Kalimah Kadalapan
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺤَﻰُّ ﺍﻟْﻘَﻴُّﻮﻡُ ٭ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦَ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ الْاِسْلَامُ
Upami anjeun hoyong ngartos hakékat sareng ajén dunya ieu, roh manusa dina dunya, sareng agama dina manusa; sareng yén upami teu aya agama anu haq, dunya janten panjara, sareng manusa tanpa agama téh mahluk anu paling cilaka; sareng yén anu muka rusiah ieu alam, anu nyalametkeun jiwa manusa tina poék, nyaéta ﻳَﺎ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ sareng لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ, tingali sareng dangukeun ieu carita leutik minangka ibarat:
Dina jaman baheula, dua sadérék angkat babarengan dina lalampahan panjang. Beuki angkat, dugi ka jalan nyabang janten dua. Di pangkal dua jalan éta, aranjeunna ningali hiji jalmi anu soson-soson. Aranjeunna naros ka anjeunna: "Jalan mana anu saé?" Anjeunna ogé nyarios ka aranjeunna: "Dina jalan katuhu, aya kawajiban tumut kana hukum sareng aturan. Nanging dina beungbeurat éta aya aman sareng kabagjaan. Ari dina jalan kénca, aya leupas sareng bébas. Nanging dina leupas éta aya bahaya sareng sangsara. Ayeuna kahoyong pikeun milih aya dina aranjeun."
Saatos ngadangu ieu, sadérék anu sipatna saé angkat kana jalan katuhu bari ngucapkeun ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, sareng nampi tumut kana aturan sareng katartiban. Sadérék anu saurang deui, anu ahlakna goréng sareng ngalalana tanpa aturan, milih jalan kénca ngan kanggo bébasna. Urang ngiring ku hayal jalmi ieu, anu angkat dina kaayaan hampang dina lahirna, beurat sacara maknawi:
Tah, jalmi ieu ngalangkungan lebak sareng pasir, beuki angkat dugi ka lebet ka gurun anu kosong. Ngadadak anjeunna ngadangu sora anu pikasieuneun. Anjeunna ningali singa anu matak gimir kaluar ti leuweung tangkal ek, narajang anjeunna. Anjeunna ogé kabur. Dugi ka anjeunna mendakan sumur anu jerona genep puluh arsin tanpa cai. Lantaran sieun, anjeunna ngalungkeun dirina ka jerona. Anjeunna ragrag dugi ka satengahna, pananganana mendakan hiji tangkal, teras anjeunna nyekelna. Tangkal anu tumuwuh dina témbok sumur éta gaduh dua akar. Dua beurit, hiji bodas, hiji hideung, narajang sareng motong dua akar éta. Anjeunna ningali ka luhur, ningali singa ngantosan di biwir sumur lir patugas nu ngajaga. Anjeunna ningali ka handap, ningali aya naga anu matak gimir di jerona. Naga éta parantos ngangkat sirahna, caket kana sampéanana anu tilu puluh arsin di luhurna. Sungutna salega biwir sumur. Anjeunna ningali kana témbok sumur, ningali sato-sato leutik anu ngegel sareng ngabahayakeun parantos ngurilingan anjeunna. Anjeunna ningali kana pucuk tangkal, ningali éta téh tangkal tin. Nanging sacara luar biasa, dina pucukna aya bubuahan seueur tangkal anu béda-béda, ti kacang walnut dugi ka dalima.
Tah, lantaran salah ngartos sareng henteu gaduh akalna, jalmi ieu henteu ngartos yén ieu sanés perkara biasa. Perkara-perkara ieu henteu tiasa lumangsung ku kabeneran. Dina perkara-perkara anéh ieu aya rusiah-rusiah anu luar biasa. Sareng anjeunna henteu sadar yén aya Nu Ngalaksanakeun anu kacida agungna. Ayeuna, sanaos manah, roh sareng akalna ngajerit sareng nangis cicing-cicing lantaran kaayaan anu nyeri ieu; nafsu ammarahna pura-pura teu ngartos, saolah-olah teu aya nanaon, nutup ceulina tina tangis roh sareng manah, nipu dirina sorangan, teras ngamimitian tuang bubuahan tangkal éta lir anjeunna aya dina hiji kebon. Padahal sabagian bubuahan éta ngandung racun sareng ngabahayakeun.
Dina hiji hadis qudsi, Alloh parantos Ngadawuh: ﺍَﻧَﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﻇَﻦِّ ﻋَﺒْﺪ۪ﻯ ﺑ۪ﻰ Hartosna, "Kumaha hamba Kami mikawanoh Kami, kitu ogé Lampah Kami ka anjeunna." Tah, ku suuzan sareng henteu gaduh akalna, jalmi anu cilaka ieu nganggap anu ditingalina biasa sareng saéstuna hakékat, sareng kitu ogé anjeunna parantos, nuju sareng bakal diperlakukeun. Anjeunna henteu maot supados salamet, sareng henteu hirup ogé, nandangan siksa sapertos kieu. Urang ogé badé ngantepkeun jalmi anu mawa cilaka ieu dina siksa ieu, teras mulih, supados ngartos kaayaan sadérék anu saurang deui.
Tah, jalmi anu pinuh ku berkah tur gaduh akal ieu angkat. Nanging anjeunna henteu nandangan kasusah sapertos sadérékna. Margi ahlakna saé, anjeunna mikiran perkara-perkara anu saé, ngabayangkeun anu saé. Anjeunna marahmay sareng dirina sorangan. Kitu deui anjeunna henteu nandangan payah sareng kacapean sapertos sadérékna. Margi anjeunna uninga kana aturan, tumut, nampi nu ngagampilkeun. Anjeunna angkat kalayan bébas dina kaayaan tengtrem sareng aman. Tah, anjeunna mendakan hiji kebon. Di jerona aya kembang sareng bubuahan anu saé. Kitu deui, margi henteu dirawat, aya perkara-perkara anu kotor ogé. Sadérékna ogé kantos lebet kana kebon sapertos kitu. Nanging parantos merhatikeun sareng sibuk kana perkara-perkara kotor, ngajantenkeun burihna seueul. Parantos kaluar sareng angkat tanpa istirahat pisan. Ari jalmi ieu ngalaksanakeun kaidah, "Dina unggal perkara tingali anu saéna.", sareng henteu ningali perkara-perkara kotor pisan. Anjeunna ngamangpaatkeun perkara-perkara saé kalayan saé. Saatos istirahat kalayan saé, anjeunna kaluar sareng angkat.
Teras beuki angkat, anjeunna ogé lebet ka hiji gurun ageung, sapertos sadérékna anu munggaran. Ngadadak anjeunna ngadangu sora singa anu narajang. Anjeunna sieun, nanging henteu sasieun sadérékna. Margi ku husnuzan sareng pikiran anu saé, anjeunna mikir, "Aya hiji pangawasa ieu gurun. Sareng aya kamungkinan singa ieu mangrupa hiji abdi dina paréntah pangawasa éta.", teras anjeunna mendakan panglipur. Nanging anjeunna tetep kabur. Dugi ka anjeunna mendakan hiji sumur tanpa cai anu jerona genep puluh arsin, ngalungkeun dirina ka jerona. Sapertos sadérékna, pananganana nyekel hiji tangkal di tengahna, anjeunna tetep ngagantung di awang-awang. Anjeunna ningali dua sato nuju motong dua akar tangkal éta. Anjeunna ningali ka luhur, singa, ningali ka handap, ningali hiji naga. Anjeunna ningali kaayaan anéh anu sami sareng sadérékna. Anjeunna ogé ngaraos gimir. Nanging sarébu tingkat langkung hampang tibatan rasa gimir sadérékna. Margi ahlakna anu saé parantos masihan pikiran anu saé ka anjeunna, sareng pikiran anu saé némbongkeun sisi anu saé tina unggal perkara ka anjeunna.
Tah, ku margi ieu, anjeunna mikir kieu: Perkara-perkara anéh ieu aya patalian hiji sareng nu séjén. Kitu deui katingal lir ngalaksanakeun lampah ku hiji paréntah. Ku kituna, aya hiji rusiah dina perkara-perkara ieu. Leres, ieu sadayana muter ku paréntah hiji pangawasa anu buni. Ku kituna, abdi henteu nyalira, pangawasa anu buni éta ningali ka abdi; nyobian abdi, ngagerakkeun sareng ngondang abdi ka hiji tempat kanggo hiji tujuan.
Tina kasieun anu amis sareng pikiran anu saé ieu lahir rasa hoyong uninga: Saha anu hoyong nyobian abdi sareng ngajantenkeun abdi mikawanoh dirina, sareng ngagerakkeun abdi kana hiji tujuan ngaliwatan jalan anu anéh ieu? Teras tina rasa hoyong mikawanoh lahir kanyaah ka nu kagungan rusiah, sareng tina kanyaah ieu lahir kahoyong pikeun muka rusiah, sareng tina kahoyong éta lahir kersa pikeun nyandak kaayaan anu saé anu bakal ngajantenkeun nu kagungan rusiah ridho sareng pikaresep.
Teras anjeunna ningali kana pucuk tangkal, ningali éta téh tangkal tin. Nanging dina pucukna aya bubuahan rébuan tangkal. Dina waktos éta kasieunana leungit sapinuhna. Margi anjeunna ngartos kalayan pasti yén tangkal tin ieu téh hiji daptar, hiji daptar eusi, hiji tempat pintonan. Pangawasa anu buni éta tangtos parantos ngagantelkeun conto-conto bubuahan dina kebon sareng tegalna kana tangkal éta ku hiji rusiah sareng hiji mujijat, sareng ngahias tangkal éta minangka tanda-tanda kana tuangeun anu parantos disayagikeun pikeun sémah-sémahna. Upami henteu, hiji tangkal moal ngahasilkeun bubuahan rébuan tangkal.
Teras anjeunna ngamimitian nyuhunkeun kalayan ngarendahkeun diri. Dugi ka konci rusiah diilhamkeun ka anjeunna. Anjeunna ngagero: "Hé pangawasa ieu tempat-tempat! Abdi parantos nyanggakeun diri kana welas asih anjeun. Abdi nyalindung ka anjeun, sareng abdi téh hamba anjeun, sareng abdi nyuhunkeun ridho anjeun, sareng abdi milarian anjeun." Sareng saatos panyuhun ieu, ngadadak témbok sumur ngabélah sareng hiji lawang kabuka nuju kebon anu agung lir kanggo raja, beresih sareng saé. Malah sungut naga robah janten lawang éta, sareng singa sareng naga nyandak wangun dua abdi, sareng ngondang anjeunna ka jero. Malah singa éta nyandak wangun kuda anu tumut ka anjeunna.
Tah, hé nafsu sim kuring anu kedul, sareng hé réncang sim kuring dina hayal! Mangga, urang bandingkeun kaayaan dua sadérék ieu. Supados urang ningali sareng uninga kumaha kasaéan ngadatangkeun kasaéan, sareng kumaha kajahatan ngadatangkeun kajahatan.
Tingali, nu ngalalana anu cilaka dina jalan kénca, unggal waktos ngantosan lebet kana sungut naga, anjeunna ngageter. Sareng jalmi anu bagja ieu diondang ka kebon anu pinuh ku bubuahan tur caang.
Kitu deui, manah jalmi anu cilaka éta remuk dina rasa gimir anu nyeri sareng kasieun anu agung. Sareng jalmi anu bagja ieu ningali sareng merhatikeun perkara-perkara anu luar biasa dina pangajaran anu nikmat, kasieun anu amis sareng makrifat anu dipikaasih.
Kitu deui, jalmi anu cilaka éta nandangan siksa dina rasa nyingkur, pegat harepan sareng tanpa saha-saha. Sareng jalmi anu bagja ieu ngaraos nikmat dina rasa marahmay, harepan sareng sono.
Kitu deui, jalmi anu cilaka éta ningali dirina lir tahanan anu katarajang serangan sato-sato galak. Sareng jalmi anu bagja ieu mangrupa sémah anu mulya; anjeunna marahmay sareng suka bungah sareng abdi-abdi anu luar biasa ti Gusti Nu Nyuguhan Nu Maha Mulya, anu anjeunna janten sémah-Na.
Kitu deui, jalmi anu cilaka éta ngagancangkeun siksana ku tuang bubuahan anu dina lahirna nikmat, sacara maknawi ngandung racun. Margi bubuahan éta mangrupa conto-conto, diidinan ngaraosan, supados anjeunna mikahayang anu saéstuna sareng janten anu mésér. Upami henteu, henteu diidinan ngelek sapertos sasatoan. Sareng jalmi anu bagja ieu ngaraosan, ngartos perkara, nunda tuangna sareng ngaraos nikmat ku ngantosan.
Kitu deui, jalmi anu cilaka éta parantos nganiaya dirina sorangan. Ku henteu gaduh paningal batin, anjeunna parantos ngajantenkeun hiji hakékat anu saé lir siang sareng hiji kaayaan anu caang, pikeun dirina, janten sangkaan anu poék sareng pinuh poék, janten wangun hiji naraka. Anjeunna henteu layak dipikawelas sareng henteu gaduh hak ngawadul ka saha waé. Contona, upami hiji jalma, dina kebon anu saé, di antara sobat-sobatna, dina usum panas, henteu qanaah kana pikaresepeun dina hiji susuguh anu saé, teras ngajantenkeun dirina mabok ku inuman anu kotor; ngabayangkeun dirina lapar sareng tanpa anggoan di tengah sato-sato galak, dina tengah usum tiris, teras ngamimitian ngajerit sareng ceurik, sakumaha anjeunna henteu layak dipikawelas, anjeunna nganiaya dirina sorangan. Anjeunna ningali sobat-sobatna minangka sato galak, ngahina aranjeunna. Tah, jalmi anu cilaka ieu ogé sapertos kitu. Sareng jalmi anu bagja ieu ningali hakékat. Ari hakékat téh saé. Ku ngartos kaéndahan hakékat, anjeunna ngahormat kasampurnaan Nu Kagungan hakékat, janten layak kénging Rohmat-Na. Tah, écés rusiah hukum Al-Qur'an, "Anggap kajahatan tina diri anjeun, kasaéan ti Alloh."
Upami anjeun ngabandingkeun deui bédana anu sanés sapertos ieu, anjeun bakal ngartos yén nafsu ammarah jalmi anu kahiji parantos nyayagikeun hiji naraka maknawi pikeun anjeunna. Sareng niat anu saé, husnuzan, sipat anu saé sareng pikiran anu saé ti jalmi anu saurang deui parantos ngajantenkeun anjeunna kénging ihsan sareng kabagjaan anu agung, kaunggulan anu caang sareng limpahan berkah.
Hé nafsu sim kuring, sareng hé jalma anu ngadangu carita ieu sareng nafsu sim kuring! Upami anjeun teu hoyong janten sadérék anu cilaka, sareng hoyong janten sadérék anu bagja, dangukeun Al-Qur'an, tumut kana hukumna, cekel éta sareng ngalaksanakeun lampah numutkeun hukum-hukumna.
Upami anjeun parantos ngartos hakékat-hakékat dina carita ibarat ieu, anjeun tiasa nerapkeun hakékat agama, dunya, manusa sareng iman kana éta. Anu penting bakal sim kuring carioskeun, anu lemes sareng rinci, anjeun nyalira candak.
Tah, tingali! Tina dua sadérék éta, hiji nyaéta roh mukmin sareng manah anu soleh. Anu sanés nyaéta roh kafir sareng manah anu fasik.
Sareng tina dua jalan éta, anu katuhu nyaéta jalan Al-Qur'an sareng iman, anu kénca nyaéta jalan ngalawan sareng kufur.
Sareng kebon dina jalan éta téh kahirupan masarakat samentawis dina masarakat manusa sareng peradaban manusa, anu di jerona aya kahadéan sareng kajahatan, saé sareng goréng, beresih sareng kotor babarengan. Jalma anu gaduh akal nyaéta anu ngalaksanakeun kaidah ﺧُﺬْ ﻣَﺎ ﺻَﻔَﺎ ﺩَﻉْ ﻣَﺎ ﻛَﺪَﺭْ, teras angkat kalayan manah anu salamet.
Sareng gurun éta téh bumi sareng dunya ieu. Sareng singa éta téh maot sareng ajal. Sareng sumur éta téh awak manusa sareng mangsa kahirupan. Sareng jero genep puluh arsin éta mangrupa isyarat kana genep puluh taun, anu mangrupa umur rata-rata sareng umur anu ilahar. Sareng tangkal éta téh lilana umur sareng bahan kahirupan. Sareng dua sato hideung sareng bodas éta téh wengi sareng siang.
Sareng naga éta téh jalan alam barzah sareng téras aherat, anu sungutna kubur. Nanging kanggo mukmin, sungut éta mangrupa lawang anu kabuka ti panjara ka hiji kebon.
Sareng sato-sato leutik anu ngabahayakeun éta téh musibah-musibah dunya. Nanging kanggo mukmin, éta lir pangéling Ilahi anu amis sareng pangbagéa Gusti Rahmân, sangkan henteu tilelep kana saré lali.
Sareng bubuahan dina tangkal éta téh ni'mat-ni'mat dunya, anu ku Gusti Karîm Mutlak dijantenkeun hiji daptar ni'mat-ni'mat aherat, dina wangun conto-conto anu ngingetkeun, anu sarupa sareng éta, sareng anu ngondang para nu mésér kana bubuahan sawarga.
Sareng tangkal éta, sanaos hiji, ngahasilkeun bubuahan anu rupa-rupa sareng béda-béda, mangrupa isyarat kana cap kudrat Alloh Nu Shamad, segel rububiyah Ilahi sareng tanda karajaan kailahian. Margi seni-seni sapertos "Nyiptakeun sadaya perkara tina hiji perkara", nyaéta nyiptakeun sadaya tutuwuhan sareng bubuahan tina hiji taneuh, ogé nyiptakeun sadaya sasatoan tina hiji cai, ogé ngawujudkeun sadaya pakakas sasatoan tina hiji tuangeun basajan; sareng kalayan ieu "Ngajantenkeun sadaya perkara hiji perkara", nyaéta ngajantenkeun tuangeun anu rupa-rupana kacida béda, anu dituang ku mahluk hirup, hiji daging husus pikeun mahluk hirup éta, ninun hiji kulit anu basajan; mangrupa cap husus, segel husus sareng tanda anu henteu tiasa ditiron ti Gusti Sultan Nu Azali tur Langgeng, Zat Nu Ahad tur Shamad. Leres, ngajantenkeun hiji perkara sadaya perkara sareng sadaya perkara hiji perkara; mangrupa tanda, hiji ayat, anu husus kanggo Khâliq Sadaya Perkara sareng husus kanggo Gusti Nu Kawasa kana Sadaya Perkara.
Sareng rusiah éta téh rusiah hikmah panyiptaan anu kabuka ku rusiah iman, sareng konci éta téh ﻳَﺎ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺤَﻰُّ ﺍﻟْﻘَﻴُّﻮﻡُ. Sareng sungut naga éta robah janten lawang kebon, mangrupa isyarat yén kubur, pikeun jalma-jalma anu sasar sareng ngalampahkeun kalangkungan, mangrupa lawang anu kabuka ka hiji kuburan anu sempit lir jero beuteung naga sareng nyusahkeun lir panjara, dina rasa nyingkur sareng kapopohokeun; ari pikeun ahli Al-Qur'an sareng iman, mangrupa lawang anu kabuka ti panjara dunya ka kebon anu langgeng, ti médan cocoba ka kebon-kebon sawarga, sareng ti payah kahirupan ka rohmat Gusti Rahmân. Sareng singa galak éta ogé robah janten abdi anu marahmay sareng kuda anu tumut, mangrupa isyarat yén maot, pikeun jalma-jalma anu sasar, mangrupa paturay langgeng anu nyeri ti sadaya anu dipikaasihna. Kitu deui, sanaos mangrupa diusir ti sawarga dunya anu palsuna, dilebetkeun sareng ditahan dina panjara kuburan dina rasa nyingkur sareng nyalira, pikeun jalma-jalma anu kénging hidayah sareng ahli Al-Qur'an, maot mangrupa jalan pikeun patepang sareng sobat sareng kakasih baheula anu parantos angkat ka alam anu sanés. Kitu deui mangrupa jalan pikeun lebet ka lemah cai sajatina sareng tempat kabagjaan langgengna. Kitu deui mangrupa ondangan ti panjara dunya ka kebon-kebon sawarga. Kitu deui mangrupa giliran pikeun nampi upah tina Paparin Gusti Nu Rahmân tur Rahîm, minangka gaganti khidmahna. Kitu deui mangrupa dileupaskeun tina beungbeurat tugas kahirupan. Kitu deui mangrupa eureun tina latihan sareng paréntah latihan ubudiyah sareng cocoba.
Cindekna: Saha waé anu ngajadikeun kahirupan fana minangka tujuan utama, sanaos dina lahirna aya dina hiji sawarga, sacara maknawi anjeunna aya dina naraka. Sareng saha waé anu tumuju kalayan soson-soson kana kahirupan langgeng, anjeunna kénging kabagjaan dua nagri. Sanaos dunyana sakumaha goréng sareng nyusahkeun, margi anjeunna ningali dunyana lir rohangan ngantosan sawarga, anjeunna narima kalayan saé, tahan sareng sukur dina sabar. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﺟْﻌَﻠْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﺍَﻫْﻞِ ﺍﻟﺴَّﻌَﺎﺩَﺓِ ﻭَ السَّلَامَةِ ﻭَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻭَ الْا۪يمَانِ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦْ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺟَﻤ۪ﻴﻊِ ﺍﻟْﺤُﺮُﻭﻓَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤُﺘَﺸَﻜِّﻠَﺔِ ﻓ۪ﻰ ﺟَﻤ۪ﻴﻊِ ﺍﻟْﻜَﻠِﻤَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤُﺘَﻤَﺜِّﻠَﺔِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺮَﺍﻳَﺎ ﺗَﻤَﻮُّﺟَﺎﺕِ ﺍﻟْﻬَﻮَﺍﺀِ ﻋِﻨْﺪَ ﻗِﺮَﺍﺋَﺔِ ﻛُﻞِّ ﻛَﻠِﻤَﺔٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﻗَﺎﺭِﺀٍ ﻣِﻦْ ﺍَﻭَّﻝِ ﺍﻟﻨُّﺰُﻭﻝِ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ ﺍﻟﺰَّﻣَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﻭَ ﻭَﺍﻟِﺪَﻳْﻨَﺎ ﻭَﺍﺭْﺣَﻢِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻭَﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨَﺎﺕِ ﺑِﻌَﺪَﺩِﻫَﺎ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺘِﻚَ ﻳَﺎ ﺍَﺭْﺣَﻢَ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﻭَﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ
--