Hakékat Kahiji
Ayetul Kubra · hlm. 43
Nyaéta katingalna hakékat kagiatan nu ngawasa sadayana — nu nyata katingal ku panon urang, nu ngaliputan, nu terus-terusan, nu tartib, nu pikagimireun, nu langit tur nu bumi — nu mulak-malikkeun, ngarobih, tur ngaanyarkeun sakumna nu aya, sarta nu nutupan sakumna jagat raya; teras karaosna kalayan écés hakékat témbongna rububiyah di jero hakékat kagiatan nu ti sagala jihat museur kana hikmah éta; sarta kauninganana kalayan teu tiasa henteu hakékat medalna kailahian di jero hakékat témbongna rububiyah nu ti sagala jihat nyebarkeun rohmat éta. Nya tina kagiatan nu terus-terusan nu pinuh kakawasaan tur pinuh hikmah ieu, sareng ti tukangeun reregana, karaos siga nu katingal lampah-lampah hiji Gusti Nu Ngalampahkeun, Nu Qadîr tur Nu 'Alîm. Sarta tina lampah-lampah Gusti Rabb nu pinuh pangasuh tur pinuh pangatur ieu, katut ti tukangeun reregana, kauninga kalayan écés dugi kana tingkat karaos: asma-asma Ilahi nu tajalli-Na aya dina sagala rupa. Sarta tina asma'ul husna nu tajalli kalayan pinuh kaagungan tur pinuh miara kaéndahan ieu, katut ti tukangeun reregana, kahartos ayana sareng nyatana tujuh sipat suci dina tingkat 'ilmul-yaqîn, malah 'ainul-yaqîn, malah haqqul-yaqîn.
Sarta ku tajalli tujuh sipat suci ieu nu teu aya watesna — nu pinuh kahirupan, pinuh kakawasaan, pinuh élmu, pinuh pangdangu, pinuh paningal, pinuh kersa, tur pinuh pangandika — kalayan paseksén sakumna ciciptan, ayana hiji Gusti Nu Disipatan Nu Wâjibul Wujûd, hiji Gusti Musamma Nu Wâhid tur Ahad, sareng hiji Gusti Nu Ngalampahkeun Nu Fard tur Shamad téh kauninga kalayan pasti — kalayan écés, kalayan teu tiasa henteu, tur kalayan 'ilmul-yaqîn — siga nu katingal ku panon iman dina haté, dina wangun nu langkung nyata tur langkung caang batan panonpoé. Sabab hiji kitab nu saé tur pinuh harti sareng hiji imah nu tartib téh kalayan écés meryogikeun pagawéan nyerat sareng ngawangun; ari pagawéan nyerat nu saé sareng ngawangun nu tartib téh kalayan écés meryogikeun jenengan juru serat sareng tukang kayu; ari gelar juru serat sareng tukang kayu téh kalayan écés meryogikeun seni tulas-tulis sareng seni ngayasa kai katut sipat-sipatna; sarta seni sareng sipat ieu kalayan écés tangtos meryogikeun hiji Zat nu jadi nu disipatan, nu ngadamel, nu kagungan asma, tur nu ngalampahkeun. Sakumaha teu mungkin aya pagawéan tanpa nu ngalampahkeun sareng aya asma tanpa nu kagungan asma, kitu deui teu mungkin aya sipat tanpa nu disipatan sareng aya seni tanpa nu ngayasana. Nya dumasar kana hakékat sareng kaidah ieu, jagat raya ieu katut sakumna nu aya di jerona — nu mangrupa kitab-kitab sareng serat-serat nu teu kaétang tur pinuh harti nu diserat ku pulpén papasten, sarta wangunan-wangunan katut karaton-karaton nu teu aya watesna nu diwangun ku palu kudrat — masing-masing ku rébuan jihat sarta babarengan ku jihat nu teu kaétang, ngaliwatan pagawéan-pagawéan Rabbani tur Rahmani nu teu aya watesna, ngaliwatan tajalli nu teu kaétang tina sarébu hiji asma Ilahi nu jadi asal pagawéan-pagawéan éta, sareng ngaliwatan tajalli nu teu aya watesna tina tujuh sipat Alloh Nu Maha Suci nu jadi cinyusu asma-asma nu saé éta, masihan isyarat nu teu kaétang tur paseksén nu teu aya watesna kana wajib ayana sareng kaésaan hiji Zat Dzul-Jalâl Nu Azali tur Langgeng, nyaéta Nu jadi sumber sareng nu disipatan ku tujuh sipat suci nu ngaliputan éta; kitu deui sakumna kasaéan, kaéndahan, ajén, sareng kasampurnaan nu aya dina sadaya nu aya éta ogé kalayan écés nyaksian kana kaéndahan sareng kasampurnaan suci nu pantes tur luyu pikeun lampah-lampah Gusti Rabb, pikeun asma-asma Ilahi, pikeun sipat-sipat Alloh Nu Shamad, sareng pikeun syuunat Alloh Nu Maha Suci — sarta sadayana sakaligus kalayan écés nyaksian kana kaéndahan tur kasampurnaan suci ti Zat Nu Maha Suci. Nya hakékat rububiyah nu témbong di jero hakékat kagiatan téh némbongkeun tur ngawanohkeun Salira-Na ngaliwatan syuun sareng tasarruf-Na, sapertos: nyiptakeun, ngayakeun, ngadamel, sareng ngawujudkeun nu tacan aya conto-Na kalayan élmu sareng hikmah; nangtukeun ukuran, masihan wangun, ngatur, sareng muterkeun kalayan tatanan sareng timbangan; ngarobih kaayaan, ngaganti, nurunkeun, sareng nyampurnakeun kalayan maksad sareng kersa; maparin tuang, maparin ni'mat, ngamulyakeun, sareng maparin kasaéan kalayan kanyaah sareng rohmat. Sarta hakékat medalna kailahian — nu kalayan écés karaos tur kapendak di jero hakékat témbongna rububiyah — ogé ngawanohkeun tur ngauningakeun Salira-Na ngaliwatan tajalli asma'ul husna nu pinuh rohmat tur pinuh kamulyaan, sareng ngaliwatan tajalli nu pinuh kaagungan tur pinuh kaéndahan tina tujuh sipat nu tetep, nyaéta sipat Hayât, 'Ilmu, Kudrat, Irâdah, Sam', Basar, sareng Kalâm. Leres, sakumaha sipat kalâm ngawanohkeun Zat Nu Maha Suci ngaliwatan wahyu-wahyu sareng ilham-ilham, kitu deui sipat kudrat ogé ngauningakeun Zat Nu Maha Suci éta ngaliwatan karya-karya-Na nu pinuh seni nu mangrupa kalimah-kalimah nu ngawujud jasad, sarta némbongkeun jagat raya ti tungtung ka tungtung dina wujud hiji Furqân nu jasmani, tur nyipatan sareng ngawanohkeun hiji Gusti Qadîr Dzul-Jalâl. Sarta sipat élmu ogé ngauningakeun hiji-hijina Zat Nu Maha Suci nu jadi nu disipatanana, saloba ciciptan nu pinuh hikmah, tartib, tur saimbang, sareng saloba mahluk nu diatur, dipiara, dipapaés, tur dibédakeun ku élmu. Ari sipat hayât, sakumaha sadaya karya nu ngauningakeun kudrat, sadaya wangun tur kaayaan nu tartib, pinuh hikmah, saimbang, tur papaés nu ngauningakeun ayana élmu, katut sadaya bukti nu ngauningakeun sipat-sipat séjénna — bareng sareng bukti-bukti sipat hayât sorangan — nuduhkeun kana nyatana sipat hayât; kitu deui hayât ogé, ku sakumna buktina éta, ngauningakeun Zat Nu Hayyu tur Qayyûm bari ngajadikeun saksi sakumna nu hirup nu jadi eunteung-eunteungna. Sarta ngarobih jagat raya sagemblengna jadi hiji eunteung nu pangageungna, nu diwangun tina eunteung-eunteung nu teu kaétang sarta nu salawasna robih tur dianyarkeun, supados unggal waktos némbongkeun tajalli sareng ukiran-ukiran nu anyar tur béda-béda. Sarta ku ukuran nu sarupa, sipat ningali sareng ngadangu, ngersakeun sareng ngandika ogé masing-masing ngauningakeun tur ngawanohkeun Zat Nu Maha Suci sagedé hiji jagat raya. Sarta deui, sipat-sipat éta, sakumaha nuduhkeun kana ayana Zat Dzul-Jalâl, kitu deui kalayan écés nuduhkeun kana ayana tur nyatana hayât, sareng kana kaayaan Zat éta nu jumeneng tur hirup. Sabab uninga téh tanda hirup; ngadangu téh ciri jumeneng; ningali téh husus pikeun nu hirup; kersa ngan tiasa aya ku hirup; kakawasaan nu dumasar kana pilihan téh aya dina nu hirup; ari ngandika téh urusan nu hirup nu uninga. Nya tina titik-titik ieu kahartos yén sipat hayât téh gaduh bukti sagedé tujuh kali jagat raya, katut burhan-burhan nu ngauningakeun ayana sorangan sareng ayana nu disipatan; ku margi kitu, hayât téh jadi dasar sareng cinyusu sadaya sipat, sarta jadi sumber tur puseur Ismul A'zham. Ku margi Risale-i Nur parantos ngabuktikeun tur ngajelaskeun kana sawatara tingkat hakékat kahiji ieu ku burhan-burhan nu kuat, kanggo ayeuna urang cekap ku sakeclak nu disebat ti sagara ieu.