Lem'a Kadua Puluh Opat
(Ngeunaan nutupan aurat)
Ayat ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻳَٓﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﻗُﻞْ لِاَزْوَاجِكَ ﻭَﺑَﻨَﺎﺗِﻚَ ﻭَﻧِﺴَٓﺎﺀِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻳُﺪْﻧ۪ﻴﻦَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻦَّ ﻣِﻦْ جَلَاب۪يبِهِنَّ nepi ka ahirna... maréntahkeun nutupan aurat. Peradaban nu hirup nurutkeun nikmat goréng mah ngalawan kaputusan Al-Qur'an ieu. Henteu ningali nutupan aurat fitri, nyarios "Hiji kaayaan ditawan." {(): Hiji bagian tina surat banding pikeun ngabéla, nu ngalawan pangadilan sareng ngajantenkeun pangadilan cicing: "Abdi ogé nyarios ka pangadilan yén: kaputusan nu teu adil, nu ngahukum hiji jalma nu, ku ngandelkeun pangukuhan sareng kasapukan tilu ratus lima puluh rébu tafsir, sareng nuturkeun kayakinan karuhun urang nu parantos kalangkung salami sarébu tilu ratus lima puluh taun, ngajelaskeun hiji kaidah Ilahi nu pangsucina, sajati sareng ngagaduhan hakékat dina hirup masarakat tilu ratus lima puluh juta manusa, salami sarébu tilu ratus lima puluh taun sareng dina unggal abad; tangtos upami aya adil dina beungeut bumi, adil éta bakal nampik kaputusan sareng ngabatalkeun hukuman ieu!.."}
WALERAN:
Tina seueur hikmah nu némbongkeun yén kaputusan Al-Qur'an Al-Hakîm ieu sapinuhna fitri sareng nu ngalawanna henteu fitri, urang ngan ngajelaskeun "opat hikmah".
HIKMAH KAHIJI:
Nutupan aurat téh fitri pikeun awéwé, sareng ditungtut ku fitrahna. Margi awéwé tina panyiptaanana lemah tur hipu, peryogi panyalindungan sareng pitulung hiji lalaki nu bakal ngajaga dirina sareng murangkalihna, nu dipikaasihna langkung tibatan hirupna sorangan, ku kituna ngagaduhan kacondongan fitri pikeun ngajantenkeun dirina dipikaasih, henteu dipikangewa sareng henteu dianggap ngabeuratkeun. Ogé tina sapuluh awéwé, genep tujuh boh parantos sepuh boh awon, nu henteu hoyong némbongkeun sepuh sareng awonna ka sadayana. Boh sirik, supados henteu katingal awon dibandingkeun sareng nu langkung geulis, atanapi sieun kana serangan sareng tuduhan; sangkan henteu katarajang serangan sareng henteu dituduh hianat dina paningal salakina, ku fitrahna hoyong nutupan aurat. Malah upami dititenan, nu pangseueur nyumputkeun diri nyaéta nu sepuh. Tina sapuluh ngan tiasa mendakan dua tilu nu ngora, geulis, sareng henteu isin némbongkeun diri. Kauninga yén manusa keuheul sareng katarajang rasa ku paningal jalma nu henteu dipikaresepna sareng dianggap ngabeuratkeun. Tangtos hiji awéwé geulis nu nganggo pakéan kabuka, upami aya dua tilu tina sapuluh lalaki nu sanés mahram nu ku anjeunna dipikaresep ningalina, anjeunna ngaraos beurat ku tujuh dalapan nu sanés. Ogé hiji awéwé geulis nu henteu ngalakukeun lampah cabul sareng henteu ruksak, lantaran hipu sareng gancang katarajang rasa, tangtos keuheul ku paningal kotor nu pangaruh lahirna parantos diuji, panginten malah ngaracun. Malah urang ngadangu yén di Éropa, tempat pakéan kabuka, seueur awéwé keuheul ku perhatosan panon nu taliti ieu, ngedalkeun kaluh ka pulisi ku nyarios, "Jalma-jalma handap ieu nahan urang ku panonna, ngajantenkeun urang keuheul." Hartina, peradaban ngaleungitkeun nutupan aurat téh ngalawan fitrah. Paréntah Al-Qur'an pikeun nutupan aurat, salian fitri, ku nutupan aurat nyalametkeun awéwé, nu mangrupikeun tambang welas sareng tiasa janten masing-masing hiji batur hirup langgeng nu luhur ajénna, tina murag, hina, kaayaan ditawan sacara maknawi sareng sangsara. Awéwé ogé ku fitrahna ngagaduhan sieun sareng hariwang ka lalaki asing. Sieun éta ku fitrahna meryogikeun nutupan aurat. Margi, sareng beungbeurat murangkalih nu beurat salami dalapan salapan sasih, nu dipanggul kalayan susah, nu bakal ngajantenkeun hiji nikmat dalapan salapan menit janten pait pisan, aya kamungkinan anjeunna kedah nanggung musibah nikmat nu henteu sah dalapan salapan menit éta salami dalapan salapan taun ku ngasuh murangkalih tanpa nu ngalindungan. Lantaran seueur kajadian, fitrahna saéstuna sieun pisan ka nu sanés mahram sareng sipat bawaanana hoyong nyingkah. Panyiptaanana nu lemah maréntahkeun sareng maparin pépéling kuat pikeun ku nutupan aurat henteu ngahudangkeun napsu nu sanés mahram sareng henteu maparin kasempetan kana seranganna. Némbongkeun yén pakéan panutupna hiji taméng sareng bénténgna. Numutkeun nu ku abdi kadangu, di puseur sareng ibu kota pamaréntah, di pasar, dina beurang, di payuneun panon rahayat, hiji tukang ngagosok sapatu nu kacida biasana nyata-nyata ngaganggu pamajikan hiji jalma nu luhur pangkatna dina dunya, nu sukuna kabuka; ieu maparin hiji tabokan kana beungeut nu henteu gaduh isin jalma-jalma nu ngalawan nutupan aurat!
HIKMAH KADUA:
Patalian, kanyaah, jeung tumalina anu kacida dasarna tur kuatna antara awéwé jeung lalaki téh lain ngan timbul tina kabutuhan hirup dunya. Enya, hiji awéwé lain ngan saukur batur hirup salakina anu husus pikeun hirup dunya. Malah, dina hirup langgeng ogé manéhna mangrupa batur hirup. Lantaran dina hirup langgeng ogé manéhna jadi batur hirup salakina, tangtu manéhna kudu henteu narik panon batur kana kaéndahan dirina, salian ti panon salakina anu jadi batur jeung sobatna anu langgeng; ogé kudu henteu nyieun salakina ambek jeung timburu.
Lantaran salakina anu mukmin, dumasar kana rusiah iman, miboga patalian jeung manéhna anu henteu diwatesan ku hirup dunya, sarta lain saukur kanyaah samentara anu sipatna kawas sasatoan tur ngan husus pikeun mangsa geulis, malah miboga kanyaah anu dasar jeung daria, dibarengan ku panghormat, tina sisi manéhna jadi batur hirup dina hirup langgeng ogé. Salakina ogé mawa panghormat jeung kanyaah anu daria éta lain ngan dina mangsa pamajikanana ngora tur geulis, tapi dina mangsa geus kolot tur henteu geulis ogé. Tangtu minangka balesanana, manéhna ogé kudu ngahususkeun kaéndahan dirina pikeun panon salakina, sarta ngarahkeun kanyaahna ngan ka salakina; ieu téh sarat kamanusaan. Lamun henteu kitu, manéhna meunang kacida saeutikna, tapi kaleungitan kacida lobana.
Nurutkeun syariat, salaki kudu saimbang jeung pamajikan, hartina kudu silih cocog. Dina hal saimbang jeung sarua ieu, anu pangpentingna nyaéta dina sisi ngagem agama.
Bagja pisan salaki anu ningali kumaha pamajikanana ngagem agama tuluy nuturkeunana, sarta jadi jalma anu taat kana agama supaya henteu kaleungitan batur hirupna dina hirup langgeng.
Bagja awéwé anu ningali kumaha salakina ngagem agama tuluy ngalaksanakeun takwa bari nyebut, "Supaya abdi henteu kaleungitan batur abdi anu langgeng."
Cilaka lalaki anu ancrub kana lampah maksiat jeung ngumbar hawa nafsu, anu bakal nyababkeun manéhna kaleungitan pamajikanana anu saléh salalanggengna. Kacida henteu bagjana awéwé anu henteu nuturkeun salakina anu takwa, tuluy kaleungitan batur langgeng anu pinuh ku kaberkahan éta.
Rébuan kacilakaan pikeun salaki jeung pamajikan anu henteu bagja éta, anu silih nuturkeun dina lampah fasik jeung lampah maksiatna. Maranéhna silih tulungan dina ngalungkeun diri kana seuneu.
HIKMAH KATILU:
Kabagjaan hirup hiji kulawarga terus lumangsung ku ayana silih percaya, panghormat, jeung kanyaah anu tulus antara salaki jeung pamajikan. Henteu nutupan aurat sarta némbongkeun awak téh ngaruksak kapercayaan éta, ogé meupeuskeun panghormat jeung kanyaah anu silih bales éta. Sabab, tina sapuluh awéwé anu maké papakéan anu némbongkeun awak, ngan hiji anu henteu usaha supaya dipikanyaah ku lalaki séjén lantaran manéhna henteu kungsi ningali lalaki anu leuwih kasép tibatan salakina. Anu salapan mah ningali anu leuwih hadé tibatan salakina. Sarta tina dua puluh lalaki, ngan hiji anu henteu ningali awéwé anu leuwih geulis tibatan pamajikanana. Dina kaayaan kitu, salian ti leungitna kanyaah anu tulus jeung panghormat anu silih bales éta, hal ieu bisa nyababkeun hudangna hiji rasa anu kacida goréngna tur kacida hinana. Kieu kateranganana:
Manusa, nurutkeun fitrahna, henteu bisa miboga rasa birahi ka mahramna saperti dulur awéwé. Sabab, raray mahram téh némbongkeun welas asih jeung kanyaah anu sah tina sisi duduluran jeung hubungan mahram, ku kituna megatkeun kacondongan nafsu jeung birahi. Tapi ngantepkeun bagian awak saperti suku, anu nurutkeun syariat henteu meunang ditémbongkeun sanajan ka mahram ogé, kabuka, bisa nyababkeun hudangna hiji rasa anu kacida goréngna dina nafsu anu hina. Sabab, raray mahram némbongkeun hubungan mahramna sarta henteu sarua jeung anu lain mahram. Tapi, upamana, suku anu kabuka téh sarua jeung suku jalma anu lain mahram. Lantaran henteu aya ciri anu ngabédakeun pikeun némbongkeun hubungan mahramna, hal éta bisa ngahudangkeun paningal hawa nafsu kawas sasatoan dina sawatara mahram anu hina. Paningal saperti kitu téh ragragna kamanusaan anu ngajadikeun bulu punduk nangtung!
HIKMAH KAOPAT:
Dipikanyaho yén lobana turunan dipikahayang ku saréréa. Teu aya hiji bangsa jeung pamaréntah ogé anu henteu ngarojong lobana baranahan. Malah Kangjeng Rosul anu Mulya ﷺ, ngadawuh: ﺗَﻨَﺎﻛَﺤُﻮﺍ ﺗَﻜَﺎﺛَﺮُﻭﺍ ﻓَﺎِﻧّ۪ﻰ ﺍُﺑَﺎﻫ۪ﻰ ﺑِﻜُﻢُ الْاُمَمَ -atanapi sapertos anu didawuhkeun- Hartina, "Geura nikah, geura baranahan. Abdi bakal reueus ku lobana aranjeun dina poé kiamat."
Padahal, ngaleungitkeun panutupan aurat téh henteu ngalobakeun nikah, malah kacida nguranganana. Sabab, sanajan nonoman anu pangliarna tur modéren pisan ogé hayang batur hirupna anu ngajaga kahormatan. Lantaran manéhna henteu hayang pamajikanana modéren saperti dirina, nyaéta némbongkeun awak, manéhna tetep bujangan, malah meureun ancrub kana lampah jinah.
Awéwé henteu kitu; manéhna henteu bisa ngahususkeun salakina ngan pikeun dirina nepi ka darajat éta. Sabab, salaku anu ngatur urusan jero dina hirup kulawarga, awéwé jadi anu ngajaga sakumna harta, anak, jeung sagala rupa milik salakina; ku kituna sipatna anu pangdasarna nyaéta kasatiaan jeung bisa dipercaya. Némbongkeun awak téh meupeuskeun kasatiaan ieu, ngaleungitkeun kapercayaan dina panon salakina, sarta ngajadikeun salakina ngarasa disiksa ku haté nuranina. Malah dua sipat hadé dina lalaki, nyaéta kawani jeung sipat béréhan, lamun aya dina awéwé, kaasup ahlak anu goréng sarta diitung minangka sipat anu goréng lantaran ngarugikeun kapercayaan jeung kasatiaan ieu. Tapi pancén salakina lain jadi pangurus harta jeung satia ka manéhna, malah ngajaga, mikaasih, jeung ngahormat. Ku kituna lalaki éta henteu diwatesan ngan pikeun manéhna; ogé bisa nikah jeung awéwé séjén.
Nagara urang henteu bisa dibandingkeun jeung Éropa. Sabab, di ditu, ku sarana anu kacida teuasna saperti tanding duel, kahormatan bisa dijaga nepi ka hiji darajat di tengah kaayaan némbongkeun awak. Jalma anu neuteup pamajikan hiji jalma anu boga harga diri ku paningal kotor kudu ngagantungkeun kafan dina beuheungna heula, kakara neuteup. Salian ti éta, sipat jalma-jalma di Éropa, anu kaasup nagara-nagara tiis, téh tiis jeung henteu gampang kagugah saperti nagarana. Asia ieu, nyaéta buana dunya Islam, dibandingkeun jeung éta mah kaasup nagara-nagara panas. Dipikanyaho yén lingkungan mangaruhan ahlak manusa. Di nagara anu tiis éta, dina jalma anu tiis, némbongkeun awak pikeun ngagugah hawa nafsu kawas sasatoan jeung ngahudangkeun kahayang meureun henteu jadi cukang lantaran loba panyalahgunaan jeung ngaleuleuwihkeun. Tapi némbongkeun awak, anu terus-terusan bakal ngagugah hawa nafsu jalma-jalma di nagara-nagara panas anu gampang kapangaruhan tur sénsitip, tangtu jadi sabab loba panyalahgunaan, ngaleuleuwihkeun, lemahna turunan, jeung ragragna kakuatan. Pikeun nyumponan kabutuhan fitri anu sakali sabulan atawa dua puluh poé, manéhna nyangka dirina kudu ngalakukeun kalakuan anu kaleuleuwihi unggal sababaraha poé. Dina waktu kitu, lantaran kudu nyingkahan pamajikan salila kurang leuwih lima belas poé unggal bulan ku sabab kaayaan saperti haid, lamun manéhna éléh ku nafsuna, manéhna ogé condong kana lampah jinah.
Jalma kota henteu bisa ningali jalma désa jeung Badui tuluy ngaleungitkeun panutupan aurat. Sabab, di désa jeung di kalangan Badui, lantaran sibuk mikiran pangupa jiwa sarta digawé jeung capé sacara jasmani, awéwé pagawé anu polos tur nepi ka hiji darajat kasar, anu kurang narik perhatosan dibandingkeun jeung awéwé kota, sanajan sabagian awakna kabuka, henteu jadi cukang lantaran ngagugah hawa nafsu. Kitu deui, lantaran lalaki anu liar jeung nganggur téh saeutik, karuksakan anu aya di kalangan maranéhna henteu nepi ka sapersapuluh karuksakan di kota. Ku kituna henteu bisa dibandingkeun jeung maranéhna.
Patarosan Kaopat tina Mektup Kahiji
Sakumaha kanyaah majasi ka nu dipikaasih robih janten kanyaah sajati, naha kanyaah majasi ka dunya anu aya dina kalolobaan jalma ogé tiasa robih janten kanyaah sajati?
WALERAN:
Leres. Kanyaah majasi ka raray dunya anu fana; upami nu micinta éta ningali goréngna leungit sareng sirna dina raray éta, teras ngabalikkeun rarayna ti dinya, milarian nu dipikaasih anu tetep aya, sareng hasil ningali dua raray dunya séjén anu éndah pisan, mangrupa eunteung Asma Ilahi sareng sawah aherat, kanyaah majasi anu teu sah éta harita mimiti robih janten kanyaah sajati. Nanging kalayan hiji sarat: henteu nyaruakeun dunya pribadina anu bakal leungit, teu tetep sareng gumantung kana kahirupanana, sareng dunya di luar dirina. Upami anjeunna sapertos jalma-jalma anu sasar sareng lalawora, mopohokeun dirina, teuleum kana alam luar, nganggap dunya umum minangka dunya pribadina sareng micinta éta, anjeunna bakal ragrag kana rawa tabiat sareng tilelep. Kajaba upami sacara luar biasa aya panangan inayah anu nyalametkeun anjeunna. Tingali ibarat ieu pikeun nyaangan hakékat ieu. Upamana: Upami dina opat témbok kamar anu éndah sareng dihias ieu aya opat eunteung sakujur awak anu dipiboga ku urang opatan, harita aya lima kamar. Anu hiji nyata sareng umum, anu opat mangrupa gambaran sareng pribadi... Ku eunteungna sorangan, masing-masing urang tiasa ngarobih wangun, rupa sareng warna kamar pribadina. Upami dipasihan cét beureum, éta némbongkeun beureum; upami dicét héjo, némbongkeun héjo, sareng saterasna... Ku ngarobih eunteung, urang tiasa masihan seueur kaayaan; ngajantenkeun goréng, ngajantenkeun éndah, ngajantenkeun seueur wangun. Nanging urang henteu tiasa kalayan gampang ngatur sareng ngarobih kamar anu di luar sareng umum. Sanaos kamar pribadi sareng kamar umum dina kanyataanana sami, hukum-hukumna béda. Ku hiji ramo anjeun tiasa ngaruksak kamar anjeun, nanging henteu tiasa ngagerakkeun sanajan hiji batu kamar anu séjén. Dunya téh hiji padumukan anu dihias. Kahirupan masing-masing urang mangrupa eunteung sakujur awak. Tina dunya ieu, masing-masing urang gaduh hiji dunya, gaduh hiji alam. Nanging tihangna, puseurna sareng lawangna mangrupa kahirupan urang. Malah dunya sareng alam pribadi urang éta mangrupa hiji lambaran. Kahirupan urang mangrupa pulpén; ku éta seueur perkara anu bakal lebet kana lambaran amal urang ditulis. Upami urang micinta dunya urang, teras urang ningali yén margi dunya urang diwangun dina kahirupan urang, éta bakal leungit, fana sareng teu tetep sapertos kahirupan urang, urang ngaraos sareng terang éta. Kanyaah urang ka éta malik kana ukiran-ukiran Asma Ilahi anu éndah, anu dipantulkeun sareng diwakilan ku dunya pribadi urang; ti dinya, ngalih kana tajalli Asma. Sareng upami urang ngartos yén dunya pribadi urang éta mangrupa pabinihan samentawis pikeun aherat sareng sawarga, teras ngarahkeun rasa urang sapertos kahayang anu kacida kuatna, paménta sareng kanyaah ka dunya éta, kana mangpaat-mangpaat aherat anu mangrupa hasilna, buahna sareng pucukna, harita kanyaah majasi éta robih janten kanyaah sajati. Upami henteu, anjeunna ngalaman rusiah ﻧَﺴُﻮﺍ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎَﻧْﺴٰﻴﻬُﻢْ ﺍَﻧْﻔُﺴَﻬُﻢْ ﺍُﻭﻟٰٓﺌِﻚَ ﻫُﻢُ ﺍﻟْﻔَﺎﺳِﻘُﻮﻥَ, mopohokeun dirina, henteu mikirkeun leungitna kahirupan, nganggap dunya pribadina anu teu tetep téh tetep sapertos dunya umum, nganggap dirina moal maot, teras nanceb kana dunya sareng nangkeup éta ku rasa anu hébat, anjeunna bakal tilelep di dinya sareng musna. Kanyaah éta pikeun anjeunna mangrupa bala sareng siksaan anu teu kaétang. Margi tina kanyaah éta timbul rasa welas sapertos yatim sareng rasa hawatos anu pegat harepan. Anjeunna hawatos ka sakumna mahluk anu hirup; malah ngaraos hawatos sareng rasa papisah ka sakumna mahluk anu éndah sareng bakal leungit; anjeunna henteu tiasa ngalakukeun nanaon, ngaraos nyeri dina pegat harepan anu mutlak. Nanging jalmi anu tadi, anu leupas tina lalawora, manggihan panawar anu luhur pikeun nyeri tina rasa welas anu hébat éta: dina maot sareng leungitna sakumna mahluk hirup anu dipikahawatosna, anjeunna ningali yén eunteung-eunteung rohna, anu ngawakilan tajalli anu teras-terasan tina Asma anu tetep aya kagungan Zat anu tetep aya, tetep aya; rasa welasna robih janten kabagjaan. Sareng di tukangeun sakumna mahluk éndah anu bakal leungit sareng sirna, anjeunna ningali ukiran, ngajantenkeun éndah, seni, hiasan, paparin sareng nyaangan anu teras-terasan, anu ngajantenkeun anjeunna ngaraos hiji kaéndahan anu suci tina kakurangan sareng hiji kaéndahan anu suci. Anjeunna ningali leungit sareng sirna éta minangka ngabarukeun pikeun nambahan kaéndahan, ngabarukeun nikmat sareng némbongkeun seni, sahingga nambahan nikmatna, sumangetna sareng kagumna. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗِﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻰ
Bedîüzzaman Said Nursî
--
(Tina Mektup Kasalapan)
Katilu:
Abdi ningali yén dina kahirupan dunya ieu, anu pangbagjana nyaéta jalmi anu nganggap dunya minangka bumi sémah pikeun prajurit, yakin sapertos kitu, sareng ngalaksanakeun luyu sareng éta. Ku pamahaman éta, anjeunna tiasa gancang ngahontal darajat rido, anu mangrupa darajat pangagungna. Anjeunna henteu masihan harga inten anu langgeng kanggo harga botol kaca anu bakal peupeus; anjeunna ngalangkungan hirupna kalayan istiqamah sareng nikmat. Leres, urusan-urusan dunya sapertos botol kaca anu ditakdirkeun peupeus; ari urusan-urusan aherat anu langgeng ajénna sapertos inten anu kuat pisan. Rasa panasaran anu hébat, kanyaah anu hurung, kahayang anu hébat, paménta anu keukeuh sareng rasa-rasa hébat séjén dina fitrah manusa dipaparin pikeun ngahontal urusan-urusan aherat. Ngarahkeun rasa-rasa éta kalayan hébat kana urusan dunya anu fana hartina masihan harga inten anu langgeng kanggo botol kaca anu fana sareng bakal peupeus. Patali sareng ieu, aya hiji titik anu sumping kana émutan, anu bakal ku abdi disebatkeun. Nyaéta kieu: Cinta mangrupa kanyaah anu hébat. Nalika diarahkeun ka nu dipikaasih anu fana, boh cinta éta ngantunkeun nu gaduhna dina siksaan sareng nyeri anu teras-terasan, atanapi margi nu dipikaasih anu majasi éta henteu sabanding sareng harga kanyaah anu hébat éta, éta ngajantenkeun anjeunna milarian nu dipikaasih anu tetep aya; kanyaah majasi robih janten kanyaah sajati. Dina manusa aya rébuan rasa. Masing-masing, sapertos cinta, gaduh dua darajat: Anu hiji majasi, anu hiji sajati. Upamana, sadayana gaduh rasa hariwang kana mangsa nu bakal sumping; nalika anjeunna hariwang kalayan hébat, anjeunna ningali yén teu aya jaminan dina pananganana pikeun ngahontal mangsa nu bakal sumping anu dipikahariwangna. Sareng mangsa nu bakal sumping anu pondok sareng anu parantos dijamin tina sisi rezeki henteu sabanding sareng kahariwang anu hébat éta. Anjeunna ngabalikkeun rarayna ti dinya, teras ngarahkeun diri ka mangsa nu bakal sumping saatos kubur, anu sajati sareng panjang, sareng anu henteu dijamin pikeun jalma-jalma anu lalawora. Sareng anjeunna némbongkeun kahayang anu hébat kana harta sareng kalungguhan. Anjeunna ningali yén harta fana anu dipasrahkeun samentawis kana pangawasanna, kasohor anu mawa bala sareng kalungguhan anu bahaya sareng janten jalan riya, henteu sabanding sareng kahayang anu hébat éta. Ti dinya anjeunna ngarahkeun diri ka darajat-darajat maknawi sareng darajat-darajat caket ka Alloh, anu mangrupa kalungguhan sajati, ka bekel aherat, sareng ka amal-amal saléh anu mangrupa harta sajati. Kahayang majasi anu mangrupa sipat goréng robih janten kahayang sajati anu mangrupa sipat luhur. Sareng upamana, ku keukeuh anu hébat anjeunna ngarahkeun rasa-rasana kana urusan anu teu penting, bakal leungit sareng fana. Anjeunna ningali yén anjeunna keukeuh salami sataun kana hiji perkara anu henteu pantes dipikeukeuh sanajan hiji menit. Sareng kalayan nami keukeuh, anjeunna tetep dina perkara anu ngarugikeun sareng ngandung racun. Anjeunna ningali yén rasa anu kuat ieu henteu dipaparin pikeun perkara-perkara sapertos kitu. Ngarahkeun éta kana perkara-perkara éta henteu luyu sareng hikmah sareng hakékat. Anjeunna henteu masihan keukeuh anu hébat éta kana urusan-urusan anu teu peryogi sareng bakal leungit, nanging ngarahkeun éta kana hakékat-hakékat iman anu luhur sareng langgeng, dasar-dasar Islam sareng khidmah-khidmah aherat. Keukeuh majasi anu mangrupa sipat hina éta robih janten keukeuh sajati, anu mangrupa sipat éndah sareng luhur, -nyaéta teguh kalayan hébat dina bebeneran-. Sakumaha tilu conto ieu, upami manusa ngagunakeun pakakas batin anu dipaparin ka manusa pikeun nafsu sareng dunya, sareng kalakuan lalawora sapertos bakal tetep di dunya salawasna, éta janten jalan pikeun ahlak anu hina, mubadzir sareng sia-sia. Upami anjeunna ngarahkeun rasa-rasa anu hampang kana urusan dunya, sareng anu hébat kana pancén-pancén aherat sareng maknawi, éta janten asal ahlak anu dipuji, sareng luyu sareng hikmah sareng hakékat, janten jalan kana kabagjaan dunya sareng aherat. Abdi ngira yén salah sahiji sabab naséhat para penaséhat teu gaduh pangaruh dina jaman ieu nyaéta kieu: Ka jalma-jalma anu henteu gaduh ahlak, aranjeunna nyarios: "Ulah hasud! Ulah sarakah! Ulah ngamusuh! Ulah keukeuh! Ulah micinta dunya!" Hartina, saolah-olah nyarios robih fitrah anjeun, aranjeunna masihan pancén anu sacara lahir dianggap teu tiasa ditanggung ku jalma-jalma éta. Upami aranjeunna nyarios, "Arahkeun rasa-rasa ieu kana perkara anu saé, robih jalur-jalurna", naséhat bakal gaduh pangaruh, sareng janten paréntah pancén anu aya dina lingkungan pilihan aranjeunna.
Kaopat:
Di antawis ulama Islam, bédana "Islam" sareng "iman" parantos seueur dibahas. Sabagian nyarios, "Duanana hiji", anu séjén nyarios, "Duanana sanés hiji, nanging anu hiji henteu tiasa tanpa anu séjén", sareng parantos ngébréhkeun seueur pamikiran anu béda sapertos kitu. Abdi ngartos hiji bédana sapertos kieu: Islam nyaéta ngagem sareng ngabéla, iman nyaéta yakin. Ku ungkara anu sanés, Islam nyaéta ngabéla bebeneran, nyerah sareng tunduk; ari iman nyaéta nampi sareng ngabenerkeun bebeneran. Baheula abdi ningali sababaraha jalmi anu teu boga agama, anu némbongkeun pangrojong anu hébat kana hukum-hukum Al-Qur'an. Hartina, jalmi anu teu boga agama éta, dina hiji jihat, ngalaman Islam ku ngabéla bebeneran; disebat "Muslim anu teu boga agama". Teras abdi ningali sababaraha jalmi mu'min anu henteu némbongkeun pangrojong kana hukum-hukum Al-Qur'an, henteu ngagem sareng ngabéla éta, sahingga disebat "mu'min anu sanés Muslim". Naha iman tanpa Islam tiasa janten jalan kasalametan?
WALERAN:
Sakumaha Islam tanpa iman henteu janten sabab kasalametan, iman tanpa Islam ogé henteu tiasa janten jalan kasalametan. Sadaya puji sareng ni'mat kagungan Alloh; ku berkah i'jaz maknawi Al-Qur'an, timbangan-timbangan Risale-i Nur parantos némbongkeun buah-buahan sareng hasil-hasil agama Islam sareng hakékat-hakékat Al-Qur'an ku cara anu, sanaos jalma anu teu boga agama ngartos éta, mustahil anjeunna henteu ngadukung. Sareng éta parantos némbongkeun dalil sareng hujah iman sareng Islam kalayan sakitu kuatna, nepi ka sanaos jalma anu sanés Muslim ngartos, anjeunna tangtos bakal ngabenerkeun. Sanaos tetep sanés Muslim, anjeunna iman. Leres, Sözler parantos némbongkeun buah-buahan iman sareng Islam anu amis sareng éndah sapertos buah-buahan Tuba sawarga, sareng hasil-hasilna anu sakitu raoseun sareng pikaresepeunna sapertos kaéndahan kabagjaan dunya sareng aherat, nepi ka masihan rasa ngadukung, ngagem sareng nyerah anu teu aya watesna ka jalma-jalma anu ningali sareng uninga. Sareng éta parantos némbongkeun dalil-dalil iman sareng Islam anu kuat sapertos runtuyan mahluk sareng seueur sapertos zarah, nepi ka masihan kayakinan sareng kakuatan iman anu teu aya watesna. Malah sakapeung nalika abdi ngucapkeun syahadat dina Evrad-ı Şah-ı Nakşibendî, nalika abdi ngucapkeun ﻋَﻠٰﻰ ﺫٰﻟِﻚَ ﻧَﺤْﻴٰﻰ ﻭَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻧَﻤُﻮﺕُ ﻭَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻧُﺒْﻌَﺚُ ﻏَﺪًﺍ, abdi ngaraos pangrojong anu teu aya watesna. Sanaos sakumna dunya dipasihkeun ka abdi, abdi henteu tiasa ngorbankeun hiji hakékat iman. Nganggap sabalikna tina hiji hakékat sanajan salami hiji menit matak nyeri pisan ka abdi. Upami abdi gaduh sakumna dunya, nafsu abdi tunduk pikeun masihan éta tanpa ragu demi ayana hiji hakékat iman. Nalika abdi ngucapkeun ﻭَ ﺍٰﻣَﻨَّﺎ ﺑِﻤَﺎ ﺍَﺭْﺳَﻠْﺖَ ﻣِﻦْ ﺭَﺳُﻮﻝٍ ﻭَ ﺍٰﻣَﻨَّﺎ ﺑِﻤَﺎ ﺍَﻧْﺰَﻟْﺖَ ﻣِﻦْ ﻛِﺘَﺎﺏٍ ﻭَ ﺻَﺪَّﻗْﻨَﺎ, abdi ngaraos kakuatan iman anu teu aya watesna. Ku akal, abdi nganggap sabalikna tina masing-masing hakékat iman mustahil, sareng ningali jalma-jalma anu sasar téh bodo sareng gélo anu teu aya watesna. Abdi ngahaturkeun seueur salam sareng hormat ka rama sareng ibu anjeun. Mugia aranjeunna ogé ngadoakeun abdi. Margi anjeun sadérék abdi, aranjeunna ogé kawas rama sareng ibu abdi. Sareng abdi ngahaturkeun salam ka kampung anjeun sadayana, hususna ka jalma-jalma anu ngadangu "Sözler" ti anjeun. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗِﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗِﻰ
Bedîüzzaman Said Nursî
--
(Tina Mektup Kadua Puluh Salapan)
Bagéan Kalima Anu Mangrupa Risalah Kalima
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ Dina hiji kaayaan rohani dina Ramadan anu mulya, abdi ngaraos sareng samar-samar ningali hiji cahya tina seueur cahya rusiah ayat anu pinuh ku cahya éta. Kieu:
Abdi ningali hiji kajadian dina manah sareng pangimplengan anu ngajadikeun abdi yakin yén sadaya mahluk anu hirup ngadoa munajat anu sami ka Gusti, sajinis munajat Üveys-i Karanî anu kawentar ﺍِﻟٰﻬ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺭَﺑّ۪ﻰ ﻭَ ﺍَﻧَﺎ ﺍﻟْﻌَﺒْﺪُ ٭ ﻭَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺨَﺎﻟِﻖُ ﻭَ ﺍَﻧَﺎ ﺍﻟْﻤَﺨْﻠُﻮﻕُ ٭ ﻭَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﻭَ ﺍَﻧَﺎ ﺍﻟْﻤَﺮْﺯُﻭﻕُ ٭ ﺍﻟﺦ, sareng yén cahya masing-masing tina dalapan welas rébu alam téh hiji Asma Ilahi. Kieu:
Sapertos kuncup ros anu seueur kelopakna silih ngabungkus, dina alam ieu abdi ningali alam-alam anu kabungkus dina rébuan lalangsé anu ngalapis, nyumput hiji handapeun anu sanés. Unggal hiji lalangsé kabuka, abdi ningali alam anu sanés. Alam éta témbong ku abdi dina poék anu pinuh ku kasuraman, kasieun anu nyorangan, sareng kasieun anu kacida, sapertos anu digambarkeun ku ayat ﺍَﻭْ ﻛَﻈُﻠُﻤَﺎﺕٍ ﻓ۪ﻰ ﺑَﺤْﺮٍ ﻟُﺠِّﻰٍّ ﻳَﻐْﺸٰﻴﻪُ ﻣَﻮْﺝٌ ﻣِﻦْ ﻓَﻮْﻗِﻪ۪ ﻣَﻮْﺝٌ ﻣِﻦْ ﻓَﻮْﻗِﻪ۪ ﺳَﺤَﺎﺏٌ ﻇُﻠُﻤَﺎﺕٌ ﺑَﻌْﻀُﻬَﺎ ﻓَﻮْﻕَ ﺑَﻌْﺾٍ ﺍِﺫَﺍ ﺍَﺧْﺮَﺝَ ﻳَﺪَﻩُ ﻟَﻢْ ﻳَﻜَﺪْ ﻳَﺮٰﻳﻬَﺎ ﻭَ ﻣَﻦْ ﻟَﻢْ ﻳَﺠْﻌَﻞِ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﻪُ ﻧُﻮﺭًﺍ ﻓَﻤَﺎ ﻟَﻪُ ﻣِﻦْ ﻧُﻮﺭٍ saatos Ayat Nur. Ujug-ujug, pancaran hiji Asma Ilahi témbong sapertos cahya anu agung sareng nyaanganana. Unggal lalangsé anu kabuka di payuneun akal, alam anu sanés témbong dina pangimplengan, nanging nalika alam anu poék ku lalawora éta témbong, hiji Asma Ilahi tajalli sapertos panonpoé, nyaangan alam éta ti tungtung ka tungtung, sareng kitu deui... Lalampahan manah sareng pangimplengan ieu lumangsung lami. Di antarana:
Nalika abdi ningali alam sasatoan, kabutuhanana anu tanpa wates sareng laparna anu kacida, dibarengan ku kalemahan sareng teu mampuhna, némbongkeun alam éta ka abdi kacida poék sareng sedihna.
Ujug-ujug Asma Gusti Rahmân bijil sapertos panonpoé anu caang dina buruj Gusti Razzâq (nyaéta dina hartina); nyaangan sakabéh alam éta ku cahya rohmat.
Tuluy, dina alam sasatoan éta, abdi ningali alam anu sanés, tempat barudak sareng anak-anak sato kokolébatan dina kalemahan, teu mampuh, sareng kabutuhan, dina poék anu sedih sareng matak welas ka sadayana. Ujug-ujug Asma Gusti Rahîm bijil dina buruj welas asih, sareng nyaangan alam éta ku cara anu kacida éndah sareng amisna, nepi ka ngarobah tétés cimata tina kaluh, welas, sareng kasedih janten tétés tina kagumbiraan, kabagjaan, sareng nikmat sukur.
Tuluy hiji lalangsé deui kabuka sapertos layar bioskop; alam manusa témbong ku abdi. Abdi ningali alam éta kacida poékna, kacida pinuh ku kasuraman sareng kasieun anu kacida, nepi ka abdi ngajerit lantaran kasieun anu kacida sareng ngucapkeun, “Aduh!”
Sabab abdi ningali yén sareng kahayang sareng harepan manusa anu manjang nepi ka salamina, gambaran sareng pikiranana anu ngawengku jagat raya, sumanget sareng bakatna anu kacida dariana hoyong tetep langgeng, kabagjaan langgeng, sareng sawarga, ogé kakirangan sareng kabutuhanana anu nyanghareup kana tujuan sareng panyuhun anu tanpa wates, kalemahan sareng teu mampuhna, katut musibah sareng musuh anu tanpa wates anu narajangna, aranjeunna dina umur anu kacida pondokna, kahirupan anu kacida guligahna, sareng pangupa jiwa anu kacida paburantakna, dina bala musna sareng papisah anu terus-terusan, anu mangrupa kaayaan pangnyerina sareng pangpikasieuneun pikeun manah, neuteup ka kuburan sareng pakuburan anu témbong pikeun jalma lalawora salaku panto kasuraman langgeng. Hiji-hiji sareng sagolongan-sagolongan, aranjeunna dialungkeun kana sumur kasuraman éta.
Nalika abdi ningali alam ieu dina kasuraman éta, nalika manah, roh, sareng akal, katut sadaya unsur lemes abdi, malah sadaya zarah awak abdi, parantos siap ngajerit sareng ceurik, ujug-ujug Asma Gusti Âdil bijil dina buruj Gusti Hakîm, Asma Gusti Rahmân dina buruj Gusti Karîm, Asma Gusti Rahîm dina buruj Gusti Ghafûr (nyaéta dina hartina), Asma Gusti Bâ'its dina buruj Gusti Wârits, Asma Gusti Muhyî dina buruj Gusti Muhsin, sareng Asma Gusti Rabb dina buruj Gusti Mâlik. Éta nyaangan seueur alam dina alam manusa tadi, masihan cahya, sareng muka jandéla-jandéla ti alam aherat anu pinuh ku cahya, nyebarkeun cahya kana dunya manusa anu poék éta. Tuluy hiji tabir anu agung deui kabuka; alam bumi témbong. Hukum-hukum élmiah filsafat anu poék nembongkeun hiji alam anu pikasieuneun kana pangimplengan. Kaayaan umat manusa anu matak welas, ngumbara dina rohangan alam anu tanpa wates, dina bal bumi anu kolot tur kacida sepuhna, jerona pinuh ku lini, anu ngurilingan jarak dua puluh lima rébu taun dina sataun kalayan gerak tujuh puluh kali langkung gancang tibatan pélor mariem, sareng anu unggal waktos siap paburencay sareng ancur, témbong ku abdi dina poék anu pikasieuneun. Mastaka abdi lieur, panon abdi poék.
Ujug-ujug Asma Gusti Qadîr, Gusti Alîm, Gusti Rabb, Alloh, Gusti Rabb langit sareng bumi, sareng Gusti Musakhkhir panonpoé sareng bulan, kagungan Gusti Khâliq bumi sareng langit, bijil dina buruj rohmat, kaagungan, sareng rububiyah. Éta nyaangan alam tadi ku cara anu dina kaayaan éta ngajadikeun abdi ningali bal bumi minangka kapal lalampahan anu kacida tartibna, tunduk, sampurna, pikaresepeun, sareng aman, anu parantos disayagikeun pikeun jalan-jalan, pikabungaheun, sareng dagang.
Cindekna:
Unggal Asma tina sarébu hiji Asma Ilahi anu nyanghareup ka jagat raya éta mangrupa panonpoé anu nyaangan hiji alam sareng alam-alam dina éta alam. Tina sisi rusiah ahadiyah, dina pancaran unggal Asma, pancaran Asma-Asma anu sanés ogé sawatara témbong.
Tuluy, ku sabab manah ningali cahya anu béda-béda di tukangeun unggal kasuraman, kahayangna pikeun ngumbara beuki ngagedéan. Anjeunna hoyong naék kana pangimplengan sareng angkat ka langit. Harita, hiji tabir anu kacida legana deui kabuka. Manah lebet ka alam langit sareng ningali yén:
Béntang-béntang anu témbong kawas seuri caang éta leuwih ageung tibatan bal bumi, sareng kalayan leuwih gancang ngumbara sareng muter di antara sasamana. Upami hiji waé salila samenit salah jalan, éta bakal tabrakan sareng anu sanés, sareng ngabeledug nepi ka jagat raya kacida reuwasna sareng alam paburencay. Éta nyebarkeun seuneu, sanés cahya; éta ningali ka abdi kalayan pikasieuneun, sanés ku seuri. Abdi ningali langit dina kasuraman anu ageung tur lega tanpa wates, suwung, kosong, pinuh ku kasieun sareng kahéranan. Abdi kacida kaduhungna parantos sumping.
Ujug-ujug Asmaul Husna ﺭَﺏُّ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ ٭ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻤَﻠٰٓﺌِﻜَﺔِ ﻭَ ﺍﻟﺮُّﻭﺡِ nembongan kalayan pancaran-Na dina buruj ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﺯَﻳَّﻨَّﺎ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﺑِﻤَﺼَﺎﺑ۪ﻴﺢَ ٭ ﻭَ ﺳَﺨَّﺮَ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲَ ﻭَ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮَ. Tina sisi harti éta, béntang-béntang anu katutup ku poék masing-masing nyandak hiji kilatan tina cahya-cahya anu agung éta, teras alam langit caang sapertos aya lampu listrik anu dihurungkeun saloba jumlah béntang. Langit anu disangka suwung sareng kosong ogé pinuh ku malaikat sareng mahluk ruhani, janten ramé. Abdi ningali panonpoé sareng béntang-béntang anu gerak kawas hiji pasukan tina pasukan-pasukan Gusti Sultan Azali sareng Nu Langgeng anu tanpa wates, saolah-olah ngalakukeun hiji manuver luhur sareng nembongkeun kaagungan katut kamulyaan rububiyah Gusti Sultan Dzul-Jalâl éta.
Kalayan sadaya kakuatan abdi, sareng upami tiasa ku sadaya zarah abdi, sareng upami aranjeunna ngadangukeun abdi ku létah sadaya mahluk, abdi badé ngucapkeun; sareng abdi parantos ngucapkeun bari ngawakilan sadayana: abdi maca ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻣَﺜَﻞُ ﻧُﻮﺭِﻩ۪ ﻛَﻤِﺸْﻜَﺎﺓٍ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﻣِﺼْﺒَﺎﺡٌ ﺍَﻟْﻤِﺼْﺒَﺎﺡُ ﻓ۪ﻰ ﺯُﺟَﺎﺟَﺔٍ ﺍَﻟﺰُّﺟَﺎﺟَﺔُ ﻛَﺎَﻧَّﻬَﺎ ﻛَﻮْﻛَﺐٌ ﺩُﺭِّﻯٌّ ﻳُﻮﻗَﺪُ ﻣِﻦْ ﺷَﺠَﺮَﺓٍ ﻣُﺒَﺎﺭَﻛَﺔٍ ﺯَﻳْﺘُﻮﻧَﺔٍ لَا ﺷَﺮْﻗِﻴَّﺔٍ وَلَا ﻏَﺮْﺑِﻴَّﺔٍ ﻳَﻜَﺎﺩُ ﺯَﻳْﺘُﻬَﺎ ﻳُﻀ۪ٓﻲﺀُ ﻭَﻟَﻮْ ﻟَﻢْ ﺗَﻤْﺴَﺴْﻪُ ﻧَﺎﺭٌ ﻧُﻮﺭٌ ﻋَﻠٰﻰ ﻧُﻮﺭٍ ﻳَﻬْﺪِﻯ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟِﻨُﻮﺭِﻩ۪ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ; abdi mulih, turun, hudang, teras ngucapkeun "Sadaya puji kagungan Alloh pikeun cahya iman sareng Al-Qur'an".
--