TINGKAT KADUA ZÜLFIKAR

TINGKAT KADUA ZÜLFIKAR

TINA TIMBANGAN-TIMBANGAN RISALE-I NUR, TINA BUKTI-BUKTI IMAN SARENG AHERAT

Kalimah Kasapuluh sareng tambihan-tambihanana. Bagéan kahiji tina tambihan: Şuâ Kasalapan, Bubuka Ngeunaan Hudang Deui Tina Pati. Bagéan kadua tina tambihan: Bahasan Hirup tina Lem'a Katilu Puluh. Bagéan katilu tina tambihan: Hiji Patarosan Ngeunaan Hudang Deui Tina Pati tina Şuâ Kadua. Bagéan kaopat tina tambihan: Hiji bagéan tina Kalimah Kadua Puluh Lima. Bagéan kalima tina tambihan: Hiji bagéan tina İhtiyarlar Risalesi.

Pangarang

Bedîüzzaman Said Nursî

PÉPÉLING: Sabab abdi nyerat panyerupaan sareng ibarat dina risalah-risalah ieu dina wangun carita téh pikeun ngagampilkeun sareng pikeun némbongkeun sakumaha hakékat-hakékat Islam asup akal, saimbang, pageuh sareng silih rojong. Hartos carita-carita téh hakékat-hakékat dina tungtungna. Sapertos kinayah, éta ngan nunjukkeun kana hakékat-hakékat éta. Hartina sanés carita-carita hayalan, nanging hakékat-hakékat anu leres.

193 ( ﻳﺎَ ﺍﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ) kana kiamat di tungtung ( ﻓَﺎﻧْﻈُﺮْ ﺍِﻟٰﻰ ) kana ngahirupkeun deui di awal 193 ( ﺍِﺫَﺍ ﺯُﻟْﺰِﻟَﺖِ الْاَرْضُ ) kana kiamat ( ﻣَﺎ ﺧَﻠْﻘُﻜُﻢْ ) kana hudang deui tina pati 193 (jumlah aksara alif) 193 (Kalimah Kasapuluh) 191 (pangarang) 193 (Bedîüzzaman) (Dijelaskeun dina catetan handap katerangan di tungtung.) ﺱ ﻉ

Kalimah Kasapuluh

Bahasan Hudang Deui Tina Pati

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻓَﺎﻧْﻈُﺮْ ﺍِﻟٰٓﻰ ﺍٰﺛَﺎﺭِ ﺭَﺣْﻤَﺖِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﻴْﻒَ ﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﺍِﻥَّ ﺫٰﻟِﻚَ ﻟَﻤُﺤْﻴِﻰ ﺍﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ ﻭَﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻲْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ Sadérék, upami anjeun hoyong katerangan ngeunaan hudang deui tina pati sareng aherat ku basa anu basajan sareng basa jalma biasa, kalayan écés, mangga tingali sareng dangukeun ieu carita leutik minangka ibarat, sareng nafsu abdi: Dina hiji mangsa, dua jalmi angkat ka hiji nagri anu saé lir sawarga — mangrupa isyarat kana dunya ieu. Aranjeunna ningali unggal jalma ngantepkeun lawang bumi, imah sareng tokona kabuka, henteu merhatikeun ngajagana. Harta sareng artos tetep tanpa nu kagungan di tempat kabuka. Salah sahiji jalmi éta nyodorkeun leungeun kana unggal perkara anu dipikahayangna, boh maok atanapi ngarampas. Anjeunna tumut kana kahoyongna, ngalampahkeun unggal rupa zalim sareng hirup nurut kana hawa nafsu. Warga ogé henteu seueur ngaganggu anjeunna. Réncangna anu saurang deui nyarios ka anjeunna: "Naon anu anjeun lampahkeun? Anjeun bakal nandangan hukuman, abdi ogé bakal anjeun lebetkeun kana bala. Harta-harta ieu harta nagara. Warga ieu sareng garwa sareng putra-putrina parantos janten prajurit atanapi patugas, dianggo dina padamelan-padamelan ieu minangka warga sipil. Ku margi éta, aranjeunna henteu seueur ngaganggu anjeun. Nanging katartiban kacida tegesna. Raja gaduh telepon di mana waé, sareng aya patugas-patugasna. Enggal angkat, nyuhunkeun pangraksa.", saur anjeunna. Nanging jalmi bodo éta keukeuh, teras nyarios: "Henteu, sanés harta nagara, nanging harta wakaf, henteu aya nu kagungan. Unggal jalma tiasa ngagunakeunana numutkeun kahoyongna. Abdi henteu ningali sabab naon waé anu nyegah ngamangpaatkeun perkara-perkara saé ieu. Upami abdi henteu ningali ku panon abdi, abdi moal percanten.", saur anjeunna. Kitu deui anjeunna nyarios seueur pamikiran palsu kalayan gaya filsuf. Di antara duanana dimimitian adu sawala anu soson-soson. Mimiti jalmi bodo éta nyarios: "Saha ari raja téh? Abdi henteu mikawanoh." Teras réncangna ngawaler ka anjeunna: "Hiji lembur moal tanpa pupuhu. Hiji jarum moal tanpa tukang, moal tanpa nu kagungan. Hiji aksara moal tanpa panulis, anjeun uninga. Kumaha tiasa nagri anu tartib tuntas ieu tanpa pangawasa? Sareng harta anu sakitu lobana; unggal jam aya hiji karéta api {(Catetan handap): Mangrupa isyarat kana taun. Leres, usum semi téh hiji gerbong gudang bekel, datang ti gaib.} anu datang lir ti gaib, pinuh ku harta-harta anu kacida ajénna tur didamel kalayan seni. Dituang di dieu, teras indit. Kumaha tiasa tanpa nu kagungan? Sareng surat-surat wawaran sareng katerangan anu katingal di mana waé, sareng tanda, cap sareng segel anu katingal dina unggal harta, sareng bandéra-bandéra anu ngibar dina unggal juru, kumaha tiasa tanpa Nu Kagungan? Katingal yén anjeun parantos diajar sakedik basa Éropa, anjeun henteu tiasa maca tulisan-tulisan Islam ieu, sareng ogé henteu naros ka anu uninga. Tah mangga, abdi bakal macakeun timbalan anu pangagungna ka anjeun." Jalmi bodo éta malik, teras nyarios: "Mangga, aya raja, nanging bahaya naon anu tiasa ditimbulkeun ku mangpaat alit abdi ka anjeunna, naon anu tiasa dikirangan tina khazanahna? Kitu deui di dieu henteu aya panjara sareng sajabana, hukuman henteu katingal." Réncangna ngawaler ka anjeunna: "Hé, nagri anu katingal ieu mangrupa médan latihan perang. Kitu deui mangrupa tempat pintonan seni-seni raja anu luar biasa. Kitu deui mangrupa panginepan-panginepan samentawis anu tanpa dasar. Naha anjeun henteu ningali unggal dinten hiji rombongan sumping, hiji deui angkat, ical. Salawasna pinuh, kosong deui. Saatos sababaraha waktos nagri ieu bakal dirobah, warga ieu bakal dipindahkeun ka nagri anu sanés tur salawasna. Di dinya unggal jalma bakal nampi boh hukuman atanapi ganjaran minangka gaganti khidmahna.", saur anjeunna. Deui jalmi bodo anu khianat éta bedegong, teras nyarios, "Abdi henteu percanten. Naha mungkin nagri ieu diruksak, ngalih ka nagri anu sanés." Ku margi ieu, réncangna anu tiasa dipercaya nyarios: "Ku margi anjeun keukeuh sareng bedegong sakitu. Mangga, dina bukti-bukti anu teu aya wates sareng itunganana, abdi bakal némbongkeun ka anjeun ngaliwatan Dua Belas Gambaran yén aya hiji pangadilan agung, hiji nagri ganjaran sareng ihsan, sareng hiji nagri hukuman sareng panjara; sareng sakumaha nagri ieu unggal dinten rada kosong, bakal datang hiji dinten anu éta kosong sapinuhna sareng diruksak. Gambaran Kahiji: Naha mungkin: Hiji karajaan, hususna karajaan anu sakieu agungna, henteu gaduh ganjaran pikeun anu tumut anu ngalaksanakeun khidmah kalayan saé, sareng hukuman pikeun anu ngalawan. Di dieu éta lir teu aya. Hartina di tempat anu sanés aya hiji pangadilan agung. Gambaran Kadua: Tingali kana lumangsung sareng lampah ieu! Kumaha ti anu paling miskin, anu paling lemah, dugi ka unggal jalma, dipasihan bekel anu sampurna tur beunghar; jalma anu teu damang sareng tanpa saha-saha dirawat kalayan saé pisan. Kitu deui aya tuangeun sareng wadah anu kacida ajénna tur layak kanggo raja, tanda-tanda anu dipapaés ku permata, anggoan-anggoan anu dihias, sareng susuguh-susuguh anu agung. Tingali, salian ti jalma-jalma bodo sapertos anjeun, unggal jalma merhatikeun pancénna kalayan kacida talitina. Teu aya jalma anu ngalangkungan watesna sakedik ogé. Jalma anu pangagungna ngalaksanakeun khidmah kalayan tumut anu pangagungna, kalayan handap asor dina kasieun sareng kahebatan. Hartina nu kagungan karajaan ieu gaduh sipat béréhan anu ageung pisan, welas asih anu lega pisan. Kitu deui anjeunna gaduh kamulyaan anu ageung pisan, martabat sareng kahormatan anu pinuh ku kaagungan. Padahal sipat béréhan meryogikeun maparin ni'mat. Ari welas asih teu tiasa tanpa ihsan. Ari kamulyaan meryogikeun sumanget ngajaga. Ari martabat sareng kahormatan meryogikeun ngadidik jalma-jalma anu teu sopan. Padahal dina nagri ieu, hiji tina sarébu perkara anu layak pikeun welas asih sareng kahormatan éta ogé henteu dilaksanakeun. Jalma zalim tetep dina kamulyaanana, jalma anu dizaliman tetep dina hinana, teras ngalih sareng angkat ti dieu. Hartina éta dipasrahkeun ka hiji pangadilan agung. Gambaran Katilu: Tingali, padamelan-padamelan lumangsung ku hikmah sareng katartiban anu sakitu luhurna. Kitu deui lampah-lampah dilaksanakeun ku kaadilan sareng timbangan anu sakitu sajatina. Padahal hikmah pamaréntahan meryogikeun ngahormat jalma-jalma anu nyalindung kana jangjang pangraksa karajaan. Ari kaadilan meryogikeun ngajaga hak-hak rayat; supados martabat pamaréntahan sareng kaagungan karajaan dijaga. Padahal di tempat-tempat ieu, hiji tina sarébu perkara anu layak pikeun hikmah sareng kaadilan éta henteu dilaksanakeun. Jalma-jalma bodo sapertos anjeun, seuseueurna ngalih sareng angkat ti dieu tanpa nandangan hukuman. Hartina éta dipasrahkeun ka hiji pangadilan agung. Gambaran Kaopat: Tingali, permata-permata tanpa bandingan dina tempat pintonan anu teu aya wates sareng itunganana ieu, sareng tuangeun-tuangeun tanpa bandingan dina hidangan-hidangan ieu, némbongkeun yén raja ieu tempat-tempat gaduh sipat béréhan anu teu aya watesna sareng khazanah-khazanah pinuh anu teu kaétang. Padahal sipat béréhan sareng khazanah anu moal béak sapertos ieu meryogikeun hiji nagri susuguh anu salawasna, anu di jerona aya unggal perkara anu dipikahayang. Kitu deui meryogikeun jalma-jalma anu ngaraos nikmat susuguh éta tetep di dinya. Supados aranjeunna henteu nandangan nyeri ku sirna sareng paturay. Margi sakumaha sirnana nyeri mangrupa nikmat, sirnana nikmat ogé mangrupa nyeri. Tingali tempat-tempat pintonan ieu, sareng perhatikeun wawaran-wawaran ieu! Sareng dangukeun juru-juru wawaran ieu, anu nyusun sareng némbongkeun seni-seni langka ti hiji raja anu némbongkeun mujijat. Aranjeunna némbongkeun kasampurnaan-kasampurnaanana. Ngébréhkeun kaéndahan maknawina anu tanpa bandingan. Nyarios ngeunaan lemesna kaéndahanana anu buni. Hartina anjeunna gaduh kasampurnaan-kasampurnaan sareng kaéndahan maknawi anu kacida pentingna, anu matak héran. Ari kasampurnaan anu buni, tanpa kakirangan, hoyong ditémbongkeun di payuneun jalma-jalma anu ngahargaan, anu mikaresep, anu ngucapkeun masya Alloh bari ningali langsung. Ari kaéndahan anu buni, tanpa bandingan, hoyong katingal sareng hoyong ningali. Nyaéta, hoyong ningali kaéndahan dirina ku dua cara: Hiji, ningali langsung ku dirina dina eunteung-eunteung anu béda-béda. Anu sanés, hoyong ningali ngaliwatan paningal jalma-jalma anu ningali kalayan sono sareng anu mikaresep kalayan héran. Hoyong ningali, ogé katingal, ogé ningali langsung salawasna, ogé ngajantenkeun disaksian salanggengna. Kitu deui kaéndahan anu salawasna éta meryogikeun jalma-jalma anu ningali kalayan sono sareng anu mikaresep tetep aya. Margi kaéndahan anu salawasna henteu tiasa rido ka jalma anu sono anu bakal sirna. Margi jalma anu ningali anu dipastikeun bakal sirna tanpa mulih, ku ngabayangkeun sirna kanyaahna robah janten mumusuhan, rasa héran sareng hormatna condong kana ngahina. Margi manusa mumusuhan kana perkara anu anjeunna henteu uninga sareng henteu tiasa ngahontal. Padahal ti panginepan-panginepan ieu unggal jalma enggal angkat sareng ical. Anjeunna ningali sakilat cahya, malah kalangkang lemah kasampurnaan sareng kaéndahan éta, dina hiji mangsa, teras angkat tanpa wareg. Hartina aranjeunna angkat ka hiji tempat ningali anu salawasna. Gambaran Kalima: Tingali, dina padamelan-padamelan ieu katingal yén jalmi anu tanpa bandingan éta gaduh asih anu ageung pisan. Margi anjeunna ngagerakkeun pitulung ka unggal jalma anu katarajang musibah, ngawaler unggal panyuhun sareng perkara anu dipikahayang. Malah tingali, upami anjeunna ningali kabutuhan anu pangleutikna ti rayat anu paling hina, anjeunna ngalaksanakeunana kalayan asih. Upami hiji suku domba hiji tukang ngangon nyeri, anjeunna ngintun boh pangubar atanapi dokter sato. Mangga urang angkat, di pulo éta aya kumpulan agung. Sadaya inohong nagri parantos kumpul di dinya. Tingali, hiji ajudan anu kacida mulyana, anu nyangking tanda anu agung pisan, nuju maca hiji biantara. Anjeunna nyuhunkeun sababaraha perkara ti rajana anu asih. Sadaya warga nyarios: "Leres, leres, urang ogé hoyong." Aranjeunna ngabenerkeun sareng nguatkeun anjeunna. Ayeuna dangukeun, kakasih raja ieu nyarios: "Hé sultan urang anu ngaping urang ku ni'mat-ni'matna! Témbongkeun ka urang anu saéstuna sareng sumber conto-conto sareng kalangkang-kalangkang anu parantos anjeun témbongkeun ka urang. Sareng tarik urang ka puseur karajaan anjeun. Ulah ngantepkeun urang musna dina gurun-gurun ieu. Tampi urang ka payuneun anjeun. Welas asih ka urang. Di dinya pasihan tuangeun ni'mat-ni'mat anjeun anu nikmat, anu parantos anjeun pasihkeun pikeun diraosan ku urang di dieu. Ulah nyiksa urang ku sirna sareng dijauhkeun. Ulah ngantepkeun tanpa pangaping sareng ngamusnahkeun rayat anjeun anu tumut, anu sono sareng sukur ka anjeun ieu.", saur anjeunna, sareng nyuhunkeun seueur pisan kalayan ngarendahkeun diri. Anjeun ogé ngadangu. Naha mungkin hiji raja anu sakieu asih sareng kawasa, kalayan taliti ngalaksanakeun kahoyong anu pangleutikna ti jalma anu paling hina, nanging henteu ngalaksanakeun tujuan anu pangsaéna ti ajudanna anu kacida mulyana, anu pangdipikaasihna? Padahal tujuan kakasih éta mangrupa tujuan sadayana ogé. Kitu deui dirélakeun ku raja, ogé mangrupa anu diperyogikeun ku welas asih sareng kaadilanana. Kitu deui pikeun anjeunna gampil, henteu beurat. Henteu sabeurat tempat-tempat ulin samentawis dina panginepan-panginepan ieu. Ku margi anjeunna nyéépkeun waragad anu sakitu ageungna kanggo tempat-tempat ningali lima atanapi genep dinten, pikeun némbongkeun conto-contona, ngadegkeun nagri ieu. Tangtos anjeunna bakal némbongkeun khazanah-khazanah sajatina, kasampurnaan-kasampurnaanana sareng kamahéranana di puseur karajaanana kalayan hiji cara, muka tempat-tempat ningali anu sakitu endahna, nepi ka ngajantenkeun akal-akal tetep héran. Hartina jalma-jalma dina médan cocoba ieu henteu tanpa pangaping; karaton-karaton kabagjaan sareng panjara-panjara ngadagoan aranjeunna. Gambaran Kagenep: Tah, mangga, tingali, karéta-karéta api anu agung, pesawat-pesawat, pakakas-pakakas, gudang-gudang, tempat-tempat pintonan sareng lampah-lampah ieu némbongkeun yén di tukangeun tabir aya hiji karajaan anu kacida agungna, {(Catetan handap): Contona, sakumaha dina mangsa ayeuna, dina médan latihan perang, dina tata cara perang, ku paréntah "Candak pakarang, pasang bayonét!", hiji pasukan ageung ti mimiti dugi ka ahir sarupa sareng hiji leuweung anu pinuh ku cucuk; sareng dina unggal dinten pésta, kanggo parade, nyanghareupan paréntah "Anggo seragam aranjeun sareng gantungkeun tanda-tanda aranjeun!", sakumna tempat pasukan ngagambarkeun kebon anu dihias, anu mekarkeun kembang-kembang rupa-rupa warna; kitu ogé dina médan raray bumi, tina rupa-rupa pasukan Gusti Sultan Azali anu teu aya tungtungna, sapertos malaikat, jin, manusa sareng sasatoan, golongan tutuwuhan anu henteu sadar ogé, dina jihad ngajaga kahirupan, nalika nampi paréntah Ilahi "Pasang pakarang sareng pakakas aranjeun pikeun ngalindungan diri!" ku paréntah "kun fayakun", nalika sadaya tangkal sareng tutuwuhan anu cucukan dina bumi ti luhur dugi ka handap masang bayonét-bayonét alitna, bumi éta persis sarupa sareng hiji tempat pasukan agung anu parantos masang bayonét-bayonétna. Kitu deui, margi unggal dinten sareng unggal minggu usum semi mangrupa dinten pésta pikeun masing-masing golongan tutuwuhan, unggal golongan ogé nyanggakeun tanda-tanda anu dipapaés ku permata anu dipasang ku Gusti Sultanna pikeun némbongkeun hadiah-hadiah saé anu dipaparin ku Mantenna ka éta golongan, dina cara parade, kana Paningal Gusti Sultan Azali anu Ningali sareng Ngajantenkeun disaksian; sareng margi némbongkeun kaayaan sapertos kitu, sadaya tutuwuhan sareng tangkal saolah-olah ngadangu paréntah Gusti Rabb, "Pasang permata-permata seni Gusti Rabb sareng tanda-tanda fitrah Ilahi anu disebat kembang sareng buah, mekarkeun kembang!"; raray bumi ogé ngagambarkeun hiji tempat pasukan anu seragamna dihias sareng tanda-tanda permatana ngagurilap, dina dinten pésta anu agung pisan, dina parade raja. Tah, pakakas sareng hiasan anu sakieu pinuh ku hikmah tur tartibna, tangtos némbongkeun ka jalma anu henteu lolong yén éta lumangsung ku paréntah Gusti Sultan anu Kawasa tanpa tungtungna, Gusti Nu Ngawasaan anu Hakîm tuntas.} anu ngawasa. Karajaan sapertos ieu meryogikeun rayat anu layak kanggo dirina. Padahal anjeun ningali, sadaya rayat parantos kumpul dina panginepan ieu. Ari panginepan unggal dinten pinuh, kosong deui. Kitu deui sadaya rayat aya dina médan cocoba ieu kanggo latihan perang. Ari médan unggal jam dirobah. Kitu deui sadaya rayat cicing sareng ningali sababaraha menit dina tempat pintonan ieu pikeun merhatikeun conto-conto ihsan raja anu kacida ajénna sareng karya-karya langka seni-seni luar biasana dina pintonan-pintonan. Ari tempat pintonan unggal menit robah. Anu angkat henteu sumping deui, anu sumping angkat. Tah, kaayaan ieu, ieu anu katingal némbongkeun kalayan pasti yén di tukangeun panginepan ieu, médan ieu sareng tempat-tempat pintonan ieu, aya karaton-karaton anu salawasna, tempat-tempat dumuk anu tetep, kebon-kebon sareng khazanah-khazanah anu pinuh ku anu saéstuna, murni tur luhur, tina conto-conto sareng gambaran-gambaran ieu. Hartina usaha di dieu téh kanggo éta sadayana. Di dieu anjeunna ngajantenkeun damel, di dinya anjeunna masihan upah. Di dinya unggal jalma gaduh kabagjaan numutkeun kamampuhna. Gambaran Katujuh: Mangga, urang ngalalana sakedik, ningali naon anu aya sareng henteu aya di antara warga anu beradab ieu. Tah, tingali, di mana waé, dina unggal juru, aya seueur kaméra dipasang, nyandak gambar. Tingali, di mana waé seueur panulis linggih, nyerat sababaraha perkara. Aranjeunna nyatet unggal perkara. Khidmah anu paling teu penting, kajadian anu paling biasa ogé dirékam. Hé, di gunung anu luhur éta dipasang hiji kaméra ageung anu husus kanggo raja; {(Catetan handap): Sabagian hartos anu ditunjuk ku gambaran ieu parantos diterangkeun dina Hakékat Katujuh. Ngan di dieu isyarat sareng hakékat hiji kaméra ageung anu husus kanggo raja hartosna "Lauh Mahfuz". Ayana Lauh Mahfuz anu nyata parantos dibuktikeun dina Kalimah Kadua Puluh Genep kieu: Sakumaha buku-buku catetan alit méré tanda ayana hiji buku daptar ageung, sareng surat-surat alit ngisyaratkeun ayana hiji buku ageung, sareng tétés-tétés alit anu seueur ngébréhkeun hiji sumber cai ageung. Persis kitu ogé, daya inget manusa, bubuahan tangkal, siki sareng binih bubuahan, anu masing-masing lir buku catetan alit, ogé masing-masing ngandung hartos hiji Lauh Mahfuz alit, ogé dina wangun titik-titik alit anu netes tina kalam anu nyerat Lauh Mahfuz agung; tangtos méré tanda, ngisyaratkeun sareng ngabuktikeun ayana hiji daya inget agung, hiji buku anu pangageungna sareng hiji Lauh Mahfuz anu pangagungna, malah némbongkeunana ka akal-akal anu seukeut.} naon anu lumangsung dina sadaya tempat ieu, gambarna dicandak. Hartina jalmi éta parantos maréntahkeun sangkan sadaya lampah sareng padamelan anu lumangsung dina karajaanana dirékam. Hartina jalmi agung éta ngajantenkeun sadaya kajadian dicatet, nyandak gambarna. Tah, nyimpen sareng ngajaga anu taliti ieu, tangtos kanggo hiji itungan tanggung jawab. Ayeuna, naha mungkin hiji pangawasa Nu Hafîzh, anu henteu ngalalaworakeun lampah anu paling biasa ti rayat anu paling hina, henteu ngajaga amal-amal anu pangageungna ti jalma-jalma anu pangagungna ti rayatna, henteu ngitung tanggung jawabna, henteu masihan ganjaran sareng hukuman? Padahal lampah-lampah anu bakal nyabak kamulyaan sareng sumanget ngajaga jalmi éta, sareng anu welas asihna moal tiasa nampi pisan, kaluar ti jalma-jalma agung éta. Di dieu anjeunna henteu ngahukum. Hartina éta dipasrahkeun ka hiji pangadilan agung. Gambaran Kadalapan: Mangga, abdi bakal macakeun timbalan-timbalan anu datang ti anjeunna ieu ka anjeun. Tingali, anjeunna ngajangjikeun sababaraha kali sareng ngancam kalayan teges: "Abdi bakal nyandak aranjeun ti dinya ka puseur karajaan abdi, sareng ngajantenkeun anu tumut bagja, anu ngalawan ditahan. Abdi bakal ngaruksak tempat samentawis éta, teras ngadegkeun nagri anu sanés, anu ngandung karaton-karaton sareng panjara-panjara anu langgeng." Kitu deui perkara-perkara anu dijangjikeun ku anjeunna téh gampil pisan kanggo anjeunna. Kacida pentingna kanggo rayatna. Ari ingkar kana jangjina kacida papalingpangna sareng kamulyaan kakawasaanana. Tah, tingali, hé jalma bodo! Anjeun ngabenerkeun sangkaan anjeun anu bohong, akal anjeun anu ngalantur sareng nafsu anjeun anu nipu. Sareng anjeun nyebat bohong hiji jalmi anu henteu kedah ingkar sareng papalingpang dina cara mana waé, anu ingkar henteu pantes kana martabatna dina jihat mana waé, sareng anu sadaya padamelan anu katingal nyaksian kajujuranana. Tangtos anjeun layak nandangan hukuman agung. Ibarat anjeun sarupa sareng ieu: Hiji nu ngalalana nutup panonna tina cahya panonpoé, ningali kana hayalna; sangkaanana, lir cika-cika, hoyong nyaangan jalan anu matak gimir ku cahya lampu dina sirahna. Ku margi anjeunna parantos ngajangjikeun, anjeunna bakal ngalaksanakeunana. Padahal ngalaksanakeunana gampil pisan kanggo anjeunna, sareng diperyogikeun pisan kanggo urang, unggal perkara, anjeunna sareng karajaanana. Hartina aya hiji pangadilan agung, hiji kabagjaan pangagungna. Gambaran Kasalapan: Ayeuna mangga urang ngadeuheus ka sabagian pupuhu lingkup-lingkup sareng jamaah-jamaah ieu, anu {(Catetan handap): Hartos-hartos anu dibuktikeun ku gambaran ieu bakal katingal dina Hakékat Kadalapan. Contona, pupuhu lingkup-lingkup dina ibarat ieu mangrupa isyarat kana para nabi sareng para wali. Sareng telepon téh patalian Gusti Rabb anu manjang ti manah, anu mangrupa tempat mantulna wahyu sareng tempat némbongan ilham; manah mangrupa tungtung sareng ceuli telepon éta.} masing-masing gaduh telepon husus pikeun nyarios langsung sareng raja, sareng sabagian parantos ngadeuheus ka payuneunana. Tingali naon anu dicarioskeun ku aranjeunna: Kalayan sapuk, aranjeunna ngawartosan yén jalmi éta parantos nyayagikeun hiji tempat anu kacida agung sareng matak gimirna kanggo ganjaran sareng hukuman. Anjeunna ngajangjikeun kalayan pageuh pisan sareng ngancam kalayan kacida tegesna. Kitu deui kamulyaan sareng kaagunganana moal tiasa nampi turun kana ingkar jangji sareng ngahinakeun diri dina cara mana waé. Padahal jalma-jalma anu ngawartosan éta seueur dina tingkatan mutawatir, sareng aranjeunna ngawartosan kalayan kasapukan anu gaduh kakuatan ijma, yén pangrojong sareng puseur karajaan agung anu sabagian hasilna katingal ieu aya di nagri anu sanés, jauh ti dieu, sareng wangunan-wangunan dina médan cocoba ieu samentawis. Engké bakal dirobah janten karaton-karaton anu salawasna. Tempat-tempat ieu bakal robah. Margi karajaan anu agung tur henteu sirna ieu, anu agungna kahartos ngaliwatan hasil-hasilna, moal diadegkeun sareng nangtung dina urusan-urusan anu sakitu sakedapan, henteu terus, henteu tetep, henteu penting, robah-robah, henteu langgeng, gaduh kakirangan sareng henteu sampurna. Hartina éta nangtung dina urusan-urusan anu layak pikeun dirina, anu salawasna, tetep, henteu sirna, terus, sampurna sareng agung. Hartina aya hiji nagri anu sanés; tangtos bakal angkat ka puseur éta. Gambaran Kasapuluh: Mangga, dinten ieu Nowruz raja. {(Catetan handap): Anjeun bakal ningali perlambang gambaran ieu dina Hakékat Kasalapan. Contona, dinten Nowruz mangrupa isyarat kana usum semi. Ari gurun héjo anu pinuh ku kembang téh raray bumi dina usum semi. Ari tabir-tabir sareng pamandangan anu robah mangrupa isyarat kana lapisan-lapisan mahluk usum semi, golongan-golongan ciciptan usum panas sareng tuangeun anu mangrupa bekel sasatoan sareng manusa, anu ti mimiti usum semi dugi ka ahir usum panas, Gusti Sâni' Nu Qadîr Dzul-Jalâl, sareng Gusti Fâthir, Hakîm Dzul-Jamâl, Ngarobah kalayan katartiban anu sampurna, Nganyarkeun kalayan rohmat anu sampurna, sareng Ngintun hiji sanggeus anu sanés.} Bakal aya parobahan-parobahan, perkara-perkara luar biasa bakal némbongan. Dina dinten usum semi anu saé ieu, urang angkat ka gurun héjo anu pinuh ku kembang saé ieu, teras ningali. Tah tingali, warga ogé sumping ka arah ieu. Tingali, aya hiji sihir; wangunan-wangunan éta ngadadak ruksak, nyandak wangun anu sanés. Tingali, aya hiji mujijat; wangunan-wangunan anu ruksak éta ngadadak diwangun di dieu. Saolah-olah gurun anu kosong ieu janten hiji dayeuh anu beradab. Tingali, lir layar-layar bioskop, unggal jam némbongkeun hiji alam anu sanés, nyandak hiji wangun anu sanés. Perhatikeun ieu, sakumaha sampurnana katartiban dina tabir-tabir anu nyata, anu sakitu campur, gancang sareng lobana, nepi ka unggal perkara ditempatkeun dina tempatna masing-masing. Layar-layar bioskop anu hayalan ogé moal tiasa satartib ieu. Jutaan ahli sihir ogé moal tiasa ngalaksanakeun seni-seni ieu. Hartina raja anu henteu katingal ku urang éta gaduh mujijat-mujijat anu kacida agungna. Hé jalma bodo! Anjeun nyarios: "Kumaha nagri anu sakitu ageungna ieu bakal diruksak, teras diadegkeun di tempat anu sanés?" Tah, anjeun ningali unggal jam seueur parobahan sareng panggentosan lumangsung, sapertos robahna nagri anu henteu ditampi ku akal anjeun éta. Tina kumpul, paburencay sareng kaayaan-kaayaan ieu kahartos yén aya tujuan anu sanés dina kumpulan, paburencay, susunan sareng pangrusak anu gancang tur katingal ieu. Kanggo kumpulan sajam waragad anu sapertos sapuluh taun diséépkeun. Hartina kaayaan-kaayaan ieu sanés tujuan dina dirina sorangan. Mangrupa hiji ibarat, hiji tiruan. Jalmi éta ngalaksanakeunana ku mujijat. Supados gambar-gambarna dicandak sareng dirangkep, sareng hasil-hasilna dijaga sareng diserat. — Sakumaha unggal perkara dina médan cocoba latihan perang dicatet sareng diserat. — Hartina dina hiji tempat kumpulan anu pangagungna, lampah bakal terus lumangsung sareng muter dumasar kana ieu sadayana. Kitu deui bakal salawasna ditémbongkeun dina hiji tempat pintonan anu pangagungna. Hartina kaayaan-kaayaan anu sakedapan tur henteu tetep ieu ngahasilkeun gambaran-gambaran anu tetep sareng bubuahan anu langgeng. Hartina pésta-pésta ieu kanggo hiji kabagjaan pangagungna, hiji pangadilan agung sareng tujuan-tujuan luhur anu henteu dipikawanoh ku urang. Gambaran Kasabelas: Mangga, hé réncang anu keukeuh! Urang numpak hiji pesawat, atanapi karéta api anu indit ka wétan atanapi kulon, nyaéta ka jaman baheula sareng mangsa nu bakal datang. Urang ningali rupa-rupa mujijat anu ditémbongkeun ku jalmi anu ngalaksanakeun mujijat ieu di tempat-tempat anu sanés. Tah tingali, perkara-perkara luar biasa sapertos tempat dumuk, médan sareng tempat pintonan anu parantos urang tingali aya dina unggal sisi. Nanging dina seni sareng wangun, éta béda-béda hiji sareng nu séjén. Nanging perhatikeun ieu kalayan saé, dina tempat-tempat dumuk anu henteu tetep, médan-médan anu henteu terus sareng tempat-tempat pintonan anu henteu langgeng éta, sakumaha écés katartiban hiji hikmah, sakumaha nyata isyarat hiji pangriksa, sakumaha luhur tanda hiji kaadilan sareng sakumaha lega buah hiji welas asih anu katingal. Unggal jalma anu henteu tanpa paningal batin pasti ngartos yén moal tiasa aya sareng moal tiasa dibayangkeun hikmah anu langkung sampurna tibatan hikmahna, pangriksa anu langkung saé tibatan pangriksana, welas asih anu langkung nyakup tibatan welas asihna sareng kaadilan anu langkung agung tibatan kaadilanana. Upami, anggap saperti anu disangka ku anjeun, dina lingkup nagrina henteu aya tempat-tempat dumuk anu salawasna, tempat-tempat anu luhur, kalungguhan-kalungguhan anu tetep, bumi-bumi anu langgeng, warga anu dumuk tetep sareng rayatna anu bagja; parantos kauninga yén nagri anu henteu langgeng ieu henteu tiasa némbongkeun hakékat-hakékat hikmah, pangriksa, welas asih sareng kaadilan ieu, sareng upami henteu aya di tempat anu sanés anu bakal némbongkeun éta; dina waktos éta, kalayan bodo dina tingkatan ingkar panonpoé sanaos urang ningali cahyana dina tengah siang, kedah ingkar hikmah anu aya di payuneun panon urang ieu, ingkar pangriksa anu urang tingali langsung ieu, ingkar welas asih anu urang ningali ieu sareng ingkar kaadilan anu tanda-tanda sareng isyarat-isyaratna katingal kacida kuatna. Kitu deui kedah nganggap yén Gusti Nu Kagungan lampah-lampah anu pinuh ku hikmah, padamelan-padamelan anu mulya sareng ihsan-ihsan anu pinuh ku welas asih anu urang ningali ieu — Maha Suci Mantenna, teras Maha Suci Mantenna tina éta! — mangrupa pamaén anu bodo, nu zalim anu telenges éta. Ieu mangrupa robahna hakékat-hakékat kana sabalikna. Padahal robahna hakékat-hakékat, ku kasapukan sadaya jalma anu gaduh akal, mustahil, henteu mungkin. Ngan jalma-jalma sofis anu bodo, anu ingkar ayana unggal perkara, dikaluarkeun. Hartina aya nagri anu sanés salian ti nagri ieu. Di dinya aya hiji pangadilan agung, hiji tempat kaadilan anu pangluhurna sareng hiji tempat paparin anu pangagungna, supados welas asih, hikmah, pangriksa sareng kaadilan ieu némbongan sapinuhna. Gambaran Kadua Belas: Mangga, ayeuna urang badé mulih. Urang badé nyarios sareng pupuhu-pupuhu sareng perwira-perwira jamaah-jamaah ieu, sareng ningali pakakasna, supados urang ningali naha pakakas éta ngan dipasihan kanggo hirup dina mangsa anu pondok dina médan éta, atanapi dipasihan kanggo ngahontal kahirupan bagja anu panjang di tempat anu sanés. Urang teu tiasa ningali unggal jalma sareng unggal pakakas. Nanging minangka conto, urang badé ningali buku catetan alit sareng buku perwira ieu: Dina buku catetan alit ieu aya pangkat, gaji, pancén, kabutuhan sareng kaidah lampah perwira. Tingali, pangkat ieu sanés kanggo sababaraha dinten; tiasa dipasihan kanggo mangsa anu panjang pisan. Diserat, "Anjeun bakal nampi gaji ieu tina khazanah husus dina tanggal anu tangtu." Padahal tanggal éta datang lami pisan engké, saatos médan ieu ditutup. Ari pancén ieu henteu dipasihan numutkeun médan samentawis ieu, nanging pikeun ngahontal kabagjaan anu salawasna caket ka raja. Ari kabutuhan ieu henteu tiasa kanggo hirup dina panginepan anu sababaraha dinten ieu. Nanging tiasa kanggo kahirupan anu panjang sareng bagja. Ari kaidah ieu ngébréhkeun sapinuhna yén nu kagungan buku catetan alit ieu calon kanggo tempat anu sanés, damel kanggo alam anu sanés. Tingali, dina buku-buku ieu aya cara ngagunakeun pakakas sareng tanggung jawabna. Padahal upami henteu aya tempat anu luhur tur salawasna salian ti médan ieu, buku anu pageuh sareng buku catetan alit anu pasti éta janten tanpa hartos sapinuhna. Kitu deui perwira anu dipihormat, panglima anu dimulyakeun sareng pupuhu anu dipikamulya ieu turun kana tingkatan anu langkung handap tibatan sadaya warga, langkung cilaka, langkung teu daya, langkung hina, langkung pinuh ku musibah, langkung miskin sareng langkung lemah tibatan unggal jalma. Tah, bandingkeun kana ieu. Perkara mana waé anu anjeun perhatikeun nyaksian yén saatos anu fana ieu aya anu langgeng. Hé réncang! Hartina nagri samentawis ieu lir hiji tegalan, hiji tempat latihan, hiji pasar. Tangtos di tukangeunana aya hiji pangadilan agung, hiji kabagjaan pangagungna. Upami anjeun ingkar ieu, anjeun kedah ingkar buku-buku catetan alit, buku-buku, pakakas-pakakas sareng kaidah-kaidah dina sadaya perwira, malah sadaya katartiban dina nagri ieu, malah pamaréntahan, sareng kedah nyebat bohong ayana sadaya lampah anu parantos lumangsung. Dina waktos éta, anjeun henteu disebat manusa sareng mahluk anu sadar. Anjeun janten langkung teu gaduh akal tibatan jalma-jalma sofis. Awas, ulah nganggap yén bukti-bukti robahna nagri diwatesan kana Dua Belas Gambaran ieu. Nanging aya tanda-tanda sareng bukti-bukti anu teu aya wates sareng itunganana: Nagri anu henteu tetep sareng robah-robah ieu bakal dirobah kana nagri anu henteu sirna tur tetep. Kitu deui aya isyarat-isyarat sareng tanda-tanda anu teu aya wates sareng itunganana: Warga ieu bakal dicandak tina panginepan-panginepan samentawis ieu, dikintun ka puseur karajaan anu salawasna. Hususna, mangga, abdi bakal némbongkeun hiji dalil deui anu langkung kuat tibatan kakuatan Dua Belas Gambaran ka anjeun. Tah mangga, tingali, dina jamaah agung anu katingal di kajauhan éta, Ajudan anu Kacida Mulyana, anu saméméhna urang tingali di pulo sareng kagungan tanda agung, nuju ngébréhkeun hiji wawaran. Urang angkat, urang dangukeun. Tingali, ajudan anu caang tur kacida mulyana éta ngawartosan ka warga timbalan anu pangagungna anu digantung di luhur éta, sareng nyarios: "Sayagikeun diri; aranjeun bakal angkat ka nagri anu sanés, anu salawasna. Hiji nagri anu, upami dibandingkeun sareng éta, nagri ieu lir hiji panjara. Aranjeun bakal angkat ka puseur karajaan raja urang, nampi welas asih sareng ihsan-ihsanna, upami aranjeun ngadangu timbalan ieu kalayan saé sareng tumut. Upami henteu, upami aranjeun ngalawan sareng henteu ngadangu, aranjeun bakal dialungkeun kana panjara-panjara anu pikasieuneun." Anjeunna ngébréhkeun wawaran sapertos kitu. Anjeun ogé ningali dina timbalan anu pangagungna éta aya cap karajaan anu pinuh ku i'jaz, anu teu tiasa ditiron dina cara mana waé. Salian ti jalma-jalma bodo sapertos anjeun, unggal jalma pasti uninga yén timbalan éta mangrupa timbalan raja. Sareng dina ajudan anu caang tur kacida mulyana éta aya tanda-tanda anu sakitu écésna, nepi ka salian ti jalma-jalma lolong sapertos anjeun, unggal jalma pasti ngartos yén jalmi éta mangrupa juru basa paréntah-paréntah raja anu kacida jujurna. Naha perkara robahna nagri ieu, anu dikukuhkeun sareng diwawarkeun ku ajudan anu kacida mulyana sareng timbalan anu pangagungna éta kalayan sakumna kakuatanana, mungkin narima bantahan? Leres, henteu mungkin. Kacuali anjeun ingkar sadaya perkara anu urang ningali ieu. Ayeuna, hé réncang! Giliran nyarios téh anjeun, carioskeun. Naon waé anu anjeun hoyong carioskeun, carioskeun! - Naon anu badé abdi carioskeun, naha masih tiasa nyarios naon waé pikeun ngalawan ieu? Naha tiasa nyarios ngalawan panonpoé dina tengah siang? Abdi ngan nyarios: Alhamdulillah, saratus rébu kali sukur, margi abdi parantos salamet tina kakawasaan sangkaan sareng hawa nafsu, tina perbudakan nafsu sareng kahoyong, leupas tina tahanan sareng panjara anu salawasna, sareng abdi yakin: Aya nagri kabagjaan anu sanés salian ti panginepan-panginepan anu kacida campur tur henteu tetep ieu, caket ka raja, sareng urang ogé calon kanggo éta. Tah, carita ibarat ieu, anu mangrupa kinayah sareng gambaran hudang deui tina pati sareng aherat, réngsé di dieu. Ayeuna ku taufik ti Gusti abdi sadaya badé ngalih kana hakékat anu pangluhurna. Saluyu sareng Dua Belas Gambaran anu kapengker, abdi sadaya badé ngébréhkeun Dua Belas Hakékat anu silih rojong sareng hiji Mukadimah.