Opat patarosan sareng waleran anu penting di ahir Sahabeler Risalesi
Patarosan:
Disarioskeun yén: Para sahabat ningali Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ, teras iman. Sedengkeun urang iman tanpa ningali. Upami kitu, iman urang langkung kuat. Ogé aya riwayat anu nuduhkeun kakuatan iman urang? Waleran: Dina mangsa éta, nalika pamikiran umum sakumna alam ngalawan sareng sabalikna hakékat-hakékat Islam, para sahabat ngan ningali Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ dina wangun manusa, sakapeung tanpa mujijat, sarta iman kalayan hiji iman anu sakumna pamikiran umum alam henteu tiasa ngoyagkeunana. Malah henteu masihan waswas ka sawatara di antarana, langkung-langkung karaguan. Sedengkeun aranjeun ngabandingkeun iman aranjeun sorangan sareng iman para sahabat. Sanaos sakumna pamikiran umum Islam janten kakuatan sareng sandaran pikeun iman aranjeun, sarta aranjeun ningali ku panon akal, sanés kamanusaan sareng wangun jasmani Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ anu janten siki tangkal Tuba kanabianana, nanging kapribadian maknawina anu pinuh ku cahya tur megah kalayan sakumna cahya Islam sareng hakékat Al-Qur'an, dikurilingan ku sarébu mujijat, di mana iman aranjeun anu murag kana waswas sareng ragu ku ucapan saurang filsuf Éropa? Di mana iman para sahabat anu henteu oyag ngalawan serangan sakumna alam kufur, Nasrani, Yahudi, sareng para filsuf? Ogé di mana takwana anu kuat sareng kasoléhanana anu sampurna anu némbongkeun kakuatan iman para sahabat sarta janten limpahan imanna? Hé nu ngaku! Di mana iman anjeun anu henteu mancorong, anu ku kacida lemahna henteu némbongkeun kawajiban-kawajiban kalayan lengkep tina anjeun? Sedengkeun riwayat anu sumping dina hadis kalayan harti “Dina ahir zaman, anu henteu ningali abdi sarta iman, langkung ditampi,” téh ngeunaan kautamaan husus. Éta ngeunaan sawatara jalma husus. Sedengkeun bahasan abdi sadaya téh tina jihat kautamaan anu ngawengku sadayana sareng seuseueurna. Patarosan Kadua: Aranjeunna nyarios: Ahli kawalian sareng anu gaduh kasampurnaan parantos ngantunkeun dunya. Malah aya dina hadis yén “Kacinta ka dunya téh awal sakumna kasalahan.” Padahal para sahabat parantos lebet seueur pisan kana dunya; sanés ngantunkeun dunya, malah sawatara sahabat langkung maju tibatan ahli peradaban mangsa éta. Kumaha anjeun nyarios yén sahabat anu panghandapna sapertos kitu ngagaduhan ajén sabanding wali anu pangagungna? Waleran: Dina Tingkat Kadua sareng Katilu Kalimah Katilu Puluh Dua parantos dibuktikeun kalayan kacida pastina yén mikacinta raray dunya anu ningal ka aherat sarta rarayna anu nyanghareupan asma-asma Alloh, sanés sabab kakurangan, nanging dasar kasampurnaan; sarta beuki maju dina dua raray éta, beuki langkung maju dina ibadah sareng makrifat ka Alloh. Sedengkeun dunya para sahabat téh dina dua raray éta. Aranjeunna ningali dunya minangka ladang aherat, teras melak sarta panén. Aranjeunna ningali sakumna anu aya minangka eunteung asma-asma Alloh, teras nyaksian sareng ningali kalayan sono. Sedengkeun dunya anu goréng téh rarayna anu fana, anu ningal kana kahayang manusa. Patarosan Katilu: Tarekat-tarekat téh jalan-jalan hakékat. Ngeunaan jalan Naqsyabandi anu diaku janten anu pangsohorna, pangluhurna, sareng jalan agung di antara tarekat-tarekat, sawatara pahlawan sareng imam tarekat éta parantos nerangkeun dasarna sapertos kieu. Aranjeunna nyarios: ﺩَﺭْ ﻃَﺮ۪ﻳﻖِ ﻧَﻘْﺸِﺒَﻨْﺪ۪ﻯ لَازِمْ ﺍٰﻣَﺪْ ﭼَﺎﺭْ ﺗَﺮْﻙْ ﺗَﺮْﻙِ ﺩُﻧْﻴَﺎ ﺗَﺮْﻙِ ﻋُﻘْﺒٰﻰ ﺗَﺮْﻙِ ﻫَﺴْﺘ۪ﻰ ﺗَﺮْﻙِ ﺗَﺮْﻙْ Hartina, dina jalan Naqsyi kedah ngantunkeun opat perkara. Boh dunya, boh aherat ogé henteu dijantenkeun maksud sajati pikeun nafsu; boh poho kana ayana sorangan; boh henteu ngémutan perkara-perkara anu ditinggalkeun ieu supados henteu asup kana ujub sareng reueus. Hartina, makrifat ka Alloh anu sajati sareng kasampurnaan manusa ku ngantunkeun sadayana salian Alloh? Waleran: Upami manusa ngan mangrupa hiji haté, kedah ngantunkeun sadayana salian Alloh, malah asma sareng sipat ogé ditinggalkeun, sarta ngan ngahubungkeun haté kana Gusti Zat Alloh. Nanging manusa ngagaduhan seueur pisan daya lemes sareng indra anu gaduh pancén, sapertos akal, roh, sirr, sareng nafsu.
Manusa sampurna nyaéta anu ngarahkeun sakumna daya lemes éta ka jihat hakékat dina jalan ubudiyah anu béda-béda anu husus pikeun masing-masing, sarta dina wewengkon anu jembar tur kalayan beunghar sapertos sahabat, haté salaku panglima maju kalayan gagah ka maksud babarengan sareng prajurit-prajurit daya lemes. Upami henteu, haté ngantunkeun prajuritna sarta angkat nyalira ngan pikeun nyalametkeun dirina, sanés dasar reueus, nanging hasil kapaksa.
Patarosan Kaopat: Ti mana asalna pangakuan langkung unggul ngalawan para sahabat? Saha anu ngaluarkeunana? Kunaon dina jaman ieu pasualan ieu dijantenkeun bahan bahasan? Ogé, ti mana asalna pangakuan sami sareng para mujtahid agung?
Waleran: Anu nyarios pasualan ieu aya dua golongan: Hiji golongan téh ahli agama sareng ahli élmu anu murni, anu parantos ningali sawatara hadis, sarta muka bahasan sapertos kitu pikeun ngadorong sareng ngajak ahli takwa sareng kasoléhan dina jaman ieu. Abdi sadaya henteu ngagaduhan ucapan ngalawan golongan ieu. Éta ogé saeutik, sarta gancang sadar. Golongan anu sanés téh jalma-jalma sombong anu kacida pikasieuneunana, anu hoyong nyebarkeun sikep henteu nuturkeun mazhabna dina pangakuan sami sareng para mujtahid agung, sarta hoyong ngalaksanakeun sikep henteu agamana dina pangakuan sami sareng para sahabat. Sabab:
Kahiji: Ahli kasasatan éta parantos lebet kana hirup nurut kana hawa nafsu, kecanduan hirup nurut kana hawa nafsu; henteu tiasa ngalaksanakeun kawajiban-kawajiban syariat anu ngahalangan hirup nurut kana hawa nafsu. Pikeun mendakan hiji alesan pikeun dirina, anjeunna nyarios: “Pasualan-pasualan ieu ijtihadi. Dina pasualan-pasualan éta, mazhab-mazhab béda hiji sareng nu sanés. Ogé aranjeunna manusa sapertos urang, tiasa lepat. Upami kitu, urang ogé ngalakukeun ijtihad sapertos aranjeunna, ngalaksanakeun ibadah sakahayang urang. Naon anu ngawajibkeun urang nuturkeun aranjeunna?” Tah jalma-jalma malang ieu, ku siasat sétan ieu, ngaluarkeun sirahna tina ranté mazhab. Ku sabab sabaraha rapuh sareng tanpa dasarna pangakuan aranjeunna ieu parantos ditémbongkeun kalayan pasti dina Kalimah Kadua Puluh Tujuh, abdi sadaya masrahkeun ka dinya. Kadua: Golongan ahli kasasatan éta ningali yén padamelan henteu réngsé dina para mujtahid. Dina taktak aranjeunna ngan perkara-perkara téoritis agama. Padahal golongan ahli kasasatan ieu hoyong ngantunkeun sareng ngarobah perkara-perkara agama anu pokok. Upami nyarios “Urang langkung saé tibatan aranjeunna,” pasualanana henteu réngsé. Sabab para mujtahid tiasa campur kana perkara téoritis sareng rincian anu henteu pasti. Padahal ahli kasasatan anu henteu nuturkeun mazhab ieu hoyong nyampurkeun pikiranana malah dina perkara-perkara agama anu pokok, ngarobah pasualan-pasualan anu henteu tiasa dirobah, sarta ngalawan rukun Islam anu pasti; tangtos aranjeunna bakal nyabak para sahabat anu nyangking sareng janten pilar perkara-perkara agama anu pokok. Hanjakal pisan! Henteu ngan sasatoan dina wangun manusa sapertos ieu, malah manusa sajati sareng para wali agung anu janten manusa sajati anu pangsampurnana, henteu tiasa meunang pangakuan sami sareng para sahabat anu alit; ieu parantos dibuktikeun kalayan kacida pastina dina Kalimah Kadua Puluh Tujuh. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﺭَﺳُﻮﻟِﻚَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻗَﺎﻝَ لَاتَسُبُّٓوا ﺍَﺻْﺤَﺎﺑ۪ﻰ ﻟَﻮْ ﺍَﻧْﻔَﻖَ ﺍَﺣَﺪُﻛُﻢْ ﻣِﺜْﻞَ ﺍُﺣُﺪٍ ﺫَﻫَﺒًﺎ ﻣَﺎ ﺑَﻠَﻎَ ﻧِﺼْﻒَ ﻣُﺪٍّ ﻣِﻦْ ﺍَﺻْﺤَﺎﺑ۪ﻰ ﺻَﺪَﻕَ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ
HIJI KAIDAH
Para murid Risale-i Nur ulah néangan nur di luar bunderan Risale-i Nur, sareng henteu néangan. Upami néangan, tibatan panonpoé maknawi anu maparin cahya tina jandéla Risale-i Nur, anjeunna bakal mendakan hiji lampu, malah panginten kaleungitan panonpoé. Kitu deui, jalan sosobatan sareng jalan duduluran anu aya dina bunderan Risale-i Nur, anu ihlas sareng kacida kuatna, anu ngajantenkeun unggal individuna meunang seueur roh sareng némbongkeun jalan duduluran para sahabat kalayan rusiah warisan kanabian — ari dina bunderan luar, éta rama sareng mursyid ngabalukarkeun karugian dina tilu sisi — henteu nyésakeun kabutuhan pikeun néangan hiji rama. Éta ngajantenkeun mendakan seueur sadérék sepuh tibatan hiji rama. Tangtos rupa-rupa welas asih para sadérék sepuh ngajantenkeun welas asih hiji rama sapertos teu aya. Mursyid anu kapendak sateuacan lebet kana bunderan tiasa tetep dijaga ku unggal individu dina bunderan ogé. Nanging anu henteu gaduh mursyid, saatos lebet kana bunderan ngan tiasa néangan mursyid di jero bunderan. Kitu deui, élmu hakékat dina bunderan pangajaran hakékat Risale-i Nur, anu maparin limpahan rusiah warisan kanabian tina kawalian ageung, henteu nyésakeun kabutuhan kana tarekat-tarekat di luar bunderan. Iwal lamun jalma-jalma anu muja nafsuna salah ngartos tarekat, kagandrung ku impian-impian anu saé, hayalan, nur sareng rasa nikmat, mikahayang rasa nikmat dunya sareng hawa nafsu anu béda ti kautamaan aherat, sareng hoyong kalungguhan janten tempat jalma ngarujuk. Dunya ieu tempat khidmah. Ganjaran diukur ku beurat sareng kasusahna tugas. Ieu sanés tempat ganjaran. Ku sabab éta ahli hakékat henteu nganggap penting rasa nikmat sareng nur dina kasyaf sareng karamah. Sakapeung aranjeunna nyingkahan éta sareng hoyong éta disumputkeun. Bunderan Risale-i Nur lega, murid-muridna seueur pisan. Éta henteu néangan anu kabur ka luar, henteu nganggapna penting; malah henteu nampi deui ka jerona. Unggal manusa gaduh hiji haté. Hiji haté henteu tiasa sakaligus aya dina bunderan sareng di luar. Kitu deui, jalma-jalma di luar anu mikahayang nungtun ulah sibuk ku murid-murid Risale-i Nur. Margi aranjeunna mungkin ngalaman karugian dina tilu sisi. Sakumaha murid-murid dina bunderan takwa henteu peryogi ditungtun, di luar ogé aya seueur jalma anu henteu solat; ngantunkeun aranjeunna sareng sibuk ku murid-murid ieu sanés nungtun. Upami anjeunna mikanyaah murid-murid ieu, mangga heula lebet kana bunderan; kanggo éta murid-murid, sanés janten rama, nanging janten dulur; upami kautamaanana langkung seueur, mangga janten sadérék sepuhna. Kitu deui, sakumaha katingal dina ieu kajadian, ngahubungkeun diri ka Risale-i Nur kacida pentingna sareng parantos dibayar mahal pisan. Jalma anu akalna séhat, anu masihan ieu harga sareng dina éta jalan nyandak kaayaan salaku mujahid ngalawan henteu agama bari ngawakilan sakumna alam Islam, moal ngantunkeun jalanna anu sapertos inten sareng lebet kana jalan-jalan sanés.