PANUTUP
Dua kilatan i'jaz tina kilatan-kilatan i'jaz Al-Qur'an parantos aya dina Tétés Kaopat Belas Kalimah Kasalapan Belas, nyaéta pangulangan anu dianggap janten sabab kakurangan sarta ringkesna dina élmu-élmu jagat raya, masing-masing janten sumber hiji kilatan i'jaz. Ogé, hiji kilatan i'jaz Al-Qur'an anu mancorong dina beungeut mu'jizat para nabi di Al-Qur'an parantos ditémbongkeun kalayan écés dina Tingkat Kadua Kalimah Kadua Puluh. Langkung ti éta, seueur kilatan i'jaz anu sapertos kitu disebatkeun dina Kalimah-kalimah anu sanés sareng risalah basa Arab sim kuring; kalayan nyukupkeun ku éta, urang ngan nyarios kieu:
Hiji deui mu'jizat Al-Qur'an nyaéta kieu: Sakumaha sadaya mu'jizat para nabi parantos némbongkeun hiji ukiran i'jaz Al-Qur'an, kitu ogé Al-Qur'an kalayan sadaya mu'jizatna janten hiji mu'jizat Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ. Sareng sadaya mu'jizat Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ ogé janten hiji mu'jizat Al-Qur'an anu némbongkeun hubungan Al-Qur'an sareng Alloh; ku katémbongna hubungan éta, unggal kecapna janten hiji mu'jizat. Sabab waktu éta hiji kecap, kawas hiji siki, sacara maknawi tiasa ngandung hiji tangkal hakékat-hakékat. Ogé tiasa aya hubungan sareng sadaya anggota hiji hakékat anu kacida gedéna, kawas puseur haté. Ogé ku ngandelkeun élmu anu ngalingkup sareng kersa anu henteu aya tungtungna, ku aksarana, susunanana, kaayaanana, sarta tempatna, éta tiasa ningal kana perkara-perkara anu henteu aya watesna. Tah ku rusiah ieu, para ulama élmu huruf ngaku yén aranjeunna mendakan rusiah-rusiah anu sabanding sareng hiji kaca tina hiji aksara Al-Qur'an, sarta ngabuktikeun pangakuanana ka para ahli élmu éta.
Kumpulkeun dina pandangan sadaya sorot cahya, pancaran, kilatan cahya, nur, sareng pancaran cahya ti awal risalah dugi ka dieu; tingali sadayana sakaligus. Pangakuan di awal ayeuna, minangka hasil anu pasti, nyaéta ﻗُﻞْ ﻟَﺌِﻦِ ﺍﺟْﺘَﻤَﻌَﺖِ الْاِنْسُ ﻭَﺍﻟْﺠِﻦُّ ﻋَﻠٰٓﻰ ﺍَﻥْ ﻳَﺎْﺗُﻮﺍ ﺑِﻤِﺜْﻞِ ﻫٰﺬَﺍ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ لَا ﻳَﺎْﺗُﻮﻥَ ﺑِﻤِﺜْﻠِﻪ۪ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺎﻥَ ﺑَﻌْﻀُﻬُﻢْ ﻟِﺒَﻌْﺾٍ ﻇَﻬ۪ﻴﺮًﺍ, dibaca tur diumumkeun ku aranjeunna kalayan sora anu luhur. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺆَﺍﺧِﺬْﻧَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻧَﺴ۪ﻴﻨَٓﺎ ﺍَﻭْ ﺍَﺧْﻄَﺎْﻧَﺎ ٭ ﺭَﺏِّ ﺍﺷْﺮَﺡْ ﻟ۪ﻰ ﺻَﺪْﺭ۪ﻯ ٭ ﻭَﻳَﺴِّﺮْﻟ۪ٓﻰ ﺍَﻣْﺮ۪ﻯ ٭ ﻭَﺍﺣْﻠُﻞْ ﻋُﻘْﺪَﺓً ﻣِﻦْ ﻟِﺴَﺎﻧ۪ﻰ ٭ ﻳَﻔْﻘَﻬُﻮﺍ ﻗَﻮْﻟ۪ﻰ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﺍَﻓْﻀَﻞَ ﻭَ ﺍَﺟْﻤَﻞَ ﻭَ ﺍَﻧْﺒَﻞَ ﻭَ ﺍَﻇْﻬَﺮَ ﻭَ ﺍَﻃْﻬَﺮَ ﻭَ ﺍَﺣْﺴَﻦَ ﻭَﺍَﺑَﺮَّ ﻭَ ﺍَﻛْﺮَﻡَ ﻭَ ﺍَﻋَﺰَّ ﻭَ ﺍَﻋْﻈَﻢَ ﻭَ ﺍَﺷْﺮَﻑَ ﻭَ ﺍَﻋْﻠٰﻰ ﻭَ ﺍَﺯْﻛٰﻰ ﻭَ ﺍَﺑْﺮَﻙَ ﻭَ ﺍَﻟْﻄَﻒَ ﺻَﻠَﻮَﺍﺗِﻚَ ﻭَ ﺍَﻭْﻓٰﻰ ﻭَ ﺍَﻛْﺜَﺮَ ﻭَ ﺍَﺯْﻳَﺪَ ﻭَ ﺍَﺭْﻗٰﻰ ﻭَ ﺍَﺭْﻓَﻊَ ﻭَ ﺍَﺩْﻭَﻡَ سَلَامِكَ صَلَاةً ﻭَ سَلَامًا ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔً ﻭَ ﺭِﺿْﻮَﺍﻧًﺎ ﻭَ ﻋَﻔْﻮًﺍ ﻭَ ﻏُﻔْﺮَﺍﻧًﺎ ﺗَﻤْﺘَﺪُّ ﻭَ ﺗَﺰ۪ﻳﺪُ ﺑِﻮَﺍﺑِﻞِ ﺳَﺤَﺎﺋِﺐِ ﻣَﻮَﺍﻫِﺐِ ﺟُﻮﺩِﻙَ ﻭَ ﻛَﺮَﻣِﻚَ ﻭَ ﺗَﻨْﻤُﻮﺍ ﻭَ ﺗَﺰْﻛُﻮﺍ ﺑِﻨَﻔَﺎﺋِﺲِ ﺷَﺮَﺍﺋِﻒِ ﻟَﻄَﺎﺋِﻒِ ﺟُﻮﺩِﻙَ ﻭَ ﻣِﻨَﻨِﻚَ ﺍَﺯَﻟِﻴَّﺔً ﺑِﺎَﺯَﻟِﻴَّﺘِﻚَ لَا ﺗَﺰُﻭﻝُ ﺍَﺑَﺪِﻳَّﺔً ﺑِﺎَﺑَﺪِﻳَّﺘِﻚَ لَا ﺗَﺤُﻮﻝُ ﻋَﻠٰﻰ ﻋَﺒْﺪِﻙَ ﻭَ ﺣَﺒ۪ﻴﺒِﻚَ ﻭَ ﺭَﺳُﻮﻟِﻚَ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺧَﻴْﺮِ ﺧَﻠْﻘِﻚَ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺍﻟْﺒَﺎﻫِﺮِ اللَّامِعِ ﻭَ ﺍﻟْﺒُﺮْﻫَﺎﻥِ ﺍﻟﻈَّﺎﻫِﺮِ ﺍﻟْﻘَﺎﻃِﻊِ ﻭَ ﺍﻟْﺒَﺤْﺮِ ﺍﻟﺬَّﺍﺧِﺮِ ﻭَ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺍﻟْﻐَﺎﻣِﺮِ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﻤَﺎﻝِ ﺍﻟﺰَّﺍﻫِﺮِ ﻭَ الْجَلَالِ ﺍﻟْﻘَﺎﻫِﺮِ ﻭَ ﺍﻟْﻜَﻤَﺎﻝِ ﺍﻟْﻔَﺎﺧِﺮِ صَلَاتَكَ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﺻَﻠَّﻴْﺖَ ﺑِﻌَﻈَﻤَﺔِ ﺫَﺍﺗِﻚَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ صَلَاةً ﺗَﻐْﻔِﺮُ ﺑِﻬَﺎ ﺫُﻧُﻮﺑَﻨَﺎ ﻭَ ﺗَﺸْﺮَﺡُ ﺑِﻬَﺎ ﺻُﺪُﻭﺭَﻧَﺎ ﻭَ ﺗُﻄَﻬِّﺮُ ﺑِﻬَﺎ ﻗُﻠُﻮﺑَﻨَﺎ ﻭَ ﺗُﺮَﻭِّﺡُ ﺑِﻬَﺎ ﺍَﺭْﻭَﺍﺣَﻨَﺎ ﻭَ ﺗُﻘَﺪِّﺱُ ﺑِﻬَﺎ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭَﻧَﺎ ﻭَ ﺗُﻨَﺰِّﻩُ ﺑِﻬَﺎ ﺧَﻮَﺍﻃِﺮَﻧَﺎ ﻭَ ﺍَﻓْﻜَﺎﺭَﻧَﺎ ﻭَ ﺗُﺼَﻔّ۪ﻰ ﺑِﻬَﺎ ﻛُﺪُﻭﺭَﺍﺕِ ﻣَﺎ ﻓ۪ﻰ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭِﻧَﺎ ﻭَ ﺗَﺸْﻔ۪ﻰ ﺑِﻬَﺎ ﺍَﻣْﺮَﺍﺿَﻨَﺎ ﻭَ ﺗَﻔْﺘَﺢُ ﺑِﻬَﺎ ﺍَﻗْﻔَﺎﻝَ ﻗُﻠُﻮﺑِﻨَﺎ ﺭَﺑَّﻨَﺎ لَا ﺗُﺰِﻍْ ﻗُﻠُﻮﺑَﻨَﺎ ﺑَﻌْﺪَ ﺍِﺫْ ﻫَﺪَﻳْﺘَﻨَﺎ ﻭَﻫَﺐْ ﻟَﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﻟَﺪُﻧْﻚَ ﺭَﺣْﻤَﺔً ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻮَﻫَّﺎﺏُ ﻭَ ﺍٰﺧِﺮُ ﺩَﻋْﻮٰﻳﻬُﻢْ ﺍَﻥِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ٭ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ
--
TAMBIHAN KAHIJI
(Tina tambihan-tambihan anu dihijikeun kana Kalimah Kadua Puluh Lima dumasar kana tempatna, ieu téh darajat katujuh belas dina Tingkat Kahiji Şuâ Katujuh.)
Pangumbara dunya anu henteu kacapéan sareng henteu wareg ieu, anu uninga yén iman téh tujuan hirup sarta kahirupan tina hirup di dunya ieu, sarta nu ngumbara bari naroskeun Rabb-na ka jagat raya, nyarios ka haténa sorangan: “Urang tingal kana kitab anu disebut Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat, anu katelah dawuhan Zat anu urang milarian, anu pangsohorna, pangmancorongna, sareng pangngawasana di dunya ieu, sarta dina unggal abad nangtang sakumna jalma anu henteu pasrah kana éta, supados urang uninga naon anu didawuhkeun ku éta. Nanging, pangheulana kedah dibuktikeun yén kitab ieu téh kitab Gusti Khâliq urang.” Kalayan kitu anjeunna ngamimitian milarian.
Ku sabab pangumbara ieu hirup dina jaman ieu, pangheulana anjeunna ningali Risale-i Nur, anu janten kilatan-kilatan i'jaz maknawi Al-Qur'an, sarta ningali yén saratus tilu puluh risalahna téh pangajaran anu lemes, cahya, sareng tafsir anu dasar tina ayat-ayat Al-Furqan. Sanaos Risale-i Nur nyebarkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an kalayan perjuangan ka sakuliah tempat dina abad anu sakitu keukeuh sareng mungkirna ieu, henteu saurang ogé tiasa ngalawanana. Ku éta kabuktian yén Al-Qur'an, anu janten guruna, sumberna, tempat rujukanana, sareng panonpoéna, téh asal ti langit, sanés ucapan manusa.
Malah Kalimah Kadua Puluh Lima sareng bagian ahir Mektup Kasalapan Belas, anu ngan hiji bukti Al-Qur'an tina ratusan bukti Risale-i Nur, parantos ngabuktikeun yén Al-Qur'an téh mu'jizat tina opat puluh jihat kalayan cara anu ngajantenkeun saha waé anu ningali, tibatan ngritik atanapi ngabantah, malah kagum kana bukti-buktina, ngahargaanana, sareng seueur muji. Anjeunna masrahkeun jihat ngabuktikeun i'jaz Al-Qur'an sareng yén éta saéstuna dawuhan Alloh ka Risale-i Nur, sarta ngan nengetan sababaraha titik anu némbongkeun kaagunganana ku hiji isyarat singget.
Titik Kahiji: Sakumaha Al-Qur'an, kalayan sadaya mu'jizatna sareng sadaya hakékatna anu janten dalil kabeneranana, janten hiji mu'jizat Muhammad 'alaihis-solatu was-salam, kitu ogé Muhammad 'alaihis-solatu was-salam, kalayan sadaya mu'jizatna, dalil-dalil kanabianana, sareng kasampurnaan élmuna, janten hiji mu'jizat Al-Qur'an sarta hiji bukti anu pasti yén Al-Qur'an téh dawuhan Alloh.
Titik Kadua: Al-Qur'an, babarengan sareng robahna kahirupan masarakat, parantos ngalakukeun, ngalanggengkeun, sareng ngatur hiji revolusi dina diri, haté, roh, akal, kahirupan pribadi, kahirupan masarakat, sareng kahirupan pulitik manusa di dunya ieu kalayan cara anu sakitu pinuh ku cahya, kabagjaan, sareng hakékatna, nepi ka salami opat belas abad, dina unggal menit, genep rébu genep ratus genep puluh genep ayatna dibaca kalayan panghormatan anu sampurna ku létah sahenteuna langkung ti saratus juta manusa. Éta ngadidik manusa, nyucikeun nafsuna, sareng ngaberesihan haténa; masihan muka sareng maju ka roh, kalurusan sareng cahya ka akal, sarta kahirupan sareng kabagjaan kana hirup. Tangtos kitab sapertos kitu henteu aya tandinganana; éta ahéng, luar biasa, sarta mu'jizat.
Titik Katilu: Al-Qur'an parantos némbongkeun balaghah ti abad éta dugi ka ayeuna, nepi ka ngirangan darajat kasidah-kasidah para sastrawan anu pangsohorna, anu ditulis ku emas dina témbok Ka'bah sarta kawentar ku nami “Mu'allaqat Sab'ah”, dugi ka putri Labid nyarios nalika nurunkeun kasidah ramana ti Ka'bah: “Payuneun ayat-ayat, ieu parantos henteu ngagaduhan ajén.”
Ogé, nalika saurang sastrawan Badui ngadangu ayat ﻓَﺎﺻْﺪَﻉْ ﺑِﻤَﺎ ﺗُﺆْﻣَﺮُ dibaca, anjeunna sujud. Ditanya ka anjeunna: “Naha anjeun parantos janten Muslim?” Anjeunna ngajawab: “Henteu, sim kuring sujud kana balaghah ayat ieu.”
Ogé, rébuan imam jenius sareng sastrawan anu ahli sapertos 'Abdul-Qahir Jurjani, Sakkaki, sareng Zamakhsyari, anu janten para jenius élmu balaghah, parantos mutuskeun kalayan ijma sareng kasapukan yén: “Balaghah Al-Qur'an ngalangkungan daya manusa, henteu tiasa dihontal.”
Ogé, ti mangsa éta, sanaos éta salawasna ngondang kana médan tandingan sarta ngumumkeun kalayan cara anu nyabak urat sastrawan sareng ahli balaghah anu reueus sareng sombong sarta ngarecah kareueusna: “Bawa tandingan hiji surah waé, atanapi tampi binasa sareng hina di dunya sareng aherat,” para ahli balaghah anu keukeuh dina abad éta ninggalkeun tandingan anu janten jalan pondok ku mawa tandingan hiji surah, sarta milih jalan perang anu panjang tur nempatkeun nyawa sareng hartana dina bahaya. Ieu ngabuktikeun yén ngalangkungan jalan pondok éta henteu mungkin.
Ogé, jutaan kitab basa Arab anu ditulis ti mangsa éta, anu para sobat Al-Qur'an nyerat ku kahayang nyarupaan sareng niron Al-Qur'an sarta para musuhna ogé ku dorongan ngalawan sareng ngritik Al-Qur'an, sarta anu maju ku patepungna pamikiran, aya sumebar. Malah jalma anu pangawamna ogé, upami ngadangukeun yén henteu aya hiji ogé anu tiasa ngahontal éta, tangtos bakal nyarios: “Al-Qur'an ieu henteu sami sareng kitab-kitab ieu, sarta henteu aya dina darajatna. Kedah aya di handapeunana atanapi di saluhureun sadayana.” Henteu aya hiji jalma, henteu aya hiji jalma kafir, malah henteu aya hiji jalma bodo di dunya, anu tiasa nyarios yén éta aya di handapeun sadayana. Hartina darajat balaghahna aya di saluhureun sadayana.
Malah saurang jalmi maca ayat ﺳَﺒَّﺢَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ. Anjeunna nyarios: “Sim kuring henteu tiasa ningali balaghahna anu dianggap luar biasa.” Dinyarioskeun ka anjeunna: “Anjeun ogé angkat ka mangsa éta sapertos pangumbara ieu, teras dangukeun di dinya.” Nalika anjeunna ngabayangkeun dirina aya di dinya sateuacan Al-Qur'an, anjeunna ningali yén sakumna anu aya di alam téh kacau, poék, kaku, henteu ngagaduhan kasadaran sareng pancén, aya dina hiji rohangan kosong anu henteu aya wates sareng tungtungna, dina dunya anu henteu maneuh tur fana. Sakaligus, nalika ngadangukeun ayat ieu tina létah Al-Qur'an, anjeunna ningali:
Ayat ieu muka hiji tabir sareng nyaangan di luhur jagat raya sarta dina beungeut dunya, nepi ka ucapan azali sareng dawuhan anu langgeng salawasna ieu masihan pangajaran ka mahluk sadar anu ngararangkay dina jajaran abad-abad, sarta némbongkeun yén jagat raya ieu ibarat hiji masjid agung. Anjeunna nyaksian yén sadaya mahluk, kalayan langit sareng bumi di payun, aya dina kaayaan hirup, zikir, sareng tasbih, sarta bungah sareng sugema dina pancén-pancénna kalayan pinuh ku sumanget. Ku ngaraosan darajat balaghah ayat ieu sarta ngabandingkeun ayat-ayat anu sanés sareng éta, anjeunna ngartos hiji hikmah tina rébuan hikmah yén wirahma balaghah Al-Qur'an parantos ngaliput satengah bumi sareng saperlima umat manusa, sarta ngajaga megahna karajaanana kalayan panghormatan anu sampurna salami opat belas abad tanpa pegat.
Titik Kaopat: Al-Qur'an parantos némbongkeun kamanisan anu sakitu sajatina, nepi ka loba pangulangan anu ngajantenkeun bosen sanajan kana perkara anu pangmanisna, pikeun anu maca Al-Qur'an malah henteu ngabosenkeun. Kanggo jalma anu haténa henteu ruksak sareng rasa nikmatna henteu ruksak, ngulang macana nambahan kamanisanana. Ti mangsa baheula, ieu parantos diaku ku sadayana sarta parantos janten paribasa.
Ogé, éta parantos némbongkeun segerna, mudana, sumanget rumaja, sareng anéhna, nepi ka sanaos parantos hirup opat belas abad sarta gampang aya dina leungeun sadayana, éta ngajaga segerna siga nembé diturunkeun ayeuna. Unggal abad ningalina dina kaayaan ngora, siga nyarios langsung ka abad éta. Sanaos unggal golongan élmu nyimpen seueur pisan salinanana di gigireunana supados salawasna tiasa nyandak mangpaat tina éta, sarta nuturkeun sareng nyonto gaya ungkapna, éta tetep ngajaga anéhna dina gaya sareng cara nerangkeunana sakumaha aslina.
Titik Kalima: Hiji sisi Al-Qur'an aya dina mangsa katukang, hiji sisi dina mangsa nu bakal datang. Sakumaha akar sareng hiji jangjangna téh hakékat-hakékat anu disapukan ku para nabi baheula, sarta Al-Qur'an ngabenerkeun sareng nguatkeun aranjeunna, ogé aranjeunna ngabenerkeun Al-Qur'an ku basa kaayaan anu cocog, kitu ogé buah-buahna sapertos wali sareng asfiya anu nyandak kahirupan tina éta, ku kasampurnaanana anu hirup, nuduhkeun yén tangkal anu diberkahanna téh hirup, pinuh ku limpahan, sarta museur kana hakékat. Sadaya tarekat kawalian anu leres sareng sadaya élmu Islam anu pinuh ku hakékat, anu tumuwuh sareng hirup dina panyalindungan jangjang kadua, nyaksian yén Al-Qur'an téh kabeneran éta sorangan, tempat ngumpulna hakékat-hakékat, sarta kaahéngan anu henteu aya tandinganana dina ngawengku sadayana.
Titik Kagenep: Genep jihat Al-Qur'an pinuh ku cahya, némbongkeun kajujuran sareng kabeneranana. Leres, handapeunana pilar-pilar hujjah sareng bukti, di luhureunana kilatan-kilatan cap i'jaz, di payuneunana sareng dina tujuanana hadiah-hadiah kabagjaan dunya sareng aherat, sarta di tukangeunana salaku tempat ngandelkeun, hakékat-hakékat wahyu samawi. Di katuhuna, ngabenerkeunana ku dalil ti akal-akal anu lempeng anu henteu kaétang; di kéncana, tengtremna haté anu saleres-leresna sarta kataji sareng pasrah anu tulus tina haté-haté anu séhat sareng nurani-nurani anu beresih. Sakumaha sadaya ieu ngabuktikeun yén Al-Qur'an téh hiji bénténg samawi sareng bumi anu luar biasa, ahéng, kuat, sarta henteu tiasa diserang, ogé ti genep kalungguhan, anu nandatanganan yén éta kabeneran éta sorangan, jujur, sanés ucapan manusa, sarta henteu aya kasalahanana, pangheulana Gusti Nu Ngatur jagat raya ieu, anu ngajantenkeun kabiasaan salawasna némbongkeun kaéndahan, ngajaga kahadéan sareng kabeneran, sarta ngancurkeun sareng ngaleungitkeun tukang palsu sareng tukang fitnah minangka hiji dasar lampah-Na, ngabenerkeun sareng nandatanganan Al-Qur'an ku Maparin tempat panghormatan sareng darajat hasil anu pangditarimana, pangluhurna, sarta pangpinuhna ku hikmah di alam. Kitu ogé, kapercayaan sareng panghormatan kana éta ti éta pribadi ﷺ anu janten sumber Islam sarta hiji panarjamah Al-Qur'an, anu langkung ti sadayana; kaayaanana siga kulem nalika éta diturunkeun; ucapan-ucapanana anu sanés anu henteu tiasa ngahontal atanapi nyarupaanana sanajan saeutik; sareng, sanaos anjeunna ummi, nerangkeun kajadian-kajadian jagat raya anu sajati dina mangsa katukang sareng nu bakal datang sacara gaib ku Al-Qur'an tanpa ragu kalayan yakin; ogé éta panarjamah, anu di handapeun paningal panon-panon anu kacida talitina henteu katémbong hiji tipu daya atanapi hiji kaayaan anu salah, ngimani sareng ngabenerkeun unggal hukum Al-Qur'an kalayan sakumna kakuatanana nepi ka henteu aya perkara anu tiasa ngoyagkeunana; sadaya ieu ogé nandatanganan yén Al-Qur'an téh samawi, leres, sarta dawuhan anu diberkahan ti Gusti Khâliq Rahîm-na.
Ogé, hubungan saperlima umat manusa, panginten bagian panggedéna, kana Al-Qur'an anu aya payuneun panon kalayan kataji sareng taat kana agama, sarta ngadangukeun kalayan mikacinta hakékat sareng pinuh ku sono; sarta, dumasar kana kasaksian seueur tanda, kajadian, sareng paningal batin, jin, malaikat, sareng mahluk ruhani ogé ngumpul di sakurilingna kawas kukupu nalika éta dibaca kalayan mikacinta kabeneran, téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an ditampi ku jagat raya sarta aya dina tempat anu pangluhurna.
Ogé, sadaya lapisan umat manusa, ti anu pangbodona sareng pangawamna dugi ka anu pangpinterna sareng pangalimna, masing-masing nyandak bagian anu lengkep tina pangajaran Al-Qur'an sarta ngartos hakékat-hakékat anu pangjerona. Sarta masing-masing golongan, sapertos para mujtahid agung dina ratusan widang sareng élmu Islam, hususna syariat anu agung, sareng para ahli talungtik anu jenius dina usuluddin sareng élmu kalam, ngaluarkeun sadaya kabutuhan sareng jawaban anu patali sareng élmuna tina Al-Qur'an. Ieu téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an téh sumber kabeneran sarta tambang hakékat.
Ogé, para sastrawan Arab anu pangmajuna dina sastra, anu dugi ka ayeuna henteu janten Muslim, sanaos peryogi pisan ngalawan, nolak mawa tandingan ngan hiji jihat balaghahna, nyaéta hiji surahna waé, padahal aya tujuh jihat agung i'jaz Al-Qur'an. Sarta para ahli balaghah anu sohor sareng ulama jenius anu sumping dugi ka ayeuna sarta hoyong ngahontal kasohoran ku tandingan, henteu tiasa ngalawan hiji ogé jihat i'jaz-na, tur cicing kalayan henteu mampuh. Ieu téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an téh mu'jizat sarta ngalangkungan daya manusa.
Leres, tina jihat hiji ucapan katémbong ajénna, luhurna, sareng balaghahna ku ditaroskeun “Ti saha sumpingna, ka saha sumpingna, sareng pikeun naon?”, moal aya tandingan Al-Qur'an sarta henteu tiasa dihontal. Sabab Al-Qur'an téh pangandika sareng dawuhan Rabb sakumna alam sarta Gusti Khâliq sakumna jagat raya; hiji paguneman-Na anu henteu ngagaduhan tanda naon waé anu tiasa nunjukkeun tiruan atanapi dipaksakeun tina jihat naon waé. Éta diturunkeun ka anu diutus pikeun ngawakilan sakumna manusa, malah sakumna mahluk, anu janten pihak anu ditujukeun dawuhan anu pangsohorna sareng pangkasohorna ti umat manusa. Kakuatan sareng jembarna iman anu ditujukeun dawuhan éta ngalimpahkeun Islam anu agung, ngangkat anu kagunganana ka maqam Qab Qausain kalayan janten tempat katémbongna dawuhan Shamad. Al-Qur'an nerangkeun sareng medar pasualan-pasualan anu patali sareng kabagjaan dunya sareng aherat, hasil-hasil diciptakeunna jagat raya sareng maksud-maksud Rabb di dinya, sarta iman anu pangluhurna sareng pangjembarna ti anu ditujukeun dawuhan éta, anu nyangking sadaya hakékat Islam. Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat némbongkeun sadaya sisi jagat raya anu agung kawas hiji peta, hiji jam, atanapi hiji imah, malik-malikkeunana, sarta ku carana ngungkabkeun sareng ngajarkeun Gusti Nu Ngadamelna. Tangtos henteu mungkin mawa tandinganana sarta henteu tiasa ngahontal darajat i'jaz-na.
Ogé, rébuan ulama anu ahli, kacida cerdasna tur taliti, anu nafsirkeun Al-Qur'an, anu sawaréhna masing-masing nyerat tafsir tilu puluh, opat puluh, malah tujuh puluh jilid, parantos némbongkeun sareng ngabuktikeun kalayan sandaran sareng dalilna kaunggulan, pangajaran anu lemes, sipat husus, rusiah, sareng harti luhur anu henteu kaétang dina Al-Qur'an, sarta seueur wartos gaib tina unggal rupa perkara gaib. Hususna saratus tilu puluh kitab Risale-i Nur, masing-masing ngabuktikeun hiji kaunggulan sareng hiji pangajaran anu lemes Al-Qur'an ku bukti anu pasti. Hususna Mu'cizat-ı Kur'aniye Risalesi; Tingkat Kadua Kalimah Kadua Puluh anu ngaluarkeun seueur kaahéngan peradaban sapertos karéta api sareng kapal terbang tina Al-Qur'an; Şuâ Kahiji anu dingaranan İşarat-ı Kur'aniye anu ngawartoskeun isyarat ayat-ayat kana Risale-i Nur sareng listrik; dalapan risalah alit anu dingaranan Rumuzat-ı Semaniye anu némbongkeun sabaraha tartib, pinuh ku rusiah, sareng pinuh ku hartina aksara-aksara Al-Qur'an; sarta hiji risalah alit pisan anu ngabuktikeun mu'jizat ayat ahir Surah Al-Fath tina lima jihat wartos gaib. Sapertos kitu, unggal bagian Risale-i Nur némbongkeun hiji hakékat sareng hiji cahya Al-Qur'an. Ieu téh hiji tanda pangakuan yén Al-Qur'an henteu aya tandinganana, mu'jizat tur ahéng, sarta di alam anu katingal ieu janten létah alam gaib sareng dawuhan Gusti 'Allâmul Ghuyûb.
Tah pangumbara dunya ngartos yén ku kaunggulan sareng sipat husus Al-Qur'an anu kasebat, anu diisyaratkeun dina genep titik, genep jihat, sareng genep kalungguhan, kakawasaan cahayana anu megah sareng karajaan sucina anu agung parantos nyaangan raray abad-abad, sarta nyaangan beungeut bumi salami sarébu tilu ratus taun, terus lumangsung kalayan panghormatan anu sampurna. Ogé ku sipat-sipat husus éta, unggal aksara Al-Qur'an ngahasilkeun sahenteuna sapuluh pahala, sapuluh kahadéan, sareng sapuluh buah anu langgeng; malah unggal aksara tina sawatara ayat sareng surah ngahasilkeun saratus, sarébu, sareng langkung seueur buah. Dina waktu-waktu anu diberkahan, cahya, pahala, sareng ajén unggal aksara naék tina sapuluh dugi ka ratusan. Éta parantos ngahontal kaistiméwaan suci sapertos kitu. Anjeunna nyarios ka haténa:
Tah Al-Qur'an ieu, anu pinuh ku mu'jizat tina unggal jihat, ku ijma surah-surahna, kasapukan ayat-ayatna, cocogna rusiah-rusiah sareng cahya-cahyana, sarta saluyu buah-buah sareng hasil-hasilna, parantos nyaksian ayana, kaésaan, Sifat-Sifat, sareng Asma-Asma hiji-hijina Wâjibul Wujûd ku cara ngabuktikeun kalayan dalil, nepi ka kasaksian anu henteu kaétang ti sakumna ahli iman ngalimpah tina kasaksianana.
Tah minangka isyarat singget kana pangajaran tauhid sareng iman anu dicandak ku pangumbara ieu tina Al-Qur'an, dina darajat katujuh belas Tingkat Kahiji, kieu:
لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟْﻮَﺍﺟِﺐُ ﺍﻟْﻮُﺟُﻮﺩِ ﺍﻟْﻮَﺍﺣِﺪُ الْاَحَدُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺩَﻝَّ ﻋَﻠٰﻰ ﻭُﺟُﻮﺏِ ﻭُﺟُﻮﺩِﻩ۪ ﻓ۪ﻰ ﻭَﺣْﺪَﺗِﻪِ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥُ ﺍﻟْﻤُﻌْﺠِﺰُ ﺍﻟْﺒَﻴَﺎﻥِ ﺍَﻟْﻤَﻘْﺒُﻮﻝُ ﺍﻟْﻤَﺮْﻏُﻮﺏُ لِاَجْنَاسِ ﺍﻟْﻤَﻠَﻚِ ﻭَ الْاِنْسِ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﺎﻥِّ ﺍَﻟْﻤَﻘْﺮُﻭﺀُ ﻛُﻞُّ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪ۪ ﻓ۪ﻰ ﻛُﻞِّ ﺩَﻗ۪ﻴﻘَﺔٍ ﺑِﻜَﻤَﺎﻝِ الْاِحْتِرَامِ ﺑِﺎَﻟْﺴِﻨَﺔِ ﻣِﺎٰﺕِ ﻣِﻠْﻴُﻮﻥٍ ﻣِﻦْ ﻧَﻮْﻉِ الْاِنْسَانِ ﺍﻟﺪَّﺍﺋِﻢُ ﺳَﻠْﻄَﻨَﺘُﻪُ ﺍﻟْﻘُﺪْﺳِﻴَّﺔُ ﻋَﻠٰﻰ ﺍَﻗْﻄَﺎﺭِ الْاَرْضِ ﻭَ الْاَكْوَانِ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﻭُﺟُﻮﻩِ الْاَعْصَارِ ﻭَ ﺍﻟﺰَّﻣَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻟْﺠَﺎﺭ۪ﻯ ﺣَﺎﻛِﻤِﻴَّﺘُﻪُ ﺍﻟْﻤَﻌْﻨَﻮِﻳَّﺔُ ﺍﻟﻨُّﻮﺭَﺍﻧِﻴَّﺔُ ﻋَﻠٰﻰ ﻧِﺼْﻒِ الْاَرْضِ ﻭَ ﺧُﻤْﺲِ ﺍﻟْﺒَﺸَﺮِ ﻓ۪ﻰ ﺍَﺭْﺑَﻌَﺔَ ﻋَﺸَﺮَ ﻋَﺼْﺮًﺍ ﺑِﻜَﻤَﺎﻝِ الْاِحْتِشَامِ
ﻭَ ﻛَﺬَﺍ: ﺷَﻬِﺪَ ﻭَ ﺑَﺮْﻫَﻦَ ﺑِﺎِﺟْﻤَﺎﻉِ ﺳُﻮَﺭِﻩِ ﺍﻟْﻘُﺪْﺳِﻴَّﺔِ ﺍﻟﺴَّﻤَﺎﻭِﻳَّﺔِ ﻭَ ﺑِﺎِﺗِّﻔَﺎﻕِ ﺍٰﻳَﺎﺗِﻪِ ﺍﻟﻨُّﻮﺭَﺍﻧِﻴَّﺔِ الْاِلٰهِيَّةِ ﻭَ ﺑِﺘَﻮَﺍﻓُﻖِ ﺍَﺳْﺮَﺍﺭِﻩ۪ ﻭَ ﺍَﻧْﻮَﺍﺭِﻩ۪ ﻭَ ﺑِﺘَﻄَﺎﺑُﻖِ ﺣَﻘَﺎﺋِﻘِﻪ۪ ﻭَ ﺛَﻤَﺮَﺍﺗِﻪ۪ ﻭَ ﺍٰﺛَﺎﺭِﻩ۪ ﺑِﺎﻟْﻤُﺸَﺎﻫَﺪَﺓِ ﻭَ ﺍﻟْﻌَﻴَﺎﻥِ parantos disebatkeun.
--
PASUALAN KASAPULUH RISALAH BUBUAHAN ANU JANTEN ŞUÂ KASABELAS
KEMBANG EMİRDAĞ
Ieu waleran anu kacida kuatna kana bantahan-bantahan ngeunaan pangulangan dina Al-Qur'an.
Sadérék-sadérék sim kuring anu dipikaasih tur satia!
Sanaos pasualan ieu janten kusut tur kirang merenah ku kaayaan sim kuring anu kacau, nanging sim kuring uninga kalayan pasti yén di handapeun ungkara anu kusut éta aya hiji rupa i'jaz anu kacida ajénna. Hanjakal sim kuring henteu mampuh ngungkabkeunana. Sanaos ungkarana henteu mancorong, tina jihat patalina sareng Al-Qur'an, éta boh ibadah tafakur, boh cangkang hiji permata anu suci, luhur, tur mancorong. Mangga tingali intan dina leungeunna, sanés pakéanana anu soéh. Upami merenah, jadikeun Pasualan Kasapuluh; upami henteu, tampi minangka hiji serat pikeun ngawaler serat-serat ucapan wilujeng ti aranjeun.
Ogé sim kuring nyerat ieu dina kaayaan kacida geringna, kacau, sarta henteu ngagaduhan dahareun, dina hiji atanapi dua poé dina Ramadan, ku kapaksa kalayan kacida ringkesna tur pondokna, bari ngalebetkeun seueur hakékat sareng sababaraha bukti dina hiji kalimah. Mangga dihampura kakuranganana. {Catetan handap: Minangka Pasualan Kasapuluh pikeun buah Panjara Denizli, ieu téh hiji kembang alit anu pinuh ku cahya ti Emirdağ sareng Ramadan anu mulya ieu. Ku nerangkeun hiji hikmah pangulangan Al-Qur'an, éta ngaleungitkeun sangkaan-sangkaan ahli kasasaran anu bau sareng ngandung racun.}
Sadérék-sadérék sim kuring anu dipikaasih tur satia!
Nalika maca Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat dina Ramadan anu mulya, unggal aya salah sahiji tina tilu puluh tilu ayat anu isyaratna ka Risale-i Nur parantos dipedar dina Şuâ Kahiji, sim kuring ningali yén kaca, lambaran, sarta carita ayat éta ogé dina hiji darajat ningal ka Risale-i Nur sareng murid-muridna tina jihat nyandak pangajaran tina carita. Hususna Ayat An-Nur dina Surah An-Nur, kalayan sapuluh ramo, ningal ka Risale-i Nur; kitu ogé Ayat Poék di tukangeunana ningal lengkep ka lawan-lawanna sarta masihan bagian anu langkung seueur. Sim kuring ngaraosan saolah-olah éta tempat kaluar tina sawaréh, janten ngawengku sadayana, sarta dina abad ieu hiji conto lengkep tina anu ngawengku sadayana éta téh Risale-i Nur sareng murid-muridna.
Leres, pangandika Al-Qur'an, pangheulana nyandak jembar, luhur, sareng ngalingkupna tina kalungguhan jembar rububiyah umum Gusti Nu Ngadawuh Ti Azali; tina kalungguhan jembar pribadi anu ditujukeun dawuhan salaku wawakil umat manusa, malah jagat raya; tina kalungguhan anu kacida jembarna pikeun nungtun sakumna umat putra-putra Adam dina sadaya abad; sarta tina kalungguhan jembar katerangan-katerangan anu kacida luhur tur ngalingkupna ngeunaan hukum-hukum Alloh anu patali sareng dunya sarta aherat, bumi sarta langit, azali sarta salawasna, rububiyah Gusti Khâliq jagat raya, sareng pangaturan sakumna mahluk. Tina jihat ieu, pangandika éta némbongkeun i'jaz sareng ngawengku sadayana anu sakitu luhurna, nepi ka malah darajatna anu lahiriah sareng basajan, anu ngaping pamahaman basajan lapisan awam, anu janten golongan panglobana tina anu ditujukeun pangajaran Al-Qur'an, ogé masihan bagian lengkep ka lapisan anu pangluhurna.
Saolah-olah, sanés ngan hiji pangajaran tina carita sareng hiji pangéling tina carita sajarah, nanging minangka conto-conto tina hiji dasar anu ngawengku sadayana, éta nembé diturunkeun kalayan nyarios ka unggal abad sareng unggal lapisan. Hususna, ku seueur pangulangan nyarios ﺍَﻟﻈَّﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍَﻟﻈَّﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ sarta nerangkeun kalayan teges pisan ancaman-ancaman sareng musibah samawi sarta bumi anu janten hukuman lampah zalim aranjeunna, éta ngajantenkeun ningali lampah zalim abad ieu anu henteu aya tandinganana ku azab anu tumiba ka kaum 'Ad, Tsamud, sareng Fir'aun, sarta masihan panglipur ka ahli iman anu dizaliman ku salametna para nabi sapertos Ibrahim 'alaihis-salam sareng Musa 'alaihis-salam.
Leres, Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat, anu masihan pangajaran kalayan i'jaz anu luhur, némbongkeun ka unggal abad sareng unggal lapisan sakumna mangsa katukang sareng abad-abad anu parantos maot, anu dina pandangan lalawora sareng kasasaran janten tempat henteu aya anu pikasieuneun tur matak reuwas, sarta pakuburan anu nyeri tur musnah, minangka lambaran pangéling anu hirup, hiji alam ahéng anu ti awal dugi ka ahir pinuh ku roh sareng kahirupan, sarta hiji nagri Rabb anu aya tur patali sareng urang. Kawas layar sinéma, sakapeung éta nyandak urang ka mangsa-mangsa éta, sakapeung nyandak mangsa-mangsa éta ka gigireun urang. Kalayan i'jaz anu sami, Al-Qur'an anu kacida agungna ieu masihan pangajaran hikmah anu sajati, pinuh ku cahya, sareng nikmat ka umat manusa, jin, sareng malaikat, ku ngajantenkeun jagat raya ieu, anu dina pandangan kasasaran janten tempat pikasieuneun anu kaku, kacau, maot, tur henteu aya watesna sarta ngaguling dina papisah sareng sirna, minangka hiji kitab Shamad, hiji kota Rahman, sarta hiji paméran karya Rabb. Éta ngahirupkeun anu kaku, ngajantenkeun aranjeunna nyarios hiji sareng nu sanés minangka nu gaduh pancén, sarta buru-buru silih bantosan. Tangtos dina unggal aksarana aya sapuluh, saratus, sarta sakapeung sarébu sareng rébuan pahala; sanaos sakumna jin sareng manusa ngumpul, aranjeunna henteu tiasa mawa tandinganana; éta nyarios ka sakumna putra-putra Adam sareng jagat raya kalayan pas pisan; salawasna ditulis kalayan nikmat dina haté jutaan hafiz; henteu ngabosenkeun ku sering diulang sareng seueur pangulanganana; sanaos seueur tempat sareng kalimah anu tiasa kaliru, éta nempatkeun dirina kalayan sampurna dina pikiran barudak anu lemes tur basajan; sarta karasa pikaresepeun kawas cai Zamzam dina ceuli jalma gering, anu kapangaruhan ku saeutik ucapan, sareng anu nuju sakarat. Éta ngahontal kaistiméwaan suci sapertos kitu sarta masihan kabagjaan dua alam ka murid-muridna.
Sareng, ku rusiah ngajaga kalayan lengkep darajat ummi panarjamahna, tanpa masihan rohangan pikeun usaha dipaksakeun, jieunan, atanapi pamer, éta némbongkeun lancarna anu fitri sarta sumpingna langsung ti langit. Ku hikmah ngaping pamahaman basajan lapisan awam anu panglobana ku dawuhan anu diturunkeun saluyu sareng pamahamanna, éta panglobana muka lambaran anu pangécésna sareng pangnyatana, sapertos langit sareng bumi, sarta ngajarkeun mu'jizat kakawasaan anu luar biasa sareng baris-baris hikmah anu pinuh ku harti di handapeun perkara-perkara biasa éta. Kalayan kitu, éta némbongkeun i'jaz anu éndah dina kasaéan masihan pituduh.
Ku rusiah ngawartoskeun yén éta ogé kitab doa, pangajak, zikir, sareng tauhid anu merlukeun pangulangan, kalayan pangulanganana anu éndah tur amis, éta ngajantenkeun rupa-rupa lapisan anu ditujukeun ngartos seueur harti anu béda-béda dina hiji kalimah sareng hiji carita. Sarta ku rusiah ngawartoskeun yén sanajan perkara-perkara anu pangleutikna sareng pangkirang pentingna dina hiji kajadian sawaréh tur biasa ogé aya dina pandangan welas-Na sarta lingkup pangaturan sareng Kersa-Na, éta nengetan kajadian-kajadian sawaréh para sahabat salaku perkara penting dina ngadegkeun Islam sareng nyusun syariat. Boh tina jihat ayana dasar-dasar anu ngawengku sadayana, boh tina jihat éta kajadian-kajadian sawaréh ngahasilkeun buah-buah anu kacida pentingna kawas siki dina ngadegkeun Islam sareng syariat anu umum, éta ogé némbongkeun hiji rupa i'jaz-na.
Leres, tina jihat kedah diulang lantaran kabutuhan anu malik deui, dina ngadegkeun hiji parobahan anu henteu kaétang ahéngna, henteu aya tungtung pikasieuneunana, sarta jembar, anu salami dua puluh taun masihan pangajaran ka seueur lapisan anu béda-béda salaku waleran kana seueur patarosan anu malikan deui; anu bakal ngarecah jagat raya sarta ngarobah wangunna dina kiamat, ngaleungitkeun dunya sarta ngadegkeun aherat anu agung ngagentosna; anu bakal ngabuktikeun yén sadaya perkara sawaréh sareng sakabéhna, ti zarah dugi ka béntang, aya dina Panangan sareng Pangaturan hiji Zat; sarta anu bakal némbongkeun murka Alloh sareng ambek Rabb kana kajahatan umat manusa anu ngajantenkeun jagat raya, bumi, langit, sareng unsur-unsur ambek, pikeun hasil diciptakeunna jagat raya, diulangna sawatara kalimah anu sakakuat rébuan hasil sareng sawatara ayat anu janten hasil tina dalil-dalil anu henteu kaétang téh sanés kakurangan, nanging hiji i'jaz anu kacida kuatna, hiji balaghah anu kacida luhurna, sarta kakuatan sareng kajelasan ungkara anu kacida cocogna sareng kaayaan.
Upamana, ungkara ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِٔ anu diulang saratus opat belas kali sanaos hiji ayat, sakumaha parantos dipedar dina Lem'a Kaopat Belas Risale-i Nur, téh hiji hakékat anu ngahubungkeun arsy sareng bumi, nyaangan jagat raya, sarta diperyogikeun ku sadayana dina unggal menit, nepi ka sanaos diulang jutaan kali ogé masih diperyogikeun. Éta henteu ngan diperyogikeun unggal dinten kawas roti, nanging kawas hawa sareng cahya, diperyogikeun tur dipikahayang dina unggal menit.
Ogé, upamana, dina Surah ﻃٰﺴٓﻢٓ, ayat ﺍِﻥَّ ﺭَﺑَّﻚَ ﻟَﻬُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰُ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢُ ieu diulang dalapan kali. Ku malikan deui ayat anu sakakuat rébuan hakékat éta pikeun hasil diciptakeunna jagat raya sarta kalayan nami rububiyah umum, pikeun ngajarkeun yén kamulyaan Rabb merlukeun azab kaum-kaum anu zalim sarta sipat Rahîm Alloh ogé merlukeun salametna para nabi anu dicaritakeun dina surah éta, sanaos diulang rébuan kali ogé masih diperyogikeun tur dipikahayang. Éta hiji balaghah luhur anu pinuh ku i'jaz tur ringkes.
Ogé, upamana, ayat ﻓَﺒِﺎَﻯِّ اٰلَٓاءِ ﺭَﺑِّﻜُﻤَﺎ ﺗُﻜَﺬِّﺑَﺎﻥِ anu diulang dina Surah Ar-Rahman sareng ayat ﻭَﻳْﻞٌ ﻳَﻮْﻣَﺌِﺬٍ ﻟِﻠْﻤُﻜَﺬِّﺑ۪ﻴﻦَ dina Surah Al-Mursalat, dua ayat ieu kalayan ngancam nyerukeun ka abad-abad, bumi, sareng langit ngeunaan kufur, henteu sukur, sareng kajahatan jin sareng umat manusa, sarta ngalanggarna hak sakumna mahluk, anu ngajantenkeun jagat raya ambek, bumi sareng langit murka, ngaruksak hasil-hasil diciptakeunna alam, sarta ngabales megahna karajaan Alloh ku mungkir sareng nganggap énténg. Dina pangajaran umum anu patali sareng rébuan hakékat sareng sakakuat rébuan pasualan sapertos kitu, sanaos diulang rébuan kali ogé masih diperyogikeun. Éta hiji i'jaz anu agung tur hiji balaghah ringkes anu éndah.
Ogé, upamana, dina munajat Nabi anu dingaranan Cevşenü'l-Kebir, anu janten hiji rupa munajat Al-Qur'an anu sajati tur lengkep sarta hiji rupa sari anu kaluar tina Al-Qur'an, saratus kali ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ ﻳَﺎ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍَﻧْﺖَ الْاَمَانُ الْاَمَانُ ﺧَﻠِّﺼْﻨَﺎ ﻭَ ﺍَﺟِﺮْﻧَﺎ ﻭَ ﻧَﺠِّﻨَﺎ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ kalimahna diulang, tina jihat di jerona aya hakékat anu panggedéna di jagat raya sapertos tauhid; tina tilu pancén agung mahluk kana rububiyah, aya pancén anu pangpentingna sapertos tasbih sareng taqdis; aya pasualan umat manusa anu pangpikasieuneunana sapertos salamet tina sangsara anu langgeng salawasna; sarta aya hasil ubudiyah sareng henteu mampuhna manusa anu pangdiperyogikeunana, sanaos diulang rébuan kali ogé masih saeutik.
Tah, sapertos perkara-perkara anu diulangna disunnahkeun dina sawatara ibadah, sapertos tasbih solat, diulang-ulangna Al-Qur'an ningal kana dasar-dasar anu kuat sapertos ieu. Malah sakapeung dina hiji kaca, tina jihat sarat tempatna, kabutuhan ngajantenkeun ngartos, sarta balaghah katerangan, éta ngungkabkeun hakékat tauhid dua puluh kali sacara écés atanapi aya dina harti anu dikandungna. Éta masihan kakuatan, sumanget, sareng kamanisan, sanés kabosenan. Dina Risale-i Nur, parantos dipedar kalayan bukti sabaraha pas, merenah, sareng ditampina diulang-ulangna Al-Qur'an tina jihat balaghah.
Rusiah hikmah yén surah-surah Makkiyah sareng surah-surah Madaniyah Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat béda hiji sareng nu sanés dina balaghah, i'jaz, sarta jihat rinci sareng ringkes nyaéta kieu:
Di Makkah, anu ditujukeun pangandika sarta anu ngalawan dina barisan kahiji téh musyrik Quraisy sareng jalma-jalma anu henteu maos atanapi nyerat. Ku sabab diperyogikeun gaya luhur anu kuat dina balaghah, ringkesan anu pondok, ngayakinkeun tur masihan kapercayaan, sarta malikan deui pikeun ngukuhkeun, seuseueurna surah Makkiyah ngungkabkeun sareng malikan deui rukun iman sarta darajat-darajat tauhid kalayan ringkes anu kacida kuatna, luhur, sareng pinuh ku i'jaz. Éta ngabuktikeun awal sareng tempat mulih, Alloh sareng aherat, kalayan sakitu kuatna, sanés ngan dina hiji kaca, hiji ayat, hiji kalimah, atanapi hiji kecap, nanging sakapeung dina hiji aksara, sarta dina susunan sapertos ngapayunkeun-ngatukangkeun, ngajantenkeun tangtu-henteu tangtu, sarta miceun-nyebatkeun, nepi ka para imam jenius élmu balaghah nyanghareupanana kalayan kagum.
Risale-i Nur, hususna Kalimah Kadua Puluh Lima sareng tambihan-tambihanana anu sacara ringkes ngabuktikeun opat puluh jihat i'jaz Al-Qur'an, sarta tafsir İşaratü'l-İ'caz tina Risale-i Nur basa Arab anu nerangkeun sareng ngabuktikeun jihat i'jaz dina susunan ku cara anu luar biasa, parantos némbongkeun dina prakna yén dina surah sareng ayat Makkiyah aya gaya balaghah anu pangluhurna sarta i'jaz ringkes anu pangluhurna.
Sedengkeun anu ditujukeun pangandika sarta anu ngalawan surah sareng ayat Madinah dina barisan kahiji téh ahli kitab sapertos Yahudi sareng Nasrani anu ngabenerkeun Alloh. Ku sabab sarat balaghah sareng pituduh, sarta kedah cocog sareng tempatna sareng kaayaan, diperyogikeun katerangan ka ahli kitab ku gaya basajan, écés, tur rinci, ngeunaan perkara-perkara sawaréh anu janten asal sareng sabab syariat, hukum, rincian, sarta hukum-hukum umum anu janten tempat pasulayan, sanés ngeunaan dasar-dasar luhur agama sareng rukun iman. Ku éta, dina surah sareng ayat Madinah, seuseueurna katerangan anu rinci, écés, sarta ku gaya basajan di jerona, ku cara nerangkeun anu henteu aya tandinganana anu husus pikeun Al-Qur'an, sakaligus dina kajadian rincian sawaréh éta, disebatkeun hiji ringkesan hasil anu luhur tur kuat, hiji panutup, hiji bukti, sarta hiji kalimah tauhid, asma, sareng aherat anu ngajantenkeun kajadian syariat anu sawaréh éta ngawengku sadayana sarta ngajamin diturutna ku iman ka Alloh. Éta nyaangan éta tempat, ngajantenkeun luhur, sarta ngawengku sadayana.
Risale-i Nur, ku nerangkeun sapuluh tina seueur pangajaran anu lemes sareng kaunggulan éta ringkesan hasil sareng panutup dina Nur Kadua Sorot Cahya Kadua Kalimah Kadua Puluh Lima, parantos ngabuktikeun malah ka jalma-jalma anu keukeuh yén dina ringkesan-ringkesan éta aya hiji mu'jizat agung. Éta némbongkeun sabaraha luhur balaghah, kaunggulan, kakuatan ungkara, sareng pangajaran anu lemes dina ringkesan hasil sareng panutup anu ngungkabkeun tauhid atanapi aherat, sapertos ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ ٭ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻋَﻠ۪ﻴﻢٌ ٭ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰُ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢُ ٭ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ, anu sering sumping dina tungtung ayat-ayat.
Leres, dina nerangkeun rincian syariat sareng hukum-hukum masarakat éta, Al-Qur'an sakaligus ngangkat pandangan anu ditujukeun kana titik-titik anu pangluhurna sarta ngawengku sadayana, ngarobah gaya basajan kana gaya luhur, sarta tina pangajaran syariat kana pangajaran tauhid. Ku némbongkeun yén Al-Qur'an boh kitab syariat, hukum, sareng hikmah, boh kitab akidah, iman, zikir, pikir, doa, sareng pangajak, sarta ku ngajarkeun seueur maksud pituduh sareng Al-Qur'an dina unggal tempat, éta némbongkeun kakuatan ungkara anu béda ti gaya balaghah ayat Makkiyah, anu mancorong tur pinuh ku mu'jizat.
Sakapeung dina dua kecap, upamana dina ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ sareng ﺭَﺑُّﻚَ, ku ungkara ﺭَﺑُّﻚَ éta ngawartoskeun ahadiyah sarta ku ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ngawartoskeun wahidiyah. Éta ngungkabkeun wahidiyah dina ahadiyah. Malah dina hiji kalimah, sakumaha ningali sareng nempatkeun hiji zarah dina manik panon, éta ogé nempatkeun panonpoé dina manik panon langit ku ayat anu sami sarta ku palu anu sami, tur ngajantenkeun hiji panon pikeun langit.
Upamana, saatos ayat ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضَ, saparantos ayat ﻳُﻮﻟِﺞُ ﺍﻟَّﻴْﻞَ ﻓِﻰ ﺍﻟﻨَّﻬَﺎﺭِ ﻭَ ﻳُﻮﻟِﺞُ ﺍﻟﻨَّﻬَﺎﺭَ ﻓِﻰ ﺍﻟَّﻴْﻞِ, éta ngadawuh ﻭَ ﻫُﻮَ ﻋَﻠ۪ﻴﻢٌ ﺑِﺬَﺍﺕِ ﺍﻟﺼُّﺪُﻭﺭِ. “Dina megahna diciptakeunna bumi sareng langit, Mantenna ogé Terang sareng Ngatur lintasan-lintasan haté.” Ku jihat katerangan ku cara sapertos kitu, paguneman anu basajan tur sawaréh éta, anu merhatikeun darajat ummi sareng pamahaman awam, ku cara éta robah janten paguneman anu luhur, matak kataji, umum, sarta masihan pituduh.
Patarosan Anu Penting: Sakapeung, ku sabab hiji hakékat henteu katingal ku pandangan anu deet, sarta dina sawatara tempat hubungan antara hiji kajadian sawaréh tur biasa sareng nerangkeun hiji ringkesan hasil tauhid anu luhur atanapi hiji dasar umum henteu dipikanyaho, disangka aya hiji kakurangan. Upamana, dina “Kangjeng Nabi Yusuf 'alaihis-salam nyandak sadérékna ku hiji siasat”, disebatkeun hiji dasar anu kacida luhurna ku ﻭَﻓَﻮْﻕَ ﻛُﻞِّ ﺫ۪ﻯ ﻋِﻠْﻢٍ ﻋَﻠ۪ﻴﻢٌ; hubunganana tina jihat balaghah henteu katingal. Naon rusiah sareng hikmahna?
Waleran: Dina seuseueurna surah panjang sareng sedeng, anu masing-masing hiji Al-Qur'an alit, sareng dina seueur kaca sareng tempat, henteu ngan dua atanapi tilu maksud; malah hakékat Al-Qur'an ngandung seueur kitab sareng pangajaran anu béda-béda, boh kitab zikir, iman, sareng pikir, boh kitab syariat, hikmah, sareng pituduh. Tina jihat ngungkabkeun rububiyah Alloh anu ngalingkup unggal perkara sareng tajalli-Na anu megah, Al-Qur'an anu janten hiji rupa bacaan kitab agung jagat raya, tangtos dina unggal tempat, malah sakapeung dina hiji kaca, nuturkeun seueur maksud sarta masihan pangajaran makrifat ka Alloh, darajat tauhid, sareng hakékat iman. Ku éta, dina tempat anu sanés, upamana, éta muka pangajaran anu sanés ku hubungan anu katingalina lemah, sarta seueur hubungan anu kacida kuatna ngahijikeun diri kana hubungan anu lemah éta. Éta janten kacida cocogna sareng éta tempat, tur darajat balaghahna naék.
Patarosan Kadua: Naon hikmahna ngabuktikeun sarta némbongkeun aherat, tauhid, sareng ganjaran tur hukuman manusa rébuan kali dina Al-Qur'an sacara écés, aya dina harti anu dikandungna, sareng isyarat, sarta ngajarkeunana dina unggal surah, unggal kaca, sareng unggal tempat?
Waleran: Dina lingkup mumkin, dina parobahan anu patali sareng lalakon jagat raya, sarta ngeunaan pancén umat manusa anu nyangking amanah agung sareng khalifah di bumi, anu janten dasar sangsara sareng kabagjaan anu langgeng salawasna, pikeun ngajarkeun anu paling agung tina pasualan-pasualan anu pangpentingna, panggedéna, sareng pangpikasieuneunana, pikeun ngaleungitkeun karaguan anu henteu kaétang sarta ngarecah panolakan sareng keukeuh anu kacida kuatna, tangtos Al-Qur'an, pikeun ngajantenkeun ngabenerkeun parobahan-parobahan anu pikasieuneun éta sarta pasrah kana pasualan-pasualan anu sagede agungna éta parobahan sarta anu pangdiperyogikeunana sareng pangpentingna pikeun manusa, sanaos ngajantenkeun ningali éta sanés rébuan, nanging jutaan kali, ogé henteu boros. Éta bahasan-bahasan dibaca dina Al-Qur'an ku diulang jutaan kali, henteu ngabosenkeun, sarta kabutuhanana henteu pegat.
Upamana ﺍِﻥَّ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻬُﻢْ ﺟَﻨَّﺎﺕٌ ﺗَﺠْﺮ۪ﻯ ﻣِﻦْ ﺗَﺤْﺘِﻬَﺎ الْاَنْهَارُ ٭
Hakékat wartos gumbira kabagjaan langgeng anu ditémbongkeun ku ayat ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ ﻓ۪ﻴﻬَٓﺎ ﺍَﺑَﺪًﺍ, ku sabab nyalametkeun manusa anu henteu aya daya, dunyana, sareng sadaya anu dipikacintana tina musnah salawasna ku hakékat maot anu némbongkeun diri ka anjeunna dina unggal menit, sarta masihan hiji karajaan anu langgeng salawasna, sanaos diulang milyaran kali sarta dipasihan pentingna sagede jagat raya, ogé henteu boros sarta henteu ngirangan ajénna.
Tah Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mu'jizat, anu ngajarkeun pasualan-pasualan anu henteu kaétang ajénna sapertos ieu sarta usaha ngayakinkeun, ngajantenkeun percaya, sareng ngabuktikeun dina ngadegkeun parobahan-parobahan anu pikasieuneun anu ngarobah jagat raya kawas hiji imah sarta ngaruksak wangunna, tangtos ku narik perhatian rébuan kali kana pasualan-pasualan éta sacara écés, aya dina harti anu dikandungna, sareng isyarat, henteu boros; malah éta nyegerkeun deui paparin kasaéanana anu ibarat kabutuhan anu mutlak diperyogikeun, sapertos roti, ubar, hawa, sareng cahya.
Ogé, upamana, hikmah Al-Qur'an nyebatkeun ayat-ayat ancaman sapertos ﺍِﻥَّ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮ۪ﻳﻦَ ﻓ۪ﻰ ﻧَﺎﺭِ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ sareng ﺍَﻟﻈَّﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ ﻟَﻬُﻢْ ﻋَﺬَﺍﺏٌ ﺍَﻟ۪ﻴﻢٌ kalayan kacida kuatna, pinuh ku murka, kuat, sarta diulang-ulang, nyaéta, sakumaha parantos dibuktikeun kalayan pasti dina Risale-i Nur, kufurna manusa téh hiji ngalanggar hak jagat raya sareng seuseueurna mahluk anu sakitu gedéna, nepi ka ngajantenkeun langit sareng bumi ambek, sarta unsur-unsur murka tur nampiling jalma-jalma zalim éta ku caah gedé. Sareng ku katerangan écés ayat ﺍِﺫَٓﺍ ﺍُﻟْﻘُﻮﺍ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﺳَﻤِﻌُﻮﺍ ﻟَﻬَﺎ ﺷَﻬ۪ﻴﻘًﺎ ﻭَﻫِﻰَ ﺗَﻔُﻮﺭُ ٭ ﺗَﻜَﺎﺩُ ﺗَﻤَﻴَّﺰُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻐَﻴْﻆِ, naraka kacida ambekna ka jalma-jalma zalim anu mungkir éta, nepi ka ampir beulah ku murkana.
Tah ngalawan kajahatan umum sareng ngalanggar anu henteu aya watesna sapertos kitu, dina nyanghareupan agungna kajahatanana anu zalim sarta pikasieuneunana ngalanggar anu kufur, sanés tina jihat leutik sareng henteu pentingna manusa, Gusti Sultan Alam, ku hikmah némbongkeun pentingna hak-hak rahayat-Na sarta goréngna anu henteu aya tungtungna dina kufur sareng kajahatan jalma-jalma mungkir éta, sanaos malikan deui kajahatan sareng hukumanana dina dawuhan-Na kalayan kacida murka sareng kuatna, sanés sarébu kali, nanging jutaan sareng milyaran kali, ogé sanés boros sareng sanés kakurangan. Ti sarébu taun, ratusan juta manusa macana unggal dinten kalayan sono sareng kabutuhan anu sampurna, tanpa bosen.
Leres, unggal dinten, unggal waktu, pikeun unggal jalmi, hiji alam ngaliwat sarta lawang hiji alam seger muka pikeun anjeunna. Pikeun nyaangan masing-masing alamna anu samentara éta, kalayan kabutuhan sareng sono anjeunna malikan deui kalimah ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ rébuan kali, sarta ngajantenkeun hiji ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ salaku lampu pikeun masing-masing tabir sareng alam anu robah éta. Kitu ogé, pikeun henteu ngajantenkeun poék éta tabir-tabir anu seueur tur samentara sareng jagat raya anu ngumbara tur dianyarkeun, henteu ngajantenkeun goréng gambar-gambarna anu ngeunteung dina eunteung hirupna, sarta henteu malikkeun kaayaan tamu anu tiasa nyaksian pikeun anjeunna janten ngalawan anjeunna, ku hikmah nginget hukuman kajahatan-kajahatan éta sarta ancaman Sultan Azali anu kuat tur ngarecah keukeuh ku maca Al-Qur'an unggal waktu, sarta usaha salamet tina kalakuan nafsu anu ngalangkungan wates, Al-Qur'an malikan deui kalayan pinuh ku mu'jizat. Éta némbongkeun yén malah sétan ogé nyingkahan anggapan yén ancaman-ancaman Al-Qur'an anu sakitu kuat, teges pisan, sareng diulangna éta henteu ngagaduhan hakékat, sarta yén azab naraka pikeun jalma mungkir anu henteu ngadangukeun éta téh kaadilan éta sorangan.
Ogé, upamana, dina sering diulangna carita Kangjeng Nabi Musa 'alaihis-salam, anu seueur hikmah sareng mangpaatna kawas iteuk Musa, sareng carita para nabi anu sanés, éta masihan kanabian sakumna nabi salaku bukti kabeneran kerasulan Kangjeng Nabi Ahmad, ku hikmah yén anu henteu tiasa mungkir sadayana, henteu tiasa mungkir kerasulan pribadi ieu tina jihat hakékat. Sarta ku sabab sadayana henteu tiasa sareng henteu hasil maca sakumna Al-Qur'an unggal waktu, pikeun ngajantenkeun unggal surah panjang sareng sedeng ibarat hiji Al-Qur'an alit, diulangna carita-carita éta kawas rukun iman anu penting téh sanés boros, nanging hiji balaghah anu pinuh ku mu'jizat, sarta ngajarkeun yén kajadian Muhammad téh kajadian anu panggedéna pikeun sakumna putra-putra Adam sareng pasualan anu pangagungna di jagat raya.
Leres, parantos dibuktikeun kalayan pasti dina Risale-i Nur ku seueur bukti sareng tanda yén dipaparin tempat anu panggedéna ka pribadi Ahmad dina Al-Qur'an, sarta disajajarkeun sareng rukun ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ ku ngandung opat rukun iman, ٔﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِٔ sareng kerasulan Muhammad téh hakékat anu panggedéna di jagat raya; yén pribadi Ahmad téh anu pangmulya ti sakumna mahluk; sarta yén kapribadian maknawina anu ngawengku sadayana, anu disebut hakékat Muhammad, sareng kalungguhanana anu suci téh hiji panonpoé anu pangmancorongna dina dua alam, sarta anjeunna pantes pikeun éta kalungguhan anu luar biasa. Hiji tina sarébu buktina nyaéta kieu:
Ku dasar ﺍَﻟﺴَّﺒَﺐُ ﻛَﺎﻟْﻔَﺎﻋِﻞِ﴿, sarua sareng sadaya kahadéan anu dilakukeun ku sakumna umatna dina sadaya waktu asup kana buku kahadéanana; sarta ku cahya anu dibawana, anjeunna nyaangan hakékat-hakékat sakumna jagat raya, ngajantenkeun anu ngagaduhan hutang budi sanés ngan jin, manusa, malaikat, sareng mahluk hirup, nanging jagat raya, langit, sareng bumi. Ku kasaksian yén doa tutuwuhan ku basa kamampuhan sarta doa sasatoan ku basa kabutuhan fitri ditampi dina prakna payuneun panon urang, jutaan, panginten milyaran jalma soléh tina umatna, anu doa fitrina anu henteu tiasa ditolak ditampi, unggal dinten ngadoakeun rohmat pikeun pribadi éta ku nami solawat sareng salam, sarta pangheulana ngahadiahkeun hasil maknawina ka anjeunna. Sarta tina unggal aksara tina tilu ratus rébu aksara Al-Qur'an anu dibaca ku sakumna umat, ngahasilkeun sapuluh pahala dugi ka saratus, dugi ka sarébu kahadéan sareng buah; ku éta ngan tina jihat maca Al-Qur'an, cahya anu henteu aya watesna asup kana buku amalna. Tina jihat ieu, Gusti 'Allâmul Ghuyûb parantos uninga sareng ningali yén hakékat Muhammad, anu janten kapribadian maknawi pribadi éta, bakal ibarat tangkal Tuba sawarga dina mangsa nu bakal datang. Luyu sareng éta kalungguhan, Mantenna Maparin pentingna anu sakitu gedéna dina Al-Qur'an-Na, sarta dina dawuhan-Na némbongkeun ngahontal syafaatna ku nuturkeun anjeunna sareng sunnahna minangka pasualan manusa anu pangpentingna. Sarta sakapeung Mantenna Nengetan kapribadian manusa sarta kaayaan manusa anjeunna dina awal, anu janten hiji siki éta tangkal Tuba anu megah.
Tah ku sabab hakékat-hakékat Al-Qur'an anu diulang téh sakitu ajénna, fitrah anu séhat nyaksian yén dina diulangna aya hiji mu'jizat maknawi anu kuat tur jembar. Iwal upami kaserang panyakit haté sareng panyakit nurani ku wabah materialisme, anjeunna asup kana aturan ﻗَﺪْ ﻳُﻨْﻜِﺮُ ﺍﻟْﻤَﺮْﺀُ ﺿَﻮْﺀَ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲِ ﻣِﻦْ ﺭَﻣَﺪٍ ٭ ﻭَ ﻳُﻨْﻜِﺮُ ﺍﻟْﻔَﻢُ ﻃَﻌْﻢَ ﺍﻟْﻤَﺎﺀِ ﻣِﻦْ ﺳَﻘَﻢٍ.