PANCARAN CAHYA KATILU
I'jaz nu lahir tina wartos-wartos gaib Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat, tina miara ngorana dina unggal abad sareng tina saluyuna sareng unggal tingkatan manusa.
Pancaran cahya ieu kagungan tilu tajalli.
TAJALLI KAHIJI: Wartos-wartos gaibna.
Tajalli ieu kagungan tilu cahya mancorong.
Cahya Mancorong Kahiji: Wartos-wartos gaib ngeunaan mangsa baheula.
Leres, ku basa saurang nu ku kasapukan sadayana ummi sareng tiasa dipercaya, Al-Qur'an Al-Hakîm nyebat kaayaan-kaayaan penting sareng kajadian-kajadian penting para nabi ti jaman Adam dugi ka jaman kabagjaan, ku hiji cara nu ngawartosan kalayan kuat sareng serius pisan, dina pangakuan kitab-kitab saperti Taurat sareng Injil. Dina titik-titik nu disapukan ku kitab-kitab baheula, Al-Qur'an parantos saluyu. Dina bahasan-bahasan nu aranjeunna béda pamadegan, Al-Qur'an mutuskeun hakékat kajadian kalayan ngabenerkeun.
Hartina, paningal Al-Qur'an nu ningali gaib téh ningali kaayaan-kaayaan mangsa baheula leuwih luhur tibatan sakumna Kitab-Kitab Baheula éta; dina pasualan-pasualan nu disapukan, Al-Qur'an ngaberesihkeun kitab-kitab éta kalayan ngabenerkeun; dina pasualan-pasualan nu dibéda-bedakeun, Al-Qur'an janten pamutus nu ngabenerkeun. Padahal wartos Al-Qur'an ngeunaan kajadian sareng kaayaan mangsa baheula sanés pagawéan akal, dugi ka tiasa diwartoskeun ku akal. Malah mangrupa carita nu gumantung kana ngadangukeun. Sedengkeun carita nu ditepikeun téh husus ka jalma-jalma nu tiasa maca sareng nyerat. Ku kasapukan réncang sareng musuh, Al-Qur'an lungsur ka saurang nu henteu maca sareng henteu nyerat, nu kasohor tiasa dipercaya sareng disifatan ku gelar ummi.
Ogé Al-Qur'an ngawartosan kaayaan-kaayaan mangsa baheula ku hiji cara, dugi ka medar saolah-olah ningali sadaya kaayaan éta. Margi Al-Qur'an nyandak simpul kahirupan sareng roh hiji kajadian nu panjang, teras ngajantenkeunana bubuka pikeun tujuanana. Hartina, gurat-gurat badag sareng ringkesan dina Al-Qur'an némbongkeun yén Nu Némbongkeun ieu ringkesan sareng gurat badag Ningali sakumna mangsa baheula sareng sadaya kaayaanana. Margi ahli hiji jalma dina hiji élmu atanapi seni némbongkeun kaparigelan sareng kamampuhanana ku hiji kecap nu ringkes sareng hiji karya seni alit nu ngandung gurat badag; kitu ogé ringkesan-ringkesan sareng roh-roh kajadian nu disebatkeun dina Al-Qur'an némbongkeun yén Nu Ngadawuhkeun éta parantos Ngaliputan sareng Ningali sadaya kajadian, sareng upami ungkara ieu diidinan, Ngawartosan kalayan kaparigelan nu luar biasa.
Cahya Mancorong Kadua: Wartos-wartos gaib ngeunaan mangsa payun.
Ieu bagian wartos kagungan seueur rupa. Bagian kahiji husus. Husus kanggo sawaréh ahli paningal batin sareng kawalian.
Upamina, Muhyiddin-i Arabî parantos mendakan seueur pisan wartos gaib dina Surah ﺍﻟٓﻢٓ ٭ ﻏُﻠِﺒَﺖِ ﺍﻟﺮُّﻭﻡُ. Imam Rabbani parantos ningali isyarat-isyarat sareng wartos seueur urusan gaib tina aksara-aksara muqatta'ah dina awal surah, sareng saterasna... Pikeun para alim batin, Al-Qur'an ti awal dugi ka ahir kaasup rupa wartos gaib. Sedengkeun urang badé masihan isyarat kana hiji bagian nu pikeun umum. Ieu ogé kagungan seueur pisan tingkatan. Urang ngan badé medar hiji tingkatan.
Tah Al-Qur'an Al-Hakîm Ngadawuh ka Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ: {(Catetan handap): Ku margi ayat-ayat nu ngawartosan gaib ieu parantos dipedar dina seueur pisan tafsir, sareng lantaran kasalahan buru-buru nu disababkeun ku niat nyitak nganggo aksara heubeul ka pangarangna, di dieu ayat-ayat henteu dipedar sareng gudang-gudang nu ajén éta tetep ditutup.} ﻓَﺎﺻْﺒِﺮْ ﺍِﻥَّ ﻭَﻋْﺪَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺣَﻖٌّ ٭ ﻟَﺘَﺪْﺧُﻠُﻦَّ ﺍﻟْﻤَﺴْﺠِﺪَ ﺍﻟْﺤَﺮَﺍﻡَ ﺍِﻥْ ﺷَٓﺎﺀَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍٰﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻣُﺤَﻠِّﻘ۪ﻴﻦَ ﺭُﺅُﺳَﻜُﻢْ ﻭَ ﻣُﻘَﺼِّﺮ۪ﻳﻦَ لَا ﺗَﺨَﺎﻓُﻮﻥَ ٭ﻫُﻮَ ﺍﻟَّﺬ۪ٓﻯ ﺍَﺭْﺳَﻞَ ﺭَﺳُﻮﻟَﻪُ ﺑِﺎﻟْﻬُﺪٰﻯ ﻭَﺩ۪ﻳﻦِ ﺍﻟْﺤَﻖِّ ﻟِﻴُﻈْﻬِﺮَﻩُ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ ﻛُﻠِّﻪ۪ ٭ ﻭَﻫُﻢْ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ﻏَﻠَﺒِﻬِﻢْ ﺳَﻴَﻐْﻠِﺒُﻮﻥَ ﻓ۪ﻰ ﺑِﻀْﻊِ ﺳِﻨ۪ﻴﻦَ ﻟِﻠّٰﻪِ الْاَمْرُ ٭ ﻓَﺴَﺘُﺒْﺼِﺮُ ﻭَﻳُﺒْﺼِﺮُﻭﻥَ ﺑِﺎَﻳِّﻜُﻢُ ﺍﻟْﻤَﻔْﺘُﻮﻥُ ٭ ﺍَﻡْ ﻳَﻘُﻮﻟُﻮﻥَ ﺷَﺎﻋِﺮٌ ﻧَﺘَﺮَﺑَّﺺُ ﺑِﻪ۪ ﺭَﻳْﺐَ ﺍﻟْﻤَﻨُﻮﻥِ ﻗُﻞْ ﺗَﺮَﺑَّﺼُﻮﺍ ﻓَﺎِﻧّ۪ﻰ ﻣَﻌَﻜُﻢْ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤُﺘَﺮَﺑِّﺼ۪ﻴﻦَ ٭ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻳَﻌْﺼِﻤُﻚَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ٭ ﻓَﺎِﻥْ ﻟَﻢْ ﺗَﻔْﻌَﻠُﻮﺍ ﻭَ ﻟَﻦْ ﺗَﻔْﻌَﻠُﻮﺍ ٭ ﻭَ ﻟَﻦْ ﻳَﺘَﻤَﻨَّﻮْﻩُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ٭ ﺳَﻨُﺮ۪ﻳﻬِﻢْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻨَﺎ ﻓِﻰ الْاٰفَاقِ ﻭَﻓ۪ٓﻰ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻬِﻢْ ﺣَﺘّٰﻰ ﻳَﺘَﺒَﻴَّﻦَ ﻟَﻬُﻢْ ﺍَﻧَّﻪُ ﺍﻟْﺤَﻖُّ ٭ ﻗُﻞْ ﻟَﺌِﻦِ ﺍﺟْﺘَﻤَﻌَﺖِ الْاِنْسُ ﻭَﺍﻟْﺠِﻦُّ ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﺗُﻮﺍ ﺑِﻤِﺜْﻞِ ﻫٰﺬَﺍ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ لَا ﻳَﺎْﺗُﻮﻥَ ﺑِﻤِﺜْﻠِﻪ۪ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺎﻥَ ﺑَﻌْﻀُﻬُﻢْ ﻟِﺒَﻌْﺾٍ ﻇَﻬ۪ﻴﺮًﺍ ٭ ﻳَﺎْﺗِﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺑِﻘَﻮْﻡٍ ﻳُﺤِﺒُّﻬُﻢْ ﻭَﻳُﺤِﺒُّﻮﻧَﻪُٓ ﺍَﺫِﻟَّﺔٍ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ
Ieu wartos-wartos gaib nu diedalkeun ku seueur ayat saperti ﺍَﻋِﺰَّﺓٍ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮ۪ﻳﻦَ ﻳُﺠَﺎﻫِﺪُﻭﻥَ ﻓ۪ﻰ ﺳَﺒ۪ﻴﻞِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ وَلَا ﻳَﺨَﺎﻓُﻮﻥَ ﻟَﻮْﻣَﺔَ لَٓائِمٍ ٭ ﻭَﻗُﻞِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺳَﻴُﺮ۪ﻳﻜُﻢْ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻓَﺘَﻌْﺮِﻓُﻮﻧَﻬَﺎ ٭ ﻗُﻞْ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦُ ﺍٰﻣَﻨَّﺎ ﺑِﻪ۪ ﻭَﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﻨَﺎ ﻓَﺴَﺘَﻌْﻠَﻤُﻮﻥَ ﻣَﻦْ ﻫُﻮَ ﻓ۪ﻰ ضَلَالٍ ﻣُﺒ۪ﻴﻦٍ ٭ ﻭَﻋَﺪَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﻣِﻨْﻜُﻢْ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻴَﺴْﺘَﺨْﻠِﻔَﻨَّﻬُﻢْ ﻓِﻰ الْاَرْضِ ﻛَﻤَﺎ ﺍﺳْﺘَﺨْﻠَﻒَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠِﻬِﻢْ ﻭَﻟَﻴُﻤَﻜِّﻨَﻦَّ ﻟَﻬُﻢْ ﺩ۪ﻳﻨَﻬُﻢُ ﺍﻟَّﺬِﻯ ﺍﺭْﺗَﻀٰﻰ ﻟَﻬُﻢْ ﻭَﻟَﻴُﺒَﺪِّﻟَﻨَّﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِ ﺧَﻮْﻓِﻬِﻢْ ﺍَﻣْﻨًﺎ, nu parantos kajantenan kalayan leres pisan. Tah wartos-wartos gaib sapertos kieu, tanpa ragu, kalayan serius sareng kayakinan nu sampurna, ku cara nu ngaraoskeun kapastian nu kuat, tina basa hiji jalma nu jadi sasaran seueur pisan bantahan sareng kritik, sareng nu bakal éléh pangakuanana ku hiji kasalahan nu pangleutikna, tangtos némbongkeun yén jalma éta nampi pangajaran ti Gusti Guru-na Nu Azali, teras nyaurkeunana.
Cahya Mancorong Katilu: Wartos-wartos gaib ngeunaan hakékat-hakékat Ilahi, hakékat-hakékat alam sareng urusan-urusan aherat.
Leres, katerangan Al-Qur'an ngeunaan hakékat Ilahi sareng katerangan alamna nu muka rusiah alam sareng ngébréhkeun mamanahan panyiptaan alam, mangrupa wartos-wartos gaib nu pangpentingna. Margi milarian sareng mendakan éta hakékat-hakékat gaib kalayan istiqamah di antawis jalan-jalan sasar nu henteu aya watesna, sanés sareng moal tiasa janten karya akal manusa. Dipikawanoh yén ahli-ahli hikmah manusa nu pangjeniusna, ku akalna henteu ngahontal pasualan nu pangleutikna tina éta pasualan-pasualan.
Ogé, saatos Al-Qur'an ngajelaskeun hakékat-hakékat Ilahi sareng hakékat-hakékat alam nu ditémbongkeunana, saatos murnina haté sareng diberesihanana nafsu, saatos majuna roh sareng sampurnana akal, akal-akal manusa nyaur "Anjeun leres", teras nampi éta hakékat-hakékat. Ka Al-Qur'an aranjeunna nyaur "Bârakalloh". Sabagéan katerangan sareng bukti ieu bagian parantos kaliwat dina Kalimah Kasabelas. Henteu diperyogikeun ngulang deui.
Sedengkeun kaayaan-kaayaan aherat sareng alam barzah, sanaos akal manusa henteu tiasa ngahontal sareng ningali ku dirina sorangan, akal manusa ngabuktikeun éta ku jalan-jalan nu ditémbongkeun Al-Qur'an dugi ka darajat ningali. Dina Kalimah Kasapuluh, parantos dipedar sareng dibuktikeun sakumaha leres tur sajatina ieu wartos gaib Al-Qur'an. Mangga tingali éta Kalimah.
TAJALLI KADUA: Ngorana Al-Qur'an. Dina unggal abad Al-Qur'an miara seger sareng ngorana, saperti nembé lungsur.
Leres, ku margi Al-Qur'an minangka khutbah azali nyarios sakaligus ka sadaya tingkatan manusa dina sadaya abad, Al-Qur'an kedah salawasna ngora nu terus aya sapertos kitu. Sareng ogé parantos katingal tur tetep katingal sapertos kitu. Malah dumasar kana unggal abad di antawis abad-abad nu béda pamikiran sareng béda kamampuhan, Al-Qur'an nyanghareupan, ngajantenkeun ningali sareng masihan pangajaran, saolah-olah husus pikeun éta abad. Karya-karya sareng hukum-hukum manusa janten sepuh saperti manusa, robih sareng digentos. Nanging hukum sareng kaidah Al-Qur'an sakitu tetep sareng pageuhna, dugi ka beuki kaliwat abad-abad, beuki némbongkeun kakuatanana.
Leres, abad ayeuna nu paling percaya kana dirina sareng nutup ceulina kana dawuhan Al-Qur'an ieu, sareng jalma-jalma ahli kitab dina ieu abad, sakitu peryogina kana dawuhan Al-Qur'an nu nungtun ﻳَٓﺎ ﺍَﻫْﻞَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ﻳَٓﺎ ﺍَﻫْﻞَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ, dugi ka saolah-olah éta dawuhan langsung nujul kana abad ieu; sareng lafaz ﻳَﺎ ﺍَﻫْﻞَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ogé ngandung harti ﻳَﺎ ﺍَﻫْﻞَ ﺍﻟْﻤَﻜْﺘَﺐِ. Kalayan sadaya kuatna, sadaya segerna sareng sadaya ngorana, Al-Qur'an nyebarkeun panggero ﻳَٓﺎ ﺍَﻫْﻞَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ﺗَﻌَﺎﻟَﻮْﺍ ﺍِﻟٰﻰ ﻛَﻠِﻤَﺔٍ ﺳَﻮَٓﺍﺀٍ ﺑَﻴْﻨَﻨَﺎ ﻭَ ﺑَﻴْﻨَﻜُﻢْ ka penjuru-penjuru alam.
Upamina, nalika jalma-jalma sareng jamaah-jamaah henteu mampuh nandingan Al-Qur'an, peradaban ayeuna, nu mangrupa hasil pamikiran sakumna umat manusa, panginten jin ogé, parantos nyandak kaayaan nandingan Al-Qur'an. Nandingan i'jaz Al-Qur'an ku sihir-sihirna. Ayeuna, pikeun ngabuktikeun i'jaz Al-Qur'an sareng pangakuan ayat ﻗُﻞْ ﻟَﺌِﻦِ ﺍﺟْﺘَﻤَﻌَﺖِ الْاِنْسُ ﻭَﺍﻟْﺠِﻦُّ di payuneun lawan anyar nu pikasieuneun ieu, urang badé ngabandingkeun dasar-dasar sareng kaidah-kaidah nu ditetepkeun ku peradaban kalayan nandingan, sareng dasar-dasar Al-Qur'an.
Dina darajat kahiji: Babandingan sareng timbangan ti Kalimah Kahiji dugi ka Kalimah Kadua Puluh Lima, sareng hakékat-hakékat éta Kalimah-Kalimah sareng ayat-ayat nu janten awalna, ngabuktikeun i'jaz sareng unggulna Al-Qur'an di payuneun peradaban kalayan pasti saperti dua kali dua sami sareng opat.
Dina darajat kadua: Ngaringkes sawaréh kaidahna, sakumaha parantos dibuktikeun dina Kalimah Kadua Belas.
Tah peradaban ayeuna, kalayan filsafatna, dina kahirupan masarakat manusa nampi "kakuatan" minangka titik pananggeuhan. Nganggap "kauntungan" minangka udagan. Ngawanohkeun "pacogrégan" minangka kaidah kahirupan. Nganggap "rasa ras sareng kabangsaan nu négatif" minangka patalian jamaah-jamaah. Tujuanana nyaéta sawaréh "hiburan" pikeun nyugemakeun kahoyong-kahoyong nafsu sareng nambahan pangabutuh manusa.
Padahal sipat kakuatan téh ngalangkungan wates. Sipat kauntungan téh silih rebut di luhurna, margi henteu cekap pikeun unggal kahayang. Sipat kaidah pacogrégan téh silih tabrak. Sipat rasa ras téh ngalangkungan wates, margi nguatkeun dirina ku ngelek nu sanés.
Tah lantaran kaidah-kaidah peradaban ieu, babarengan sareng sadaya kasaéanana, peradaban ngan masihan hiji rupa kabagjaan lahiriah ka dua puluh persén manusa, sareng ngalungkeun dalapan puluh persén kana henteu tengtrem sareng malarat.
Sedengkeun hikmah Al-Qur'an nampi "haq" minangka titik pananggeuhan gaganti kakuatan. Dina tujuan, nampi "kaluhuran ahlak sareng rido Ilahi" gaganti kauntungan. Dina kahirupan, ngajantenkeun "kaidah silih tulungan" minangka dasar gaganti kaidah pacogrégan. Dina patalian jamaah-jamaah, nampi "patalian agama, golongan sareng lemah cai" gaganti rasa ras sareng kabangsaan. Tujuan-tujuanana nyaéta ngahalangan kahoyong-kahoyong nafsu nu ngalangkungan wates kalayan henteu sah, ngadorong roh kana perkara-perkara nu luhur sareng nyugemakeun rasa-rasana nu luhung; ogé nganteurkeun manusa kana sampurnana kamanusaan sareng ngajantenkeun anjeunna manusa.
Sipat haq nyaéta kasapukan. Sipat kaluhuran ahlak nyaéta silih rojong. Sipat silih tulungan nyaéta geura ngabantosan sasama. Sipat agama nyaéta duduluran sareng silih tarik. Sipat ngabeungkeut nafsu ammarah ku dikakangan, sareng ngabébaskeun roh ku dicambuk kana sampurna, nyaéta kabagjaan dua nagri.
Tah peradaban ayeuna, babarengan sareng kasaéan-kasaéan nu dicandak tina agama-agama samawi sateuacanna, hususna tina pituduh Al-Qur'an, parantos éléh ku cara sapertos kieu di payuneun Al-Qur'an dina paningal hakékat.
Darajat katilu: Tina rébuan pasualan, urang ngan badé némbongkeun tilu atanapi opat pasualan minangka conto. Leres, kaidah-kaidah sareng hukum-hukum Al-Qur'an, ku margi sumping ti azali, bakal teras dugi ka abadi. Éta henteu janten sepuh sareng dihukum paéh sapertos hukum-hukum peradaban. Salawasna ngora, kuat.
Upamina, peradaban kalayan sadaya pakumpulan amalna, kalayan sadaya aturan sareng disiplinna nu kuat tur maksa, kalayan sadaya tempat atikan ahlakna, henteu mampuh nandingan dua pasualan Al-Qur'an Al-Hakîm sareng parantos éléh. Upamina ﻭَﺍَﻗ۪ﻴﻤُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﻠٰﻮﺓَ ﻭَﺍٰﺗُﻮﺍ ﺍﻟﺰَّﻛٰﻮﺓَ ٭ ﻭَﺍَﺣَﻞَّ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟْﺒَﻴْﻊَ ﻭَﺣَﺮَّﻡَ ﺍﻟﺮِّﺑٰﻮﺍ. Urang badé ngajelaskeun unggulna Al-Qur'an nu i'jaz ieu ku hiji bubuka. Nyaéta:
Sakumaha parantos dibuktikeun dina İşaratü'l-İ'caz, sakumaha sumber sadaya lampah barontak manusa téh hiji kecap, sumber sadaya ahlak goréng ogé hiji kecap.
Kecap kahiji: "Abdi mah sing wareg, upami batur paéh kalaparan, naon urusan abdi."
Kecap kadua: "Anjeun damel, abdi tuang."
Leres, dina kahirupan masarakat manusa, golongan luhur sareng jalma awam, nyaéta jalma-jalma beunghar sareng malarat, tiasa hirup tengtrem ku saimbangna. Tatapakan saimbang éta nyaéta: Dina golongan luhur aya welas sareng asih, dina golongan handap aya hormat sareng tumut. Ayeuna kecap kahiji parantos ngadorong golongan luhur kana zalim, ahlak goréng sareng tanpa welas asih. Kecap kadua ngadorong jalma awam kana dendam, sirik sareng perjuangan; sakumaha parantos nyabut katengtreman manusa salami sababaraha abad, dina abad ieu, salaku hasil tina perjuangan pagawéan ngalawan modal, parantos lumangsung kajadian-kajadian agung Éropa nu dipikawanoh ku unggal jalma.
Tah peradaban, kalayan sadaya pakumpulan amal, sakola ahlak sareng disiplin ogé aturan nu kuat, henteu tiasa ngadamékeun dua golongan manusa éta, sareng henteu tiasa ngubaran dua raheut kahirupan manusa nu pikasieuneun.
Al-Qur'an nyabut kecap kahiji tina dasarna ku "wajibna zakat", teras ngubaranana. Nyabut dasar kecap kadua ku "haramna riba", teras ngubaranana. Leres, ayat Al-Qur'an nangtung dina panto alam sareng nyaur ka riba: "Dilarang!" Ngadawuh ka manusa: "Kanggo nutup panto paséa, tutup panto bank." Maréntah ka murid-muridna: "Ulah lebet!"
Dasar Kadua: Peradaban henteu nampi sababaraha pamajikan. Hukum Al-Qur'an éta dianggapna ngalawan hikmah sareng henteu luyu sareng mangpaat manusa. Leres, upami hikmah perkawinan ngan nyugemakeun syahwat, sababaraha pasangan éta malah kedah sabalikna. Padahal ku kasaksian sadaya sato sareng pangakuan tutuwuhan nu kawin, parantos pasti yén hikmah sareng tujuan perkawinan nyaéta baranahan. Sedengkeun nikmat nyugemakeun syahwat mangrupa upah alit nu dipaparin ku rohmat supados éta tugas dilakukeun.
Ku margi dina hikmah sareng hakékat, perkawinan téh kanggo turunan, kanggo langgengna jinis; tangtos hiji awéwé nu ngan tiasa ngalahirkeun sakali dina sataun, ngan tiasa dibuahan dina satengah sasih sareng dina umur lima puluh taun eureun tina baranahan, henteu cekap pikeun lalaki nu dina kalolobaan waktos tiasa ngabuahan dugi ka umur saratus taun; ku margi éta peradaban kapaksa nampi seueur pisan imah palacuran.
Dasar Katilu: Peradaban nu henteu nimbangkeun ngritik ayat ku margi Al-Qur'an masihan sapertilu ka awéwé. Padahal dina kahirupan masarakat, seuseueurna hukum dumasar kana kaayaan mayoritas; dina kaayaan mayoritas, hiji awéwé mendakan saurang nu badé miarana. Sedengkeun lalaki kapaksa damel babarengan sareng saurang nu badé janten tanggunganana sareng masrahkeun nafkahna ka anjeunna. Tah ku cara ieu, upami hiji awéwé nyandak satengah ti ramana, salakina nyumponan kakiranganana. Upami lalaki nyandak dua bagian ti ramana, hiji bagianna bakal dipasihkeun kanggo ngurus awéwé nu dikawinna, ku kituna sami sareng sadérék awéwéna. Tah kaadilan Al-Qur'an merlukeun sapertos kieu, sareng parantos netepkeun sapertos kieu. {(Catetan handap): Ieu hiji bagian tina pangbélaan dina dokumén banding nu nyanghareupan pangadilan sareng ngajantenkeun pangadilan cicing. Ieu parantos janten catetan handap pikeun ieu tempat:
"Sim kuring ogé nyaur ka pangadilan kaadilan: Hiji kaputusan nu henteu adil, nu ngahukum jalma nu nafsirkeun hiji kaidah Ilahi nu paling suci tur sajati dina kahirupan masarakat tilu ratus lima puluh juta manusa dina unggal abad salami sarébu tilu ratus lima puluh taun, dumasar kana pangakuan sareng kasapukan tilu ratus lima puluh rébu tafsir, sareng kalayan nuturkeun kayakinan karuhun urang nu parantos kaliwat salami sarébu tilu ratus lima puluh taun; tangtos upami aya kaadilan dina beungeut bumi, éta kaputusan bakal ditampik sareng ieu hukuman bakal dibatalkeun."}
Dasar Kaopat: Sakumaha Al-Qur'an ngalarang nyembah arca kalayan kuat, Al-Qur'an ogé ngalarang nyembah gambar, nu mangrupa hiji rupa tiruan nyembah arca. Sedengkeun peradaban nganggap gambar-gambar minangka kasaéanana sareng badé ngalawan Al-Qur'an. Padahal gambar nu aya kalangkang atanapi tanpa kalangkang mangrupa zalim nu ngabatu, atanapi ria nu ngawujud dina awak, atanapi hawa nafsu nu ngawujud dina rupa jasmani; ku ngadorong kahoyong, éta ngadorong manusa kana zalim, ria sareng hawa nafsu.
Ogé Al-Qur'an, kalayan welas asih pikeun miara kahormatan awéwé, maréntahkeun aranjeunna nganggo tabir isin. Supados sumber-sumber welas asih éta henteu kasiksa ku hina di handapeun suku kahoyong-kahoyong nu keji. Supados henteu janten alat kahoyong, sapertos barang dagangan nu henteu penting. {(Catetan handap): Ngeunaan nutupan awéwé, Lem'a Kadua Puluh Opat tina Mektup Katilu Puluh Hiji parantos ngabuktikeun kalayan pasti pisan yén: Nutupan diri téh fitrah pikeun awéwé. Ngaleungitkeun éta panutup téh ngalawan fitrah.} Sedengkeun peradaban ngaluarkeun awéwé ti imahna, nyoéh tabirna, sareng ogé ngajantenkeun manusa sasar. Padahal kahirupan kulawarga terus hirup ku silih hormat sareng silih pikanyaah antawis awéwé sareng lalaki. Sedengkeun buka-bukaan ngaleungitkeun hormat sareng kanyaah nu tulus, sareng parantos ngaracun kahirupan kulawarga.
Hususna, yén nyembah gambar parantos ngoyagkeun ahlak kalayan goréng sareng janten sabab muragna roh tiasa kahartos tina ieu: Sapertos ningali layon awéwé nu geulis, nu parantos pupus sareng peryogi rohmat, kalayan paningal syahwat sareng kahoyong, sakumaha ngaruksakna ahlak. Kitu ogé ningali kalayan miara kahoyong kana gambar-gambar awéwé nu parantos pupus atanapi gambar-gambar awéwé nu hirup nu mangrupa saperti layon-layon alitna, ngoyagkeun sareng ngaruksak rasa-rasa manusa nu luhur dugi ka jero.
Tah sapertos tilu conto ieu, masing-masing tina rébuan pasualan Al-Qur'an, babarengan sareng ngabantosan nyumponan kabagjaan manusa di dunya, ogé ngabantosan kahirupanana nu langgeng. Anjeun tiasa nimbangkeun pasualan-pasualan sanés dumasar kana pasualan-pasualan nu parantos disebat.
Sapertos peradaban ayeuna éléh ngalawan kaidah-kaidah Al-Qur'an ngeunaan kahirupan masarakat manusa sareng bangkrut dina jihat hakékat di payuneun i'jaz maknawi Al-Qur'an; kitu ogé filsafat Éropa sareng hikmah manusa nu mangrupa roh peradaban, dibandingkeun sareng hikmah Al-Qur'an ku timbangan-timbangan dina dua puluh lima Kalimah; dina babandingan dua hikmah, parantos dibuktikeun kalayan pasti yén hikmah filsafat téh lemah sareng hikmah Al-Qur'an téh mu'jizat. Sakumaha dina Kalimah Kasabelas sareng Kadua Belas parantos dibuktikeun lemah sareng bangkrutna hikmah filsafat, sareng i'jaz sareng beungharna hikmah Al-Qur'an, anjeun tiasa ningalina.
Ogé sakumaha peradaban ayeuna éléh di payuneun i'jaz hikmah Al-Qur'an dina élmu sareng amal, kitu ogé babandingan sastra sareng balaghah peradaban sareng sastra sareng balaghah Al-Qur'an: Sapertos babandingan ceurik tanpa harepan saurang yatim nu kaleungitan indungna, kalayan sedih nu poék, sareng sora nyanyian saurang tukang nginum nu mabok dina kaayaan hina (hartina lagu), sareng nyanyian saurang nu mikanyaah kalayan luhur, kalayan sedih ku paturay samentawis nu pinuh ku sono sareng harepan; ogé sareng qasidah-qasidah lemah cai nu ngahudang sumanget pikeun ngadorong kana kameunangan atanapi perang sareng pangorbanan nu luhur.
Margi sastra sareng balaghah, tina jihat pangaruh gayana, masihan sedih atanapi kabingahan. Sedengkeun sedih aya dua bagian: Boh sumping tina leungitna jalma-jalma nu dipikaasih, nyaéta sedih nu poék tina henteu aya nu dipikaasih sareng henteu aya nu ngurus; ieu sedih nu dipasihkeun ku sastra peradaban nu kacampur ku sasar, nyembah tabiat sareng biasa lalawora. Sedih kadua sumping tina paturay sareng jalma-jalma nu dipikaasih, nyaéta nu dipikaasih aya, paturayna masihan sedih nu pinuh ku sono. Tah ieu sedih nu dipasihkeun Al-Qur'an, nu ngedalkeun hidayah sareng nyebarkeun cahya.
Sedengkeun kabingahan, éta ogé aya dua bagian: Hiji ngadorong nafsu kana kahoyong-kahoyongna. Éta sipat sastra peradaban nu midangkeun téater, pilem sareng novel. Kabingahan kadua mangrupa pangdorong nu lemes, sopan sareng suci, nu ngajantenkeun nafsu cicing, sareng ngadorong roh, haté, akal sareng sir batin ngahontal perkara-perkara nu luhur, lemah cai asalna, tempat cicingna nu langgeng sareng jalma-jalma nu dipikaasih di aherat; éta kabingahan nu dipasihkeun ku Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat, nu nganteurkeun sareng ngahudang sumanget manusa kana sawarga, kabagjaan langgeng sareng ningali kaéndahan Alloh.
Tah harti agung sareng hakékat gedé nu diedalkeun ku ﻗُﻞْ ﻟَﺌِﻦِ ﺍﺟْﺘَﻤَﻌَﺖِ الْاِنْسُ ﻭَﺍﻟْﺠِﻦُّ ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﺗُﻮﺍ ﺑِﻤِﺜْﻞِ ﻫٰﺬَﺍ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ لَا ﻳَﺎْﺗُﻮﻥَ ﺑِﻤِﺜْﻠِﻪ۪ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺎﻥَ ﺑَﻌْﻀُﻬُﻢْ ﻟِﺒَﻌْﺾٍ ﻇَﻬ۪ﻴﺮًﺍ, ku jalma-jalma nu pamahamanana kawates sareng lantaran henteu taliti, disangka hiji gambaran nu mustahil kanggo balaghah nu kaleuleuwihi. Hâsyâ! Éta sanés kaleuleuwihi, sanés gambaran nu mustahil; éta balaghah nu mangrupa hakékat sorangan, sareng dina wangun nu mungkin tur parantos kajantenan.
Hiji jihat éta gambaran nyaéta: Hartina, upami sadaya kecap éndah manusa sareng jin nu henteu ngalir tina Al-Qur'an sareng sanés kagungan Al-Qur'an dikumpulkeun, éta henteu tiasa sabanding sareng Al-Qur'an. Sareng ogé henteu kantos tiasa, ku kituna henteu tiasa ditémbongkeun.
Jihat kadua nyaéta: Hartina, peradaban, hikmah filsafat sareng sastra asing, nu mangrupa hasil pamikiran sareng buah usaha jin sareng manusa, malah setan-setan, aya dina tingkatan lemah di payuneun hukum, hikmah sareng balaghah Al-Qur'an. Sakumaha conto-contona parantos urang témbongkeun.
TAJALLI KATILU: Al-Qur'an Al-Hakîm saolah-olah langsung nyanghareup kalayan husus ka unggal golongan manusa dina unggal abad, tur nyarios ka éta golongan.
Leres, Al-Qur'an nu ngajak sareng masihan pangajaran ka sadaya anak Adam kalayan sadaya tingkatanana kana iman nu mangrupa élmu nu pangluhurna sareng pangtalitina, kana makrifatullah nu mangrupa élmu nu panglegana tur caang, sareng kana hukum-hukum Islam nu mangrupa pangaweruh nu pangpentingna tur rupa-rupa, kedah pisan masihan pangajaran nu luyu sareng unggal jinis sareng unggal golongan. Padahal pangajaran téh hiji, henteu béda-béda. Upami kitu, dina pangajaran nu sami kedah aya tingkatan-tingkatan. Dumasar kana darajatna, masing-masing nyandak bagian pangajaranana tina hiji tabir di antawis tabir-tabir Al-Qur'an. Urang parantos nyebat seueur conto hakékat ieu. Éta tiasa ditingali. Ngan di dieu urang masihan isyarat kana hiji atanapi dua bagianna, sareng ngan kana bagian pamahaman hiji atanapi dua tingkatan:
Upamina ﻟَﻢْ ﻳَﻠِﺪْ ﻭَﻟَﻢْ ﻳُﻮﻟَﺪْ ٭ ﻭَﻟَﻢْ ﻳَﻜُﻦْ ﻟَﻪُ ﻛُﻔُﻮًﺍ ﺍَﺣَﺪٌ. Bagian pamahaman golongan awam nu mangrupa golongan nu seueur tina ieu nyaéta: "Alloh Maha Suci tina bapa, anak, nu sabanding sareng garwa."
Golongan nu langkung tengah, tina ieu ngartos "nampik kailahian Kangjeng Nabi Isa 'alaihis-salam, malaikat sareng perkara-perkara nu dilahirkeun". Margi nampik perkara nu mustahil lahirna henteu aya mangpaatna, ku kituna dina balaghah dipimaksud hiji akibat hukum nu bakal aya mangpaatna. Tah maksud tina nampik anak sareng nu ngalahirkeun, nu husus pikeun jasmani, nyaéta nampik kailahian jalma-jalma nu kagungan anak, nu ngalahirkeun sareng nu sabanding, sareng némbongkeun yén maranéhna henteu pantes janten sesembahan. Tina ieu rusiah, Surah Ihlas tiasa masihan mangpaat ka unggal jalma sareng dina unggal waktos.
Bagian pamahaman golongan nu sakedik langkung maju: "Alloh Maha Suci tina sadaya patalian sareng mahluk nu méré kesan ngalahirkeun atanapi dilahirkeun. Mantenna Maha Beresih tina sekutu, nu ngabantosan sareng sasama jinis. Malah patalian-Na sareng mahluk nyaéta Nyiptakeun. Ku paréntah 'kun fayakun', ku Kersa-Na Nu Azali sareng ku Pilihan-Na, Mantenna Nyiptakeun. Mantenna Maha Suci tina unggal patalian nu ngalawan sampurna, saperti medal sacara wajib, kapaksa sareng medal tanpa pilihan."
Bagian pamahaman golongan nu langkung luhur: Alloh Nu Azali, Nu Langgeng Salawasna, Nu Awal sareng Nu Ahir. Tina jihat naon ogé, boh dina Zat-Na, boh dina Sifat-Na, boh dina pagawéan-Na, henteu aya Nu Sabanding, Nu Sarua, Nu Sarupa, Nu Sapertos, Nu Diconto atanapi Nu Nyarupaan Mantenna. Ngan dina pagawéan sareng Syuun-Na aya ibarat nu ngedalkeun babandingan: ﻭَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺍﻟْﻤَﺜَﻞُ الْاَعْلٰى
Anjeun tiasa nimbangkeun golongan-golongan nu masing-masing kagungan bagian, saperti golongan ahli makrifat, golongan nu mikanyaah sareng golongan siddiqin, dumasar kana ieu tingkatan-tingkatan.
Conto kadua: Upamina ﻣَﺎ ﻛَﺎﻥَ ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺍَﺑَٓﺎ ﺍَﺣَﺪٍ ﻣِﻦْ ﺭِﺟَﺎﻟِﻜُﻢْ. Bagian pamahaman golongan kahiji tina ieu nyaéta: "Zaid, nu mangrupa abdi Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ atanapi nu dipaparin dawuhan 'anak abdi', parantos megatkeun garwana nu mulya lantaran anjeunna nganggap garwana henteu sabanding sareng dirina. Ku paréntah Alloh, Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ parantos ngawinna. Ayat ngadawuh: 'Upami Nabi nyaur ka aranjeun anak abdi, anjeunna nyaur tina jihat risalah. Tina jihat pribadina, anjeunna sanés rama aranjeun, dugi ka awéwé-awéwé nu dikawinna henteu luyu kanggo anjeunna.'"
Bagian pamahaman golongan kadua nyaéta: Hiji pamingpin agung ningali ka rahayatna ku welas asih saperti bapa. Upami éta pamingpin mangrupa raja ruhani sacara lahir sareng batin, dina éta waktos rahayatna ningali anjeunna minangka rama, saperti anak-anakna nu sajati, margi welas asihna saratus kali langkung luhur tibatan asih hiji rama. Ku margi paningal minangka rama henteu tiasa robih janten paningal minangka salaki, sareng paningal minangka putri ogé henteu gampil robih janten paningal minangka garwa, dina pikiran umum perkawinan Kangjeng Nabi ﷺ sareng putri-putri jalma mukmin henteu luyu sareng ieu rusiah; ku kituna Al-Qur'an ngadawuh: "Kangjeng Nabi ﷺ mikanyaah aranjeun tina paningal rohmat Ilahi, ngurus aranjeun saperti rama. Tina jihat kerasulan, aranjeun saperti anak-anakna. Nanging tina jihat pribadi kamanusaanna, anjeunna sanés rama aranjeun, dugi ka henteu luyu pikeun anjeunna nyandak garwa ti antawis aranjeun."
Bagian katilu ngartos sapertos kieu: Hartina, aranjeun ulah ngadamel cacad sareng dosa ku nyambung ka Kangjeng Nabi ﷺ, ngandelkeun sampurnana sareng percanten kana welas asihna nu saperti rama. Leres, seueur jalma nu percaya ka jalma-jalma agungna sareng panungtunna, teras males. Malah sakapeung nyaur "Solat urang parantos dilakukeun." (Saperti sawaréh kaum Alevi.)
Pangajaran Lemes Kaopat: Sawaréh ngartos hiji isyarat gaib tina ayat ieu, nyaéta: Putra-putra lalaki Kangjeng Nabi ﷺ moal tetep dugi ka darajat lalaki déwasa, sareng dumasar kana hiji hikmah, turunanana tina lalaki moal tetep. Ngan ku ungkara "lalaki" masihan isyarat yén anjeunna rama awéwé-awéwé, ku kituna turunanana tina awéwé bakal terus aya. Sadaya puji kanggo Alloh, turunan Fatimah nu diberkahan, nu mangrupa bulan purnama nu caang tina dua runtuyan nu pinuh ku cahya saperti Hasan sareng Husain, terus miara turunan maknawi sareng jasmani Panonpoé Kanabian. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪
(Sorot Cahya Kahiji, kalayan tilu pancaranana, parantos réngsé.)
SOROT CAHYA KADUA
Sorot Cahya Kadua kagungan tilu nur.
NUR KAHIJI
Sanaos kalayan kasaksian rébuan imam nu jenius dina élmu bayan sareng ma'ani, saperti Zamakhsyari, Sakkaki sareng Abdul Qahir Al-Jurjani, parantos pasti yén dina sakabéh susunan Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat aya lancar nu raos, salamet nu unggul, silih rojong nu pageuh, saimbang nu kuat, silih tulungan nu kuat di antawis kalimah sareng bagian-bagianna, sareng silih ngawaler nu luhung di antawis ayat sareng tujuan-tujuanana; nalika aya dalapan atanapi salapan sabab penting nu tiasa megatkeun sareng ngaruksak silih ngawaler, silih tulungan, silih rojong, lancar sareng salamet éta, sabab-sabab éta malah parantos masihan kakuatan kana lancar, salamet sareng silih rojongna. Ngan éta sabab-sabab dugi ka hiji darajat ngalaksanakeun pangaruhna, sareng ngaluarkeun sirahna tina tabir aturan sareng lancarna. Nanging sapertos sababaraha bagian nu nonjol sareng pucuk mancung kaluar tina tangkal nu rata tur saragam; éta henteu kaluar pikeun ngaruksak saimbangna tangkal. Malah kaluar pikeun masihan buah nu mangrupa sumber sampurna sareng éndah tangkal nu dihias éta. Kitu pisan sabab-sabab ieu ogé ngaluarkeun pucuk-pucukna nu mancung dina susunan Al-Qur'an nu ngalir, pikeun ngedalkeun harti-harti nu ajén.
Tah Al-Qur'an Al-Mubin éta, sanaos lungsur salami dua puluh taun dumasar kana tempat pangabutuh, sabagian-sabagian, misah-misah; kagungan sampurna saimbang nu sapertos kieu, dugi ka némbongkeun patalian saolah-olah parantos lungsur sakali.
Ogé Al-Qur'an éta, sanaos sumping salami dua puluh taun sareng dumasar kana sabab-sabab lungsur nu béda-béda tur henteu sarua, némbongkeun sampurnana silih rojong sapertos kieu; saolah-olah lungsur ku hiji sabab wungkul.
Ogé Al-Qur'an éta, sanaos sumping minangka waleran patarosan-patarosan nu béda-béda sareng diulang, némbongkeun campur tur ngahiji dugi ka darajat nu pangluhurna. Saolah-olah mangrupa waleran hiji patarosan wungkul.
Ogé Al-Qur'an, sanaos sumping pikeun ngajelaskeun hukum seueur kajadian nu robih-robih, némbongkeun katartiban nu sampurna sapertos kieu, dugi ka saolah-olah mangrupa katerangan hiji kajadian wungkul.
Ogé Al-Qur'an, sanaos lungsur kalayan dawuhan nu nyaluyukeun diri dina gaya-gaya nu luyu sareng pamahaman jalma-jalma nu diajak nyarios nu henteu aya watesna, dina kaayaan nu béda tur rupa-rupa, némbongkeun sarupa nu saé sareng lancar nu éndah, dugi ka saolah-olah kaayaan téh hiji, sareng darajat pamahaman téh hiji; Al-Qur'an némbongkeun lancar saperti cai.
Ogé Al-Qur'an éta, sanaos nyarios ka seueur golongan nu diajak nyarios nu silih jauh, kagungan gampilna katerangan, luhung tur padetna aturan sareng écésna ngajantenkeun ngartos sapertos kieu, dugi ka saolah-olah nu diajak nyarios ngan hiji golongan. Malah unggal golongan nganggap yén nu diajak nyarios dina dasarna ngan dirina.
Ogé Al-Qur'an, sanaos lungsur pikeun nganteurkeun sareng nungtun kana sawaréh tujuan pituduh nu béda-béda tur lalaunan, kagungan istiqamah nu sampurna, taliti dina saimbang sareng katartiban nu saé sapertos kieu, dugi ka saolah-olah tujuan téh hiji.
Tah sabab-sabab ieu, sanaos mangrupa sabab kacau, parantos dianggo dina i'jaz katerangan, lancar sareng saimbangna Al-Qur'an. Leres, unggal jalma nu haténa tanpa kasakit, akalna lempeng, nuranina tanpa panyakit sareng rasana séhat, ningali dina katerangan Al-Qur'an lancar nu éndah, saimbang nu mancorong, nada nu raos sareng fasahah nu tunggal. Ogé jalma nu kagungan panon séhat dina paningal batinna ningali yén dina Al-Qur'an aya hiji panon, nu ningali sakumna alam kalayan lahir sareng batinna sacara écés, saperti hiji kaca di payuneun panon; ngabalikeunana sakumaha nu dipikahayang, sareng nyarioskeun harti-harti éta kaca ku cara nu dipikahayang.
Upami urang ngajelaskeun hakékat Nur Kahiji ieu ku conto-conto, diperlukeun sababaraha jilid. Ku kituna sim kuring cekap ku katerangan-katerangan ngeunaan bukti ieu hakékat dina risalah-risalah Arab sim kuring sanés, dina İşaratü'l-İ'caz sareng dina dua puluh lima Kalimah ieu; sareng minangka conto, sim kuring némbongkeun sakumna Al-Qur'an sakaligus.