Kalimah Kasalapan Belas
Ngeunaan Risalah Ahmad ﷺ ﻭَ ﻣَﺎ ﻣَﺪَﺣْﺖُ ﻣُﺤَﻤَّﺪًﺍ ﺑِﻤَﻘَﺎﻟَﺘ۪ﻰ ٭ ﻭَ ﻟٰﻜِﻦْ ﻣَﺪَﺣْﺖُ ﻣَﻘَﺎﻟَﺘ۪ﻰ ﺑِﻤُﺤَﻤَّﺪٍ ﴾ﻉ ﺹ ﻡ﴿
Leres, ieu kalimah éndah. Nanging anu ngéndahkeunana nyaéta sipat-sipat Muhammad ﷺ, anu pangéndahna di antawis anu éndah.
Tina Lem'a Kaopat Belas, anu ngandung opat belas tétés,
TÉTÉS KAHIJI
Aya tilu pangenal anu gedé sarta nyakup sakabéhna, anu ngenalkeun Gusti Rabb urang ka urang.
Hiji: Kitab jagat raya ieu, anu sakedik kasaksianana parantos ku urang diuping kalayan tilu belas Lem'a, tina Pangajaran Katilu Belas dina risalah Nur basa Arab.
Hiji: Panutup Para Nabi ﷺ, anu mangrupa ayat pangagungna tina kitab gedé ieu.
Hiji deui: Al-Qur'an Nu Agung Kamulyaanana.
Ayeuna urang kedah mikawanoh sareng ngadangukeun Panutup Para Nabi ﷺ, anu mangrupa dalil kadua anu nyarios ieu.
Leres, tingali pribadi maknawi éta dalil: Beungeut bumi hiji masjid, Mekah hiji mihrab, Madinah hiji mimbar... Nabi urang ﷺ, anu mangrupa éta dalil anu écés, jadi imam sakumna ahli iman, khatib sakumna manusa, pamingpin sakumna nabi, panghulu sakumna wali, sarta pamingpin zikir hiji lingkaran zikir anu diwangun ku sakumna nabi sareng wali... Sakumna nabi jadi akar-akarna anu hirup, sakumna wali jadi buah-buahna anu seger; anjeunna hiji tangkal anu pinuh cahya, anu unggal pangakuanana dikukuhkeun sarta ditandatanganan ku sakumna nabi anu ngandelkeun mukjizat-mukjizatna sareng sakumna wali anu ngandelkeun karamah-karamahna.
Sabab anjeunna ngucapkeun sarta ngaku لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Sakumna jalma anu zikir tur pinuh cahya éta, anu ngajajar di sisi katuhu sareng kénca, nyaéta mangsa kaliwat sareng mangsa payun, ku ngulang kalimah anu sarua, sacara sapuk sareng sacara maknawi ngucapkeun ٔﺻَﺪَﻗْﺖَ ﻭَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻧَﻄَﻘْﺖَٔ. Sangkaan mana anu wani campur tangan kana hiji pangakuan anu dikukuhkeun ku tandatangan anu teu kaitung saperti ieu?
TÉTÉS KADUA
Sakumaha éta dalil tauhid anu pinuh cahya dikukuhkeun ku kasapukan sareng riwayat anu kacida lobana ti dua sisi nepi ka mustahil sapuk ngabohong, kitu deui anjeunna dikukuhkeun sareng dibenerkeun ku ratusan isyarat kitab-kitab samawi saperti Taurat sareng Injil {(Catetan handap): Huseyin Cisri dina “Risale-i Hamidiye”-na parantos nyandak saratus opat belas isyarat tina éta kitab-kitab. Upami saatos dirobah kapendak sakitu, tangtos sateuacanna aya seueur katerangan anu écés.}, rébuan isyarat irhasat, wartos-wartos gumbira anu kawentar tina sora-sora gaib, kasaksian-kasaksian para juru ramal anu diriwayatkeun ku sakitu lobana nepi ka mustahil sapuk ngabohong, pituduh rébuan mukjizatna saperti beulahna bulan, sarta bebeneran syariat. Kitu deui, takwana anu luar biasa, ubudiyahna anu luar biasa, kasungguhanana anu luar biasa, sarta kapageuhanana anu luar biasa, anu némbongkeun ahlakna anu pinunjul dina dirina dina kasampurnaan anu kacida luhurna, sipat-sipatna anu mulya dina pancénna dina kaéndahan anu pangluhurna, kapercayaan anu sampurna, kakuatan iman, katengtreman anu kacida gedéna, sarta kayakinan anu pangpageuhna, écés némbongkeun lir panonpoé yén anjeunna kacida jujurna dina pangakuanana.
TÉTÉS KATILU
Upami anjeun hoyong, hayu urang angkat ka jaman kabagjaan, ka Jazirah Arab. Sanaos dina imajinasi, urang ningali sarta nganjang ka anjeunna dina ngalaksanakeun pancénna. Tingali, urang ningali saurang pribadi anu istiméwa ku kaéndahan riwayat lampah sareng kaéndahan rupana; dina pananganana hiji kitab anu némbongkeun mukjizat, dina létahna hiji dawuh anu mikawanoh hakékat-hakékat. Anjeunna ngawartakeun hiji khutbah azali ka sakumna turunan Adam, malah ka jin, manusa, sareng malaikat, malah ka sakumna wujud. Ku ngaréngsékeun sareng ngajelaskeun tatarucingan anu matak héran, anu mangrupa rusiah ciptaan alam, sarta ku muka sareng némbongkeun talisman anu samar, anu mangrupa rusiah jagat raya, anjeunna maparin waleran anu ngayakinkeun sareng ditarima kana tilu patarosan agung anu hésé sareng matak sieun, anu ditaroskeun ka sakumna wujud sarta nyibukkeun sakumna akal dina kahéranan: “Anjeun naon? Ti mana anjeun sumping? Ka mana anjeun angkat?”
TÉTÉS KAOPAT
Tingali, anjeunna nyebarkeun pancaran cahya hakékat anu sakitu hébatna, nepi ka upami anjeun ningali jagat raya di luar lingkup hakékat pituduhna anu pinuh cahya éta, tangtos anjeun bakal ningali rupa jagat raya lir hiji imah duka umum, wujud-wujud silih asing, malah silih musuhan, barang-barang anu teu hirup lir layon-layon anu matak sieun, sarta sakumna anu hirup lir yatim-yatim anu nangis ku tamparan sirna sareng pipisahan.
Ayeuna tingali, ku cahya anu disebarkeunana, imah duka umum éta robah jadi hiji imah zikir dina sumanget sareng tarikan rohani. Wujud-wujud anu asing sareng mumusuhan éta nyandak rupa masing-masing hiji sobat sareng dulur. Barang-barang anu paéh tur jempé éta nyandak kaayaan masing-masing hiji pajabat anu pikaresepeun sareng hiji palayan anu ditundukkeun. Sarta yatim-yatim anu taya saha-sahana, anu nangis sareng ngawadul éta, nyandak rupa masing-masing anu zikir dina tasbih, atawa anu sukur ku réngséna pancén.
TÉTÉS KALIMA
Ogé ku cahya éta, gerak-gerak, karagaman, silih ganti, sareng parobahan dina jagat raya kaluar tina henteu aya harti, kasia-siaan, sareng jadi cocooan kabeneran, tuluy naék kana darajat masing-masing surat Gusti, lambaran ayat-ayat panyiptaan, sareng eunteung Asma Alloh; alam ogé naék kana darajat hiji kitab hikmah Gusti Shamad.
Ogé kalemahan sareng kateumampuhan manusa anu teu aya watesna, kakurangan sareng kabutuhanana anu nurunkeun manusa ka handapeun sakumna sasatoan, sarta akalna anu ngajadikeun manusa leuwih cilaka tibatan sakumna sasatoan, anu mangrupa wahana mawa kasedih, kanyeri, sareng duka, nalika dicaangan ku cahya éta, manusa naék ka luhur sakumna sasatoan sareng sakumna mahluk. Ku kateumampuhan, kakurangan, sareng akal anu parantos dicaangan éta, ku paménta anjeunna jadi saurang sultan anu lemes; sarta ku jerit anjeunna jadi hiji khalifah bumi anu dipikaasih.
Hartina, lamun cahya éta teu aya, jagat raya, manusa, malah unggal hal ogé turun jadi euweuh. Leres, tangtos dina jagat raya anu sakitu éndahna, pribadi saperti ieu diperlukeun. Lamun henteu, jagat raya sareng langit-langit kedahna henteu aya.
TÉTÉS KAGENEP
Ku lantaran anjeunna ngawartakeun sareng mawa wartos gumbira ngeunaan kabagjaan langgeng, manggihan sareng ngumumkeun rohmat anu teu aya tungtungna, ngawartakeun sareng nyaksian kaéndahan-kaéndahan karajaan rububiyah, sarta manggihan sareng némbongkeun khazanah-khazanah Asma Alloh, lamun anjeun ningali ku cara ieu—nyaéta tina jihat ubudiyahna—anjeun bakal ningali anjeunna minangka hiji conto kanyaah, hiji gambaran rohmat, hiji kahormatan kamanusaan, sarta buah anu pangcaangna tina tangkal ciptaan. Lamun ningali ku cara éta—nyaéta tina jihat risalahna—anjeun bakal ningali hiji dalil Gusti Al-Haqq, hiji lampu hakékat, hiji panonpoé pituduh, sarta hiji wahana kabagjaan.
Tingali, kumaha cahyana nyakup ti wétan ka kulon lir kilat anu nyamber. Satengah bumi sareng saparlima manusa nampi hadiah pituduhna sarta ngajaga éta dina jiwana. Naon anu kajadian kana nafsu sareng sétan urang, nepi ka henteu nampi لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ, anu mangrupa dasar sakumna pangakuan pribadi saperti ieu, katut sakumna darajatna?
TÉTÉS KATUJUH
Tingali, dina jazirah anu lega ieu, sakumaha gancangna anjeunna sakaligus nyabut sareng ngaleungitkeun kabiasaan-kabiasaan sareng ahlak-ahlak goréng anu liar tina rupa-rupa kaum anu liar, fanatik kana kabiasaanana, sareng bandel; tuluy ngalengkepan maranéhna ku sakumna ahlak anu mulya, ngajadikeun maranéhna guru sakumna alam sareng guru bangsa-bangsa anu gaduh adab. Tingali, sanés hiji pangawasaan lahir, malah anjeunna nalukkeun sareng nundukkeun akal, roh, haté, sareng nafsu. Anjeunna jadi kakasih haté, guru akal, pangdidik nafsu, sarta sultan roh.
TÉTÉS KADALAPAN
Anjeun terang yén hiji kabiasaan leutik saperti ngaroko dina hiji kaum leutik ngan tiasa dileungitkeun salawasna ku saurang pangawasa anu gedé kalayan usaha anu gedé. Padahal tingali ieu pribadi, ku kakuatan anu sacara lahir leutik, ku usaha anu leutik, sarta dina waktu anu saeutik, anjeunna ngaleungitkeun kabiasaan-kabiasaan anu gedé sareng loba tina kaum-kaum anu gedé, bandel, sareng fanatik; sarta salaku gagantina, anjeunna netepkeun sareng ngukuhkeun sipat-sipat luhur anu tetep nepi ka darajat pacampur sareng getih sarta urat maranéhna. Anjeunna ngalaksanakeun seueur deui pagawéan luar biasa saperti ieu.
Ka jalma-jalma anu henteu ningali jaman kabagjaan ieu, urang nyodorkeun Jazirah Arab ka panon maranéhna. Hayu aranjeunna nyandak saratus-saratus filsuf, angkat ka dinya, salila saratus taun gawé. Naha maranéhna tiasa ngalaksanakeun saparatus tina anu dilaksanakeun ku éta pribadi dina sataun numutkeun jaman harita?
TÉTÉS KASALAPAN
Ogé anjeun uninga, hiji jalma leutik, kalayan kahormatan leutik, dina hiji jamaah leutik, dina pasualan leutik sareng pangakuan anu jadi adu dalil, henteu tiasa nyarios hiji bohong anu leutik nanging matak éra di payuneun musuh-musuhna tanpa éra sareng tanpa hariwang, sarta tanpa némbongkeun kausik sareng kagugup nepi ka tipu dayana henteu karasa. Ayeuna tingali ieu pribadi: dina pancén anu kacida gedéna, minangka jalma anu nampi pancén anu kacida gedéna, kalayan kahormatan anu kacida gedéna, dina kaayaan peryogi kapercayaan anu kacida gedéna, dina jamaah anu kacida gedéna, dina nyanghareupan kamusuhan anu kacida gedéna, dina pasualan-pasualan anu kacida gedéna, dina pangakuan anu kacida gedéna, kalayan kabébasan anu kacida gedéna, tanpa hariwang, tanpa ragu, tanpa éra, tanpa gugup, kalayan kabersihan anu tulus sareng kasungguhan anu gedé, dina cara anu teges tur luhur anu noél urat musuh-musuhna, naha dina omonganana tiasa kapendak hiji hal anu ngalawan bebeneran? Naha mungkin aya tipu daya anu pacampur? Henteu pisan! ﺍِﻥْ ﻫُﻮَ اِلَّا ﻭَﺣْﻰٌ ﻳُﻮﺣٰﻰ
Leres, bebeneran henteu nipu; anu ningali hakékat henteu katipu. Jalan anu leres henteu peryogi tipu daya. Dina panon anu ningali hakékat, naha hayal wani némbongan minangka hakékat tuluy nipu?
TÉTÉS KASAPULUH
Tingali, sakumaha ngahudangkeun rasa hoyong terang, sakumaha matak kataji, sakumaha diperlukeun, sarta sakumaha matak sieunna hakékat-hakékat anu ditémbongkeun sareng pasualan-pasualan anu dibuktikeunana.
Anjeun terang yén anu panggedéna ngadorong manusa nyaéta rasa hoyong terang. Malah upami ka anjeun disebatkeun, “Lamun anjeun maparin satengah umur sareng satengah harta anjeun, aya anu bakal datang ti Bulan sareng Yupiter, tuluy ngawartakeun ka anjeun naon waé anu aya sareng henteu aya di Bulan sareng Yupiter sarta kaayaanana. Ogé bakal ngawartakeun kalayan leres mangsa payun anjeun sarta naon anu bakal tumiba ka anjeun,” lamun anjeun miboga rasa hoyong terang, anjeun bakal maparin.
Padahal ieu pribadi ngawartakeun ngeunaan hiji Sultan, anu dina nagri-Na bulan lir laleur ngider di sakuriling hiji kukupu. Ari kukupu anu mangrupa bumi éta ngapung di sakuriling hiji lampu. Sarta lampu anu mangrupa panonpoé éta téh salah sahiji lampu-Na di antawis rébuan lampu dina hiji panginepan tina rébuan padumukan éta Sultan.
Ogé anjeunna nyarios kalayan sajati ngeunaan hiji alam anu sakitu matak héranna sarta ngawartakeun hiji parobahan anu, sanajan rébuan buleud bumi jadi bom tuluy ngabeledug, moal sakitu matak héranna. Tingali, dangukeun tina létahna surah-surah saperti ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲُ ﻛُﻮِّﺭَﺕْ ٭ ﺍِﺫَﺍ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀُ ﺍﻧْﻔَﻄَﺮَﺕْ ٭ ﺍَﻟْﻘَﺎﺭِﻋَﺔُ.
Ogé anjeunna ngawartakeun kalayan leres ngeunaan hiji mangsa payun anu, dibandingkeun sareng éta, mangsa payun dunya ieu lir hiji tétés fatamorgana. Ogé anjeunna ngawartakeun kalayan kacida dariana ngeunaan hiji kabagjaan anu, dibandingkeun sareng éta, sakumna kabagjaan dunya téh lir hiji kilat anu sirna dibandingkeun sareng panonpoé anu langgeng.
TÉTÉS KASABELAS
Di handapeun hahalang lahir jagat raya anu sakitu matak héranna sareng pinuh tatarucingan ieu, tangtos pisan kaajaiban-kaajaiban saperti éta ngantosan urang. Pikeun ngawartakeun kaajaiban-kaajaiban saperti éta, diperlukeun hiji pribadi anu sakitu luar biasana sarta némbongkeun mukjizat. Ogé tina jalan lampah pribadi ieu katingal yén anjeunna parantos ningali, nuju ningali, sarta nyarioskeun anu ditingali. Ogé anjeunna ngajarkeun ka urang kalayan kacida pageuhna naon anu dikersakeun ku Gusti Nu Disembah di langit-langit sareng bumi ieu ti urang, anu ngaping urang ku ni'mat-ni'mat-Na, sarta naon anu diridoan ku Mantenna.
Ogé, padahal ka pribadi ieu anu ngajarkeun seueur deui hakékat saperti ieu anu ngahudangkeun rasa hoyong terang sarta diperlukeun, urang kedah ngantunkeun unggal hal, lumpat ka anjeunna, sarta ngadangukeun anjeunna, naon anu kajadian ka lolobana manusa nepi ka jadi torek sareng lolong, malah jadi gélo, anu henteu ningali bebeneran ieu, henteu nguping sareng henteu ngartos hakékat ieu?
TÉTÉS KADUA BELAS
Sakumaha ieu pribadi mangrupa hiji dalil anu nyarios tur leres sareng hiji bukti anu jujur, dina darajat bebeneran kaésaan Gusti Khâliq ieu wujud-wujud, anjeunna ogé mangrupa hiji dalil anu pasti sareng hiji bukti anu mancorong pikeun hasyr sareng kabagjaan langgeng. Malah sakumaha pribadi éta, ku pituduhna, jadi sabab kahontalna sareng wahana ngahontal kabagjaan langgeng, kitu deui ku dua sareng paméntana, anjeunna jadi sabab ayana sareng wahana diciptakeunna éta kabagjaan. Ku margi luyu sareng tempatna, urang ngulang rusiah ieu anu parantos kaliwat dina pasualan hasyr:
Tingali, anjeunna dua dina hiji solat anu sakitu agungna, nepi ka saolah-olah jazirah ieu, malah bumi, solat sareng nyuhunkeun kalayan solatna anu agung. Tingali, ogé anjeunna nyuhunkeun dina hiji jamaah anu sakitu gedéna, nepi ka saolah-olah sakumna manusa sampurna anu pinuh cahya tina turunan Adam, ti jaman Adam nepi ka jaman urang, nepi ka kiamat, nuturkeun sarta makmum ka anjeunna, tuluy ngucapkeun amin kana duana.
Ogé tingali, anjeunna dua pikeun hiji kabutuhan anu sakitu umumna, nepi ka sanés ukur pangeusi bumi, malah pangeusi langit-langit, malah sakumna wujud milu kana paméntana ku ngucapkeun, “Leres, duh Rabb urang, paparin, urang ogé mikahayang.” Ogé anjeunna nyuhunkeun kalayan sakitu miskinna, sakitu sedihna, sakitu dipikaasihna, sakitu sumangetna, sarta sakitu ngarendahkeun dirina, nepi ka ngajadikeun sakumna jagat raya nangis sarta milu kana duana.
Tingali, ogé anjeunna dua pikeun hiji maksud sareng tujuan anu sakitu hébatna, nepi ka ngangkat manusa sareng alam, malah sakumna mahluk, tina handap anu panghandapna, tina ragrag, tina teu boga ajén, sareng tina teu aya mangpaat, kana luhur anu pangluhurna, nyaéta kana ajén, langgeng, sareng pancén luhur.
Tingali, ogé anjeunna nyuhunkeun sareng ménta kalayan hiji jerit nyuhunkeun pitulung anu sakitu luhurna sareng hiji paménta nyuhunkeun welas asih anu sakitu amisna, nepi ka saolah-olah ngajadikeun sakumna wujud, langit-langit, sareng arsy nguping, katarik rohani, sarta ngucapkeun “Âmîn Allohumma âmîn” kana duana.
Tingali, ogé anjeunna nyuhunkeun kabutuhanana ka Gusti Qadîr anu Samî' sareng Karîm, ka Gusti 'Alîm anu Bashîr sareng Rahîm, anu nyata kasaksian ningali, nguping, nampi, sareng mikawelas kabutuhan sareng paménta anu pangnyamunina tina hiji mahluk hirup anu pangnyamunina. Sabab Mantenna maparin anu dipénta, sanajan ku basa kaayaan. Sarta Mantenna maparin ku cara anu pinuh hikmah, pinuh paningal, sareng pinuh welas asih, nepi ka teu nyésakeun mamang yén ieu pangdidikan sareng pangaturan husus milik Gusti Samî' sareng Bashîr, Gusti Karîm sareng Rahîm.
TÉTÉS KATILU BELAS
Naon anu dipénta ku pribadi ieu, anu nyandak sakumna jalma pinunjul tina turunan Adam di tukangeunana, nangtung di bumi, nyanghareup kana arsy anu pangagungna, ngangkat panangan sarta dua; anu mangrupa kahormatan umat manusa, pribadi anu taya bandinganana dina alam sareng waktu, sarta saéstuna kareueus jagat raya? Tingali, dangukeun:
Anjeunna nyuhunkeun kabagjaan langgeng, nyuhunkeun langgeng, nyuhunkeun papanggih sareng Alloh, nyuhunkeun sawarga. Ogé anjeunna nyuhunkeun babarengan sareng sakumna Asma suci Alloh anu némbongkeun katangtuan sareng kaéndahan-Na dina eunteung-eunteung wujud.
Malah, saupami teu aya sabab-sabab anu teu kaétang pikeun ngawajibkeun anu dipénta éta, saperti rohmat, inayah, hikmah, sareng kaadilan, hiji dua tunggal ti pribadi ieu bakal jadi sabab ngadegkeun sawarga, anu gampil pikeun kawasa-Na saperti nyiptakeun usum semi urang. Leres, sakumaha risalahna jadi sabab dibukana ieu nagri cocoba, kitu ogé ubudiyahna jadi sabab dibukana nagri anu sanés.
Naha tatanan anu pinunjul anu kasaksian ieu, kaéndahan seni anu teu cacad dina rohmat ieu, sareng kaéndahan rububiyah anu taya bandinganana, anu ngajadikeun para ahli akal sareng tahkik ngucapkeun ﻟَﻴْﺲَ ﻓِﻰ الْاِمْكَانِ ﺍَﺑْﺪَﻉُ ﻣِﻤَّﺎ ﻛَﺎﻥَ, tiasa nampi kagoréngan, henteu welas asih, sareng henteu tartib saperti kieu: nguping kalayan dipentingkeun sarta ngalaksanakeun kahayang sareng sora anu pangleutikna sareng pangteu pentingna, nanging nganggap henteu penting kahayang anu pangpentingna sareng pangdipikabutuhna, henteu nguping, henteu ngartos, sarta henteu ngalaksanakeun? Mustahil, henteu pisan, saratus rébu kali mustahil! Kaéndahan saperti ieu henteu nampi kagoréngan saperti éta, henteu jadi goréng.
Duh, sobat sim kuring dina hayal! Kanggo ayeuna cekap, urang kedah mulih. Lamun henteu, sanajan urang cicing saratus taun dina jaman ieu sareng di jazirah ieu, urang tetep moal tiasa nyakup sagemblengna saparatus tina pagawéan-pagawéanana anu matak héran sareng pancén-pancénana anu luar biasa, sarta moal wareg dina nyaksianana.
Ayeuna hayu, urang bakal ningali hiji-hiji unggal abad anu bakal urang liliwatan dina mulih. Tingali, kumaha unggal abad mekar ku limpahan anu dicandak tina Panonpoé Pituduh éta. Éta ngahasilkeun jutaan buah anu caang saperti Abu Hanifah, Syafi'i, Bayezid Bistami, Syah Geylani, Syah Naqsyaband, Imam Ghazali, sareng Imam Rabbani.
Ku nunda katerangan lengkep ngeunaan anu ku urang kasaksian ka mangsa séjén, urang kedah ngucapkeun hiji salawat anu ngisyaratkeun sabagian mukjizat anu pasti ti anjeunna anu némbongkeun mukjizat sarta maparin pituduh: ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻔُﺮْﻗَﺎﻥُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ سَلَامٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺣَﺴَﻨَﺎﺕِ ﺍُﻣَّﺘِﻪ۪ ٠ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺑَﺸَّﺮَ ﺑِﺮِﺳَﺎﻟَﺘِﻪِ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔُ ﻭَ الْاِنْج۪يلُ ﻭَ ﺍﻟﺰَّﺑُﻮﺭُ ٠ ﻭَ ﺑَﺸَّﺮَ ﺑِﻨُﺒُﻮَّﺗِﻪِ الْاِرْهَاصَاتُ ﻭَ ﻫَﻮَﺍﺗِﻒُ ﺍﻟْﺠِﻦِّ ﻭَ ﺍَﻭْﻟِﻴَﺎﺀُ الْاِنْسِ ﻭَ ﻛَﻮَﺍﻫِﻦُ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِ ٠ ﻭَ ﺍﻧْﺸَﻖَّ ﺑِﺎِﺷَﺎﺭَﺗِﻪِ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮُ ٠ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ سَلَامٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺍَﻧْﻔَﺎﺱِ ﺍُﻣَّﺘِﻪ۪ ٠ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺟَﺎﺋَﺖْ ﻟِﺪَﻋْﻮَﺗِﻪِ ﺍﻟﺸَّﺠَﺮُ ﻭَ ﻧَﺰَﻝَ ﺳُﺮْﻋَﺔً ﺑِﺪُﻋَﺎﺋِﻪِ ﺍﻟْﻤَﻄَﺮُ ﻭَ ﺍَﻇَﻠَّﺘْﻪُ ﺍﻟْﻐَﻤَﺎﻣَﺔُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺤَﺮِّ ﻭَ ﺷَﺒَﻊَ ﻣِﻦْ ﺻَﺎﻉٍ ﻣِﻦْ ﻃَﻌَﺎﻣِﻪ۪ ﻣِﺎَﺕٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِ
ﻭَ ﻧَﺒَﻊَ ﺍﻟْﻤَﺎﺀُ ﻣِﻦْ ﺑَﻴْﻦِ ﺍَﺻَﺎﺑِﻌِﻪ۪ ثَلَاثَ ﻣَﺮَّﺍﺕٍ ﻛَﺎﻟْﻜَﻮْﺛَﺮِ ﻭَ ﺍَﻧْﻄَﻖَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﻪُ ﺍﻟﻀَّﺐَّ ﻭَ ﺍﻟﻈَّﺒْﻰَ ﻭَ ﺍﻟْﺠِﺬْﻉَ ﻭَ ﺍﻟﺬِّﺭَﺍﻉَ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﻤَﻞَ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﺒَﻞَ ﻭَ ﺍﻟْﺤَﺠَﺮَ ﻭَ ﺍﻟْﻤَﺪَﺭَ ﺻَﺎﺣِﺐِ ﺍﻟْﻤِﻌْﺮَﺍﺝِ ﻭَ ﻣَﺎﺯَﺍﻍَ ﺍﻟْﺒَﺼَﺮُ ٠ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻭَ ﺷَﻔ۪ﻴﻌِﻨَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ سَلَامٍ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﻛُﻞِّ ﺍﻟْﺤُﺮُﻭﻑِ ﺍﻟْﻤُﺘَﺸَﻜِّﻠَﺔِ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻜَﻠِﻤَﺎﺕِ ﺍﻟْﻤُﺘَﻤَﺜِّﻠَﺔِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺮَﺍﻳَﺎ ﺗَﻤَﻮُّﺟَﺎﺕِ ﺍﻟْﻬَﻮَﺍﺀِ ﻋِﻨْﺪَ ﻗِﺮَﺍﺋَﺔِ ﻛُﻞِّ ﻛَﻠِﻤَﺔٍ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﻗَﺎﺭِﺀٍ ﻣِﻦْ ﺍَﻭَّﻝِ ﺍﻟﻨُّﺰُﻭﻝِ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ ﺍﻟﺰَّﻣَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻏْﻔِﺮْﻟَﻨَﺎ ﻭَ ﺍﺭْﺣَﻤْﻨَﺎ ﻳَﺎ ﺍِﻟٰﻬَﻨَﺎ ﺑِﻜُﻞِّ صَلَاةٍ ﻣِﻨْﻬَﺎ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ
Dina hiji risalah basa Turki anu judulna Şuâat-ı Marifeti'n-Nebi, dina Mektup Kasalapan Belas, sarta dina Kalimah ieu, sim kuring parantos nétélakeun dalil-dalil kanabian Ahmad ﷺ anu urang isyaratkeun sacara ringkes. Ogé dina éta, segi-segi kamukjizatan Al-Qur'an Al-Hakîm parantos disebatkeun sacara ringkes. Deui dina hiji risalah basa Turki anu judulna “Lemaat” sarta dina Kalimah Kadua Puluh Lima, sim kuring parantos nétélakeun sacara ringkes yén Al-Qur'an mukjizat dina opat puluh segi, sarta ngisyaratkeun opat puluh segi kamukjizatanana. Dina opat puluh segi éta, ngan balaghah anu aya dina susunanana parantos ku sim kuring ditulis dina opat puluh kaca, dina hiji tafsir basa Arab anu judulna “İşaratü'l-İ'caz”. Upami anjeun peryogi, anjeun tiasa ngarujuk kana tilu kitab ieu.
TÉTÉS KAOPAT BELAS
Al-Qur'an Al-Hakîm, anu mangrupa gudang mukjizat sareng mukjizat pangagungna, ngabuktikeun kanabian Ahmad ﷺ sareng kaésaan Alloh kalayan kapastian anu sakitu kuatna, nepi ka henteu nyésakeun kabutuhan dalil séjén. Urang ogé ngisyaratkeun katerangan ngeunaan éta sarta hiji dua kilatan cahya kamukjizatanana anu parantos jadi sasaran kritik.
Al-Qur'an Al-Hakîm, anu ngenalkeun Rabb urang ka urang, mangrupa tarjamahan azali tina kitab gedé jagat raya ieu; Nu manggihan khazanah-khazanah Asma Alloh anu nyamuni dina kaca-kaca bumi sareng langit ieu; Konci hakékat-hakékat anu nyamuni di handapeun jajar-jajar kajadian ieu; Khazanah perhatian-perhatian Gusti Rahmân sareng dawuhan-dawuhan azali anu sumping ti segi alam gaib di tukangeun hahalang alam anu kasaksian ieu; Panonpoé, dasar, sareng géométri alam maknawi Islam ieu; Peta alam-alam aherat; Ucapan anu ngajelaskeun, tafsir anu écés, dalil anu nyarios, sareng juru tarjamah anu mancorong tina Zat, sipat, sareng syuun Alloh; Pangdidik, hikmah sajati, panungtun, sareng pituduh pikeun alam manusa ieu; Sakumaha mangrupa kitab hikmah sareng syariat, kitab dua sareng ubudiyah, kitab paréntah sareng uleman, sarta kitab zikir sareng makrifat, éta hiji “Perpustakaan Suci” anu nyayogikeun masing-masing hiji kitab pikeun sakumna kabutuhan maknawi, sarta masing-masing hiji risalah anu luyu sareng jalan unggal wali, siddiq, asfiya, sareng para ahli tahkik, anu miboga rupa-rupa jalan sareng kacenderungan.
Tingali kilatan cahya kamukjizatan dina pangulangan-pangulanganna anu disangka jadi sabab cacad: ku lantaran Al-Qur'an mangrupa kitab zikir, kitab dua, sareng kitab uleman, pangulangan di jerona téh dipikaresep, malah kacida diperlukeun sareng langkung baligh. Henteu saperti sangkaan golongan anu cacad. Sabab sipat zikir nyaéta nyaangan ku pangulangan. Sipat dua nyaéta ngukuhkeun ku nyebut sababaraha kali. Sipat paréntah sareng uleman nyaéta negeskeun ku pangulangan.
Ogé unggal jalma henteu tiasa saban waktu maca sakumna Al-Qur'an. Nanging lolobana tiasa maca hiji surah. Ku sabab éta, tujuan-tujuan Al-Qur'an anu pangpentingna dilebetkeun kana lolobana surah panjang, nepi ka unggal surah jadi lir hiji Al-Qur'an leutik. Hartosna, pikeun henteu ngantep saha waé kakurangan bagian, sababaraha tujuan saperti tauhid, hasyr, sareng carita Musa diulang.
Ogé, saperti kabutuhan jasmani, kabutuhan maknawi ogé rupa-rupa. Sabagianna diperlukeun ku manusa dina unggal napas, saperti hawa pikeun awak sareng hû pikeun roh. Sabagianna unggal jam, saperti Bismillâh, sareng saterasna... Hartosna, pangulangan ayat asalna tina pangulangan kabutuhan. Éta ngulang pikeun ngisyaratkeun éta kabutuhan, ngahudangkeun sarta ngadorong, ogé pikeun ngagerakkeun sono sareng kahoyong kana éta.
Ogé Al-Qur'an mangrupa pangadeg. Éta dasar-dasar agama anu écés sarta tatapakan alam Islam ieu. Ku ngarobah kahirupan sosial manusa, éta waleran pikeun rupa-rupa lapisan kana patarosan-patarosan anu diulang. Pikeun ngukuhkeun dasarna, pangulangan diperlukeun. Pikeun negeskeun, nyebut sababaraha kali diperlukeun. Pikeun nguatkeun, nétélakeun, nalungtik, sareng ngulang diperlukeun.
Ogé éta nyarioskeun pasualan-pasualan anu sakitu agungna sareng hakékat-hakékat anu sakitu lemesna, nepi ka pikeun netepkeun dina haté sakumna jalma, diperlukeun pangulangan sababaraha kali dina rupa-rupa wangun. Sanajan kitu, sacara rupa éta pangulangan, nanging sacara harti unggal ayat miboga seueur harti, seueur mangpaat, seueur segi sareng lapisan. Dina unggal tempat, éta disebatkeun pikeun harti, mangpaat, sareng tujuan anu béda.
Ogé samarna sareng ringkesna Al-Qur'an dina sabagian pasualan alam mangrupa hiji kilatan cahya kamukjizatan anu maparin pituduh. Éta henteu tiasa jadi sasaran kritik sarta sanés sabab cacad, saperti anu disangka ku golongan anu mungkir agama.
Upami anjeun nyarios: Naha Al-Qur'an Al-Hakîm henteu nyarioskeun wujud-wujud sakumaha filsafat? Éta ngantunkeun sababaraha pasualan sacara ringkes; sabagianna dicaritakeun dina wangun lahir anu basajan, anu nyenangkeun paningal umum, henteu nganyenyeri rasa umum, sarta henteu ngaganggu sareng nyapekeun pikiran jalma biasa.
Dina ngawaler, urang nyarios: Sabab filsafat parantos sasab tina jalan hakékat. Ogé tina pangajaran sareng Kalimah-Kalimah anu parantos kaliwat, tangtos anjeun parantos ngartos yén Al-Qur'an Al-Hakîm nyarioskeun jagat raya ieu pikeun ngenalkeun Zat, sipat, sareng Asma Alloh. Nyaéta, ku ngajadikeun harti-harti kitab jagat raya ieu kahartos, éta ngenalkeun Gusti Khâliq-na. Hartina, éta ningali wujud-wujud sanés pikeun dirina sorangan, malah pikeun Nu Nyiptakeunana. Ogé éta nyarios ka sakumna jalma. Ari élmu filsafat ningali wujud-wujud pikeun wujud-wujud éta sorangan. Ogé éta husus nyarios ka para ahli élmu.
Ku kituna, ku margi Al-Qur'an Al-Hakîm ngajadikeun wujud-wujud minangka bukti sareng dalil, bukti kedah écés sacara lahir sarta gancang kahartos dina paningal umum. Ogé ku margi Al-Qur'an Nu Maparin Pituduh nyarios ka sakumna lapisan manusa, sedengkeun lapisan anu panglobana nyaéta lapisan jalma biasa, tangtos pituduh nungtut sangkan hal-hal anu teu perlu diantunkeun samar tur diringkeskeun, hal-hal anu lemes dideukeutkeun ku ibarat, sarta pikeun henteu ngajadikeun maranéhna ragrag kana mughalathah, hal-hal anu écés dina paningal lahir maranéhna henteu dirobah ku cara anu teu perlu, malah ngabahayakeun.
Upamana, ngeunaan panonpoé éta ngadawuh, “Éta hiji palita, hiji lampu anu ngider.” Sabab éta henteu nyarioskeun panonpoé pikeun panonpoé sareng hakékat dirina sorangan. Malah éta nyarioskeun ku lantaran panonpoé mangrupa pér hiji rupa tatanan sareng puseur susunan, sarta tatanan sareng susunan mangrupa eunteung makrifat Gusti Shâni'. Leres, éta ngadawuh ﺍَﻟﺸَّﻤْﺲُ ﺗَﺠْﺮ۪ﻯ, “Panonpoé ngider.” Ku ungkara ngider ieu, éta ngingetkeun kana pangaturan kawasa anu tartib dina silih ganti usum tiis sareng usum panas, peuting sareng beurang, sarta ngajadikeun kaagungan Gusti Shâni' kahartos. Hakékat ngider ieu kumaha waé, henteu mangaruhan tatanan anu dituju, anu ditinun sarta kasaksian.
Ogé éta ngadawuh ﻭَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﴾ﺍﻟﺸَّﻤْﺲَ﴿ ﺳِﺮَﺍﺟًﺎ. Ku ungkara palita ieu, éta ngingetkeun yén alam téh dina wangun hiji karaton, hal-hal di jerona mangrupa papaés, kadaharan, sareng kabutuhan anu disiapkeun pikeun manusa sareng mahluk hirup, sarta panonpoé ogé mangrupa hiji anu nyangking lampu anu ditundukkeun; tuluy ngajadikeun rohmat sareng paparin Gusti Khâliq kahartos.
Ayeuna tingali, naon anu dicaritakeun ku filsafat anu linglung sareng loba omong ieu? Tingali, éta nyarios:
“Panonpoé téh hiji massa gedé tina cairan seuneu. Éta ngiderkeun planét-planét anu mancawura ti dinya di sakurilingna; gedéna sakieu, hakékatna kieu sareng kitu.” Salian ti rasa sieun anu pikasieuneun sareng kahéranan anu matak sieun, éta henteu maparin hiji kasampurnaan élmu kana roh. Éta henteu nyarios saperti Al-Qur'an. Ku ngabandingkeun sareng ieu, anjeun ngartos sakumaha ajén pasualan-pasualan filsafat anu jerona kosong nanging lahirna ngaguruh. Ulah katipu ku kamancorongan rupana tuluy henteu ngahormat kana katerangan Al-Qur'an anu kacida némbongkeun mukjizat! ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﺟْﻌَﻞِ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥَ ﺷِﻔَﺎﺀً ﻟَﻨَﺎ ﻭَ ﻟِﻜَﺎﺗِﺒِﻪ۪ ﻭَ ﺍَﻣْﺜَﺎﻟِﻪ۪ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺩَﺍﺀٍ ﻭَ ﻣُﻮﻧِﺴًﺎ ﻟَﻨَﺎ ﻭَ ﻟَﻬُﻢْ ﻓ۪ﻰ ﺣَﻴَﺎﺗِﻨَﺎ ﻭَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻤَﺎﺗِﻨَﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻗَﺮ۪ﻳﻨًﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘَﺒْﺮِ ﻣُﻮﻧِﺴًﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘِﻴَﺎﻣَﺔِ ﺷَﻔ۪ﻴﻌًﺎ ﻭَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺼِّﺮَﺍﻁِ ﻧُﻮﺭًﺍ ﻭَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ ﺳِﺘْﺮًﺍ ﻭَ ﺣِﺠَﺎﺑًﺎ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ ﺭَﻓ۪ﻴﻘًﺎ ﻭَ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟْﺨَﻴْﺮَﺍﺕِ ﻛُﻠِّﻬَﺎ دَل۪يلًا ﻭَ ﺍِﻣَﺎﻣًﺎ ﺑِﻔَﻀْﻠِﻚَ ﻭَ ﺟُﻮﺩِﻙَ ﻭَ ﻛَﺮَﻣِﻚَ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺘِﻚَ ﻳَﺎ ﺍَﻛْﺮَﻡَ الْاَكْرَم۪ينَ ﻭَ ﻳَﺎ ﺍَﺭْﺣَﻢَ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﺍُﻧْﺰِﻝَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟْﻔُﺮْﻗَﺎﻥُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ
Pépéling: Dina Risaletü'n-Nur basa Arab, genep tétés cai dina Tétés Kaopat Belas, utamana genep pangajaran lemes dina Tétés Cai Kaopat, nétélakeun lima belas tina kira-kira opat puluh rupa kamukjizatan Al-Qur'an Al-Hakîm. Ku nganggap éta cekap, urang ngaringkeskeun di dieu. Upami anjeun hoyong, rujuk kana éta; anjeun bakal mendakan hiji khazanah mukjizat.
--