Hüseyin
LEM'A KADUA PULUH OPAT:
Ngandung opat hikmah. Ku ayat-ayat saperti ﻳَﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﻗُﻞْ لِاَزْوَاجِكَ ﻭَﺑَﻨَﺎﺗِﻚَ ﻭَﻧِﺴَٓﺎﺀِ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻳُﺪْﻧ۪ﻴﻦَ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻦَّ ﻣِﻦْ جَلَاب۪يبِهِنَّ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ, Al-Qur’an Al-Hakîm maréntahkeun nutupan aurat. Ari peradaban anu ngumbar hawa nafsu tur saenyana hina ngalawan Hukum Al-Qur’an ieu, sarta lantaran henteu nganggap nutupan aurat téh fitri, ku nyebut "Hiji kaayaan ditawan," ngedalkeun patarosan dina cara anu henteu ngagem agama. Minangka tanggapan, ieu ngajelaskeun sareng ngabuktikeun ku seueur pangalaman sareng conto yén Hukum Al-Qur’an Al-Hakîm ieu leres pisan dina tempatna; malah henteu mangrupa kaayaan ditawan, sarta nutupan aurat téh fitri. Ieu ngajantenkeun maranéhna cicingeun sarta pasti maréntahkeun nutupan aurat.
Kahiji: Fitrah awéwé nungtut nutupan aurat. Sabab lantaran dina ciptaanana lemah tur lemes, sareng sacara fitri miboga kacondongan pikeun ngajaga anak-anakna langkung ti hirupna sorangan, awéwé sacara fitri miboga kacondongan pikeun némbongkeun dirina éndah ka anu ngajagana, henteu ngajantenkeun dirina dipikangéwa, sarta henteu nyanghareupan tuduhan... Ogé tina sapuluh awéwé genepna, lantaran boh kolot boh henteu geulis, henteu hayang némbongkeun henteu geulisna ka saréréa... Ogé tina anu geulis, anu henteu ngarasa isin némbongkeun dirina ngan hiji dua tina sapuluh; ari anu sanés mah lantaran kaganggu ku paningal jalma anu kotor, pinuh ku birahi, tur ngabeungbeuratkeun, henteu hayang némbongkeun dirina... Sarta bari Paréntah Al-Qur’an Al-Hakîm pikeun nutupan aurat téh fitri, ku nutupan aurat éta nyalametkeun awéwé anu lemes tur lemah ieu tina kahinaan lahiriah sareng batiniah, sareng tina kaayaan ditawan maknawi, supaya tiasa jadi hiji batur hirup anu langgeng. Ku hiji waleran anu kacida éndahna anu nyebut kieu, ieu ngajantenkeun peradaban anu kejem cicingeun.
Hikmah Kadua: Ieu medar yén kanyaah anu kuat antara lalaki sareng awéwé henteu ngan asalna tina kabutuhan hirup dunya ieu, malah lantaran kanyaah éta terus lumangsung sareng kedah terus lumangsung nepi ka ahir umur pikeun jadi batur anu daria dina hirup anu langgeng, awéwé éta pasti sareng sacara fitri peryogi nutupan aurat supaya henteu kaleungitan sosobatan langgeng salakina anu jadi batur hirupna anu langgeng. Salian ti ngajantenkeun cicingeun ucapan peradaban anu ngumbar hawa nafsu tur kejem, "Éta henteu fitri sareng mangrupa kaayaan ditawan," ieu pasti maréntahkeun nutupan aurat. Hikmah Katilu: Ieu ngabuktikeun kalayan kacida pastina yén kabagjaan kulawarga terus lumangsung ku silih percaya sareng kanyaah anu tulus antara pamajikan sareng salaki, sarta henteu nutupan aurat ngaruksak sareng megatkeun kapercayaan sareng kanyaah éta. Sarta lantaran ngan hiji tina sapuluh awéwé anu némbongkeun awak henteu hayang némbongkeun dirina ka batur ku henteu ningali anu langkung hadé tibatan salakina, sarta ngan hiji tina dua puluh lalaki henteu ningali anu langkung geulis tibatan pamajikanana, némbongkeun awak sareng paningal kawas sasatoan megatkeun kapercayaan sareng kanyaah éta. Malah katingali dina cara kawas sasatoan anu hina tur kotor éta megatkeun kapercayaan éta sanajan dina hubungan saperti duduluran; sarta katingali kalayan suku anu kabuka éta ogé megatkeun kapercayaan éta sanajan dina hubungan saperti duduluran; sarta katingali kalayan suku anu kabuka ngajantenkeun hubungan mahram baraya ogé jadi kawas lain mahram.
Hikmah Kaopat: Ieu ngabuktikeun kalayan kacida pastina yén lobana turunan dipikahayang tina sagala segi, sarta unggal bangsa sareng unggal pamaréntah ngarojong ieu, malah Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, ngadawuh ﺗَﻨَﺎﻛَﺤُﻮﺍ ﺗَﻜَﺎﺛَﺮُﻭﺍ ﻓَﺎِﻧّ۪ﻰ ﺍُﺑَﺎﻫ۪ﻰ ﺑِﻜُﻢُ الْاُمَمَ, nyaéta, "Geura nikah. Abdi reueus ku lobana aranjeun"... Yén henteu nutupan aurat henteu ngalobakeun perkawinan, malah kacida nguranganana, sabab sanajan nonoman modéren anu liar ogé hayang batur hirupna kacida ngajaga kahormatan... Sarta lantaran awéwé mangrupa pangjaga jero pikeun kulawarga, anak, harta, sareng sagala hal lalaki, awéwé kedah miboga kasatiaan sareng tiasa dipercaya... Yén henteu nutupan aurat, némbongkeun awak, sareng henteu boga isin, lantaran megatkeun kasatiaan sareng kapercayaan éta, ngajantenkeun lalaki ngarasa disiksa ku nuranina... Yén kawani sareng sipat béréhan dina awéwé ngalanggar kasatiaan sareng kapercayaan éta... Yén nagara urang henteu tiasa dibandingkeun sareng Éropa; lamun dibandingkeun, bakal jadi sabab kalemahan turunan sareng ragragna kakuatan... Sarta yén jalma kota henteu tiasa dibandingkeun sareng jalma désa, sabab jalma désa sibuk ku pangupa jiwa; jalma kota anu sibuk ku karajinan henteu tiasa dibandingkeun sareng maranéhna; sarta seueur hikmah sanésna.
Rüşdü
HIJI PAGUNEMAN JEUNG GOLONGAN AWÉWÉ MUKMIN ANU JADI DULUR-DULUR AWÉWÉ ABDI DI AHERAT:
Hiji serat anu luhur ajénna, anu ngajelaskeun yén lantaran welas asih mangrupa hiji dasar penting Risale-i Nur, sarta golongan awéwé mangrupa pahlawan welas asih, sacara fitri maranéhna miboga hubungan sareng Risale-i Nur; tapi ku sawatara aliran anu goréng sipat anu luhur ajénna éta disalahgunakeun. Ogé ngajelaskeun yén hiji-hijina jalan pikeun kabagjaan dunya awéwé, sakumaha kabagjaan aheratna, nyaéta atikan agama dina lingkungan Islam.
LEM'A KADUA PULUH LIMA:
Ngandung dua puluh lima panawar. Risalah ieu mangrupa tafsir anu kacida ngayakinkeun, anu némbongkeun ku ayat-ayat saperti ﺍَﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍِﺫَٓﺍ ﺍَﺻَﺎﺑَﺘْﻬُﻢْ ﻣُﺼ۪ﻴﺒَﺔٌ ﻗَﺎﻟُٓﻮﺍ ﺍِﻧَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺭَﺍﺟِﻌُﻮﻥَ yén musibat jalma-jalma anu boga iman téh lain musibat, malah hiji Pépéling Gusti Nu Maha Suci sareng hiji Panghormat Gusti Rahmân. Ieu ogé némbongkeun yén risalah ieu ibarat hiji panawar maknawi sareng hiji apoték anu kacida mangpaatna pikeun jalma-jalma anu kakeunaan musibat, anu mangrupa sapersapuluh jalma-jalma anu boga iman éta; malah unggal panawar ibarat hiji apoték anu masing-masing némbongkeun khasiat saperti rébuan rupa ubar. Ogé némbongkeun yén éta ibarat hiji tempat mantul anu pinuh ku kaberkahan, anu nyageurkeun tur maparin panawar, pikeun rusiah pangaruh ratusan ayat ngeunaan kacageuran, saperti ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻫُﻮَ ﻳُﻄْﻌِﻤُﻨ۪ﻰ ﻭَﻳَﺴْﻘ۪ﻴﻦِ ﻭَﺍِﺫَﺍ ﻣَﺮِﺿْﺖُ ﻓَﻬُﻮَ ﻳَﺸْﻔ۪ﻴﻦِ, anu mangrupa apoték panggedéna Al-Qur’an anu Bayan-Na mangrupa Mukjizat; sarta ibarat cai zamzam Al-Qur’an.
Panawar Kahiji: Hiji panawar anu kacida éndahna, anu ngawartakeun yén sanajan panyakit manusa lahiriahna saperti hiji rupa kasusah, éta lain kasusah, malah hiji rupa ubar; sarta lantaran modal umur mubadir ku lalawora anu asalna tina kaséhatan, kaayaan séhat, sareng ngarasa henteu ngabutuhkeun batur, panyakit ngarobah anu mubadir éta jadi umur anu ngahasilkeun buah. Panawar Kadua: Hiji panawar anu kacida pentingna, anu némbongkeun yén ibadah aya dua bagian: Anu sabagian ibadah positif, nyaéta ibadah anu dipikanyaho saperti solat sareng munajat; anu sanés ibadah négatif, anu lantaran panyakit ngajantenkeun manusa ngarasa henteu mampuh sareng lemah, mangrupa ibadah maknawi anu tulus tur henteu riya. Ogé némbongkeun yén, kalayan sarat henteu ngaluh ngeunaan Alloh, pikeun mukmin samenit tina panyakit-panyakit ieu sarua ajénna sareng sajam, sarta samenit panyakit sawatara jalma anu sampurna sarua ajénna sareng sapoé ibadah; ieu tetep ku riwayat sahih sareng paningal batin anu leres.
Panawar Katilu: Hiji panawar anu pinuh ku kaberkahan, anu némbongkeun yén terus-terusan inditna jalma-jalma anu datang, kolotna nonoman, sareng terus-terusan ngaguling dina leungitna sareng pipisahan, jadi saksi yén manusa henteu datang ka dunya ieu pikeun hirup senang-senang sareng ngudag kanikmatan. Ogé lantaran manusa téh mahluk hirup anu pangsampurnana sareng pangbeungharna dina pakakas, ku mikiran kanikmatan anu geus kaliwat sareng musibat anu bakal datang, manéhna ngalakonan hirup anu pinuh ku kasedih sareng kasusah. Ari panyakit mah, lantaran henteu méré lalawora saperti kaséhatan sareng kaayaan séhat, henteu ngajantenkeun dunya pikaresepeun, sarta ngajantenkeun manusa ninggalkeun kanyeri ingetan-ingetan éta, mangrupa hiji pangnaséhat sareng panungtun anu henteu kungsi nipu.
Panawar Kaopat: Némbongkeun yén manusa kedah henteu ngaluh ngeunaan panyakit, malah kedah sabar kana panyakit. Sabab manéhna henteu ngadamel pakakasna sorangan sareng henteu meulina ti tempat anu sanés; sarta nu kagungan kebon, ku kasusah-kasusah saperti nyangkul, ngali, sareng motong dahan-dahan di kebonna, meunang hasil anu saé ku éta. Lantaran kasusah éta pikeun kebon téh lain kasusah, malah cukang lantaran hasilna tumuwuh, ieu némbongkeun yén kebon henteu boga hak naon waé pikeun kaluh. Kitu deui manusa kedah henteu ngaluh ngeunaan pangaturan anu dilakukeun ku panyakit, malah kedah nahan; nalika panyakit teuas, ieu ngawartakeun supaya nyebut "Duh Gusti Shabûr" sarta nahan kalayan sabar. Panawar Kalima: Hiji panawar anu kacida pikaresepeunana, anu ngawartakeun yén dina mangsa ieu, utamana pikeun nonoman, lantaran panyakit nyegah éta nonoman tina mabok ku mangsa ngora, pikeun maranéhna panyakit éta mangrupa kaséhatan sareng kaayaan séhat maknawi.
Panawar Kagenep: Némbongkeun yén ku leungitna musibat bakal datang hiji kanikmatan maknawi. Sabab hiji panawar penting anu kacida éndahna ngawartakeun yén, ku aturan "Leungitna kanyeri téh kanikmatan", musibat-musibat anu nyeri éta ku leungitna ninggalkeun warisan hiji kanikmatan dina roh. Malah lantaran pentingna panawar ieu, dua kali diulangna angka anu sami dina susunanana sarta kacatetna sakumaha kitu ngabuktikeun pentingna.
Panawar Katujuh: Panyakit henteu ngaleungitkeun kanikmatan Nikmat Alloh dina kaséhatan manusa; sabalikna, ngajantenkeun ngarasakeunana. Sabab lamun hiji hal terus lumangsung, éta kaleungitan pangaruhna sarta nyababkeun bosen. Malah ahli hakékat parantos nyarios: ﺍِﻧَّﻤَﺎ الْاَشْيَاءُ ﺗُﻌْﺮَﻑُ ﺑِﺎَﺿْﺪَﺍﺩِﻫَﺎ, nyaéta, "Unggal hal dipikawanoh ku lawanna." Ieu panawar anu asup akal tur pikaresepeun, anu nyebut, "Lamun henteu aya tiis, panas henteu kaharti."
Panawar Kadalapan: Némbongkeun yén panyakit henteu ngajantenkeun aherat manusa anu boga iman mundur, malah langkung maju. Sabab panyakit, saperti sabun, mupus sareng ngaberesihan dosa; ku hadits anu mulya geus tetep yén éta mangrupa panghapus dosa anu saé. Ogé némbongkeun yén panyakit jasmani manusa anu boga iman nyalametkeun tina panyakit-panyakit maknawi; lantaran diri maknawina gering ku kalepatan diri lahiriahna, panyakit lahiriah nahan tina kalepatan-kalepatan éta sarta jadi cukang lantaran istigfar maknawi; ku kituna panyakit jasmani éta mangrupa harta karun anu kacida gedéna.
Panawar Kasalapan: Hiji panawar anu kacida lemesna tur éndahna, anu némbongkeun yén pikeun manusa anu mikawanoh Alloh, henteu aya kasieun kana panyakit anu jadi sabab maot; sarta maot téh patepang sareng sakabéh sobatna anu boga iman anu manéhna wanoh sareng terang. Ogé yén maot geus ditangtukeun; kadang jalma-jalma séhat di gigireun anu gering maot, sarta anu gering tetep hirup. Ogé yén maot téh eureun tina pancén hirup sareng hiji reureuh, sedengkeun pikeun jalma-jalma anu sasat mangrupa kaayaan anu poék salalanggengna tur kacida pikasieuneunana. Panawar Kasapuluh: Hiji panawar penting, anu ngawartakeun yén panyakit manusa bakal kacida beuratna lamun terus hariwang; utamana pikeun jalma gering anu loba sangkaan, panyakit lahiriah sadirham bakal jadi sapuluh dirham ku kahariwang; sarta kahariwang ogé sorangan hiji panyakit.
Panawar Kasabelas: Hiji panawar anu luhur pisan, anu ngawartakeun yén lantaran panyakit méré kanyeri anu ayeuna aya ka manusa, manéhna kedah ngémut yén sanggeus panyakit anu kungsi dialaman saméméhna, henteu aya kanyeri anu nyésa, ngan kanikmatanana anu terus lumangsung nepi ka ayeuna. Ku leupas tina kanyeri panyakit anu aya dina waktu éta, lantaran henteu terang kumaha mangsa sanggeus menit anu ayeuna bakal datang, manéhna kedah henteu sieun kana éta. Ogé yén henteu aya hartina méré warna ayana kana kanyeri anu henteu aya sareng panyakit anu henteu aya dina mangsa anu henteu aya; sarta lantaran ngaburencaykeun kakuatan sabar ka kénca sareng ka katuhu henteu méré mangpaat, kedah nahan mangsa ayeuna ku sakabéh kakuatanana.
Panawar Kadua Belas: Némbongkeun yén manusa kedah henteu hanjakal lantaran henteu kabagian ibadah sareng wirid ku sabab panyakit; ku hadits geus tetep yén kalayan sarat sabar, tawakal, sareng ngalaksanakeun solat, dina panyakit éta pahala ibadah sareng wiridna bakal dipasihkeun persis, tur dina cara anu langkung tulus. Lantaran ku éta manusa terang henteu mampuh sareng kalemahanana, panyakit jadi sabab manéhna nyalindung ka Hadirat Alloh ku basa kaayaan sareng basa ucapan sakabéh pakakasna. Lantaran ieu ngajelaskeun rusiah ﻗُﻞْ ﻣَﺎ ﻳَﻌْﺒَﺆُﺍ ﺑِﻜُﻢْ ﺭَﺑّ۪ﻰ لَوْلَا ﺩُﻋَٓﺎﺅُﻛُﻢْ, ieu némbongkeun yén kedah henteu kaluh, malah sukur.
Panawar Katilu Belas: Hiji panawar penting, anu némbongkeun yén kedah henteu ngaluh ngeunaan panyakit, sarta panyakit mangrupa harta simpenan pikeun sawatara jalma. Lantaran ajal henteu dipikanyaho waktuna, manusa kedah unggal waktu aya di antara kasieun sareng harepan; sarta lantaran maot tiasa nyekel manusa dina lalawora, tina segi ngajantenkeun manusa mikiran aheratna, panyakit mangrupa pangnaséhat anu kacida éndahna. Panawar Kaopat Belas: Ieu medar yén di handapeun layar panyakit panon jalma-jalma anu boga iman — nyaéta dina lolongna — aya hiji cahya anu kacida pentingna sareng hiji panon maknawi anu gedé; sarta yén gaganti panon anu fana anu bakal ningali hiji kaéndahan dunya anu fana tur pinuh ku kasedih, dina cara anu fana salila sababaraha taun, langkung hadé ningali panorama sawarga di sawarga ku panon-panon anu langgeng, sakakuat opat puluh panon, dina cara anu langgeng. {(Catetan handap): Ieu tina pangaruh panawar ieu: Nalika abdi ngadatangan hiji désa minangka sémah, di ditu aya hiji jalma anu lolong kalayan nami Mehmed Ağa. Nalika anjeunna ngaluh ngeunaan panyakit panonna, abdi maca Panawar Kaopat Belas tina Hastalar Risalesi anu aya sareng abdi. Ku pangaruh maknawina, éta jalma nyebut, "Upami waé baheula abdi henteu ngaluh ngeunaan panyakit abdi ieu, anu muka pahala sareng kauntungan maknawi ieu pikeun abdi." Ku nyarios kalayan hanjakal kitu, anjeunna malik ka hiji panto sukur. Ku kituna anjeunna ngartos kalayan pasti yén panyakit éta pikeun anjeunna mangrupa Rohmat Alloh.}
Panawar Kalima Belas: Ku cara anu pangéndahna, ieu ngawartakeun yén henteu meunang ningali wangun panyakit tuluy nyebut "Aduh!", malah lamun hartina ditingali, ku nyebut "Ah, lega!" bakal ngocorkeun kanikmatan-kanikmatan maknawi. Sabab, ku rusiah hadits anu mulya ﺍَﺷَﺪُّ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ بَلَاءً اَلْاَنْبِيَاءُ ﺛُﻢَّ الْاَوْلِيَاءُ اَلْاَمْثَلُ فَالْاَمْثَلُ -ﺍَﻭْ ﻛَﻤَﺎ ﻗَﺎﻝَ, lamun henteu aya kanikmatan pahala maknawi, Alloh moal maparin panyakit ka abdi-abdi anu pangdipikanyaahna ku Gusti. Ieu ogé ngawartakeun yén sawatara panyakit bakal maparin kalungguhan syahid, utamana lamun awéwé pupus dina opat puluh poé mangsa sanggeus ngalahirkeun, bakal syahid.
Panawar Kagenep Belas: Hiji panawar anu kacida éndahna, anu pangpikaresepeunna tur ngeunah, anu némbongkeun yén panyakit méré pangajaran ngeunaan panghormat sareng welas asih, anu pangpentingna dina hirup sosial manusa. Sabab kaséhatan sareng kaayaan séhat némbongkeun ka nafsu ammarah yén manéhna henteu ngabutuhkeun nanaon tina sagala segi; ari panyakit mah ngajantenkeun ngarasa panghormat sareng welas asih ngagantikeun ngarasa henteu ngabutuhkeun éta, ku kituna jadi sarana pikeun narik welas asih kana kalemesanana salaku manusa. Panawar Katujuh Belas: Ku cara anu kacida pentingna, ieu némbongkeun yén henteu meunang manusa hanjakal lantaran henteu tiasa ngalakukeun amal kahadéan ku sabab panyakit, sabab amal kahadéan anu pangpentingna ogé aya dina panyakit. Malah miara jalma gering ogé sarua ajénna sareng kahadéan sareng sedekah anu pangpentingna, sabab nanyakeun kaayaan jalma gering anu boga iman sareng méré panglipur anu saé, utamana lamun bapa sareng indung, sarta meunang doa maranéhna, mangrupa amal kahadéan sareng sedekah anu luhur pisan.
Panawar Kadalapan Belas: Hiji panawar anu némbongkeun yén manusa henteu boga hak naon waé pikeun ninggalkeun sukur tuluy ngaluh, sareng pikeun ngaluh lantaran hiji hakna leungit. Sabab aya loba Nikmat Alloh dina diri anjeun, ku henteu ngalaksanakeun hak sukur nikmat-nikmat éta, anjeun parantos ngalakukeun kateuadilan ka Alloh. Ogé anjeun kedah ningali jalma-jalma anu malang anu aya di handapeun anjeun dina segi kaséhatan; nyaéta lamun anjeun henteu boga hiji ramo, hiji leungeun, atanapi hiji panon, kedah ningali jalma anu henteu boga dua ramo, dua leungeun, atanapi dua panon. Sabab anjeun datang tina euweuh kana aya, henteu jadi batu, tangkal, sareng sasatoan, malah jadi manusa, meunang nikmat Islam sareng kaséhatan sareng kaayaan séhat, sarta ngahontal darajat anu luhur; dina kaayaan kitu, ngaluh sareng némbongkeun henteu sabar ngeunaan nikmat-nikmat anu leupas tina leungeun anjeun ku sawatara gangguan, ku pilihan anjeun anu goréng, sareng ku cara anjeun maké éta anu salah, atanapi anu henteu kahontal ku leungeun anjeun, mangrupa mungkir nikmat.
Panawar Kasalapan Belas: Ieu ngabuktikeun yén sakabéh Asma Gusti Jamîl Dzul-Jalâl éndah ku Ungkara Gusti Shamad "Asmaul Husna"; yén eunteung Shamadiyah anu panglemesna tur pangnyakupna di antara mahluk téh hirup; yén eunteung kaéndahan ogé éndah; yén anu némbongkeun Kaéndahan-Na bakal jadi éndah; sarta naon waé anu datang kana éta eunteung tina Nu Éndah ogé éndah. Sarta lamun hirup terus-terusan séhat, genah, tur sarua waé, bakal jadi eunteung anu kurang sampurna. Di sabudeureun hiji anggota awak anu gering, Gusti Nu Ngadamel Nu Hakîm ngarahkeun anggota awak anu sanés pikeun ngabantu éta; pikeun némbongkeun pola sareng pancén anggota-anggota éta, Mantenna ngirimkeun panyakit éta minangka sémah, sarta sanggeus pancénna réngsé, panyakit éta indit, masrahkeun tempatna deui ka kaayaan séhat. Panawar Kadua Puluh: Ku hiji ibarat anu éndah, ieu ngabuktikeun yén panyakit aya dua rupa, anu sabagian sajati, anu sabagian hasil sangkaan. Pikeun anu sajati, Gusti Shâfî Dzul-Jalâl parantos nyimpen panawar pikeun unggal panyakit di apoték panggedéna bal bumi; sarta lantaran panawar-panawar éta ngabutuhkeun panyakit, makéna téh sah, tapi kedah terang yén pangaruh panawar asalna tina Alloh. Panyakit anu hasil sangkaan mah kedah henteu dibéré perhatosan; beuki dibéré perhatosan bakal beuki loba, lamun henteu dibéré perhatosan bakal kaliwat kalayan hampang.
Panawar Kadua Puluh Hiji: Ngabuktikeun yén dina panyakit aya kanyeri jasmani, sarta aya hiji kanikmatan maknawi anu ngurilingan éta, anu bakal ngaleungitkeun kanyeri éta. Sacara lahiriah, ku daya tarik panyakit, welas asih bapa, indung, sareng baraya di sabudeureunana ningali ka manéhna kalayan kanyaah, ku kituna kanyeri éta janten kacida murahna. Lantaran aya loba anu ngabantu sacara jasmani sareng maknawi, kedah henteu kaluh, malah sukur.
Panawar Kadua Puluh Dua: Ngabuktikeun sareng némbongkeun yén panyakit anu beurat saperti lumpuh diitung kacida pinuh ku kaberkahan pikeun mukmin, sarta kaberkahanana disaksian ku para wali. Pikeun ngahontal Alloh, ditempuh ku dua dasar; ari panyakit saperti lumpuh mah méré khasiat dua dasar éta. Anu hiji tina dua dasar éta nyaéta nginget maot (nyaéta, sakumaha terang yén dunya téh fana, ieu némbongkeun yén dirina ogé hiji sémah anu fana tur miboga pancén). Anu kadua: Pikeun salamet tina bahaya nafsu ammarah sareng pangrasa anu buta, sawatara jalma anu boga iman maéhan nafsu ammarah ku latihan anu beurat, sarta meunang hirup langgengna ku cara ieu. Lantaran dina panyakit saperti lumpuh aya khasiat anu sami éta, panyakit éta janten kacida murahna pikeun manéhna. Panawar Kadua Puluh Tilu: Ngawartakeun kalayan penting yén nalika panyakit aya dina pangumbaraan sareng kaayaan henteu boga sasaha, ku henteu boga sasaha éta panyakit narik kalembutan sanajan tina haté-haté anu pangteuasna. Sarta Alloh, anu ngenalkeun Diri-Na ka urang ku Sipat "Gusti Rahmân Nu Rahîm" di awal sakabéh surah Al-Qur’an, ku hiji kilatan Welas Asih-Na ngajantenkeun para indung lumpat ngabantu sakabéh anak; sarta unggal usum semi ku hiji Tajalli Rohmat-Na ngirimkeun Nikmat-Nikmat-Na ka urang. Meunang nikmat-nikmat éta nyaéta ku iman, ku hubungan sareng Mantenna, sareng ku mikawanoh Mantenna. Ari panyakit dina pangumbaraan sareng henteu boga sasaha éta bakal narik Paningal Welas Asih Alloh.
Panawar Kadua Puluh Opat: Ngabuktikeun kalayan kacida pastina yén pikeun anu miara sareng ngalayanan barudak anu teu boga dosa sareng jalma gering anu kolot anu saperti henteu boga dosa, éta mangrupa hiji perdagangan aherat anu gedé; sarta panyakit barudak anu lemes éta mangrupa hiji suntikan Gusti pikeun nahan kasusah-kasusah hirup dunya dina mangsa payun. Pahala sareng ganjaran anu asalna tina suntikan-suntikan éta ditulis dina buku catetan amal anu miarana, utamana indungna; sarta hakékat ieu disaksian ku para ahli hakékat. Utamana meunang doa jalma kolot saperti bapa, indung, sareng baraya anu parantos kolot jadi cukang lantaran kabagjaan aherat; sarta anu miara maranéhna ogé dina mangsa payun bakal meunang kaayaan anu sami ti anak-anakna sorangan. Lantaran henteu miara, sakumaha dina hasilna aya siksa aherat, ogé di dunya maranéhna geus sareng bakal nyanghareupan loba cilaka, anu tetep ku kajadian-kajadian. Sanajan henteu jadi barayana, miara maranéhna tetep mangrupa sarat Islam.
Panawar Kadua Puluh Lima: Ngajelaskeun sareng ngabuktikeun kalayan kacida pastina yén panawar maknawi anu kacida mangpaatna, sarta ubar anu sajati tur suci pikeun sakabéh panyakit, nyaéta mekarna iman. Ku tobat, istigfar, solat, sareng ngabakti, kedah dipaké iman anu mangrupa ubar suci éta sareng ubar anu asalna tina iman. Dunya maknawi anu gedé tina jalma-jalma anu lalawora, anu tatu ku pukulan leungitna sareng pipisahan, bakal salamet tina tatuna ku diubaran ku iman, anu mangrupa panawar suci anu nyageurkeun. Pangaruh ubar iman éta nyaéta ku ngalaksanakeun kawajiban fardu; sarta ieu némbongkeun ka panon yén lampah maksiat, hawa nafsu, sareng hiburan anu henteu sah nyegah pangaruh panawar éta.
Hâfız Mustafa (mugia rohmat Alloh dilimpahkeun ka anjeunna)
LEM'A KADUA PULUH GENEP: ﻛٓﻬٰﻴٰﻌٓﺺٓ ٭ ﺫِﻛْﺮُ ﺭَﺣْﻤَﺖِ ﺭَﺑِّﻚَ ﻋَﺒْﺪَﻩُ ﺯَﻛَﺮِﻳَّﺎ ٭ ﺍِﺫْ ﻧَﺎﺩٰﻯ ﺭَﺑَّﻪُ ﻧِﺪَٓﺍﺀً ﺧَﻔِﻴًّﺎ ٭ ﻗَﺎﻝَ ﺭَﺏِّ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﻭَﻫَﻦَ ﺍﻟْﻌَﻈْﻢُ ﻣِﻨّ۪ﻰ ﻭَﺍﺷْﺘَﻌَﻞَ ﺍﻟﺮَّﺍْﺱُ ﺷَﻴْﺒًﺎ ﻭَﻟَﻢْ ﺍَﻛُﻦْ ﺑِﺪُﻋَٓﺎﺋِﻚَ ﺭَﺏِّ ﺷَﻘِﻴًّﺎ
Lem'a Kadua Puluh Genep téh dua puluh genep harepan.
Harepan Kahiji: Ieu harepan anu kacida ajénna tur ringkes, ngécéskeun yén iman téh asal, cahya, sinar, sumber, tambang, jeung pancuran sagala hal; sarta yén saméméh sagala hal, kedah narékahan pikeun meunangkeun cahya anu suci, beresih tina sagala kakurangan, tur luhur éta.
Harepan Kadua: Ieu hakékat anu mancarkeun cahya, mawa béja bungah yén jalma sepuh, anu dina hakékatna saperti budak leutik, ku iman ka Gusti Khâliq Rahîm, ku ngaitkeun diri ka Mantenna, jeung ku taat ka Mantenna dina mangsa sepuh, bakal janten tempat katémbongna nami «Gusti Rahmân Nu Rahîm», saperti budak leutik.
Harepan Katilu: Ngécéskeun yén dina dipindahkeun ka alam barzakh jeung dina robahna kaayaan aherat anu kedah kaalaman ku umat manusa, boh daék boh henteu, kasalametan jeung kabébasan tina cilaka bakal kapanggih ku nuturkeun sunah anu mulya ti Nabi urang anu agung, Habibullah — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — pamingpin dua alam, panghulu para nabi, sarta gambaran rohmat jeung welas asih Alloh.
Harepan Kaopat: Némbongkeun panto harepan anu kacida kuatna ku mawa béja bungah: para sepuh lalaki jeung awéwé anu patalina jeung dunya mimiti pegat sarta anu mikiran panto kubur anu beuki caket ka aranjeunna, bakal ngarasa lega tur bagja di alam anu langgeng salawasna lamun, ku cahya iman, aranjeunna ngaregepkeun Al-Qur’an anu ungkarana mangrupa mukjizat, taat kana paréntahna, jeung nyingkahan laranganana. Qur'an éta nyaangan ku cahyana alam-alam anu katingalina poék, ngahasilkeun pikeun manusa sapuluh pahala jeung kahadéan tina hiji aksarana, sakapeung saratus, sakapeung sarébu pahala jeung kahadéan, sarta mangrupakeun konci khazanah rohmat.
Harepan Kalima: Kusabab panglipur tina iman ka aherat, anu mintonkeun pangaruhna boh saeutik boh loba ka unggal jalma jeung unggal pribadi, masihan harepan jeung panglipur anu leuwih agung tur kuat ka para sepuh, harepan ieu mapatahan supaya mangsa sepuh dipikawanoh minangka kapal Rabbani anu aman, dipikaresep, ditampi kalayan sugema, sarta supaya sukur jeung puji dipanjatkeun ka Alloh. Harepan Kagenep: Ku cahya iman, lapisan-lapisan jagat raya jeung sagala anu aya sarta mahluk-mahluk di bumi, saperti sobat anu raket, janten saksi pikeun Gusti Khâliq Rahîm sarta ngaleungitkeun rasa ngumbara jauh ti lembur, rasa sepi anu matak sieun, jeung poék. Kitu deui dina mangsa sepuh, nalika waktos pisah jeung hal-hal anu ngiringan hirup parantos sumping, Gusti Khâliq Rahîm bakal katingal ku panon kasepuhan sarta ku taropong rasa henteu mampuh sareng lemah, anu mangrupakeun panganteur syafaat anu pangditampina. Mantenna kagungan saksi saloba aksara dina kitab alam, sarta bukti rohmat saloba alat-alat, kadaharan, jeung ni'mat mahluk anu hirup, anu janten tempat katémbongna kaasih, rohmat, jeung pitulung. Ku kituna, harepan ieu némbongkeun jalan harepan ku mikaresep mangsa sepuh, bari henteu pundung ku kasepuhan.
Harepan Katujuh: Ieu harepan anu bajoang, ngaruntuhkeun ti genep arah wangunan sangkaan anu katingal di puseur pamaréntahan, anu kalayan bodo méré hiasan saolah-olah langgeng ka dunya anu bakal musna. Ku cahya Qur'an jeung rusiah iman, éta harepan ngabuyarkeun poék anu kacida pikasieuneunana anu asalna tina kasasaran, ngaluarkeun para sepuh anu balangsak ditarajang musibah tina lebak-lebak sangkaan jeung mamang, sarta nganteurkeun aranjeunna ka basisir kasalametan jeung ka Rohmat Gusti Rahmân.
Harepan Kadalapan: Alloh, ku Sipat Béréhan Mantenna anu sampurna sarta ku lelembutan jeung kaasih Mantenna anu teu aya tungtungna, nyiptakeun umat manusa pikeun hirup anu langgeng salawasna. Pikeun nyalametkeun aranjeunna tina poho pisan, Mantenna ngawartosan maotna unggal jiwa dina Qur'an anu agung ku dawuhan suci ﻛُﻞُّ ﻧَﻔْﺲٍ ﺫَٓﺍﺋِﻘَﺔُ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕِ. Kitu deui, ku buuk anu janten bodas — tanda jeung pangwartos maot, ogé sobat jeung guru manusa anu terus ngiringan — Mantenna, ku rusiah iman jeung cahya Qur'an, ngahudangkeun manusa tina saré lalawora. Manusa anu siap tibalik ka handap, anu terus condong kana lalawora sarta mikaresep hal-hal anu bakal musna éta dipasihan hiji patokan harepan anu kuat. Harepan Kasalapan: Kasepuhan, anu leres-leres ngalaman henteu mampuh sareng lemah sarta dina hal rasa janten saperti budak leutik jeung anak-anak, janten jalan pikeun narik rohmat jeung pitulung Alloh. Kitu deui, ku paréntah Qur'an jeung isyarat Nabi — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — kasepuhan ngumpulkeun anu leuwih ngora di sakurilingna, kalayan hormat, welas asih, jeung kaasih, saperti prajurit anu siap ngalaksanakeun paréntah. Ku cara ieu, kasepuhan janten tempat katémbongna Perhatosan Gusti Khâliq Karîm, ogé jalan pikeun meunangkeun jasa jeung bantuan manusa. Ku sugema kana mangsa sepuh, harepan ieu muka panto harepan.
Harepan Kasapuluh: Ku cahya Qur'an Hakîm, maot anu mangrupakeun hakékat sarta kaayaan anu leres-leres aya, dipilih leuwih ti hirup sarta dipikaresep. Kitu deui, ku panon kasepuhan anu pinuh ku iman, katingal kalayan yakin yén jalma-jalma anu parantos maot di alam barzakh tangtos langkung pantes dijadikeun sobat raket jeung tatali kanyaah ti batan jalma-jalma anu ukur janten tamu samentara di dunya, anu ogé bakal angkat ka ditu. Ku sabab kitu, ieu harepan anu kuat mawa béja bungah, kabungah, jeung rasa bagja yén kasepuhan anu pinuh ku iman téh ni'mat Alloh anu agung, sarta sakapeung mawa béja ngeunaan tingkat anu luhur, saperti darajat para wali anu dihontal ku ngalakonan seyr jeung suluk.
Harepan Kasabelas: Ku pépéling ti buuk bodas, pangwartos kasepuhan anu henteu eureun nyarios, katémbong yén awak anu disangka bakal langgeng salawasna téh saenyana bakal musna sarta disayagikeun pikeun alam séjén. Ku pukulan ti sababaraha jalma anu teu satia, anu disangka satia, katémbong ogé yén sadaya anu dipikaresep téh henteu pantes ditalikeun ku haté. Dina hasil néangan panyalindungan jeung tempat ngandelkeun diri, dawuhan suci «Lâ ilahe illâ Hû» anu kaluar tina basa Qur'an Hakîm sumping masihan pitulung. Ku hiji dua ibarat anu saenyana hakékat, dawuhan éta némbongkeun yén sabab-sabab di jagat raya jeung ranca tabiat anu nyasabkeun jalan dina abad ieu téh henteu kagungan kakawasaan nanaon sarta ukur sangkaan kufur anu teu aya dasarna. Éta ngabuktikeun Ayana Gusti Qadîr Azalî anu moal tiasa sanés, anu sadayana aya dina kakawasaan Pangaturan Mantenna sarta diliput ku Élmu Mantenna: ti zarah dugi ka panonpoé, ti langit dugi ka malaikat, ti laleur dugi ka lauk, ti panglamunan dugi ka kahirupan. Ku kituna, éta maparin panto harepan anu kuat, anu janten jalan pikeun cahya iman. Harepan Kadua Belas: Dina pupusna Abdurrahman — mugia rohmat Alloh dilimpahkeun ka anjeunna — ku rusiah ayat suci ﻛُﻞُّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻫَﺎﻟِﻚٌ اِلَّا ﻭَﺟْﻬَﻪُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤُﻜْﻢُ ﻭَﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮﻥَ, ku hakékat ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ, jeung ku panglipur tina ayat ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ, cukup lamun Perhatosan Gusti Bâqî Dzul-Jalâl, Gusti Sarmadî Dzul-Kamâl, jeung Gusti Rahîm Dzul-Jamâl tetep langgeng. Hiji waé katémbongna Pitulung Mantenna tiasa ngagentos sakumna dunya, sarta hiji waé katémbongna Cahya Mantenna tiasa ngaleungitkeun sakumna poék. Ku hiji hakékat anu leres-leres kajadian, ieu harepan némbongkeun yén anu parantos angkat téh angkat ka karajaan Mantenna anu langgeng, sarta yén Mantenna parantos ngintunkeun, sareng bakal ngintunkeun, anu sami pikeun ngagentos aranjeunna. Ieu harepan saperti listrik, ngalieukkeun raray para sepuh anu remen ngalaman pisah jeung sono ka Gusti Bâqî Dzul-Jalâl, ngarobah poék janten cahya, sarta maparin cahya iman ka haté.
Harepan Katilu Belas: Dina Perang Dunya, kota Van janten ruruntuhan lantaran diserbu jeung diduruk ku Rusia; kalolobaan pangeusina leungit lantaran syahid jeung ngungsi, sarta Medrese-i Horhor ruksak tur pupus. Dina pupusna éta, Benteng Van anu nangtung di luhur Horhor, dijieun tina hiji batu anu gembleng, katingal minangka batu nisan sakumna madrasah anu ditutup jeung pupus di ieu nagri. Nalika aya di luhur Benteng Van dina kasedih jeung asa anu pegat kacida, hakékat ayat Al-Qur’an anu ungkarana mangrupa mukjizat ﺳَﺒَّﺢَ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻣَﺎ ﻓِﻰ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ٭ ﻟَﻪُ ﻣُﻠْﻚُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﻭَ الْاَرْضِ ﻳُﺤْﻴ۪ﻰ ﻭَ ﻳُﻤ۪ﻴﺖُ ﻭَ ﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ katémbong. Éta nyalametkeun tina kaayaan anu matak leuleuy haté, ngaduruk batin, jeung pikasieuneun éta, ngarahkeun paningal ka cakrawala jeung ka tanda-tanda dina jagat raya. Gantina hiji serat jieunan anu ditulis ku leungeun manusa anu ukur janten tamu teras dipupus, Gusti Nu Ngahias Nu Azali maparin jeung ngajak maca kitab jagat raya anu agung, anu dina unggal aksarana aya hiji kitab, sarta anu henteu tiasa dipupus atawa luntur. Ku ieu, kasedih éta dileungitkeun. Saterasna, ku ngajantenkeun Isparta minangka madrasah pikeun ngagentos Medrese-i Horhor, sarta ku maparin langkung seueur murid jeung sobat pikeun ngagentos murid jeung sobat anu parantos papisah, Mantenna némbongkeun rusiah Hikmah, Rohmat, jeung Kaasih Mantenna. Harepan anu ajén ieu mapatahan para sepuh anu pinuh ku iman, anu beuki caket ka Hadirat Gusti Nu Miara Nu Rahîm sarta janten abdi anu ditampi di dinya, supaya henteu ngaraos susah jeung pegat asa ku kaayaan dunya anu pikasieuneun; supaya létah urang ngaraos nikmat ku puji jeung sukur anu teu aya tungtungna ka Gusti Muhsin Karîm anu maparin iman anu suci jeung Islam anu parantos ditampi ku sadayana éta, sarta supaya roh urang pinuh ku sumanget ku ibadah jeung taat.
Hâfız Mustafa
(mugia rohmat Alloh anu jembar dilimpahkeun ka anjeunna)
Harepan Kaopat Belas: Nalika jalma-jalma dunya misahkeun Ustad urang tina sagala hal, sarta anjeunna aya dina lima rupa kaayaan ngumbara jauh ti lembur, anjeunna ningali yén kanyaah anu kacida kuatna kana hirup langgeng, kanyaah anu kacida gedéna kana ayana, kahayang anu kacida gedéna pikeun hirup, rasa henteu mampuh anu teu aya watesna, jeung kabutuhan anu teu aya tungtungna ngawasa dirina. Nalika anjeunna tungkul kalayan asa anu pegat, Ayat Hasbiyah ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sumping masihan pitulung, nyarios: «Baca abdi kalayan taliti.» Anjeunna ngécéskeun yén ku sabab éta, anjeunna maca éta ayat lima ratus kali sapoé, sarta unggal dibaca, tina cahya-cahyana anu kacida ajénna, salapan tingkat Hasbiyah kabuka, sanés ukur ku élmul yaqîn, tapi ogé ku aynul yaqîn…
Tingkat Kahiji Cahya Hasbiyah: Anjeunna nyatakeun yén nalika kanyaahna kana hirup langgeng nyangreud kana kalangkang dina hakékat dirina tina hiji katémbongna hiji Nami Gusti Dzul-Jalâl sareng Dzul-Jamâl, Nu Kagungan Kasampurnaan anu mutlak, ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sumping, muka éta hahalang. Anjeunna ngarasa yén nikmat jeung kabagjaan tina hirup langgeng anu aya dina dirina kapanggih, ku cara anu langkung sampurna, dina Langgengna Gusti Bâqî Dzul-Kamâl sarta dina pangakuan jeung iman ka Mantenna; anjeunna ngaraos nikmat éta ku haqqul yaqîn.
Tingkat Kadua Cahya Hasbiyah: Nalika Ustad urang aya dina kasepuhan, jauh ti lembur, henteu kagungan saha-saha, sarta dipisahkeun ti batur, jeung nalika jalma-jalma dunya nyerang anjeunna ku akal jahat jeung mata-matana, anjeunna nyarios ka haténa: «Pasukan-pasukan nyerang hiji jalma anu leungeunna ditalian, lemah, tur gering. Naha teu aya tempat ngandelkeun diri pikeun abdi?» Nalika anjeunna nyuhunkeun pitulung tina ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ, éta ayat masihan pangajaran batin ka anjeunna: «Ku surat bukti tatali iman, anjeun ngaitkeun diri ka hiji Sultan, nyaéta Gusti Qadîr Mutlak. Anjeun tiasa ngandelkeun diri ka Gusti Nu Kagungan Kakawasaan jeung Kakuatan anu teu aya watesna, anu pasukan tutuwuhan jeung sasatoan anu diwangun ku opat ratus rébu bangsa aya di handapeun Paréntah jeung kakawasaan Pangaturan Mantenna.» Anjeunna nyatakeun yén ku éta pangajaran, anjeunna ngaraos kakuatan iman anu sanggup nangtang, sanés ukur musuh-musuh ayeuna, malah sakumna dunya, sarta ku sakumna rohna anjeunna nyarios ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Tingkat Katilu Cahya Hasbiyah: Nalika mikiran yén anjeunna disayagikeun pikeun kabagjaan anu terus aya di hiji dunya anu langgeng salawasna jeung di hiji nagri anu langgeng, tapi yén kajadianana cita-cita, tujuan roh, jeung hasil fitrah ieu ngan tiasa ku Kakawasaan anu teu aya watesna ti Gusti Qadîr Mutlak, anu uninga tur nyatet sakumna gerak jeung sagala hal mahluk, anjeunna nyuhunkeun hiji katerangan anu nenangkeun haténa. Nalika anjeunna nyuhunkeun pitulung deui tina éta ayat, ayat éta mapatahan anjeunna dina ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ supaya merhatoskeun ﻧَﺎ sarta ningali saha waé anu, sareng anjeunna, ngucapkeun ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ku basa kaayaan jeung ku ucapan. Anjeunna nyatakeun yén anjeunna ningali sakumna tutuwuhan jeung sasatoan ngucapkeun harti ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ku basa kaayaan, sarta ngécéskeun kumaha anjeunna nyaksian Kaagungan jeung Kamulyaan Kakawasaan dina sagala anu aya.
Tingkat Kaopat Cahya Hasbiyah: Nalika anjeunna aya dina kahariwang anu nyeri yén dirina, malah awak sakumna mahluk, nuju ka henteu aya, anjeunna nyuhunkeun pitulung deui tina Ayat Hasbiyah ieu. Anjeunna ngécéskeun yén nalika ningali ku taropong iman, maot téh sanés pisah, tapi tepang; éta pindah tempat sarta tumuwuhna pucuk hiji buah anu langgeng.
Tingkat Kalima Cahya Hasbiyah: Pikeun ngalawan kasedih ku gancang pareumna hirup, ku pitulung anu dicandak tina Ayat Hasbiyah, anjeunna nyarios: Hirup meunang sipat langgeng salami nyanghareup ka Gusti Hayy Qayyûm, sarta salami iman janten hirup jeung roh pikeun hirup. Anjeunna ogé ngécéskeun yén kusabab hirup ngahasilkeun buah anu langgeng, pondok atawa panjangna umur henteu kedah dijadikeun patokan.
Anu henteu paéh, atanapi anu hoyong hirup, anu hoyong ngartos hakékat jeung sajatina hirup, mangga tingali opat pasualan dina tingkat ieu dina Şuâ Kaopat, supaya hirup deui. Tingkat Kagenep Cahya Hasbiyah: Nalika anjeunna ningali yén leungit jeung musna, anu terus ngaruksak, sarta maot jeung henteu aya, anu terus misahkeun, kalayan pikasieuneun nganiaya dunya anu éndah jeung mahluk-mahluk anu éndah ieu, ngaruntagkeunana sapotong-sapotong sarta ngaruksak kaéndahanana, kanyaah kana mahluk anu aya dina fitrahna kacida ngagolak jeung ngalawanna. Pikeun mendakan panglipur, anjeunna nyuhunkeun pitulung tina Ayat Hasbiyah ieu. Nalika ayat éta nyarios: «Baca abdi sarta tingali harti abdi kalayan taliti!», anjeunna asup ka tempat niténan ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ dina Surah Nur, sarta ku taropong iman ningali lapisan-lapisan pangjauhna tina Ayat Hasbiyah ieu. Anjeunna ngécéskeun ieu sarta nyebatkeun rusiah-rusiah anu katingal ku taropong éta.
Anjeunna ngécéskeun yén hasil ciptaan anu éndah, mahluk-mahluk anu matak resep, jeung sagala anu aya anu pinuh ku kaéndahan ieu, janten eunteung pikeun Kaéndahan Suci Gusti Jamîl Dzul-Jalâl sarta pikeun Kaéndahan anu terus langgeng tina Esma Husna Mantenna anu kacida éndahna, anu teu aya tungtungna; sarta yén ieu parantos diterangkeun ku bukti-bukti anu kacida kuatna dina bagian-bagian Risale-i Nur.
Harepan Kalima Belas: Harepan ieu ngécéskeun kalayan kacida saé yén sanggeus panjara Denizli, nalika Nurlar dicitak ku cara digandakeun tur sumebar, musuh-musuh munafik anu nyumput, anu henteu sanggup narima kamajuan Nur, ngabalikkeun pamaréntah ngalawan Nur ku rupa-rupa akal jahat jeung fitnah, nepi ka risalah-risalah Nur disita tur ditalungtik. Sanggeus risalah-risalah éta ditalungtik, para pajabat anu nalungtikna sanés ngiritik atanapi mintonkeun mumusuhan; malah haténa ditaklukkeun ku risalah-risalah éta, nepi ka aranjeunna ngahargaan, tibatan ngiritik. Kajadian ieu janten sabab pikeun ngalegaan tempat-tempat pangajaran Nur. Sababaraha waktos saterasna, musuh-musuh agama anu nyumput, ku alesan-alesan anu kacida handapna, nyababkeun Ustad urang ditéwak dina poé-poé anu pangtiisna dina usum tiris, sarta dipanjara dina hiji bangsal anu lega, kacida tiisna, tanpa hawu panghaneut. Dina ieu panjara, ku pitulung Alloh, hiji hakékat kabuka, sarta kusabab sumebarna jeung kamajuan Nurlar di jero jeung di luar panjara, anjeunna sukur rébuan kali. Nalika rohna dipaparin pépéling: «Ku lantaran kateuadilan aranjeunna, anjeun meunang pahala, tiasa ngajantenkeun jam-jam anjeun anu bakal musna janten langgeng, meunang nikmat batin, sarta tiasa ngalaksanakeun pancén élmu jeung agama kalayan ihlas», anjeunna ngadoa «Alhamdulillah» kalayan sakumna kakuatanana. Dina tungtung ieu harepan, dijelaskeun yén ku kakuatan iman tahqîqî, murid-murid Risale-i Nur ngeureunkeun anarkisme di unggal tempat di ieu tanah air, ngajaga kaamanan jeung katengtreman umum, sarta yén salami dua puluh taun, teu aya saurang ogé murid Nur di sakumna nagri anu ngalakukeun kajadian anu ngaganggu kaamanan. Malah sababaraha aparat pulisi anu adil ngaku: «Murid-murid Nur téh pulisi batin; aranjeunna ngabantu urang ngajaga katengtreman. Ku iman tahqîqî, aranjeunna nempatkeun hiji pangjaga anu ngalarang kajahatan dina pikiran unggal jalma anu maca Nur; aranjeunna narékahan pikeun mastikeun kaamanan.» Harepan ieu ogé nyarioskeun jawaban Ustad urang ka jalma-jalma anu, ku rupa-rupa tuduhan jeung fitnah, hoyong ngahalangan cahya Qur'an jeung iman: «Mugia sirah urang ogé dikurbankeun pikeun hiji hakékat suci anu parantos dipasihan kurban saratus juta sirah. Sanajan aranjeun ngajantenkeun dunya seuneu di luhur sirah urang, sirah-sirah anu dikurbankeun pikeun hakékat Qur'an moal nyerahkeun pakarang ka zindiq sarta moal ninggalkeun pancén suci, insya Alloh!»
Harepan Kagenep Belas: Sanaos kumpulan-kumpulan anu rusiah tur penting, utamana risalah ngeunaan Süfyan jeung karomah Nur, disimpen supaya disebarkeun nalika waktosna sumping, dina hiji pamariksaan éta risalah dipendakan tur dicandak ti tempatna. Ustad urang, dina kaayaan gering, ditéwak sarta dibawa ka panjara. Nalika anjeunna ngaraos nyeri jeung susah ku karugian anu tumiba ka Nurlar, ujug-ujug pitulung Alloh sumping: kantor-kantor resmi anu maca risalah-risalah rusiah éta janten saperti tempat pangajaran Nur sarta nampi risalah-risalah éta kalayan ngahargaan. Kitu deui, di panjara Denizli, nalika anjeunna ngaraos nyeri jeung susah ku kasepuhan, panyakit, jeung kasulitan anu tumiba ka sobat-sobat anu teu lepat, ujug-ujug pitulung Rabbani sumping, ngarobah panjara janten tempat pangajaran Nur sarta ngabuktikeun yén éta Medrese-i Yusufiye — mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna. Ku kalam-kalam inten para pahlawan Medresetü'z-Zehra, Nurlar mimiti sumebar. Ieu harepan nyarioskeun kumaha musuh-musuh anu nyumput ngaracun Ustad urang, sarta kumaha almarhum Hâfız Ali, minangka gaganti anjeunna, ngalanglang ka alam barzakh minangka syahid. Nalika sadayana ngaraos nyeri jeung susah, pitulung Alloh ujug-ujug sumping deui: bahaya racun parantos kaliwat ti Ustad urang; almarhum syahid sibuk ku Nurlar dina kubur, ngawaler para malaikat anu naros ku Nurlar; pikeun ngagentos anjeunna, Pahlawan Denizli Hasan Feyzi — mugia rohmat Alloh dilimpahkeun ka anjeunna — sareng sobat-sobatna asup kana pangabdian; sarta para tahanan janten langkung saé ku Nurlar. Sanggeus ngécéskeun sumpingna pitulung Rabbani ku seueur tanda saperti ieu, harepan anu penting ieu ngajelaskeun yén minangka jawaban kana kahayangna dina mangsa ngora pikeun nyéépkeun ahir umur di hiji guha, guha-guha éta dirobah janten panjara, tempat nyorangan, tempat ngalatih diri dina kasangsaraan, jeung sél-sél anu misahkeun anjeunna sagemblengna ti batur. Minangka madrasah Yusufiyah, éta tempat ngajantenkeun anjeunna ngawula kalayan bajoang pikeun hakékat Qur'an jeung iman. Dijelaskeun ogé yén dina panjara-panjara anu pinuh ku kasangsaraan éta aya tilu hikmah jeung tilu mangpaat anu penting pikeun pangabdian Nur. LEM'A KADUA PULUH TUJUH:
Kusabab parantos diterbitkeun dina kumpulan séjén, henteu diasupkeun ka dieu.
LEM'A KADUA PULUH DALAPAN:
Ngawengku dua puluh dalapan pangajaran lemes. Sabagianna diasupkeun kana ieu kumpulan; ari anu sanésna, kusabab parantos diterbitkeun dina kumpulan séjén, henteu diasupkeun ka dieu.
Bagéan Kadua tina Pangajaran Lemes Kadua Puluh Dua: Ngécéskeun kalayan ringkes tilu sisi tina harti-harti anu kacida saé jeung luhurna tina ayat mulya ﻭَﻣَﺎ ﺧَﻠَﻘْﺖُ ﺍﻟْﺠِﻦَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا ﻟِﻴَﻌْﺒُﺪُﻭﻥِ ٭ ﻣَٓﺎ ﺍُﺭ۪ﻳﺪُ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﺭِﺯْﻕٍ ﻭَﻣَٓﺎ ﺍُﺭ۪ﻳﺪُ ﺍَﻥْ ﻳُﻄْﻌِﻤُﻮﻥِ ٭ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﺫُﻭ ﺍﻟْﻘُﻮَّﺓِ ﺍﻟْﻤَﺘ۪ﻴﻦُ.
Sisi Kahiji: Nyarioskeun yén masihan tuangeun jeung rejeki anu disebat dina ayat téh patali jeung Kangjeng Rosul Nu Mulya — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna…
Sisi Kadua: Masihan jawaban anu kacida saé ka jalma-jalma anu hoyong mendakan alesan, ku nganggap yén usaha néangan rejeki téh hahalang pikeun ibadah. Harti anu diisyaratkeun ku ieu ayat nyarios: «Aranjeun henteu diciptakeun pikeun nganteurkeun rejeki ka mahluk-mahluk Kami, anu kagungan Kami sarta anu rejekina parantos Kami tanggel. Sabalikna, pancén utama aranjeun téh ibadah. Usaha néangan rejeki nurutkeun Paréntah Kami ogé hiji ibadah.»
Sisi Katilu: Ku nyandak ayat mulya ﻟَﻢْ ﻳَﻠِﺪْ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳُﻮﻟَﺪْ dina Surah Ihlas minangka conto, ngécéskeun harti: «Hal-hal anu sanggup nampi rejeki jeung tuangeun henteu tiasa janten ilah jeung nu disembah; éta henteu pantes disembah.»
Hiji serat anu penting, anu ngajelaskeun rupa-rupa saré, waktos-waktosna, sarta waktos saré anu ngalawan jeung anu luyu jeung sunah anu mulya:
Hiji serat anu kacida lemes tur saéna, anu nyarioskeun kumaha, nalika maca kalimah ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ سَلَامٍ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻳَﺎ ﺭَﺳُﻮﻝَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ sanggeus tasbih solat Isya, anjeunna nyaksian pribadi maknawi Kangjeng Nabi Muhammad anu ngajantenkeun imah dunya ieu ramé, raket, tur pinuh ku cahya; sarta yén minangka jawaban sukur kana cahya jeung hadiah-hadiah anu dibawa ku anjeunna, sakumna jin jeung manusa kedah ngirim solawat sareng salam anu teu aya watesna ka anjeunna:
Hiji serat anu kacida pentingna, anu ngécéskeun yén aya tilu karugian anu penting dina ngajarkeun jalan Wahdatul Wujûd Hazret-i Muhyiddin ka jalma-jalma ayeuna:
Hiji jawaban anu ilmiah tur ringkes kana patarosan anu janten bahan paséa ngeunaan Muhyiddin-i Arabî jeung Wahdatul Wujûd:
Hiji gambaran pangajaran anu kacida saé, anu ngajelaskeun kumaha anjeunna nyaksian kaayaan lima puluh jalma anu matak karunya lima puluh taun ka hareup, nalika dina hiji poé lebaran aranjeunna seuri jeung senang-senang dina wates anu henteu halal:
Hiji tulisan anu mangaruhan, anu nyebatkeun karugian-karugian tina nuturkeun nafsu ammarah sarta janten saperti tamparan anu kuat ka nafsu:
Hiji jawaban anu ngayakinkeun, anu ngécéskeun kumaha siksa naraka anu teu aya watesna minangka balasan kana kufur dina waktos anu pondok téh kaadilan anu sajati:
Hiji tawafuq anu lemes tur ngandung harti:
Tawafuq-tawafuq anu ngandung harti ngeunaan ditampina Risale-i Nur sarta ngeunaan jantenna tempat katémbongna pitulung Alloh. Hiji serat anu tulus tur pinuh ku cahya, anu nyarioskeun kumaha cahya-cahya Nur mantul kana haté-haté anu henteu dosa:
Impian Zekâi:
Hiji impian anu saé, mawa béja bungah sarta ngandung harti.
Minangka jawaban kana cariosan anu diucapkeun kalayan ngabéla hiji golongan sarta kalayan hayang nandingan Risale-i Nur:
Hiji qasidah dina wangun sajak, anu nyatakeun kaluhuran jeung ditampina Risale-i Nur.
Pangajaran Lemes Kadua Puluh Dalapan tina Lem'a Kadua Puluh Dalapan: Sakumaha kahartos tina ayat mulya لَا ﻳَﺴَّﻤَّﻌُﻮﻥَ ﺍِﻟَﻰ الْمَلَاِ الْاَعْلٰى ﻭَﻳُﻘْﺬَﻓُﻮﻥَ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺟَﺎﻧِﺐٍ ٭ ﺩُﺣُﻮﺭًﺍ ﻭَﻟَﻬُﻢْ ﻋَﺬَﺍﺏٌ ﻭَﺍﺻِﺐٌ ٭ اِلَّا ﻣَﻦْ ﺧَﻄِﻒَ ﺍﻟْﺨَﻄْﻔَﺔَ ﻓَﺎَﺗْﺒَﻌَﻪُ ﺷِﻬَﺎﺏٌ ﺛَﺎﻗِﺐٌ ٭ ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﺯَﻳَّﻨَّﺎ ﺍﻟﺴَّﻤَٓﺎﺀَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﺑِﻤَﺼَﺎﺑ۪ﻴﺢَ ﻭَﺟَﻌَﻠْﻨَﺎﻫَﺎ ﺭُﺟُﻮﻣًﺎ ﻟِﻠﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ: Pikeun mendakan béja ngeunaan kajadian ghaib anu leutik tur sakapeung patali jeung hiji pribadi, sétan-sétan mata-mata nyusup ka nagri langit anu jarakna kacida jauhna. Siga béja ngeunaan éta kajadian leutik dibahas di unggal juru nagri anu kacida legana éta, sétan mana waé, nyusup ka tempat mana waé, ngadangu béja éta sapotong-sapotong tur mawana. Kumaha ieu tiasa ditampi ku akal jeung hikmah?
Ogé, nurutkeun ayat mulya, sababaraha nabi jeung wali nyandak buah-buahan sawarga anu aya di luhur langit, saolah-olah nyandakna ti tempat anu caket. Sakapeung aranjeunna ogé nyaksian sawarga ti caket. Kumaha hiji hal anu kacida jauhna tiasa kacida caketna, nepi ka tiasa kahartos ku akal abad ieu?
Ogé, kumaha dibahasna hiji kaayaan leutik ti hiji jalma dina majelis luhur nagri langit anu lega sarta ngawengku sadayana tiasa luyu jeung hikmah anu kacida wijaksanana dina ngatur jagat raya?
Ieu ngandung jawaban-jawaban anu kacida ilmiahna, masup akal, tur ngayakinkeun kana ieu patarosan anu gaduh tilu bagian.
LEM'A KADUA PULUH SALAPAN DINA BASA ARAB:
Lem'a ieu, anu namina «Tefekkürname», muncul dina Risale-i Nur ku basa sawarga, gaya Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — sarta cara Qur'an anu maparin rohmat. Sabagianana diasupkeun kana ieu kumpulan minangka conto; ari sadayana parantos diterbitkeun dina kumpulan Hatt-ı Kur'an Lem'alar. LEM'A KATILU PULUH:
Lem'a anu kacida ajénna ieu, salah sahiji karya utama Risale-i Nur, patali jeung nami-nami mulya dina Esma Husna «Gusti Fard, Gusti Hayy, Gusti Qayyûm, Gusti Hakam, Gusti Adl, Gusti Quddûs», anu disebut ku nami luhur «Sakinah». Masing-masing nami téh Ism A'zham, atanapi genepna babarengan mangrupikeun Ism A'zham. Lem'a ieu ditulis ku ungkara anu luhur jeung hakékat-hakékat anu kacida lemesna. Pasualan-pasualan ngeunaan Tunggalna Alloh anu kacida jerona dijelaskeun kalayan jembar anu agung. Kagiatan anu matak héran ieu, anu sacara kacida écésna nunjukkeun Ayana Alloh, sarta Pangaturan Rabbani, dijelaskeun kalayan kacida saé nepi ka: ah, mugia abdi tiasa, sanés dugi ka jero hakékat-hakékat risalah ieu, sahanteuna ningali beungeutna! Jauh pisan!
Tanpa merhatoskeun pamahaman abdi anu pondok, risalah ieu dikintunkeun ka abdi, ku lantaran sadérék urang anu ngagaduhan bagian ieu nuju digerakkeun pikeun tugas perang. Sanés ukur abdi henteu pantes, kaayaan abdi anu pabaliut ogé henteu cekap pikeun ngaringkes karya utama saperti ieu supaya tiasa diasupkeun kana daptar eusi. Ku sabab kitu, kalayan isin abdi nurut kana paréntah.
Lem'a anu ajén ieu dibagi kana genep pangajaran lemes anu penting.
PANGAJARAN LEMES KAHIJI:
Ieu hiji pangajaran lemes tina ayat وَالْاَرْضَ ﻓَﺮَﺷْﻨَﺎﻫَﺎ ﻓَﻨِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻤَﺎﻫِﺪُﻭﻥَ sarta hiji katémbongna Ism A'zham «Gusti Quddûs». Éta némbongkeun Ayana Alloh kalayan écés anu sampurna sarta Tunggalna Alloh kalayan kajelasan anu sampurna.
Leres, jagat raya anu tartib ieu jeung pabrik anu agung tur kacida gedéna ieu, sareng sakumna anu aya di jerona, terus digawé dina kagiatan anu kacida giatna. Salian ti éta, anu ngajaga unggal juru jagat raya tetep beresih pisan, henteu ngantepkeun bahan anu kotor jeung rereged dina tempat mana waé tanpa perlu, ngajantenkeun unggal anu aya, ti planét-planét anu agung dugi ka zarah-zarah, hiji mesin parobahan anu kacida aktif jeung ahéngna, siap jeung tunduk kana Paréntah anu sumping ti Gusti Quddûs Nu Pangagungna. Ku kituna, jagat raya anu agung ieu jeung sakumna unsur-unsurna, ti tungtung ka tungtung, nembongkeun dirina ka paningal sakumna alam ku kaéndahan anu nyonto sawarga. Kaéndahan anu narik haté jeung kabersihan anu kacida dipuji anu katingal dina beungeut hasil ciptaan di karaton alam ieu, narik sakumna paningal ka dirina kalayan kagum sarta ngajantenkeun aranjeunna muji Gusti Nu Ngadamelna kalayan ngahargaan jeung ngagungkeun. Tingali usum semi anu kaluar ti handapeun beungeut usum tiris anu tiis tur kasar ieu, anu kalayan hérang mintonkeun hiji katémbongna alit tina Tajalli anu pangagungna tina nami mulya Gusti Quddûs Nu Pangagungna. Kumaha sakumna tatangkalan parantos muka kembangna, ngagem papakéan saperti bidadari, janten éndah jeung beresih pisan; sarta beungeut bumi anu héjo saperti jamrud nembongkeun dirina ka sakumna paningal ku sakumna wujudna. Bahan-bahan anu taya hirup jeung taya kasadaran, dina waktos anu saeutik, parantos robah, naék tina bumi, dihias ku cahya hirup, sarta nembongkeun dirina ka Paningal Gusti Nu Ngadamelna ku kaéndahan saperti sutra héjo.
Nyanghareupan ieu kaayaan, sanés ukur manusa jeung jin, mahluk-mahluk rohani jeung para malaikat ogé kagum. Aranjeunna nyarios: «Masya Alloh, barakalloh! Kaéndahan jeung kabersihan anu kacida matak héranna!» Aranjeunna nyucikeun, muji, jeung ngagungkeun Gusti Nu Ngadamelna Nu Dzul-Jalâl, sarta ruku jeung sujud.
Tah, ieu lampah ngabersihkeun, saperti lampah-lampah Alloh anu sanés, ngabuktikeun jeung némbongkeun Tunggalna sarta Ayana Alloh nepi ka darajat anu écés sorangan.
PANGAJARAN LEMES KADUA:
Ieu hiji pangajaran lemes tina ayat ﻭَ ﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻋِﻨْﺪَﻧَﺎ ﺧَﺰَٓﺍﺋِﻨُﻪُ ﻭَﻣَﺎ ﻧُﻨَﺰِّﻟُﻪُٓ اِلَّا ﺑِﻘَﺪَﺭٍ ﻣَﻌْﻠُﻮﻡٍ sarta hiji katémbongna Ism A'zham «Gusti Adl». Kieu:
Jagat raya ieu terus oyag dina ruksak jeung diwangun deui; unggal waktos ngagolak dina perang jeung pindah; unggal mangsa ngagulung dina maot jeung hirup. Dina parobahan-parobahan jeung pangalihan anu matak héran ieu, sagala hal datang tina mangsa hareup, ngaliwatan mangsa ayeuna, sarta ngalir ka mangsa katukang dina hiji timbangan Kaadilan: ti gerak anu tartib tina benda-benda langit anu pikasieuneun, dipasihan kadaharan jeung dipiara sacara tartibna opat ratus rébu rupa mahluk hirup tutuwuhan jeung sasatoan di beungeut bumi, sarta pancén anu kacida tartibna tina unsur-unsur anu ngalir saperti banjir, nyampurkeun sarta ngarebut, dugi ka silih lawanna cahya jeung poék, panas jeung tiis, hirup jeung maot. Subhanalloh, unggal jalma anu ningali karaton alam ieu kalayan paningal anu adil tur taliti tangtos bakal nyarios:
«Gusti Nu Ngadamel karaton alam ieu ngajantenkeun karaton alam ieu tempat katémbongna Tajalli anu pangagungna tina Nami Gusti Adl. Mantenna Tunggal, sarta ngalaksanakeun padamelan-padamelan ku timbangan Kaadilan anu sapertos kitu, nepi ka dina hal-hal anu pangteu pentingna jeung pangleutikna, anu dianggap teu aya ajénna, Mantenna ogé henteu ngantepkeun tempat pikeun syirik, sarta henteu masihan ijin sakadar hiji zarah ogé pikeun syirik nyusup kana timbangan Kaadilan ieu. Ogé, tangtos taya nu sanés salian ti Gusti Nu Ngadamel Nu Dzul-Jalâl ieu jagat raya anu tiasa campur kana timbangan Kaadilan anu kacida talitina dina katartiban anu ahéng tur sampurna ieu.» Anjeunna ogé bakal ngartos yén sakumna sabab téh hahalang pikeun Panangan Kakawasaan Gusti Nu Ngadamel Nu Dzul-Jalâl éta. Sarta kalayan kagum, anjeunna bakal iman boh kana Tunggalna boh kana Ayana Gusti Nu Ngadamel Nu Dzul-Jamâl éta, sakumaha anjeunna yakin kana ayana panonpoé.
PANGAJARAN LEMES KATILU:
Ieu hiji pangajaran lemes tina ayat ﺍُﺩْﻉُ ﺍِﻟٰﻰ ﺳَﺒ۪ﻴﻞِ ﺭَﺑِّﻚَ ﺑِﺎﻟْﺤِﻜْﻤَﺔِ sarta hiji katémbongna Ism A'zham «Gusti Hakam», anu dijelaskeun dina lima poko.
Poko Kahiji: Tajalli anu pangagungna tina Nami Gusti Hakam ngajantenkeun jagat raya ieu saperti hiji kitab anu agung: beungeut bumi diciptakeun minangka hiji kaca tina éta kitab anu agung; unggal kebon anu dihias minangka hiji jajar; sarta unggal kembang anu dipapaés jeung tangkal anu daunan minangka hiji kecap. Ku kituna, jagat raya ieu, ti tungtung ka tungtung, dihias ku karya-karya Gusti Hakîm Dzul-Jalâl.
Kakawasaan anu agung tur pinuh ku Hikmah ieu nyaksian seni Ciptaan-Na nyalira sarta ngajantenkeunana silih tingali ku panon anu teu aya tungtungna. Dina masing-masing ciptaan, éta janten saksi kana Ayana Nu Ngukirna ku seueur bukti jeung sisi; terus ngabarukeunana dina timbangan jeung katartiban; ngalebetkeun hiji tangkal anu ageung kana unggal siki anu leutik; nempatkeun daptar eusi sakumna jagat raya dina unggal tangkal; ngahias unggal kaca usum semi ku tanda anu pinuh ku permata jeung hadiah-hadiah anu diukir, lajeng ngajantenkeunana arak-arakan di payuneun Mantenna; sarta unggal waktos ngajantenkeun ciptaan-ciptaan ieu ngalagukeun puji ka Mantenna ku basana. Kabeneran mana anu gaduh kawani pikeun ngacungkeun ramo kana Kakawasaan ieu?
Poko Kadua: Aya dua pasualan.
Pasualan Kahiji: Minangka jawaban kana Kaéndahan anu sampurna pisan sarta Kasampurnaan anu éndah pisan, anu hoyong ningali sareng némbongkeun Diri-Na, hoyong dipikawanoh tur dipikanyaah, ieu ngajarkeun supaya urang mikawanoh Mantenna ku iman sarta ngajantenkeun diri dipikanyaah ku Mantenna ku ibadah. Pasualan Kadua: Salian ti ngécéskeun yén katartiban sampurna anu pinuh ku hikmah ieu, anu nampik syirik ku sakumna kakuatanana sarta henteu nampi éta, merlukeun Tunggalna, Merdekana, sarta Mantenna nyalira, pasualan ieu ogé ngawartosan yén nyebut Gusti Qadîr Mutlak anu nyepeng sakumna jagat raya, sareng sakumna kaayaan jeung sipatna, dina timbangan Kaadilan jeung aturan Hikmah Mantenna, teu daya ku syirik jeung kufur téh hiji kasalahan anu kacida gedéna. Iman ku tawhid téh jawaban anu kacida leres, haq, tur saluyu jeung hakékat.
Poko Katilu: Gusti Nu Ngadamel Nu Qadîr, ku Nami Gusti Hakam sareng Gusti Hakîm, nyiptakeun manusa minangka hiji puseur sareng tempat museurna, anu ku Mantenna dijantenkeun mahluk anu panglobana janten jalan jeung tempat katémbongna Hikmah di jagat raya. Dina bunderan manusa, Mantenna ogé ngajantenkeun rejeki minangka hiji puseur. Dijelaskeun yén katémbongna Nami Gusti Hakam némbongan kalayan hérang ku kasadaran dina manusa jeung ku nikmat dina rejeki, sarta yén masing-masing tina ratusan élmu ngagambarkeun, tina hiji sisi, katémbongna Nami Gusti Hakam. Contona, élmu kadokteran, élmu kimia, élmu tatanén, élmu dagang, jeung saterasna. Ku kasaksian anu pasti ti unggal élmu ieu, katartiban jeung hikmah anu teu aya watesna ieu némbongkeun Pilihan, Kersa, Maksud, jeung Kahoyong Mantenna. Sakumaha Gusti Nu Ngadamel Nu Hakîm maparin éta ka sakumna jagat raya, Mantenna ogé ngalebetkeunana kana mahluk hirup anu pangleutikna jeung siki anu pangleutikna. Ku ieu dijelaskeun yén Zat Mantenna anu Maha Suci téh Nu Milampah kalayan Pilihan, yén sagala hal aya ku Paréntah Mantenna, sarta yén henteu uninga jeung henteu mikawanoh Mantenna téh kabodoan sareng pikiran gélo anu kacida ahéngna.
Poko Kaopat: Sanaos Gusti Nu Ngadamel Nu Hakîm kalayan kacida talitina miara seueur mangpaat jeung tujuan tina ratusan hikmah anu dipasang ku Mantenna dina unggal mahluk-Na, sarta tina ratusan pancén anu dipasrahkeun ka éta mahluk kalayan kacida talitina, Mantenna henteu masihan ijin, tina sisi mana waé, pikeun henteu ayana hudang jeung dikumpulkeun deui. Dijelaskeun yén henteu ayana éta bakal ngalawan Kaéndahan Rohmat, Kasampurnaan Kaadilan, jeung Hikmah Mantenna anu pangluhurna, sarta bakal nyababkeun ditampikna Rohmat jeung Kaadilan Mantenna. Poko Kalima: Aya dua pasualan.
Pasualan Kahiji: Kusabab dina fitrah taya anu dibuang percuma, hal anu taya maksud, jeung anu taya mangpaat, ieu pasualan ngancam jalma-jalma anu henteu ngirit ku ayat mulya ﻛُﻠُﻮﺍ ﻭَ ﺍﺷْﺮَﺑُﻮﺍ ﻭَ لَا ﺗُﺴْﺮِﻓُﻮﺍ.
Pasualan Kadua: Ngécéskeun kalayan kacida hérang yén Nami «Gusti Hakam sareng Gusti Hakîm», tina hiji sisi, nunjukkeun sarta merlukeun karosulan Kangjeng Rosul Nu Mulya — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna. Kitu deui, masing-masing tina seueur nami dina Esma Husna, tina hiji sisi, ku katémbongna anu pangagungna, dina darajat anu pangluhurna sarta tingkat anu pasti, merlukeun karosulan Kangjeng Nabi Ahmad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna.
PANGAJARAN LEMES KAOPAT:
Hiji pangajaran lemes tina ayat ﻗُﻞْ ﻫُﻮَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍَﺣَﺪٌ, nyaéta tujuh isyarat anu némbongkeun tawhid anu sajati, ngeunaan Tajalli anu pangagungna tina Ism A'zham «Gusti Fard», anu ngawengku Nami Gusti Wâhid sareng Gusti Ahad.
Isyarat Kahiji: Nunjukkeun tilu cap tina segel anu teu aya watesna anu dipasang ku Nami Gusti Fard dina sakumna jagat raya.
Cap Kahiji: Cap «silih tulungan, silih rojong, silih jawab, silih rangkul», anu katingal dina sagala anu aya jeung rupa-rupa mahluk di jagat raya, sarta anu mangrupakeun cap Ahadiyah anu agung.
Cap Kadua: Segel Tunggalna Alloh anu katingal di beungeut bumi unggal usum semi, dianyam ku benang pakan tina opat ratus rébu rupa tutuwuhan jeung sasatoan.
Cap Katilu: Cap Tunggalna Alloh dina raray sakumna manusa anu parantos sumping jeung anu bakal sumping, ti Kangjeng Nabi Adam dugi ka kiamat, anu bagian-bagian utamana sami.
Isyarat Kadua: Némbongkeun yén katémbongna Tunggalna Nami Gusti Fard ngaitkeun sakumna rupa mahluk jeung unsur jagat raya hiji jeung nu sanés kalayan rapet pisan, sarta ngalebetkeunana ka silih jero, nepi ka ngajantenkeun sakumna jagat raya hiji gembleng anu henteu tiasa dibagi. Éta ngumumkeun Tunggalna Alloh ku seueur kasatuan.
Isyarat Katilu: Némbongkeun yén katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Fard ogé ngajantenkeun jagat raya saperti serat-serat Shamadani anu teu aya watesna, anu asup kana silih jero. Dina unggal serat dicapkeun segel Tunggalna Alloh anu teu aya watesna, sarta unggal serat mawa segel-segel Ahadiyah anu ngawartosan Nu Nulisna, saloba kecap-kecapna. Isyarat Kaopat: Ngécéskeun tilu bukti anu ngajantenkeun katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Fard, anu écés saperti panonpoé, ditampi kalayan kacida masup akalna jeung gampang anu teu aya watesna; sarta anu némbongkeun yén syirik téh mustahil sarta kacida jauhna tina akal.
Kahiji: Ngabuktikeun ku ibarat-ibarat yén lamun dibandingkeun jeung Kakawasaan Gusti Fard anu teu aya watesna, nyiptakeun hiji hal anu panggedéna téh gampang saperti nyiptakeun hiji hal anu pangleutikna; Mantenna tiasa kalayan gampang nyiptakeun jeung ngatur hiji usum semi saperti hiji kembang, sarta hiji tangkal saperti hiji buah. Lamun cara nyiptakeun ieu dipasrahkeun ka seueur sabab, kusabab pindah tina tunggal kana loba, nyiptakeun hiji hal anu pangleutikna bakal peryogi seueur pisan biaya, kasulitan, jeung susah payah, saperti nyiptakeun hiji hal anu panggedéna.
Kadua: Nyiptakeun sagala anu aya boh bakal ku ibda jeung ihtira, tina euweuh jeung henteu aya, boh ku ngawangun jeung ngahijikeun, ngumpulkeun tina unsur-unsur jeung barang-barang. Dina dua cara ieu, lamun nyiptakeun barang henteu dipasrahkeun ka Gusti Fard Wâhid, tapi dipénta tina sabab-sabab, éta bakal kacida héséna, pinuh ku kasulitan anu teu aya watesna, henteu masup akal, malah ngahasilkeun seueur hal anu mustahil. Lamun dipasrahkeun ka katémbongna Fardiyah jeung rusiah Ahadiyah, bakal katingal yén, saperti ngahurungkeun hiji korek, sagala hal diciptakeun kalayan gampang jeung hampang anu teu aya watesna, ku Kakawasaan Mantenna anu teu aya tungtungna, anu Kaagunganana kahartos tina karya-karyana. Éta diciptakeun tina euweuh jeung henteu aya, atanapi ku ngumpulkeun tina unsur-unsur jeung barang-barang, nurutkeun citakan anu pasti dina Élmu Mantenna, dina eunteung Élmu éta.
Katilu: Ngécéskeun ku tilu ibarat anu matak resep yén lamun nyiptakeun sakumna barang dipasrahkeun ka hiji Gusti Fard Wâhid, éta gampang saperti hiji hal; ari lamun dipasrahkeun ka sabab-sabab jeung tabiat, ayana hiji hal bakal hésé saperti sakumna barang. Ibarat Kahiji: Lamun kaayaan jeung pangaturan anu patali jeung sarébu prajurit dipasrahkeun ka hiji perwira anu ngatur éta sarébu prajurit, sarta hiji prajurit dipasrahkeun kana pangaturan sapuluh perwira, kumaha gampangna ngatur sarébu prajurit sarta kumaha héséna ngatur hiji prajurit…
Ibarat Kadua: Lamun batu-batu dina kubah hiji masjid anu gaduh kubah saperti Ayasofya dipénta supaya nangtung ngalayang sarta ngawangun éta kaayaan ku dirina, éta bakal kacida héséna; ari lamun éta kaayaan dipénta ti hiji tukang, éta bakal kacida gampangna…
Ibarat Katilu: Lamun bumi gerak minangka hiji patugas Gusti Fard Wâhid, gampang pisan kajadianana hasil-hasil anu agung jeung megah tina éta gerak némbongkeun gampangna dina tunggal. Ari dina jalan syirik jeung kufur, pikeun ngahasilkeun hasil anu sami, kedah ditampi hiji kaayaan anu mangrupakeun kasulitan jeung kahéséan anu pangpikasieuneunana: benda-benda langit anu teu aya wates jeung teu kaétang, anu jutaan kali langkung gedé ti bumi, kedah diputerkeun ngurilingan bumi dina jarak anu henteu aya watesna; boh sakali unggal dua puluh opat jam, saperti puteran bumi dina sumbu poéanna, boh sakali unggal taun, saperti puteranana dina sumbu taunanna. Ku conto-conto «kitab, jam, pabrik, jeung karaton», dijelaskeun yén jalma-jalma anu masrahkeun nyipta ka sabab-sabab jeung tabiat ngalakukeun kabodoan anu pangahéngna.
Isyarat Kalima: Ieu Kakuasaan Alloh, anu kalayan kuat nampik campur tangan ti nu sanés. Ku rusiah ayat ﻟَﻮْ ﻛَﺎﻥَ ﻓ۪ﻴﻬِﻤَٓﺎ ﺍٰﻟِﻬَﺔٌ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﻔَﺴَﺪَﺗَﺎ sarta isyarat ayat ﻓَﺎﺭْﺟِﻊِ ﺍﻟْﺒَﺼَﺮَ ﻫَﻞْ ﺗَﺮٰﻯ ﻣِﻦْ ﻓُﻄُﻮﺭٍ, henteu katingalna tanda kakurangan jeung rengat, cacad jeung pabaliut tina sisi mana waé, ti zarah dugi ka planét, ti bumi dugi ka arsy, némbongkeun katémbongna Fardiyah anu pangagungna sarta janten saksi pikeun Tunggalna Alloh. Isyarat Kagenep: Fardiyah Rabbani jeung Tunggalna Alloh téh pangrojong sareng dasar sakumna kasampurnaan, asal jeung tambang hikmah sarta tujuan dina diciptakeunna jagat raya, jeung sumber sarta hiji-hijina jalan pikeun kacumponanna paménta jeung kahayang mahluk anu sadar tur boga akal, utamana manusa.
Isyarat Katujuh: Salian ti ngécéskeun yén karosulan Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — anu ngajarkeun, ngabuktikeun, jeung ngumumkeun tawhid anu sajati dina sakumna tingkatna kalayan cara anu pangsampurnana, geus pasti saperti pastina tawhid éta, isyarat ieu nyebatkeun tilu tina seueur bukti anu janten saksi pikeun darajat penting jeung luhurna pribadi maknawi Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna.
Kahiji: Ku rusiah ﺍَﻟﺴَّﺒَﺐُ ﻛَﺎﻟْﻔَﺎﻋِﻞِ, hiji anu sami jeung sakumna kahadéan anu dilakukeun ku sadaya umatna dina sakumna waktos asup kana buku catetan kahadéanana. Utamana, kusabab doa solawat anu dipanjatkeun ku sakumna umat unggal poé tangtos ditampi, ku ngémutan tingkat jeung darajat anu diperyogikeun ku doa-doa anu teu aya watesna éta, kahartos kumaha pribadi maknawi Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — janten hiji panonpoé dina jagat raya…
Kadua: Kusabab hakékat Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — mangrupakeun asal, siki, hirup, jeung pangkal tina tangkal agung alam Islam, anjeunna, ku pangabisa jeung alat-alat anu ngalangkungan wates, pangheulana ngaraos sarta ngalaksanakeun ku sakumna hartina kalimah-kalimah suci, tasbih, jeung ibadah anu ngawangun kahirupan batin alam Islam. Ku ngajak ngémutan kamajuan roh anu asalna tina ieu, dijelaskeun kumaha luhur darajat wali tina ibadah Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — anu naék nepi ka darajat janten nu dipikanyaah ku Alloh, dibandingkeun jeung darajat wali anu sanés. Dijelaskeun ogé sabaraha jauh kamajuan anjeunna — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — dina tingkat-tingkat kasampurnaan anu taya wates jeung tungtung.
Katilu: Ku ngajantenkeun pribadi Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — minangka nu dipaparin dawuhan ku Mantenna kalayan ngawakilan sakumna umat manusa, malah pikeun sakumna jagat raya, Gusti Fard Dzul-Jamâl tangtos ngajantenkeun anjeunna tempat katémbongna Kurnia Mantenna anu teu aya watesna dina kasampurnaan anu teu aya watesna. Isyarat ieu ngajarkeun yén pribadi maknawi Kangjeng Nabi Muhammad — mugia solawat sareng salam dilimpahkeun ka anjeunna — mangrupakeun panonpoé batin jagat raya, ayat anu agung tina Qur'an anu agung anu disebut jagat raya ieu, sarta eunteung pikeun Furqan anu pangagungna éta, pikeun Ism A'zham, jeung pikeun katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Fard. PANGAJARAN LEMES KALIMA:
Ieu hiji pangajaran lemes tina ayat agung ﻓَﺎﻧْﻈُﺮْ ﺍِﻟٰٓﻰ ﺍٰﺛَﺎﺭِ ﺭَﺣْﻤَﺖِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻛَﻴْﻒَ ﻳُﺤْﻴِﻰ الْاَرْضَ ﺑَﻌْﺪَ ﻣَﻮْﺗِﻬَﺎ ﺍِﻥَّ ﺫٰﻟِﻚَ ﻟَﻤُﺤْﻴِﻰ ﺍﻟْﻤَﻮْﺗٰﻰ ﻭَﻫُﻮَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ jeung ayat agung ﺍَﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺤَﻰُّ ﺍﻟْﻘَﻴُّﻮﻡُ لَا ﺗَﺎْﺧُﺬُﻩُ ﺳِﻨَﺔٌ وَلَا ﻧَﻮْﻡٌ, sarta hiji katémbongna Ism A'zham «Gusti Hayy», anu ditémbongkeun kalayan ringkes dina lima tanda.
Tanda Kahiji: Pikeun ngawaler patarosan «Naon ari hirup? Naon hakékat jeung pancénna?», anu patali jeung katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Hayy sareng Nami Gusti Muhyî, dijawab sarta diterangkeun saperti daptar eusi dina dua puluh salapan tingkat, dina dua kaca, kalayan cara anu kacida saé. Katerangan anu kumaha ahéngna ieu, cara ngajelaskeun anu kumaha écés tur merenahna ieu, ungkara anu kumaha luar biasana ieu, anu teu acan aya sasamana! Manusa kapincut ku kaéndahan ieu hakékat-hakékat, ngegel ramo lantaran héran, henteu tiasa ngabayangkeun katerangan anu langkung luhur, sarta teuleum dina tafakur bari ngahargaan jeung muji.
Tanda Kadua: Dina sipat kadua puluh tilu tina dua puluh salapan sipat hirup, dijelaskeun rusiah yén dua sisi hirup téh bening tur hérang, sarta yén sabab-sabab anu katingal henteu dijadikeun hahalang pikeun Pangaturan Kakawasaan Rabbani di jerona.
Tanda Katilu: Saperti hirup mangrupakeun hasil jagat raya, sukur jeung ibadah anu janten hasil hirup ogé mangrupakeun sabab diciptakeunna jagat raya jeung hasil anu dituju. Ku sabab kitu, Gusti Nu Ngadamel Nu Hayy Qayyûm jagat raya, minangka jawaban kana Mantenna ngajantenkeun Diri-Na dipikawanoh jeung dipikanyaah ku mahluk-mahluk hirup ku Ni'mat Mantenna anu teu aya watesna, hoyong sukur ti mahluk-mahluk hirup. Minangka jawaban kana Mantenna mikanyaah aranjeunna, Mantenna hoyong aranjeunna mikanyaah Mantenna, sarta hoyong aranjeunna muji kana seni Ciptaan Mantenna anu ajén. Dijelaskeun ogé yén hirup unggal mahluk anu hirup, sacara langsung, tanpa panganteur, aya dina Panangan Kakawasaan Gusti Hayy Qayyûm.
Tanda Kaopat: Hirup nyanghareup ka rukun-rukun anu mangrupakeun genep rukun iman, ﺍٰﻣَﻨْﺖُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﻣَﻠٰﺌِﻜَﺘِﻪ۪ ﻭَ ﻛُﺘُﺒِﻪ۪ ﻭَ ﺭُﺳُﻠِﻪ۪ ﻭَ ﺑِﺎﻟْﻴَﻮْﻡِ الْاٰخِرِ ﻭَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ, sarta ngabuktikeunana. Ieu diajarkeun jeung dijelaskeun kalayan cara anu kacida lemesna, nepi ka balâghah ungkara éta ngajantenkeun manusa kagum. Tanda Kalima: Ngécéskeun kalayan seueur kaéndahan jeung cara anu matak resep pisan naon anu disebat dina sipat kagenep belas tina Tanda Kahiji: nalika hirup asup kana hiji hal, éta ngajantenkeun awak éta saperti hiji alam; lamun éta bagian, dipasihan sipat ngawengku saperti hiji gembleng; lamun éta hiji anu leutik, dipasihan sipat ngawengku saperti anu umum. Dina panutupna ogé dijelaskeun yén Ism A'zham béda-béda pikeun sababaraha wali.
PANGAJARAN LEMES KAGENEP:
Kalayan ringkes, dina lima sorot cahya, ieu nunjukkeun hiji pangajaran lemes tina ayat-ayat anu patali jeung Qayyûmiyah Alloh sarta hiji katémbongna anu pangagungna tina Ism A'zham «Gusti Qayyûm».
Sorot Cahya Kahiji: Gusti Khâliq Dzul-Jalâl jagat raya ieu téh Gusti Qayyûm, Gusti Dâim, sareng Gusti Bâqî ku Zat Mantenna nyalira. Sakumna barang nangtung, terus aya, tetep aya, sarta meunang sipat langgeng ku Qayyûmiyah Mantenna. Lamun tatali Qayyûmiyah éta pegat sakedapan, sakumna barang sakaligus bakal musna. Mantenna taya sekutu jeung taya sasamana. Ieu hiji katerangan anu luhur, anu ngécéskeun sababaraha katémbongna Zat anu Maha Suci, anu henteu diwangun ku bahan, anu henteu nyicingan rohangan; anu henteu mungkin dibagi atawa dipisah-pisah; anu mustahil robah jeung ngalih; anu mustahil butuh atanapi henteu mampuh. Sababaraha jalma anu sasab henteu uninga ti mana asalna katémbongna anu pangagungna tina Kakuatan Nyipta Alloh anu matak héran jeung Kakawasaan Rabbani, anu karasa ku aranjeunna dina parobahan-parobahan zarah anu tartib. Aranjeunna ogé henteu ngartos ti mana diaturna kakuatan umum anu sumping tina katémbongna Kakawasaan Shamadani. Ku sabab kitu, aranjeunna nyangka yén bahan jeung kakuatan téh henteu gaduh awal, sarta muka jalan-jalan anu nampik Kailahian. Katerangan ieu némbongkeun jero jalan-jalan éta, sarta ngécéskeun beungeut jalan haq jeung hakékat anu lemes ku Tajalli anu pangagungna tina rusiah Qayyûmiyah, némbongkeun éta ku sakumna kaéndahanana. Ku ungkara anu kacida talitina, kacida jerona, sarta kacida jembarna, éta ngabatalkeun jalan panganut tabiat jeung materialis, némbongkeun kabodoanana sarta ngajantenkeun aranjeunna isin.
Sorot Cahya Kadua: Aya dua pasualan. Kahiji: Sakumaha nangtungna, langgengna, jeung terus ayana benda-benda langit anu teu aya wates jeung teu kaétang, dina katartiban jeung timbangan anu pangluhurna, ku rusiah Qayyûmiyah, sarta tundukna anu sampurna kana Paréntah-paréntah anu sumping tina «Paréntah kun fa yakûn», janten ukuran pikeun katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Qayyûm, kitu deui zarah-zarah anu ngawangun awak unggal mahluk hirup, ngumpul dina unggal bagian awak éta nurutkeun bagianna. Unsur-unsur anu ngalir saperti banjir sarta oyag dina badai-badai henteu paburencay, tapi tetep tartib dina éta awak sarta tunduk kana Paréntah Alloh éta. Dijelaskeun yén ieu mangrupakeun basa-basa anu teu aya watesna anu ngumumkeun rusiah Qayyûmiyah.
Pasualan Kadua: Tina seueur rupa anu nunjukkeun mangpaat jeung hikmah barang-barang anu patali jeung rusiah Qayyûmiyah, ieu nunjukkeun tilu rupa.
Rupa Kahiji: Nyanghareup ka barang éta nyalira, ka manusa, jeung ka kapentingan manusa.
Rupa Kadua: Boh pikeun ditalungtik ku sakumna mahluk anu sadar, boh pikeun nyatakeun ka nu maca anu teu aya watesna yén masing-masing mangrupikeun hiji ayat jeung hiji qasidah anu ngawartosan Nami-nami Gusti Fâthir-na.
Rupa Katilu: Sacara langsung nyanghareup ka Gusti Nu Ngadamel Nu Dzul-Jalâl. Tah, dina rupa katilu ieu, hirup sakadar sadetik ogé parantos cekap. Salian ti éta, ku isyarat ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺭَﻓَﻊَ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ ﺑِﻐَﻴْﺮِ ﻋَﻤَﺪٍ ﺗَﺮَﻭْﻧَﻬَﺎ, dijelaskeun yén Qayyûmiyah Alloh janten pangrojong pikeun benda-benda langit anu teu aya watesna jeung zarah-zarah anu teu aya tungtungna; sarta ku isyarat ﻭَ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﻳُﺮْﺟَﻊُ الْاَمْرُ ﻛُﻠُّﻪُ, tungtung rébuan ranté dina sipat jeung kaayaan sakumna anu aya ditalikeun kana rusiah Qayyûmiyah.
Sorot Cahya Katilu: Nu kahiji tina bubuka-bubuka anu nunjukkeun kabukana sawatara darajat rusiah Qayyûmiyah dina Kakuatan Nyipta Alloh jeung Kagiatan Rabbani: Mahluk-mahluk ieu terus oyag dina aliran waktos sarta dikintunkeun tina alam anu katingal ka alam ghaib, tanpa masihan kasempetan muka panon atawa narik napas. Lalampahan jeung langlangna anu matak héran ieu asalna tina Hikmah anu teu aya wates jeung teu aya tungtungna, anu dibagi kana tilu cabang anu penting. Cabang Kahiji: Ku rusiah yén unggal rupa kagiatan, boh leutik boh umum, ngahasilkeun hiji nikmat — mugia henteu lepat dina ngungkabkeun — perkara-perkara anu patali jeung Kanyaah Ilahi, Kanyaah Suci, sarta Nikmat Suci anu aya dina Gusti Hayy Qayyûm terus ngabarukeun jeung ngoyagkeun jagat raya ku Kagiatan anu teu aya watesna jeung Nyipta anu teu aya tungtungna…
Cabang Kadua: Nurutkeun aturan yén unggal anu kagungan kaéndahan jeung kaparigelan mikanyaah kaéndahan jeung kaparigelanana, sarta némbongkeun jeung ngumumkeunana, dina unggal tingkat masing-masing tina sarébu hiji Esma Husna Gusti Jamîl Dzul-Kamâl aya rupa-rupa kaéndahan anu teu aya watesna jeung hakékat-hakékat anu éndah anu teu aya watesna. Ku sabab ieu, Kanyaah Suci Alloh éta, dumasar kana rusiah Qayyûmiyah éta, terus ngarobah jeung ngabarukeun jagat raya…
Cabang Katilu, ogé Sorot Cahya Kaopat: Nurutkeun aturan yén unggal jalma anu gaduh welas asih jeung kaasih sarta unggal anu luhur budi ngaraos nikmat tina ngajantenkeun batur sugema jeung bagja, ngahibur jeung nyenangkeunana; unggal anu adil ngaraos bungah tina nerapkeun hak; sarta unggal tukang anu parigel reueus némbongkeun karya senina, ogé reueus nalika éta karya digawé sakumaha anu dipiharep ku senina sarta ngahasilkeun hasil anu dipikahayang, Gusti Nu Ngadamel Nu Hakîm jagat raya ieu terus ngabarukeun jagat raya ku rusiah Qayyûmiyah, dina Nyipta anu terus aya anu kacida ahéngna sarta Kagiatan anu terus langgeng anu matak héran. Ieu pikeun ngajantenkeun sagala anu aya tempat katémbongna Kaéndahan anu taya wates jeung tungtung tina sarébu hiji Esma Husna Mantenna. Ieu dijelaskeun ku ungkara anu kacida luar biasana, matak resep, lemes, tur pikaresepeun.
Kana patarosan sababaraha jalma anu sasab: «Naha Zat anu ngarobah jeung ngaganti jagat raya ku cara ieu henteu kedah ogé robah jeung ngalih?», dipasihan hiji jawaban anu kalayan kacida pastina ngajelaskeun yén sabalikna, Gusti Dzul-Jalâl kedah henteu robah jeung ngalih. Sorot Cahya Kalima: Aya dua pasualan.
Pasualan Kahiji: Pikeun ngajak ningali katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Qayyûm, ku salah sahiji tina dua taropong panglamunan, ieu ngajak nyaksian jutaan benda langit anu agung di tempat-tempat pangjauhna, anu ditahan dina bahan éter ku rusiah Qayyûmiyah, sabagianna digerakkeun sarta sabagianna dipancegkeun. Ku taropong anu sanés, ieu ngajak nyaksian kaayaan jeung gerak zarah-zarah awak mahluk hirup di bumi.
Ringkesanana: Kusabab genep Ism A'zham ieu silih ngahiji, ieu némbongkeun yén di tukangeun katémbongna anu pangagungna tina Nami Gusti Qayyûm, anu ngajantenkeun sakumna anu aya dina jagat raya tetep nangtung, langgeng, sarta aya ku cara ieu, Nami Gusti Hayy anu tajalli nyaangan sakumna anu aya éta ku hirup. Di tukangeun Nami Gusti Hayy, Nami Gusti Fard anu tajalli ngasupkeun sagala anu aya éta kana hiji kasatuan sarta nyapkeun hiji segel Ahadiyah kana beungeut masing-masing. Di tukangeun Nami Gusti Fard, Nami Gusti Hakam anu tajalli ngalebetkeun sagala anu aya éta kana aturan anu ngahasilkeun buah sareng katartiban anu pinuh ku Hikmah, sarta ngajantenkeunana saluyu tur ngahasilkeun mangpaat, tuluy ngahiasna. Di tukangeun katémbongna Nami Gusti Hakam, Nami Gusti Adl anu tajalli nyepeng sagala anu aya éta, ti pasukan béntang dugi ka pasukan zarah, dina timbangan Kaadilan anu kacida talitina, sarta ngajantenkeunana taat kalayan tunduk anu sampurna kana Paréntah-paréntah anu sumping tina «Paréntah kun fa yakûn». Di tukangeun katémbongna Nami Gusti Adl, Nami Gusti Quddûs anu tajalli ngajantenkeun sagala anu aya éta eunteung-eunteung anu kacida éndahna, anu pantes tur luyu pikeun Kaéndahan Gusti Jamîl Mutlak sareng Esma Husna Mantenna anu éndah tanpa tungtung. Pasualan Kadua: Ngécéskeun yén sakumaha Qayyûmiyah tajalli dina jagat raya tina sisi Wâhidiyah jeung Jalâl, katémbongna ogé némbongan dina manusa tina sisi Ahadiyah jeung Jamâl. Ku ieu tajalli, dijelaskeun Kurnia-kurnia anu dipasihkeun ku Gusti Dzul-Jamâl ka manusa, ngaleuwihan anu dipasihkeun ka para malaikat, sarta sipat ngawengku, kaluhuran, jeung kajembaran éta Kurnia. Dijelaskeun hiji-hiji yén hikmah Mantenna ngajantenkeun jagat raya hiji méja ni'mat sarta nalukkeunana pikeun manusa, sarta hikmah jagat raya nangtung tina hiji sisi ku rusiah Qayyûmiyah anu katémbong dina dirina ku jalan manusa, asalna tina tilu pancén manusa anu penting. Dina pancén katilu tina tilu pancén anu penting éta, dijelaskeun yén manusa janten eunteung pikeun Gusti Hayy Qayyûm ku tilu sisi. Dijelaskeun ogé yén janten eunteungna dina sisi katilu éta gaduh dua beungeut: dina beungeut kahiji janten eunteung pikeun Nami-nami Alloh, sarta dina beungeut kadua pikeun Perkara-perkara Mantenna. Ieu ditepikeun ku kalancaran basa anu teu acan aya sasamana, nepi ka jalma-jalma anu kacida pinterna ogé kapincut tur kagum kana hakékat-hakékat ieu.