Kalimah Kalimawelas
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﺯَﻳَّﻨَّﺎ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﺑِﻤَﺼَﺎﺑ۪ﻴﺢَ ﻭَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎﻫَﺎ ﺭُﺟُﻮﻣًﺎ ﻟِﻠﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ
Duh, juragan anu sakola, anu pikiranana jadi heureut ku pasualan-pasualan kosmografi anu taya roh, anu akalna turun nepi ka ukur nuturkeun panonna, sarta anu teu tiasa nampung rusiah agung ayat ieu dina pikiranana anu kahimpit! Ka langit ayat ieu tiasa naék ku tangga anu tujuh undakan. Hayu, urang naék babarengan!
Undakan Kahiji: Hakékat sareng hikmah nungtut sangkan langit-langit, sakumaha bumi, ogé ngagaduhan pangeusi anu luyu sareng dirina. Dina basa syariat, rupa-rupa golongan éta disebut malaikat sareng mahluk rohani.
Leres, hakékat nungtut kitu. Sabab, sanajan bumi leutik sareng hina, bumi dieusian ku mahluk-mahluk anu hirup sareng ngagaduhan kasadaran, sarta ti mangsa ka mangsa dikosongkeun tuluy diramékeun deui ku mahluk anu ngagaduhan kasadaran. Ieu nandakeun, malah nétélakeun kalayan écés, yén langit-langit anu ngagaduhan munara-munara agung ieu, anu lir karaton-karaton dihias, ogé pinuh ku mahluk anu ngagaduhan kasadaran sareng daya ngartos. Éta ogé, sakumaha manusa sareng jin, mangrupa anu lalajo karaton alam ieu, anu nalungtik kitab jagat raya ieu, sareng anu ngawartakeun karajaan rububiyah ieu. Sabab dihias sareng dipapaésanana jagat raya ku papaés, kaéndahan, sareng pola-pola anu teu kaétang jumlahna, écés pisan nungtut paningal jalma-jalma anu muji bari mikir sarta anu ngahargaan bari héran.
Leres, kaéndahan tangtos nungtut anu mikacinta; ari kadaharan dibikeun ka anu lapar. Padahal manusa sareng jin, dina nyanghareupan pancén anu teu aya tungtungna ieu, panitén anu sakitu agungna ieu, sareng ubudiyah anu sakitu legana ieu, ukur tiasa ngalaksanakeun hiji bagian tina sajuta. Hartina, pikeun pancén-pancén sareng ibadah-ibadah anu teu aya tungtungna sarta rupa-rupa ieu, diperlukeun rupa-rupa malaikat sareng golongan-golongan mahluk rohani anu teu aya tungtungna.
Dumasar kana isyarat sababaraha riwayat sareng hikmah tatanan alam, tiasa disebutkeun yén sabagian jasad anu ngumbara, ti planét-planét nepi ka tétés-tétés cai, mangrupa tutumpakan sabagian malaikat. Kalayan idin Alloh, maranéhna numpak ieu, nyaksian sarta ngumbara di alam anu kasaksian. Ogé tiasa disebutkeun yén sabagian jasad sasatoan, ti manuk-manuk sawarga anu dina hadis disebut “Tuyûrun Hudrun” nepi ka laleur, mangrupa kapal udara pikeun hiji golongan roh. Kalayan paréntah Gusti Al-Haqq, roh-roh éta asup ka jerona, ngumbara di alam jasmani, sarta ngaliwatan jandéla-jandéla indra dina jasad éta, nyaksian kaajaiban-kaajaiban jasmani dina ciptaan.
Tangtos, Gusti Khâliq anu terus-terusan nyiptakeun kahirupan anu lemes sarta mahluk anu ngagaduhan daya ngartos tur pinuh ku cahya tina taneuh anu padet sareng cai anu kiruh, tangtos kagungan sabagian mahluk anu ngagaduhan kasadaran tina sagara cahya ieu, malah tina sagara poék, anu luyu pikeun roh sareng kahirupan. Malah mahluk éta aya dina jumlah anu kacida lobana. Ayana malaikat sareng mahluk rohani parantos dibuktikeun dina hiji risalah sim kuring anu judulna “Nokta” sarta dina Kalimah Kadua Puluh Salapan, kalayan kapastian anu sarua sareng dua kali dua jadi opat. Upami hoyong, tingali éta.
Undakan Kadua: Bumi sareng langit-langit silih patali, lir dua nagri dina hiji pamaréntahan. Di antarana aya hubungan anu penting sarta urusan-urusan anu utama. Hal-hal anu diperlukeun ku bumi, saperti cahya, panas, berkah, sareng rohmat, asalna ti langit, nyaéta dikintunkeun. Numutkeun kasapukan sakumna agama samawi anu ngandelkeun wahyu, sarta numutkeun riwayat mutawatir sakumna ahli paningal batin anu ngandelkeun naon anu disaksian langsung, malaikat sareng roh-roh sumping ti langit ka bumi.
Tina ieu, ku intuisi anu pasti sarta deukeut kana pangindraan, dipikanyaho yén pikeun pangeusi bumi aya jalan pikeun naék ka langit. Leres, sakumaha akal, imajinasi, sareng paningal unggal jalma saban waktu angkat ka langit, kitu deui roh para nabi sareng wali anu ngantunkeun beuratna, atawa roh jalma-jalma anu pupus anu parantos ngantunkeun jasadna, angkat ka dinya kalayan idin Alloh. Ku sabab anu jadi hampang sareng lemes angkat ka dinya, tangtos sabagian pangeusi bumi sareng hawa anu ngagem jasad misali sarta hampang sareng lemes lir roh ogé tiasa angkat ka langit.
Undakan Katilu: Jempé sareng tingtrimna langit, tatanan sareng katerusanana anu ajeg, lega sareng pinuh cahyana, némbongkeun yén pangeusina béda sareng pangeusi bumi; malah sakumna pangeusina taat. Naon waé anu diparéntahkeun, éta anu dilaksanakeun. Teu aya sabab anu nungtut pabaliut sareng paséa. Sabab nagrina lega, fitrahna beresih, dirina teu ngagaduhan dosa, sarta kalungguhanana tetep.
Leres, di bumi hal-hal anu silih sabalikna kumpul; jalma-jalma jahat pacampur sareng jalma-jalma hadé, sarta di antarana mimiti aya paséa. Ku sabab kitu, timbul pasalia sareng kasangsaraan; tina éta, diwajibkeun cocoba sareng lomba; sarta tina éta, aya anu maju sareng aya anu turun. Hikmah hakékat ieu nyaéta: Manusa mangrupa buah, anu jadi bagian pangahirna tina tangkal ciptaan. Dipikanyaho yén buah hiji hal téh mangrupa bagian anu pangjauhna, pangngahimpunna, panglemesna, sarta pangpentingna. Ku sabab éta, manusa anu mangrupa buah alam téh hiji kaajaiban kakawasaan anu pangngahimpunna, pangéndahna, pangteu mampuhna, panglemahna, sareng panglemesna. Ku kituna bumi, anu jadi ayunan sareng padumukanana, sanajan sacara jasmani leutik sareng hina dibandingkeun sareng langit, sacara maknawi sareng sacara seni jadi jantung sareng puseur sakumna jagat raya; tempat némbongkeun sareng paméran sakumna kaajaiban seni; tempat némbongan sareng titik museurna sakumna tajalli Asma-Na; tempat ngumpul sareng ngeunteungna kagiatan Gusti anu teu aya tungtungna; puseur sareng pasar daya cipta Alloh anu teu aya watesna, utamana ciptaan anu dibikeun kalayan sipat béréhan dina rupa-rupa golongan leutik tatangkalan sareng sasatoan anu loba pisan; tempat conto dina ukuran leutik pikeun ciptaan-ciptaan dina alam-alam aherat anu kacida legana; alat ninun anu gancang jalan pikeun lawon-lawon anu langgeng; tempat ngagambarkeun deui tetempoan-tetempoan anu langgeng anu gancang robah; sarta tegalan sareng tempat ngagedékeun anu heureut sareng samentara, anu gancang numuwuhkeun bibit-bibit leutik kebon-kebon anu langgeng.
Ku lantaran kaagungan maknawi bumi {(Catetan handap): Leres, sanajan leutik, buleud bumi tiasa nandingan langit-langit. Sabab, sakumaha hiji cinyusu anu terus ngocor tiasa disebut leuwih gedé tibatan hiji situ gedé anu teu meunang cai anyar. Ogé, ku hasil-hasil anu diukur ku hiji takeran tuluy dipindahkeun ka tempat séjén, anu parantos ngaliwatan pananganana sarta parantos asup sareng kaluar ti dinya, éta takeran tiasa saimbang sareng hiji jasad sagedé gunung, anu lahirna rébuan kali leuwih gedé tibatan takeran éta. Kitu pisan ogé buleud bumi: Gusti Alloh nyiptakeunana salaku tempat paméran seni-Na, tempat ngumpulna ciptaan-Na, puseur hikmah-Na, tempat némbongan kakawasaan-Na, tempat mekarna rohmat-Na, tegalan pikeun sawarga-Na, takeran pikeun jagat-jagat sareng alam-alam mahluk anu teu kaétang, sarta cinyusu anu bakal ngocor ka sagara-sagara mangsa kaliwat sareng alam gaib. Unggal taun bumi ngaganti papakéanana anu ditinun tina ciptaan dina saratus rébu rupa, nu lapisanana ngalapis-lapis; sarta sababaraha kali pinuh tuluy dikosongkeun ka mangsa kaliwat sareng dituang ka alam gaib. Tengetan sakumna alam anu terus anyar éta sareng sababaraha papakéan bumi, nyaéta anggap sakumna mangsa kaliwatna ayeuna aya di payuneun panon. Tuluy saimbangkeun sareng langit-langit anu sarua corakna sarta nepi ka hiji darajat basajan. Anjeun bakal ningali yén lamun bumi teu leuwih, ogé moal kurang. Ku kituna, ngartoskeun rusiah ﺭَﺏُّ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ.} sareng pentingna dina seni ieu, Al-Qur'an Al-Hakîm nyaruakeun bumi, anu dibandingkeun sareng langit-langit lir hiji buah leutik tina tangkal gedé, sareng sakumna langit-langit kalayan saimbang. Bumi disimpen dina hiji daun timbangan, sakumna langit-langit dina daun timbangan séjén. Sababaraha kali Al-Qur'an ngadawuh ﺭَﺏُّ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ.
Ogé, robahna bumi anu gancang sareng parobahanana anu terus-terusan, anu timbul tina hikmah-hikmah anu parantos disebutkeun ieu, nungtut sangkan pangeusina ogé ngalaman parobahan anu luyu sareng éta. Ogé, ku lantaran bumi anu kawates ieu jadi tempat némbongan kaajaiban-kaajaiban kakawasaan anu teu aya watesna, kana daya manusa sareng jin, anu jadi pangeusina pangpentingna, teu ditetepkeun wates fitri sareng beungkeutan bawaan saperti mahluk hirup séjén. Ku kituna maranéhna tiasa maju tanpa aya tungtungna sarta turun tanpa aya tungtungna. Ti para nabi sareng wali nepi ka para Namrud sareng sétan, aya hiji médan cocoba anu panjang pikeun maranéhna. Ku sabab kitu, tangtos sétan-sétan anu jadi lir Fir'aun, ku kajahatanna anu teu aya watesna, bakal ngalungkeun batu ka langit sareng pangeusina.
Undakan Kaopat: Gusti Zat Dzul-Jalâl, anu jadi Rabb, Mudabbir, sareng Khâliq sakumna alam, kagungan seueur nami, gelar, sareng Asmaul Husna anu masing-masing miboga katangtuan béda. Upamana, nami sareng gelar anu nungtut ngintunkeun malaikat pikeun perang ngalawan jalma-jalma kafir dina barisan para sahabat Nabi ﷺ, éta nami sareng gelar ogé nungtut ayana perang antara malaikat sareng sétan, sarta tarung antara pangeusi langit anu hadé sareng pangeusi bumi anu jahat. Leres, Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, anu diri sareng napas jalma-jalma kafir aya dina cekelan kakawasaan-Na, henteu ngancurkeun maranéhna ku hiji paréntah atawa hiji sora ngaguruh. Kalayan gelar rububiyah umum, kalayan Asma Hakîm sareng Mudabbir, Mantenna muka hiji médan cocoba sareng tarung.
Mugia teu aya kasalahan dina ieu ibarat: urang ningali yén saurang raja, dumasar kana rupa-rupa widang pamaréntahanana, miboga seueur gelar sareng nami anu béda-béda. Upamana, widang pangadilan nyebut anjeunna “hakim anu adil”. Widang militér uninga ka anjeunna kalayan nami “panglima pangluhurna”. Widang kapamingpinan agama nyebut anjeunna “khalifah”. Widang pamaréntahan sipil wawuh anjeunna kalayan nami “sultan”. Rahayat anu taat nyebut anjeunna “raja anu welas asih”. Jalma-jalma anu barontak nyebut anjeunna “hakim anu nundukkeun”. Bandingkeun deui anu sanés sareng ieu. Sakapeung raja anu luhur, anu sakumna rahayat aya dina cekelanana, henteu ngahukum pati hiji jalma barontak anu lemah sareng hina ku hiji paréntah. Malah, kalayan nami “hakim anu adil”, anjeunna ngintunkeunana ka pangadilan. Ogé anjeunna uninga yén hiji pajabatna anu mampuh tur satia pantes dipaparin pangajén. Nanging henteu maparin pangajén dumasar kana pangaweruhna pribadi atawa ku teleponna pribadi. Malah, kalayan gelar kaagungan karajaan sareng pangaturan pamaréntahan, anjeunna muka hiji médan lomba pikeun némbongkeun ka umum yén éta pajabat pantes meunang ganjaran. Anjeunna maréntahkeun wazirna, ngajak rahayat pikeun nyaksian, sarta ngayakeun hiji upacara pangbagéa dina urusan nagara.
Dina ahir hiji cocoba luhur anu agung, anjeunna maparin pangajén ka éta pajabat dina hiji riungan luhur, sarta ngumumkeun kapantesanana. Bandingkeun deui sisi-sisi anu sanés sareng ieu.
Ku kituna, ﻭَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺍﻟْﻤَﺜَﻞُ الْاَعْلٰى, Sultan azali sareng langgeng salawasna kagungan seueur Asmaul Husna. Kalayan tajalli kaagungan sareng némbongan kaéndahan, Mantenna kagungan seueur urusan sareng gelar. Nami, gelar, sareng urusan anu nungtut ayana cahya sareng poék, usum panas sareng usum tiis, sawarga sareng naraka, ogé nungtut sangkan hukum tarung nepi ka hiji darajat lumaku sacara umum, saperti seueur hukum umum: hukum baranahan, hukum lomba, sareng hukum silih tulungan. Éta nungtut lingkup éta hukum ti tarungna ilham sareng waswas di sabudeureun haté nepi ka tarungna malaikat sareng sétan di cakrawala langit.
Undakan Kalima: Ku sabab aya angkat-mulih ti bumi ka langit, sarta aya turun-naék ti langit ka bumi; kabutuhan-kabutuhan bumi anu penting dikintunkeun ti dinya; sarta ku sabab roh-roh anu beresih angkat ka langit, tangtos roh-roh anu goréng ogé bakal nyobian angkat ka nagri langit-langit bari niru anu hadé. Sabab dina wujudna maranéhna lemes sareng hampang. Sarta tangtos maranéhna bakal diusir sareng ditolak. Sabab dina hakékat dirina aya kajahatan sareng kasialan.
Ogé, tanpa mamang sareng tanpa ragu, dina alam anu kasaksian tangtos aya hiji tanda, hiji isyarat tina ieu urusan anu penting sareng ieu tarung maknawi. Sabab hikmah karajaan rububiyah nungtut sangkan dina pangaturan-pangaturan gaib anu penting ditetepkeun hiji isyarat sarta ditinggalkeun hiji tanda pikeun mahluk anu boga kasadaran, utamana pikeun manusa, anu pancén pangpentingna nyaéta nyaksian, méré kasaksian, ngawartakeun, sareng niténan. Sakumaha hujan dijadikeun isyarat pikeun kaajaiban-kaajaiban usum semi anu teu kaétang, sarta sabab-sabab lahir dijadikeun tanda pikeun seni-Na anu luar biasa. Sangkan pangeusi alam anu kasaksian dijadikeun saksi. Malah, sangkan paningal anu museurkeun perhatian ti sakumna pangeusi langit sareng pangeusi bumi ditarik kana éta tetempoan anu matak héran. Nyaéta, ku némbongkeun langit-langit anu kacida gedéna éta lir hiji bénténg anu di sakurilingna para pangjaga ngajajar sareng munarana dihias, dina wangun hiji kota, Mantenna ngadorong sangkan kaagungan rububiyah-Na dipikiran.
Ku sabab diumumkeunana ieu tarung luhur diperlukeun ku hikmah, tangtos aya isyaratna. Padahal dina kajadian-kajadian hawa sareng langit, teu katingal hiji kajadian anu luyu pikeun ieu pangumuman. Teu aya anu leuwih luyu tibatan ieu. Sabab écés pisan kahartos sakumaha luyuna kajadian-kajadian béntang ieu, anu nyarupaan alat ngalungkeun batu sareng kembang api isyarat anu dileupaskeun tina munara anu pageuh dina bénténg-bénténg luhur, sareng ngalungkeun batu ka sétan ieu. Padahal pikeun ieu kajadian, teu dipikanyaho hiji hikmah anu luyu salian ti hikmah sareng tujuan ieu. Kajadian-kajadian séjén béda. Ogé ieu hikmah parantos kawentar ti jaman Adam, sarta kasaksian ku para ahli hakékat.
Undakan Kagenep: Ku lantaran manusa sareng jin miboga kamampuh pikeun kajahatan sareng pangmungkir anu teu aya tungtungna, maranéhna ngalakukeun kabandelan sareng ngalangkungan wates anu teu aya tungtungna. Ku sabab éta, Al-Qur'anul Karim nyegah manusa sareng jin tina barontak sareng ngalangkungan wates ku balaghah anu mukjizat, ku gaya-gaya basa anu luhur sareng écés, sarta ku ibarat-ibarat sareng misil-misil anu mulya sareng nyata, nepi ka jagat raya oyag. Upamana:
Duh, manusa sareng jin! Upami aranjeun henteu taat kana paréntah-paréntah Kami, hayu kaluar tina wates-wates kakawasaan Kami upami aranjeun mampuh. Tengetan pépéling anu agung, anceman anu matak sieun, sareng larangan anu teges dina ayat ﻳَﺎ ﻣَﻌْﺸَﺮَ ﺍﻟْﺠِﻦِّ وَالْاِنْسِ ﺍِﻥِ ﺍﺳْﺘَﻄَﻌْﺘُﻢْ ﺍَﻥْ ﺗَﻨْﻔُﺬُﻭﺍ ﻣِﻦْ ﺍَﻗْﻄَﺎﺭِ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻓَﺎﻧْﻔُﺬُﻭﺍ لَا ﺗَﻨْﻔُﺬُﻭﻥَ اِلَّا ﺑِﺴُﻠْﻄَﺎﻥٍ ٭ ﻓَﺒِﺎَﻯِّ اٰلَٓاءِ ﺭَﺑِّﻜُﻤَﺎ ﺗُﻜَﺬِّﺑَﺎﻥِ ٭ ﻳُﺮْﺳَﻞُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻤَﺎ ﺷُﻮَﺍﻅٌ ﻣِﻦْ ﻧَﺎﺭٍ ﻭَ ﻧُﺤَﺎﺱٌ فَلَا ﺗَﻨْﺘَﺼِﺮَﺍﻥِ ٭, anu ngisyaratkeun misil ieu. Kumaha éta ngancurkeun kabandelan manusa sareng jin anu kacida sombongna ku balaghah anu kacida mukjizatna. Éta ngumumkeun kateumampuhan maranéhna. Éta némbongkeun sakumaha teu mampuh sareng teu daya maranéhna dibandingkeun sareng lega sarta agungna karajaan rububiyah. Saolah-olah ku ieu ayat sareng ayat ﻭَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎﻫَﺎ ﺭُﺟُﻮﻣًﺎ ﻟِﻠﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ, ngadawuh kieu:
“Duh, jin sareng manusa anu sombong sareng bandel dina kahinaan aranjeun, sarta anu barontak sareng keukeuh dina kalemahan sareng kakurangan aranjeun! Kumaha aranjeun wani ngalawan paréntah-paréntah Gusti Sultan Nu Kagungan Kamulyaan ku barontak aranjeun, padahal béntang-béntang, bulan-bulan, sareng panonpoé-panonpoé taat kana paréntah-Na lir prajurit anu ngalaksanakeun paréntah. Ogé ku ngalangkungan wates, aranjeun tarung ngalawan Gusti Hâkim Dzul-Jalâl, anu kagungan prajurit taat anu sakitu agungna; saupami sétan-sétan aranjeun tiasa tahan, éta prajurit tiasa ngalungkeun pelor sagedé gunung ka maranéhna. Ogé, ku teu sukur aranjeun, aranjeun barontak di nagri Gusti Mâlik Dzul-Jalâl, anu di antawis abdi-abdi sareng prajurit-Na aya anu, sanés ngan ka mahluk-mahluk leutik anu teu mampuh kawas aranjeun, malah upami—anggapan anu mustahil—aranjeun téh masing-masing musuh kafir sagedé gunung sareng bumi, tiasa ngalungkeun ka aranjeun béntang-béntang sagedé bumi sareng gunung, beusi anu ngahuru sarta tambaga anu ngabeledug seuneuna, sarta ngaburencaykeun aranjeun. Ogé aranjeun ngalanggar hiji hukum anu ngabeungkeut mahluk-mahluk sakitu agungna; upami diperlukeun, maranéhna bakal ngabanting bumi aranjeun kana beungeut aranjeun. Maranéhna tiasa ngahujankeun ka aranjeun béntang-béntang kawas buleud bumi aranjeun, lir pelor.”
Leres, dina Al-Qur'an aya sababaraha panghimpunan pasukan anu penting, anu henteu timbul lantaran musuh-musuhna kuat. Malah timbul ku sabab-sabab saperti némbongkeun kaagungan sareng ngabéjakeun kajahatan musuh ka umum.
Ogé sakapeung, pikeun némbongkeun tatanan anu sampurna, kaadilan anu pangluhurna, kasabaran anu kacida gedéna, sarta kuatna hikmah, Mantenna ngahimpun sabab-sabab anu panggedéna sareng pangkuatna pikeun nyanghareupan hiji hal anu pangleutikna sareng panglemahna, sarta nahan éta di luhureunana; henteu ngantep éta murag atawa nyerang. Upamana, tingali ieu ayat: ﻭَﺍِﻥْ ﺗَﻈَﺎﻫَﺮَﺍ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻓَﺎِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﻣَﻮْﻟٰﻴﻪُ ﻭَﺟِﺒْﺮ۪ﻳﻞُ ﻭَﺻَﺎﻟِﺢُ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻭَﺍﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔُ ﺑَﻌْﺪَ ﺫٰﻟِﻚَ ﻇَﻬ۪ﻴﺮٌ
Sakumaha gedéna panghormat kana hak Nabi ﷺ, sarta sakumaha gedéna welas asih kana hak-hak para garwana. Ieu panghimpunan pasukan anu penting ukur pikeun nétélakeun kalayan welas asih agungna panghormat ka Nabi ﷺ, pentingna pangaduan dua wanoja anu lemah, sarta dijagana hak-hak maranéhna.
Undakan Katujuh: Sakumaha malaikat sareng lauk, béntang ogé miboga anggota-anggota anu kacida rupa-rupana. Sabagian kacida leutikna, sabagian kacida gedéna. Malah, unggal anu hérang di langit disebut “béntang”. Gusti Fâthir Dzul-Jalâl, Gusti Shâni' Dzul-Jamâl, nyiptakeun hiji golongan tina jinis béntang ieu lir papaés permata dina beungeut langit anu lemes, buah-buah anu caang dina éta tangkal, sareng lauk-lauk anu tasbih dina éta sagara; sarta ngajadikeunana tempat leumpang-leumpang, tutumpakan, sareng tempat cicing pikeun malaikat-Na. Hiji golongan béntang anu leutik ogé dijadikeun alat pikeun ngalungkeun batu ka sétan-sétan. Aya tilu harti anu tiasa dipiboga ku météor-météor anu dilungkeun pikeun ngarajam sétan-sétan ieu:
Kahiji: Éta hiji isyarat sareng tanda yén hukum tarung lumaku sanajan dina lingkup anu panglegana.
Kadua: Di langit-langit aya para pangjaga anu waspada sareng pangeusi anu taat. Éta pangumuman sareng isyarat yén aya prajurit Alloh anu henteu resep kana pacampurna jalma-jalma jahat ti bumi sareng ngupingna maranéhna.
Katilu: Sangkan sétan-sétan mata-mata, anu mangrupa wakil-wakil jahat tina hal-hal palsu bumi, henteu ngotoran langit anu beresih tur jadi padumukan mahluk-mahluk anu beresih, sarta henteu nalungtik rusiah pikeun jalma-jalma anu jahat, anu teu sopan mata-mata ditolak sareng diusir tina lawang-lawang langit ku éta météor, lir alat ngalungkeun batu sareng kembang api isyarat anu dileupaskeun pikeun nyingsieunan maranéhna.
Duh, juragan kosmografi anu ngandelkeun lantera pikiran anu lir cika-cika, sarta anu meremkeun panon tina panonpoé Al-Qur'an! Tingali sakaligus hakékat-hakékat anu diisyaratkeun dina tujuh undakan ieu. Buka panon anjeun, tinggalkeun lantera pikiran anjeun, tingali harti ieu ayat dina cahya mukjizat anu caang lir beurang! Candak hiji béntang hakékat tina langit éta ayat, alungkeun ka sétan dina sirah anjeun, rajam sétan anjeun sorangan! Urang ogé kedah ngalakukeun kitu, sarta kedah ngucapkeun ﺭَﺏِّ ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﻚَ ﻣِﻦْ ﻫَﻤَﺰَﺍﺕِ ﺍﻟﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ babarengan. ﻓَﻠِﻠّٰﻪِ ﺍﻟْﺤُﺠَّﺔُ ﺍﻟْﺒَﺎﻟِﻐَﺔُ ﻭَ ﺍﻟْﺤِﻜْﻤَﺔُ ﺍﻟْﻘَﺎﻃِﻌَﺔُ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
--
TAMBIHAN KALIMAH KALIMAWELAS
Pedaran Kahiji tina Mektup Kadua Puluh Genep ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَ ﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﺍِﻣَّﺎ ﻳَﻨْﺰَﻏَﻨَّﻚَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﻧَﺰْﻍٌ ﻓَﺎﺳْﺘَﻌِﺬْ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺍِﻧَّﻪُ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺴَّﻤ۪ﻴﻊُ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ
Dalil Al-Qur'an Ngalawan Sétan sareng Golonganana
Pedaran Kahiji, anu ngéléhkeun Iblis ku dalil, ngajadikeun sétan teu tiasa ngawaler ﴾ﺍﻓﺤﺎﻡ﴿, sarta ngabungkem golongan anu ngalangkungan wates, mangrupa hiji kajadian anu sacara pasti nolak hiji tipu daya sétan anu kacida matak sieunna dina tinimbangan anu henteu mihak. Sapuluh taun ka pengker, sim kuring parantos nyerat sabagian ringkes éta kajadian dina Lemaat. Kieu:
Sabelas taun sateuacan ieu risalah disusun, dina bulan Ramadan anu mulya di Masjid Bayezid anu mulya di Istanbul, sim kuring nuju ngadangukeun para hafiz. Ujug-ujug sim kuring henteu ningali dirina, nanging ngarasa saolah-olah nguping hiji sora maknawi. Éta ngalieurkeun pikiran sim kuring ka dirina. Sim kuring ngadangukeunana dina imajinasi.
Sim kuring niténan yén éta nyarios ka sim kuring:
Anjeun ningali Al-Qur'an kacida luhurna sareng kacida hérangna. Timbang kalayan henteu mihak, tingali ku cara kitu. Nyaéta, anggap éta omongan manusa, tuluy tingali. Naha anjeun bakal ningali éta kaunggulan-kaunggulan sareng papaés-papaésna?
Saleresna sim kuring ogé katipu ku éta. Sim kuring nganggap éta omongan manusa, tuluy ningali ku cara kitu. Sim kuring ningali yén sakumaha nalika tombol listrik Masjid Bayezid diputer tuluy dipareuman, sakurilingna jadi poék, kitu deui ku éta anggapan cahya-cahya Al-Qur'an anu hérang mimiti nyamuni. Harita sim kuring ngartos yén anu nyarios sareng sim kuring téh sétan. Éta ngagulidagkeun sim kuring kana jurang bahaya. Sim kuring nyuhunkeun pitulung tina Al-Qur'an. Ujug-ujug hiji cahya sumping kana haté sim kuring. Éta maparin kakuatan anu pasti pikeun ngabéla. Harita dimimitian adu dalil ngalawan sétan saperti kieu.
Sim kuring nyarios:
Duh, sétan! Tinimbangan anu henteu mihak mangrupa hiji kaayaan di tengah dua pihak. Padahal anu anjeun sareng murid-murid anjeun di kalangan manusa sebut tinimbangan anu henteu mihak téh ngabéla pihak anu ngalawan, lain henteu mihak. Éta mangrupa teu ngagem agama pikeun samentara waktu. Sabab ningali Al-Qur'an salaku omongan manusa sarta nimbang ku cara kitu téh nyokot kamungkinan pihak anu ngalawan jadi dasar. Éta ngabéla anu batil, lain henteu mihak; malah mihak ka anu batil.
Sétan nyarios:
Upami kitu, ulah sebut éta kalam Alloh, ogé ulah sebut omongan manusa. Anggap aya di tengah, tuluy tingali.
Sim kuring nyarios:
Éta ogé teu tiasa. Sabab lamun aya hiji harta anu jadi pasualan rebutan, sarta dua pihak anu ngaku miboga éta silih deukeut sareng tempatna caket, harita éta harta bakal disimpen dina panangan hiji jalma salian ti maranéhna duaan, atawa dina hiji tempat anu tiasa kahontal ku panangan duanana. Saha anu ngabuktikeun, éta anu nyandak. Lamun dua pihak anu ngaku éta kacida jauhna silih pisah, hiji di wétan sareng hiji di kulon, harita numutkeun aturan, éta harta bakal tetep disimpen dina panangan pihak anu ayeuna nyekelna. Sabab teu mungkin disimpen di tengah.
Al-Qur'an téh hiji harta anu luhur ajén. Sakumaha jauhna omongan manusa tina kalam Gusti Alloh, sakitu jauhna dua pihak éta silih pisah, malah teu aya watesna. Teu mungkin disimpen di tengah dua pihak anu silih jauh saperti ti taneuh nepi ka béntang Surayya. Ogé teu aya tengahna. Sabab éta dua hal anu silih sabalikna, saperti aya sareng teu aya, sarta saperti dua hal anu silih mungkir. Teu tiasa aya tengahna.
Ku kituna, pihak anu nyekel Al-Qur'an nyaéta pihak Ilahi. Ku kituna, éta kedah ditarima aya dina panangan pihak éta, tuluy dalil-dalil pamuktianana dititénan ku cara kitu. Lamun pihak séjén tiasa ngagugurkeun hiji-hiji sakumna dalil yén éta kalam Alloh, anjeunna tiasa ngarawu kana éta. Lamun henteu, moal tiasa ngarawu. Mustahil pisan! Inten anu kacida agungna ieu, anu dipaku kana arsy anu pangagungna ku paku-paku rébuan dalil anu pasti, panangan mana anu tiasa nyabut sakumna éta paku, motong éta tihang-tihang, tuluy ngaragragkeunana?
Duh, sétan! Sanajan anjeun henteu resep, para ahli bebeneran sareng kaadilan nimbang ku tinimbangan anu sajati saperti ieu. Malah ku dalil anu pangleutikna ogé, maranéhna nambahan iman kana Al-Qur'an.
Ari jalan anu anjeun sareng murid-murid anjeun témbongkeun: sakali éta dianggap omongan manusa, nyaéta lamun inten agung anu dikaitkeun kana arsy éta dialungkeun kana taneuh, diperlukeun hiji dalil tunggal anu kakuatanana sarua sareng sakumna paku sarta kapageuhanana sarua sareng seueur dalil, pikeun ngangkat éta tina taneuh tuluy maku kana arsy maknawi. Sangkan leupas tina poék-poék kakafiran sarta ngahontal cahya-cahya iman. Padahal hasil ngalakukeun ieu kacida héséna. Ku sabab éta, ku tipu daya anjeun dina jaman ieu, dina rupa tinimbangan anu henteu mihak, seueur jalma kaleungitan imanna.
Sétan mulih nyarios:
Al-Qur'an nyarupaan omongan manusa. Gayana kawas paguneman maranéhna. Hartina, éta omongan manusa. Upami éta kalam Alloh, kedahna ngagaduhan gaya anu pantes pikeun Mantenna, anu luar biasa dina unggal sisi. Sakumaha seni-Na henteu nyarupaan seni manusa, kalam-Na ogé kedahna henteu nyarupaan, sanés?
Dina ngawaler, sim kuring nyarios:
Sakumaha Kangjeng Nabi urang ﷺ, salian ti mukjizat-mukjizat sareng kaistiméwaanana, dina lampah, kaayaan, sareng paripolahna tetep dina kamanusaan, sarta sakumaha manusa anjeunna tumut sareng taat kana kabiasaan Alloh sareng paréntah-paréntah ciptaan-Na. Anjeunna ogé ngaraos tiis, ngaraos nyeri, sareng saterasna... Dina unggal kaayaan sareng paripolahna henteu dipaparin kaayaan anu luar biasa. Sangkan ku lampahna anjeunna jadi imam pikeun umatna, ku paripolahna jadi panungtun, sarta ku sakumna gerakna maparin pangajaran. Saupami dina unggal paripolahna anjeunna luar biasa, anjeunna moal tiasa sacara pribadi jadi imam dina unggal sisi. Moal tiasa jadi panungtun mutlak pikeun unggal jalma. Moal tiasa jadi Rohmat Pikeun Sakumna Alam dina sakumna kaayaanana.
Kitu pisan ogé Al-Qur'an Al-Hakîm mangrupa imam pikeun mahluk anu boga kasadaran, panungtun pikeun jin sareng manusa, pituduh pikeun para ahli kasampurnaan, sarta guru pikeun para ahli hakékat. Ku kituna, aya dina wangun paguneman sareng gaya basa manusa téh hiji hal anu diperlukeun sarta pasti.
Sabab jin sareng manusa nyandak munajatna tina éta, diajar duana tina éta, nyebut pasualan-pasualanana ku basa éta, diajar tatakrama hirup babarengan tina éta, sareng saterasna... Unggal jalma ngajadikeun éta rujukan.
Ku kituna, saupami gayana saperti kalam Alloh anu diuping ku Kangjeng Nabi Musa 'alaihis-salam di Gunung Sinai, manusa moal tiasa tahan ngadangukeun sareng ngupingna, sarta moal tiasa ngajadikeun éta rujukan. Saurang ulul azmi saperti Kangjeng Nabi Musa 'alaihis-salam ogé ngan sanggup nguping sababaraha kalam. Kangjeng Nabi Musa 'alaihis-salam ngadawuh: ﺍَﻫٰﻜَﺬَﺍ كَلَامُكَ ؟ ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ: ﻟ۪ﻰ ﻗُﻮَّﺓُ ﺟَﻤ۪ﻴﻊِ الْاَلْسِنَةِ
Sétan mulih deui nyarios:
Seueur jalma nyarioskeun pasualan-pasualan kawas pasualan Al-Qur'an kalayan nami agama. Ku sabab éta, naha teu mungkin saurang manusa ngalakukeun hal saperti ieu kalayan nami agama?
Dina ngawaler, kalayan cahya Al-Qur'an sim kuring nyarios:
Kahiji: Saurang jalma anu taat agama, ku kanyaahna kana agama, nyarios, “Bebeneran téh kieu. Hakékat téh ieu. Paréntah Alloh téh kieu.” Anjeunna henteu ngajadikeun Alloh ngadawuh nurutkeun kahayangna sorangan. Henteu ngalangkungan watesna nepi ka darajat anu teu kaétang, niru Alloh sarta nyarios ngagantikeun Mantenna. Anjeunna ngageter ku prinsip ﻓَﻤَﻦْ ﺍَﻇْﻠَﻢُ ﻣِﻤَّﻦْ ﻛَﺬَﺏَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ.
Kadua: Saurang manusa ngalakukeun ieu ku dirina sorangan sarta hasil ngalakukeunana teu mungkin tina sisi naon waé. Malah saratus darajat mustahil. Sabab jalma-jalma anu silih deukeut tiasa silih niru. Anu sajinis tiasa asup kana rupa anu sanésna. Anu darajatna silih deukeut tiasa niru kalungguhan anu sanésna. Pikeun samentara waktu maranéhna tiasa nipu jalma-jalma, nanging teu tiasa nipu salawasna. Sabab dina paningal jalma-jalma anu taliti, naon waé kaayaanana, hal-hal anu dijieun-jieun sareng dipaksakeun dina paripolah sareng kaayaanana bakal némbongkeun kapalsuanana; tipu dayana moal terus lumangsung.
Lamun jalma anu nyobian niru ku kapalsuan téh kacida jauhna ti anu ditiru—upamana jalma biasa hoyong niru saurang jenius saperti Ibnu Sina dina élmu, atawa saurang tukang ngangon nyandak kaayaan saurang raja—tangtos anjeunna moal tiasa nipu saha waé. Malah dirina sorangan bakal jadi bahan seuri. Unggal kaayaanana bakal ngagorowok, “Ieu tukang palsu!”
Nalika Al-Qur'an dianggap omongan manusa—hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ—naha tiasa hiji cika-cika katingal ku para panitén béntang minangka béntang sajati salila sarébu taun tanpa maksa? Ogé hiji laleur némbongkeun rupa merak anu lengkep salila sataun ka anu lalajo tanpa dijieun-jieun? Ogé saurang prajurit biasa anu palsu nyandak paripolah saurang marsekal anu luhur tur kawentar, linggih dina kalungguhanana, lila tetep kitu, tanpa ngajadikeun tipu dayana karasa? Ogé saurang jalma tukang fitnah, tukang bohong, anu teu boga kayakinan, salila hirupna terus némbongkeun sipat sareng kaayaan jalma anu paling jujur, paling dipercaya, sareng paling yakin, tanpa gugup dina nyanghareupan paningal anu pangtalitina, sarta kapalsuanana nyamuni tina paningal para jenius?
Ieu saratus darajat mustahil; teu aya mahluk anu boga akal tiasa nyebut éta mungkin. Nganggap kitu ogé mangrupa omongan kacau, kawas nganggap hiji hal anu écés mustahil parantos kajadian.
Kitu pisan ogé nganggap Al-Qur'an minangka omongan manusa nungtut sangkan hakékat Kitab anu écés, anu nyata katingal kacida hérangna di langit dunya Islam sarta terus nyebarkeun cahya-cahya hakékat, anu dianggap béntang hakékat, malah panonpoé kasampurnaan, jadi—hâsyâ, tuluy hâsyâ—hiji rékaan pinuh ku tahayul tina saurang manusa anu dijieun-jieun, anu lir cika-cika. Jalma-jalma anu pangdeukeutna sareng anu niténan éta kalayan taliti henteu sadar, sarta terus nganggap éta hiji béntang anu luhur sareng sumber hakékat.
Salian ieu saratus darajat mustahil, anjeun, duh sétan, sanajan saratus darajat leuwih maju dina kasétanan anjeun, moal tiasa ngajadikeun ieu mungkin; anjeun moal tiasa nipu hiji akal ogé anu tacan ruksak! Anjeun ukur nipu ku ngajadikeun jalma ningali tina jarak maknawi anu kacida jauhna! Anjeun némbongkeun béntang leutik lir cika-cika.
Katilu: Ogé nganggap Al-Qur'an minangka omongan manusa nungtut sangkan hakékat anu nyamuni tina hiji Furqan, anu ku karya, pangaruh, sareng hasilna nyata katingal minangka anu paling boga roh sareng nyebarkeun kahirupan, paling sajati sareng mawa kabagjaan, paling ngahimpun sareng mukjizat kateranganana di dunya manusa, sarta anu dihias ku kaunggulan-kaunggulan anu luhur, jadi—hâsyâ—rékaan pikiran hiji jalma tunggal anu tanpa pitulung sareng tanpa élmu. Sarta akal-akal anu gedé sareng kajeniusan-kajeniusan anu luhur, anu nyaksianana ti deukeut sarta niténan kalayan sumanget hoyong terang, henteu kantos dina waktu naon waé sareng sisi naon waé ningali tapak kapalsuan sareng hal anu dijieun-jieun; salawasna mendakan kasungguhan, katulusan, sareng ihlas!
Salian ieu saratus darajat mustahil, nganggap saurang jalma anu dina sakumna kaayaan, ucapan, sareng gerakna sapanjang hirup némbongkeun sarta ngajarkeun amanah, iman, kapercayaan, ihlas, kasungguhan, sareng istiqamah, sarta ngagedékeun jalma-jalma siddiq, anu dianggap sareng ditarima miboga budi anu pangluhurna, panghérangna, sareng pangmulyana, minangka jalma anu pangteu dipercayana, pangteu ihlasna, sareng pangteu yakinna, mangrupa hiji pikiran kacau anu malah bakal matak éra ka sétan, lir ningali hiji hal mustahil anu ngalipet-lipet jadi kajadian nyata.
Sabab teu aya tengahna dina ieu pasualan. Saupami ku anggapan anu mustahil Al-Qur'an sanés kalam Alloh, éta bakal ragrag lir ti arsy ka taneuh. Moal tetep di tengah. Ti anu ngahimpun hakékat, jadi sumber tahayul. Sarta jalma anu némbongkeun firman anu luar biasa éta, hâsyâ, tuluy hâsyâ, upami sanés Kangjeng Rosul Alloh ﷺ, kedah ragrag tina luhur anu pangluhurna ka handap anu panghandapna, sarta turun tina darajat sumber kasampurnaan kana kalungguhan tambang tipu daya. Moal tiasa tetep di tengah. Sabab jalma anu ngarang fitnah sareng ngabohong kalayan nami Alloh ragrag kana darajat anu panghinana.
Sakumaha mustahilna ningali hiji laleur terus-terusan minangka merak sarta saban waktu nyaksian sipat-sipat gedé merak dina éta, sakitu mustahilna ieu pasualan. Ngan jalma gélo anu mabok sarta ti fitrahna teu boga akal anu tiasa nganggap ieu mungkin.
Kaopat: Ogé nganggap Al-Qur'an minangka omongan manusa nungtut sangkan Al-Qur'an, anu mangrupa panglima suci umat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, pasukan anu panggedéna sareng pangagungna tina turunan Adam—padahal nyata katingal ku hukum-hukumna anu kuat, prinsip-prinsipna anu pageuh, sareng paréntah-paréntahna anu lumaku, éta masihan tatanan sareng disiplin ka éta pasukan anu kacida gedéna nepi ka tiasa nalukkeun dua dunya, ngalengkepan éta sacara jasmani sareng maknawi, sarta numutkeun darajat sakumna anggotana, ngajar akalna, ngadidik haténa, nundukkeun rohna, meresihan nuranina, sarta ngagunakeun sareng nugaskeun anggota awakna—dianggap, hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ, hiji rékaan anu tanpa kakuatan, tanpa ajén, sareng tanpa dasar. Ku kitu, salian ti kedah narima hal mustahil saratus darajat... Kedah ogé nganggap saurang jalma, anu salila hirupna ku gerak-gerakna anu daria ngajarkeun hukum Gusti Al-Haqq ka turunan Adam, ku lampahna anu tulus ngajarkeun prinsip-prinsip hakékat ka manusa, sarta ku ucapanana anu ihlas tur asup akal némbongkeun sareng ngadegkeun dasar-dasar istiqamah sareng kabagjaan; anu ku kasaksian sakumna riwayat hirupna kacida sieunna kana azab Alloh, sarta leuwih ti saha waé uninga sareng ngenalkeun Alloh; anu salila sarébu tilu ratus lima puluh taun mingpin saparlima umat manusa sareng satengah buleud bumi kalayan kaagungan anu sampurna; anu ku urusan-urusanana anu kawentar sarta ngageunjleungkeun dunya saéstuna jadi puseur kareueus umat manusa, malah jagat raya—hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ—salaku jalma anu teu sieun ka Alloh, teu uninga ka Mantenna, teu nyingkahan bohong, sarta teu uninga kana kahormatan dirina. Ku kitu, kedah sakaligus ngalakukeun hal mustahil saratus darajat.
Sabab teu aya tengahna dina ieu pasualan. Saupami ku anggapan anu mustahil Al-Qur'an sanés kalam Alloh, upami ragrag tina arsy, éta teu tiasa tetep di tengah. Malah kedah ditarima yén éta milik jalma anu paling tukang bohong di bumi. Dina ieu, duh sétan, sanajan anjeun jadi sétan anu saratus darajat ngalipet-lipet, anjeun moal tiasa nipu hiji akal ogé anu tacan ruksak, sarta moal tiasa ngabujuk hiji haté ogé anu tacan buruk.
Sétan mulih nyarios:
Kumaha kuring teu tiasa nipu? Kuring parantos ngajadikeun lolobana manusa sareng jalma-jalma pinter anu kawentar di kalangan manusa mungkir Al-Qur'an sareng Muhammad ﷺ, sarta parantos nipu maranéhna.
Waleran:
Kahiji: Lamun ditingali tina jarak anu kacida jauhna, hiji hal anu panggedéna tiasa katingal lir hal anu pangleutikna. Tiasa disebut hiji béntang sagedé hiji lilin.
Kadua: Ogé lamun ditingali ku paningal anu ukur nuturkeun hal séjén sarta dina beungeutna wungkul, hiji hal anu kacida mustahilna tiasa katingal mungkin. Hiji mangsa, saurang sepuh neuteup ka langit pikeun ningali hilal Ramadan . Hiji bulu bodas turun kana panonna. Anjeunna nyangka éta bulu téh bulan. Anjeunna nyarios, “Abdi parantos ningali bulan.” Mustahil hilal téh éta bulu bodas. Nanging ku lantaran anjeunna ngahaja sarta langsung neuteup ka bulan, sedengkeun éta bulu katingal ukur nuturkeun, sacara teu langsung, sareng dina darajat kadua, anjeunna nganggap éta hal anu mustahil minangka mungkin.
Katilu: Ogé henteu narima béda sareng mungkir. Henteu narima téh teu paduli, meremkeun panon, sarta teu netepkeun putusan ku kabodoan. Ku cara ieu, seueur hal anu mustahil tiasa nyamuni di jerona. Akalna henteu ngurus éta. Ari mungkir, éta sanés henteu narima, malah narima yén teu aya; éta hiji putusan. Akalna kapaksa kedah gerak. Dina kaayaan éta, hiji sétan saperti anjeun ngarampas akalna tina pananganana. Tuluy maksa anjeunna ngelek pangmungkir éta.
Ogé, duh sétan! Ku tipu daya sétan saperti lalawora, kasasaran, alesan palsu, kakeukeuhan, ngabingungkeun ku dalil, ngabandel ngalawan bebeneran, tipu muslihat, sareng ukur nuturkeun kabiasaan, anu némbongkeun anu batil salaku bener sareng anu mustahil salaku mungkin, anjeun parantos maksa sato-sato dina rupa manusa anu cilaka éta ngelek kakafiran sareng pangmungkir, anu ngahasilkeun seueur hal mustahil.
Kaopat: Ogé nganggap Al-Qur'an minangka omongan manusa nungtut kieu: Hiji kitab anu nyata katingal nungtun para asfiya, siddiqin, sareng qutub anu mancorong lir béntang di langit dunya manusa; anu écés terus-terusan ngajarkeun bebeneran sareng kaadilan, kajujuran sareng kasatiaan, kaamanan sareng amanah ka sakumna lapisan ahli kasampurnaan; anu ngajamin kabagjaan dua dunya ku hakékat-hakékat rukun iman sareng prinsip-prinsip rukun Islam; sarta anu, ku kasaksian pagawéanana ieu, tangtos kedah mangrupa bebeneran anu murni, hakékat anu beresih, kacida leresna sareng kacida dariana, dibayangkeun miboga sipat anu sabalikna tina sipat-sipatna sorangan, pangaruhna, sareng cahyana; sarta ditingali—hâsyâ, hâsyâ—minangka kumpulan rékaan sareng fitnah. Ieu, salian ti mangrupa omongan kacau kakafiran anu jahat anu malah bakal matak éra sareng ngageterkeun para sofis sareng sétan... Kedah ogé nganggap saurang jalma anu paling yakin, paling pageuh, paling dipercaya, sareng paling jujur—ku kasaksian agama sareng syariat Islam anu ditémbongkeunana; ku pituduh takwana anu luar biasa anu sacara sapuk ditarima, sarta ubudiyahna anu ihlas sareng beresih anu ditémbongkeun sapanjang hirupna; ku tuntutan ahlakna anu hadé anu sacara sapuk ditarima katingal dina dirina; sarta ku pangukuhan sakumna ahli hakékat sareng jalma-jalma anu miboga kasampurnaan anu dididikna—hâsyâ, tuluy hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ—salaku jalma anu teu boga kayakinan, pangteu dipercayana, teu sieun ka Alloh, sarta teu nyingkahan bohong. Ku kitu, kedah ngalakukeun rupa hal mustahil anu panggoréngna sareng pangdipikangéwana, sarta cara kasasaran anu pangzalimna sareng pangpoékna.
Cindekna: Sakumaha disebatkeun dina Isyarat Kadalapanwelas tina Mektup Kasalapanwelas, golongan jalma biasa anu boga ceuli, dina ngartos mukjizat Al-Qur'an, nyarios: Upami Al-Qur'an dibandingkeun sareng sakumna kitab anu ku abdi diuping sarta anu aya di dunya, éta teu nyarupaan hiji ogé sarta teu aya dina darajat maranéhna. Ku kituna, Al-Qur'an boh aya di handapeun sakumna éta, boh miboga darajat di luhur sakumna éta. Ari kamungkinan aya di handapeun sakumna éta, salian ti mustahil, teu aya hiji musuh ogé, malah sétan ogé, tiasa nyebut atawa narima éta. Ku kituna, Al-Qur'an aya di luhur sakumna kitab. Ku kituna, éta mukjizat.
Kitu pisan ogé urang nyarios ku dalil anu pangpastina, anu dina élmu usul sareng élmu logika disebut sabr wa taqsim:
Duh, sétan sareng murid-murid sétan! Al-Qur'an boh kalam Alloh anu sumping ti arsy anu pangagungna sareng Asma anu pangagungna, boh—hâsyâ, tuluy hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ—rékaan saurang manusa di bumi anu teu sieun ka Alloh, teu terang ka Alloh, sarta teu boga kayakinan. Ari ieu, duh sétan! Dina nyanghareupan dalil-dalil sateuacanna, anjeun teu tiasa nyarios ieu, henteu kantos tiasa nyarios ieu, sarta moal sanggup nyarios ieu. Ku kituna, tangtos sarta tanpa ragu, Al-Qur'an mangrupa kalam Gusti Khâliq jagat raya. Sabab teu aya tengahna, mustahil, sarta teu tiasa aya. Sakumaha urang parantos ngabuktikeun kalayan pasti, anjeun ogé parantos ningali sareng ngadangukeun.
Ogé Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ boh Rasul Alloh, anu pangsampurnana di antawis sakumna rasul sarta pangutamana di antawis sakumna mahluk, boh—hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ—kedah dianggap saurang manusa anu teu boga kayakinan sarta parantos ragrag kana handap anu panghandapna, ku lantaran ngarang fitnah kana Alloh, teu terang ka Alloh, sareng teu percaya kana azab-Na {(Catetan handap): Dumasar kana Al-Qur'an Al-Hakîm anu nyebatkeun omongan-omongan kafir sareng ungkara-ungkara kasar jalma-jalma kafir pikeun ngabolaykeunana, sim kuring kapaksa ngagunakeun ieu ungkara dina rupa anggapan anu mustahil bari ngageter, pikeun némbongkeun sagemblengna mustahil sareng sagemblengna rapuhna pikiran kakafiran golongan anu sasab.}. Ari ieu, duh Iblis! Anjeun, para filsuf Éropa anu anjeun andelkeun, sareng para munafik Asia, teu tiasa nyarios ieu, henteu kantos tiasa nyarios ieu, moal sanggup nyarios ieu, henteu kantos nyarios ieu, sarta moal nyarios ieu. Sabab di dunya teu aya anu bakal ngadangukeun sareng narima kamungkinan ieu. Ku sabab éta, sanajan anu paling ngaruksak di antawis para filsuf anu anjeun andelkeun, sarta anu paling teu boga nurani di antawis para munafik éta, nyarios, “Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ kacida pinterna sarta kacida hadéna ahlakna.”
Ku sabab ieu pasualan kawates dina dua kamungkinan; ku sabab kamungkinan kadua mustahil sarta teu aya saurang ogé anu ngabéla éta; sarta ku sabab urang parantos ngabuktikeun ku dalil-dalil anu pasti yén teu aya tengahna; tangtos sarta kedah, sanajan anjeun sareng golongan sétan henteu resep, kalayan écés sarta ku haqqal yaqin, Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ nyaéta Rasul Alloh, anu pangsampurnana di antawis sakumna rasul sarta pangutamana di antawis sakumna mahluk. ﻋَﻠَﻴْﻪِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺍﻟْﻤَﻠَﻚِ وَالْاِنْسِ ﻭَﺍﻟْﺠَﺎﻥِّ
Bantahan Leutik Kadua ti Sétan
Nalika maos Surah ﻕٓ ﻭَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﺍﻟْﻤَﺠ۪ﻴﺪِ, ﻣَﺎ ﻳَﻠْﻔِﻆُ ﻣِﻦْ ﻗَﻮْﻝٍ اِلَّا ﻟَﺪَﻳْﻪِ ﺭَﻗ۪ﻴﺐٌ ﻋَﺘ۪ﻴﺪٌ ٭ ﻭَﺟَٓﺎﺀَﺕْ ﺳَﻜْﺮَﺓُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕِ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﺫٰﻟِﻚَ ﻣَﺎ ﻛُﻨْﺖَ ﻣِﻨْﻪُ ﺗَﺤ۪ﻴﺪُ ٭ ﻭَ ﻧُﻔِﺦَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺼُّﻮﺭِ ﺫٰﻟِﻚَ ﻳَﻮْﻡُ ﺍﻟْﻮَﻋ۪ﻴﺪِ ٭ ﻭَ ﺟَٓﺎﺀَﺕْ ﻛُﻞُّ ﻧَﻔْﺲٍ ﻣَﻌَﻬَﺎ ﺳَٓﺎﺋِﻖٌ ﻭَ ﺷَﻬ۪ﻴﺪٌ ٭ ﻟَﻘَﺪْ ﻛُﻨْﺖَ ﻓ۪ﻰ ﻏَﻔْﻠَﺔٍ ﻣِﻦْ ﻫٰﺬَﺍ ﻓَﻜَﺸَﻔْﻨَﺎ ﻋَﻨْﻚَ ﻏِﻄَٓﺎﺀَﻙَ ﻓَﺒَﺼَﺮُﻙَ ﺍﻟْﻴَﻮْﻡَ ﺣَﺪ۪ﻳﺪٌ ٭ ﻭَ ﻗَﺎﻝَ ﻗَﺮ۪ﻳﻨُﻪُ ﻫٰﺬَﺍ ﻣَﺎ ﻟَﺪَﻯَّ ﻋَﺘ۪ﻴﺪٌ ٭ ﺍَﻟْﻘِﻴَﺎ ﻓ۪ﻰ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ ﻛُﻞَّ ﻛَﻔَّﺎﺭٍ ﻋَﻨ۪ﻴﺪٍ
Nalika maos ieu ayat-ayat, sétan nyarios, “Fasahah Al-Qur'an anu pangpentingna ku aranjeun kapendak dina lancarna sareng écésna. Padahal dina ieu ayat, ti mana éta luncat ka mana? Tina sakaratul maut luncat nepi ka kiamat. Tina niupan sangkakala ngalih kana ahir hisab, sarta ti dinya nyebutkeun diasupkeun ka naraka. Dina ieu luncatan-luncatan anu matak héran, kalancaran mana anu nyésa? Dina lolobana tempat Al-Qur'an, éta ngahijikeun pasualan-pasualan anu silih jauh saperti ieu. Dina kaayaan anu henteu silih patali saperti ieu, dimana kalancaran sareng fasahah nyésa?”
Waleran: Dasar mukjizat Al-Qur'an Anu Mukjizat Kateranganana, di antawis anu pangpentingna saatos balaghahna, nyaéta karingkesan. Karingkesan mangrupa hiji dasar anu pangpageuhna sareng pangpentingna tina mukjizat Al-Qur'an. Dina Al-Qur'an Al-Hakîm, ieu karingkesan anu mukjizat kacida lobana sareng kacida éndahna, nepi ka para ahli anu nalungtik héran dina nyanghareupanana.
Upamana ﻭَ ﻗ۪ﻴﻞَ ﻳَٓﺎ ﺍَﺭْﺽُ ﺍﺑْﻠَﻌ۪ﻰ ﻣَٓﺎﺀَﻙِ ﻭَﻳَﺎ ﺳَﻤَٓﺎﺀُ ﺍَﻗْﻠِﻌ۪ﻰ ﻭَﻏ۪ﻴﺾَ ﺍﻟْﻤَٓﺎﺀُ ﻭَﻗُﻀِﻰَ الْاَمْرُ ﻭَﺍﺳْﺘَﻮَﺕْ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﺠُﻮﺩِﻯِّ ﻭَﻗ۪ﻴﻞَ ﺑُﻌْﺪًﺍ ﻟِﻠْﻘَﻮْﻡِ ﺍﻟﻈَّﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ
Ku sababaraha kalimah anu singget, éta nétélakeun kajadian Bah anu agung sareng hasil-hasilna ku karingkesan sarta ku cara anu sakitu mukjizatna, nepi ka seueur ahli balaghah sujud kana balaghahna.
Ogé upamana ﻛَﺬَّﺑَﺖْ ﺛَﻤُﻮﺩُ ﺑِﻄَﻐْﻮٰﻳﻬَﺎ ٭ ﺍِﺫِ ﺍﻧْﺒَﻌَﺚَ ﺍَﺷْﻘٰﻴﻬَﺎ ٭ ﻓَﻘَﺎﻝَ ﻟَﻬُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻧَﺎﻗَﺔَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺳُﻘْﻴٰﻴﻬَﺎ ٭ ﻓَﻜَﺬَّﺑُﻮﻩُ ﻓَﻌَﻘَﺮُﻭﻫَﺎ ﻓَﺪَﻣْﺪَﻡَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﺭَﺑُّﻬُﻢْ ﺑِﺬَﻧْﺒِﻬِﻢْ ﻓَﺴَﻮّٰﻳﻬَﺎ ٭ وَلَا ﻳَﺨَﺎﻑُ ﻋُﻘْﺒٰﻴﻬَﺎ
Ku sababaraha kalimah singget saperti ieu, éta nétélakeun kajadian-kajadian kaum Tsamud anu matak héran sareng penting, hasil-hasilna, sarta ahirna anu goréng, kalayan mukjizat dina karingkesan, ku cara anu lancar, écés, sarta henteu ngaganggu pamahaman.
Ogé upamana ﻭَﺫَﺍ ﺍﻟﻨُّﻮﻥِ ﺍِﺫْ ﺫَﻫَﺐَ ﻣُﻐَﺎﺿِﺒًﺎ ﻓَﻈَﻦَّ ﺍَﻥْ ﻟَﻦْ ﻧَﻘْﺪِﺭَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻓَﻨَﺎﺩٰﻯ ﻓِﻰ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ ﺍَﻥْ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍَﻧْﺖَ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﻛُﻨْﺖُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻈَّﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ
Ti kalimah ﺍَﻥْ ﻟَﻦْ ﻧَﻘْﺪِﺭَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ nepi ka kalimah ﻓَﻨَﺎﺩٰﻯ ﻓِﻰ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ, seueur kalimah anu disinggetkeun. Kalimah-kalimah anu henteu disebutkeun éta henteu ngaganggu pamahaman, sarta henteu ngaruksak kalancaran. Éta nyebutkeun dasar-dasar anu penting tina carita Kangjeng Nabi Yunus 'alaihis-salam. Sésana dipasrahkeun ka akal.
Ogé upamana, dina Surah Yusuf, di antawis kecap ﻓَﺎَﺭْﺳِﻠُﻮﻥِ sareng ﻳُﻮﺳُﻒُ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﺼِّﺪّ۪ﻳﻖُ, tujuh atawa dalapan kalimah dileungitkeun ku karingkesan. Éta henteu ngaganggu pamahaman pisan, sarta henteu ngaruksak kalancaranana.
Karingkesan anu mukjizat saperti ieu kacida lobana dina Al-Qur'an. Ogé kacida éndahna.
Ari ayat Surah Qaf, karingkesan di jerona kacida matak héran sareng mukjizatna. Sabab éta nuduhkeun hiji-hiji mangsa payun jalma kafir anu kacida matak sieunna sareng kacida panjangna, anu hiji poéna sarua sareng lima puluh rébu taun, sarta kajadian-kajadian anu nyeri sareng penting anu bakal tumiba ka jalma kafir dina parobahan-parobahan anu matak sieun dina éta mangsa payun. Lir kilat, éta ngajajapkeun pikiran ngaliwatan éta kajadian-kajadian. Éta némbongkeun mangsa anu kacida panjangna éta kana paningal lir hiji kaca anu aya di payuneun. Kajadian-kajadian anu henteu disebutkeun dipasrahkeun ka imajinasi, sarta ditétélakeun kalayan kalancaran anu luhur. ﻭَﺍِﺫَﺍ ﻗُﺮِﺉَ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥُ ﻓَﺎﺳْﺘَﻤِﻌُﻮﺍ ﻟَﻪُ ﻭَﺍَﻧْﺼِﺘُﻮﺍ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗُﺮْﺣَﻤُﻮﻥَ
Duh, sétan! Ayeuna upami anjeun masih gaduh omongan, carioskeun...
Sétan nyarios: Kuring teu tiasa ngalawan ieu, teu tiasa ngabéla. Nanging seueur jalma bodo anu ngadangukeun kuring; seueur sétan dina rupa manusa anu nulungan kuring; sarta seueur Fir'aun di kalangan filsuf anu diajar ti kuring pasualan-pasualan anu ngélus ego maranéhna. Maranéhna bakal ngahalangan sumebarna omongan anjeun anu kawas ieu. Ku sabab éta, kuring moal nyerahkeun pakarang ka anjeun! ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
--