TAMBIHAN TINA TAMBIHAN HUTBAH SYAM
(Ieu tulisan Said anu dimuat dina surat kabar agama opat puluh dua {: Titimangsa ieu patali sareng taun 1951.} taun ka tukang.)
Mugia syariat nu mulya tetep hirup
29 Pébruari 324
Surat kabar agama: 73
Maret 1909
Hé para anggota parlemen! Abdi badé ngucapkeun hiji kalimah anu sanajan panjang, pohara ringkes. Perhatoskeun, sabab dina panjangna aya karingkesan. Kieu: Kaadilan, musyawarah sarta ngahijikeun kakuatan dina hukum, anu disebut pamaréntahan konstitusional sareng undang-undang dasar, upami aranjeun nampilkeunana, babarengan sareng ieu sebutan, dina sebutan SYARIAT NU MULYA, anu mangrupa nu gaduh anu saéstuna sarta nu gaduh sebutan agung (1), anu mujarab sarta ngandung kaadilan murni (2), anu ngajamin tempat urang nyoko (3), anu nyanggakeun pamaréntahan konstitusional kana dasar anu kukuh (4), anu nyalametkeun jalma anu gaduh sangkaan sareng mamang tina jurang kabingungan (5), anu ngajamin mangsa datang sareng aherat urang (6), anu nyalametkeun aranjeun tina ngagunakeun hak-hak Alloh, anu mangrupa kapentingan umum, tanpa idin (7), anu ngajaga kahirupan bangsa urang (8), anu ngamagnetkeun sakabéh pikiran (9), anu némbongkeun kakukuhan, kasampurnaan sareng ayana urang ka bangsa asing (10), anu nyalametkeun aranjeun tina tuntutan di dunya sareng aherat (11), anu ngadegkeun persatuan umum dina tujuan sareng hasil (12), anu ngalahirkeun pamikiran umum anu mangrupa roh persatuan éta (13), anu nyegah kajahatan peradaban anu buruk asup kana wates kabébasan sareng peradaban urang (14), anu nyalametkeun urang tina ménta-ménta ka Éropa (15), anu ngajadikeun urang ngaliwatan jarak kamajuan anu panjang, anu urang katinggaleun, dina waktos anu pondok —ku rusiah i'jaz— (16), anu ngahijikeun Arab, Turan, Iran sareng bangsa-bangsa Sami, sarta dina waktos anu saeutik méré ajén gedé ka urang (17), anu némbongkeun pribadi maknawi pamaréntah minangka muslim (18), anu ngajaga roh undang-undang dasar sareng Pasal Kasabelas, sarta nyalametkeun aranjeun tina ngalanggar sumpah (19), anu ngabohongkeun sangkaan Éropa anu salah ti baheula (20), anu ngajadikeun diaku yén Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm mangrupa panutup para nabi sarta syariat langgeng salawasna (21), anu ngadegkeun bendungan ngalawan henteu ngagem agama, anu ngaruksak peradaban (22), anu ku lembaranna anu caang ngaleungitkeun poékna béda pamikiran sareng paburencayna pamadegan (23), anu ngajadikeun sakabéh ulama sareng juru naséhat janten palayan persatuan sareng kabagjaan bangsa sarta lampah pamaréntahan konstitusional anu sah (24), anu leuwih ngahijikeun sareng ngabeungkeut golongan anu sanés muslim, lantaran kaadilan murnina pinuh ku welas asih (25), anu ngajadikeun jalma anu pangsieunna sareng pangumumna ngarasakeun sumanget kamajuan anu saéstuna, pangorbanan sareng kanyaah ka lemah cai, lir jalma anu pangwanina sareng pangistiméwana (26), anu nyalametkeun urang tina maksiat, miceunan harta sareng kabutuhan anu henteu perlu, anu ngaruksak peradaban {: Anu ngaruksak peradaban: Anu ngancurkeun peradaban.} (27), anu ngagugah sumanget usaha ku ngawangun dunya bari ngajaga aherat (28), anu ngajarkeun dasar-dasar ahlak saé sareng rasa-rasa luhur, anu mangrupa kahirupan peradaban (29), anu ngabébaskeun unggal aranjeun, hé para anggota parlemen, tina tuntutan lima puluh rébu jalma, nyaéta nungtut hak-hakna ka aranjeun (30), anu némbongkeun aranjeun minangka hiji conto leutik anu sah pikeun ijma umat (31), anu ku niat saé ngajadikeun lampah aranjeun lir ibadah (32), sarta anu nyalametkeun aranjeun tina niat jahat sareng kajahatan kana kahirupan rohani tilu ratus juta muslim (33); upami aranjeun ngajadikeunana sumber pikeun putusan aranjeun sarta nerapkeun dasar-dasarna, naon anu bakal aranjeun leungitkeun bari aya sakitu seueur mangpaatna? Was-salâm. Mugia SYARIAT NU MULYA tetep hirup!..
Said Nursî
Mugia syariat Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ tetep hirup
5/Maret/1325
Surat kabar agama No: 77
18/Maret/1909
Syariat anu mulya asalna tina dawuhan anu azali, ku kituna bakal tetep langgeng salawasna. Kasalametan urang tina panindesan hina nafsu ammarah nyaéta ku nyangga kana Islam. Ku pageuh nyekel éta tali anu kuat. Sarta leres-leres meunang mangpaat tina kabébasan anu sah nyaéta ku ménta kakuatan tina iman. Sabab jalma anu leres-leres janten abdi sareng nu ngawula ka Gusti Nu Ngadamel sakumna alam henteu pantes ngarendahkeun diri pikeun ngabdi ka mahluk. Lantaran unggal jalma minangka hiji panglima dina dunyana sorangan, anjeunna diwajibkeun ngalakukeun jihad anu panggedéna dina dunya leutikna. Anjeunna ogé dipancénan pikeun ngabiasakeun diri kana ahlak Kangjeng Nabi Ahmad 'alaihis-salâtu was-salâm sarta ngahirupkeun Sunnah Kangjeng Nabi. Duh para nu ngurus urusan umum! Upami aranjeun hoyong hasil anu dipaparin ku Gusti, saluyukeun lampah aranjeun sareng hukum-hukum anu ditetepkeun Gusti dina alam. Upami henteu, aranjeun bakal nampi waleran panolakan ku teu hasil. Sabab sakumna nabi anu dipikawanoh medal ti nagri-nagri Islam sareng Osmanli mangrupa isarat sareng tanda tina papasten Gusti yén uap pikeun mesin kamajuan jalma-jalma di ieu nagri téh agama. Kembang-kembang di tegalan Asia sareng Afrika ieu sarta di kebon Rumeli bakal tumuwuh sareng mekar ku cahya Islam. Agama henteu dikorbankeun demi dunya. Baheula, perkara-perkara syariat dipasrahkeun minangka sogokan pikeun ngajaga panindesan anu parantos paéh. Ku ninggalkeun sareng ngorbankeun perkara agama, mangpaat naon anu kapanggih salian ti karugian? Panyakit haté bangsa téh lemahna pangagem kana agama. Ku nguatkeun éta, bangsa tiasa cageur. Cara jamaah urang nyaéta: mikanyaah kanyaah sarta ngalawan mumusuhan. Hartina, nulungan kanyaah di antara umat Islam sarta ngancurkeun pasukan mumusuhan. Jalan urang nyaéta ngabiasakeun diri kana ahlak Kangjeng Nabi Ahmad 'alaihis-salâtu was-salâm sarta ngahirupkeun Sunnah Kangjeng Nabi. Pituduh urang nyaéta syariat anu mulya; pedang urang nyaéta bukti-bukti anu pasti; sarta tujuan urang nyaéta ngaluhurkeun kalimah Alloh. Unggal jalma anu gaduh iman patali sacara rohani sareng jamaah urang. Ari ngagabung sacara lahir nyaéta ku tekad anu pasti pikeun ngahirupkeun Sunnah Kangjeng Nabi dina dunyana sorangan. Pangheulana, dina nami syariat urang ngajak ulama, para syekh sareng murid, anu mangrupa pituduh umum, pikeun ngahiji.
Said Nursî
Pépéling Husus
Para juru khutbah umum anu disebut wartawan parantos ngajadikeun bangsa ragrag kana rawa ku dua babandingan anu salah. Kahiji: Ngabandingkeun propinsi-propinsi sareng İstanbul... Padahal upami pangajaran filsafat dipasihan ka budak anu henteu tiasa maca alfabét, éta bakal deet. Kadua: Maranéhna ngabandingkeun İstanbul sareng Éropa. Padahal upami saurang lalaki maké pakean anu dipikaresepna dina awak awéwé, anjeunna bakal janten bahan seuri sarta hina.
Said Nursî
Hakékat
26/Pébruari/1324
Surat kabar agama: 70
Maret/1909
Urang Parantos Kaasup kana Cem’iyet-i Muhammedî 'alaihis-salâtu was-salâm ti Saprak Kalû Belâ Dasar anu ngahijikeun persatuan urang nyaéta tauhid. Ikrar sareng sumpah urang nyaéta iman. Lantaran urang ngagem tauhid, urang ngahiji. Unggal mukmin diwajibkeun ngaluhurkeun kalimah Alloh. Dina jaman ieu, sabab anu panggedéna pikeun éta nyaéta maju dina perkara lahir. Sabab bangsa asing ngagunakeun pakarang élmu sareng industri pikeun nindes urang ku kakawasaan rohanina. Urang ogé bakal ngagunakeun pakarang élmu sareng katerampilan pikeun bajoang ngalawan kabodoan, kamiskinan sareng pasalia pamadegan, anu mangrupa musuh anu pangpikasieuneunna pikeun ngaluhurkeun kalimah Alloh. Ari jihad ka luar, urang bakal pasrahkeun ka pedang-pedang inten bukti anu pasti tina syariat anu mulya. Sabab ngéléhkeun jalma anu gaduh adab téh ku ngayakinkeun, henteu ku maksa saperti ka jalma biadab anu henteu ngartos omongan. Urang téh jalma-jalma anu ngorbankeun diri demi kanyaah; urang teu gaduh waktos pikeun mumusuhan. Républik {Catetan handap: Harita Pamaréntahan Konstitusional, ayeuna kecap éta diganti ku Républik.} téh diwangun ku kaadilan, musyawarah sarta ngumpulkeun kakawasaan ngan dina hukum. Lantaran syariat anu mulya parantos diadegkeun tilu belas abad ka tukang, ménta-ménta hukum ka Éropa mangrupa kajahatan gedé ka agama Islam. Éta lir solat nyanghareup ka kalér. Kakawasaan kedah aya dina hukum. Upami henteu, panindesan bakal dibagi-bagikeun. ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﻘَﻮِﻯُّ ﺍﻟْﻤَﺘ۪ﻴﻦُ kedah janten pamingpin sareng anu maréntah dina nurani. Éta kedah ku pangaweruh anu sampurna sarta peradaban anu nyakup umum, atawa ku nami agama Islam. Upami henteu, panindesan bakal terus ngawasa. Sapuk téh dina pituduh Gusti, henteu dina kahayang sareng hawa nafsu. Manusa parantos bébas, nanging aranjeunna tetep abdi Alloh. Sagala perkara parantos bébas, syariat ogé bébas, pamaréntahan konstitusional ogé. Urang moal méré pasualan-pasualan syariat minangka sogokan. Kasalahan batur henteu tiasa janten bukti pangrojong atawa alesan pikeun kasalahan sorangan. Putus harepan ngahalangan sagala kasampurnaan. “Naon urusan simkuring, keun batur anu mikir,” téh warisan panindesan. Lantaran abdi henteu terang basa Turki, abdi masrahkeun mukadimah anu bakal ngahubungkeun kalimah-kalimah ieu kana pamikiran para nu maca.
Said Nursî
Sora Hakékat
27 Maret 1909
Jalan Kangjeng Nabi Muhammad 'alaihis-salâtu was-salâm bébas tina mamang sareng tipu daya, ku kituna henteu peryogi disumputkeun, anu ngisyaratkeun mamang sareng tipu daya. Hiji hakékat anu sakitu agungna, jembarna sarta nyakup sagala ogé henteu tiasa disumputkeun ku cara naon waé, hususna ti jalma-jalma jaman ieu. Kumaha sagara anu lega tiasa disumputkeun dina hiji kendi? Abdi nyarios deui: Dasar anu ngahijikeun İttihad-ı Muhammedî 'alaihis-salâtu was-salâm, anu dina hakékatna mangrupa ngahijina umat Islam, nyaéta tauhid ka Gusti. Ikrar sareng sumpahna ogé iman. Déwan sareng kumpulanana nyaéta masjid, madrasah sareng zawiyah. Anggotana sakabéh mukmin. Aturanana nyaéta Sunnah Kangjeng Nabi Ahmad 'alaihis-salâtu was-salâm. Undang-undangna nyaéta paréntah sareng larangan syariat. Ngahiji ieu sanés adat, nanging ibadah. Nyumputkeun sareng sieun téh asalna tina riya. Dina fardu henteu aya riya. Pancén fardu anu panggedéna dina jaman ieu nyaéta ngahijina umat Islam. Tujuan sareng maksad ngahiji nyaéta ngagerakkeun hiji runtuyan cahaya anu sakitu panjangna, ngarancabang sarta nyakup sagala, anu ngabeungkeut puseur-puseur sareng tempat-tempat ibadah Islam; ku éta ngahudangkeun anu kabeungkeut dina runtuyan éta, sarta ngaping kana jalan kamajuan ku kahayang sareng paréntah nurani. Watak ngahiji ieu nyaéta kanyaah. Ari anu dimusuhanana nyaéta kabodoan, kamiskinan sareng kamunafikan. Anu sanés muslim kedah yakin yén sauyunan urang ieu nyerang tilu sipat éta. Lampah urang ka anu sanés muslim nyaéta ngayakinkeun. Sabab urang nganggap maranéhna gaduh adab. Éta ogé pikeun némbongkeun Islam minangka anu dipikanyaah sareng luhur. Sabab urang nganggap maranéhna adil. Jalma-jalma anu teu maliré kedah uninga yén ku henteu ngagem agama, maranéhna moal tiasa ngajadikeun bangsa asing mana waé mikanyaah dirina. Sabab maranéhna bakal némbongkeun yén maranéhna teu gaduh jalan anu dicekel. Teu gaduh jalan sareng anarki henteu dipikaresep. Anu asup kana sauyunan ieu ku nalungtik moal kaluar ku niru maranéhna. Urang nampilkeun pamikiran, jalan sareng hakékat ngahijina umat Islam, anu mangrupa İttihad-ı Muhammedî 'alaihis-salâtu was-salâm, ka pamikiran umum. Saha anu gaduh bantahan, mangga ngabantah; urang siap ngawaler. ﺟُﻤْﻠَﻪ ﺷ۪ﻴﺮَﺍﻥِ ﺟِﻬَﺎﻥْ ﺑَﺴْﺘَﻪِٔ ﺍِﻳﻦْ ﺳِﻠْﺴِﻠَﻪ ﺍَﻧْﺪ ﺭُﻭﺑَﻪ ﺍَﺯْ ﺣ۪ﻴﻠَﻪ ﭼِﻪ ﺳَﺎﻥْ ﺑِﮕُﺴَﻠَﺪْ ﺍ۪ﻳﻦْ ﺳِﻠْﺴِﻠَﻪ ﺭَﺍ
Said Nursî
Ieu hiji bagian anu abdi tinggalkeun tina daptar tujuan anu parantos abdi medarkeun. Kieu: Salah sahiji saluran élmu-élmu anyar anu sacara lahir ngalir ti luar ogé kedah mangrupa sabagéan jalma madrasah. Supaya éta beresih tina niat jahat sareng tipu daya. Sabab cai anu bau ieu, anu datang ngaliwatan saluran séjén kalayan keruh sareng burukna, ngabalukarkeun sababaraha réaksi sabalikna dina pikiran anu medal tina rawa kakedulan, ngambekan ku racun panindesan sarta ditindih ku tekanan kazaliman. Ku kituna cai éta kedah disaring ku saringan syariat. Ieu ditugaskeun kana taktak tekad jalma-jalma madrasah. وَالسَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦِ ﺍﺗَّﺒَﻊَ ﺍﻟْﻬُﺪٰﻯ
Said Nursî
Nolak Sangkaan
31 Maret 1909
Abdi bakal nolak salapan sangkaan anu salah anu dituduhkeun ka jamaah İttihad-ı Muhammedî 'alaihis-salâtu was-salâm. Sangkaan Kahiji: Dina waktos anu sakitu sénsitipna, henteu dianggap pantes ngangkat pasualan agama. Waleran: Urang mikanyaah agama. Urang ogé mikanyaah dunya demi agama. لَا ﺧَﻴْﺮَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ بِلَا ﺩ۪ﻳﻦٍ Kadua: Lantaran dina pamaréntahan konstitusional kadaulatan aya dina bangsa, ayana bangsa kedah dipintonkeun. Ari bangsa urang ngan Islam. Sabab tali sareng jati diri bangsa anu pangkuatna sareng pangsaéstuna pikeun Arab, Turki, Kurdi, Albania, Circassia sareng Laz sanés perkara séjén salian ti Islam. Sakumaha ku saeutik lalawora, dasar-dasar karajaan leutik anu papisah keur dipasang, sarta ku ngahirupkeun deui fanatisme jahiliyah anu parantos paéh tilu belas abad ka tukang, fitnah dihudangkeun. Éta ogé parantos kajadian, urang ningali... Sangkaan Kadua: Ngahususkeun sebutan ieu ngajadikeun anu henteu janten anggota sangkaan sareng gugup? Waleran: Abdi parantos nyarios saméméhna. Lantaran henteu dibaca atawa salah dipikaharti, abdi kedah ngulang. Kieu: Nalika urang nyarios İttihad-ı Muhammedî 'alaihis-salâtu was-salâm, anu mangrupa ngahijina umat Islam, anu dimaksud nyaéta sauyunan anu parantos aya di antara sakabéh mukmin, boh dina kamampuh boh dina kanyataan. Anu dimaksud sanés jamaah di İstanbul sareng Anatolia. Nanging satetes cai ogé cai. Tina sebutan ieu henteu timbul panghususan. Hartina anu saéstuna kieu: Dasarna manjang ti wétan ka kulon, ti kidul ka kalér, sarta puseurna Haramain Syarifain; dasar anu ngahijikeunana tauhid ka Gusti; ikrar sareng sumpahna iman; aturanana Sunnah Kangjeng Nabi Ahmad 'alaihis-salâtu was-salâm; undang-undangna paréntah sareng larangan syariat; klub sareng déwanna sakabéh madrasah, masjid sareng zawiyah. Anu nyebarkeun pamikiran jamaah éta salawasna, anu tetep langgeng, nyaéta sakabéh kitab Islam; anu nyebarkeun pamikiranana unggal waktos nyaéta, pangheulana, Al-Qur'an sareng tafsir-tafsirna (sarta dina jaman ieu hiji tafsirna, Risale-i Nur), sarta sakabéh koran agama anu lempeng, anu nempatkeun ngaluhurkeun kalimah Alloh minangka tujuan sareng maksad. Anggotana sakabéh mukmin. Pamingpinna ogé Kangjeng Nabi anu janten kareueus alam 'alaihis-salâtu was-salâm. Perkara anu urang pikahoyong ayeuna nyaéta perhatian sareng hudangna para mukmin. Pangaruh perhatian umum henteu tiasa dipungkir. Tujuan sareng maksad sauyunan nyaéta ngaluhurkeun kalimah Alloh, sarta jalanana nyaéta jihad anu panggedéna ngalawan nafsuna sorangan sareng ngaping batur. Salapan puluh salapan persén tekad golongan anu barokah ieu sanés pikeun pulitik. Éta diarahkeun kana tujuan-tujuan anu sah di luar pulitik, saperti ahlak saé, lempeng lampah sareng sajabana. Sabab paguyuban anu nyanghareup kana pancén ieu pohara saeutik, ari ajén sareng pentingna pohara gedé. Ngan hiji persén bakal patali sareng pulitik, ku jalan ngaping para nu ngurus pulitik. Pedang-pedangna ogé bukti anu pasti. Sakumaha watakna kanyaah, éta ogé pikeun ngajadikeun kanyaah anu dikandung dina siki duduluran di antara mukmin tumuwuh sareng mekar lir tangkal Tuba. Sangkaan Kalima: Aya kamungkinan bangsa asing ngarasa sieun ku ieu? Waleran: Anu masihan tempat pikeun kamungkinan ieu anu biadab. Sabab aranjeunna ngamulyakeun kaluhuran Islam ku ceramah-ceramah di puseur-puseur fanatismena {Catetan handap: Ieu ngisyaratkeun kana katerangan anu dipikawanoh tina jalma-jalma saperti Bismark sareng Mister Karlayl.}; ieu nolak éta kamungkinan. Musuh urang ogé sanés maranéhna. Musuh anu saéstuna ngajadikeun urang sakitu ragragna sarta ngahalangan ngaluhurkeun kalimah Alloh nyaéta ngalawan syariat, anu mangrupa hasil kabodoan; kamiskinan sarta hasilna, nyaéta ahlak sareng lampah anu goréng; sarta pasalia sareng hasilna, nyaéta tujuan pribadi sareng kamunafikan. Sauyunan urang nyerang tilu musuh anu henteu adil ieu. Ari dina Abad Pertengahan, nalika bangsa asing biadab, Islam sanajan kedah mumusuhan sareng pageuh ngalawan kabiadaban, tetep ngajaga kaadilan sareng saimbangna. Éta henteu kantos ngalakukeun saperti Inkuisisi. Dina jaman peradaban, lantaran bangsa asing gaduh adab sareng kuat, mumusuhan sareng fanatisme anu ngarugikeun parantos leungit. Sabab dina paningal agama, ngéléhkeun jalma anu gaduh adab téh ku ngayakinkeun, henteu ku maksa. Éta ogé ku némbongkeun yén Islam dipikanyaah sareng luhur, ngaliwatan lampah sareng ahlak bari nurut kana paréntahna. Maksa sareng mumusuhan téh pikeun nyanghareupan kabiadaban jalma biadab. Sangkaan Kagenep: Sababaraha jalma nyarios, “Ngahijina umat Islam anu nempatkeun Sunnah Kangjeng Nabi minangka tujuan ngawatesan kabébasan sarta teu saluyu sareng anu diperlukeun ku peradaban.” Waleran: Mukmin anu saéstuna leres-leres bébas. Jalma anu janten abdi sareng palayan Gusti Nu Ngadamel sakumna alam henteu pantes ngarendahkeun diri ka mahluk. Hartina, sabaraha iman dikuatkeun, sakitu ogé kabébasan meunang kakuatan. Ari kabébasan mutlak téh kabiadaban mutlak, malah hirup lir sato. Ngawatesan kabébasan ogé perlu dina paningal kamanusaan. Katilu: Sababaraha jalma anu maksiat sareng teu maliré, lantaran henteu hoyong hirup bébas, hoyong asup kana pangawulaan anu hina nafsu ammarah. Cindekna: Kabébasan di luar wengkuan syariat nyaéta boh panindesan, pangawulaan nafsu, hirup lir sato buas, atawa kabiadaban. Jalma-jalma anu teu maliré sareng zindik ieu kedah uninga yén ku henteu ngagem agama sareng maksiat, maranéhna moal tiasa ngajadikeun bangsa asing mana waé anu gaduh nurani mikanyaah dirina atawa ngajadikeun dirina sarupa sareng maranéhna. Sabab anu henteu gaduh jalan sareng anu maksiat henteu dipikaresep. Upami hiji lalaki maké pakean anu pantes pikeun awéwé —anu dipikaresepna— anjeunna bakal janten bahan seuri. Sangkaan Katujuh: Jamaah ngahijina umat Islam megatkeun sauyunan sareng paguyuban agama séjén. Éta ngahasilkeun silih tanding sareng silih ngajauhan. Waleran: Kahiji, lantaran dina urusan aherat henteu aya dengki, silih desek sareng bantahan, paguyuban mana waé anu ngamimitian bantahan sareng silih tanding lir ngalakukeun riya sareng kamunafikan dina ibadah. Kadua: Urang ngucapkeun wilujeng ka sakabéh jamaah anu diadegkeun ku dorongan kanyaah kana agama, sarta ngahiji sareng aranjeunna kalayan dua sarat. Sarat kahiji: Ngajaga kabébasan anu luyu sareng syariat sarta katengtreman. Sarat kadua: Lampah dumasar kana kanyaah, henteu narékahan pikeun méré ajén ka dirina ku ngotoran paguyuban séjén. Upami aya kasalahan dina salah sahiji paguyuban, masrahkeunana ka paguyuban ulama anu mangrupa mufti umat. Katilu: Jamaah anu nempatkeun ngaluhurkeun kalimah Alloh minangka tujuan henteu tiasa janten alat tujuan pribadi mana waé. Sanaos hoyong, éta moal hasil. Sabab éta kamunafikan. Hak anu leres luhur ajénna; éta henteu dikorbankeun pikeun naon waé. Kumaha béntang-béntang Süreyya tiasa janten sapu atawa didahar lir gugusan anggur? Anu niup “puf, uf” ka panonpoé hakékat ngumumkeun kaédananana. Hé surat-surat kabar agama! Tujuan urang nyaéta: Jamaah agama kedah ngahiji dina tujuan. Ngahiji dina jalan sareng watak henteu tiasa, ogé henteu meunang. Sabab éta muka jalan niru sarta ngajadikeun diucapkeun, “Naon urusan abdi, keun batur anu mikir.” Sangkaan Kadalapan: Lantaran seuseueurna anu ngagabung sacara lahir, sakumaha sacara rohani, kana jamaah di dieu anu kaasup ngahijina umat Islam nyaéta rahayat umum, sarta sabagéan kaayaanana henteu dipikawanoh, éta ngisyaratkeun fitnah sareng pasalia. Waleran: Malah éta lantaran henteu masihan tempat pikeun tujuan-tujuan pribadi. Lantaran tujuanana ngahiji sareng ngaluhurkeun kalimah Alloh, usaha sareng lampahna ogé ibadah. Dina masjid ibadah, raja sareng jalma nu ménta-ménta sarua. Sarua mangrupa dasar anu saéstuna. Teu aya hak istiméwa. Sabab anu pangmulya nyaéta anu pangtakwana. Anu pangtakwana nyaéta anu panghandap asorna. Ku kituna, bari sacara rohani ngagabung kana hakékat sauyunan anu saéstuna, anjeunna bakal nampi kamulyaan ku ngagabung sacara lahir kana jamaah aherat sareng murni agama ieu, anu mangrupa contona; anjeunna moal masihan kamulyaan ka éta. Satetes cai henteu tiasa nambahan sagara. Sakumaha hiji dosa gedé henteu ngaluarkeun tina iman, panto tobat ogé masih kabuka lantaran panonpoé tacan medal ti kulon. Sakumaha sakendi cai najis henteu ngajadikeun sagara najis, malah dirina ogé janten beresih, sababaraha jalma anu kaayaanana henteu dipikawanoh, anu ayeuna asup kana conto sauyunan ieu kalayan tekad anu pasti pikeun ngalaksanakeun sarat urang —ngahirupkeun Sunnah Kangjeng Nabi 'alaihis-salâtu was-salâm, nurut kana paréntahna, ngajauhan laranganana sarta henteu ngaganggu katengtreman, upami sanggup— henteu ngotoran hakékat luhur ieu. Sabab sanaos dirina kotor, imanna suci. Talina ogé iman. Ngotoran sebutan suci ieu ku alesan sapertos kitu, salian ti henteu uninga ajén sareng kaluhuran Islam, ogé mangrupa ngumumkeun dirina jalma anu pangbodona. Ku sakabéh kakuatan urang, urang nolak ngotoran sareng nyindir jamaah urang anu mangrupa conto sauyunan ku ngabandingkeunana sareng paguyuban-paguyuban dunya séjén. Upami aranjeunna gaduh bantahan ku cara naroskeun, urang siap ngawaler. Ieu lapanganna... Jamaah anu abdi asupan nyaéta ngahijina umat Islam anu dipedar kalayan rinci di dieu. Éta sanés paguyuban khayalan anu disangka ku para nu ngabantah sacara salah. Anggota golongan agama ieu, boh aya di wétan, kulon, kidul atawa kalér, urang ngahiji. Patarosan: Anjeun kadang nyerat tandatangan anjeun Bedîüzzaman. Julukan ngisaratkeun pujian? Waleran: Éta sanés pikeun pujian. Ku sebutan ieu, abdi nampilkeun kakurangan, dasar alesan sareng panyuhunan dihampura abdi. Sabab bedî' hartina anéh. Ahlak abdi anéh sarta béda lir rupa abdi, sarta cara abdi medar lir pakean abdi. Ku basa kaayaan sebutan ieu, abdi nyuhunkeun supaya cara nimbang sareng gaya anu laris ku kabiasaan henteu dijadikeun ukuran sareng batu uji pikeun gaya sareng cara nimbang abdi. Maksad abdi ogé bedî' hartina anéh. Abdi parantos janten anu cocog sareng ﺍِﻟَﻰَّ ﻟَﻌَﻤْﺮ۪ﻯ ﻗَﺼْﺪُ ﻛُﻞِّ ﻋَﺠ۪ﻴﺒَﺔٍ ٭ ﻛَﺎَﻧّ۪ﻰ ﻋَﺠ۪ﻴﺐٌ ﻓ۪ﻰ ﻋُﻴُﻮﻥِ ﺍﻟْﻌَﺠَﺎﺋِﺐِ. Hiji contona ieu: Abdi parantos sataun dongkap ka İstanbul, abdi ningali parobahan saratus taun. وَالسَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦِ ﺍﺗَّﺒَﻊَ ﺍﻟْﻬُﺪٰﻯ Ku létah sakabéh mukmin, urang ngucapkeun saloba jumlah manusa: Mugia syariat Kangjeng Nabi Ahmad 'alaihis-salâtu was-salâm tetep hirup!..
Bedîüzzaman
Said Nursî
Hé dulur abdi, Bapa pamingpin redaksi!
Para ahli sastra kedah gaduh tatakrama. Aranjeunna ogé kedah ngagem tatakrama Islam. Mugi rasa ngagem agama dina nurani aranjeunna anu ngatur aturan pers. Margi révolusi anu luyu sareng syariat ieu némbongkeun yén anu ngawasa dina nurani téh sumanget ngabéla Islam, anu mangrupa cahya saluhureun cahya. Ogé parantos kahartos yén ngahijina Islam nyakup sakabéh prajurit sareng sakabéh jalma anu gaduh iman. Teu aya saurang ogé anu aya di luarna.
Said Nursî