Kalimah Kadua Puluh
Aya Dua Tingkat
Tingkat Kahiji
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﺍِﺫْ ﻗُﻠْﻨَﺎ ﻟِﻠْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔِ ﺍﺳْﺠُﺪُﻭﺍ لِاٰدَمَ ﻓَﺴَﺠَﺪُٓﻭﺍ اِلَّٓا ﺍِﺑْﻠ۪ﻴﺲَ ٭ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻳَﺎْﻣُﺮُﻛُﻢْ ﺍَﻥْ ﺗَﺬْﺑَﺤُﻮﺍ ﺑَﻘَﺮَﺓً ٭ ﺛُﻢَّ ﻗَﺴَﺖْ ﻗُﻠُﻮﺑُﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ﺫٰﻟِﻚَ ﻓَﻬِﻰَ ﻛَﺎﻟْﺤِﺠَﺎﺭَﺓِ ﺍَﻭْ ﺍَﺷَﺪُّ ﻗَﺴْﻮَﺓً
Hiji poé nalika maca ieu ayat-ayat, tina limpahan Al-Qur'an Al-Hakîm, tilu pangajaran lemes diilhamkeun pikeun nyanghareupan hasutan Iblis. Rupa waswasna nyaéta kieu. Éta nyarios:
Aranjeun nyarios, “Al-Qur'an téh mukjizat. Ogé balaghahna teu aya tungtungna. Ogé éta pituduh pikeun sakumna jalma dina unggal mangsa.” Padahal naon hartina sababaraha kajadian husus kawas kieu diulang kalayan keukeuh dina wangun sajarah? Naon patalina hiji kajadian husus saperti meuncit sapi disebatkeun kieu kalawan pedaran anu sakitu pentingna, malah éta surah anu agung ogé dingaranan Al-Baqarah? Ogé kajadian sujud ka Adam téh hiji urusan anu murni gaib. Akal henteu tiasa mendakan jalan ka dinya. Éta tiasa ditarima kalayan pasrah sareng yakin saatos iman anu kuat. Padahal Al-Qur'an ngajarkeun ka sakumna anu boga akal. Di seueur tempat éta ngadawuh اَفَلَا ﻳَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ, masrahkeun ka akal. Ogé naon pituduh dina nétélakeun kalayan dipentingkeun sababaraha kaayaan alamiah batu-batu anu lumangsung ku kabeneran?
Rupa pangajaran-pangajaran lemes anu diilhamkeun nyaéta kieu:
PANGAJARAN LEMES KAHIJI
Dina Al-Qur'an Al-Hakîm aya seueur kajadian husus, anu di tukangeun masing-masing nyamuni hiji prinsip anu nyakup sakabéhna, sarta ditémbongkeun minangka hiji tungtung hukum umum. Sakumaha ﻋَﻠَّﻢَ ﺍٰﺩَﻡَ الْاَسْمَٓاءَ ﻛُﻠَّﻬَﺎ, Ta'lîmul-Asmâ, anu mangrupa hiji mukjizat Kangjeng Nabi Adam pikeun kamampuhna janten khalifah dina nyanghareupan malaikat, mangrupa hiji kajadian husus. Éta tungtung hiji prinsip anu nyakup sakabéhna saperti kieu:
Éta pangajaran élmu-élmu anu teu aya watesna anu diajarkeun ka umat manusa dina segi kamampuhna anu ngahimpun, seueur cabang élmu anu ngaliput golongan-golongan jagat raya, sarta pangaweruh anu loba anu nyakup syuunat sareng sipat Gusti Khâliq. Ieu parantos maparin kaunggulan ka umat manusa dina pangakuan nyangking amanah anu pangagungna, sanés ukur dina nyanghareupan malaikat, malah langit-langit, bumi, sareng gunung-gunung. Sakumaha Al-Qur'an ngajadikeun kahartos yén kalawan sakabéhna, umat manusa mangrupa hiji khalifah maknawi bumi, kajadian husus gaib sujudna malaikat ka Adam sarta henteu sujudna sétan, salian ti mangrupa tungtung hiji prinsip anu nyakup sakabéhna, kacida legana, sarta kasaksian, ogé ngajadikeun hiji hakékat anu kacida gedéna karasa. Kieu:
Ku nyebutkeun taat sareng tumutna malaikat ka pribadi Adam, sarta adigung sareng nampikna sétan, Al-Qur'an ngajadikeun kahartos yén lolobana golongan jasmani jagat raya sarta wakil-wakil maknawi sareng anu ditugaskeun pikeun golongan-golongan éta ditundukkeun pikeun umat manusa, sarta disiapkeun sareng tumut pikeun sakumna mangpaat indra-indra umat manusa. Babarengan sareng éta, ku ngingetkeun sakumaha gedéna hahalang sareng sakumaha matak sieunna musuh anu dibentuk ku zat-zat anu ngabahayakeun sarta wakil-wakil sareng pangeusina anu goréng, anu ngaruksak kamampuh umat manusa sareng ngajajapkeun kana jalan-jalan anu salah, dina jalan kasampurnaan umat manusa, Al-Qur'an Anu Mukjizat Kateranganana ngayakeun paguneman luhur sareng sakumna jagat raya sarta sakumna umat manusa, nalika nyarioskeun hiji kajadian husus ngeunaan hiji Adam 'alaihis-salam.
PANGAJARAN LEMES KADUA
Ku lantaran wewengkon Mesir mangrupa bagian tina Sahara Gedé anu keusikan, sarta ku limpahan Walungan Nil anu diberkahan jadi lir hiji sawah anu kacida suburna, ayana tempat anu diberkahan lir sawarga ieu di gigireun gurun anu lir naraka, ngajadikeun ngokolakeun taneuh sareng tatanén kacida dipikaresepna di kalangan pangeusina. Sarta éta netep sakitu kuatna dina sipat pangeusina, nepi ka tatanén dijadikeun suci, sarta “baqar” sareng “tsaur”, nyaéta sapi sareng sapi jalu anu jadi alat tatanén, diangkat kana darajat anu suci, malah anu disembah. Malah bangsa Mesir harita maparin kasucian ka sapi jalu sareng sapi nepi ka darajat nyembah. Dina mangsa éta Bani Israil ogé tumuwuh di éta wewengkon, sarta yén maranéhna nyandak bagian tina éta atikan kahartos tina pasualan “'ijl”, anak sapi.
Ku hiji sapi anu dipeuncit, Al-Qur'an Al-Hakîm ngajadikeun kahartos yén ku risalah Nabi Musa 'alaihis-salam, pamikiran nyembah sapi anu parantos asup kana sipat éta bangsa sarta netep dina kamampuhna dipotong sareng dipaéhan.
Ku kajadian husus ieu, kalayan kamukjizatan anu luhur, éta nétélakeun hiji prinsip umum anu mangrupa pangajaran hikmah anu kacida diperlukeun dina unggal mangsa sarta pikeun unggal jalma.
Ku ngabandingkeun sareng ieu, sing kauninga yén kajadian-kajadian husus anu disebatkeun dina Al-Qur'an Al-Hakîm dina wangun sababaraha kajadian sajarah mangrupa tungtung-tungtung prinsip anu umum. Malah, minangka conto tujuh kalimah carita Musa anu disebut sareng diulang dina seueur surah, dina İ'caz-ı Kur'an Risalesi dina Lemaat urang parantos nétélakeun kumaha unggal bagian tina éta kalimah-kalimah husus ngandung hiji prinsip umum anu penting. Upami hoyong, rujuk kana éta risalah.
PANGAJARAN LEMES KATILU
ﺛُﻢَّ ﻗَﺴَﺖْ ﻗُﻠُﻮﺑُﻜُﻢْ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ﺫٰﻟِﻚَ ﻓَﻬِﻰَ ﻛَﺎﻟْﺤِﺠَﺎﺭَﺓِ ﺍَﻭْ ﺍَﺷَﺪُّ ﻗَﺴْﻮَﺓً ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤِﺠَﺎﺭَﺓِ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﺘَﻔَﺠَّﺮُ ﻣِﻨْﻪُ الْاَنْهَارُ ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﺸَّﻘَّﻖُ ﻓَﻴَﺨْﺮُﺝُ ﻣِﻨْﻪُ ﺍﻟْﻤَٓﺎﺀُ ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﻬْﺒِﻂُ ﻣِﻦْ ﺧَﺸْﻴَﺔِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﻣَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﻐَﺎﻓِﻞٍ ﻋَﻤَّﺎ ﺗَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ
Nalika maca ieu ayat, anu ngabisikkeun waswas nyarios, “Naon harti, naon patalina, sarta naon kabutuhan nyarioskeun sareng nétélakeun sababaraha kaayaan fitri alamiah batu anu biasa sarta dipikanyaho ku unggal jalma ieu dina wangun pasualan-pasualan anu pangpentingna sareng panggedéna?”
Pikeun nyanghareupan ieu waswas, tina limpahan Al-Qur'an hiji pangajaran lemes diilhamkeun kieu:
Leres, aya patalina sarta aya kabutuhan. Ogé aya patalina anu sakitu gedéna, harti anu penting, sarta hakékat anu sakitu agungna sareng diperlukeun, nepi ka ukur ku karingkesan Al-Qur'an anu pikahélokeun sarta paparin pituduhna, éta dibasajankeun sareng diringkeskeun nepi ka hiji darajat.
Leres, karingkesan anu mangrupa hiji dasar kamukjizatan Al-Qur'an, sarta paparin pituduh sareng kaéndahan ngajadikeun kahartos anu mangrupa hiji cahya pituduh Al-Qur'an, nungtut sangkan ka jalma-jalma biasa, anu jadi lolobana di antawis anu disauran ku Al-Qur'an, hakékat-hakékat anu nyakup sakabéhna sareng prinsip-prinsip anu jero sarta umum ditémbongkeun dina wangun-wangun anu wawuh sareng husus. Ka sakumna jalma biasa anu pikiranana basajan, ukur tungtung-tungtung sareng hiji wangun basajan tina hakékat-hakékat anu agung ditémbongkeun. Ogé pangaturan-pangaturan Alloh anu luar biasa di handapeun hahalang kabiasaan sareng di handapeun bumi ditémbongkeun sacara ringkes. Dumasar kana rusiah ieu, Al-Qur'an Al-Hakîm ku ieu ayat ngadawuh:
Hé Bani Israil sareng hé turunan Adam! Naon anu kajadian ka aranjeun, nepi ka haté aranjeun jadi leuwih beku sareng leuwih teuas tibatan batu? Sabab naha aranjeun henteu ningali yén batu-batu gedé anu kacida teuas sareng bekuna, anu ngabentuk hiji lapisan agung di handapeun taneuh, sakitu taat sareng ditundukkeunana kana paréntah-paréntah Alloh, sarta sakitu lemes sareng ngalaksanakeun paréntah dina pangaturan Gusti, nepi ka sakumaha gampilna pangaturan Alloh lumangsung dina kabentukna tatangkalan dina hawa, kitu ogé di handapeun bumi sarta dina batu-batu anu teuas tur torek éta, ku kagampangan sareng tatanan anu sarua, malah lir ngocorna getih dina urat, saluran-saluran cai anu tartib {(Catetan handap): Leres, ngan Al-Qur'an anu pantes nétélakeun tilu pancén pangpentingna tina lapisan batu anu mangrupa batu dasar karaton agung tur ngumbara anu disebut bumi, anu ditugaskeun ku Gusti Fâthir Dzul-Jalâl. Pancén kahijina: Sakumaha taneuh ku kawasa Gusti jadi indung sarta ngagedékeun tutuwuhan, batu ogé ku kawasa Alloh jadi indung susuan sarta ngagedékeun taneuh. Pancén kaduana: Khidmah pikeun ngocorna cai kalayan tartib, anu lir peredaran getih dina awak bumi. Pancén fitri katiluna: Jadi pangjaga khazanah pikeun némbongan sareng terus ayana cinyusu-cinyusu sareng walungan-walungan, sumber-sumber cai sareng aliran-aliran, kalayan timbangan anu tartib. Leres, dina wangun cai kahirupan anu dikocorkeun ku batu-batu kalawan sakumna kakuatan sareng sungutna anu pinuh, éta nyerat sarta nyebarkeun dalil-dalil kaésaan di beungeut bumi.} sareng urat-urat cai ngocor dina éta batu tanpa mendakan halangan, kalayan hikmah anu sampurna. Ogé Al-Qur'an ngisyaratkeun yén sakumaha gampangna dahan tutuwuhan sareng tatangkalan nyebar dina hawa, ku kagampangan anu sarua, urat-urat akar anu lemes nyebar kalayan tartib ku paréntah Alloh dina batu-batu handapeun taneuh tanpa mendakan halangan. Ku ieu ayat, éta ngajarkeun hiji hakékat anu lega, sarta ku éta pangajaran maparin ieu harti ka haté-haté anu teuas éta, bari ngadawuh ku isyarat:
Hé Bani Israil sareng hé turunan Adam! Dina kalemahan sareng kateumampuhan aranjeun, haté kumaha anu aranjeun bawa, nepi ka éta haté kalayan teuas ngalawan paréntah-paréntah Gusti éta? Padahal lapisan agung batu-batu gedé anu teuas éta, di payuneun paréntah-paréntah Mantenna, kalayan katundukan anu sampurna ngalaksanakeun pancén-pancénna anu lemes dina poék kalayan sampurna. Éta henteu némbongkeun henteu taat. Malah pikeun sakumna mahluk hirup anu aya di luhur taneuh, éta batu jadi pangjaga khazanah cai kahirupan katut kabutuhan-kabutuhan kahirupan séjén, sarta jadi wahana ngabagi kalayan kaadilan sarta nyebarkeun kalayan hikmah anu sakitu hadéna, nepi ka dina panangan kawasa Gusti Hakîm Dzul-Jalâl, éta lemes lir lilin nyiruan, malah lir hawa, henteu ngalawan, sarta sujud kana kaagungan kawasa-Na.
Sabab sakumaha ciciptan-ciciptan anu tartib sareng pangaturan-pangaturan Alloh anu pinuh hikmah sareng inayah anu ku urang kasaksian di luhur taneuh ieu, anu sarua ogé lumangsung di handapeun bumi. Malah hikmah sareng inayah Alloh tajalli ku cara anu langkung matak héran dina hikmah sarta langkung luar biasa dina tatanan.
Tingali! Kumaha batu-batu gedé anu pangteuasna sareng teu boga rasa éta némbongkeun kalemesan lir lilin nyiruan dina nyanghareupan paréntah-paréntah panyiptaan, sarta sakitu henteu ngalawan sareng henteu teuasna ka cai-cai anu lemes, akar-akar anu lemes, sareng urat-urat anu lir sutra, anu jadi pajabat Alloh. Saolah-olah lir anu mikanyaah, ku keuna hal-hal anu lemes sareng éndah éta, éta ngarecah haténa, jadi taneuh dina jalan maranéhna.
Ogé ku ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﻬْﺒِﻂُ ﻣِﻦْ ﺧَﺸْﻴَﺔِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, éta némbongkeun tungtung hiji hakékat anu agung saperti kieu:
Sakumaha dina kajadian “nyuhunkeun ningali Alloh”, gunung anu kawentar peupeus ku tajalli sarta batu-batuna paburencay, kitu ogé di sakumna beungeut bumi, lolobana gunung anu asalna tina cai anu ngabeku, anu saolah-olah mangrupa hiji batu anu gembleng, ku tajalli kaagungan dina wangun lini atawa sababaraha kajadian bumi, batu-batuna peupeus ku némbongan tajalli kaagungan anu ngahudangkeun rasa sieun tina pucuk-pucuk gunung éta anu luhur. Sabagianna remuk tuluy robah jadi taneuh, jadi asal tutuwuhan. Sabagian séjén tetep batu, ngagulidag sarta sumebar ka lebak-lebak sareng dataran-dataran; janten palayan dina seueur pagawéan pangeusi bumi, saperti padumukanana; sarta pikeun sababaraha hikmah sareng mangpaat anu nyamuni, sujud taat kana kawasa sareng hikmah Alloh, nyandak rupa anu ngalaksanakeun paréntah prinsip-prinsip hikmah Gusti Nu Mahasuci.
Tangtos, ngantunkeun tempat anu luhur éta ku rasa sieun, milih tempat-tempat handap kalayan handap asor, sarta jadi sabab mangpaat-mangpaat anu penting éta henteu sia-sia, henteu tanpa pangaturan, sarta ogé henteu ku kabeneran. Malah dalil yén ku pangaturan anu pinuh hikmah ti Gusti Hakîm Nu Qadîr, dina henteu tartib éta aya hiji tatanan pinuh hikmah anu henteu katingal ku paningal lahir, nyaéta mangpaat-mangpaat sareng kauntungan anu patali sareng éta batu, sarta kasampurnaan tatanan sareng kaéndahan seni papakéan anu diagemkeun kana awak gunung tempat batu-batu éta ngagulidag, anu dipolaan sareng dihias ku permata kembang sareng buah, masihan kasaksian anu pasti tur tanpa ragu.
Aranjeun parantos ningali sakumaha ajénna tilu ayat ieu tina sudut paningal hikmah. Ayeuna tingali kalemesan katerangan sareng kamukjizatan balaghah Al-Qur'an: kumaha éta némbongkeun tungtung-tungtung hakékat anu gedé, lega, sareng penting anu parantos disebutkeun ieu ku tilu kajadian anu kawentar sarta kasaksian dina tilu bagian; sarta ku ngingetkeun tilu kajadian séjén anu jadi dasar pangajaran, éta maparin pituduh anu lemes sarta nyegah kalayan larangan anu ngancurkeun lalawanan.
Upamana, dina bagian kadua éta ngadawuh: ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﺸَّﻘَّﻖُ ﻓَﻴَﺨْﺮُﺝُ ﻣِﻨْﻪُ ﺍﻟْﻤَٓﺎﺀُ
Ku bagian ieu, kalayan ngisyaratkeun batu anu peupeus kalayan sumanget anu sampurna dina nyanghareupan iteuk Nabi Musa 'alaihis-salam sarta ngocorkeun dua belas cinyusu tina dua belas panonna, éta ngajadikeun harti saperti kieu kahartos sarta sacara maknawi ngadawuh:
Hé Bani Israil! Dina nyanghareupan hiji mukjizat Musa 'alaihis-salam, batu-batu gedé lemes, peupeus. Padahal éta nangis ku rasa sieun atawa gumbira, ngocorkeun cimata lir caah; ku kaadilan mana, dina nyanghareupan sakumna mukjizat Musa 'alaihis-salam, aranjeun ngabandel, henteu nangis, panon aranjeun beku sarta haté aranjeun teuas?
Ogé dina bagian katilu éta ngadawuh: ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﻬْﺒِﻂُ ﻣِﻦْ ﺧَﺸْﻴَﺔِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ
Ku bagian ieu, éta ngingetkeun kajadian kawentar nalika dina munajat Musa 'alaihis-salam di Gunung Sinai, ku kawibawaan tajalli kaagungan anu lumangsung, gunung gedé peupeus sareng paburencay, sarta ku rasa sieun éta batu-batu ngagulidag ka sabudeureun. Éta ngajarkeun harti saperti kieu:
Hé kaum Musa 'alaihis-salam! Kumaha aranjeun henteu sieun ka Alloh? Padahal gunung-gunung anu mangrupa batu remuk sareng paburencay ku rasa sieun ka Mantenna; sarta sanajan aranjeun terang sareng ningali yén pikeun nyandak jangji ti aranjeun Mantenna nyepeng Gunung Tur di luhur aranjeun, ogé peupeusna gunung dina kajadian “nyuhunkeun ningali Alloh”, ku kawani mana aranjeun henteu ngageter ku rasa sieun ka Mantenna sarta ngantep haté aranjeun dina kateuasan sareng kakasaran?
Ogé dina bagian kahiji éta ngadawuh: ﻭَﺍِﻥَّ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤِﺠَﺎﺭَﺓِ ﻟَﻤَﺎ ﻳَﺘَﻔَﺠَّﺮُ ﻣِﻨْﻪُ الْاَنْهَارُ
Ku bagian ieu, kalayan ngingetkeun walungan-walungan anu medal tina gunung-gunung, saperti Walungan Nil anu diberkahan, Tigris, sareng Efrat, éta ngajadikeun kahartos sakumaha luar biasa sareng mukjizatna batu-batu jadi tempat némbongan sarta ditundukkeun kana paréntah-paréntah panyiptaan. Ku éta, éta maparin harti kieu ka haté-haté anu waspada: Tangtos henteu mungkin gunung-gunung ieu jadi sumber sajati walungan-walungan anu sakitu agungna. Sabab, saupami éta gunung sagemblengna jadi cai sarta masing-masing jadi balong wangun congcot, éta ngan tiasa tahan sababaraha bulan kana aliran walungan-walungan gedé anu sakitu gancang sareng lobana, tanpa kaleungitan kasaimbangan. Sarta pikeun nyanghareupan pangaluaran anu loba éta, hujan anu lolobana nembus taneuh sakitar hiji méter moal tiasa jadi asupan anu cekap.
Hartosna, medalna walungan-walungan ieu sanés pagawéan anu biasa, alamiah, sarta ku kabeneran. Malah ku cara anu kacida luar biasana, Gusti Fâthir Dzul-Jalâl ngajadikeun éta ngocor ukur tina khazanah gaib.
Pikeun ngébréhkeun harti ieu kalayan ngisyaratkeun rusiah ieu, dina hadis diriwayatkeun, “Dina unggal walungan tina tilu walungan éta, saban waktu ngeclak hiji tétés tina sawarga, sarta ku éta walungan-walungan éta berkah.” Ogé dina hiji riwayat disebatkeun, “Sumber tilu walungan ieu tina sawarga.” Hakékat riwayat ieu nyaéta: Ku margi sabab-sabab jasmani henteu sanggup nyababkeun medalna anu sakitu lobana ieu, tangtos sumberna aya dina hiji alam gaib sarta asalna tina khazanah rohmat anu nyamuni, nepi ka kasaimbangan pangaluaran sareng asupan terus lumangsung.
Ku ngingetkeun harti ieu, Al-Qur'an Al-Hakîm maparin pangajaran kieu, ngadawuh:
Hé Bani Israil sareng hé turunan Adam! Ku kateuasan sareng kakasaran haté aranjeun, aranjeun henteu taat kana paréntah-paréntah Zat Dzul-Jalâl, sarta ku lalawora meremkeun panon tina pancaran makrifat Panonpoé Nu Langgeng, anu ngocorkeun walungan-walungan gedé saperti Nil anu diberkahan, anu ngarobah Mesir aranjeun kana wangun sawarga, tina sungut batu-batu biasa anu henteu hirup. Mantenna masrahkeun mukjizat-mukjizat kawasa-Na sareng bukti-bukti kaésaan-Na kana haté jagat raya sareng uteuk bumi dina darajat kakuatan, némbongan, sareng limpahan éta walungan-walungan gedé, tuluy ngajajapkeun kana haté sareng akal jin sarta manusa. Ogé ku cara anu matak héran saperti ieu, Mantenna ngajadikeun sabagian batu anu teu boga rasa sareng teu hirup {(Catetan handap): Sakumaha Nil anu diberkahan medal ti Gunung Kamer, hiji cabang pangpentingna Tigris medal tina guha hiji batu di kacamatan Mukus, propinsi Van. Hiji cabang penting Efrat ogé medal tina suku gunung di wewengkon Diyadin. Sacara élmu parantos pasti yén asal gunung téh batu-batu anu dina ciptaanna ngabeku tina hiji materi cair. ﺳُﺒْﺤَﺎﻥَ ﻣَﻦْ ﺑَﺴَﻂَ الْاَرْضَ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺎﺀٍ ﺟَﻤَﺪْ, anu mangrupa salah sahiji tasbih Nabi ﷺ, sacara pasti nuduhkeun yén asal ciptaan bumi téh kieu: Hiji materi saperti cai ngabeku ku paréntah Alloh, jadi batu. Batu jadi taneuh ku idin Alloh. Kecap “ardh” dina tasbih hartina taneuh. Hartosna, éta cai kacida lemesna, teu tiasa dicicingan di luhurna. Batu kacida teuasna, teu tiasa dimangpaatkeun. Ku sabab éta, Gusti Hakîm Nu Rahîm ngamparkeun taneuh di luhur batu, ngajadikeun padumukan pikeun mahluk hirup.} tempat némbongan mukjizat-mukjizat kawasa-Na, anu sakumaha cahya panonpoé némbongkeun panonpoé, némbongkeun Gusti Fâthir Dzul-Jalâl éta; padahal kitu, kumaha aranjeun jadi lolong dina nyanghareupan cahya makrifat-Na éta sarta henteu ningali?
Tingali balaghah naon anu diagemkeun kana tilu hakékat ieu, sarta tengetan balaghah pituduhna. Naha aya kakasaran sareng kateuasan anu tiasa tahan kana balaghah pituduh anu sakitu haneutna ieu sarta henteu remuk?
Upami anjeun parantos ngartos ti awal dugi ka dieu, tingali hiji kilatan cahya kamukjizatan Al-Qur'an Al-Hakîm anu maparin pituduh, sarta sukur ka Alloh. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﻓَﻬِّﻤْﻨَﺎ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻛَﻤَﺎ ﺗُﺤِﺐُّ ﻭَ ﺗَﺮْﺿٰﻰ ﻭَ ﻭَﻓِّﻘْﻨَﺎ ﻟِﺨِﺪْﻣَﺘِﻪ۪ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺘِﻚَ ﻳَﺎ ﺍَﺭْﺣَﻢَ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ
--
Tingkat Kadua Kalimah Kadua Puluh
Hiji kilatan cahya kamukjizatan Al-Qur'an anu mancorong dina beungeut mukjizat-mukjizat para nabi
Tengetan dua patarosan sareng dua waleran dina ahir. ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ وَلَا ﺭَﻃْﺐٍ وَلَا ﻳَﺎﺑِﺲٍ اِلَّا ﻓ۪ﻰ ﻛِﺘَﺎﺏٍ ﻣُﺒ۪ﻴﻦٍ
Opat belas taun ka pengker (ayeuna parantos langkung ti tilu puluh taun), ngeunaan hiji rusiah ieu ayat, sim kuring parantos nyerat hiji pedaran dina basa Arab dina tafsir sim kuring anu judulna İşaratü'l-İ'caz. Ayeuna dua sadérék sim kuring, anu kahayangna penting pikeun sim kuring, nyuhunkeun sakedik katerangan dina basa Turki ngeunaan éta pedaran. Sim kuring ogé, bari ngandelkeun taufik Gusti Alloh sarta dumasar kana limpahan Al-Qur'an, nyarios:
Numutkeun hiji pamadegan, Kitab anu écés téh Al-Qur'an. Ieu ayat mulya nétélakeun yén anu baseuh sareng anu garing, unggal hal aya di jerona. Naha kitu? Leres, unggal hal aya di jerona. Nanging henteu unggal jalma tiasa ningali unggal hal di jerona. Sabab éta aya dina rupa-rupa darajat. Sakapeung siki-sikina, sakapeung inti-intina, sakapeung ringkesanana, sakapeung prinsip-prinsipna, sakapeung tanda-tandana, aya boh sacara écés, boh ku isyarat, boh ku perlambang, boh sacara samar, boh dina wangun pangéling. Nanging numutkeun kabutuhan, ku cara anu luyu sareng tujuan Al-Qur'an, sarta saluyu sareng tuntutan tempatna, éta ditétélakeun ku salah sahiji cara ieu. Di antawisna:
Minangka kaajaiban seni sareng hal-hal luar biasa élmu, anu mangrupa hasil kamajuan manusa dina segi seni sareng élmu, parantos aya hal-hal saperti kapal hiber, listrik, karéta api, sareng telegraf, sarta éta nyandak kalungguhan panggedéna dina kahirupan jasmani manusa. Tangtos Al-Qur'an Al-Hakîm, anu nyarios ka sakumna umat manusa, moal ngantunkeun éta tanpa diperhatikeun. Leres, éta henteu ngantunkeun. Ku dua segi, éta ogé parantos ngisyaratkeun éta hal-hal:
Segi kahiji: Dina wangun mukjizat-mukjizat para nabi...
Bagian kadua nyaéta: Éta ngisyaratkeun dina wangun sababaraha kajadian sajarah. Di antawisna: ﻗُﺘِﻞَ ﺍَﺻْﺤَﺎﺏُ الْاُخْدُودِ ٭ ﺍَﻟﻨَّﺎﺭِ ﺫَﺍﺕِ ﺍﻟْﻮَﻗُﻮﺩِ ٭ ﺍِﺫْ ﻫُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻬَﺎ ﻗُﻌُﻮﺩٌ ٭ ﻭَﻫُﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﺎ ﻳَﻔْﻌَﻠُﻮﻥَ ﺑِﺎﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﺷُﻬُﻮﺩٌ {(Catetan handap): Ieu kalimah ngisyaratkeun karéta api. Éta parantos ngajadikeun dunya Islam dina panawanan. Jalma-jalma kafir parantos ngéléhkeun Islam ku éta.} ٭ ﻭَﻣَﺎ ﻧَﻘَﻤُﻮﺍ ﻣِﻨْﻬُﻢْ اِلَّٓا ﺍَﻥْ ﻳُﺆْﻣِﻨُﻮﺍ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰِ ﺍﻟْﺤَﻤ۪ﻴﺪِ
Kitu ogé, sakumaha éta ngisyaratkeun karéta api ku ayat-ayat saperti ﻓِﻰ ﺍﻟْﻔُﻠْﻚِ ﺍﻟْﻤَﺸْﺤُﻮﻥِ ٭ ﻭَﺧَﻠَﻘْﻨَﺎ ﻟَﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﻣِﺜْﻠِﻪ۪ ﻣَﺎ ﻳَﺮْﻛَﺒُﻮﻥَ, ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻣَﺜَﻞُ ﻧُﻮﺭِﻩ۪ ﻛَﻤِﺸْﻜٰﻮﺓٍ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﻣِﺼْﺒَﺎﺡٌ ﺍَﻟْﻤِﺼْﺒَﺎﺡُ ﻓ۪ﻰ ﺯُﺟَﺎﺟَﺔٍ ﺍَﻟﺰُّﺟَﺎﺟَﺔُ ﻛَﺎَﻧَّﻬَﺎ ﻛَﻮْﻛَﺐٌ ﺩُﺭِّﻯٌّ ﻳُﻮﻗَﺪُ ﻣِﻦْ ﺷَﺠَﺮَﺓٍ ﻣُﺒَﺎﺭَﻛَﺔٍ ﺯَﻳْﺘُﻮﻧَﺔٍ لَا ﺷَﺮْﻗِﻴَّﺔٍ وَلَا ﻏَﺮْﺑِﻴَّﺔٍ ﻳَﻜَﺎﺩُ ﺯَﻳْﺘُﻬَﺎ ﻳُﻀ۪ٓﻰﺀُ ﻭَﻟَﻮْ ﻟَﻢْ ﺗَﻤْﺴَﺴْﻪُ ﻧَﺎﺭٌ ﻧُﻮﺭٌ ﻋَﻠٰﻰ ﻧُﻮﺭٍ {(Catetan handap): Kalimah ﻳَﻜَﺎﺩُ ﺯَﻳْﺘُﻬَﺎ ﻳُﻀ۪ٓﻰﺀُ ﻭَﻟَﻮْ ﻟَﻢْ ﺗَﻤْﺴَﺴْﻪُ ﻧَﺎﺭٌ ﻧُﻮﺭٌ ﻋَﻠٰﻰ ﻧُﻮﺭٍ nyaangan éta perlambang.} ﻳَﻬْﺪِﻯ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟِﻨُﻮﺭِﻩ۪ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ, salian ti ngisyaratkeun seueur cahya sareng rusiah, ogé masihan perlambang kana listrik.
Ku lantaran seueur jalma ngurus bagian kadua ieu, éta peryogi perhatian sareng katerangan anu loba, sarta ogé jumlahna loba, kanggo ayeuna sim kuring bakal nganggap cekap ieu ayat-ayat anu ngisyaratkeun karéta api sareng listrik, sarta moal muka éta lawang.
Ari bagian kahiji ngisyaratkeun dina wangun mukjizat-mukjizat para nabi. Urang ogé bakal nyebatkeun sababaraha conto tina éta bagian minangka misil.
Bubuka: Sakumaha Al-Qur'an Al-Hakîm ngintunkeun para nabi minangka anu miheulaan sareng imam pikeun jamaah-jamaah manusa dina segi kamajuan maknawi, kitu deui dina wangun kamajuan jasmani manusa, éta maparin sababaraha kaajaiban kana panangan unggal nabi éta, sarta deui ngajadikeun maranéhna mandor sareng guru pikeun manusa. Éta maréntahkeun nuturkeun maranéhna sacara mutlak.
Sakumaha ku nyarioskeun kasampurnaan maknawi para nabi éta ngadorong manusa ngamangpaatkeun ti maranéhna, nyarioskeun mukjizat-mukjizatna ogé ngandung hiji dorongan pikeun ngahontal anu sarupa sarta nyieun tiruanana. Malah tiasa disebutkeun yén kasampurnaan sareng kaajaiban jasmani ogé, saperti kasampurnaan maknawi, pangheulana dihadiahkeun ku panangan mukjizat ka umat manusa. Panangan mukjizat anu pangheulana ngadiahkeun ka manusa kapal, anu mangrupa hiji mukjizat Nabi Nuh 'alaihis-salam, sarta jam, anu mangrupa hiji mukjizat Nabi Yusuf 'alaihis-salam.
Hiji isyarat lemes kana hakékat ieu nyaéta lolobana ahli seni ngajadikeun hiji nabi minangka guru pangadeg dina unggal seni. Upamana, ahli kapal ngajadikeun Nabi Nuh 'alaihis-salam, ahli jam Nabi Yusuf 'alaihis-salam, tukang ngaput Nabi Idris 'alaihis-salam...
Leres, ku margi para ahli tahkik sareng élmu balaghah parantos sapuk yén unggal ayat Al-Qur'an miboga seueur segi pangaping sareng sababaraha arah pituduh, ku kituna ayat-ayat mukjizat para nabi, anu mangrupa ayat-ayat panghérangna tina Al-Qur'an Anu Mukjizat Kateranganana, sanés hiji-hiji carita sajarah, malah ngandung seueur harti pangaping.
Leres, ku nyebutkeun mukjizat-mukjizat para nabi, éta ngaguratkeun wates pangahirna élmu sareng seni manusa. Éta nuduhkeun tujuan-tujuan anu pangmajuna. Éta nangtukeun sasaran-sasaran anu pangahirna. Éta nepuk panangan pangdorong kana tonggong manusa sarta ngajajapkeun kana éta tujuan. Sakumaha mangsa kaliwat mangrupa gudang bibit mangsa payun sareng eunteung urusan-urusanana, mangsa payun ogé mangrupa sawah mangsa kaliwat sareng eunteung kaayaanana.
Ayeuna, minangka misil, urang bakal nétélakeun ukur sababaraha conto tina sumber anu kacida legana éta:
Upamana, ayat ﻭَ ﻟِﺴُﻠَﻴْﻤٰﻦَ ﺍﻟﺮّ۪ﻳﺢَ ﻏُﺪُﻭُّﻫَﺎ ﺷَﻬْﺮٌ ﻭَﺭَﻭَﺍﺣُﻬَﺎ ﺷَﻬْﺮٌ, anu nétélakeun ditundukkeunana hawa minangka hiji mukjizat Nabi Sulaiman 'alaihis-salam, ngadawuh, “Nabi Sulaiman, ku ngapung dina hawa dina hiji poé, parantos ngaliwatan jarak dua bulan.” Dina ieu diisyaratkeun yén pikeun manusa jalan kabuka pikeun ngaliwatan jarak saperti ieu dina hawa. Ku kituna, hé manusa! Ku margi jalan kabuka pikeun anjeun, ngahontal sarta ngadeukeutan ieu darajat.
Gusti Alloh, ku basa ieu ayat, sacara maknawi ngadawuh, “Hé manusa! Ku lantaran hiji abdi Kami ngantunkeun hawa nafsuna, Kami ngajadikeun anjeunna numpak hawa. Aranjeun ogé, upami ngantunkeun kakedulan nafsu sarta ngamangpaatkeun kalayan saé sababaraha hukum kabiasaan Kami, aranjeun ogé tiasa numpak.”
Ogé ﻓَﻘُﻠْﻨَﺎ ﺍﺿْﺮِﺏْ ﺑِﻌَﺼَﺎﻙَ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮَ ﻓَﺎﻧْﻔَﺠَﺮَﺕْ ﻣِﻨْﻪُ ﺍﺛْﻨَﺘَﺎ ﻋَﺸْﺮَﺓَ ﻋَﻴْﻨًﺎ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ, anu nétélakeun hiji mukjizat Nabi Musa 'alaihis-salam. Ieu ayat ngisyaratkeun yén khazanah-khazanah rohmat anu nyamuni di handapeun bumi tiasa dimangpaatkeun ku alat-alat basajan. Malah di hiji tempat anu teuas saperti batu, cai kahirupan tiasa ditarik ku hiji iteuk. Ku ieu harti, ieu ayat ngadawuh ka manusa, “Aranjeun tiasa mendakan cai kahirupan, anu mangrupa limpahan rohmat anu panglemesna, ku hiji iteuk. Ku kituna, hayu usaha, pilari!”
Gusti Alloh, ku basa perlambang ieu ayat, sacara maknawi ngadawuh, “Hé manusa! Ku margi Kami maparin hiji iteuk kana panangan hiji abdi Kami anu ngandelkeun Kami, anu ku éta anjeunna narik cai kahirupan di tempat mana waé anu dipikahoyongna, anjeun ogé, upami ngandelkeun hukum-hukum rohmat Kami, tiasa meunang hiji alat anu sarupa atawa deukeut kana éta. Hayu, lakukeun!”
Salah sahiji kamajuan manusa anu penting nyaéta diciptakeunna hiji alat anu nalika ditancebkeun di lolobana tempat ngajadikeun cai mancawura. Ieu ayat parantos ngaguratkeun wates pangahirna sareng tujuan-tujuanna anu langkung maju ti éta. Sakumaha ayat sateuacanna parantos nangtukeun titik-titik pangahirna anu jauh langkung maju ti kapal hiber dina kaayaan ayeuna.
Ogé upamana, ngeunaan hiji mukjizat Nabi Isa 'alaihis-salam, ﻭَﺍُﺑْﺮِﺉُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ ﻭَﺍُﺣْﻴِﻰ ﺍﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ. Sakumaha Al-Qur'an sacara écés ngadorong manusa nuturkeun ahlak luhur Nabi Isa 'alaihis-salam, kitu ogé ku perlambang éta ngahudangkeun kahayang kana seni luhur sareng élmu ubar Gusti anu aya dina pananganana. Ieu ayat ngisyaratkeun, “Malah panyakit anu panglilana henteu cageur ogé tiasa dipendakan pangubaranana. Ku kituna, hé manusa sareng hé turunan Adam anu katimpa musibat! Aranjeun ulah putus harepan. Unggal panyakit, naon waé éta, mungkin aya pangubaranana. Pilari, pendakan. Malah tiasa maparin warna kahirupan samentara ka maot.”
Gusti Alloh, ku basa isyarat ieu ayat, sacara maknawi ngadawuh, “Hé manusa! Ka hiji abdi Kami anu ngantunkeun dunya pikeun Kami, Kami maparin dua hadiah. Hiji, pangubaran panyakit-panyakit maknawi; hiji deui, ubar panyakit-panyakit jasmani. Haté-haté anu paéh hirup deui ku cahya pituduh. Jalma gering anu lir paéh ogé cageur ku napas sareng ubarna. Anjeun ogé tiasa mendakan ubar pikeun unggal panyakit anjeun dina apoték hikmah Kami. Usaha, pilari! Tangtos lamun anjeun milarian, anjeun bakal mendakan.”
Ieu ayat ngaguratkeun wates manusa dina jihat élmu ubar anu jauh langkung maju ti kamajuanana ayeuna, sarta ngisyaratkeun éta sareng ngadorong kana éta.
Ogé upamana, ngeunaan Nabi Dawud 'alaihis-salam, ﻭَﺍَﻟَﻨَّﺎ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﺪ۪ﻳﺪَ ٭ ﻭَﺍٰﺗَﻴْﻨَﺎﻩُ ﺍﻟْﺤِﻜْﻤَﺔَ ﻭَﻓَﺼْﻞَ ﺍﻟْﺨِﻄَﺎﺏِ Ayat-ayat ﻭَﺍَﺳَﻠْﻨَﺎ ﻟَﻪُ ﻋَﻴْﻦَ ﺍﻟْﻘِﻄْﺮِ ngeunaan Nabi Sulaiman 'alaihis-salam ngisyaratkeun yén ngalemeskeun beusi téh hiji ni'mat Alloh anu panggedéna, anu ku éta Mantenna némbongkeun kaunggulan hiji nabi agung-Na. Leres, ngalemeskeun beusi, nyaéta ngalemeskeun beusi lir adonan, ngalééhkeun tambaga, sarta mendakan sareng ngaluarkeun mineral, mangrupa asal, indung, dasar, sareng tambang sakumna industri jasmani manusa. Ieu ayat ngisyaratkeun, “Pikeun saurang rasul agung, hiji khalifah bumi anu agung, dina wangun hiji mukjizat agung, minangka hiji ni'mat agung, éta ngalemeskeun beusi; sarta ku ngalemeskeun beusi lir adonan, ngipiskeun lir kawat, sareng ngalééhkeun tambaga, jadi dasar lolobana industri umum.”
Ku margi ka saurang rasul anu ogé khalifah, nyaéta pangawasa maknawi sareng jasmani, Mantenna parantos maparin hikmah kana létahna sareng seni kana pananganana, Al-Qur'an sacara écés ngadorong kana hikmah dina létahna. Tangtos ogé aya isyarat pangdorong kana seni dina pananganana.
Gusti Alloh, ku basa isyarat ieu ayat, sacara maknawi ngadawuh, “Hé turunan Adam! Kami parantos maparin hikmah anu sakitu hébatna kana létah sareng haté hiji abdi Kami anu taat kana paréntah-paréntah kawajiban Kami, nepi ka anjeunna ngabédakeun unggal hal kalayan écés sampurna sarta némbongkeun hakékatna. Kami ogé maparin seni anu sakitu hébatna kana pananganana, nepi ka dina pananganana anjeunna ngarobah beusi kana unggal wangun lir lilin nyiruan, sarta meunang kakuatan anu penting pikeun khalifah sareng karajaanana. Ku margi ieu mungkin, ieu dipaparinkeun. Ogé ieu penting. Ogé dina kahirupan sosial aranjeun, aranjeun kacida peryogina kana ieu. Upami aranjeun ogé taat kana paréntah-paréntah panyiptaan Kami, éta hikmah sareng seni ogé tiasa dipaparinkeun ka aranjeun. Ku lumangsungna waktu, aranjeun tiasa ngahontal sareng ngadeukeutan.”
Kamajuan manusa anu pangjauhna dina segi seni sarta meunang kamampuh anu pangpentingna dina segi kakuatan jasmani lumangsung ku ngalemeskeun beusi sareng ngalééhkeun tambaga. Dina ayat, tambaga disebut “qithr”. Ieu ayat-ayat ngarahkeun paningal sakumna umat manusa kana ieu hakékat, sarta kalayan teges ngingetkeun manusa jaman baheula sareng jalma-jalma kedul ayeuna, anu henteu ngahargaan sakumaha pentingna ieu hakékat.
Ogé upamana, pikeun nyangking singgasana Bilqis ka payuneun Nabi Sulaiman 'alaihis-salam, salah saurang wazirna anu ahli élmu ngadatangkeun nyarios, “Sateuacan anjeun muka sareng meremkeun panon, abdi bakal nyayogikeun éta singgasana di payuneun anjeun.” Ieu ayat anu nuduhkeun kajadian luar biasa éta: ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻋِﻨْﺪَﻩُ ﻋِﻠْﻢٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ﺍَﻧَﺎ ﺍٰﺗ۪ﻴﻚَ ﺑِﻪ۪ ﻗَﺒْﻞَ ﺍَﻥْ ﻳَﺮْﺗَﺪَّ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﻃَﺮْﻓُﻚَ ﻓَﻠَﻤَّﺎ ﺭَﺍٰﻩُ ﻣُﺴْﺘَﻘِﺮًّﺍ ﻋِﻨْﺪَﻩُ
ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ
Ngisyaratkeun yén mungkin ngadatangkeun hal-hal tina jarak anu jauh dina dirina sorangan atawa dina gambarna. Ogé parantos kajadian: Nabi Sulaiman 'alaihis-salam, anu dimulyakeun ku karajaan babarengan sareng risalah, dipaparin ku Gusti Alloh dina wangun hiji mukjizat kamampuh terang sacara pribadi tanpa kasulitan wewengkon-wewengkon karajaanana anu kacida legana, ningali kaayaan rahayatna, sareng nguping panyakit-panyakitna, pikeun jadi dasar henteu boga dosa sareng kaadilanana. Hartosna, sakumaha Sulaiman 'alaihis-salam nyuhunkeun bari ngandelkeun Gusti Alloh ku basa kasucianana, manusa ogé upami nyuhunkeun ka Gusti Alloh ku basa kamampuh bawaan sarta ngaluyukeun gerakna sareng hukum kabiasaan sarta inayah-Na, dunya tiasa jadi lir hiji kota pikeun anjeunna.
Hartosna, sanajan singgasana Bilqis aya di Yaman, éta parantos hadir sareng katingal di Syam dina dirina sorangan atawa dina gambarna. Tangtos, babarengan sareng gambar jalma-jalma di sakuriling singgasana, sora-sorana ogé parantos kadéngé. Ieu ngisyaratkeun kalayan agung ngadatangkeun gambar sareng sora tina jarak anu jauh, sarta sacara maknawi ngadawuh:
“Hé para pangawasa karajaan! Upami aranjeun hoyong ngalaksanakeun kaadilan anu lengkep, usaha saperti Sulaiman pikeun ningali sareng ngartos beungeut bumi katut sakurilingna. Sabab saurang pangawasa anu mikanyaah kaadilan sareng raja anu mikanyaah rahayat, ku naék kana darajat terang wewengkon-wewengkon nagrina iraha waé dipikahoyongna, leupas tina tanggung jawab maknawi atawa tiasa ngalaksanakeun kaadilan anu lengkep.”
Gusti Alloh, ku basa perlambang ieu ayat, sacara maknawi ngadawuh, “Hé turunan Adam! Ka hiji abdi Kami, Kami maparin hiji karajaan anu lega, sarta pikeun ngalaksanakeun kaadilan anu lengkep dina karajaanana anu lega éta, Kami maparin pangaweruh langsung ngeunaan kaayaan sareng kajadian bumi. Ku margi Kami parantos maparin ka unggal manusa kamampuh fitri pikeun jadi khalifah bumi, tangtos numutkeun éta kamampuh, ku lantaran hikmah Kami nungtut maparin ogé kamampuh pikeun ningali, niténan, sareng ngartos beungeut bumi, Kami parantos maparin. Sanajan sacara pribadi henteu ngahontal éta titik, salaku umat tiasa ngahontal. Sanajan sacara jasmani henteu ngahontal, sacara maknawi tiasa ngahontal saperti para ahli kawalian. Ku kituna, aranjeun tiasa ngamangpaatkeun ieu ni'mat anu agung. Hayu Kami ningali aranjeun: kalayan sarat henteu ngalalikeun pancén ubudiyah aranjeun, usaha sakitu kuatna nepi ka aranjeun ngarobah beungeut bumi jadi hiji kebon anu unggal sisina katingal ku masing-masing aranjeun sarta anu ngajadikeun sora-sora di unggal juru kadéngé ku aranjeun. Dangukeun firman Gusti Rahmân dina ﻫُﻮَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺟَﻌَﻞَ ﻟَﻜُﻢُ الْاَرْضَ ذَلُولًا ﻓَﺎﻣْﺸُﻮﺍ ﻓ۪ﻰ ﻣَﻨَﺎﻛِﺒِﻬَﺎ ﻭَﻛُﻠُﻮﺍ ﻣِﻦْ ﺭِﺯْﻗِﻪ۪ ﻭَﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺍﻟﻨُّﺸُﻮﺭُ.”
Ieu ayat ku perlambang némbongkeun wates pangahirna anu jauh langkung maju tina ngadatangkeun gambar sareng sora, anu mangrupa seni-seni lemes manusa, sarta ngandung dorongan.
Ogé upamana, ieu ayat-ayat anu nétélakeun yén deui Nabi Sulaiman 'alaihis-salam nundukkeun jin, sétan, sareng roh-roh goréng, nyegah kajahatanna sarta nugaskeun maranéhna dina urusan-urusan anu mangpaat: Ku ayat ﻣُﻘَﺮَّﻧ۪ﻴﻦَ ﻓِﻰ الْاَصْفَادِ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ ﻭَﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ ﻣَﻦْ ﻳَﻐُﻮﺻُﻮﻥَ ﻟَﻪُ ﻭَﻳَﻌْﻤَﻠُﻮﻥَ عَمَلًا ﺩُﻭﻥَ ﺫٰﻟِﻚَ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ, éta ngadawuh yén jin, anu saatos manusa mangrupa pangeusi bumi anu boga kasadaran pangpentingna, tiasa jadi palayan pikeun manusa. Hubungan sareng maranéhna tiasa dilakukeun. Sétan ogé tiasa kapaksa ngantunkeun kamusuhan sarta ngalaksanakeun khidmah, resep atawa henteu, ku lantaran Gusti Alloh parantos nundukkeun maranéhna ka hiji abdi-Na anu tumut kana paréntah-paréntah-Na.
Gusti Alloh, sacara maknawi ku basa perlambang ieu ayat, ngadawuh, “Hé manusa! Kami ngajadikeun jin, sétan, sareng anu jahat di antarana taat ka hiji abdi Kami anu taat ka Kami. Anjeun ogé, upami tumut kana paréntah Kami, seueur wujud, malah jin sareng sétan ogé, tiasa ditundukkeun ka anjeun.”
Ieu ayat ngaguratkeun wates pangahirna tina ngadatangkeun roh sareng komunikasi sareng jin, saperti spiritisme, anu némbongan tina kapekaan jasmani sareng maknawi manusa anu luar biasa, anu disaring tina campuran seni sareng élmu; nangtukeun wangun-wangunna anu pangmangpaatna; sarta ogé muka jalan ka dinya. Nanging sanés saperti ayeuna, sakapeung ditundukkeun, dijadikeun bahan seuri sareng cocooan ku jin, sétan, sareng roh-roh goréng anu ngaranan diri minangka jalma-jalma anu parantos pupus. Malah, ku rumusan-rumusan rusiah Al-Qur'an, nundukkeun maranéhna sarta leupas tina kajahatanna.
Ogé ayat-ayat ngeunaan ngadatangkeun sareng nundukkeun ifrit ku Nabi Sulaiman 'alaihis-salam, anu ngisyaratkeun némbongan roh dina rupa, sarta sababaraha ayat saperti ﻓَﺎَﺭْﺳَﻠْﻨَٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻬَﺎ ﺭُﻭﺣَﻨَﺎ ﻓَﺘَﻤَﺜَّﻞَ ﻟَﻬَﺎ ﺑَﺸَﺮًﺍ ﺳَﻮِﻳًّﺎ, salian ti ngisyaratkeun némbongan mahluk rohani dina rupa, ogé ngisyaratkeun ngadatangkeun roh. Nanging ngadatangkeun roh-roh anu beresih anu diisyaratkeun éta sanés henteu ngahormat ka roh-roh anu kacida dariana sarta aya dina alam anu daria, tuluy ngadatangkeun kana tempatna sorangan sareng kana sababaraha cocooan dina wangun heureuy, saperti anu dilakukeun ku jalma-jalma anu gaduh adab. Malah, saperti sabagian ahli kawalian anu papanggih sareng roh iraha dipikahoyongna, nyaéta pribadi-pribadi saperti Muhyiddin Arabi, sacara daria sarta pikeun hiji tujuan anu daria, katarik ka maranéhna, ngawangun hubungan, sarta angkat ka tempatna sareng ngadeukeutan alamna nepi ka hiji darajat, pikeun nyandak mangpaat maknawi tina karohanianana. Ayat-ayat ngisyaratkeun ieu. Dina éta isyarat aya pangdorong anu karasa; éta ngaguratkeun wates pangmajuna tina seni sareng élmu-élmu anu nyamuni saperti ieu sarta némbongkeun wangunna anu pangéndahna.
Ogé upamana, ayat-ayat ﺍِﻧَّﺎ ﺳَﺨَّﺮْﻧَﺎ ﺍﻟْﺠِﺒَﺎﻝَ ﻣَﻌَﻪُ ﻳُﺴَﺒِّﺤْﻦَ ﺑِﺎﻟْﻌَﺸِﻰِّ وَالْاِشْرَاقِ ٭ ﻳَﺎ ﺟِﺒَﺎﻝُ ﺍَﻭِّﺑ۪ﻰ ﻣَﻌَﻪُ ﻭَﺍﻟﻄَّﻴْﺮَ ﻭَﺍَﻟَﻨَّﺎ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤَﺪ۪ﻳﺪَ sareng ﻋُﻠِّﻤْﻨَﺎ ﻣَﻨْﻄِﻖَ ﺍﻟﻄَّﻴْﺮِ ngeunaan mukjizat-mukjizat Nabi Dawud 'alaihis-salam nuduhkeun yén Gusti Alloh parantos maparin kakuatan, sora anu luhur, sareng cara anu amis kana tasbih Nabi Dawud 'alaihis-salam, nepi ka ngajadikeun gunung-gunung katarik rohani. Lir masing-masing hiji fonograf agung sareng hiji manusa, gunung-gunung ngawangun lingkaran ngadatar di sakuriling saurang pamingpin zikir, tuluy tasbih dina hiji lingkaran.
Naha ieu mungkin, naha ieu hakékat?
Leres, ieu hakékat. Unggal gunung anu boga guha tiasa nyarios sareng unggal manusa ku basa manusa lir manuk nuri. Sabab ngaliwatan pantulan sora, di payuneun gunung anjeun ucapkeun “Alhamdulillâh”. Gunung ogé bakal ngucapkeun “Alhamdulillâh” persis kawas anjeun. Ku margi Gusti Alloh parantos maparin ieu kamampuh ka gunung-gunung, tangtos éta kamampuh tiasa dimekarkeun sarta éta siki tumuwuh.
Ku lantaran Mantenna parantos maparin ka Nabi Dawud 'alaihis-salam kalungguhan khalifah beungeut bumi ku cara anu istiméwa babarengan sareng risalahna, minangka hiji mukjizat anu pantes pikeun risalah anu lega sareng karajaan anu agung éta, Mantenna ngamekarkeun éta siki kamampuh ku cara anu sakitu kuatna, nepi ka gunung-gunung anu kacida gedéna, lir masing-masing hiji prajurit, murid, sareng anu nuturkeun, makmum ka Nabi Dawud, sarta ku létahna sareng paréntahna tasbih ka Gusti Khâliq Dzul-Jalâl. Naon waé anu diucapkeun ku Nabi Dawud 'alaihis-salam, éta ogé ngulang. Sakumaha ayeuna, ku lantaran seueur sareng sampurnana wahana komunikasi sareng sarana hubungan, saurang panglima anu agung tiasa ngajadikeun sakaligus pasukan gedéna anu sumebar di gunung-gunung ngucapkeun “Allohu akbar”, sarta ngajadikeun gunung-gunung gedé éta nyarios sareng ngaguruh. Ku margi saurang panglima manusa ngajadikeun gunung-gunung nyarios sacara majasi ngaliwatan létah pangeusina, tangtos hiji panglima agung Gusti Alloh ngajadikeun éta nyarios sacara sajati sarta tasbih.
Sanajan kitu, dina Kalimah-Kalimah sateuacanna urang parantos nétélakeun yén unggal gunung miboga hiji pribadi maknawi sarta tasbih sareng ibadah anu luyu pikeun éta. Hartosna, sakumaha unggal gunung tasbih ku basa manusa ngaliwatan rusiah pantulan sora, éta ogé miboga tasbih ka Gusti Khâliq Dzul-Jalâl ku basa-basana anu husus.
Kalimah-kalimah ﻭَﺍﻟﻄَّﻴْﺮَ ﻣَﺤْﺸُﻮﺭَﺓً ٭ ﻋُﻠِّﻤْﻨَﺎ ﻣَﻨْﻄِﻖَ ﺍﻟﻄَّﻴْﺮِ ieu némbongkeun yén Gusti Alloh parantos maparin ka Nabi Dawud sareng Sulaiman 'alaihim as-salam basa golongan-golongan manuk sarta basa kamampuhna, nyaéta kanggo pagawéan naon éta tiasa dimangpaatkeun. Leres, ku margi ieu hakékat, sarta ku margi beungeut bumi mangrupa hiji méja susuguh Gusti Rahmân anu disiapkeun pikeun ngahormat manusa, ku kituna lolobana sasatoan sareng manuk séjén anu ngamangpaatkeun éta méja tiasa ditundukkeun sareng jadi palayan pikeun manusa. Sakumaha ku nugaskeun nyiruan sareng hileud sutra, anu kaasup anu pangleutikna, ku ilham Alloh muka jalan mangpaat anu agung; ku nugaskeun japati dina sababaraha pagawéan; sarta ku ngajadikeun manuk saperti nuri nyarios, manusa parantos nambihan hal-hal anu éndah kana kaéndahan peradaban manusa. Kitu ogé, lamun basa kamampuh manuk sareng sato séjén dipikanyaho, aya seueur golongan anu tiasa ditugaskeun dina masing-masing hiji pagawéan penting, saperti dulur-dulurna sasatoan piaraan. Upamana, dina nyanghareupan serbuan musibat simeut, lamun basa manuk jalak, anu ngancurkeun simeut tanpa ngatuang éta, dipikanyaho sarta gerakna diatur, sakumaha gedéna khidmah anu mangpaat anu tiasa dilaksanakeunana tanpa upah.
Ieu ayat ngaguratkeun wates pangahirna tina ngamangpaatkeun sareng nundukkeun manuk ku cara ieu, ngajadikeun hal-hal anu henteu hirup nyarios saperti telepon sareng fonograf, sarta nyandak mangpaat tina manuk. Éta nangtukeun sasaran anu pangjauhna. Éta nuduhkeun ku ramo wangunna anu pangagungna sarta maparin hiji rupa dorongan.
Gusti Alloh, ku basa perlambang ieu ayat-ayat, sacara maknawi ngadawuh:
Hé para manusa! Ka saurang sasama aranjeun anu jadi abdi Kami sagemblengna, pikeun jadi dasar kasucian kanabianana sareng kaadilan lengkep karajaanana, Kami nundukkeun mahluk-mahluk agung dina milik Kami ka anjeunna sarta ngajadikeun éta nyarios; ogé Kami maparin seueur prajurit sareng sasatoan Kami minangka palayan pikeun anjeunna. Ku kituna, ku margi ka masing-masing aranjeun ogé Kami parantos nitipkeun hiji amanah pangagungna anu langit, bumi, sareng gunung-gunung henteu wani nyangking, sarta parantos maparin kamampuh pikeun jadi khalifah bumi, aranjeun kedah tumut ka Gusti anu dina panangan-Na aya kadali ieu mahluk-mahluk. Sangkan mahluk-mahluk dina milik-Na ogé tiasa tumut ka aranjeun. Sarta upami aranjeun tiasa meunang éta kalayan Asma Gusti anu dina panangan-Na aya kadalina, sarta naék kana kalungguhan anu pantes pikeun kamampuh aranjeun... Ku margi hakékat téh kitu, gaganti ngajalankeun fonograf, ulin sareng japati, ngajadikeun éta pangirim surat, sarta ngajadikeun nuri nyarios, anu lir hiburan tanpa harti, usaha pikeun hiji hiburan anu tanpa dosa anu pangpikaresepeunana, pangluhurna, sareng pangmulyana, sangkan gunung-gunung tiasa jadi masing-masing hiji fonograf agung pikeun anjeun saperti Dawud. Sarta ku keuna angin lemes, wirahma-wirahma zikir tina tatangkalan sareng tutuwuhan datang kana ceuli anjeun lir senar-senar musik. Sarta gunung némbongkeun hakékatna minangka hiji mahluk anu matak héran, anu tasbih ku rébuan létah. Lolobana manuk ngagem rupa masing-masing sobat anu pikaresepeun atawa palayan anu taat, saperti hudhud Sulaiman. Éta ngahibur anjeun sarta kalayan sumanget ngajajapkeun anjeun kana kasampurnaan anu anjeun mampuh ngahontal. Ulah éta nurunkeun anjeun tina kalungguhan anu ditungtut ku kamanusaan, saperti hiburan sia-sia séjén.
Ogé upamana, dina ayat ﻗُﻠْﻨَﺎ ﻳَﺎ ﻧَﺎﺭُ ﻛُﻮﻧ۪ﻰ ﺑَﺮْﺩًﺍ وَسَلَامًا ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍِﺑْﺮَﺍﻫ۪ﻴﻢَ ngeunaan hiji mukjizat Nabi Ibrahim 'alaihis-salam, aya tilu isyarat anu lemes:
Kahiji: Seuneu ogé, saperti sabab-sabab alamiah séjén, henteu gerak nurutkeun kahayangna sorangan, ku tabiatna sorangan, sareng sacara lolong. Malah éta ngalaksanakeun hiji pancén dina paréntah; ku kituna éta henteu ngaduruk Nabi Ibrahim 'alaihis-salam, sarta diparéntahkeun, “Ulah ngaduruk!”
Kadua: Aya hiji darajat seuneu anu ngaduruk ku tiisna. Nyaéta, éta mangaruhan lir ngaduruk. Ku kecap سَلَامًا {(Catetan handap): Hiji tafsir nyarios: Upami Mantenna henteu ngadawuh سَلَامًا, éta bakal ngaduruk ku tiisna.}, Gusti Alloh ngadawuh ka tiis, “Anjeun ogé, ulah ngaduruk ku tiis anjeun, saperti panas.” Hartosna, seuneu dina éta
darajat némbongkeun pangaruh anu lir ngaduruk ku tiisna. Éta seuneu sarta ogé tiis. Leres, dina élmu alam aya hiji darajat seuneu dina kaayaan seuneu bodas, anu henteu nyebarkeun panas ka sakurilingna. Ku lantaran narik panas di sakurilingna ka dirina, ku tiis saperti ieu éta ngabekukeun hal-hal cair saperti cai di sakurilingna, sarta sacara maknawi ngaduruk ku tiisna. Zamharir téh hiji golongan seuneu anu ngaduruk ku tiisna. Ku kituna, dina naraka anu nyakup sakumna darajat sareng sakumna rupa seuneu, tangtos ayana zamharir diperlukeun.
Katilu: Sakumaha aya materi maknawi saperti iman sareng baju zirah saperti Islam, anu bakal nyegah pangaruh seuneu naraka sarta maparin kaamanan, aya ogé materi jasmani anu bakal nyegah pangaruh seuneu dunya. Sabab Gusti Alloh, numutkeun tuntutan Asma Hakîm sarta ku lantaran dunya ieu nagri hikmah, ngalaksanakeun pagawéan di handapeun hahalang sabab-sabab. Ku kituna, saperti awak Nabi Ibrahim, papakéanana ogé henteu kaduruk ku seuneu, sarta Mantenna parantos maparin kaayaan tahan kana seuneu. Sakumaha éta henteu ngaduruk Ibrahim, éta ogé henteu ngaduruk papakéanana.
Ku perlambang ieu isyarat, sacara maknawi ieu ayat ngadawuh, “Hé umat Ibrahim! Aranjeun janten saperti Ibrahim. Sangkan papakéan jasmani sareng maknawi aranjeun jadi baju zirah ngalawan seuneu, musuh aranjeun anu panggedéna, di dieu sareng di ditu. Sakumaha ku ngagemkeun iman kana roh aranjeun, aranjeun miboga baju zirah ngalawan seuneu naraka, aya sababaraha materi anu ku Gusti Alloh disumputkeun sareng disiapkeun di bumi pikeun aranjeun. Éta ngajaga aranjeun tina kajahatan seuneu. Pilari, kaluarkeun, anggo.”
Salah sahiji kamajuan sareng pamanggihan manusa anu penting nyaéta parantos mendakan hiji materi anu moal kaduruk ku seuneu sarta ngagem hiji papakéan anu tahan kana seuneu. Dina nyanghareupan éta, tingali, ieu ayat némbongkeun hiji papakéan anu sakitu luhur, lemes, sareng éndahna, sarta moal soék nepi ka salawasna, anu bakal ditinun dina alat ninun ﺣَﻨ۪ﻴﻔًﺎ ﻣُﺴْﻠِﻤًﺎ.
Ogé upamana, ﻭَﻋَﻠَّﻢَ ﺍٰﺩَﻡَ الْاَسْمَٓاءَ ﻛُﻠَّﻬَﺎ, éta ngadawuh, “Mukjizat pangagungna Nabi Adam 'alaihis-salam dina pangakuan khalifah anu pangagungna nyaéta Ta'lîmul-Asmâ.” Sakumaha mukjizat-mukjizat nabi séjén masing-masing masihan perlambang kana hiji kaajaiban manusa anu husus, mukjizat Nabi Adam 'alaihis-salam, anu mangrupa bapa sakumna nabi sarta bubuka majelis kanabian, ngisyaratkeun kalayan deukeut kana katerangan écés wates pangahirna sareng sasaran pangmajuna sakumna kasampurnaan sareng kamajuan manusa.
Gusti Alloh, Nu Maha Agung, sacara maknawi ku basa isyarat ieu ayat ngadawuh:
Hé turunan Adam! Ku lantaran Kami parantos ngajarkeun sakumna nami ka bapa aranjeun minangka dalil kaunggulanana dina pangakuan khalifah dina nyanghareupan malaikat, aranjeun ogé, ku margi anakna sarta ahli waris kamampuhna, kedah diajar sakumna nami sarta dina darajat amanah pangagungna némbongkeun kapantesan kaunggulan aranjeun dina nyanghareupan sakumna mahluk. Sabab dina jagat raya, jalan kabuka pikeun aranjeun pikeun angkat kana kalungguhan anu pangluhurna di luhur sakumna mahluk, sarta kana darajat luhur saperti ditundukkeunana mahluk-mahluk gedé saperti bumi ka aranjeun. Hayu maju, nyekel masing-masing hiji Asma Kami, tuluy naék.
Nanging bapa aranjeun sakali katipu ku sétan, tuluy samentara ragrag ti hiji kalungguhan saperti sawarga ka beungeut bumi. Awas, aranjeun ogé ulah nuturkeun sétan dina kamajuan aranjeun, tuluy ngajadikeun éta wahana ragrag tina langit-langit hikmah Alloh kana kasasaran tabiat. Ti mangsa ka mangsa, angkatkeun sirah aranjeun, tengetan Asmaul Husna Kami, sarta jadikeun élmu sareng kamajuan aranjeun tangga pikeun naék ka éta langit-langit. Sangkan aranjeun ngahontal Asma Kami salaku Rabb, anu mangrupa sumber sareng hakékat élmu sarta kasampurnaan aranjeun, sarta ku taropong éta Asma, ku haté aranjeun, ningali Rabb aranjeun.
Hiji pangajaran lemes anu penting sareng hiji rusiah anu langkung penting
Dina ieu ayat anu matak héran, ku ngébréhkeun sareng nyebut sakumna kasampurnaan élmu, kamajuan ilmiah, sareng kaajaiban jieunan anu ditampi ku manusa dina segi kamampuhna anu ngahimpun, kalayan gelar “Ta'lîmul-Asmâ”, aya hiji perlambang luhur anu lemes saperti kieu:
Unggal kasampurnaan, unggal pangaweruh, unggal kamajuan, sareng unggal cabang élmu miboga hiji hakékat luhur, anu ngandelkeun hiji Asma Alloh. Ku ngandelkeun éta Asma, anu miboga seueur hahalang, rupa-rupa tajalli, sareng lingkup-lingkup anu béda, éta élmu, kasampurnaan, sareng seni ngahontal kasampurnaanana sarta jadi hakékat. Lamun henteu, éta hiji kalangkang anu kirang dina wangun anu satengah-satengah.
Upamana, géométri mangrupa hiji élmu. Hakékat sareng titik pangahirna nyaéta ngahontal Asma 'Adl sareng Muqaddir ti Gusti Alloh, sarta dina eunteung géométri nyaksian kalayan kaagungan-Na tajalli éta Asma anu pinuh hikmah.
Upamana, élmu ubar mangrupa hiji élmu sareng ogé hiji seni. Wates pangahirna sareng hakékatna ogé, ku ngandelkeun Asma Syâfî ti Gusti Hakîm Mutlak sarta ningali tajalli-Na anu welas asih dina ubar-ubar di beungeut bumi anu mangrupa apoték-Na pangagungna, élmu ubar ngahontal kasampurnaanana sarta jadi hakékat.
Upamana, hikmah hal-hal anu nyarioskeun hakékat wujud ngan tiasa jadi hikmah ku ningali tajalli agung Asma Hakîm ti Gusti Alloh Nu Maha Agung, anu ngatur sareng ngadidik, dina hal-hal, mangpaat-mangpaatna, sareng kapentingan-kapentinganana; ku ngahontal éta Asma; sarta ku ngandelkeun éta. Lamun henteu, éta boh robah jadi tahayul sareng hal-hal sia-sia, boh muka jalan kana kasasaran saperti filsafat alam.
Ieu tilu misil pikeun anjeun; bandingkeun kasampurnaan sareng élmu séjén sareng tilu misil ieu.
Ku ieu ayat, Al-Qur'an Al-Hakîm nepuk panangan pangdorong kana tonggong manusa sarta ku ramo némbongkeun darajat-darajat, bari ngadawuh, “Hayu, maju!” kana titik-titik pangluhurna, wates pangmajuna, sareng darajat pangahirna, anu dina kamajuan ayeuna manusa masih kacida tinggaleunana. Kanggo ayeuna, ku nganggap cekap permata ieu tina khazanah panggedéna ieu ayat, urang nutup éta lawang.
Ogé upamana, ku seueur ayat anu écés saperti ﻗُﻞْ ﻟَﺌِﻦِ ﺍﺟْﺘَﻤَﻌَﺖِ الْاِنْسُ ﻭَﺍﻟْﺠِﻦُّ ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﺗُﻮﺍ ﺑِﻤِﺜْﻞِ ﻫٰﺬَﺍ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ لَا ﻳَﺎْﺗُﻮﻥَ ﺑِﻤِﺜْﻠِﻪ۪ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺎﻥَ ﺑَﻌْﻀُﻬُﻢْ ﻟِﺒَﻌْﺾٍ ﻇَﻬ۪ﻴﺮًﺍ, anu ngébréhkeun kakuatan kecap dina katerangan ngeunaan bebeneran sareng hakékat, balaghah dina ungkara, sipat ngahimpun dina harti-harti, sarta luhurna sareng amisna gaya-gaya basa, anu mangrupa segi-segi panghérangna tina kamukjizatan Al-Qur'an Al-Hakîm, Al-Qur'an ngarahkeun paningal jin sareng manusa kana segi anu pangécésna sareng panghérangna tina kamukjizatan ieu mukjizat langgeng. Al-Qur'an mangrupa mukjizat pangagungna Muhammad ﷺ, panutup majelis kanabian, panghulu para nabi anu sakumna mukjizat para nabi lir hiji mukjizat tunggal pikeun pangakuan karosulanana, kareueus ieu jagat raya, sarta tempat némbongan sacara lengkep sakumna nami kalawan sakumna darajatna anu sacara ringkes diajarkeun ka Nabi Adam. Anjeunna anu ku ngangkat ramo ka luhur kalayan kaagungan ngabélah bulan, sarta ku nurunkeunana ka handap kalayan kaéndahan deui ngocorkeun cai lir Kautsar tina sapuluh ramona; anjeunna dibenerkeun sareng dikukuhkeun ku sarébu mukjizat. Al-Qur'an noél urat sakumna jin sareng manusa. Ku ngagerakkeun sumanget sobat-sobatna sareng kakeukeuhan musuh-musuhna, éta ngadorong sobat sareng musuh kalayan dorongan anu agung sarta pangajakan anu teges pikeun nyieun anu sarupa sareng niru, nyaéta nyieun tandinganana sarta nyarupakeun omongan maranéhna kana éta.
Ogé éta nyimpen mukjizat éta dina paningal sakumna mahluk ku cara anu saolah-olah hiji-hijina tujuan manusa datang ka dunya ieu nyaéta ngajadikeun éta mukjizat minangka sasaran sareng prinsip, sarta ku ningali éta, ngaléngkah kalayan sadar kana hasil ciptaan manusa.
Cindekna, mukjizat-mukjizat nabi séjén 'alaihim as-salam masing-masing ngisyaratkeun kaajaiban seni. Ari mukjizat Nabi Adam 'alaihis-salam, babarengan sareng dasar-dasar seni, ngisyaratkeun sarta ngadorong dina wangun ringkes daptar kaajaiban sareng kasampurnaan pangaweruh sareng élmu. Ari Al-Qur'an Anu Mukjizat Kateranganana, anu mangrupa mukjizat pangagungna Ahmad ﷺ, kalayan écés némbongkeun némbongan hakékat Ta'lîmul-Asmâ sacara lengkep dina éta; sasaran anu leres pangaweruh sareng élmu anu mangrupa bebeneran sareng hakékat; sarta kasampurnaan sareng kabagjaan dunya sareng aherat. Ogé ku seueur dorongan anu agung, éta ngajajapkeun manusa kana éta. Éta ngajajapkeun sareng ngadorong ku cara anu ku éta ngajadikeun kahartos kieu:
“Hé manusa! Tujuan anu pangluhurna tina ieu jagat raya nyaéta ubudiyah manusa anu nyakup sakabéhna dina nyanghareupan némbongan rububiyah, sarta tujuan pangahirna manusa nyaéta ngahontal éta ubudiyah ku pangaweruh sareng kasampurnaan.”
Ogé éta ngébréhkeun ku cara anu ku éta ngisyaratkeun kieu: “Tangtos umat manusa dina ahir mangsa bakal museur kana pangaweruh sareng élmu. Éta bakal nyandak sakumna kakuatanana tina pangaweruh. Ari pangawasaan sareng kakuatan bakal asup kana panangan pangaweruh.”
Ogé Al-Qur'an Anu Mukjizat Kateranganana, ku lantaran sababaraha kali ngébréhkeun kakuatan kecap sareng balaghah Al-Qur'an, ku perlambang ngajadikeun kahartos kieu: “Balaghah sareng kakuatan kecap, anu mangrupa panghérangna pangaweruh sareng élmu, kalayan sakumna rupana bakal nyandak wangun anu pangdipikaresepna dina ahir jaman. Malah pikeun ngajadikeun pikiranana ditarima ku anu sanés sarta putusanana dilaksanakeun ku anu sanés, manusa bakal nyandak pakarangna anu pangseukeutna tina kakuatan katerangan, sarta kakuatanana anu pangkuatna ngancurkeun lalawanan tina balaghah ungkara.”
Cindekna: Lolobana ayat Al-Qur'an masing-masing mangrupa konci hiji khazanah kasampurnaan sareng konci hiji harta pangaweruh anu dipendem.
Upami anjeun hoyong ngahontal langit-langit Al-Qur'an sareng béntang-béntang ayatna, naék ku ngajadikeun dua puluh Kalimah anu parantos kaliwat hiji tangga dua puluh undakan {(Catetan handap): Malah tilu puluh tilu Kalimah, tilu puluh tilu Mektup, tilu puluh hiji Lem'a, sareng tilu belas Şuâ mangrupa hiji tangga saratus dua puluh undakan.}. Ku éta, tingali sakumaha hérangna panonpoé Al-Qur'an. Tingali kumaha éta nyebarkeun cahya anu beresih sarta mancorongkeun pancaran anu hérang kana hakékat-hakékat Alloh sareng hakékat-hakékat wujud anu mungkin aya.
Hasil: Ku margi ayat-ayat ngeunaan para nabi, babarengan sareng masing-masing hiji rupa isyarat kana kaajaiban kamajuan manusa ayeuna, miboga cara ngébréhkeun anu saolah-olah ngaguratkeun watesna anu langkung maju, sarta ku margi unggal ayat pasti nuduhkeun sababaraha harti, malah éta disapukan, sarta ku margi aya paréntah-paréntah mutlak pikeun nuturkeun sareng nyonto para nabi, ku kituna tiasa disebutkeun yén babarengan sareng nuduhkeun harti-harti écésna, ayat-ayat anu parantos kaliwat ieu ogé sacara isyarat nuduhkeun sarta ngadorong seni sareng élmu manusa anu penting.
Dua waleran penting pikeun dua patarosan penting
Kahiji: Upami anjeun nyarios, “Ku margi Al-Qur'an diturunkeun pikeun manusa, naha éta henteu nétélakeun kalayan écés kaajaiban-kaajaiban peradaban anu pangpentingna dina paningal manusa? Naha éta ukur nganggap cekap hiji perlambang anu nyamuni, hiji sindir anu samar, hiji isyarat anu hampang, sarta hiji pangéling anu lemah?”
Waleran: Sabab hak kaajaiban-kaajaiban peradaban manusa dina pedaran Al-Qur'an tiasa ngan sakitu. Pancén asal Al-Qur'an nyaéta ngajarkeun kasampurnaan sareng syuunat lingkup rububiyah, sarta pancén sareng kaayaan lingkup ubudiyah. Ku kituna, hak kaajaiban-kaajaiban manusa ieu dina dua lingkup éta ukur hiji perlambang anu lemah sareng hiji isyarat anu hampang. Sabab lamun éta nyuhunkeun hakna tina lingkup rububiyah, harita éta ngan tiasa meunang hak anu saeutik pisan.
Upamana, upami kapal hiber manusa {(Catetan handap): Nalika nyerat ieu pasualan anu daria, tanpa kahayang sim kuring, kalam sim kuring ngarobah gayana kana heureuy anu lemes ieu. Sim kuring ogé ngantep kalam sim kuring bébas. Sim kuring miharep lemesna heureuy gaya ieu henteu ngaganggu kasungguhan pasualan.} nyarios ka Al-Qur'an, “Paparin ka abdi hak pikeun dibahas, paparin hiji tempat dina ayat-ayat anjeun,” tangtos planét-planét, bumi, sareng bulan anu mangrupa kapal-kapal hiber lingkup rububiyah éta bakal nyarios kalayan nami Al-Qur'an, “Di dieu anjeun tiasa nyandak tempat sagedé awak anjeun.”
Lamun kapal-kapal selam manusa nyuhunkeun tempat tina ayat-ayat Al-Qur'an, kapal-kapal selam éta lingkup, nyaéta bumi sareng béntang-béntang anu ngojay dina sagara hawa sareng sagara éter, bakal nyarios ka éta, “Di gigireun urang, tempat anjeun saeutik nepi ka henteu katingal.”
Lamun lampu-lampu listrik anu hérang lir béntang hoyong asup kana ayat-ayat bari nyuhunkeun hak pikeun dibahas, kilat-kilat, météor-météor, sarta béntang-béntang sareng palita-palita anu ngahias langit, anu mangrupa lampu listrik éta lingkup, bakal nyarios, “Anjeun tiasa asup kana pedaran sareng katerangan saluyu sareng cahya anjeun.”
Lamun kaajaiban-kaajaiban peradaban nyuhunkeun hakna dina segi kalemesan seni sarta nyuhunkeun kalungguhan tina ayat-ayat, harita hiji laleur tunggal bakal nyarios ka éta, “Cicing! Aranjeun teu miboga hak sanajan sagedé hiji jangjang kuring. Sabab sanajan sakumna seni lemes sareng sakumna alat lemes dina diri aranjeun, anu dihontal ku ikhtiar juz'i manusa, dikumpulkeun, éta moal tiasa sakitu matak héranna saperti seni lemes sareng alat-alat anu lemes dina awak kuring anu leutik pisan. Ayat ﺍِﻥَّ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺗَﺪْﻋُﻮﻥَ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻟَﻦْ ﻳَﺨْﻠُﻘُﻮﺍ ﺫُﺑَﺎﺑًﺎ ﻭَﻟَﻮِ ﺍﺟْﺘَﻤَﻌُﻮﺍ ﻟَﻪُ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ ngabungkem aranjeun.”
Lamun éta kaajaiban angkat kana lingkup ubudiyah sarta nyuhunkeun hakna ti éta lingkup, harita éta bakal nampi waleran saperti kieu ti éta lingkup: “Hubungan aranjeun sareng urang kacida saeutikna, sarta aranjeun henteu gampil asup kana lingkup urang. Sabab rarancang urang nyaéta kieu: Dunya téh hiji panginepan. Ari manusa mangrupa hiji sémah anu bakal cicing sakeudeung sarta seueur pancénna di dinya, sareng diwajibkeun nyayogikeun kabutuhan anu diperlukeun pikeun kahirupan langgeng dina umur anu pondok. Pagawéan anu pangpentingna sareng pangdipikabutuhna bakal diheulakeun. Padahal lolobana dina diri aranjeun katingal hiji rupa anu dikerjakeun ku rasa nyembah dunya, dina sudut paningal yén dunya anu fana ieu mangrupa hiji padumukan langgeng, sarta di handapeun hahalang lalawora. Ku kituna, bagian aranjeun tina ubudiyah anu diadegkeun dina dasar mikanyaah bebeneran sareng mikiran aherat kacida saeutikna. Nanging upami di tukangeun sareng di jero aranjeun aya ahli-ahli seni anu dipihormat sareng para pamanggih anu dipaparin ilham—anu tangtos jadi bagian pangsaeutikna—anu khidmah ukur pikeun mangpaat abdi-abdi Alloh, anu mangrupa hiji ibadah anu aya ajénna, sarta pikeun mangpaat umum, katengtreman umum, sareng kasampurnaan kahirupan sosial, ieu perlambang sareng isyarat Al-Qur'an saéstuna cekap sareng nyukupan pikeun ngadorong pribadi-pribadi anu peka éta kana usaha sarta ngahargaan senina.”
Waleran kana patarosan kadua: Upami anjeun nyarios, “Ayeuna saatos ieu tahkik, mamang abdi henteu nyésa, sarta abdi parantos ngabenerkeun yén dina Al-Qur'an, babarengan sareng hakékat-hakékat séjén, aya isyarat sareng perlambang kana kaajaiban-kaajaiban peradaban ayeuna, malah kana anu langkung maju. Unggal hal anu diperlukeun pikeun kabagjaan manusa di dunya sareng aherat aya di jerona saluyu sareng ajénna. Nanging naha Al-Qur'an henteu nyebutkeun éta kalayan écés, sangkan jalma-jalma kafir anu bandel ogé kapaksa ngabenerkeun, sarta haté urang ogé tengtrem?”
Waleran: Agama téh hiji cocoba. Kawajiban Ilahi téh hiji ujian. Sangkan roh-roh anu luhur sareng roh-roh anu handap silih pisah dina médan tanding. Sakumaha hiji bahan tambang dibéré seuneu pikeun misahkeun inten sareng batubara, emas sareng taneuh, kitu ogé kawajiban-kawajiban Alloh dina nagri cocoba ieu mangrupa hiji cocoba sarta ngajajapkeun kana hiji tandingan, sangkan permata-permata luhur sareng materi-materi handap dina tambang kamampuh manusa silih pisah.
Ku margi Al-Qur'an diturunkeun dina nagri cocoba ieu dina wangun hiji ujian, dina hiji médan tanding, pikeun kasampurnaan manusa, tangtos éta ngan bakal ngisyaratkeun urusan-urusan gaib mangsa payun anu patali sareng dunya sarta bakal katingal ku unggal jalma ieu, sarta muka lawang kana akal dina darajat anu ngabuktikeun dalilna. Upami éta nyebutkeun kalayan écés, rusiah kawajiban bakal ruksak. Saolah-olah éta bakal asup kana hiji kaécésan saperti nyerat لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ kalayan écés ku béntang-béntang di langit. Harita unggal jalma, resep atawa henteu, bakal ngabenerkeun. Moal aya tandingan, cocoba leungit. Roh anu lir batubara sareng roh anu lir inten {(Catetan handap): Abu Jahal anu dilaknat sareng Abu Bakar Siddiq bakal katingal sarua. Rusiah kawajiban bakal leungit.} bakal tetep sarua.
Cindekna: Al-Qur'an Al-Hakîm pinuh hikmah. Éta maparin kalungguhan ka unggal hal saluyu sareng ajénna. Sarébu tilu ratus taun ka pengker, Al-Qur'an ningali buah-buah sareng kamajuan manusa anu nyamuni sarta gaib dina poék mangsa payun, sarta némbongkeun ku cara anu langkung éndah tibatan anu ku urang katingal sareng bakal katingal.
Hartosna, Al-Qur'an mangrupa dawuhan Gusti anu ningali sakumna mangsa sareng sakumna hal di jerona sakaligus.
Ieu hiji kilatan cahya kamukjizatan Al-Qur'an anu mancorong dina beungeut mukjizat-mukjizat para nabi... ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﻓَﻬِّﻤْﻨَﺎ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻭَ ﻭَﻓِّﻘْﻨَﺎ ﻟِﺨِﺪْﻣَﺘِﻪ۪ ﻓ۪ﻰ ﻛُﻞِّ ﺍٰﻥٍ ﻭَ ﺯَﻣَﺎﻥٍ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻭَ ﺑَﺎﺭِﻙْ ﻭَ ﻛَﺮِّﻡْ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻭَ ﻣَﻮْﻟٰﻴﻨَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﻋَﺒْﺪِﻙَ ﻭَ ﻧَﺒِﻴِّﻚَ ﻭَ ﺭَﺳُﻮﻟِﻚَ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰِّ الْاُمِّىِّ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺍَﺻْﺤَﺎﺑِﻪ۪ ﻭَ ﺍَﺯْﻭَﺍﺟِﻪ۪ ﻭَ ﺫُﺭِّﻳَّﺎﺗِﻪ۪
ﻭَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻨَّﺒِﻴّ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﻤُﺮْﺳَﻠ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﻠٰﺌِﻜَﺔِ ﺍﻟْﻤُﻘَﺮَّﺑ۪ﻴﻦَ ﻭَ الْاَوْلِيَاءِ ﻭَ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤ۪ﻴﻦَ ﺍَﻓْﻀَﻞَ صَلَاةٍ ﻭَ ﺍَﺯْﻛٰﻰ سَلَامٍ ﻭَ ﺍَﻧْﻤٰﻰ ﺑَﺮَﻛَﺎﺕٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺳُﻮَﺭِ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻭَ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻭَ ﺣُﺮُﻭﻓِﻪ۪ ﻭَ ﻛَﻠِﻤَﺎﺗِﻪ۪ ﻭَ ﻣَﻌَﺎﻧ۪ﻴﻪ۪ ﻭَ ﺍِﺷَﺎﺭَﺍﺗِﻪِ ﻭَ ﺭُﻣُﻮﺯِﻩ۪ ﻭَ دَلَالَاتِه۪ ﻭَﺍﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ ﻭَﺍﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﻭَ ﺍﻟْﻄُﻒْ ﺑِﻨَﺎ ﻳَﺎ ﺍِﻟٰﻬَﻨَﺎ ﻳَﺎ ﺧَﺎﻟِﻘَﻨَﺎ ﺑِﻜُﻞِّ صَلَاةٍ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﺑِﺮَﺣْﻤَﺘِﻚَ ﻳَﺎ ﺍَﺭْﺣَﻢَ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻤ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ
--