturna, nyaéta ngadangu sareng nyumponan kahayang-kahayang sareng sora-sora anu pangleutikna sareng panghenteu pentingna kalayan daria, nanging nganggap henteu penting, henteu ngadangu, henteu ngartos sareng henteu ngalaksanakeun kahayang-kahayang anu pangpentingna sareng pangdiperyogikeunana? Hâsyâ sareng sanés pisan, saratus rébu kali hâsyâ! Kaéndahan anu sapertos kitu henteu nampi hal goréng anu sapertos kitu, sareng henteu janten goréng. Duh, sobat abdi dina lamunan! Kanggo ayeuna cekap, urang kedah mulih. Upami henteu, sanaos urang cicing saratus taun dina jaman ieu sareng di jazirah ieu, urang ogé henteu tiasa lengkep ngawengku sapersaratus tina padamelanana anu ahéng sareng pancén-pancénna anu ahéng, sareng moal sugema niténanana. Ayeuna hayu, urang badé ningali hiji-hiji unggal abad anu bakal ku urang kaliwatan. Tingali, kumaha unggal abad mekar ku limpahan anu ditampi ti éta Panonpoé Hidayah. Éta méré jutaan buah anu pinuh cahya, sapertos Abu Hanifah, Syafi’i, Bayezid-i Bistami, Syah-i Geylani, Syah-i Naqsyaband, Imam Ghazali sareng Imam Rabbani. Jéntréna perkara-perkara anu ku urang ditingali urang tunda ka waktos anu sanés; urang kedah ngucapkeun hiji salawat ka anjeunna anu némbongkeun mu’jizat sareng masihan hidayah, anu nuduhkeun sababaraha mu’jizatna anu pasti: ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻔُﺮْﻗَﺎﻥُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ٭ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ سَلَامٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺣَﺴَﻨَﺎﺕِ ﺍُﻣَّﺘِﻪ۪ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺑَﺸَّﺮَ ﺑِﺮِﺳَﺎﻟَﺘِﻪِ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔُ ﻭَ الْاِنْج۪يلُ ﻭَ ﺍﻟﺰَّﺑُﻮﺭُ ٭ ﻭَ ﺑَﺸَّﺮَ ﺑِﻨُﺒُﻮَّﺗِﻪِ الْاِرْهَاصَاتُ ﻭَ ﻫَﻮَﺍﺗِﻒُ ﺍﻟْﺠِﻦِّ ﻭَ ﺍَﻭْﻟِﻴَٓﺎﺀُ الْاِنْسِ ﻭَ ﻛَﻮَﺍﻫِﻦُ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِ ٭ ﻭَ ﺍﻧْﺸَﻖَّ ﺑِﺎِﺷَﺎﺭَﺗِﻪِ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮُ ٭ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ سَلَامٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺍَﻧْﻔَﺎﺱِ ﺍُﻣَّﺘِﻪ۪ ٭ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺟَٓﺎﺋَﺖْ ﻟِﺪَﻋْﻮَﺗِﻪِ ﺍﻟﺸَّﺠَﺮُ ﻭَ ﻧَﺰَﻝَ ﺳُﺮْﻋَﺔً ﺑِﺪُﻋَٓﺎﺋِﻪِ ﺍﻟْﻤَﻄَﺮُ ﻭَ ﺍَﻇَﻠَّﺘْﻪُ ﺍﻟْﻐَﻤَﺎﻣَﺔُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﺮِّ ٭ ﻭَ ﺷَﺒَﻊَ ﻣِﻦْ ﺻَﺎﻉٍ ﻣِﻦْ ﻃَﻌَﺎﻣِﻪ۪ ﻣِﺎَﺕٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِ ﻭَ ﻧَﺒَﻊَ ﺍﻟْﻤَٓﺎﺀُ ﻣِﻦْ ﺑَﻴْﻦِ ﺍَﺻَﺎﺑِﻌِﻪِ ثَلَاثَ ﻣَﺮَّﺍﺕٍ ﻛَﺎﻟْﻜَﻮْﺛَﺮِ ﻭَ ﺍَﻧْﻄَﻖَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﻪُ ﺍﻟﻀَّﺐَّ ﻭَ ﺍﻟﻈَّﺒْﻰَ ﻭَ ﺍﻟْﺠِﺬْﻉَ ﻭَ ﺍﻟﺬِّﺭَﺍﻉَ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﻤَﻞَ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﺒَﻞَ ﻭَ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮَ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﺪَﺭَ ﺻَﺎﺣِﺐِ ﺍﻟْﻤِﻌْﺮَﺍﺝِ ﻭَ ﻣَﺎﺯَﺍﻍَ ﺍﻟْﺒَﺼَﺮُ ٭ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻭَ ﺷَﻔ۪ﻴﻌِﻨَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ سَلَامٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﻛُﻞِّ ﺍﻟْﺤُﺮُﻭﻑِ ﺍﻟْﻤُﺘَﺸَﻜِّﻠَﺔِ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻜَﻠِﻤَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤُﺘَﻤَﺜِّﻠَﺔِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﻓِﻰ ﻣَﺮَﺍﻳَﺎ ﺗَﻤَﻮُّﺟَﺎﺕِ ﺍﻟْﻬَﻮَٓﺍﺀِ ﻋِﻨْﺪَ ﻗِﺮَﺍﺋَﺔِ ﻛُﻞِّ ﻛَﻠِﻤَﺔٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﻗَﺎﺭِﺀٍ ﻣِﻦْ ﺍَﻭَّﻝِ ﺍﻟﻨُّﺰُﻭﻝِ ﺍِﻟٰٓﻰ ﺍٰﺧِﺮِ ﺍﻟﺰَّﻣَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ ﻭَ ﺍﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﻳَٓﺎ ﺍِﻟٰﻬَﻨَﺎ ﺑِﻜُﻞِّ صَلَاةٍ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ. Dina hiji risalah basa Turki anu namina Şuâat-ı Marifeti’n-Nebi, sareng dina Mektup Kasalapan Belas sareng ieu Kalimah, abdi parantos ngajéntrékeun dalil-dalil kanabian Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ anu ku abdi sadaya dituduhkeun sacara ringkes. Di dinya ogé disebat sacara ringkes segi-segi i’jaz Al-Qur’an Al-Hakîm. Dina hiji risalah basa Turki anu namina “Lemaat” sareng dina Kalimah Kadua Puluh Lima ogé, abdi parantos ngajéntrékeun sacara ringkes yén Al-Qur’an mangrupakeun mu’jizat dina opat puluh segi sareng parantos nuduhkeun opat puluh segi i’jazna. Tina opat puluh segi éta, abdi ngan nyerat balaghah anu aya dina susunan dina opat puluh kaca hiji tafsir basa Arab anu namina “İşaratü’l-İ’caz”. Upami anjeun peryogi, anjeun tiasa ngarujuk kana tilu kitab ieu. Tétés Kaopat Belas: Al-Qur’an Al-Hakîm, gudang mu’jizat sareng mu’jizat anu agung, ngabuktikeun kanabian Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ sareng kaésaan Ilahi kalayan sakitu pastina nepi ka henteu nyésakeun kabutuhan kana bukti anu sanés. Abdi sadaya ogé badé nuduhkeun gambaranana sareng hiji atanapi dua kilatan i’jazna anu parantos janten sasaran kritik. Al-Qur’an Al-Hakîm anu ngawanohkeun Gusti Rabb urang ka urang téh tarjamahan azali tina ieu kitab jagat anu ageung. Anu ngungkabkeun harta-harta Asma Ilahi anu nyumput dina ieu kaca-kaca bumi sareng langit. Konci hakékat-hakékat anu nyumput di handapeun ieu baris-baris kajadian. Harta perhatian Rahmani sareng dawuhan-dawuhan azali anu sumping ti sisi alam gaib di tukangeun tabir ieu alam anu katingali. Panonpoé, dasar sareng rarancang géometri ieu alam maknawi Islam. Peta alam-alam aherat. Ucapan anu ngajéntrékeun, tafsir anu écés, bukti anu nyarios sareng juru katerangan anu caang pikeun Zat, Sipat sareng syuun Ilahi. Anu ngatik ieu alam manusa, hikmahna anu sajati, mursyid sareng anu nungtunna. Salian ti janten kitab hikmah sareng syariat, kitab doa sareng ubudiyah, kitab paréntah sareng ondangan, kitab zikir sareng makrifat, éta ogé “Perpustakaan Suci” anu nyanggakeun hiji kitab pikeun unggal kabutuhan maknawi manusa, sareng hiji risalah anu luyu sareng watak masing-masing wali sareng siddiqin, asfiya sareng para ahli nu nalungtik, anu gaduh rupa-rupa jalan sareng watak. Tingali kilatan i’jaz dina pangulangan-pangulanganana anu disangka janten sabab kakirangan: lantaran Al-Qur’an téh kitab zikir, kitab doa sareng kitab ondangan, pangulangan di jerona téh dipikaresep, malah kacida diperyogikeunana sareng langkung luhur balaghahna. Henteu sapertos sangkaan jalma-jalma anu gaduh kakirangan. Sabab sipat zikir nyaéta nyaangan ku pangulangan; sipat doa nyaéta netepkeun ku diulang-ulang; sipat paréntah sareng ondangan nyaéta nguatkeun ku pangulangan. Sareng henteu sadayana tiasa maos sadaya Al-Qur'an unggal waktos. Nanging biasana tiasa maos hiji surah. Ku kituna, tujuan-tujuan Al-Qur'an nu pangpentingna dilebetkeun kana seuseueurna surah nu panjang, dugi ka unggal surah janten lir hiji Al-Qur'an nu alit. Hartosna, supados teu aya saurang ogé nu teu kabagéan, sawatara tujuan sapertos tauhid, hasyr sareng carita Musa diulang. Sareng sapertos kabutuhan jasmani, kabutuhan batin ogé béda-béda. Aya nu diperyogikeun ku manusa unggal napas, sapertos hawa pikeun jasad sareng Hû pikeun roh. Aya nu diperyogikeun unggal jam, sapertos Bismillah, sareng kitu deui... Hartosna, diulangna ayat asalna tina kabutuhan nu terus diulang. Éta ngulang pikeun nunjukkeun éta kabutuhan, ngahudangkeun sareng ngajurung, sareng ngagerakkeun kahayang sareng karesep. Sareng Al-Qur'an téh nu ngadegkeun. Éta dasar-dasar agama nu écés sareng pondasi alam Islam ieu; sareng ku ngarobah kahirupan masarakat umat manusa, éta ngawaler patarosan-patarosan nu diulang ku rupa-rupa lapisan. Pikeun ngukuhkeun nu diadegkeun, diperyogikeun ngulang. Pikeun negeskeun, diperyogikeun nyebut deui. Pikeun nguatkeun, diperyogikeun ngukuhkeun, nalungtik sareng ngulang. Sareng éta ngabahas pasualan-pasualan nu agung sareng hakékat-hakékat nu lemes pisan, nu pikeun nempatkeunana dina manah sadayana, peryogi sering diulang dina rupa-rupa wangun. Sanaos kitu, éta ngan ukur ngulang dina wangun lahiriah. Ari dina makna, unggal ayat kagungan seueur harti, seueur mangpaat, seueur sisi sareng lapisan. Dina unggal tempat, éta disebutkeun pikeun makna, mangpaat sareng tujuan nu béda. Sareng henteu rinci sareng ringkesna Al-Qur'an dina sawatara pasualan alam, nyaéta hiji kilatan i'jaz nu maparin pituduh. Éta teu tiasa janten alesan pikeun ngiritik sareng sanés sabab kakurangan, sakumaha disangka ku jalma-jalma nu mungkir agama. Upami anjeun nyarios: Naha Al-Qur'an Al-Hakîm teu ngabahas sadaya nu aya sapertos filsafat? Éta ngantepkeun sawatara pasualan dina katerangan ringkes, sareng ngucapkeun sawatara deui ku cara nu basajan sareng lahiriah, nu ngagumbirakeun paningal umum, teu nganyenyeri rasa umum sareng teu ngaganggu atanapi ngabeuratkeun pamikiran jalma biasa. Abdi sadaya ngawaler kieu: Margi filsafat parantos sasar tina jalan hakékat. Sareng tina pangajaran sareng Kalimah-kalimah nu parantos kaliwat, tangtos anjeun parantos ngartos yén Al-Qur'an Al-Hakîm ngabahas ieu jagat raya, supados ngawanohkeun Zat, Sipat sareng Asma Ilahi. Nyaéta, ngajelaskeun makna-makna buku jagat raya ieu supados ngawanohkeun Gusti Khâliqna. Hartosna, éta merhatikeun sadaya nu aya sanés pikeun mahluk-mahluk éta sorangan, nanging pikeun Gusti Nu Nyiptakeunana. Sareng éta ngadawuh ka sadayana. Ari élmu filsafat merhatikeun sadaya nu aya kanggo sadaya nu aya éta sorangan. Sareng utamina nyarios ka ahli élmu. Ku kituna, ku margi Al-Qur'an Al-Hakîm ngajantenkeun sadaya nu aya minangka dalil sareng bukti, dalil kedah écés sareng kedah gancang kahartos ku paningal umum. Sareng ku margi Al-Qur'an Nu Maparin Pituduh nyarios ka sadaya lapisan umat manusa, sareng lapisan nu paling seueur nyaéta jalma biasa; tangtos pituduh meryogikeun henteu ngarincikeun sareng nyinggetkeun perkara nu teu perlu, ngadeukeutkeun perkara nu lemes ku gambaran, sareng pikeun henteu ngajebak kana sasar pikir, henteu ngarobah perkara nu parantos écés dina paningal lahiriahna, ku cara nu teu perlu, malah ngabahayakeun. Contona, éta ngadawuh ngeunaan panonpoé: "Éta palita nu muter, hiji lampu." Margi henteu ngabahas panonpoé kanggo panonpoé atanapi kanggo hakékatna. Nanging ngabahasna margi panonpoé téh pér pikeun hiji rupa katartiban sareng puseur tatanan; sareng katartiban sareng tatanan téh eunteung pikeun makrifat ka Gusti Nu Ngadamel. Leres, éta ngadawuh: ﻭَﺍﻟﺸَّﻤْﺲُ ﺗَﺠْﺮِﻯ, "Panonpoé muter." Ku ungkapan muter ieu, éta ngingetkeun pangaturan kudrat nu tartib dina silih gantina usum tiis, usum panas, wengi sareng siang, sareng ngawanohkeun kaagungan Gusti Nu Ngadamel. Tah, naon baé hakékat muter ieu, éta henteu mangaruhan katartiban nu dimaksud, nu dianyam sareng nu katingal éta. Sareng éta ngadawuh: ﻭَﺟَﻌَﻞَ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲَ ﺳِﺮَﺍﺟًﺎ. Ku ungkapan palita ieu, éta ngingetkeun yén alam lir hiji karaton, sareng barang-barang di jerona téh hiasan, kadaharan sareng kabutuhan nu parantos disayagikeun pikeun manusa sareng mahluk hirup; sareng panonpoé ogé hiji nu nyekel lilin nu parantos ditundukkeun, supados ngawanohkeun rohmat sareng paparin Gusti Khâliq. Ayeuna tingali, naon nu diucapkeun ku filsafat nu bingung sareng seueur omong ieu? Tingali, éta nyarios: "Panonpoé téh hiji kumpulan nu ageung pisan tina cairan nu hurung. Éta ngagerakkeun planét-planét nu parantos kaluar ti dinya pikeun muter di sakurilingna; ukuranana sakitu, hakékatna kieu sareng kitu." Teu méré kasampurnaan élmu ka roh salian ti kasieun nu pikasieuneun sareng kahéranan nu kacida matak héranna; henteu sapertos bahasan Al-Qur'an. Ku babandingan ieu, anjeun ngartos sabaraha ajén pasualan-pasualan filsafat nu batinna kosong, lahiriahna méwah. Ulah katipu ku caang lahiriahna dugi ka henteu ngahormat ka katerangan Al-Qur'an nu kacida némbongkeun mu'jizat! PÉPÉLING: Dina Risaletü'n-Nur basa Arab, Tétés Kaopat Belas boga genep tétés cai. Utamina Tétés Cai Kaopat boga genep pangajaran lemes. Éta nerangkeun lima belas tina kirang langkung opat puluh rupa i'jaz Al-Qur'an Al-Hakîm. Ku nganggap éta cekap, abdi sadaya parantos nyinggetkeun di dieu. Upami anjeun hoyong, tingali ka dinya, anjeun bakal mendakan hiji banda mu'jizat. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﺟْﻌَﻞِ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥَ ﺷِﻔَٓﺎﺀً ﻟَﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺩَٓﺍﺀٍ ﻭَ ﻣُﻮﻧِﺴًﺎ ﻟَﻨَﺎ ﻓِﻰ ﺣَﻴَﺎﺗِﻨَﺎ ﻭَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻤَﺎﺗِﻨَﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻗَﺮ۪ﻳﻨًﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘَﺒْﺮِ ﻣُﻮﻧِﺴًﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘِﻴَﺎﻣَﺔِ ﺷَﻔ۪ﻴﻌًﺎ ﻭَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺼِّﺮَﺍﻁِ ﻧُﻮﺭًﺍ ﻭَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ﺳِﺘْﺮًﺍ ﻭَ ﺣِﺠَﺎﺑًﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ ﺭَﻓ۪ﻴﻘًﺎ ﻭَ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮَﺍﺕِ ﻛُﻠِّﻬَﺎ دَل۪يلًا ﻭَ ﺍِﻣَﺎﻣًﺎ ﺑِﻔَﻀْﻠِﻚَ ﻭَ ﺟُﻮﺩِﻙَ ﻭَ ﻛَﺮَﻣِﻚَ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻚَ ﻳَﺎ ﺍَﻛْﺮَﻡَ الْاَكْرَم۪ينَ ﻭَ ﻳَﺎ ﺍَﺭْﺣَﻢَ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ٭ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻔُﺮْﻗَﺎﻥُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻭَ ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ٓ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺍَﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ
Bedîüzzaman Said Nursî