Daptar Eusi

Daptar Eusi

LEM'A KAHIJI:
Ku medar hiji rusiah anu penting sareng hiji hakékat anu agung tina ayat ﻓَﻨَﺎﺩٰﻯ ﻓِﻰ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ ﺍَﻥْ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّٓا ﺍَﻧْﺖَ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﻛُﻨْﺖُ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻈَّﺎﻟِﻤ۪ﻴﻦَ, anu mangrupa munajat Nabi Yunus, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna, anu kasohor, ieu medar yén unggal manusa di dunya ieu aya dina kaayaan Nabi Yunus, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna, tapi dina ukuran anu langkung gedé.
Naon hartina "lauk, sagara, peuting" pikeun Nabi Yunus, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna, kitu ogé nafsu, dunya, sareng mangsa payunna pikeun unggal manusa.
LEM'A KADUA:
Medar munajat Nabi Ayyub, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna, anu kasohor. Ieu hiji risalah anu, ku nafsirkeun hiji rusiah penting sareng hiji hakékat agung tina ayat ﺍِﺫْ ﻧَﺎﺩٰﻯ ﺭَﺑَّﻪُٓ ﺍَﻧّ۪ﻰ ﻣَﺴَّﻨِﻰَ ﺍﻟﻀُّﺮُّ ﻭَﺍَﻧْﺖَ ﺍَﺭْﺣَﻢُ ﺍﻟﺮَّﺍﺣِﻤ۪ﻴﻦَ ku lima pangajaran lemes, mangrupa hiji panawar maknawi sareng hiji ubar anu kacida mangpaatna pikeun sakabéh jalma anu kakeunaan musibat. Risalah ieu ngaluarkeun musibat jasmani tina sipatna minangka musibat pikeun jalma-jalma anu boga iman.
Sakumaha medar yén musibat anu saenyana penting téh musibat kasasaran anu datang kana haté sareng roh, ieu ogé hiji risalah anu ngajantenkeun menit-menit umur jalma-jalma anu kakeunaan musibat, pikeun anu sabar sareng sukur, sarua ajénna sareng jam-jam ibadah, sarta nutup panto kaluh, teras-terasan muka panto sukur.
LEM'A KATILU:
Nafsirkeun dua hakékat penting tina ayat ﻛُﻞُّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻫَﺎﻟِﻚٌ اِلَّا ﻭَﺟْﻬَﻪُ ﻟَﻪُ ﺍﻟْﺤُﻜْﻢُ ﻭَ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮﻥَ ku dua hakékat penting anu dikedalkeun ku dua kalimah kasohor ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ٭ ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ. Roh manusa, anu diciptakeun supados hirup langgeng sareng mikacinta hirup langgeng, lamun terang hubunganana anu sajati sareng Gusti Bâqî Dzul-Jalâl, bakal ngarobah umurna anu fana jadi umur anu langgeng. Ieu hiji risalah anu luhur ajénna, anu medar sareng ngabuktikeun yén detik-detikna jadi sarua ajénna sareng taun-taun, sarta yén taun-taun roh manusa anu henteu mikawanoh Gusti Bâqî Dzul-Jalâl mah ibarat detik-detik.
Anu nganggap fana téh goréng sareng anu mikahayang terang ngeunaan hirup langgeng, kedah maca risalah ieu kalayan minat. LEM'A KAOPAT:
Hiji risalah anu kacida pentingna kalayan nami Minhacü’s-Sünne. Ieu ngaréngsékeun sareng netepkeun kalayan kacida écésna tur pastina pasualan imamah, anu mangrupa pasualan béda pamadegan anu pangpentingna antara Syiah sareng Ahli Sunah. Nafsirkeun dua hakékat gedé tina loba hakékat anu agung dina ayat-ayat anu agung ﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻜُﻢْ ﻋَﺰ۪ﻳﺰٌ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﺎ ﻋَﻨِﺘُّﻢْ ﺣَﺮ۪ﻳﺺٌ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﺭَﺅُﻑٌ ﺭَﺣ۪ﻴﻢٌ ٭ ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ٭ ﻗُﻞْ لَٓا ﺍَﺳْﺌَﻠُﻜُﻢْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍَﺟْﺮًﺍ اِلَّا ﺍﻟْﻤَﻮَﺩَّﺓَ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘُﺮْﺑٰﻰ ku opat pangajaran lemes. Risalah ieu kacida luhur ajénna sareng mangpaatna pikeun Ahli Sunah wal Jamaah, ogé pikeun urang Alevi; ieu saenyana Minhacü’s-Sünne. Dina pasualan éta, ieu medar jalan sunah anu mulya kalayan sampurna.
LEM'A KALIMA:
Sakuduna jadi hiji risalah anu bakal medar hiji hakékat anu kacida pentingna tina ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ ku lima belas tingkat. Tapi lantaran langkung patali sareng dzikir sareng tafakur tibatan sareng hakékat sareng élmu, kanggo ayeuna ieu ditunda. Sanajan hiji risalah anu kacida pentingna kalayan nami "Mirkatü’s-Sünneti ve Tiryaku Marazı’l-Bid’a", anu mangrupa Lem'a Kasabelas, mimitina ditulis kalayan nami Lem'a Kalima, tapi lantaran risalah éta kabagi jadi sabelas pangajaran lemes anu penting, éta diasupkeun ka Lem'a Kasabelas. Lem'a Kalima tetep teu dieusi.
LEM'A KAGENEP:
Sakuduna jadi hiji risalah anu bakal medar hakékat penting tina loba ayat anu dikedalkeun ku kalimah لَا ﺣَﻮْﻝَ وَلَا ﻗُﻮَّﺓَ اِلَّا ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟْﻌَﻠِﻰِّ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ, ogé ku lima belas dua puluh tingkat pamikiran. Lantaran Lem'a ieu, saperti Lem'a Kalima, mangrupa tingkat-tingkat anu abdi rasakeun dina diri abdi sareng anu abdi saksian ku dzikir sareng tafakur dina gerak roh abdi, tina segi langkung patali sareng rasa sareng kaayaan batin tibatan sareng élmu sareng hakékat, dianggap langkung merenah ditulis lain di antara kilatan-kilatan hakékat, malah di bagian ahirna.
LEM'A KATUJUH:
Tina tilu ayat anu agung ﻟَﻘَﺪْ ﺻَﺪَﻕَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺭَﺳُﻮﻟَﻪُ ﺍﻟﺮُّﺅْﻳَﺎ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻟَﺘَﺪْﺧُﻠُﻦَّ ﺍﻟْﻤَﺴْﺠِﺪَ ﺍﻟْﺤَﺮَﺍﻡَ ﺍِﻥْ ﺷَٓﺎﺀَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍٰﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻣُﺤَﻠِّﻘ۪ﻴﻦَ ﺭُﺅُﺳَﻜُﻢْ ﻭَ ﻣُﻘَﺼِّﺮ۪ﻳﻦَ لَا ﺗَﺨَﺎﻓُﻮﻥَ ﻓَﻌَﻠِﻢَ ﻣَﺎ ﻟَﻢْ ﺗَﻌْﻠَﻤُﻮﺍ ﻓَﺠَﻌَﻞَ ﻣِﻦْ ﺩُﻭﻥِ ﺫٰﻟِﻚَ ﻓَﺘْﺤًﺎ ﻗَﺮ۪ﻳﺒًﺎ ٭ ﻫُﻮَ ﺍﻟَّﺬ۪ٓﻯ ﺍَﺭْﺳَﻞَ ﺭَﺳُﻮﻟَﻪُ ﺑِﺎﻟْﻬُﺪٰﻯ ﻭَﺩ۪ﻳﻦِ ﺍﻟْﺤَﻖِّ ﻟِﻴُﻈْﻬِﺮَﻩُ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ ﻛُﻠِّﻪ۪ ﻭَ ﻛَﻔٰﻰ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﺷَﻬ۪ﻴﺪًﺍ ٭ ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻣَﻌَﻪُٓ ﺍَﺷِﺪَّٓﺍﺀُ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻜُﻔَّﺎﺭِ ﺭُﺣَﻤَٓﺎﺀُ ﺑَﻴْﻨَﻬُﻢْ ﺗَﺮٰﻳﻬُﻢْ ﺭُﻛَّﻌًﺎ ﺳُﺠَّﺪًﺍ ﻳَﺒْﺘَﻐُﻮﻥَ فَضْلًا ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺭِﺿْﻮَﺍﻧًﺎ ﺳ۪ﻴﻤَﺎﻫُﻢْ ﻓ۪ﻰ ﻭُﺟُﻮﻫِﻬِﻢْ ﻣِﻦْ ﺍَﺛَﺮِ ﺍﻟﺴُّﺠُﻮﺩِ ﺫٰﻟِﻚَ ﻣَﺜَﻠُﻬُﻢْ ﻓِﻰ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔِ ﻭَ ﻣَﺜَﻠُﻬُﻢْ ﻓِﻰ الْاِنْج۪يلِ ﻛَﺰَﺭْﻉٍ ﺍَﺧْﺮَﺝَ ﺷَﻄْﺎَﻩُ ﻓَﺎٰﺯَﺭَﻩُ ﻓَﺎﺳْﺘَﻐْﻠَﻆَ ﻓَﺎﺳْﺘَﻮٰﻯ ﻋَﻠٰﻰ ﺳُﻮﻗِﻪ۪ ﻳُﻌْﺠِﺐُ ﺍﻟﺰُّﺭَّﺍﻉَ ﻟِﻴَﻐ۪ﻴﻆَ ﺑِﻬِﻢُ ﺍﻟْﻜُﻔَّﺎﺭَ ﻭَﻋَﺪَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَ ﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣَﻐْﻔِﺮَﺓً ﻭَ ﺍَﺟْﺮًﺍ ﻋَﻈ۪ﻴﻤًﺎ di ahir surah Al-Fath, tina sapuluh segi i‘jaz, ngan tina segi ngawartakeun anu gaib, ieu medar dalapan warta gaib. Ieu ngabuktikeun yén tilu ayat éta nyalira mangrupa hiji mukjizat anu caang. Dina tambahanana, ku hiji pangajaran lemes penting ngeunaan i‘jaz tina ayat ﻓَﺎُﻭﻟٰٓﺌِﻚَ ﻣَﻊَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍَﻧْﻌَﻢَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢْ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺒِﻴّ۪ﻦَ ﻭَ ﺍﻟﺼِّﺪّ۪ﻳﻘ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟﺸُّﻬَﺪَٓﺍﺀِ ﻭَ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺣَﺴُﻦَ ﺍُﻭﻟٰٓﺌِﻚَ ﺭَﻓ۪ﻴﻘًﺎ, ieu némbongkeun warta-warta gaibna anu sarupa sareng warta gaib dina ayat di ahir surah Al-Fath. Dina panutupna, ku medar hiji pangajaran lemes ngeunaan i‘jaz anu kacida caangna tina pangajaran-pangajaran lemes i‘jaz Al-Qur’an Al-Hakîm dina segi tawafuq, ieu medar yén tina hiji segi Al-Qur’an kakandung dina Al-Fatihah, Al-Fatihah dina basmalah, sarta basmalah dina Alif Lam Mim.
Ogé salah sahiji tawafuq anu lemes tur ngandung i‘jaz tina lafaz Alloh dina mushaf-mushaf anu gaduh catetan sisi, anu pangsumebarna sareng biasa dipaké, nyaéta kieu: Dina sakabéh Al-Qur’an, dina bagian luhur garis anu pangahirna dina kaca aya dalapan puluh Lafaz Jalâl; sarta dina bagian handapna ogé aya dalapan puluh Lafaz Jalâl anu silih tumpang tur datang kalayan tawafuq. Éta silih némbongkeun bari saluyu kalayan sampurna di tukangeun kaca-kaca, nepi ka saolah-olah tina dalapan puluh Lafaz Jalâl mucunghul hiji Lafaz Jalâl. Ogé di tengah persis garis anu pangahirna aya lima puluh lima, sareng di awalna dua puluh lima, anu babarengan deui jadi dalapan puluh. Sakumaha dalapan puluh ieu tawafuq sareng dua dalapan puluh éta dina jumlah dalapan puluh, ayana dua ratus opat puluh tawafuq anu lemes ngan dina garis-garis anu pangahirna dina kaca-kaca némbongkeun yén sakumaha ayat, kecap, sareng aksara Al-Qur’an anu agung masing-masing jadi dasar i‘jaz, kitu deui pola sareng garis tulisan kecap-kecapna ogé meunang hiji sorot cahya i‘jaz anu misah.
LEM'A KADALAPAN:
Lantaran geus medal dina kumpulan anu séjén, henteu diasupkeun ka dieu.
LEM'A KASALAPAN:
Lantaran geus medal dina kumpulan anu séjén, henteu diasupkeun ka dieu.
LEM'A KASAPULUH: Nafsirkeun hiji rusiah ayat ﻳَﻮْﻡَ ﺗَﺠِﺪُ ﻛُﻞُّ ﻧَﻔْﺲٍ ﻣَﺎ ﻋَﻤِﻠَﺖْ ﻣِﻦْ ﺧَﻴْﺮٍ ﻣُﺤْﻀَﺮًﺍ ﻭَﻣَﺎ ﻋَﻤِﻠَﺖْ ﻣِﻦْ ﺳُٓﻮﺀٍ ﺗَﻮَﺩُّ ﻟَﻮْ ﺍَﻥَّ ﺑَﻴْﻨَﻬَﺎ ﻭَﺑَﻴْﻨَﻪُٓ ﺍَﻣَﺪًﺍ ﺑَﻌ۪ﻴﺪًﺍ ﻭَﻳُﺤَﺬِّﺭُﻛُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻧَﻔْﺴَﻪُ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺭَﺅُﻑٌ ﺑِﺎﻟْﻌِﺒَﺎﺩِ ku medar tamparan-tamparan welas asih anu ditarima ku batur-batur abdi dina ngalayanan Al-Qur’an, minangka hasil kalepatan sareng kasalahan maranéhna anu mangrupa sarat kamanusaan.
Enya, risalah ieu ditulis dina dua bagian. Dina bagian kahiji, tamparan-tamparan welas asih anu ngingetkeun, anu ditarima ku palayan Al-Qur’an anu husus tur satia minangka hasil kalepatan sareng kasalahan maranéhna...
Dina bagian kadua, sakuduna dicaritakeun tamparan-tamparan anu nyegah anu ditarima ku jalma-jalma anu lahiriahna sobat tapi haténa ngalawan, minangka balesan karugian anu maranéhna pasihkeun kalayan dihaja. Tapi supaya henteu matak nyeri haté sawatara jalma tanpa perlu, tina ratusan kajadian ngan lima belas tina bagian kahiji anu dicaritakeun. Bagian kadua kanggo ayeuna henteu ditulis. Jalma anu meunang tamparan parantos nulis kalayan narima éta, di handapeun tanda tangan sareng pangakuanana sorangan. Abdi meunang lima tamparan, abdi tulis. Abdi nulis minangka wakil Abdülmecid sareng Hulusi, anu abdi anggap saperti diri abdi sorangan. Sawatara anu séjén nulis nyalira; sawatara ningali anu ditulis ngeunaan dirina, tuluy narima. Minangka conto, urang cukup ku éta. Upami henteu, kajadian téh seueur.
Ku ieu, urang parantos yakin kalayan pasti yén dina palayanan urang ieu urang henteu diantep nyalira tanpa pangaturan. Urang aya dina hiji Paningal anu penting, sareng dina Paningal Pangreksa anu taliti, sarta urang dijaga sareng direksa kalayan kuat.
Di ahir risalah éta, ku medar hiji hakékat penting ngeunaan rusiah ﺍَﻟﻈُّﻠْﻢُ لَا ﻳَﺪُﻭﻡُ ﻭَﺍﻟْﻜُﻔْﺮُ ﻳَﺪُﻭﻡُ, ieu medar yén jalma-jalma anu henteu percaya anu ngaganggu palayanan urang dina rupa kazaliman bakal meunang tamparanana di dunya ieu, sarta sabagian parantos meunangna; ogé medar sabab sareng hikmah naha jalma-jalma anu ngaganggu pikeun zindiq sareng kasasaran henteu gancang meunang tamparan, malah ditunda.
LEM'A KASABELAS:
Hiji risalah anu kacida pentingna kalayan nami "Mirkatü’s-Sünne ve Tiryaku Marazı’l-Bid’a". Nafsirkeun dua hakékat anu kacida pentingna tina ayat-ayat ﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻜُﻢْ ﻋَﺰ۪ﻳﺰٌ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﺎ ﻋَﻨِﺘُّﻢْ ﺣَﺮ۪ﻳﺺٌ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﺭَﺅُﻑٌ ﺭَﺣ۪ﻴﻢٌ ٭ ﻗُﻞْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗُﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮﻧ۪ﻰ ﻳُﺤْﺒِﺒْﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ku sabelas pangajaran lemes.
Pangajaran Lemes Kahiji: Medar rusiah hadits anu mulya ﻣَﻦْ ﺗَﻤَﺴَّﻚَ ﺑِﺴُﻨَّﺘ۪ﻰ ﻋِﻨْﺪَ ﻓَﺴَﺎﺩِ ﺍُﻣَّﺘ۪ﻰ ﻓَﻠَﻪُ ﺍَﺟْﺮُ ﻣِﺎَﺓِ ﺷَﻬ۪ﻴﺪٍ.
Pangajaran Lemes Kadua: Ngeunaan saur Imam Rabbani (r.a.), "Nuturkeun sunah anu mulya téh tarékat anu pangagungna, panglemesna, sareng pangamanna."
Pangajaran Lemes Katilu: Medar yén anjeunna ngabenerkeun kaputusan Imam Rabbani ngeunaan pentingna sunah anu mulya.
Pangajaran Lemes Kaopat: Ku panto hakékat ﺍَﻟْﻤَﻮْﺕُ ﺣَﻖٌّ, medar hiji lalampahan rohani anu patali sareng hiji alam maknawi anu kacida matak héranna.
Pangajaran Lemes Kalima: Ku katerangan écés ayat ﻗُﻞْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗُﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮﻧ۪ﻰ ﻳُﺤْﺒِﺒْﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ, ngeunaan kanyaah ka Alloh anu ngahasilkeun nuturkeun sunah anu mulya ku hiji silogisme anu pasti.
Pangajaran Lemes Kagenep: Nafsirkeun hiji rusiah penting tina hadits ﻛُﻞُّ ﺑِﺪْﻋَﺔٍ ضَلَالَةٌ ﻭَﻛُﻞُّ ضَلَالَةٍ ﻓِﻰ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ sareng hiji hakékat tina ayat ﺍَﻟْﻴَﻮْﻡَ ﺍَﻛْﻤَﻠْﺖُ ﻟَﻜُﻢْ ﺩ۪ﻳﻨَﻜُﻢْ.
Pangajaran Lemes Katujuh: Medar yén di handapeun unggal pasualan sunah anu mulya aya hiji adab. Ieu hiji waleran anu éndah pikeun patarosan, "Kumaha tiasa aya adab sareng isin ka Gusti ‘Allâm sagala anu gaib, sarta naon hartina?" Pangajaran Lemes Kadalapan: Sakumaha sabagian sunah anu mulya mangrupa tétésan Welas Asih Kangjeng Nabi Ahmad, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, ieu némbongkeun kumaha Kangjeng Nabi Ahmad, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, mangrupa sumber welas asih.
Pangajaran Lemes Kasalapan: Sanajan nuturkeun unggal rupa sunah anu mulya kalayan sampurna dina lampah téh husus pikeun jalma-jalma anu pangpinilihna ti antara anu pinilih, ku niat sareng maksudna, sarta ku miharep nuturkeun kalayan ngarojong, ngagem pageuh, sareng ngahargaan, unggal jalma tiasa meunang bagian anu sampurna tina kataatan anu sampurna éta. Ieu medar yén dzikir, wirid, sareng kacondongan para ahli tarékat henteu kaasup bidah, kalayan sarat henteu ngalawan dasar-dasar sunah; upami kaasup bidah, éta ukur bidah hasanah.
Pangajaran Lemes Kasapuluh: ﻗُﻞْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗُﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮﻧ۪ﻰ ﻳُﺤْﺒِﺒْﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ Aya pedaran-pedaran anu kacida matak panasaran, penting, tur éndah ku tilu hal, ngeunaan kanyaah ka Alloh sareng nuturkeun sunah anu mulya minangka hasil kanyaah éta. Malah dina pola tulisan kitab, ku tawafuq némbongkeun ka paningal hiji sorot cahya karomah tina Pangajaran Lemes Kasapuluh ieu.
Pangajaran Lemes Kasabelas: Ngabuktikeun yén sumber sunah anu mulya ti Kangjeng Nabi Ahmad nyaéta ucapan, kaayaan, sareng lampahna; sarta masing-masing kabagi kana bagian fardu, sunah, sareng kabiasaan. Ogé ngabuktikeun yén, ku rusiah ﻭَﺍِﻧَّﻚَ ﻟَﻌَﻠٰﻰ ﺧُﻠُﻖٍ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٍ dina Al-Qur’an, Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, nyaéta pribadi anu taya bandingna anu aya dina titik anu pangsaimbangna di antara umat manusa, sakumaha sacara maknawi sareng rohani, kitu deui tina segi kaayaan awakna; sarta aya di tengah sareng kasampurnaan titik saimbang dina kakuatan jasmani sareng nafsu.
Risalah ieu ogé, sakumaha anu parantos dicaritakeun di awal, mangrupa panawar anu pangmangpaatna sareng hiji éliksir anu panggedéna.
LEM'A KADUA BELAS:
Nafsirkeun dua hakékat tina ayat-ayat ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﺫُﻭ ﺍﻟْﻘُﻮَّﺓِ ﺍﻟْﻤَﺘ۪ﻴﻦُ ٭ ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺧَﻠَﻖَ ﺳَﺒْﻊَ ﺳَﻤٰﻮَﺍﺕٍ ﻭَﻣِﻦَ الْاَرْضِ ﻣِﺜْﻠَﻬُﻦَّ ﻳَﺘَﻨَﺰَّﻝُ الْاَمْرُ ﺑَﻴْﻨَﻬُﻦَّ ﻟِﺘَﻌْﻠَﻤُﻮﺍ ﺍَﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪ۪ﻳﺮٌ ﻭَ ﺍَﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻗَﺪْ ﺍَﺣَﺎﻁَ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻋِﻠْﻤًﺎ, anu janten bahan kritik para ahli sains sareng ahli géografi sareng kosmografi mangsa ayeuna, ku dua pangajaran lemes.
Pangajaran Lemes Kahiji: Ku medar yén sakabéh rejeki langsung aya dina Panangan Gusti Qadîr Dzul-Jalâl sareng kaluar tina Harta Karun Rohmat-Na, ieu ngabuktikeun yén henteu aya maot lantaran euweuh rejeki. Pangajaran Lemes Kadua: Ngabuktikeun yén, sanajan ngalawan para filsuf géografi anu mungkir, bal bumi miboga tujuh lapisan tina tujuh segi; sarta langit ogé, sanajan ngalawan para filsuf kosmografi, miboga tujuh lapisan tina tujuh segi. Risalah ieu mangrupa tali kadali pikeun jalma-jalma anu henteu percaya anu loba catur saperti éta, nyaéta kadali.
LEM'A KATILU BELAS:
Hiji risalah anu dipikawanoh kalayan nami "Hikmetü’l-İstiaze", anu kacida luhur ajénna, kuatna, tur pinuh ku hakékat. Ku nafsirkeun hiji hakékat anu pangpentingna tina surah ﻗُﻞْ ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺮَﺏِّ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ٭ ﻣَﻠِﻚِ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ٭ ﺍِﻟٰﻪِ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ٭ ﻣِﻦْ ﺷَﺮِّ ﺍﻟْﻮَﺳْﻮَﺍﺱِ ﺍﻟْﺨَﻨَّﺎﺱِ ٭ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻳُﻮَﺳْﻮِﺱُ ﻓ۪ﻰ ﺻُﺪُﻭﺭِ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ٭ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺠِﻨَّﺔِ ﻭَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ, hiji hikmah penting tina ayat ﻭَﻗُﻞْ ﺭَﺏِّ ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﻚَ ﻣِﻦْ ﻫَﻤَﺰَﺍﺕِ ﺍﻟﺸَّﻴَﺎﻃ۪ﻴﻦِ ٭ ﻭَﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﻚَ ﺭَﺏِّ ﺍَﻥْ ﻳَﺤْﻀُﺮُﻭﻥِ, sareng hiji rusiah anu pangpentingna tina ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﺍﻟﺮَّﺟ۪ﻴﻢِ ku tilu belas isyarat, ieu muka panto pikeun asup ka benteng kuat ﻗُﻞْ ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺮَﺏِّ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ku tilu belas konci, sarta némbongkeun tempat panyalindungan.
Isyarat Kahiji: Ieu hiji waleran anu kacida pastina tur écésna pikeun patarosan, "Sanajan sétan henteu miboga peran naon waé dina segi ngawujudkeun di jagat raya, sarta kagoréngan kasasaran anu matak geuleuh ngajantenkeun jalma-jalma anu sasat teu resep; sanajan Alloh ku Rohmat sareng Pangreksa-Na ngarojong jalma-jalma anu nyekel bebeneran, sarta kaéndahan bebeneran sareng hakékat anu pikaresepeun nguatkeun sareng ngadorong jalma-jalma anu nyekel bebeneran, naon hikmahna golongan sétan sering ngéléhkeun golongan Alloh?"
Isyarat Kadua: Ieu hiji waleran anu kacida kuatna tur ngayakinkeun pikeun patarosan, "Kumaha Rohmat sareng Kaéndahan Gusti Jamîl sacara mutlak, Gusti Rahîm Mutlak, sareng Gusti Rahmân Nu Sajati ngidinan mucunghulna kagoréngan anu henteu aya watesna sareng musibat anu pikasieuneun ieu, sarta naha Mantenna ngidinan diciptakeunna sétan anu mangrupa kagoréngan murni, sarta disurungkeunana éta ngalawan jalma-jalma anu boga iman, sareng ku sabab éta loba manusa ancrub kana kufur tuluy asup ka naraka?" Isyarat Katilu: Ieu hiji waleran anu kacida pastina sareng pentingna pikeun patarosan, "Dina Al-Qur’an Al-Hakîm, kaluh-kaluh anu agung, ngumpulkeun loba kakuatan, sareng ancaman-ancaman anu kacida teuasna ka jalma-jalma anu sasat, dina paningal lahiriah akal, naha henteu luyu sareng balaghahna anu adil tur merenah, sareng kasaimbangan sareng kalempengan gaya basana? Naon rusiah sareng hikmahna saolah-olah ngumpulkeun tentara-tentara pikeun ngalawan hiji jalma anu teu mampuh, sarta ngaluhkeun hiji jalma anu bangkrut, teu mampuh, sareng henteu boga bagian dina kakawasaan, saolah-olah maparin kalungguhan nu nyarengan anu kuat ka manéhna?"
Isyarat Kaopat: Lantaran henteu aya téh kagoréngan murni sareng aya téh kahadéan murni, ieu medar yén kaéndahan sareng kasampurnaan dumasar kana ayana, sarta kagoréngan sareng musibat dumasar kana henteu ayana, sareng asalna tina éta.
Isyarat Kalima: Ieu hiji waleran anu ngayakinkeun pikeun patarosan anu pikasieuneun, "Sanajan Alloh dina kitab-kitab langit némbongkeun ganjaran anu agung saperti sawarga sareng hukuman anu pikasieuneun saperti naraka ka manusa, ogé maparin seueur tuntunan, sababaraha kali ngahudangkeun kasadaran, sababaraha kali ngingetkeun, seueur ancaman sareng dorongan, naon rusiahna jalma-jalma anu boga iman éléh ku tipu daya golongan sétan anu goréng, henteu boga ganjaran, tur lemah?"
Isyarat Kagenep: Ieu hiji waleran anu ilmiah, logis, tur pinuh ku hakékat pikeun ngalawan salah sahiji tipu daya sétan anu pangbahayana sareng pangmindengna, nyaéta ku némbongkeun "ngabayangkeun kufur" dina wangun "ngabenerkeun kufur", sareng "ngabayangkeun kasasaran" dina wangun "ngabenerkeun kasasaran", sétan ngalungkeun jalma anu sénsitip tur haténa beresih kana bahaya.
Isyarat Katujuh: Lantaran para imam Mu’tazilah nganggap nyiptakeun kagoréngan minangka kagoréngan, maranéhna henteu ngaitkeun nyiptakeun kufur sareng kasasaran ka Alloh, saolah-olah ku éta nyucikeun Alloh. Ieu hiji waleran anu kacida kuatna tur logisna, anu ngajantenkeun cicingeun, pikeun pasualan Mu’tazilah anu penting ieu sareng anggapan kaum Majusi yén Nu Nyiptakeun kagoréngan téh béda. Ogé hiji waleran anu kacida ditampina tur ngayakinkeun pikeun Mu’tazilah sareng sawatara Khawarij anu nyebut, "Anu ngalakukeun dosa gedé henteu tiasa tetep mukmin!" Isyarat Kadalapan: Salian ti hiji waleran anu kacida matak panasaran, logis, tur pastina pikeun patarosan, "Sanajan anjeun nyebut yén dina sawatara risalah geus dibuktikeun ku dalil anu pasti yén jalan kufur sareng kasasaran téh sakitu héséna tur pinuh ku kasusah nepi ka kuduna henteu aya anu asup ka éta, sarta henteu tiasa ditempuh; jalan iman sareng hidayah téh sakitu écésna tur gampangna nepi ka kuduna sadaya jalma asup ka éta; pedaran dina Hikmetü’l-İstiaze ieu, yén seueur jalma nempuh jalan kasasaran lantaran éta gampang sarta mangrupa ngancurkeun sareng ngalanggar, téh silih sabalikna. Kumaha cara nyaluyukeunana?" ieu ogé hiji waleran anu ngajantenkeun yakin kalayan sampurna ku hiji ibarat anu kacida éndahna pikeun patarosan, "Dina kasasaran aya kanyeri sareng kasieun anu sakitu pikasieuneunana, nepi ka kafir henteu ngan kuduna henteu ngarasakeun kanikmatan tina hirupna, malah kuduna henteu hirup pisan. Naon rusiahna manéhna ningali dirina leuwih bagja dina hirup tibatan jalma-jalma anu boga iman?"
Isyarat Kasalapan: Ieu hiji waleran anu éndah tur kuat anu bakal narik minat saréréa pikeun patarosan, "Sanajan jalma-jalma anu meunang hidayah, anu mangrupa golongan Alloh, kalayan para nabi minangka anu pangheulana, sareng di payuneun éta Kangjeng Nabi anu jadi kareueus alam, solawat sareng salam ti Alloh Nu Maha Luhur mugia dilimpahkeun ka anjeunna, meunang Pangreksa Alloh sareng Pitulung Gusti Nu Maha Suci anu sakitu lobana, naha kadang maranéhna éléh ku golongan sétan? Ogé pikeun naon sareng naon hikmahna kaum munafik Madinah, anu aya di gigireun kanabian sareng karosulan Nabi Panutup anu caang saperti panonpoé, terus pageuh dina kasasaran sarta henteu asup kana hidayah?"
Isyarat Kasapuluh: Ku ngabedah kedok tipu daya Iblis anu ngajantenkeun jalma-jalma anu nuturkeunana mungkir dirina, ieu némbongkeun raray (Iblis) anu kotor sareng najis, sarta ngabuktikeun ayana.
Isyarat Kasabelas: Hiji pedaran anu matak panasaran ngeunaan Al-Qur’an Al-Hakîm anu ngedalkeun kalayan cara mukjizat yén jagat raya ambek, unsur-unsur anu nyakup sadayana bendu, sarta sakabéh mahluk sacara maknawi kagugah lantaran kagoréngan jalma-jalma anu sasat. Isyarat Kadua Belas: Opat patarosan sareng waleran. "Kumaha siksa anu henteu aya watesna sareng naraka anu henteu aya tungtungna minangka balesan dosa anu kawates dina hirup anu kawates tiasa adil?"
Ogé, "Dina syariat geus dicaritakeun yén naraka téh hukuman amal, tapi sawarga ku Paparin Alloh. Naon hikmahna?"
Ogé, "Lantaran kagoréngan sumebar sareng ngalanggar, kuduna hiji kagoréngan ditulis sarébu, sedengkeun hiji kahadéan ditulis hiji. Naon rusiahna kagoréngan ditulis hiji sareng kahadéan ditulis sapuluh?"
Ogé, "Naha kasuksésan anu dihontal sareng kakuatan anu ditémbongkeun ku jalma-jalma anu sasat téh lantaran aya kalemahan sareng henteuna hakékat dina jalma-jalma anu meunang hidayah?" Ieu opat waleran anu kacida pondokna tur kuatna pikeun opat patarosan éta.
Isyarat Katilu Belas: Aya tilu hal.
Kahiji: Minangka tanggapan kana tipu daya sétan anu panggedéna, anu nipu manusa anu haténa heureut, akalna pondok, sareng pamikiranana kawates tina segi kaagungan hakékat-hakékat iman, ieu hiji waleran anu bakal ngajantenkeun sétan jin sareng sétan manusa ogé cicingeun kalayan sampurna.
Hal Kadua: Minangka tanggapan kana sétan anu nutup jalan istigfar sareng ménta panyalindungan ka jalma anu boga kalepatan ku ngajantenkeun manéhna henteu ngaku kalepatanana, sarta ku ngagugah ego ngajantenkeun manéhna ngabéla nafsuna saperti pangacara, saolah-olah ngajantenkeun manéhna nyucikeun nafsuna tina kalepatan, ieu hiji waleran anu bakal ngayakinkeun saréréa. Ieu medar yén henteu ningali kalepatan sorangan mangrupa kalepatan anu langkung gedé tibatan kalepatan éta; sarta yén ningali kalepatan sorangan ngaluarkeun kalepatan tina sipatna minangka kalepatan.
Hal Katilu: Minangka tanggapan kana tipu daya sétan anu pangpentingna anu ngaruksak hirup sosial manusa, nyaéta "nutupan kahadéan hiji mukmin ku hiji kagorénganana waé" tuluy ngajantenkeun mumusuhan ka mukmin éta, dumasar kana aturan Tajalli Kaadilan Alloh anu mutlak dina timbangan anu panggedéna, ieu hiji waleran anu luhur ajénna, leres, tur kuat, anu diperyogikeun ku saréréa, utamana jalma anu gampang ambek sareng hésé ngarasa sugema. Tah, sakumaha risalah ieu ku tilu belas isyarat nutup tilu belas jalan serangan sétan manusa sareng jin, éta ogé jadi tilu belas konci sareng muka tilu belas panto pikeun jalma-jalma anu boga iman supaya nyalindung di benteng kuat surah ﻗُﻞْ ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺮَﺏِّ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ.
Hikmetü’l-İstiaze Risalesi ieu miboga dua dulur anu penting. Anu hiji, "Hujumat Sittah", anu mangrupa Risalah Kagenep tina Mektup Kadua Puluh Salapan, mangrupa hiji benteng anu penting; kitu deui dulur anu kadua, risalah kalayan nami "Hüccetü’l-Kur’an Ale’ş-şeytan Ve Hizbihi" tina Mektup Kadua Puluh Genep, ogé mangrupa hiji benteng anu kuat. Tilu risalah ieu silih patali. Abdi ngingetkeun yén pikeun jalma-jalma anu boga iman dina mangsa ieu éta kacida diperyogina.
Tapi risalah-risalah ieu tiasa dipasihkeun kana leungeun jalma-jalma anu satia ka Al-Qur’an kalayan sampurna. Kedah henteu dipasihkeun kana leungeun anu ngarojong bidah sareng kasasaran, atanapi anu kajiret ku urusan politik. Utamana lantaran dina "Hujumat Sittah" campur basa Said Lami anu teuas, éta husus pikeun dulur-dulur abdi anu pangraketna sareng pangsatiana. Kanggo ayeuna abdi nyarankeun supaya henteu ditémbongkeun ka anu teu miboga bakat ngadangukeun sareng narima bebeneran. Ogé "İşarat-ı Seb’a", saperti "Hujumat Sittah", kanggo ayeuna husus pikeun anu pinilih.
LEM'A KAOPAT BELAS:
Aya dua tingkat.
Tingkat Kahiji: Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, parantos ditaros, "Bumi nangtung dina naon?" Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, ngadawuh: ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﺜَّﻮْﺭِ ﻭَﺍﻟْﺤُﻮﺕِ Hartina, "Nangtung dina sapi jalu sareng lauk." Aya seueur perdebatan ngeunaan hadits ieu. Para ahli géografi, jauh tina kaleresan, mungkir hadits ieu.
Tah, Tingkat Kahiji risalah ieu medar harti hadits ieu anu sajati dina tilu segi ku cara anu saperti kitu, nepi ka lamun jalma-jalma anu mungkir miboga rasa adil sakumaha hiji zarah, sareng lamun para ahli géografi miboga pangakuan kana bebeneran sakumaha hiji zarah, maranéhna bakal nganggap hadits ieu minangka mukjizat Kangjeng Nabi Ahmad anu caang, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna. Sabab tilu waleran éta boh sajati tur pasti, boh pinuh ku harti. Tingkat Kadua:
Nafsirkeun lima genep rusiah anu pangpentingna tina ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ. Sakumaha némbongkeun yén ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ mangrupa hiji ringkesan, daptar eusi, sareng konci Al-Qur’an, ieu ogé medar yén salian ti mangrupa hiji garis suci anu pinuh ku cahya anu manjang ti arsy nepi ka bumi, éta hiji konci anu muka panto kabagjaan langgeng sareng hiji sumber cahya anu maparin limpahan sareng kaberkahan ka unggal hal anu pinuh ku kaberkahan.
Tingkat Kadua ieu nyanghareup ka risalah anu pangheulana, "Kalimah Kahiji". Saolah-olah bagian-bagian Risale-i Nur mangrupa hiji bunderan; tungtungna ngahiji sareng awalna ku garis anu pinuh ku kaberkahan ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ.
Dina tingkat ieu, gaganti genep rusiah sakuduna ditulis tilu puluh. Kanggo ayeuna tetep genep. Pondok, tapi ngandung hakékat-hakékat anu kacida gedéna. Anu maca ieu kalayan taliti bakal ngartos kumaha ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ mangrupa harta karun suci anu luhur ajénna.
LEM'A KALIMA BELAS:
Mangrupa daptar eusi bagian Risale-i Nur Külliyatı anu diwangun ku Sözler, Mektubat, sareng nepi ka Lem'a Kaopat Belas. Daptar eusi unggal bagian, nyaéta daptar eusi bagian Sözler, aya dina kumpulan Sözler; ari daptar eusi anu husus pikeun Mektubat sareng Lem'alar ogé parantos ditambihkeun ka ahir kumpulan-kumpulan éta, ku kituna henteu ditulis di dieu.
LEM'A KAGENEP BELAS:
Ngandung waleran patarosan anu ditaroskeun ngeunaan sawatara pasualan anu penting. Kieu, pangheulana mangrupa waleran pikeun opat patarosan anu matak panasaran.
Kahiji: Hiji waleran anu kacida éndahna pikeun patarosan, "Naon sababna warta anu dipasihkeun ku jalma anu miboga paningal batin ngeunaan bakal aya kalonggaran sareng kameunangan pikeun Ahli Sunah wal Jamaah henteu mucunghul?"
Kadua: Hiji waleran anu kacida lemesna pikeun patarosan, "Sanajan pangarang Risale-i Nur kuduna ngalawan jalma-jalma anu ngudag dunya anu nahan anjeunna dina tekanan anu kacida teuasna, naon sababna anjeunna henteu ngaganggu maranéhna ku lampah lahiriah?" Katilu: Hiji waleran anu kacida lemesna anu dipasihkeun pikeun patarosan, "Pikeun nyanghareupan kahayang pamaréntah saperti Inggris sareng Italia pikeun perang sareng pamaréntah ieu, naha anjeun kacida teuasna ngalawan perang? Padahal kajadian saperti kitu, ku ngagugah sumanget mikanyaah Islam anu jadi sumber kakuatan maknawi bangsa, nepi ka hiji darajat jadi cukang lantaran ngahirupkeun deui syiar Islam sareng ngaleungitkeun bidah."
Kaopat: Hiji waleran anu kacida pikaresepeunana tur éndahna pikeun patarosan, "Naha anjeun nyarankeun ati-ati ka batur-batur anjeun supaya henteu némbongkeun risalah-risalah pinuh ku cahya anu aya dina leungeun anjeun ka saréréa? Sarta naha anjeun henteu ngantep jalma-jalma meunang limpahan cahya ieu?"
Dina panutupna, hiji waleran anu kacida ngayakinkeun anu ngaleungitkeun mamang pikeun patarosan ngeunaan janggut Nabi anu pinuh ku kaberkahan.
Saterusna, tilu waleran anu dipasihkeun pikeun patarosan ngeunaan tilu pasualan anu ti baheula diganggu ku jalma-jalma anu henteu percaya.
Patarosan Kahiji: Harti ayat anu mulya ﺣَﺘّٰٓﻰ ﺍِﺫَﺍ ﺑَﻠَﻎَ ﻣَﻐْﺮِﺏَ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲِ ﻭَﺟَﺪَﻫَﺎ ﺗَﻐْﺮُﺏُ ﻓ۪ﻰ ﻋَﻴْﻦٍ ﺣَﻤِﺌَﺔٍ, nyaéta, "Naha Dzulkarnain ningali panonpoé surup dina cai cinyusu anu panas tur bécék?"
Patarosan Kadua: Di mana témbok Dzulkarnain? Sarta saha Ya’juj sareng Ma’juj?
Patarosan Katilu: Ngeunaan patarosan yén Nabi Isa, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna, bakal sumping dina ahir jaman sarta maéhan Dajjal, parantos dipasihkeun waleran-waleran anu sakitu luhurna, nepi ka boh nguatkeun iman jalma-jalma anu boga iman, boh ku balaghahna ngajantenkeun ahli sastra cicingeun, ogé ngajantenkeun jalma-jalma anu henteu percaya teu tiasa ngabantah sarta ibarat nampa tamparan.
Dina tungtungna, hiji waleran anu penting pikeun hiji patarosan penting anu ditaroskeun ngeunaan ngan dua tina lima perkara gaib.

Rüşdü

LEM'A KATUJUH BELAS:
Diwangun ku lima belas catetan anu asalna tina Zühre.
Catetan Kahiji: Ku némbongkeun hakékat barang-barang anu leungit tur teu aya gunana, anu ngabeungkeut nafsu manusa, dina rupa-rupa kaayaan alam, ieu megatkeun talina haté sareng malikkeun rarayna kana hirup langgeng sareng aherat.
Catetan Kadua: Maréntahkeun handap asor, anu mangrupa hiji aturan Al-Qur’an, sarta nyaram sombong.
Catetan Katilu: Ku rusiah ﻛُﻞُّ ﺍٰﺕٍ ﻗَﺮ۪ﻳﺐٌ, ieu muka hakékat maot ku hiji ibarat anu éndah tur persis hakékatna, sarta megatkeun angan-angan anu panjang sareng kanyeri. Masrahkeun unggal urusan ka Gusti Hayy tur Qayyûm, Bâqî tur Dâ’im, Nu Panangan-Na Nyepeng Kahadéan.
Catetan Kaopat: Ku balikna sareng dibaruanana kalolobaan barang kalayan persis dina robahna usum sareng abad, anu mangrupa hiji hukum kabiasaan Alloh anu terus lumangsung, ieu ngabuktikeun kalayan pasti yén manusa, anu mangrupa buah pangsampurnana tina tangkal jagat raya, bakal dibalikeun kalayan persis dina mangsa hasyr anu panggedéna.
Catetan Kalima: Ku ngabandingkeun sareng hidayah Al-Qur’an, ieu muka sareng némbongkeun sisi jero, kedok dina raray, sareng hakékat anu ibarat naraka tina peradaban anu gering anu ngarah kana henteu ngagem agama, anu mangrupa musibat panggedéna tina abad cilaka sareng binasa ieu. Kacida ngajantenkeun jalma-jalma anu boga iman nyingkahan kacondongan ka éta, sarta ku nangtukeun hiji wabah anu tépa, ngajantenkeun nginum panawar zamzam tina apoték Al-Qur’an.
Catetan Kagenep: Hiji éliksir pinuh ku cahya anu geus kabuktian, anu ku hiji ibarat anu persis bebeneran sareng hakékat, megatkeun tina akarna mamang sareng sikep henteu paduli kana agama, anu mangrupa salah sahiji tipu sareng daya nafsu sareng sétan anu panggedéna, ku némbongkeun dina wangun waswas lobana kafir sareng kasapukan maranéhna dina mungkir sawatara hakékat iman; sarta anu numuwuhkeun tangkal iman anu mangrupa Tuba sawarga.
Catetan Katujuh: Ku ngabinasa ku pedang intan Al-Qur’an jalma-jalma palsu anu pamér sumanget nyaah, anu mangrupa mikroba anu ngabahayakeun dina hirup sosial Islam, sarta anu ngadorong jalma-jalma anu boga iman kana ambisi dunya anu zalim tur poék, anu disangka kabagjaan dina kamajuan jalma-jalma asing, ieu ngasupkeun jalma-jalma anu boga iman, anu geus nyanghareup kana murtad atanapi turun kana darajat lampah fasik, ka rumah sakit Al-Qur’an, sarta ngubaranana. Catetan Kadalapan: Ku nafsirkeun hiji rusiah ﻭَﺳِﻌَﺖْ ﺭَﺣْﻤَﺘُﻪُ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْﺀٍ, hiji hakékat ﻭَ ﺍِﻥْ ﻣِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪, hiji aturan ﺍِﻧَّﻤَٓﺎ ﺍَﻣْﺮُﻩُٓ ﺍِﺫَٓﺍ ﺍَﺭَﺍﺩَ ﺷَﻴْﺌًﺎ ﺍَﻥْ ﻳَﻘُﻮﻝَ ﻟَﻪُ ﻛُﻦْ ﻓَﻴَﻜُﻮﻥُ, sareng hiji pangajaran lemes ﻓَﺴُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺑِﻴَﺪِﻩ۪ ﻣَﻠَﻜُﻮﺕُ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻭَﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺗُﺮْﺟَﻌُﻮﻥَ, sarta ku ngabuktikeun sareng ngajelaskeun yén unggal hal di jagat raya, ti zarah nepi ka panonpoé, miboga hiji pancén sarta sakabéh usaha sareng gerakna lumangsung ku hukum papasten; sarta yén Alloh, tina Sipat Béréhan-Na anu sampurna, parantos ngasupkeun hiji kanikmatan minangka ganjaran di jero palayanan; ieu, ku pépéling sareng panggeuing yén lamun manusa, anu mangrupa mahluk pangsampurnana, pamingpin mahluk hirup, sareng khalifah bumi, kedul tuluy ancrub kana lalawora, bakal langkung teu gerak tibatan benda anu henteu hirup, sarta langkung teu boga getih tibatan laleur sareng simeut, ngadorong manusa kana pancén-pancén fitrina sarta ngabuktikeun Kailahian anu mutlak.
Catetan Kasalapan: Tina segi Alloh ku Sipat Béréhan-Na anu sampurna ngasupkeun hal anu panggedéna kana hal anu pangalitna, ieu medar yén Mantenna némbongkeun kahadéan sareng kasampurnaan di jagat raya dina para nabi, anu mawa hakékat umat manusa anu mangrupa buah sareng siki tangkal jagat raya; sarta sakumaha anu miboga hubungan sareng para nabi bakal naék kana kahadéan, kasampurnaan, cahya, sareng kabungah, kitu deui dina segi ngabakti, sora "Allohu akbar" anu kaluar tina sungut manusa, anu mangrupa hiji mahluk anu alit saperti zarah, ku sipatna minangka daptar eusi sareng hubungan éta, jadi ibarat hiji "Allohu akbar" anu gedé tina bal bumi. Ku pedaran haqqul yaqin, ieu némbongkeun kabagjaan bebeneran sareng kaéndahan kasampurnaan iman kalayan écés, sarta ngabuktikeun kalayan pasti yén kasasaran, kagoréngan, sareng karugian aya dina anu ngalawan agama.
Catetan Kasapuluh: Aya tilu rupa ngahontal sareng ningali cahya makrifat Alloh, sarta ningali tanda-tanda bukti sareng dalil dina eunteung ayat sareng saksi: Anu sabagian saperti cai; bagian kadua saperti hawa; bagian katilu saperti cahya. Ieu medar katerangan ngeunaan ngadeukeutan sareng bahaya-bahaya ngajauhan. Catetan Kasabelas: Némbongkeun hikmah welas asih sareng kanyaah dina pedaran Al-Qur’an anu Bayan-Na mangrupa Mukjizat, sarta sipat fitri dina kakuatan sareng lancarna gaya basa Al-Qur’an.
Catetan Kadua Belas: Ku nurut kana ucapan anu mulya ﻣُﻮﺗُﻮﺍ ﻗَﺒْﻞَ ﺍَﻥْ ﺗَﻤُﻮﺗُﻮﺍ, sarta ku rusiah ﻛُﻞُّ ﺍٰﺕٍ ﻗَﺮ۪ﻳﺐٌ, ieu némbongkeun hakékat maot sareng kubur, sarta narik tali kadali nafsu ammarah anu bengal. Ogé, dina umur anu pondok sareng hirup anu samentara, dina abad anu matak héran ieu, ieu mangrupa hiji aturan hakékat anu medar yén amal anu pangmangpaatna pikeun kabagjaan langgeng, palayanan anu pangditampina, sareng pahala anu panglilana lumangsung nyaéta "diajar élmu-élmu iman dina cara murid-murid Risale-i Nur, anu jadi cukang lantaran nguatkeun iman", sarta anu méré pépéling ka para ahli élmu sareng panulis.
Catetan Katilu Belas: Aya lima pasualan anu parantos jadi cukang lantaran pacampur.
Kahiji: Ku rusiah ﺍِﻧَّﻚَ لَا ﺗَﻬْﺪ۪ﻯ ﻣَﻦْ ﺍَﺣْﺒَﺒْﺖَ ﻭَﻟٰﻜِﻦَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻳَﻬْﺪ۪ﻯ ﻣَﻦْ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ, ieu medar yén jalma-jalma anu digawé sareng bajoang dina jalan bebeneran kedah ngan mikiran pancénna sorangan sarta henteu campur kana Pancén Alloh. Ieu pasualan anu diperyogikeun ku saréréa, anu ngabédakeun pikeun jalma-jalma anu, lantaran kacida sarakahna, nyampurkeun pancén ngabakti sareng kalungguhan anu nampa paréntah sareng kalungguhan anu maréntah sareng anu disembah; sarta anu némbongkeun kalungguhan manusa anu ngalangkungan watesna.
Pasualan Kadua: Ku medar yén asal ngabakti nyaéta Paréntah Alloh, hasilna nyaéta Ridho Alloh, sarta buah sareng mangpaatna patali sareng aherat; sarta lamun mangpaat, buah, sareng kauntungan anu patali sareng dunya jadi sabab, atanapi bagian tina sabab, ngabakti, wirid, sareng dzikir, éta sabagian ngabatalkeun ngabakti, ieu mangrupa pasualan anu kacida pentingna tur diperyogina anu ngajarkeun hikmah rusiah ngabakti.
Katilu: Ku hiji ibarat anu éndah, ieu ngajelaskeun aturan suci tina hadits qudsi ﻃُﻮﺑٰﻰ ﻟِﻤَﻦْ ﻋَﺮَﻑَ ﺣَﺪَّﻩُ ﻭَﻟَﻢْ ﻳَﺘَﺠَﺎﻭَﺯْ ﻃَﻮْﺭَﻩُ, sarta némbongkeun yén kedah terang henteu mampuh, kabutuhan, kalepatan, sareng kakurangan sorangan, anu jadi dasar ngabakti, sarta ku munajat ngetrok panto Rohmat Hadirat Alloh. Ogé lantaran dina unggal amal aya segi ihlas, ieu hiji pasualan penting anu méré pituduh yén ku mikiran Ridho Alloh dina lampahna sarta henteu campur kana Pancén Alloh, manusa bakal naék kana darajat anu pangluhurna. Pasualan Kaopat: Ku harti isyarat tina ayat وَلَا ﺗَﺎْﻛُﻠُﻮﺍ ﻣِﻤَّﺎ ﻟَﻢْ ﻳُﺬْﻛَﺮِ ﺍﺳْﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻴْﻪِ, ieu medar yén henteu meunang ngadahar sareng narima nikmat anu henteu ngingetkeun ka Gusti Nu Maparin Nikmat Nu Sajati sarta henteu dipasihkeun ku Asma-Na. Lamun peryogi, kedah ningali Panangan Rohmat Gusti Nu Maparin Nikmat Nu Sajati di luhur sirah sabab-sabab lahiriah, tuluy nyebut "Bismillah" sarta narima éta. Ogé ku katerangan anu éndah tur henteu tiasa dilawan, ieu ngécéskeun yén anu nipu jalma-jalma anu nyembah sabab-sabab lahiriah téh anggapan maranéhna yén datangna atanapi ayana dua hal babarengan mangrupa sabab; tuluy malikkeun raray maranéhna ka Gusti Nu Maparin Nikmat Nu Sajati.
Pasualan Kalima: Sakumaha masrahkeun hasil atanapi kahormatan anu dihontal ku usaha hiji jamaah ka pamingpin atanapi guruna mangrupa kazaliman boh ka jamaah boh ka guru sareng pamingpin éta, ieu ogé ngabuktikeun ku hiji ibarat anu éndah yén guru, anu mangrupa tempat mantul, sarana, sareng panganteur cahya sareng limpahan Alloh, kedah henteu dianggap minangka asal, anu boga kakawasaan, sareng sumberna; sarta muka jandéla kana hakékat kaayaan sareng némbongkeunana.
Catetan Kaopat Belas: Aya opat lambang leutik ngeunaan tauhid.
Lambang Kahiji: Ku malikkeun paningal manusa anu nyembah sabab, anu paningalna heureut, pamikiranana kawates, sareng akalna henteu nimbang-nimbang, kana dalil-dalil Kaésaan Alloh, dina hiji ibarat anu éndah ieu nyebut, "Lâ ilâha illallâhu wahdahu lâ syarîka lah", sarta ngabuktikeun tauhid.
Lambang Kadua: Ku nafsirkeun hiji rusiah ﻳَﺎ ﺑَﺎﻗ۪ﻰ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ, ieu némbongkeun kanyaah anu sajati sareng Gusti Nu Disembah Nu Sajati ka manusa anu kajiret ku kanyaah majasi.
Lambang Katilu: Ieu hiji tungtung leutik tina hiji hakékat anu gedé, anu ku pépéling sareng panggeuing ngadorong manusa supaya waspada, lantaran bakat sareng rasa-rasa lemes manusa, anu diciptakeun dina kalungguhan anu luhur pikeun jadi calon hirup anu langgeng sareng panorama anu langgeng, kadang jadi tawanan hawa nafsu anu teu aya ajénna pisan.
Lambang Kaopat: Ku hiji ibarat anu éndah, ieu nyalametkeun roh sareng haté tina angan-angan anu panjang sareng kanyeri anu geus kaliwat sareng anu bakal datang, sarta masrahkeunana ka harta karun kalimah suci ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ, anu nyageurkeun sareng maparin rohmat. Catetan Kalima Belas: Aya tilu pasualan.
Kahiji: Ku ayat ﻓَﻤَﻦْ ﻳَﻌْﻤَﻞْ ﻣِﺜْﻘَﺎﻝَ ﺫَﺭَّﺓٍ ﺧَﻴْﺮًﺍ ﻳَﺮَﻩُ ﻭَﻣَﻦْ ﻳَﻌْﻤَﻞْ ﻣِﺜْﻘَﺎﻝَ ﺫَﺭَّﺓٍ ﺷَﺮًّﺍ ﻳَﺮَﻩُ, anu némbongkeun Tajalli Asma Gusti Hafîzh anu pangsampurnana, ieu medar yén Gusti Hafîzh Dzul-Jalâl ngajaga siki-siki anu diciptakeun sareng ditandur-Na di sawah bal bumi ku Élmu Azali-Na, sanajan éta henteu kuat nahan, lemah tanpa wates, tur alit dina taneuh anu padet sareng nyanghareupan tiis anu kacida kuatna. Ku datangna éta dina hasyr usum semi, saolah-olah datang ti alam anu séjén, kalayan taat kana paréntah-paréntah panyiptaan, ieu ngabuktikeun kalayan pasti yén lampah, karya, ucapan, kahadéan, sareng kagoréngan manusa, anu jadi pangemban amanat anu panggedéna, khalifah bumi, sareng buah jagat raya, bakal dijaga sarta dibawa ka medan pangitungan dina isuk hasyr; sarta némbongkeun contona anu katingali langsung ka manusa anu nganggap hasyr jauh lantaran sawatara sabab.

Hâfız Ali

LEM'A KADALAPAN BELAS:
Lantaran geus medal dina kumpulan anu séjén, henteu diasupkeun ka dieu.
LEM'A KASALAPAN BELAS:
Hiji risalah anu luhur ajénna tur pinuh ku kaberkahan, anu nafsirkeun ayat anu mulya ﻛُﻠُﻮﺍ ﻭَ ﺍﺷْﺮَﺑُﻮﺍ ﻭَ لَا ﺗُﺴْﺮِﻓُﻮﺍ ku tujuh pangajaran lemes, maréntahkeun hémat, nyaram ngaleuleuwihkeun sareng mubadir, sarta utamana maparin hiji pangajaran hikmah anu kacida pentingna ka manusa dina abad ieu.
Pangajaran Lemes Kahiji: Medar yén Alloh ngan kersa hiji "sukur" ti manusa minangka balesan sakabéh Nikmat anu dipasihkeun-Na ka manusa; yén hémat boh panghormat kana nikmat, boh sukur maknawi ka Alloh, boh hiji sarana pikeun nikmat jadi pinuh ku kaberkahan... Ari ngaleuleuwihkeun mah mangrupa henteu ngahormat sareng ngahina Nikmat-Nikmat Gusti Nu Maparin Nikmat Nu Sajati, ku kituna miboga hasil-hasil anu beurat.
Pangajaran Lemes Kadua: Ku némbongkeun awak manusa minangka hiji karaton, lambung minangka hiji dunungan, daya pangrasa dina sungut minangka pangjaga panto, sarta rasa ngeunah anu dipasihkeun ku kadaharan minangka paparin tambahan, ieu medar yén pangaturan awak dijamin ku hémat, sedengkeun ngaleuleuwihkeun ngalahirkeun henteu saimbang sareng panyakit.
Pangajaran Lemes Katilu: Lantaran daya pangrasa langkung patali sareng akal, roh, sareng haté tibatan ngan diwatesan ku jasad jasmani, ieu medar yén kadaharan anu ngeunah tiasa dipilih sareng dipilarian, kalayan sarat henteu ngaleuleuwihkeun, henteu ancrub kana kahinaan sareng kasangsaraan, sarta maké létah anu mawa daya pangrasa éta pikeun sukur. Ku ngajelaskeun hakékat ieu ngaliwatan karomah agung ngahirupkeun anu maot ti Kangjeng Şah-ı Geylanî, mugia rahasia anjeunna disucikeun, anu miboga kakuatan suci anu luar biasa, ieu medar yén éta tiasa aya ku ngahontal darajat sukur anu pangluhurna sanggeus roh ngawasa jasad, haté ngawasa nafsu, sareng akal ngawasa lambung.
Pangajaran Lemes Kaopat: Lantaran hémat jadi sabab kaberkahan, ieu medar yén hirup jalma anu hémat lumangsung kalayan kahormatan; anu ngaleuleuwihkeun mah unggal waktu ancrub kana kasangsaraan, malah nepi ka ngemis; malah ngorbankeun martabat sareng kahormatanana, malah hal-hal suci agamana. Ku nyebut mangpaat hémat anu agung sareng karugian ngaleuleuwihkeun anu pikasieuneun, sarta henteu ngabutuhkeun batur tina hiji tukang kai anu kolot di tengah kaéndahan sipat béréhan, ieu ngangkat ajén sareng kahormatan hémat ka luhur sipat béréhan. Pangajaran Lemes Kalima: Ku hiji kajadian madu anu kacida matak panasaran, ieu ngajelaskeun hiji rusiah kahormatan sareng kaberkahan dina hémat, sarta kasangsaraan sareng henteu kabagian dina ngaleuleuwihkeun, dina cara anu kacida pinuh ku hakékat.
Pangajaran Lemes Kagenep: Ku hiji kajadian Kangjeng Abdullah (r.a.), putra Kangjeng Umar, ieu ngajelaskeun sipat medit sareng sipat hémat anu dipuji, anu béda ti medit, ku cara anu saperti kitu, nepi ka némbongkeun yén hémat lain medit, sarta némbongkeun darajat kasampurnaan sipat béréhan anu béda ti ngaleuleuwihkeun.
Pangajaran Lemes Katujuh: Ku ibarat-ibarat, ieu ngajelaskeun yén ngaleuleuwihkeun ngalahirkeun sarakah, sarakah ngalahirkeun henteu qanaah, henteu qanaah ngalahirkeun tilu hasil anu penting, saperti hanjakal sareng karugian, sarta ogé ngaruksak amal aherat ku ngaleungitkeun ihlas; sarta yén ahli sastra anu kasohor ku kapinteranana turun nepi ka ngemis, sarta sawatara ulama kajiret ku kasusah pangupa jiwa lantaran sarakah, ku cara anu sakitu éndahna, nepi ka henteu tiasa dibayangkeun pedaran sareng katerangan anu langkung luhur tibatan éta.

Hüsrev

LEM'A KADUA PULUH:
Dumasar kana ayat anu mulya ﺍِﻧَّٓﺎ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ sareng hadits anu mulya ﻫَﻠَﻚَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ اِلَّا ﺍﻟْﻌَﺎﻟِﻤُﻮﻥَ ﻭَﻫَﻠَﻚَ ﺍﻟْﻌَﺎﻟِﻤُﻮﻥَ اِلَّا ﺍﻟْﻌَﺎﻣِﻠُﻮﻥَ ﻭَﻫَﻠَﻚَ ﺍﻟْﻌَﺎﻣِﻠُﻮﻥَ اِلَّا ﺍﻟْﻤُﺨْﻠِﺼُﻮﻥَ ﻭَﺍﻟْﻤُﺨْﻠِﺼُﻮﻥَ ﻋَﻠٰﻰ ﺧَﻄَﺮٍ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٍ, ieu nafsirkeun sareng ngajelaskeun rusiah yén ihlas mangrupa hiji dasar anu pangpentingna dina Islam, ku lima hal tina pangajaran-pangajaran lemesna anu henteu aya watesna.
Hal Kahiji: Patarosan anu kacida pentingna sareng pikasieuneunana, anu saenyana ngajantenkeun jalma-jalma anu nyekel bebeneran sareng anu miboga sumanget nyaah ceurik getih, "Sanajan jalma-jalma anu ngudag dunya, anu lalawora, anu sasat, sareng anu munafik sapuk tanpa saingan, naha jalma-jalma anu nyekel bebeneran sareng anu meunang hidayah béda pamadegan kalayan saingan?" parantos diwaler ku tujuh sabab tina loba sabab. Kieu:
Béda pamadegan jalma-jalma anu nyekel bebeneran sareng anu meunang hidayah henteu lantaran maranéhna henteu miboga hakékat sarta hina; henteu boga sumanget, handap, sarta paningalna kawates ku henteu mikiran ahirna; sareng timburu sarta sarakah kana dunya... Kitu deui kasapukan anu kuat tina jalma-jalma anu lalawora sareng anu sasat henteu lantaran maranéhna miboga hakékat, mikiran ahirna, atanapi paningalna luhur. Ieu dicaritakeun sareng dijelaskeun ku gaya basa anu sakitu luhurna sareng pedaran anu sakitu pinuh ku hakékat, nepi ka waleran patarosan anu bakal mucunghul, "Fasubhanalloh, lantaran sabab-sababna henteu dipikanyaho, kumaha Islam anu luhur ieu, anu unggal waktu miboga tilu ratus lima puluh juta umat anu siap ngorbankeun diri, tiasa jadi tawanan dina leungeun tilu opat pamaréntah Frank anu sakabéhna henteu ngaleuwihan saratus lima puluh juta sarta kacida sieunna kana maot?
Sarta maranéhna ditundukkeun dina kaayaan ditawan anu saperti kitu, nepi ka — Alloh! Alloh! — dina unggal kasempetan dilakukeun kalakuan goréng anu sakitu pikasieuneunana, nepi ka panyiksaan anu ngajantenkeun kazaliman Inkuisisi katingali welas diterapkeun ka umat Islam anu malang; gaganti cimata, getih terus-terusan dialirkeun tina uratna; pikeun balesan hukuman hiji pukulan iteuk, beuheung jalma-jalma anu miboga sumanget nyaah dipotong sareng dialungkeun ku leungeun jalma-jalma anu kejem tur zalim; sawatara Muslim anu malang anu mikanyaah éta digantung dina tihang gantungan, hirupna dipungkas, sarta ditémbongkeun kalayan henteu boga welas asih di cakrawala dunya. Boh hirup dunyana dipotong-potong, boh hirup aheratna diruksak; ari sawatara mah duanana hirup sareng kabagjaanana dibinasakeun sakaligus... Naon sababna?" kahartos tina hasil katerangan anu dipasihkeun ku Hal Kahiji risalah ieu, anu ajénna saimbang sareng harta karun intan. Tah, nalika Muslim anu malang ieu nempuh jalan bebeneran sareng hakékat, lantaran ancrub kana kalepatan sareng kasalahan, ihlasna diruksak, saingan asup ka antara maranéhna, sarta pipisahan sareng paséa asup ngagantikeun kasapukan sareng ngahijina maranéhna. Tungtungna, kaayaan ieu henteu diubaran, panyakit-panyakit ieu ngalegaan; jalma-jalma anu sasat anu ningali kaayaan ieu nganggap béda pamadegan sareng pipisahan umat Islam minangka kasempetan, tuluy narajang dunya Islam ku tipu daya, sarta ngasupkeun umat Islam anu malang kana kaayaan ditawan anu kacida pikasieuneunana, tur usaha ngancurkeunana.
Tah, sabab-sabab kaayaan anu ti sababaraha abad ngajantenkeun tilu ratus lima puluh juta umat Islam ngarintih nyeri di handapeun ranté unggal poé, unggal jam, unggal waktu, parantos dijelaskeun kalayan kacida pinuh ku hakékat ku Hal Kahiji risalah ieu. Tapi aduh! Waktu sareng tempat henteu merenah, nepi ka tina lima hal ngan hiji hal anu ditulis; anu sanés ditunda sarta henteu ditulis.

Hüsrev

LEM'A KADUA PULUH HIJI: Nafsirkeun ayat-ayat وَلَا ﺗَﻨَﺎﺯَﻋُﻮﺍ ﻓَﺘَﻔْﺸَﻠُﻮﺍ ﻭَﺗَﺬْﻫَﺐَ ﺭ۪ﻳﺤُﻜُﻢْ ٭ ﻭَ ﻗُﻮﻣُﻮﺍ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻗَﺎﻧِﺘ۪ﻴﻦَ ٭ ﻗَﺪْ ﺍَﻓْﻠَﺢَ ﻣَﻦْ ﺯَﻛّٰﻴﻬَﺎ ﻭَ ﻗَﺪْ ﺧَﺎﺏَ ﻣَﻦْ ﺩَﺳّٰﻴﻬَﺎ ٭ وَلَا ﺗَﺸْﺘَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗ۪ﻰ ﺛَﻤَﻨًﺎ قَل۪يلًا. Hiji risalah anu kacida luhur ajénna, anu némbongkeun yén ihlas mangrupa hiji dasar anu pangpentingna dina unggal amal kahadéan, utamana palayanan pikeun aherat. Risalah ieu pangheulana nyarios ka palayan-palayan Al-Qur’an dina mangsa anu pikasieuneun ieu, sarta nyebut:
"Sanajan aranjeun kacida saeutikna, kacida lemahna, miskin, tur henteu boga kakuatan, di payuneun musuh-musuh anu pikasieuneun, di handapeun tekanan anu teuas, di jero kasasaran anu pikasieuneun sareng bidah anu narajang kuat, hiji pancén iman sareng palayanan Al-Qur’an anu kacida beuratna, kacida gedéna, umum, tur suci, parantos ditempatkeun ku Alloh dina taktak aranjeun minangka Paparin Alloh wungkul. Ku kituna aranjeun kedah terang yén aranjeun langkung wajib sareng miboga kawajiban tibatan saréréa pikeun meunang ihlas sareng nempatkeun rusiah-rusiahna dina diri aranjeun. Sarta aranjeun kedah kacida nyingkahan sabab-sabab anu ngaleungitkeun ihlas." Ieu nyarios kitu, sarta medar opat aturan pikeun meunang ihlas.
Aturan Kahiji: Nyebut yén aranjeun kedah langsung ngajantenkeun Ridho Alloh minangka tujuan.
Aturan Kadua: Nyebut yén aranjeun kedah saperti roda-roda hiji pabrik anu digawé kalayan silih rojong anu sajati, tanpa saingan, tanpa silih ngawasa, tanpa sirik, sareng tanpa kedul, ku ngarahkeun kagiatanana kana tujuan umum. Sarta maréntahkeun supaya aranjeun nyepeng ihlas, kasapukan, sareng silih rojong kalayan tulus, lantaran aranjeun dipasihan palayanan dina hiji kapal Gusti anu ngahasilkeun kabagjaan langgeng sareng mawa umat Kangjeng Nabi Muhammad, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, ka basisir kasalametan di dunya sareng aherat.
Aturan Katilu: Boh ngajelaskeun hiji rusiah penting ihlas ku sababaraha conto, boh medar kumaha pahlawan-pahlawan anu suci tur luar biasa saperti Imam Ali (r.a.) sareng Şah-ı Geylanî (r.a.) unggal waktu hadir, minangka guru di luhur murid-murid Nur sareng minangka anu ngabantu di tukangeun maranéhna.
Aturan Kaopat: Netepkeun rusiah "tafani" di antara dulur-dulur, nyaéta dasar "dulur fana dina dulur". Ieu ogé némbongkeun yén salah sahiji sarana anu nguatkeun ihlas nyaéta "nginget maot", sarta sabab-sabab anu ngaruksakna nyaéta sipat-sipat anu ditampik saperti "riya sareng angan-angan anu panjang".
Sabab kadua pikeun meunang ihlas nyaéta mikir yén salawasna aya di Hadirat Alloh. Ku cara ieu, ieu medar boh jalan pikeun salamet tina riya, boh ayana loba tingkat dina ihlas anu dihontal.
Saterusna, ieu medar yén anu kahiji tina tilu panghalang, anu kaasup sabab-sabab anu megatkeun ihlas, nyaéta "kauntungan harta"; sarta yén aya kauntungan anu kacida gedéna dina gawé babarengan dina amal aherat. Ku medar yén kauntungan aherat ieu henteu saperti kauntungan para mitra dunya, sarta yén hiji salinan jumlah pahala anu ngumpul ku Paparin Alloh bakal asup persis kana buku catetan amal masing-masing jalma anu milu, tanpa dipotong, tanpa dibagi, sareng tanpa kakurangan, ieu nyarankeun supaya henteu kaleungitan perdagangan ieu ku saingan sareng henteuna ihlas.
Panghalang kadua, ieu kacida maréntahkeun supaya nyingkahan "simpati rahayat", anu megatkeun ihlas sareng mangrupa panyakit rohani anu pangpentingna sarta muka jalan ka syirik anu nyumput; sarta supaya henteu merhatoskeun panyakit-panyakit saperti kitu.
Dina panghalang katilu ogé, ku nyarioskeun yén ihlas bakal pegat ku karugian anu asalna tina kasieun sareng sarakah, sarta lantaran ngeunaan ieu parantos dipasihkeun katerangan anu cukup dina Hujumat Sittah, ieu dipungkas ku ngarujuk ka risalah anu luhur ajénna éta. Ieu hiji risalah anu pinuh ku kaberkahan, pikaresepeun, lemes, kacida luhurna, taya bandingna, sareng diperyogikeun ku saréréa.

Hüsrev

HIJI SERAT HUSUS PIKEUN SAWATARA DULUR ABDI:
Hiji serat anu luhur ajénna anu némbongkeun pentingna nuturkeun sunah anu mulya dina mangsa bidah ngaliput, sarta yén nulis Risale-i Nur téh "lima rupa ibadah".
LEM'A KADUA PULUH DUA:
Ku ayat-ayat saperti ﻭَﻣَﻦْ ﻳَﺘَﻮَﻛَّﻞْ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻓَﻬُﻮَ ﺣَﺴْﺒُﻪُ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﺑَﺎﻟِﻎُ ﺍَﻣْﺮِﻩ۪ ﻗَﺪْ ﺟَﻌَﻞَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟِﻜُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﻗَﺪْﺭًﺍ, kalayan tilu isyarat, ngeunaan pangarang Risale-i Nur sareng Risale-i Nur, ieu méré waleran anu kacida éndahna pikeun patarosan anu dikedalkeun ku seueur jalma anu hartina, "Sanajan anjeun henteu campur kana dunya jalma-jalma anu ngudag dunya, naha dina unggal kasempetan maranéhna campur kana aherat anjeun? Malah henteu aya pamaréntah anu ngaganggu jalma-jalma anu ninggalkeun dunya sareng anu nyepi?"
Isyarat Kahiji: Lantaran pangarang Risale-i Nur sareng Risale-i Nur mangrupa cukang lantaran penting pikeun kamajuan maknawi sareng mekarkeun iman sakabéh jalma anu boga iman, utamana propinsi Isparta; sarta lantaran maranéhna kedah ngabéla hak-hakna dina nami agama sareng syariat, dina waleran patarosan ieu, ieu némbongkeun kalayan pasti yén pancén ngabéla ngalawan jalma-jalma anu henteu ngagem agama téh hak manusa, utamana jalma-jalma propinsi Isparta.
Isyarat Kadua: Minangka tanggapan kana patarosan-patarosan anu dikedalkeun ku peradaban anu saenyana hina, dina cara ngiritik sareng nalungtik, saperti: "Naha anjeun ngajauhan urang lantaran ambek sarta henteu ngadatangan urang? Padahal urang miboga prinsip. Urang miboga aturan-aturan anu husus minangka sarat abad ieu. Anjeun henteu narima larapna ieu pikeun diri anjeun sareng jalma-jalma anu boga iman. Padahal dina mangsa républik-républik ieu aya aturan pikeun ngaleungitkeun pangawasaan sareng maksa ku kakuatan. Padahal lalampahan hirup anjeun némbongkeun yén anjeun narik perhatosan di handapeun kedok ngajar agama sareng nyepi, sarta digawé ngalawan rézim pamaréntah. Kaayaan anjeun ieu husus pikeun kaum borjuis. Ngalarapkeun aturan sosialisme sareng Bolshevisme ku hudangna kasadaran golongan rahayat mangpaat pikeun padamelan urang. Narima kaadilan murni di handapeun despotisme sareng pangawasaan golongan anu pinilih anu disebut borjuis, anu ngalawan prinsip urang, karasa beurat."
Kumaha mungkin ngabinasa bebeneran ku kazaliman sareng kateuadilan

Usaha miceun haté tina kamanusaan, lamun anjeun mampuh.

ku aturan éta, ieu méré waleran anu kacida éndahna, ku némbongkeun yén Alloh, ku Paparin sareng Sipat Béréhan-Na, parantos maparin kautamaan ngartos élmu-élmu iman sareng Al-Qur’an, sarta yén anu usaha ngaleungitkeun Paparin ieu mangrupa sétan dina wangun manusa. Ku sababaraha conto anu penting, ieu némbongkeun yén perlakuan jalma-jalma anu henteu percaya sareng sabagian munafik anu ngalangkungan hukum ieu, anu henteu ditampi ku pamaréntah sareng jalma mana waé, henteu diidinan ku pamaréntah républik; sarta anu bakal ambek lain ngan pangarang Risale-i Nur, malah umat manusa lamun ngartos, sareng unsur-unsur ogé bendu.
Isyarat Katilu: Waleran dua patarosan.
Kahiji: Para ahli filsafat, pikeun zindiq, nyebut, "Hiji jalma anu aya di nagara urang kedah taat kana hukum-hukum républik anu wajib. Padahal sanajan anjeun henteu miboga pancén resmi, anjeun hayang meunang simpati rahayat." Ieu méré waleran anu ngajantenkeun maranéhna cicingeun, ku muka kedok maranéhna sarta némbongkeun naon maranéhna saenyana.
Patarosan Kadua: Minangka tanggapan kana ucapan, "Meunang simpati rahayat sareng kalungguhan umum téh husus pikeun pajabat urang. Lantaran anjeun hiji jalma anu henteu miboga pancén resmi, urang henteu nganggap pantes pikeun anjeun simpati rahayat sareng kalungguhan umum,"
Lamun manusa ngan mangrupa hiji jasad, tetep di dunya tanpa tiasa maot, sarta panto kubur ditutup sareng maot dipaéhan, dina waktu éta pancén-pancén bakal ngan husus pikeun pajabat katentaraan sareng pangaturan lahiriah. Padahal mungkir pancén anu saperti kieu, anu maknawi, kacida pentingna, sarta patali sareng sakabéh manusa, ngan tiasa ku ngalawan kanyataan sareng mungkir kasaksian tilu puluh rébu saksi, anu unggal poé ku cap layon-layonna nandatanganan sareng ngabenerkeun pernyataan "Maot téh leres". Lantaran mungkir sareng ngalawan kanyataan téh mustahil, ku kituna, ku hiji dua ibarat anu éndah tur penting, ieu ngajelaskeun sareng ngabuktikeun yén aya seueur pancén maknawi anu dumasar kana kabutuhan maknawi anu wajib.
Dina panutup risalah ieu, ku nyarios, "Aya sipat taliti anu sakitu gedéna dina unggal urusan jalma-jalma anu ngudag dunya anu miboga ego, nepi ka lamun maranéhna boga kasadaran, éta bakal jadi perlakuan dina darajat genius," ieu nyarankeun ka jalma-jalma anu boga iman supaya henteu katipu ku sipat taliti sareng tipu daya éta; sarta ngawartakeun yén kaayaan maranéhna ieu mangrupa istidraj.

Küçük Ali

LEM'A KADUA PULUH TILU:
Nyaéta "Tabiat Risalesi", anu mangrupa Lem'a Kadua Puluh Tilu tina Mektup Katilu Puluh Hiji. Hiji risalah anu luhur tur kacida luhur ajénna, anu maéhan pikiran kufur anu asalna tina tabiat ku cara anu moal hirup deui; anu ngancurkeun batu dasar kufur; anu ngusir sareng ngaluarkeun pikiran-pikiran anu nyasabkeun, anu kacida goréngna, matak geuleuh, tur henteu masup akal, tina rombongan-rombongan anu adil; anu muka jalan-jalan kabagjaan langgeng anu pinuh ku hakékat éta dina cara anu kacida pentingna, kacida pikaresepeunana, tur kacida ngeunahna, sarta ngabuktikeun ku dalil sareng buktina; sareng anu jadi sarana supaya pangarangna didoakeun rohmat anu langgeng.
Risalah ieu mangrupa tafsir anu écés tina ayat anu mulya ﻗَﺎﻟَﺖْ ﺭُﺳُﻠُﻬُﻢْ ﺍَﻓِﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺷَﻚٌّ ﻓَﺎﻃِﺮِ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ; ku nyebut, "Henteu tiasa sareng henteu kedah aya mamang ngeunaan Alloh," ieu némbongkeun Ayana sareng Kaésaan Alloh dina darajat anu kacida écésna.
Saméméh ngajelaskeun rusiah ieu, ku hiji pépéling, ieu ngingetkeun yén risalah ieu, anu dicitak dina basa Arab di Ankara kalayan tujuan megatkeun sirah ideologi zindiq, nalika hiji pikiran zindiq anu kacida pikasieuneunana badé asup kana pikiran anu kuat tina jalma-jalma anu boga iman, anu bungah ku tentara Islam ngéléhkeun Yunani dina taun 1338, saterusna ditarjamahkeun persis kana basa Turki.
Bubuka: Medar tilu anu pangpentingna tina kalimah-kalimah anu kaluar tina sungut manusa, anu nyiratkeun henteu ngagem agama, sareng anu dipaké ku jalma-jalma anu boga iman tanpa terang.
Kalimah Kahiji: ﺍَﻭْﺟَﺪَﺗْﻪُ الْاَسْبَابُ Hartina, sabab-sabab alam ngawujudkeun.
Kalimah Kadua: ﺗَﺸَﻜَّﻞَ ﺑِﻨَﻔْﺴِﻪ۪ Hartina, jadi ku sorangan.
Kalimah Katilu: ﺍِﻗْﺘَﻀَﺘْﻪُ ﺍﻟﻄَّﺒ۪ﻴﻌَﺔُ Hartina, tabiat nungtut sarta midamel.
Ku salapan hal mustahil, masing-masing tilu hal mustahil anu ngandung sahenteuna salapan puluh hal mustahil, ieu nutup kalayan sampurna tilu jalan anu dibuka ku tilu kalimah anu pikasieuneun ieu. Ku ibarat-ibarat anu sajati tur lemes, ieu ngabuktikeun yén ku jalan kaopat, nyaéta "Jalan Kaésaan", sakabéh mahluk ngawujud ku Kakawasaan Gusti Qadîr Dzul-Jalâl. Kalimah Kahiji: ﺍَﻭْﺟَﺪَﺗْﻪُ الْاَسْبَابُ Nyebut tilu tina seueur hal mustahil lamun kabentukna barang-barang ngawujud ku kumpulna sabab-sabab alam.
Kahiji: Ku ibarat, "Lamun ngawujudkeun hiji mahluk hirup henteu dipasrahkeun ka Gusti Wâhid tur Ahad, malah dipénta tina sabab-sabab, éta ibarat bahan-bahan di jero toples-toples anu aya dina hiji apoték anu kacida gedéna, ku hasil hiji kabeneran anu anéh, atanapi ku angin anu niup nabrak sareng ngajungkirkeun toples-toples, tuluy bahan-bahan di jerona ngalir sareng ngumpul di hiji tempat," ieu medar hal-hal anu moal tiasa kajantenan, anu henteu aya watesna, tina kayakinan anu dipintonkeun ku éta, anu masrahkeun ayana barang-barang ka sabab-sabab.
Hal Mustahil Kadua: Lamun ngawangun hiji laleur ti antara mahluk henteu dipasrahkeun ka Gusti Wâjibul Wujûd, malah disebut sabab-sabab alam anu midamel, pikeun nempatkeun unggal zarah laleur ieu, anu patali sareng kalolobaan jagat raya, dina panon, ceuli, haté, sareng jasadna, kedah ngajantenkeun unsur-unsur dasar alam, unsur-unsur, sareng sipat-sipatna digawé saperti ahli karajinan boh dina lahir boh dina batin laleur éta. Hal mustahil ieu ngajantenkeun kaum sofis ogé isin dina jalan maranéhna anu bodo.
Hal Mustahil Katilu: Ku aturan, "Lamun hiji hal miboga katunggalan, pasti kaluar tina hiji leungeun," lamun hiji mahluk anu miboga katartiban anu sampurna, timbangan anu taliti, sareng hirup anu nyakup rupa-rupa ieu henteu ditampi minangka ciptaan Gusti Wâhid tur Ahad, malah ditampi yén éta diwangun di antara leungeun-leungeun anu nyampurkeun tina sabab-sabab anu henteu aya watesna, anu henteu hirup, henteu terang, buta, pireu, henteu boga kasadaran, tur kacau; sarta ditampi ayana éta kalayan miboga hirup anu kacida sampurnana, kacida sénsitipna, tur nyakup rupa-rupa di antara jalan-jalan kamungkinan anu henteu aya tungtungna, ieu némbongkeun henteu mungkin narima ratusan hal mustahil sakaligus, sareng jauhna tina akal nepi ka bakal ngajantenkeun kaldé ogé seuri di jero kabodoanana.
Kalimah Kadua: ﺗَﺸَﻜَّﻞَ ﺑِﻨَﻔْﺴِﻪ۪ Hartina, ngabentuk ku sorangan. Tina seueur hal mustahil anu némbongkeun yén hal mustahil ieu batal, nyebut tilu hal mustahil minangka conto. Kahiji: Unggal mahluk, salian ti henteu mangrupa bahan anu basajan, ogé henteu mangrupa anu henteu hirup tur henteu robah; sarta sanajan mangrupa mesin anu kacida matak héranna sareng karaton anu kacida luar biasana anu diwangun tina zarah-zarah, lantaran dibekelan pangrasa lahiriah sareng batiniah, miboga hubungan sareng jagat raya. Tah, lamun unggal mahluk henteu dihubungkeun ka Gusti Khâliq sadaya hal, malah disebut, "Ngabentuk ku sorangan," dina waktu éta ieu medar sareng ngabuktikeun yén jalma ancrub ka tengah tahayul sareng pikiran gélo anu panggedéna, saperti maparin élmu sareng kasadaran sakadar rébuan Plato, gaganti hiji Plato, ka unggal zarah unggal mahluk.
Kadua: Sanajan unggal mahluk, utamana hiji pribadi manusa, mangrupa hiji karaton anu miboga rébuan kubah anu ditempatkeun di jero séwang-séwangan, sarta unggal kubahna mangrupa hiji seni anu luar biasa, anéh, sareng polana matak héran, anu diwangun ku rébuan zarah ngahiji, lamun disebut, "Ciptaan-ciptaan ieu lain hasil seni Gusti Nu Ngadamel Nu Wâhid, ngabentuk ku sorangan," hal-hal mustahil saloba zarah-zarah anu aya dina awak, anu henteu aya watesna tur henteu tiasa dikawatesan, bakal mucunghul, nepi ka nempatkeun anu miboga ideologi ieu dina tungtung kabodoan sarta nuduh maranéhna kacida bodo.
Hal Mustahil Katilu: Lamun unggal ciptaan anu diwujudkeun ku Gusti Nu Ngadamel Dzul-Jalâl henteu mangrupa hiji serat tina pulpén Papasten Azali, malah disebut, "Sabab-sabab alam ngawujudkeun," dina waktu éta sabab-sabab éta, pangheulana, ti sél-sél dina awak ciptaan éta nepi ka rébuan gabunganana, peryogi citakan-citakan tabiat, pulpén sareng aksara beusi saloba éta; malah peryogi seueur pabrik pikeun nyitak aksara, pulpén, sareng citakan beusi ieu, sarta ogé peryogi pabrik-pabrik pikeun ngawangun pabrik-pabrik ieu. Sareng kitu saterusna, runtuyan ieu bakal terus lumangsung. Ieu nyebut yén anu narima pikiran ieu, anu ngahasilkeun hal-hal mustahil anu henteu aya tungtungna, kedah sadar ku tamparan anu ditarima tina hakékat ieu, sarta ninggalkeun pikiranana ieu. Kalimah Katilu: ﺍِﻗْﺘَﻀَﺘْﻪُ ﺍﻟﻄَّﺒ۪ﻴﻌَﺔُ Hartina, tabiat nungtut. Tina seueur hal mustahil dina pikiran anu nyasabkeun tur ngajantenkeun sasat ieu, anu kahiji tina tilu hal mustahil nyaéta kieu:
Lamun seni ngawujudkeun anu pinuh ku élmu, paningal, sareng hikmah, anu mangrupa pulpén Papasten sareng Kakawasaan Panonpoé Nu Azali, henteu dipasrahkeun ka Gusti Dzul-Jalâl éta, malah dipasrahkeun ka tabiat anu buta, pireu, henteu boga akal, sareng henteu mikir, pikeun midamel ciptaan-ciptaan ieu, tabiat éta kedah boh nyayagikeun mesin sareng mesin citak maknawi anu henteu aya watesna dina unggal hal, boh ngasupkeun kakawasaan sareng hikmah anu tiasa nyiptakeun sareng ngatur jagat raya dina unggal hal. Ieu nungtut narima dina unggal mahluk hiji tabiat atanapi kakuatan, saolah-olah hiji ilah, anu mawa kakawasaan sareng kahayang anu henteu aya watesna, sarta élmu sareng hikmah anu henteu aya tungtungna. Ieu némbongkeun yén éta téh anu pangbatalna tina hal-hal mustahil di jagat raya, sareng wangun tahayul anu pangbohongna; sarta yén anu méré nami "tabiat" kana Tajalli Sipat-Sipat Suci Gusti Khâliq jagat raya téh saratus darajat handap tibatan sasatoan.
Kadua: Lamun mahluk-mahluk anu kacida tartibna, saimbang, tur pinuh ku hikmah ieu henteu disebut minangka anu diwujudkeun ku Gusti Qadîr tur Hakîm tanpa wates, malah dipasrahkeun ka tabiat, dina waktu éta tabiat kedah nempatkeun milyaran mesin sareng mesin citak anu béda-béda dina sapotong taneuh, anu mangrupa asal sareng tempat cicing tutuwuhan sareng ngalaksanakeun pancén minangka pot pikeun éta, supaya taneuh éta tiasa jadi asal sareng tempat cicing unggal rupa tutuwuhan, sarta tiasa maparin sakabéh rupa kabutuhan anu diperyogikeun ku hirupna dina ukuran anu geus ditangtukeun. Tah, ku ningali kabodoan jalma-jalma anu mawa ideologi ieu, anu ngahasilkeun tahayul sareng hal-hal mustahil anu henteu aya watesna, sarta ku nyiduh kana rarayna, ieu nyebut: Hiji waleran anu pinuh ku hakékat tur kacida masup akal parantos dipasihkeun pikeun patarosan kumaha hal-hal mustahil anu anéh, pinuh ku kasusah sareng hésé ieu robah jadi ayana anu gampang. Katilu: Aya dua conto.
Kahiji: Hiji hakékat anu dijelaskeun ku conto hiji jalma liar anu asup ka karaton anu kacida sampurnana tur dihias, anu diadegkeun di hiji padang anu kosong. Kieu: Panganut tabiat anu liar, anu mungkir Kailahian, asup ka karaton alam ieu anu langkung tartib, langkung sampurna, sareng unggal bagéanna pinuh ku mukjizat hikmah tibatan karaton éta. Tanpa mikiran yén mahluk-mahluk anu maranéhna tingali mangrupa hasil Seni Gusti Wâjibul Wujûd anu aya di luar lingkungan mahluk anu mungkin aya, maranéhna salah méré nami "Tabiat" ka kumpulan hukum-hukum kabiasaan Alloh, anu aya dina lingkungan mahluk anu mungkin aya sarta ibarat hiji buku catetan hukum palaksanaan Kakawasaan Alloh anu silih ganti tur robah, sareng ka Hukum-Hukum Alloh anu mangrupa hiji daptar Seni Gusti. Ku ngabeungbeuratkeun ngawujudkeun barang-barang ka éta, maranéhna ancrub kana jalan batal anu bodo, nepi ka dina tungtung kabodoan maranéhna masang ku leungeun sorangan medali kabodoan anu panggedéna dina dadana.
Conto kadua Hal Mustahil Katilu: Hiji hakékat kadua anu diibaratkeun ku conto hiji jalma liar anu asup ka barak anu kacida agungna sareng masjid anu kacida gedéna. Jalma-jalma anu mungkir anu mikiran tabiat asup ka jagat raya ieu, anu mangrupa barak agung sareng masjid gedé pikeun tentara Gusti Sultan Azali sareng Langgeng anu henteu aya watesna. Maranéhna ningali yén sakabéh mahluk keur digawé ngalaksanakeun pancén. Lantaran ngabalieur tina Zat Nu Maha Suci Gusti Nu Ngadamel Dzul-Jalâl, maranéhna nganggap Kakuatan Gusti Khâliq Dzul-Jalâl, anu mangrupa hiji tajalli Gusti, minangka anu boga kakawasaan mandiri. Bari ngabayangkeun hukum-hukum maknawi-Na minangka bahan-bahan jasmani, maranéhna masrahkeun ngawujudkeun kana leungeun hukum-hukum éta sarta méré nami "Tabiat"; ku kituna maranéhna ngahubungkeun sakabéh mahluk luar biasa anu ditingali ieu ka tabiat, sarta ngumumkeun yén dirina pangliarna di antara anu liar. Tah, ku ngabagi nurutkeun akal, lantaran henteu aya jalan séjén salian ti opat jalan pikeun ngawujudna mahluk, tilu jalan ieu ditutup ku salapan hal mustahil anu nungtut hal-hal mustahil anu henteu aya watesna tur teu kaétang; écés pisan tur moal tiasa sanés yén jalan kaopat, nyaéta jalan kaésaan, kabuktian kalayan pasti. Ieu némbongkeun yén ayana unggal mahluk langsung kaluar tina Panangan Kakawasaan Gusti Wâjibul Wujûd, sarta yén langit sareng bumi aya dina Cekelan Kakawasaan-Na.
Sanggeus némbongkeun sisi jero jalan-jalan anu ditempuh tur henteu ditingali ku jalma-jalma anu nyembah sabab sareng anu nyimpang kana tabiat, sanggeus hiji pedaran anu kacida écésna, kacida pikaresepeunana, tur kacida lemesna, anu ngajak maranéhna kana rasa adil sarta ngajantenkeun ninggalkeun jalanna, dua patarosan anu ngandung mamang diwaler ku waleran-waleran anu kacida éndahna. Anu kahiji dumasar kana sarat "hukum-hukum nampik campur sareng nyaram babagi"; anu kadua ngajelaskeun yén Gusti Khâliq Dzul-Jalâl, sakumaha henteu Ridho, ogé henteu Ngidinan ibadah mahluk-mahluk, utamana sukur sareng ngabakti manusa, dipasrahkeun ka anu sanés, anu mangrupa hiji cara anu ngalawan Hikmah-Na kalayan sampurna, anu ngarobah hasil ciptaan sareng buah jagat raya jadi taya gunana, sarta anu bakal ngajantenkeun Hikmah Rububiyah-Na dipungkir.
Dina panutupna, tina tilu patarosan anu matak panasaran ti jalma anu ninggalkeun pikiran kufur tabiat sarta asup kana iman:
Kahiji: "Naon sababna jalma-jalma anu ninggalkeun solat lantaran kedul diancam ku siksa saperti naraka?"
Kadua: "Naon rusiah sareng hikmah lobana anu katingali ku panon dina darajat anu pangluhurna ieu, wangun anu tartib dina ngawujudkeun barang-barang, gampang sareng hampang dina darajat anu pangluhurna dina jalan kaésaan, sarta gampang dina darajat anu pangluhurna anu ditémbongkeun ku ayat-ayat saperti ﻣَﺎ ﺧَﻠْﻘُﻜُﻢْ وَلَا ﺑَﻌْﺜُﻜُﻢْ اِلَّا ﻛَﻨَﻔْﺲٍ ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٍ ٭ ﻭَﻣَٓﺎ ﺍَﻣْﺮُ ﺍﻟﺴَّﺎﻋَﺔِ اِلَّا ﻛَﻠَﻤْﺢِ ﺍﻟْﺒَﺼَﺮِ ﺍَﻭْ ﻫُﻮَ ﺍَﻗْﺮَﺏُ ku nas Al-Qur’an?"
Katilu: "Kumaha ucapan para filsuf anu nyebut yén dijalankeunana pabrik jagat raya téh hasil nyusun sareng ngabubarkeun, sarta yén sakumaha henteu aya hiji hal ogé dibinasakeun nepi ka euweuh, kitu deui henteu aya hiji hal ogé diwujudkeun tina euweuh?" Minangka tanggapan kana éta ucapan, aya waleran-waleran anu kacida pinuh ku hakékat tur leres, anu ku dalil-dalil akal anu diajukeunana kalayan kacida talitina, kacida jerona, kacida luhurna, kacida legana, sarta dina darajat anu pangluhurna ngayakinkeun tur ngajantenkeun cicingeun, nyalametkeun jalma-jalma anu nyembah sabab sareng anu tilelep dina ranca tabiat, sarta ngajantenkeun anu masih aya dina jalanna éta isin.