TAMBIHAN KAHIJI
(Tina tambihan-tambihan anu dihijikeun kana Kalimah Kadua Puluh Lima dumasar kana tempatna, ieu téh darajat katujuh belas dina Tingkat Kahiji Şuâ Katujuh.) Pangumbara dunya anu henteu kacapéan sareng henteu wareg ieu, anu uninga yén iman téh tujuan hirup sarta kahirupan tina hirup di dunya ieu, sarta nu ngumbara bari naroskeun Rabb-na ka jagat raya, nyarios ka haténa sorangan: “Urang tingal kana kitab anu disebut Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat, anu katelah dawuhan Gusti Zat anu urang milarian, anu pangsohorna, pangmancorongna, sareng pangngawasana di dunya ieu, sarta dina unggal abad nangtang sakumna jalma anu henteu pasrah kana éta, supados urang uninga naon anu didawuhkeun ku éta. Nanging, pangheulana kedah dibuktikeun yén kitab ieu téh kitab Gusti Khâliq urang.” Kalayan kitu anjeunna ngamimitian milarian. Ku sabab pangumbara ieu hirup dina jaman ieu, pangheulana anjeunna ningali Risale-i Nur, anu janten kilatan-kilatan i'jaz maknawi Al-Qur'an, sarta ningali yén saratus tilu puluh risalahna téh pangajaran anu lemes, cahya, sareng tafsir anu dasar tina ayat-ayat Al-Furqan. Sanaos Risale-i Nur nyebarkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an kalayan perjuangan ka sakuliah tempat dina abad anu sakitu keukeuh sareng mungkirna ieu, henteu saurang ogé tiasa ngalawanana. Ku éta kabuktian yén Al-Qur'an, anu janten guruna, sumberna, tempat rujukanana, sareng panonpoéna, téh asal ti langit, sanés ucapan manusa. Malah Kalimah Kadua Puluh Lima sareng bagéan ahir Mektup Kasalapan Belas, anu ngan hiji bukti Al-Qur'an tina ratusan bukti Risale-i Nur, parantos ngabuktikeun yén Al-Qur'an téh mu'jizat tina opat puluh jihat kalayan cara anu ngajantenkeun saha waé anu ningali, tibatan ngritik atanapi ngabantah, malah hélok kana bukti-buktina, ngahargaanana, sareng seueur muji. Anjeunna masrahkeun jihat ngabuktikeun i'jaz Al-Qur'an sareng yén éta saéstuna dawuhan Alloh ka Risale-i Nur, sarta ngan nengetan sababaraha titik anu némbongkeun kaagunganana ku hiji isyarat singget. Titik Kahiji: Sakumaha Al-Qur'an, kalayan sadaya mu'jizatna sareng sadaya hakékatna anu janten dalil kabeneranana, janten hiji mu'jizat Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-solatu was-salam, kitu ogé Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-solatu was-salam, kalayan sadaya mu'jizatna, dalil-dalil kanabianana, sareng kasampurnaan élmuna, janten hiji mu'jizat Al-Qur'an sarta hiji bukti anu pasti yén Al-Qur'an téh dawuhan Alloh. Titik Kadua: Al-Qur'an, babarengan sareng robahna kahirupan masarakat, parantos ngalakukeun, ngalanggengkeun, sareng ngatur hiji revolusi dina diri, haté, roh, akal, kahirupan pribadi, kahirupan masarakat, sareng kahirupan pulitik manusa di dunya ieu kalayan cara anu sakitu pinuh ku cahya, kabagjaan, sareng hakékatna, nepi ka salami opat belas abad, dina unggal menit, genep rébu genep ratus genep puluh genep ayatna dibaca kalayan panghormatan anu sampurna ku létah sahenteuna langkung ti saratus juta manusa. Éta ngadidik manusa, nyucikeun nafsuna, sareng ngaberesihan haténa; ngajantenkeun roh mekar sareng maju, kalurusan sareng cahya ka akal, sarta kahirupan sareng kabagjaan kana hirup. Tangtos kitab sapertos kitu henteu aya tandinganana; éta ahéng, luar biasa, sarta mu'jizat. Titik Katilu: Al-Qur'an parantos némbongkeun balaghah ti abad éta dugi ka ayeuna, nepi ka ngirangan darajat kasidah-kasidah para sastrawan anu pangsohorna, anu ditulis ku emas dina témbok Ka'bah sarta kawentar ku nami “Muallakat-ı Seb'a”, dugi ka putri Labid nyarios nalika nurunkeun kasidah ramana ti Ka'bah: “Payuneun ayat-ayat, ieu parantos henteu ngagaduhan ajén.” Ogé, nalika saurang sastrawan Badui ngadangu ayat ﻓَﺎﺻْﺪَﻉْ ﺑِﻤَﺎ ﺗُﺆْﻣَﺮُ dibaca, anjeunna sujud. Ditanya ka anjeunna: “Naha anjeun parantos janten Muslim?” Anjeunna ngajawab: “Henteu, sim kuring sujud kana balaghah ayat ieu.” Ogé, rébuan imam jenius sareng sastrawan anu ahli sapertos 'Abdul-Qahir Jurjani, Sakkaki, sareng Zamakhsyari, anu janten para jenius élmu balaghah, parantos mutuskeun kalayan ijma sareng kasapukan yén: “Balaghah Al-Qur'an ngalangkungan daya manusa, henteu tiasa dihontal.” Ogé, ti mangsa éta, sanaos éta salawasna ngondang kana médan tandingan sarta ngumumkeun kalayan cara anu nyabak urat sastrawan sareng ahli balaghah anu reueus sareng sombong sarta ngarecah kareueusna: “Bawa tandingan hiji surah waé, atanapi tampi binasa sareng hina di dunya sareng aherat,” para ahli balaghah anu keukeuh dina abad éta ninggalkeun tandingan anu janten jalan pondok ku mawa tandingan hiji surah, sarta milih jalan perang anu panjang tur nempatkeun nyawa sareng hartana dina bahaya. Ieu ngabuktikeun yén ngalangkungan jalan pondok éta henteu mungkin. Ogé, jutaan kitab basa Arab anu ditulis ti mangsa éta, anu para sobat Al-Qur'an nyerat ku kahayang nyarupaan sareng niron Al-Qur'an sarta para musuhna ogé ku dorongan ngalawan sareng ngritik Al-Qur'an, sarta anu maju ku patepungna pamikiran, aya sumebar. Malah jalma anu pangawamna ogé, upami ngadangukeun yén henteu aya hiji ogé anu tiasa ngahontal éta, tangtos bakal nyarios: “Al-Qur'an ieu henteu sami sareng kitab-kitab ieu, sarta henteu aya dina darajatna. Kedah aya di handapeunana atanapi di saluhureun sadayana.” Henteu aya hiji jalma, henteu aya hiji jalma kafir, malah henteu aya hiji jalma bodo di dunya, anu tiasa nyarios yén éta aya di handapeun sadayana. Hartina darajat balaghahna aya di saluhureun sadayana. Malah saurang jalmi maca ayat ﺳَﺒَّﺢَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ. Anjeunna nyarios: “Sim kuring henteu tiasa ningali balaghahna anu dianggap luar biasa.” Dinyarioskeun ka anjeunna: “Anjeun ogé angkat ka mangsa éta sapertos pangumbara ieu, teras dangukeun di dinya.” Nalika anjeunna ngabayangkeun dirina aya di dinya sateuacan Al-Qur'an, anjeunna ningali yén sakumna anu aya di alam téh kacau, poék, kaku, henteu boga kasadaran sareng pancén, aya dina hiji rohangan kosong anu henteu aya wates sareng tungtungna, dina dunya anu henteu maneuh tur fana. Sakaligus, nalika ngadangukeun ayat ieu tina létah Al-Qur'an, anjeunna ningali: Ayat ieu muka hiji tabir sareng nyaangan di luhur jagat raya sarta dina beungeut dunya, nepi ka ucapan azali sareng dawuhan anu langgeng salawasna ieu masihan pangajaran ka mahluk sadar anu ngararangkay dina jajaran abad-abad, sarta némbongkeun yén jagat raya ieu ibarat hiji masjid agung. Anjeunna nyaksian yén sadaya mahluk, kalayan langit sareng bumi di payun, aya dina kaayaan hirup, zikir, sareng tasbih, sarta bungah sareng sugema dina pancén-pancénna kalayan pinuh ku sumanget. Ku ngaraosan darajat balaghah ayat ieu sarta ngabandingkeun ayat-ayat anu sanés sareng éta, anjeunna ngartos hiji hikmah tina rébuan hikmah yén wirahma balaghah Al-Qur'an parantos ngaliput satengah bumi sareng saperlima umat manusa, sarta ngajaga megahna karajaanana kalayan panghormatan anu sampurna salami opat belas abad tanpa pegat. Titik Kaopat: Al-Qur'an parantos némbongkeun kamanisan anu sakitu sajatina, nepi ka loba pangulangan anu ngajantenkeun bosen sanajan kana perkara anu pangmanisna, pikeun anu maca Al-Qur'an malah henteu ngabosenkeun. Kanggo jalma anu haténa henteu ruksak sareng rasa nikmatna henteu ruksak, ngulang macana nambahan kamanisanana. Ti mangsa baheula, ieu parantos diaku ku sadayana sarta parantos janten paribasa. Ogé, éta parantos némbongkeun segerna, mudana, sumanget rumaja, sareng anéhna, nepi ka sanaos parantos hirup opat belas abad sarta gampang aya dina leungeun sadayana, éta ngajaga segerna siga nembé diturunkeun ayeuna. Unggal abad ningalina dina kaayaan ngora, siga nyarios langsung ka abad éta. Sanaos unggal golongan élmu nyimpen seueur pisan salinanana di gigireunana supados salawasna tiasa nyandak mangpaat tina éta, sarta nuturkeun sareng nyonto gaya ungkapna, éta tetep ngajaga anéhna dina gaya sareng cara nerangkeunana sakumaha aslina. Titik Kalima: Hiji sisi Al-Qur'an aya dina mangsa katukang, hiji sisi dina mangsa nu bakal datang. Sakumaha akar sareng hiji jangjangna téh hakékat-hakékat anu disapukan ku para nabi baheula, sarta Al-Qur'an ngabenerkeun sareng nguatkeun aranjeunna, ogé aranjeunna ngabenerkeun Al-Qur'an ku basa kaayaan anu cocog, kitu ogé buah-buahna sapertos wali sareng asfiya anu nyandak kahirupan tina éta, ku kasampurnaanana anu hirup, nuduhkeun yén tangkal anu diberkahanna téh hirup, pinuh ku limpahan, sarta museur kana hakékat. Sadaya tarekat kawalian anu leres sareng sadaya élmu Islam anu pinuh ku hakékat, anu tumuwuh sareng hirup dina panyalindungan jangjang kadua, nyaksian yén Al-Qur'an téh kabeneran éta sorangan, tempat ngumpulna hakékat-hakékat, sarta kaahéngan anu henteu aya tandinganana dina ngawengku sadayana. Titik Kagenep: Genep jihat Al-Qur'an pinuh ku cahya, némbongkeun kajujuran sareng kabeneranana. Leres, handapeunana pilar-pilar hujjah sareng bukti, di luhureunana kilatan-kilatan cap i'jaz, di payuneunana sareng dina tujuanana hadiah-hadiah kabagjaan dunya sareng aherat, sarta di tukangeunana salaku tempat ngandelkeun, hakékat-hakékat wahyu samawi. Di katuhuna, ngabenerkeunana ku dalil ti akal-akal anu lempeng anu henteu kaétang; di kéncana, tengtremna haté anu saleres-leresna sarta kataji sareng pasrah anu tulus tina haté-haté anu séhat sareng nurani-nurani anu beresih. Sakumaha sadaya ieu ngabuktikeun yén Al-Qur'an téh hiji bénténg samawi sareng bumi anu luar biasa, ahéng, kuat, sarta henteu tiasa diserang, ogé ti genep pihak, anu nandatanganan yén éta kabeneran éta sorangan, jujur, sanés ucapan manusa, sarta henteu aya kasalahanana, pangheulana Gusti Nu Ngatur jagat raya ieu, anu ngajantenkeun kabiasaan salawasna némbongkeun kaéndahan, ngajaga kahadéan sareng kabeneran, sarta ngancurkeun sareng ngaleungitkeun tukang palsu sareng tukang fitnah minangka hiji dasar lampah-Na, ngabenerkeun sareng nandatanganan Al-Qur'an ku Maparin tempat panghormatan sareng darajat hasil nu hadé anu pangditarimana, pangluhurna, sarta pangpinuhna ku hikmah di alam. Kitu ogé, kapercayaan sareng panghormatan kana éta ti éta jalmi ﷺ anu janten sumber Islam sarta hiji panarjamah Al-Qur'an, anu langkung ti sadayana; kaayaanana siga kulem nalika éta diturunkeun; ucapan-ucapanana anu sanés anu henteu tiasa ngahontal atanapi nyarupaanana sanajan saeutik; sareng, sanaos anjeunna ummi, nerangkeun kajadian-kajadian jagat raya anu sajati dina mangsa katukang sareng nu bakal datang sacara gaib ku Al-Qur'an tanpa ragu kalayan yakin; ogé éta panarjamah, anu di handapeun paningal panon-panon anu kacida talitina henteu katémbong hiji tipu daya atanapi hiji kaayaan anu salah, ngimani sareng ngabenerkeun unggal hukum Al-Qur'an kalayan sakumna kakuatanana nepi ka henteu aya perkara anu tiasa ngoyagkeunana; sadaya ieu ogé nandatanganan yén Al-Qur'an téh samawi, leres, sarta dawuhan anu diberkahan ti Gusti Khâliq Rahîm-na. Ogé, hubungan saperlima umat manusa, panginten bagéan panggedéna, kana Al-Qur'an anu aya payuneun panon kalayan kataji sareng taat kana agama, sarta ngadangukeun kalayan mikacinta hakékat sareng pinuh ku sono; sarta, dumasar kana kasaksian seueur tanda, kajadian, sareng paningal batin, jin, malaikat, sareng mahluk ruhani ogé ngumpul di sakurilingna kawas kukupu nalika éta dibaca kalayan mikacinta kabeneran, téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an ditampi ku jagat raya sarta aya dina tempat anu pangluhurna. Ogé, sadaya lapisan umat manusa, ti anu pangbodona sareng pangawamna dugi ka anu pangpinterna sareng pangalimna, masing-masing nyandak bagéan anu lengkep tina pangajaran Al-Qur'an sarta ngartos hakékat-hakékat anu pangjerona. Sarta masing-masing golongan, sapertos para mujtahid agung dina ratusan widang sareng élmu Islam, hususna syariat anu agung, sareng para ahli talungtik anu jenius dina usuluddin sareng élmu kalam, ngaluarkeun sadaya kabutuhan sareng jawaban anu patali sareng élmuna tina Al-Qur'an. Ieu téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an téh sumber kabeneran sarta tambang hakékat. Ogé, para sastrawan Arab anu pangmajuna dina sastra, anu dugi ka ayeuna henteu janten Muslim, sanaos peryogi pisan ngalawan, nolak mawa tandingan ngan hiji jihat balaghahna, nyaéta hiji surahna waé, padahal aya tujuh jihat agung i'jaz Al-Qur'an. Sarta para ahli balaghah anu sohor sareng ulama jenius anu sumping dugi ka ayeuna sarta hoyong ngahontal kasohoran ku tandingan, henteu tiasa ngalawan hiji ogé jihat i'jaz-na, tur cicing kalayan henteu mampuh. Ieu téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an téh mu'jizat sarta ngalangkungan daya manusa. Leres, tina jihat hiji ucapan katémbong ajénna, luhurna, sareng balaghahna ku ditaroskeun “Ti saha sumpingna, ka saha sumpingna, sareng pikeun naon?”, moal aya tandingan Al-Qur'an sarta henteu tiasa dihontal. Sabab Al-Qur'an téh pangandika sareng dawuhan Rabb sakumna alam sarta Gusti Khâliq sakumna jagat raya; hiji paguneman-Na anu henteu boga tanda naon waé anu tiasa nunjukkeun tiruan atanapi dipaksakeun tina jihat naon waé. Éta diturunkeun ka anu diutus pikeun ngawakilan sakumna manusa, malah sakumna mahluk, anu janten pihak anu ditujukeun dawuhan anu pangsohorna sareng pangkasohorna ti umat manusa. Kakuatan sareng jembarna iman anu ditujukeun dawuhan éta ngalimpahkeun Islam anu agung, ngangkat anu gaduhna ka maqam Qab Qausain kalayan janten tempat katémbongna dawuhan Shamad. Al-Qur'an nerangkeun sareng medar pasualan-pasualan anu patali sareng kabagjaan dunya sareng aherat, hasil-hasil diciptakeunna jagat raya sareng maksud-maksud Rabb di dinya, sarta iman anu pangluhurna sareng pangjembarna ti anu ditujukeun dawuhan éta, anu nyangking sadaya hakékat Islam. Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat némbongkeun sadaya sisi jagat raya anu agung kawas hiji peta, hiji jam, atanapi hiji imah, malik-malikkeunana, sarta ku carana ngungkabkeun sareng ngajarkeun Gusti Nu Ngadamelna. Tangtos henteu mungkin mawa tandinganana sarta henteu tiasa ngahontal darajat i'jaz-na. Ogé, rébuan ulama anu ahli, kacida cerdasna tur taliti, anu nafsirkeun Al-Qur'an, anu sawaréhna masing-masing nyerat tafsir tilu puluh, opat puluh, malah tujuh puluh jilid, parantos némbongkeun sareng ngabuktikeun kalayan sandaran sareng dalilna kaunggulan, pangajaran anu lemes, sipat husus, rusiah, sareng harti luhur anu henteu kaétang dina Al-Qur'an, sarta seueur wartos gaib tina unggal rupa perkara gaib. Hususna saratus tilu puluh kitab Risale-i Nur, masing-masing ngabuktikeun hiji kaunggulan sareng hiji pangajaran anu lemes Al-Qur'an ku bukti anu pasti. Hususna Mu'cizat-ı Kur'aniye Risalesi; Tingkat Kadua Kalimah Kadua Puluh anu ngaluarkeun seueur kaahéngan peradaban sapertos karéta api sareng kapal terbang tina Al-Qur'an; Şuâ Kahiji anu dingaranan İşarat-ı Kur'aniye anu ngawartoskeun isyarat ayat-ayat kana Risale-i Nur sareng listrik; dalapan risalah alit anu dingaranan Rumuzat-ı Semaniye anu némbongkeun sabaraha tartib, pinuh ku rusiah, sareng pinuh ku hartina aksara-aksara Al-Qur'an; sarta hiji risalah alit pisan anu ngabuktikeun mu'jizat ayat ahir Surah Al-Fath tina lima jihat wartos gaib. Sapertos kitu, unggal bagéan Risale-i Nur némbongkeun hiji hakékat sareng hiji cahya Al-Qur'an. Ieu téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an henteu aya tandinganana, mu'jizat tur ahéng, sarta di alam anu katingal ieu janten létah alam gaib sareng dawuhan Gusti 'Allâmul Ghuyûb. Tah pangumbara dunya ngartos yén ku kaunggulan sareng sipat husus Al-Qur'an anu kasebat, anu diisyaratkeun dina genep titik, genep jihat, sareng genep pihak, kakawasaan cahayana anu megah sareng karajaan sucina anu agung parantos nyaangan raray abad-abad, sarta nyaangan beungeut bumi salami sarébu tilu ratus taun, terus lumangsung kalayan panghormatan anu sampurna. Ogé ku sipat-sipat husus éta, unggal aksara Al-Qur'an ngahasilkeun sahenteuna sapuluh pahala, sapuluh kahadéan, sareng sapuluh buah anu langgeng; malah unggal aksara tina sawatara ayat sareng surah ngahasilkeun saratus, sarébu, sareng langkung seueur buah. Dina waktu-waktu anu diberkahan, cahya, pahala, sareng ajén unggal aksara naék tina sapuluh dugi ka ratusan. Éta parantos ngahontal kaistiméwaan suci sapertos kitu. Anjeunna nyarios ka haténa: Tah Al-Qur'an ieu, anu pinuh ku mu'jizat tina unggal jihat, ku ijma surah-surahna, kasapukan ayat-ayatna, cocogna rusiah-rusiah sareng cahya-cahyana, sarta saluyu buah-buah sareng hasil-hasilna, parantos nyaksian ayana, kaésaan, Sifat-Sifat, sareng Asma-Asma hiji-hijina Wâjibul Wujûd ku cara ngabuktikeun kalayan dalil, nepi ka kasaksian anu henteu kaétang ti sakumna ahli iman ngalimpah tina kasaksianana. Tah minangka isyarat singget kana pangajaran tauhid sareng iman anu dicandak ku pangumbara ieu tina Al-Qur'an, dina darajat katujuh belas Tingkat Kahiji, kieu: لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟْﻮَﺍﺟِﺐُ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍﻟْﻮَﺍﺣِﺪُ الْاَحَدُ ﺍﻟَّﺬِﻯ ﺩَﻝَّ ﻋَﻠٰﻰ ﻭُﺟُﻮﺏِ ﻭُﺟُﻮﺩِﻩِ ﻓِﻰ ﻭَﺣْﺪَﺗِﻪِ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥُ ﺍﻟْﻤُﻌْﺠِﺰُ ﺍﻟْﺒَﻴَﺎﻥِ ﺍَﻟْﻤَﻘْﺒُﻮﻝُ ﺍﻟْﻤَﺮْﻏُﻮﺏُ لِاَجْنَاسِ ﺍﻟْﻤَﻠَﻚِ ﻭَ الْاِنْسِ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﺎﻥِّ ﺍَﻟْﻤَﻘْﺮُﻭﺀُ ﻛُﻞُّ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪِ ﻓِﻰ ﻛُﻞِّ ﺩَﻗِﻴﻘَﺔٍ ﺑِﻜَﻤَﺎﻝِ الْاِحْتِرَامِ ﺑِﺎَﻟْﺴِﻨَﺔِ ﻣِﺎٰﺕِ ﻣِﻠْﻴُﻮﻥٍ ﻣِﻦْ ﻧَﻮْﻉِ الْاِنْسَانِ ﺍﻟﺪَّﺍﺋِﻢُ ﺳَﻠْﻄَﻨَﺘُﻪُ ﺍﻟْﻘُﺪْﺳِﻴَّﺔُ ﻋَﻠَﻰ ﺍَﻗْﻄَﺎﺭِ الْاَرْضِ ﻭَ الْاَكْوَانِ ﻭَ ﻋَﻠَﻰ ﻭُﺟﻮُﻩِ الْاَعْصَارِ ﻭَ ﺍﻟﺰَّﻣَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﺎﺭِﻯ ﺣَﺎﻛِﻤِﻴَّﺘُﻪُ ﺍﻟْﻤَﻌْﻨَﻮِﻳَّﺔُ ﺍﻟﻨُّﻮﺭَﺍﻧِﻴَّﺔُ ﻋَﻠَﻰ ﻧِﺼْﻒِ الْاَرْضِ ﻭَ ﺧُﻤْﺲِ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِ ﻓِﻰ ﺍَﺭْﺑَﻌَﺔَ ﻋَﺸَﺮَ ﻋَﺼْﺮٍ ﺑِﻜَﻤَﺎﻝِ الْاِحْتِشَامِ ﻭَ ﻛَﺬَﺍ ﺷَﻬِﺪَ ﻭَ ﺑَﺮْﻫَﻦَ ﺑِﺎِﺟْﻤَﺎﻉِ ﺳُﻮَﺭِﻩِ ﺍﻟْﻘُﺪْﺳِﻴَّﺔِ ﺍﻟﺴَّﻤَﺎﻭِﻳَّﺔِ ﻭَ ﺑِﺎِﺗِّﻔَﺎﻕِ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪِ ﺍﻟﻨُّﻮﺭَﺍﻧِﻴَّﺔِ الْاِلهِٰيَّةِ ﻭَ ﺑِﺘَﻮَﺍﻓُﻖِ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭِﻩِ ﻭَ ﺍَﻧْﻮَﺍﺭِﻩِ ﻭَ ﺑِﺘَﻄَﺎﺑُﻖِ ﺣَﻘَﺎﺋِﻘِﻪِ ﻭَ ﺛَﻤَﺮَﺍﺗِﻪِ ﻭَ ﺍٰﺛَﺎﺭِﻩِ ﺑِﺎﻟْﻤُﺸَﺎﻫَﺪَﺓِ ﻭَ ﺍﻟْﻌَﻴَﺎﻥِ parantos disebatkeun.