DADASAR KATILU
Naon hikmah mi'raj?
Waleran: Hikmah mi'raj kacida luhur dugi ka pamikiran manusa henteu tiasa ngahontal. Kacida jero dugi ka henteu tiasa kahontal. Kacida ipis sareng lemes dugi ka akal ku dirina sorangan henteu tiasa ningali. Nanging, ku sababaraha isyarat, sanaos hakékatna henteu kahartos, ayana tiasa diajarkeun. Kieu:
Pikeun némbongkeun cahya katunggalan sareng tajalli kaésaan-Na dina lapisan anu seueur ieu, Gusti Khâliq alam raya ieu nyandak hiji jalma pinunjul minangka anu nampi dawuhan-Na pikeun sakabéh mahluk, ku hiji mi'raj anu sapertos benang panyambung ti tungtung lapisan anu seueur dugi ka awal kaésaan. Ieu pikeun ngajarkeun maksud-maksud Alloh ka anjeunna, salaku wawakil sakabéh mahluk sadar, sarta ngajarkeunana ngaliwatan anjeunna; sareng pikeun ningali sarta ngajantenkeun ningali kaéndahan seni-Na sareng kasampurnaan rububiyah-Na dina eunteung mahluk-Na kalayan pandangan anjeunna.
Kitu deui, Gusti Shâni' alam, ku kasaksian karya-karya-Na, kagungan kaéndahan sareng kasampurnaan anu henteu aya tungtungna. Kaéndahan sareng kasampurnaan, duanana dipikanyaah lantaran dirina sorangan. Hartina, duanana dipikanyaah sacara langsung. Ku kituna, Gusti Nu Kagungan kaéndahan sareng kasampurnaan éta kagungan kanyaah anu henteu aya tungtungna kana kaéndahan sareng kasampurnaan-Na. Kanyaah-Na anu henteu aya tungtungna némbongan dina seueur cara dina karya ciptaan-Na. Mantenna mikanyaah karya ciptaan-Na, sabab dina karya ciptaan-Na Mantenna ningali kaéndahan sareng kasampurnaan-Na. Di antara karya ciptaan, anu pangdipikanyaahna sareng pangluhurna nyaéta mahluk hirup. Di antara mahluk hirup, anu pangdipikanyaahna sareng pangluhurna nyaéta mahluk sadar. Di antara mahluk sadar, tina segi nyakup sadayana, anu pangdipikanyaahna aya di antara manusa. Di antara manusa, jalma anu kamampuhna kabuka sapinuhna, anu némbongkeun conto kasampurnaan anu sumebar sareng tajalli dina sakabéh karya ciptaan, nyaéta anu pangdipikanyaahna.
Pikeun ningali sakabéh rupa tajalli kanyaah anu sumebar dina sakabéh mahluk dina hiji titik, hiji eunteung, sarta némbongkeun sakabéh rupa kaéndahan-Na ku rusiah kaésaan-Na, Gusti Shâni' mahluk nyandak hiji jalma ti tangkal ciptaan dina darajat buah anu caang, anu manahna sapertos siki anu tiasa nampung hakékat-hakékat pokok tangkal éta. Ku mi'raj anu sapertos benang panyambung ti siki anu awal munggaran éta dugi ka buah anu tungtungna, Mantenna mikersakeun némbongkeun yén jalma éta dipikanyaah salaku wawakil alam raya, narik anjeunna ka payuneun-Na, ngamulyakeun anjeunna ku ningali kaéndahan-Na, sarta ngajantenkeun kaayaan suci dina anjeunna sumebar ka anu sanés. Pikeun éta Mantenna ngamulyakeun anjeunna ku dawuhan-Na sarta maparin pancén ka anjeunna ku titah-Na.
Ayeuna, pikeun ningali hikmah luhur ieu, urang bakal ngawaskeun ku taropong dua ibarat.
Ibarat Kahiji: Sakumaha parantos dijelaskeun sacara jéntré dina carita ibarat Kalimah Kasabelas, upami hiji sultan anu mulya ngagaduhan seueur khazanah, dina khazanah éta aya seueur rupa permata, sarta anjeunna kacida mahér dina seni-seni ahéng, gaduh makrifat sareng pangaweruh anu nyakup seueur élmu ahéng anu henteu kaitung, sarta uninga sareng ngartos élmu-élmu éndah anu henteu aya tungtungna; ku rusiah yén unggal anu gaduh kaéndahan sareng kasampurnaan hoyong ningali sareng némbongkeun kaéndahan sareng kasampurnaanana, tangtos sultan anu gaduh rupa-rupa élmu éta ogé hoyong muka hiji tempat paméran, supados nyusun paméran di jerona. Ieu pikeun némbongkeun ka panon manusa kaagungan karajaanana, cahya mancorong kabeungharanana, kaahéngan senina sareng perkara-perkara ahéng pangaweruhna; supados ningali kaéndahan sareng kasampurnaan maknawina ku dua cara. Cara anu hiji: Ningali langsung ku pandanganana anu wanoh kana rinci-rinci. Anu séjén: Ningali ku pandangan jalma séjén. Dumasar kana hikmah ieu, tangtos anjeunna mimiti ngawangun karaton anu kacida ageung, agung sareng lega. Anjeunna ngabagi kana lingkup sareng tempat dina cara anu pantes pikeun raja. Anjeunna maparin paésan ku rupa-rupa permata khazanahna, sarta maparin paésan ku seni anu pangéndahna sareng panglemesna tina panangan senina. Anjeunna ngatur ku perkara anu panglemesna tina élmu sareng hikmahna, sarta ngalengkepan sareng nyampurnakeun ku karya-karya élmuna anu némbongkeun mu'jizat. Lajeng, kalayan rupa-rupa ni'mat sareng tuangeun nikmatna, anjeunna nyayagikeun méja tuangeun anu pantes pikeun unggal golongan. Anjeunna nyiapkeun susuguh umum. Lajeng, pikeun némbongkeun kasampurnaanana ka rahayatna, anjeunna ngondang aranjeunna pikeun ningali sareng ngiring susuguh.
Lajeng anjeunna ngajantenkeun hiji jalma salaku ajudan pangmulya, ngondang anjeunna naék ti lapisan sareng tempat di handap, sarta ngalantarankeun anjeunna ngalalana ti lingkup ka lingkup dina lapisan anu tumpang tindih. Bari némbongkeun mesin sareng tempat damel senina anu ahéng, sarta tempat panyimpen panén anu datang ti handap, anjeunna mawa jalma éta dugi ka lingkupna anu husus. Ku némbongkeun dirina anu diberkahan, anu janten sumber sakabéh kasampurnaan éta, sareng ku pasamoan di payuneunana, anjeunna ngamulyakeun jalma éta. Anjeunna ngajarkeun hakékat karaton sareng kasampurnaan dirina ka jalma éta, milih anjeunna salaku panungtun kanggo anu ningali, sarta ngintun anjeunna. Ieu supados jalma éta ngajelaskeun nu ngadamel karaton ka rahayat, kalayan eusi, ukiran sareng kaahéngan karaton éta; ngajarkeun lambang dina ukiran karaton sareng isyarat dina seni-seni di jerona; ngajelaskeun ka anu lebet karaton naon paésan permata anu tartib sareng ukiran anu saimbang di jerona, sarta kumaha éta némbongkeun kasampurnaan sareng kamahéran nu kagungan karaton. Anjeunna ogé ngajarkeun adab lebet sareng tata cara ningali, sarta ngajelaskeun tata cara ngahormat ka sultan anu henteu katingal, anu gaduh rupa-rupa élmu sareng kaayaan, dina lingkup perkara-perkara anu dipikaresep sareng kahayangna.
Kitu pisan, ﻭَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺍﻟْﻤَﺜَﻞُ الْاَعْلٰى, Gusti Shâni' Dzul-Jalâl, Sultan mangsa tanpa awal sareng mangsa tanpa tungtung, parantos mikersakeun ningali sareng némbongkeun kasampurnaan sareng kaéndahan-Na anu henteu aya tungtungna. Mantenna parantos ngawangun karaton alam ieu dina cara anu unggal mahluk nyebat kasampurnaan-Na ku seueur basa, sarta némbongkeun kaéndahan-Na ku seueur isyarat. Alam raya ieu kalayan sakabéh mahlukna némbongkeun sabaraha seueur khazanah maknawi anu disumputkeun dina unggal Asma tina Asmaul-Husna-Na, sareng sabaraha seueur perkara lemes anu disumputkeun dina unggal sebutan suci-Na. Éta némbongkeun dina cara anu sakabéh cabang élmu kalayan sakabéh kaidahna parantos nalungtik kitab alam raya ieu ti mangsa Adam. Padahal éta tacan tiasa maca saparatus tina harti anu diébréhkeun sareng ayat anu dipintonkeun ku kitab éta ngeunaan Asma sareng kasampurnaan Alloh.
Hikmah Gusti Jalîl Dzul-Jamâl, Gusti Jamîl Dzul-Jalâl, Gusti Shâni' Dzul-Kamâl, anu muka karaton alam sapertos ieu minangka tempat paméran pikeun ningali sareng némbongkeun kasampurnaan sareng kaéndahan maknawi-Na, merlukeun Mantenna ngajarkeun harti ayat-ayat éta karaton ka hiji jalma, supados henteu sia-sia sareng tanpa mangpaat pikeun mahluk sadar di alam bumi ieu. Mantenna kedah ngalantarankeun hiji jalma ngalalana dina alam-alam luhur anu sumber kaahéngan karaton éta sareng tempat panyimpen hasilna; ngangkat anjeunna saluareun sadayana; ngamulyakeun anjeunna kalayan caket ka payuneun-Na; ngalantarankeun anjeunna ngalalana dina alam-alam aherat; sarta nugaskeun anjeunna kalayan seueur pancén, sapertos guru pikeun sakabéh abdi-Na, juru béwara karajaan rububiyah-Na, anu nepikeun perkara-perkara anu dirido ku Alloh, sareng ahli tafsir ayat-ayat ciptaan dina karaton alam-Na. Mantenna kedah némbongkeun kaistiméwaan anjeunna kalayan tanda panghargaan mu'jizat; sarta ku dawuhan Alloh sapertos Al-Qur'an, ngajarkeun yén jalma éta panarjamah Gusti Dzul-Jalâl anu husus sareng satia.
Tina seueur hikmah mi'raj, urang parantos némbongkeun hiji atanapi dua minangka conto ku taropong ibarat ieu. Anjeun tiasa ngabandingkeun anu sanés.
Ibarat Kadua: Upami hiji jalma anu gaduh rupa-rupa élmu nyusun sareng nyerat hiji kitab anu némbongkeun mu'jizat; kitab anu unggal kacana ngagaduhan hakékat saloba saratus kitab, unggal padalisanna ngagaduhan harti lemes saloba saratus kaca, unggal kecapna ngagaduhan hakékat saloba saratus padalisan, sarta unggal hurupna ngagaduhan harti saloba saratus kecap; sarta sakabéh harti sareng hakékat éta kitab nyanghareup sareng nunjukkeun kasampurnaan maknawi nu nyerat anu némbongkeun mu'jizat éta, tangtos anjeunna henteu ngantep khazanah anu henteu béak sapertos kitu tetep katutup sarta ngajantenkeunana sia-sia. Tangtos anjeunna bakal ngajarkeun éta kitab ka sababaraha jalma, supados kitab anu luhur ajénna éta henteu tetep tanpa harti sareng sia-sia. Kasampurnaanana anu disumputkeun bakal némbongan sareng ngahontal kasampurnaan, sarta kaéndahan maknawina bakal katingal. Anjeunna ogé bakal bungah sarta ngajantenkeun dirina dipikanyaah. Kitu deui, anjeunna bakal ngalantarankeun hiji jalma anu bakal ngajarkeun kitab ahéng éta kalayan sakabéh harti sareng hakékatna, ngalangkungan ti kaca anu pangkahijina dugi ka tungtung, bari ngajarkeun unggal kacana.
Kitu pisan, Gusti Naqqâsy Azali parantos nyerat alam raya ieu pikeun némbongkeun kasampurnaan, kaéndahan sareng hakékat Asma-Na dina cara anu sakabéh mahluk ngajarkeun sareng ngébréhkeun kasampurnaan, Asma sareng sipat-Na anu henteu aya tungtungna ku sisi-sisi tanpa wates. Tangtos, upami harti hiji kitab henteu kahartos, éta ragrag kana euweuh. Hususna kitab anu unggal hurupna ngawengku rébuan harti sapertos ieu henteu tiasa ragrag sarta henteu dipasrahkeun ragrag. Ku kituna, Nu Nyerat éta kitab tangtos bakal ngajarkeunana, ngajantenkeun sawaréh kahartos numutkeun kamampuh unggal golongan. Mantenna ogé bakal ngajarkeun sadayana ka hiji jalma anu pandanganana pangumumna, kasadaranana panglangkungna nyakup sadayana, sareng kamampuhna pangpinunjulna. Pikeun ngajarkeun sakabéh kitab sapertos kitu sareng hakékat-hakékatna anu nyakup sadayana, numutkeun hikmah kedah ngalantarankeun hiji lalampahan rohani anu kacida luhur. Hartina, kedah ngalantarankeun lalampahan ti tungtung lapisan anu seueur, anu kaca kahijina, dugi ka lingkup kaésaan, anu kaca tungtungna. Ku ibarat ieu, anjeun tiasa sakadar ningali hikmah luhur mi'raj.
Ayeuna urang bakal merhatoskeun jalma ingkar anu aya dina posisi ngadangukeun, ngadangukeun manahna sarta ningali parantos asup kana kaayaan naon. Kapikir yén:
Manahna nyarios: Kuring parantos mimiti percaya. Nanging, kuring henteu acan ngartos saé. Kuring masih gaduh tilu kasusah penting.
Kahiji: Ku naon mi'raj anu agung ieu husus pikeun Muhammad 'Arabî ﷺ?
Kadua: Kumaha anjeunna janten siki alam raya ieu? Aranjeun nyarios: Alam raya diciptakeun tina cahyana. Anjeunna ogé buah alam raya anu pangahirna sareng pangcaangna. Naon hartina ieu?
Katilu: Dina katerangan saméméhna aranjeun nyarios yén anjeunna naék ka alam luhur pikeun ningali mesin, tempat damel sareng tempat panyimpen hasil karya-karya di alam bumi ieu. Naon hartina?
Waleran:
Kasusah Kahiji Aranjeun: Parantos diréngsékeun sacara jéntré dina tilu puluh Kalimah. Di dieu urang ngan némbongkeun hiji daptar ringkes dina wangun isyarat umum kana kasampurnaan Ahmad ﷺ, bukti kanabianana sareng yén anjeunna anu pangpantesna pikeun mi'raj pangagungna éta. Kieu:
Kahiji: Tina kitab suci sapertos Taurat, Injil sareng Zabur, sanaos parantos ngalaman seueur robihan, malah dina mangsa ieu hiji ahli panetepan bebeneran sapertos Husain al-Jisri parantos ngaluarkeun saratus opat belas wartos gumbira dina wangun isyarat ngeunaan kanabian Ahmad ﷺ, sarta némbongkeunana dina "Risale-i Hamîdiye".
Kadua: Parantos tetep dina sajarah, seueur wartos gumbira, sapertos katerangan dua juru ramal kasohor, Syiqq sareng Sathih, sakedik sateuacan kanabian Ahmad ﷺ, ngeunaan kanabianana sareng yén anjeunna Kangjeng Nabi Ahir Zaman, parantos diriwayatkeun sacara leres dina sajarah.
Katilu: Ratusan kaahéngan anu disebat irhasat kasohor dina sajarah, sapertos ragragna berhala di Ka'bah sareng meulahna Iwan, karaton kasohor Kisra Persia, dina wengi lahirna Ahmad ﷺ.
Kaopat: Sajarah sareng sirah némbongkeun yén anjeunna dimulyakeun ku mu'jizat anu ngahontal sarébu, numutkeun panetepan para ahli panetepan bebeneran; sapertos maparin nginum ka hiji pasukan tina cai anu kaluar tina ramo anjeunna, tihang garing dina masjid di payuneun jamaah ageung ceurik sareng ngagerung kawas onta lantaran dipisahkeun ti Ahmad ﷺ ku mindahkeun mimbar, sarta meulahna bulan ku nash ﻭَ ﺍﻧْﺸَﻖَّ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮُ.
Kalima: Jalma anu adil sareng taliti henteu ragu yén, ku kasepakatan sobat sareng musuh, ahlak hadé aya dina diri anjeunna dina darajat pangluhurna; ku kasaksian sakabéh perlakuanana, budi luhur aya dina pancén sareng tablighna dina darajat pangluhurna; sarta ku kasaksian kaéndahan ahlak dina agama Islam, sipat anu pinuji anu pangluhurna aya dina syariatna dina darajat anu pangsampurnana.
Kagenep: Sakumaha ditunjuk dina Isyarat Kadua Kalimah Kasapuluh, salaku jawaban kana kailahian anu mikersakeun némbongan numutkeun sarat hikmah, Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ, ku ubudiyah pangagungna dina agamana, parantos némbongkeunana dina darajat pangagungna sareng pangcaangna.
Kitu deui, salaku jawaban kana kersa Gusti Khâliq alam pikeun némbongkeun kaéndahan-Na anu sampurna pisan ku hiji sarana, numutkeun sarat hikmah sareng hakékat, tangtos anjeunna anu némbongkeun sareng ngajelaskeunana dina cara anu pangéndahna.
Kitu deui, salaku jawaban kana kersa Gusti Shâni' alam pikeun narik perhatian sareng ngumumkeun kasampurnaan seni-Na anu kacida éndahna, nyata katingal anjeunna ogé anu ngumumkeun kalayan sora anu pangluhurna.
Kitu deui, salaku jawaban kana kersa Gusti Rabb sakabéh alam pikeun ngumumkeun kaésaan-Na dina lapisan anu seueur, tangtos anjeunna ogé anu ngumumkeun sadaya darajat tauhid dina darajat tauhid anu pangagungna.
Kitu deui, salaku jawaban kana kersa Gusti Nu Kagungan alam, ku isyarat kaéndahan dina karya-karya-Na dina darajat anu pangluhurna, pikeun ningali sareng némbongkeun kaéndahan Zat-Na anu henteu aya tungtungna, éndahna kaéndahan-Na sareng perkara-perkara lemes dina kaéndahan-Na dina eunteung-eunteung, numutkeun sarat hakékat sareng hikmah; dina cara anu pangmancorongna anjeunna ogé, kalayan écés, anu janten eunteung, némbongkeun, mikanyaah sareng ngajantenkeun anu sanés mikanyaah.
Kitu deui, salaku jawaban kana kersa Gusti Shâni' karaton alam ieu pikeun némbongkeun sareng ngumumkeun khazanah gaib-Na anu pinuh ku mu'jizat anu kacida ahéngna sareng permata anu kacida luhur ajénna, sarta ngajelaskeun sareng ngajarkeun kasampurnaan-Na ku éta, tangtos anjeunna ogé anu ngumumkeun, ngajelaskeun sipat sareng ngajelaskeunana dina cara anu pangagungna.
Kitu deui, salaku jawaban kana Gusti Shâni' alam raya ieu anu ngawangunna dina wangun dipapaés ku rupa-rupa kaahéngan sareng paésan, ngalebetkeun mahluk sadar-Na ka dinya pikeun ningali, jalan-jalan, nyandak pangajaran sareng tafakur, sarta mikersakeun ngajarkeun harti sareng ajén karya sareng seni-Na ka anu ningali sareng tafakur numutkeun sarat hikmah, tangtos anjeunna ogé anu nungtun jin sareng manusa, malah mahluk rohani sareng malaikat ogé, ku Al-Qur'an Al-Hakîm dina cara anu pangagungna.
Kitu deui, salaku jawaban kana kersa Gusti Hâkim Hakîm alam raya ieu pikeun muka rusiahna anu rumit, anu ngawengku maksud sareng tujuan robihna alam raya ieu, sareng tatarucingan tilu patarosan hésé ngeunaan mahluk: "Ti mana? Ka mana? Sareng naon éta?", ka sakabéh mahluk sadar ngaliwatan hiji utusan, tangtos anjeunna ogé anu muka éta rusiah sareng ngaréngsékeun éta tatarucingan ku hakékat Al-Qur'an dina cara anu pangécésna sareng darajat anu pangagungna.
Kitu deui, Gusti Shâni' Dzul-Jalâl alam ieu, ku sakabéh karya ciptaan-Na anu éndah, ngajantenkeun mahluk sadar wanoh ka Mantenna, sarta ku ni'mat anu luhur ajénna ngajantenkeun aranjeunna nyaah ka Mantenna. Salaku jawaban kana kersa-Na anu tangtos pikeun ngajarkeun perkara anu dirido sareng Kersa Alloh ka mahluk sadar ngaliwatan hiji utusan, tangtos anjeunna ogé anu ngébréhkeun sareng nyandak perkara anu dirido sareng Kersa éta ku Al-Qur'an dina cara anu pangluhurna sareng pangsampurnana.
Kitu deui, lantaran Gusti Rabb sakabéh alam maparin kamampuh anu lega, anu tiasa nampung alam, ka manusa anu buah alam, sarta nyiapkeun anjeunna pikeun ubudiyah anu nyakup sadayana, sedengkeun tina segi rarasaan anjeunna katarik ku anu seueur sareng dunya, Mantenna mikersakeun ku hiji panungtun ngalihkeun raray maranéhna ti anu seueur kana kaésaan, ti anu fana ka anu langgeng. Salaku jawaban kana ieu, tangtos anjeunna ogé anu nungtun dina darajat pangagungna, cara anu pangbalighna sareng pangéndahna ku Al-Qur'an, sarta ngalaksanakeun pancén kerasulan dina cara anu pangsampurnana.
Mahluk hirup anu pangmulya di antara mahluk, mahluk sadar anu pangmulya di antara mahluk hirup, manusa sajati anu pangmulya di antara mahluk sadar, sarta di antara manusa sajati jalma anu ngalaksanakeun pancén-pancén tadi dina darajat pangagungna sareng cara anu pangsampurnana; tangtos anjeunna ogé anu bakal naék ka Qaba Qawsayn ku mi'raj agung éta, ngetrokan lawang kabagjaan langgeng, muka khazanah rohmat-Na sareng ningali hakékat-hakékat gaib iman.
Katujuh: Nyata katingal, dina karya ciptaan ieu aya perkara-perkara anu ngajantenkeun éndah anu kacida éndahna, sareng paésan anu kacida éndahna. Kalayan écés, perkara-perkara anu ngajantenkeun éndah sareng paésan sapertos kitu némbongkeun yén dina Gusti Shâni' éta aya kersa anu kacida kuat pikeun ngajantenkeun éndah sareng maksud pikeun maparin paésan. Kersa pikeun ngajantenkeun éndah sareng maparin paésan tangtos némbongkeun yén Gusti Shâni' éta ngagaduhan karesep anu kuat sareng kanyaah suci kana seni-Na. Di antara karya ciptaan, anu panglangkungna nyakup sadayana, anu sakaligus némbongkeun perkara-perkara lemes seni dina dirina, uninga sareng ngajarkeunana, ngajantenkeun dirina dipikanyaah, sarta ngahargaan kaéndahan dina karya ciptaan séjén ku nyarios "Masya Alloh", tangtos anjeunna bakal janten anu pangdipikanyaahna dina pandangan Gusti Shâni' anu mikaresep seni sareng kacida mikanyaah seni-Na éta.
Salaku jawaban kana kautamaan sareng kaéndahan anu ngagurilapkeun karya ciptaan, sareng perkara-perkara lemes sarta kasampurnaan anu nyaangan mahluk, nyata katingal anjeunna ogé anu ngaguruhkeun langit-langit ku nyarios "Subhanalloh, Masya Alloh, Allohu Akbar", ngajantenkeun alam raya ngaguruh ku wirahma Al-Qur'an, sarta ngajantenkeun darat sareng laut pinuh rasa katarik ku panghargaan sareng pangajén, ku tafakur sareng pangumuman, ku zikir sareng tauhid.
Jalma sapertos kitu, ku rusiah ﺍَﻟﺴَّﺒَﺐُ ﻛَﺎﻟْﻔَﺎﻋِﻞِ, ngagaduhan sasami tina kahadéan anu dilakukeun ku sakabéh umat dina sisi timbanganana; solawat sakabéh umatna ngabantosan kasampurnaan maknawina; anjeunna nampi limpahan rohmat sareng kanyaah Alloh anu henteu aya tungtungna, sareng hasil pancén anu dilaksanakeun ku anjeunna dina kerasulan sarta upah maknawina. Tangtos, jalma sapertos kitu angkat ku tangga mi'raj dugi ka sawarga, Sidratul-Muntaha, arsy sareng Qaba Qawsayn téh bebeneran sorangan, hakékat sorangan sareng hikmah murni.
Kasusah Kadua: Hé manusa anu aya dina posisi ngadangukeun! Hakékat kadua anu ku anjeun dianggap hésé ieu kacida jero sareng kacida luhur dugi ka akal henteu tiasa ngahontal atanapi ngadeukeutan; éta ngan katingal ku cahya iman. Nanging, ku sababaraha ibarat, ayana éta hakékat dideukeutkeun kana pamahaman. Ku kituna, urang bakal ngupayakeun ngadeukeutkeunana sakedik.
Nalika alam raya ieu ditingali kalayan pandangan hikmah, éta katingal dina harti tangkal anu kacida ageungna. Sakumaha tangkal ngagaduhan dahan, daun, kembang sareng buah, alam handap anu salah sahiji cabang tangkal ciptaan ieu katingal: unsur-unsurna sapertos dahan, tutuwuhan sareng tangkalna sapertos daun, sasatoanna sapertos kembang, sareng manusana sapertos buah. Hukum Gusti Shâni' Dzul-Jalâl anu lumaku dina tangkal-tangkal, tangtos lumaku ogé dina tangkal pangageungna ieu, numutkeun sarat Asma Hakîm. Ku kituna, sarat hikmah nyaéta tangkal ciptaan ieu ogé didamel tina hiji siki. Siki sapertos kitu kedah nyakup conto sareng dadasar alam-alam séjén salian alam jasmani. Sabab siki asli sareng sumber alam raya anu ngawengku rébuan alam anu béda-béda henteu tiasa janten matéri garing.
Lantaran sateuacan tangkal alam raya ieu henteu aya tangkal séjén tina rupa éta, ku kituna harti sareng cahya anu janten sumber sareng siki pikeun éta tangtos kedah dipakékeun deui pakéan buah dina tangkal alam raya, numutkeun sarat Asma Hakîm. Sabab siki henteu tiasa salawasna buligir. Lantaran dina awal ciptaan tacan ngagem pakéan buah, tangtos dina ahir bakal ngagem éta pakéan.
Lantaran buah éta manusa; sarta lantaran di antara manusa, sakumaha parantos dibuktikeun saméméhna, buah anu pangkasohorna, hasil anu pangagungna, anu narik perhatian sadayana, museurkeun pandangan satengah bumi sareng saperlima umat manusa ka dirina, sarta ku kaéndahan maknawina ngajantenkeun alam ningali ka dirina boh kalayan kanyaah boh kalayan héran, nyaéta Muhammad ﷺ. Tangtos cahya anu janten siki kabentukna alam raya bakal ngagem awakna dina diri anjeunna, némbongan dina wangun buah anu pangahirna.
Hé anu ngadangukeun! Ulah nganggap jauh tina kamungkinan yén alam raya anu ahéng sareng kacida ageungna ieu diciptakeun tina hakékat alit hiji manusa. Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, anu nyiptakeun tangkal pinus anu kacida ageungna, anu kawas hiji rupa alam, tina siki saukuran siki gandum, kumaha henteu atanapi henteu tiasa nyiptakeun alam raya ieu tina "Nur Muhammadî" ﷺ?
Lantaran tangkal alam raya ngagaduhan batang sareng akar di luhur, sarta dahan di handap, sapertos tangkal Tuba, aya benang patali anu pinuh cahya ti tempat buah di handap dugi ka tempat siki asli.
Mi'raj nyaéta sarung sareng wangun benang patali éta: Ahmad ﷺ, parantos muka éta jalan, angkat kalayan kawalianna, mulih kalayan kerasulanana sarta ngantep lawang tetep kabuka. Para wali umatna anu ngiring di tukangeun anjeunna ngalaksanakeun lalampahan rohani kalayan roh sareng manah dina jalan lega anu pinuh cahya éta, dina kalangkang mi'raj Kangjeng Nabi, sarta naék ka tingkatan luhur numutkeun kamampuhna.
Kitu deui, sakumaha parantos dibuktikeun saméméhna, Gusti Shâni' alam raya ieu parantos ngawangun sareng maparin paésan alam raya ieu dina wangun karaton, kanggo maksud-maksud anu dipintonkeun dina waleran kasusah kahiji. Ahmad ﷺ mangrupikeun dasar éta maksud, ku kituna anjeunna kedah aya dina pandangan pitulung Gusti Shâni' alam raya sateuacan alam raya, sarta anu pangkahijina nampi tajalli-Na. Sabab hasil sareng buah hiji perkara dipikirkeun heula. Hartina, tina segi ayana anjeunna pangahirna, tina segi maknawi pangkahijina. Padahal Ahmad ﷺ, lantaran buah anu pangsampurnana, dasar ajén sakabéh buah sareng dasar némbongan sakabéh maksud, cahyana kedah janten anu pangkahijina nampi tajalli ciptaan.
Kasusah Katilu anjeun kacida jembarna dugi ka manusa anu pamikiranana heureut sapertos urang henteu tiasa nampung sareng ngaliputna. Nanging, urang tiasa ningali ti kajauhan.
Leres, tempat damel maknawi sareng hukum umum alam handap aya dina alam-alam luhur. Hasil amal mahluk tanpa wates tina bumi, anu tempat ngumpul karya ciptaan, sarta buah lampah jin sareng manusa, ogé ngawujud dina alam-alam luhur. Malah, seueur tanda sareng seueur riwayat kalayan kasaksianana, sareng sarat hikmah alam raya sareng Asma Hakîm, sarta isyarat Al-Qur'an Al-Hakîm, némbongkeun yén kahadéan asup kana wangun buah sawarga, sedengkeun kagoréngan asup kana wangun zaqqum naraka. Leres, dina beungeut bumi, anu seueur parantos sumebar pisan sarta ciptaan parantos ngacabang pisan, dugi ka aya rupa-rupa mahluk sareng golongan karya ciptaan dina bumi anu langkung seueur pisan ti sakabéh karya ciptaan anu sumebar dina sakabéh alam raya. Éta robih, salawasna pinuh sareng kosong.
Sumber sareng asal perkara-perkara rinci sareng anu seueur ieu tangtos hukum-hukum umum sareng tajalli Asma anu nyakup sadayana. Tempat némbongan éta hukum umum, éta tajalli umum sareng éta Asma anu ngaliput sadayana nyaéta langit-langit anu sakadar basajan sareng murni, anu masing-masing sapertos arsy sareng hateup hiji alam, sarta puseur pangaturan hiji alam. Salah sahiji éta alam nyaéta Jannatul-Ma'wa di Sidratul-Muntaha. Parantos tetep, ku wartos ti Kangjeng Nu Ngawartoskeun Anu Leres, yén tasbih sareng pujian di bumi ngawujud dina wangun buah éta sawarga. Tilu pokok ieu némbongkeun yén tempat panyimpen hasil sareng buah anu aya di bumi aya di ditu, sarta panénna angkat ka sisi éta.
Ulah nyarios: Kumaha hiji ucapan "Alhamdulillah" sim kuring anu aya dina hawa tiasa janten buah sawarga anu ngawujud?
Sabab nalika siang anjeun hudang, anjeun ngucapkeun hiji ucapan éndah, sakapeung dina impian anjeun tuang éta dina wangun apel éndah. Ucapan goréng anjeun nalika siang, anjeun neureuy nalika wengi dina wangun perkara anu pait. Upami anjeun ngaghibah, anjeun dipaparin tuang éta dina wangun daging anu najis. Ku kituna, ucapan éndah sareng goréng anu diucapkeun ku anjeun dina saré dunya ieu, bakal dituang ku anjeun dina wangun buah dina alam aherat anu alam hudang. Anjeun henteu kedah nganggap tuang éta jauh tina kamungkinan.
DADASAR KAOPAT
Naon buah sareng mangpaat mi'raj?
Waleran: Ti langkung ti lima ratus buah mi'raj anu tangkal Tuba maknawi ieu, urang ngan bakal nyebatkeun lima minangka conto.
Buah Kahiji: Ningali hakékat rukun iman ku panon, ningali langsung malaikat, sawarga, aherat, malah Gusti Dzul-Jalâl ku panon, parantos nyandak hiji hadiah khazanah sareng cahya azali sarta langgeng ka alam raya sareng manusa. Ku cahya sareng buah éta, alam raya ieu dikaluarkeun tina kaayaan sangkaan anu kacau, fana sareng pacampur, sarta dituduhkeun hakékatna dina kaayaan surat-surat suci Gusti Shamad sareng eunteung éndah kaéndahan Gusti Ahad. Éta parantos ngajantenkeun alam raya sareng sakabéh mahluk sadar bungah sareng gumbira.
Kitu deui, ku cahya sareng buah éta, manusa dikaluarkeun tina kaayaan kasasaran anu bingung, kacau, lemah, fakir, kabutuhanana tanpa wates, musuhna henteu aya tungtungna, fana sareng henteu langgeng. Ku cahya sareng buah suci éta, manusa dituduhkeun dina wangun sajatina, dina wangunan pangéndahna: hiji mu'jizat kakawasaan Gusti Shamad, hiji salinan surat Gusti Shamad anu nyakup sadayana, anu nampi dawuhan Gusti Sultan mangsa tanpa awal sareng mangsa tanpa tungtung, hiji abdi husus-Na, anu ngahargaan kasampurnaan-Na, sobat caket-Na, anu héran kana kaéndahan-Na, kakasih-Na, sarta hiji tamu mulya anu calon sawarga-Na anu langgeng. Éta parantos maparin kabungahan anu henteu aya tungtungna sareng sumanget tanpa wates ka sadaya manusa anu manusa.
Buah Kadua: Anjeunna parantos nyandak dadasar Islam, utamana solat, anu mangrupikeun perkara anu dirido ku Gusti Hâkim mangsa tanpa awal sareng mangsa tanpa tungtung, Gusti Shâni' sakabéh mahluk, Nu Kagungan alam raya sareng Gusti Rabb sakabéh alam, minangka hadiah pikeun jin sareng manusa. Ngartos perkara-perkara anu dirido éta kacida ngahudangkeun rasa panasaran sareng mawa kabagjaan dugi ka henteu tiasa dicaritakeun. Sabab, unggal jalma kacida hoyongna ngartos kahayang nu maparin ni'mat anu ageung, atanapi hiji rajana anu midamel kahadéan, ti kajauhan, sarta kacida sugema upami ngartos. Anjeunna ngaharepkeun: "Mugia aya hiji sarana hubungan, supados kuring tiasa langsung nyarios sareng anjeunna, ngartos naon anu dipénta ku anjeunna ti kuring, sarta uninga perkara ti kuring anu dipikaresep ku anjeunna."
Anjeun tiasa ngartos sabaraha manusa, anu unggal waktos peryogi ka Mantenna dina sisi anu henteu aya tungtungna, sarta nampi kahadéan-Na anu henteu aya tungtungna, kedah hoyong sareng panasaran ngeunaan ngartos perkara anu dirido sareng kersa Mantenna, anu sakabéh mahluk aya dina genggeman pangaturan-Na, sarta kaéndahan sareng kasampurnaan dina sakabéh mahluk dibandingkeun sareng kaéndahan sareng kasampurnaan-Na ngan kalangkang anu lemah.
Ahmad ﷺ, di tukangeun tujuh puluh rébu tabir, langsung ngadangukeun kalayan haqqul-yaqin perkara anu dirido ku Gusti Sultan mangsa tanpa awal sareng mangsa tanpa tungtung éta, minangka buah mi'raj; nyandakna sarta maparin hadiah ka manusa.
Leres, manusa kacida panasaranana pikeun ngartos kaayaan di bulan, supados aya hiji anu angkat, mulih sareng ngawartoskeun. Maranéhna ogé ngalakukeun pangorbanan anu kacida ageungna. Upami ngartos, bakal kacida héran sareng panasaran. Padahal bulan ngalalana dina nagri Gusti Mâlikul-Mulk sapertos kieu: bulan hiber sakuriling bumi kawas laleur. Bumi hiber sakuriling panonpoé kawas renget. Panonpoé nyaéta hiji lampu di antara rébuan lampu, anu janten nu nyayagikeun cahya dina hiji panginepan Gusti Mâlikul-Mulk Dzul-Jalâl éta.
Ahmad ﷺ parantos ningali kaayaan sareng kaahéngan seni Gusti Dzul-Jalâl sapertos kitu, sarta khazanah rohmat-Na dina alam anu langgeng, mulih sarta nyarios ka manusa. Anjeun tiasa ngartos sabaraha patukang tonggongna sareng akal sareng hikmah, upami manusa henteu ngadangukeun anjeunna kalayan rasa panasaran, héran sareng kanyaah anu sampurna.
Buah Katilu: Anjeunna parantos ningali khazanah kabagjaan langgeng, nyandak koncina sarta dibawa mulih, dipaparin minangka hadiah ka jin sareng manusa. Leres, ku mi'raj sareng panonna sorangan, anjeunna parantos ningali sawarga, ningali langsung tajalli langgeng rohmat Gusti Rahmân Dzul-Jamâl, sarta ngartos kabagjaan langgeng sacara pasti kalayan haqqul-yaqin. Anjeunna parantos maparin hadiah wartos gumbira ayana kabagjaan langgeng ka jin sareng manusa. Jin sareng manusa anu henteu gaduh daya aya dina kaayaan sangkaan anu nyayat jiwa: dina dunya anu henteu tetep, mahluk anu aya dina lini leungit sareng pipisahan dituangkeun ku aliran waktos sareng gerak zarah kana laut euweuh sareng pipisahan salawasna. Dina waktos sapertos kitu, sabaraha luhur ajénna wartos gumbira sapertos ieu, sarta sabaraha mawa kabagjaan wartos gumbira sapertos kitu dina ceuli jin sareng manusa anu fana, anu nyangka dirina dihukum musnah salawasna, henteu tiasa dicaritakeun. Upami nalika hiji jalma rék dihukum pati, anjeunna dihampura sarta dipaparin karaton caket raja, sabaraha éta janten sabab kabungahan! Kumpulkeun kabungahan sapertos kitu saloba sakabéh jin sareng manusa, lajeng ajénkeun wartos gumbira ieu.
Buah Kaopat: Sakumaha anjeunna nyalira nampi buah ningali kaéndahan Alloh, anjeunna parantos nyandak hadiah ka jin sareng manusa yén buah éta ogé mungkin pikeun unggal mukmin. Anjeun tiasa ngabandingkeun sabaraha nikmat, pikaresepeun sareng éndahna buah éta kalayan ieu. Hartina, unggal manusa anu gaduh manah mikanyaah hiji anu gaduh kaéndahan, kasampurnaan sareng kahadéan. Kanyaah éta ogé ngaronjat numutkeun darajat kaéndahan, kasampurnaan sareng kahadéan, ngahontal darajat muja, sarta ngabeungkeut kanyaah dugi ka ngorbankeun nyawana. Éta naék dugi ka darajat ngorbankeun dunyana ngan pikeun ningali sakali. Padahal kaéndahan, kasampurnaan sareng kahadéan dina sakabéh mahluk, dibandingkeun sareng kaéndahan, kasampurnaan sareng kahadéan-Na, henteu sapertos babandingan sababaraha kilatan alit sareng panonpoé ogé.
Hartina, upami anjeun manusa, anjeun tiasa ngartos sabaraha mawa kabagjaan, janten dasar kabungahan, pikaresepeun sareng éndahna buah kahontalna ningali Gusti Dzul-Jalâl wal-Kamâl dina kabagjaan langgeng, anu pantes pikeun kanyaah tanpa tungtung, pangpantesna pikeun ningali tanpa tungtung sareng kahayang tanpa tungtung.
Buah Kalima: Ku mi'raj kahartos yén manusa buah alam raya anu luhur ajénna sareng kakasih anu dipikanyaah ku Gusti Shâni' alam raya, sarta anjeunna parantos nyandak éta buah ka jin sareng manusa. Ku buah éta, manusa anu mahluk alit, sato anu lemah sareng mahluk sadar anu henteu mampuh, diangkat kana tempat anu kacida luhur dugi ka dipaparin tempat mulya saluareun sakabéh mahluk alam raya. Dipaparin kabungahan sareng gumbira anu mawa kabagjaan sapertos kitu dugi ka henteu tiasa digambarkeun. Sabab, upami hiji prajurit biasa disebat: "Anjeun parantos janten marsekal", sabaraha sugema anjeunna!
Padahal, ka manusa anu henteu gaduh daya, sato anu tiasa nyarios, anu fana sareng lemah, anu salawasna nampi tamparan leungit sareng pipisahan, nalika disebatkeun: "Dina hiji sawarga anu langgeng salawasna, dina rohmat Gusti Rahmân anu Rahîm sareng Karîm, sakumaha anjeun tiasa jalan-jalan, ngalalana sareng muter dina alam lahiriah sareng alam malakut-Na dina kagancangan khayal, legana roh, gerak akal sareng sakabéh kahayang manah; anjeun ogé bakal tiasa ningali kaéndahan-Na dina kabagjaan langgeng", anjeun tiasa ngabayangkeun sabaraha jero sareng enya-enyana kabungahan sareng gumbira anu bakal karaos dina manah hiji manusa anu kamanusaanana tacan ragrag.
Ayeuna urang nyarios ka jalma anu aya dina posisi ngadangukeun:
Sobék kaméja ingkar anjeun, piceun. Pasang ceuli mukmin sareng panon Muslim. Urang bakal némbongkeun ka anjeun darajat ajén hiji atanapi dua buah kalayan dua ibarat alit.
Contona: Anjeun sareng urang sami aya dina hiji nagri. Urang ningali yén unggal barang musuh ka urang sareng ka hiji sareng nu sanés, sarta asing ka urang; unggal sisi pinuh ku layon anu pikasieuneun; sora anu kadangu nyaéta ceurik yatim sareng lolong jalma anu dikaniaya. Nalika urang aya dina kaayaan sapertos kitu, upami hiji jalma angkat sarta nyandak wartos gumbira ti raja éta nagri, ku éta wartos gumbira anu asing ka urang robih kana wangun sobat, jalma anu ku urang ditingali minangka musuh robih kana wangun dulur, layon anu pikasieuneun éta katingal dina wangun jalma anu ibadah, dina khusyuk sareng tunduk, zikir sareng tasbih; ceurik kawas yatim éta janten sapertos sora "hirup!" anu pinuh pujian; maot, ngarampog sareng jarah éta robih kana wangun dibébaskeun tina pancén; sarta sareng kabungahan urang sorangan, urang ngiring kabungahan unggal jalma, tangtos anjeun ngartos sabaraha mawa kabungahan éta wartos gumbira.
Sateuacan cahya iman anu hiji buah mi'raj Ahmad ﷺ, nalika mahluk alam raya ieu ditingali kalayan pandangan kasasaran, éta asing, ngabahayakeun, ngaganggu sareng pikasieuneun. Awak-awak sagedé gunung masing-masing layon anu pikasieuneun, ajal motong sirah unggal jalma sarta ngalungkeun kana sumur nagri euweuh. Sakabéh sora lolong anu timbul tina pipisahan sareng leungit. Nalika kasasaran ngagambarkeun sapertos kitu, hakékat rukun iman anu buah mi'raj némbongkeun ka anjeun yén mahluk téh dulur sareng sobat anjeun, anu zikir sareng tasbih ka Gusti Shâni' Dzul-Jalâl; maot sareng leungit dina hakékatna hiji rupa dibébaskeun tina pancén sareng dileupaskeun tina kawajiban; sarta sora-sora dina hakékatna tasbih. Upami anjeun hoyong ningali hakékat ieu sapinuhna, tingal Kalimah Kadua sareng Kadalapan.
Ibarat Kadua: Anjeun sareng urang aya dina tempat sapertos gurun ageung. Dina badai laut keusik, wengi kacida poékna dugi ka urang henteu tiasa ningali panangan sorangan ogé. Dina waktos urang aya dina kaayaan nyalira, tanpa pangaping, lapar sareng hanaang, putus asa sareng tanpa harepan, upami ujug-ujug hiji jalma ngalangkungan tabir poék éta, lajeng mulih nyandak mobil minangka hadiah sarta naékkeun urang kana éta, lajeng sakaligus nempatkeun urang dina hiji tempat sapertos sawarga, anu mangsa payun urang dijamin, parantos aya pangaping anu kacida welas asihna, tuangeun sareng inuman parantos disiapkeun, anjeun uninga sabaraha urang bakal sugema.
Gurun ageung éta nyaéta beungeut dunya ieu. Laut keusik éta nyaéta mahluk sareng manusa anu henteu gaduh daya, anu ombak-ombakan dina kajadian ieu ku dorongan gerak zarah sareng aliran waktos. Unggal manusa ningali mangsa payun, anu ngahariwangkeun sarta nyayat manahna, dina poék anu pikasieuneun kalayan pandangan kasasaran. Anjeunna henteu uninga saha anu tiasa ngadangukeun lolongna. Laparna henteu aya tungtungna, hanaangna henteu aya tungtungna.
Nalika ku perkara-perkara anu dirido ku Alloh, anu buah mi'raj, dunya ieu katingal minangka panginepan hiji Zat anu kacida Karîm, manusa tamu sareng patugas-Na, sarta mangsa payun éndah kawas sawarga, pikaresepeun kawas rohmat sareng caang kawas kabagjaan langgeng, anjeun ngartos sabaraha pikaresepeun, éndah sareng amisna buah éta.
Jalma anu aya dina posisi ngadangukeun nyarios: "Mugia ratusan rébu pujian sareng sukur ka Alloh, lantaran kuring parantos leupas tina ingkar, asup kana tauhid, iman sapinuhna sareng ngahontal kasampurnaan iman."
Urang nyarios: Hé dulur! Urang ngucapkeun wilujeng ka anjeun. Mugia Alloh ngajantenkeun urang nampi syafaat Kangjeng Rosul Pangmulya ﷺ, amin! ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦِ ﺍﻧْﺸَﻖَّ ﺑِﺎِﺷَﺎﺭَﺗِﻪِ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮُ ﻭَ ﻧَﺒَﻊَ ﻣِﻦْ ﺍَﺻَﺎﺑِﻌِﻪِ ﺍﻟْﻤَﺎﺀُ ﻛَﺎﻟْﻜَﻮْﺛَﺮِ ﺻَﺎﺣِﺐُ ﺍﻟْﻤِﻌْﺮَﺍﺝِ ﻭَ ﻣَﺎ ﺯَﺍﻍَ ﺍﻟْﺒَﺼَﺮُ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺍَﺻْﺤَﺎﺑِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ ﻣِﻦْ ﺍَﻭَّﻝِ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ ﺍﻟْﻤَﺤْﺸَﺮِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﺭَﺑَّﻨَﺎ ﺗَﻘَﺒَّﻞْ ﻣِﻨَّﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟﺴَّﻤ۪ﻴﻊُ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ٭ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ ٭ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺰِﻍْ ﻗُﻠُﻮﺑَﻨَﺎ ﺑَﻌْﺪَ ﺍِﺫْ ﻫَﺪَﻳْﺘَﻨَﺎ ٭ ﺭَﺑَّﻨَٓﺎ ﺍَﺗْﻤِﻢْ ﻟَﻨَﺎ ﻧُﻮﺭَﻧَﺎ ﻭَﺍﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ ﻭَ ﺍٰﺧِﺮُ ﺩَﻋْﻮٰﻳﻬُﻢْ ﺍَﻥِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ
--