Kalimah Kadua Puluh Hiji
Aya dua tingkat.
Tingkat Kahiji
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﺼَّﻠٰﻮﺓَ ﻛَﺎﻧَﺖْ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻛِﺘَﺎﺑًﺎ ﻣَﻮْﻗُﻮﺗًﺎ
Hiji mangsa, saurang jalma anu sepuh umurna, gedé awakna, sareng luhur pangkatna nyarios ka sim kuring, “Solat téh hadé. Nanging unggal poé, unggal poé, masing-masing lima kali, éta loba teuing. Ku lantaran henteu réngsé, éta matak bosen.”
Sanggeus rada lila ti éta ucapan jalma éta, sim kuring ngadangukeun nafsu sim kuring. Sim kuring nguping éta nyarios omongan anu sarua. Sim kuring ningali éta, sarta mendakan yén ku ceuli kakedulan éta nyandak pangajaran anu sarua ti sétan. Harita sim kuring ngartos, jalma éta saolah-olah parantos nyarios éta omongan pikeun ngawakilan sakumna nafsu ammarah, atawa dijadikeun nyarios kitu. Harita sim kuring ogé nyarios, “Ku margi nafsu sim kuring ammarah, anu henteu ngalereskeun nafsuna sorangan moal tiasa ngalereskeun anu sanés. Ku kituna sim kuring bakal ngamimitian ti nafsu sim kuring.”
Sim kuring nyarios: Hé nafsu! Pikeun nyanghareupan ieu omongan anu anjeun ucapkeun dina kaayaan teu uninga yén diri teu uninga, dina kasur kakedulan, sarta dina saré lalawora, dangukeun lima pépéling ti sim kuring.
PÉPÉLING KAHIJI
Hé nafsu sim kuring anu cilaka! Naha umur anjeun langgeng salawasna? Naha anjeun miboga bukti anu pasti yén anjeun bakal tetep nepi ka taun payun, malah nepi ka isukan? Anu ngajadikeun anjeun bosen nyaéta sangkaan langgeng salawasna. Anjeun manjakeun diri saolah-olah bakal tetep salawasna di dunya pikeun kasenangan . Upami anjeun ngartos yén umur anjeun saeutik sarta lumangsung tanpa mangpaat, tangtos ngagunakeun hiji bagian tina dua puluh opat bagianna pikeun hiji khidmah anu saé, pikaresepeun, tengtrem, sareng pinuh rohmat, anu bakal jadi dasar kabagjaan kahirupan langgeng anu sajati, jauh tina bosen, malah bakal jadi sabab ngahudangkeun kahayang anu daria sareng kanikmatan anu amis.
PÉPÉLING KADUA
Hé nafsu sim kuring anu mikanyaah beuteung! Unggal poé, unggal poé, anjeun tuang roti, nginum cai, sarta nyeuseup hawa; naha éta ngajadikeun anjeun bosen? Ku margi henteu, lantaran kabutuhan diulang, anjeun sanés bosen, malah ngaraos nikmat. Ku kituna solat, anu narik sareng ngadatangkeun kadaharan haté sim kuring, cai kahirupan roh sim kuring, sarta angin lemes latifah Gusti dina diri sim kuring, anu jadi sobat-sobat anjeun dina imah awak sim kuring, ogé kedahna henteu ngajadikeun anjeun bosen.
Leres, kadaharan sareng kakuatan hiji haté anu kakeunaan sarta kabeungkeut ku kausik sareng kanyeri anu teu aya watesna, sarta kataji sareng pinuh kanyaah kana kanikmatan sareng kahayang anu teu aya watesna, tiasa dihontal ku ngetrok lawang Gusti Rahîm Nu Karîm, anu Maha Kawasa kana unggal hal, kalayan paménta.
Leres, ari cai kahirupan hiji roh anu patali sareng lolobana wujud anu gancang pisan angkat bari ngaluarkeun jerit pipisahan dina dunya anu fana ieu, tiasa diinum ku nyanghareup ngaliwatan solat ka cinyusu rohmat Gusti Ma'bûd Nu Langgeng, Gusti Nu Dipikaasih Nu Langgeng, anu jadi gaganti unggal hal.
Leres, hiji rusiah manusa anu boga kasadaran, hiji latifah Gusti anu boga cahya, anu ti fitrahna mikahayang langgeng salawasna, diciptakeun pikeun langgeng salawasna, sarta mangrupa eunteung Gusti Nu Azali tur Nu Langgeng, anu hipu sareng lemesna tanpa wates, tangtos kacida peryogina kana nyeuseup napas dina kaayaan-kaayaan dunya anu kasar, neken, nyusahkeun, samentara, poék, sareng nyesek ieu. Éta ngan tiasa nyeuseup napas ngaliwatan jandéla solat.
PÉPÉLING KATILU
Hé nafsu sim kuring anu teu sabar! Naha asup kana pagawéan akal mikiran ayeuna beban ibadah, kasulitan solat, sareng kasusah musibat dina poé-poé anu parantos kaliwat tuluy ngarasa sangsara; sarta mikiran ayeuna pancén ibadah, khidmah solat, sareng kanyeri musibat dina poé-poé anu bakal datang tuluy némbongkeun henteu sabar?
Dina henteu sabar ieu, misil anjeun nyarupaan hiji panglima anu linglung saperti kieu: Sanajan kakuatan sisi katuhu musuh parantos ngahiji sareng kakuatan di katuhuna sarta jadi kakuatan anyar pikeun anjeunna, anjeunna malah ngintunkeun hiji kakuatan pentingna ka sisi katuhu, ngalemahkeun puseur. Ogé sanajan teu aya prajurit musuh di sisi kénca sarta tacan datang, anjeunna ngintunkeun hiji kakuatan gedé, maparin paréntah, “Témbak!” Anjeunna ngajadikeun puseur sagemblengna kaleungitan kakuatan. Musuh ngartos éta, nyerang puseur, tuluy ngancurkeun.
Leres, anjeun nyarupaan ieu. Sabab kasusah poé-poé anu parantos kaliwat ayeuna parantos robah jadi rohmat; kanyerina leungit, kanikmatanana nyésa. Bebanna ngahiji sareng karamah, kasulitanana robah jadi pahala. Ku kituna, ti éta sanés kedah nyandak bosen, malah kedah nyandak sumanget anyar, kanikmatan seger, sarta usaha anu daria pikeun neraskeun. Ari poé-poé anu bakal datang, ku margi tacan datang, mikiran ayeuna tuluy bosen sareng leuleus, persis mangrupa hiji kagéloan saperti ayeuna mikiran lapar sareng halabhab dina poé-poé éta tuluy ngagorowok sareng ngajerit.
Ku margi hakékat téh kitu, lamun anjeun boga akal, dina segi ibadah pikirkeun ukur poé ayeuna, sarta ucapkeun, “Hiji jamna ku sim kuring dianggo pikeun hiji khidmah anu upahna kacida gedéna, bebanna kacida saeutikna, pikaresepeun, saé, sareng luhur.” Harita hiji kalemahan sumanget anjeun anu pait robah jadi hiji usaha anu amis.
Hé nafsu sim kuring anu teu sabar! Anjeun diwajibkeun tilu kasabaran.
Hiji: Sabar dina taat.
Hiji: Sabar dina ngajauhan maksiat.
Anu sanés: Sabar dina nyanghareupan musibat.
Lamun anjeun boga akal, jadikeun hakékat anu katingal dina ibarat pépéling katilu ieu minangka panungtun. Kalayan kawani ucapkeun “Yâ Shabûr!”, angkat tilu kasabaran kana taktak anjeun. Kakuatan sabar anu dipaparinkeun ku Gusti Alloh ka anjeun, upami henteu dipaburencaykeun dina jalan anu salah, tiasa nyukupan unggal kasulitan sareng unggal musibat; sarta tahan kalayan éta kakuatan.
PÉPÉLING KAOPAT
Hé nafsu sim kuring anu linglung! Naha ieu pancén ubudiyah tanpa hasil, naha upahna saeutik, nepi ka ngajadikeun anjeun bosen? Padahal upami hiji jalma masihan sababaraha duit ka anjeun atawa nyingsieunan anjeun, anjeunna ngajadikeun anjeun gawé nepi ka sonten, sarta anjeun gawé tanpa leuleus sumanget.
Naha hiji solat, anu bakal jadi kadaharan sareng kabeungharan pikeun haté anjeun anu lemah sareng miskin dina panginepan dunya ieu, kadaharan sareng cahya dina kubur anu tangtos jadi hiji padumukan anjeun, bukti sareng surat kabébasan dina mahsyar anu pasti jadi pangadilan anjeun, sarta cahya sareng Buraq dina sasak sirat anu, resep atawa henteu, bakal diliwatan, tanpa hasil atawa upahna saeutik? Upami saurang jalma ngajangjikeun ka anjeun hiji hadiah anu hargana saratus lira, anjeunna ngajadikeun anjeun gawé saratus poé. Anjeun percaya kana éta jalma anu tiasa mungkir jangji, sarta anjeun gawé tanpa leuleus sumanget.
Upami Gusti, anu mustahil mungkir jangji, ngajangjikeun upah saperti sawarga sareng hadiah saperti kabagjaan langgeng ka anjeun, sarta nugaskeun anjeun dina waktu anu kacida saeutikna pikeun hiji pancén anu kacida saéna, naha anjeun henteu mikiran yén upami henteu khidmah, atawa ku khidmah anu tanpa kahayang, lir pagawéan paksa, atawa kalayan bosen sareng satengah-satengah, anjeun nuduh Mantenna dina jangji-Na sarta ngahina hadiah-Na, anjeun bakal pantes meunang atikan anu kacida tegesna sareng siksaan anu matak sieun? Padahal di dunya ku sieun panjara anjeun khidmah dina pagawéan-pagawéan anu pangbeuratna tanpa leuleus sumanget; naha rasa sieun kana panjara langgeng saperti naraka henteu maparin usaha pikeun hiji khidmah anu panghampangna sareng lemes?
PÉPÉLING KALIMA
Hé nafsu sim kuring anu nyembah dunya! Naha leuleus sumanget anjeun dina ibadah sareng kakurangan anjeun dina solat asalna tina seueur kasibukan dunya, atawa tina henteu mendakan waktu ku kasibukan susah milarian panghirupan? Naha anjeun diciptakeun ukur pikeun dunya, nepi ka ngagunakeun sakumna waktu anjeun pikeun éta?
Anjeun terang yén dina segi kamampuh bawaan, anjeun aya di luhur sakumna sasatoan; sarta dina segi kamampuh nyayogikeun kabutuhan kahirupan dunya, anjeun henteu tiasa nyusul hiji manuk pipit. Naha tina ieu anjeun henteu ngartos yén pancén asal anjeun sanés bajoang lir sato, malah usaha lir manusa sajati pikeun hiji kahirupan anu tetep langgeng sarta sajati?
Sanajan kitu, anu anjeun sebut kasibukan dunya, lolobana mangrupa kasibukan tanpa mangpaat, anu henteu patali sareng anjeun sarta anu anjeun pipilueun sareng anjeun campurkeun tanpa perlu. Ku ngantunkeun anu pangdipikabutuhna, saolah-olah anjeun miboga umur rébuan taun, anjeun méakkeun waktu ku katerangan anu pangteu diperlukeunana. Upamana, anjeun méakkeun waktu anu aya ajénna ku hal-hal anu teu boga ajén saperti “Kumaha kaayaan cingcin-cingcin di sakuriling Saturnus?” sareng “Sabaraha jumlah hayam di Amérika?” Saolah-olah anjeun meunang hiji kasampurnaan tina élmu kosmografi sareng élmu statistik.
Upami anjeun nyarios, “Anu ngahalangan abdi tina solat sareng ibadah sarta ngajadikeun abdi leuleus sumanget sanés hal-hal anu teu perlu saperti éta, malah pagawéan-pagawéan anu diperlukeun pikeun milarian panghirupan.”
Upami kitu, sim kuring ogé nyarios ka anjeun: Lamun anjeun gawé kalayan upah sapoé saratus kurus, tuluy aya jalma datang sarta nyarios, “Hayu, kali di dieu sakitar sapuluh menit, anjeun bakal mendakan hiji inten sareng hiji zamrud anu hargana saratus lira,” sarta anjeun nyarios ka anjeunna, “Henteu, abdi moal sumping. Sabab sapuluh kurus bakal dipotong tina upah sadinten abdi, panghirupan abdi bakal ngurangan,” tangtos anjeun terang éta alesan sakumaha gélona.
Kitu pisan ogé, anjeun gawé dina kebon anjeun ieu pikeun panghirupan. Lamun anjeun ngantunkeun solat fardu, buah sakumna usaha anjeun tetep kawates ukur dina panghirupan dunya anu teu penting sareng tanpa berkah. Lamun anjeun ngagunakeun waktu istirahat sareng nyeuseup napas pikeun solat anu jadi dasar katengtreman roh sareng napas haté, harita, babarengan sareng panghirupan dunya anu berkah, anjeun mendakan dua tambang maknawi anu mangrupa sumber penting pikeun panghirupan sareng bekel aherat anjeun:
Tambang kahiji: Ku hiji niat anu saé, anjeun nyandak bagian tina tasbih unggal tutuwuhan sareng unggal tangkal anu dipelak dina sakumna kebon anjeun, boh anu kembangan boh anu buahan {(Catetan handap): Ieu tingkat mangrupa hiji pangajaran pikeun saurang jalma dina hiji kebon, anu ditétélakeun ku cara ieu.}.
Tambang kadua: Ogé tina hasil-hasil anu kaluar ti kebon ieu, saha waé anu ngatuang—boh sato boh manusa, boh sapi boh laleur, boh nu mésér boh maling—éta jadi lir hiji sedekah pikeun anjeun. Nanging kalayan sarat anjeun ngatur kalayan Asma Gusti Razzâq Nu Sajati sarta dina lingkup idin-Na, sarta ningali diri anjeun minangka hiji pajabat pangbagian anu masihan harta-Na ka mahluk-mahluk-Na...
Tingali, sakumaha gedéna karugian jalma anu ngantunkeun solat, sakumaha pentingna kabeungharan anu leungit ti anjeunna, sarta anjeunna henteu meunang dua hasil sareng dua tambang éta, anu maparin sumanget kacida gedéna pikeun usaha sarta ngajamin hiji kakuatan maknawi gedé dina amal; anjeunna bangkrut. Malah beuki sepuh, anjeunna bosen kana ngebon, sumangetna leuleus. Anjeunna nyarios, “Naon urusan kuring?” Anjeunna bakal nyarios, “Kuring ogé nuju angkat ti dunya. Kanggo naon kudu ngalaman kasusah sakieu?” sarta ngalungkeun dirina kana kakedulan. Nanging jalma anu sateuacanna nyarios, “Abdi bakal usaha pikeun pagawéan halal babarengan sareng langkung seueur ibadah, sangkan langkung seueur cahya dikintunkeun ka kubur abdi sarta langkung seueur bekel disiapkeun pikeun aherat abdi.”
Cindekna: Hé nafsu! Sing kauninga yén poé kamari parantos kaluar tina panangan anjeun. Ari pikeun isukan, teu aya bukti dina panangan anjeun yén anjeun miboga éta. Ku kituna, sing kauninga yén umur sajati anjeun téh poé anu ayeuna anjeun cicingan. Sahenteuna hiji jam dina poé anjeun, alungkeun lir duit cadangan kana hiji masjid atawa hiji sajadah, anu mangrupa peti leutik aherat anu disiapkeun pikeun mangsa payun sajati.
Ogé sing kauninga yén unggal poé anyar mangrupa lawang hiji alam anyar pikeun anjeun sareng unggal jalma. Lamun anjeun henteu solat, alam anjeun dina éta poé angkat dina kaayaan poék sareng kacau, sarta masihan kasaksian ngalawan anjeun dina alam misal. Sabab pikeun unggal jalma, dina unggal poé, aya hiji alam husus tina alam ieu. Ogé kaayaan éta alam nuturkeun haté sareng amal jalma éta. Sakumaha hiji karaton agung anu katingal dina eunteung anjeun nuturkeun warna eunteung: lamun hideung, katingal hideung; lamun beureum, katingal beureum. Ogé nuturkeun kaayaanana. Lamun kaca éta eunteung rata, éta némbongkeun karaton éndah. Lamun henteu rata, éta némbongkeun goréng. Sakumaha éta némbongkeun hal-hal anu panglemesna jadi kasar, ku haté, akal, amal, sareng batin, anjeun ngarobah rupa alam anjeun sorangan. Anjeun tiasa ngajadikeun éta masihan kasaksian ngalawan anjeun atawa pikeun kapentingan anjeun.
Lamun anjeun solat sarta ku éta solat nyanghareup ka Gusti Shâni' Dzul-Jalâl éta alam, ujug-ujug alam anu nyanghareup ka anjeun jadi caang. Saolah-olah solat anjeun hiji lampu listrik, sarta niat anjeun pikeun solat lir noél tombolna; éta ngabubarkeun poék-poék éta alam, sarta némbongkeun yén silih ganti sareng gerak dina kaayaan kacau anu pabaliut dina karusuhan dunya téh hiji tatanan pinuh hikmah sareng hiji tulisan kawasa anu hartina. Tina ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ anu pinuh cahya, éta nyebarkeun hiji cahya kana haté anjeun. Ku pantulan éta cahya, éta nyaangan alam anjeun dina poé éta. Éta ngajadikeun alam masihan kasaksian kalayan cahya pikeun kapentingan anjeun.
Awas ulah nyarios, “Dimana solat abdi, dimana hakékat solat ieu?” Sabab hiji siki kurma, saperti hiji tangkal kurma, ngagambarkeun tangkalna sorangan. Sakumaha bédana ukur dina ringkes sareng lengkep, solat hiji jalma biasa saperti anjeun sareng sim kuring—sanajan henteu ngarasa—miboga hiji bagian tina cahya ieu sarta hiji rusiah tina hakékat ieu, saperti solat hiji wali agung, sanajan kasadaran anjeun henteu ngahubungan éta. Nanging numutkeun darajatna, mekarna sareng caangna béda-béda. Sakumaha aya sakitu seueur darajat ti hiji siki kurma nepi ka hiji tangkal kurma anu sampurna, kitu ogé dina darajat-darajat solat tiasa aya langkung seueur deui darajat. Nanging dina sakumna darajat éta aya dasar hakékat anu pinuh cahya éta. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﻗَﺎﻝَ “اَلصَّلَاةُ ﻋِﻤَﺎﺩُ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ” ﻭَﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ
--
Tingkat Kadua Kalimah Kadua Puluh Hiji
Ngandung lima balsam pikeun lima tatu haté. ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺭَﺏِّ ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﻚَ ﻣِﻦْ ﻫَﻤَﺰَﺍﺕِ ﺍﻟﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ ٭ ﻭَﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﻚَ ﺭَﺏِّ ﺍَﻥْ ﻳَﺤْﻀُﺮُﻭﻥِ
Hé anu kabeungkeut ku panyakit waswas! Naha anjeun terang waswas anjeun nyarupaan naon? Éta nyarupaan musibat. Beuki dipentingkeun, beuki bareuh; lamun henteu dipentingkeun, éta kempés. Lamun ditingali gedé, éta ngagedéan. Lamun dianggap leutik, éta ngaleutikan. Lamun anjeun sieun, éta beuki beurat, ngajadikeun gering. Lamun henteu sieun, éta hampang, tetep nyamuni. Lamun henteu terang hakékat dirina, éta terus lumangsung sareng netep. Lamun terang hakékatna sarta mikawanoh éta, éta angkat. Ku kituna, tina seueur bagian waswas anu pinuh musibat ieu, sim kuring bakal nétélakeun ukur lima segi anu sering lumangsung. Bisa janten pangubaran pikeun anjeun sareng sim kuring. Sabab waswas ieu hiji hal anu diondang ku kabodoan sarta diusir ku pangaweruh. Lamun anjeun henteu mikawanoh, éta datang; lamun mikawanoh, éta angkat.
SEGI KAHIJI
Tatu kahiji: Pangheulana sétan ngalungkeun mamang kana haté. Lamun haté henteu nampi, éta ngalih tina mamang kana hinaan. Éta ngagambarkeun dina hayal sababaraha élingan kotor anu nyarupaan hinaan sarta kaayaan goréng anu ngalawan tatakrama. Éta ngajadikeun haté ngucapkeun “Aduh!”, ngajadikeun ragrag kana putus harepan. Jalma anu waswas nyangka haténa ngalakukeun tatakrama goréng ka Rabb-na. Anjeunna ngarasa deg-degan sareng kagét anu matak sieun. Pikeun leupas tina ieu, anjeunna kabur tina hadir ka payuneun Alloh, hoyong tilelep dina lalawora.
Balsam pikeun tatu ieu nyaéta:
Tingali, hé jalma waswas anu teu daya! Ulah gugup. Sabab anu datang kana pikiran anjeun sanés hinaan, malah ngabayangkeun. Sakumaha ngabayangkeun kakafiran sanés kakafiran, ngabayangkeun hinaan ogé sanés hinaan. Sabab dina logika, ngabayangkeun sanés netepkeun putusan. Ari hinaan mangrupa hiji putusan. Ogé salian ti ieu, omongan-omongan goréng éta sanés omongan haté anjeun. Sabab haté anjeun kausik sareng sedih ku éta. Malah éta asalna tina tempat bisikan sétan anu deukeut kana haté. Bahaya waswas nyaéta sangkaan bahaya. Nyaéta, ku nyangka éta ngabahayakeun, haté ngalaman bahaya. Sabab anjeunna nyangka hiji bayangan anu tanpa putusan minangka hakékat. Ogé anjeunna nganggap pagawéan sétan milik haténa sorangan. Anjeunna nyangka omongan sétan asalna tina haténa. Anjeunna ngarasa aya bahaya, tuluy ragrag kana bahaya. Éta ogé anu dipikahoyong ku sétan.
SEGI KADUA
Nyaéta: Nalika harti-harti kaluar tina haté, éta asup kana hayal tanpa ngagem rupa-rupa, tuluy ti dinya ngagem rupa-rupana. Ari hayal, saban waktu ku hiji sabab, ninun hiji rupa wangun. Éta ngantunkeun rupa-rupa hal anu dipentingkeunana dina jalan. Harti mana waé anu ngaliwat, boh éta ngagemkeun, boh ngaitkeun, boh ngotorkeun, boh ngajadikeun hahalang. Lamun harti-harti suci sareng beresih, sedengkeun rupa-rupa kotor sareng hina, teu aya ngagem, nanging aya noél. Jalma anu waswas nyalahhartikeun noél minangka ngagem. Anjeunna ngucapkeun, “Aduh! Haté kuring sakitu ruksakna. Kahinaan ieu, karendahan nafsu ieu, bakal ngajadikeun kuring diusir.” Sétan kacida ngamangpaatkeun uratna ieu.
Balsam pikeun ieu tatu nyaéta:
Dangukeun, hé anu teu daya! Sakumaha najis di jero beuteung anjeun henteu mangaruhan sarta henteu ngaruksak kabersihan lahir anu mangrupa wahana tatakrama suci solat anjeun, kitu ogé deukeutna harti-harti suci sareng rupa anu kotor henteu ngabahayakeun. Upamana, anjeun nuju mikiran ayat-ayat Alloh. Ujug-ujug hiji panyakit, hiji kahayang tuang, atawa hiji urusan anu ngahudangkeun saperti kencing, kuat pisan noél rasa anjeun. Tangtos hayal anjeun bakal ningali sareng niténan kabutuhan pangubaran panyakit sareng ngalaksanakeun hajat, ninun rupa-rupa anu handap anu luyu sareng éta. Harti-harti anu datang bakal ngaliwat di antarana. Pikeun anu bakal ngaliwat, naon kasalahan, naon kakotoran, naon bahaya, sarta naon résiko anu aya? Hiji-hijina résiko nyaéta ngawateskeun paningal kana éta, nyangka aya bahaya.
SEGI KATILU
Nyaéta: Di antawis hal-hal aya sababaraha hubungan anu nyamuni. Malah dina hal-hal anu teu disangka-sangka ku anjeun, aya tali-tali hubungan. Boh éta aya dina dirina sorangan, boh hayal anjeun, numutkeun seni anu diurusna, parantos nyieun éta tali sarta ngaitkeun éta silih patali. Ku rusiah hubungan ieu, sakapeung ningali hiji hal suci ngajadikeun éling kana hiji hal kotor.
Sakumaha ditétélakeun dina élmu bayan, “Sipat silih sabalikna, anu jadi sabab jauh sacara nyata, dina hayal jadi sabab deukeut.” Nyaéta, wahana ngahimpun rupa dua hal anu silih sabalikna téh hiji hubungan hayal. Éling anu datang ku ieu hubungan disebut pakaitna pikiran. Upamana, nalika anjeun dina solat, dina munajat, di payuneun Ka'bah, hadir ka payuneun Alloh, sarta nuju mikiran ayat-ayat, pakaitna pikiran ieu nyekel anjeun tuluy ngajajapkeun kana hal-hal sia-sia anu hina sarta pangjauhna.
Lamun sirah anjeun kabeungkeut ku pakaitna pikiran saperti ieu, awas ulah gugup. Malah dina mangsa anjeun sadar, geura mulih. Ulah nyarios, “Aduh, kasalahan naon anu parantos dilakukeun ku kuring!” tuluy tetep sibuk nalungtik. Sangkan hubungan anu lemah éta henteu meunang kakuatan ku perhatian anjeun. Sabab beuki anjeun némbongkeun kausik sareng dipentingkeun, éling anjeun anu lemah éta robah jadi kabiasaan anu pageuh. Éta jadi hiji panyakit hayal. Ulah sieun, éta sanés panyakit haté. Éling saperti ieu lolobana tanpa kahayang. Utamana dina jalma-jalma anu sarafna peka, éta langkung seueur. Sétan kacida ngamangpaatkeun tambang waswas saperti ieu.
Balsam pikeun ieu tatu nyaéta:
Pakaitna pikiran lolobana tanpa kahayang. Teu aya tanggung jawab dina éta. Ogé dina pakaitna pikiran aya padeukeut, teu aya noél sareng pacampur. Ku sabab éta, sipat-sipat pikiran henteu silih sumebar, henteu silih ngabahayakeun. Sakumaha sétan sareng malaikat ilham padeukeut di sisi-sisi haté, sarta deukeutna jalma-jalma jahat sareng jalma-jalma hadé sareng cicingna dina hiji padumukan henteu ngabahayakeun, kitu ogé lamun ku dorongan pakaitna pikiran, bayangan-bayangan kotor anu teu dipikahoyong ku anjeun datang sarta asup kana pikiran-pikiran anjeun anu beresih, éta henteu ngabahayakeun. Iwal lamun dihaja, atawa ku sangkaan bahaya éta diurus teuing. Ogé sakapeung haté capé. Pikeun ngahibur diri, pikiran ngurus hiji hal sacara acak. Sétan mendakan kasempetan, nyebarkeun sareng nyodorkeun hal-hal kotor di payuneunana.
SEGI KAOPAT
Ieu hiji waswas anu timbul tina milarian wangun amal anu panghadéna; beuki anjeunna ngabeuratkeun dirina ku sangkaan takwa, beuki kaayaan jadi beurat pikeun anjeunna. Malah nepi ka hiji darajat nalika jalma éta milarian amal anu langkung utama, anjeunna ragrag kana haram. Sakapeung milarian hiji sunnah ngajadikeun ngantunkeun hiji wajib. Anjeunna nyarios, “Naha amal kuring parantos sah?” tuluy ngulang. Ieu kaayaan terus lumangsung. Anjeunna ragrag kana putus harepan anu kacida gedéna. Sétan ngamangpaatkeun ieu kaayaanana, nganyenyeri anjeunna.
Aya dua balsam pikeun ieu tatu:
Balsam kahiji: Waswas saperti ieu pantes pikeun golongan Mu'tazilah. Sabab maranéhna nyarios, “Lampah sareng hal-hal anu jadi dasar kawajiban, dina dirina sorangan, numutkeun aherat, boh miboga kaéndahan, tuluy diparéntahkeun dumasar kana kaéndahan éta; boh miboga kagoréngan, tuluy dilarang dumasar kana éta. Hartosna, kaéndahan sareng kagoréngan hal-hal tina sudut paningal aherat sareng hakékat aya dina dirina sorangan; paréntah sareng larangan Alloh nuturkeun éta.” Numutkeun mazhab ieu, dina unggal amal anu dilakukeun, manusa meunang waswas kieu: “Naha amal kuring parantos dilakukeun dina wangun éndah dina nafsul-amr?”
Ari Ahlus Sunnah wal Jamaah, anu mangrupa mazhab anu leres, nyarios: Gusti Alloh maréntahkeun hiji hal, tuluy éta jadi hadé. Mantenna ngalarang, tuluy éta jadi goréng. Hartosna, ku paréntah kaéndahan jadi nyata, ku larangan kagoréngan jadi nyata. Kaéndahan sareng kagoréngan gumantung kana pangaweruh jalma anu diwajibkeun, sarta netep numutkeun éta. Ari kaéndahan sareng kagoréngan ieu sanés dina rupa sareng beungeutna anu nyanghareup ka dunya, malah dina beungeutna anu nyanghareup ka aherat.
Upamana, anjeun parantos solat atawa wudu. Padahal dina nafsul-amr aya hiji sabab anu bakal ngarusak solat sareng wudu anjeun. Nanging anjeun henteu terang pisan kana éta. Solat sareng wudu anjeun sah sarta hadé. Mu'tazilah nyarios, “Dina hakékatna éta goréng sareng rusak. Nanging ditarima ti anjeun. Sabab anjeun teu terang, henteu terang kana éta, sarta anjeun miboga alesan anu tiasa dihampura.” Ku kituna, numutkeun mazhab Ahlus Sunnah, ulah waswas kana amal anu anjeun lakukeun luyu sareng lahir syariat ku nyarios, “Naha parantos sah?” Nanging ucapkeun, “Naha parantos ditarima?”; ulah sombong, ulah asup kana ujub.
Balsam kadua: Dina agama teu aya kasempitan. لَا ﺣَﺮَﺝَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ Ku margi opat mazhab leres, sarta ku margi sadar kana kakurangan anu ngajajapkeun kana istigfar, pikeun jalma anu waswas saperti ieu, langkung utama tibatan ningali kaéndahan amal anu ngajajapkeun kana kasombongan, hartosna pikeun jalma waswas saperti ieu, tibatan ningali amalna hadé tuluy ragrag kana kasombongan, langkung utama lamun anjeunna ningali amalna kirang sarta istigfar.
Ku margi kitu, piceun waswas anjeun. Ucapkeun ka sétan: Kaayaan ieu téh kasempitan. Hésé pikeun terang kana hakékat kaayaanana. Ieu papalingpang sareng kagampangan dina agama. Ieu ngalawan dasar لَا ﺣَﺮَﺝَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ ٭ ﺍَﻟﺪّ۪ﻳﻦُ ﻳُﺴْﺮٌ. Tangtos amal sim kuring anu sapertos kieu saluyu sareng salah sahiji mazhab anu leres. Éta cekap pikeun sim kuring. Malah, sahenteuna, ku ngaku kana kalemahan sim kuring, lantaran sim kuring henteu tiasa ngalaksanakeun ibadah sakumaha anu pantes, sim kuring nyuhunkeun panyalindungan kana rohmat Alloh kalayan istigfar sareng neneda; ieu janten jalan pikeun nyuhunkeun kalayan ngarendahkeun diri, supados kakurangan sim kuring dihampura, sareng amal sim kuring anu cacad ditarima.
SEGI KALIMA.
Nyaéta waswas anu datang dina wangun mamang ngeunaan pasualan iman. Jalma malang anu waswas sakapeung ngalieurkeun ngabayangkeun sareng ngartos ku akal. Nyaéta, anjeunna nyangka yén mamang anu muncul dina bayangan téh mamang anu parantos asup kana akal, tuluy nyangka yén akidahna parantos ruksak. Sakapeung ogé anjeunna nyangka yén mamang anu disangka-sangkana téh hiji karaguan anu ngarusak iman. Sakapeung ogé anjeunna nyangka yén mamang anu digambarkeun dina pikiranana téh mamang anu parantos asup kana pangakuan akal. Sakapeung ogé anjeunna nyangka yén mikiran hiji perkara kufur téh kufur. Nyaéta, anjeunna nyangka yén ngiderna, nalungtikna, sareng nimbangna kalayan henteu mihak tina daya pikir pikeun ngartos sabab-sabab kasasaran téh ngalawan iman.
Ku sieun kana sangkaan-sangkaan anu mangrupa pangaruh bisikan sétan ieu, anjeunna nyarios, “Aduh! Haté sim kuring parantos ruksak, akidah sim kuring parantos cacad.” Lantaran kaayaan-kaayaan éta biasana kajadian di luar kahoyongna, sarta anjeunna henteu tiasa ngabenerkeunana ku kahoyong bébasna anu kawates, anjeunna ragrag kana pegat harepan.
Balsam pikeun tatu ieu nyaéta:
Sakumaha ngabayangkeun kufur téh henteu kufur, nyangka kufur ogé henteu kufur. Sakumaha ngagambarkeun kasasaran dina pikiran téh henteu kasasaran, mikiran kasasaran ogé henteu kasasaran. Sabab ngabayangkeun, nyangka, ngagambarkeun dina pikiran, sareng mikiran téh béda sarta misah ti pangakuan akal sareng kayakinan haté. Sadayana miboga kabébasan dina kadar nu tangtu. Sadayana henteu pati nurut kana kahoyong bébas manusa anu kawates. Sadayana henteu pati kaasup kana kawajiban agama. Pangakuan sareng kayakinan henteu kitu. Duanana tunduk kana hiji ukuran. Sakumaha ngabayangkeun, nyangka, ngagambarkeun dina pikiran, sareng mikiran téh henteu mangrupa pangakuan sareng kayakinan, kitu ogé éta henteu diitung minangka mamang sareng ragu. Nanging lamun terus diulang-ulang tanpa diperlukeun nepi ka janten kaayaan anu netep, waktu éta tiasa timbul hiji jinis mamang anu nyata tina éta. Malah, ku terus ngarojong sisi anu ngalawan bari nyebatna tinimbangan anu henteu mihak atawa kalayan nami kaadilan, ahirna anjeunna dugi kana kaayaan ngarojong sisi anu ngalawan di luar kahoyongna. Tumutna kana bebeneran, anu wajib pikeun anjeunna, janten pegat. Anjeunna ogé ragrag kana bahaya. Hiji kaayaan netep dina pikiranana anu bakal ngajantenkeun anjeunna wakil anu teu dipénta pikeun musuh atawa sétan.
Anu pangpentingna tina jinis waswas ieu nyaéta: Jalma anu waswas ngalieurkeun kamungkinan dina hakékat hiji perkara sareng kamungkinan dina pikiran. Nyaéta, upami anjeunna ningali hiji hal mungkin dina hakékatna, anjeunna nyangka yén hal éta ogé mungkin dina pikiran sarta diragukeun ku akal. Padahal, salah sahiji kaidah élmu kalam nyaéta yén kamungkinan dina hakékat hiji perkara henteu papalingpang sareng kapastian élmu sarta henteu ngalawan kapastian anu wajib dina pikiran. Upamana, dina menit ieu Laut Hideung tilelep kana bumi téh mungkin dina hakékatna, sarta numutkeun kamungkinan éta, tiasa kajadian. Padahal urang mutuskeun kalayan pasti yén éta laut aya dina tempatna; urang terang tanpa mamang. Kamungkinan anu tiasa kajadian sarta kamungkinan dina hakékat éta henteu masihan karaguan ka urang, henteu mawa mamang, henteu ngarusak kapastian urang. Upamana, mungkin dina hakékat panonpoé ieu yén dinten ieu henteu surup atawa énjing henteu medal. Padahal kamungkinan éta henteu ngarusak kapastian urang, henteu mawa mamang.
Sapertos kitu, upamana, sangkaan-sangkaan anu datang tina segi kamungkinan dina hakékat ngeunaan surupna kahirupan dunya sareng medalna kahirupan aherat, anu kaasup hakékat-hakékat iman, henteu ngarusak kapastian iman. Malah, لَا ﻋِﺒْﺮَﺓَ لِلْاِحْتِمَالِ ﺍﻟْﻐَﻴْﺮِ ﺍﻟﻨَّﺎﺷِﺊِ ﻋَﻦْ ﺩَﻟ۪ﻴﻞٍ, nyaéta kaidah anu kasohor, “Hiji kamungkinan anu henteu timbul tina dalil téh teu aya pentingna pisan,” mangrupa kaidah anu parantos ditetepkeun boh dina usuluddin boh dina usul fikih.
Upami anjeun nyarios: Dumasar kana hikmah naon waswas anu sakitu ngabahayakeun sareng ngaganggu ka jalma-jalma mukmin ieu janten musibat pikeun urang?
Waleran: Kalayan sarat henteu ngalangkungan wates sarta henteu ngawasa, asal waswas téh janten sabab pikeun waspada, pangajak pikeun nalungtik, sarta jalan pikeun soson-soson. Éta ngaleungitkeun sikep teu maliré, ngusir sikep lalawora. Ku sabab éta, Gusti Hakîm Mutlak parantos masrahkeun waswas kana leungeun sétan minangka hiji pecut pangjurung pikeun urang di nagri cocoba ieu, di médan pasanggiri ieu. Sétan nyabetkeunana kana sirah manusa. Upami éta nyeri teuing, kedah ngawadul ka Gusti Hakîm Nu Rahîm sareng ngucapkeun ٔﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﺍﻟﺮَّﺟ۪ﻴﻢِٔ.
--