Lem'a Katilu Puluh Hiji

Lem'a Katilu Puluh Hiji

Éta parantos kabagi kana Şuâ; tilu belas Şuâ parantos disusun, sareng sababaraha henteu acan disusun. Éta badé dipedar salaku hiji kumpulan mandiri kalayan nami “Şualar.” {(): Engké, kalayan pangestu Kangjeng Üstad urang, Şuâ Kaopat Belas dingaranan Pembélaan Pangadilan Afyon sareng serat-seratna, sedengkeun Şuâ Kalima Belas dingaranan “El-Hüccetü'z-Zehra,” sareng parantos dipedar.

Para Palayan Bedîüzzaman}

Lem'a Katilu Puluh Dua

Ieu mangrupikeun risalah “Lemaat,” karya pangahirna Said Baheula, anu disusun dina dua puluh poé bulan Ramadan sareng sumping ku sorangan dina bentuk sajak. Éta parantos dipedar dina kumpulan “Sözler.”

Lem'a Katilu Puluh Tilu

Nyaéta hakékat anu pangheulana écés dina haté Said Anyar nepi ka tingkat nyaksian; dina ungkara Arabna diwangun ku Katre, Habbe, Şemme, Zerre, Hubab, Zühre, Şule, jeung tambahan-tambahanana. Geus medal kalayan nami "Risale-i Nur Külliyatı'ndan Mesnevî-i Nuriye".

Munajat

Duh Gusti abdi, Duh Gusti anu miara abdi!
Ku panon iman, ku pangajaran jeung cahya Al-Qur’an, ku pangajaran Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sarta ku pituduh Asma Gusti Hakîm, abdi ningali yén: Teu aya hiji puteran jeung gerakan ogé di langit anu henteu némbongkeun jeung nuduhkeun Ayana Gusti ku katartibanana anu saperti kieu.
Sarta teu aya hiji benda langit ogé anu henteu nyaksian jeung némbongkeun Rububiyah sareng Kaésaan Gusti ku cicingeunna, ku ngalaksanakeun pancén tanpa sora, sarta ku tetep aya tanpa tihang.
Sarta teu aya hiji béntang ogé anu henteu némbongkeun jeung nyaksian Kamulyaan Kailahian sareng Kaésaan Gusti ku ciptaanana anu saimbang, ku posisina anu tartib, ku imutna anu pinuh ku cahya, sarta ku cap anu némbongkeun yén éta saluyu tur mirip jeung sakabéh béntang.
Sarta teu aya hiji planét ogé tina dua belas planét anu henteu nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés, sarta némbongkeun Karajaan Kailahian Gusti ku gerakanana anu pinuh ku hikmah, ku katundukanana anu taat, ku pancénna anu tartib, sarta ku satelit-satelitna anu penting!
Enya, sakumaha langit sareng pangeusina masing-masing nyaksian nyalira, sacara gembleng ogé, dina darajat anu kacida écésna — Duh Gusti Nu Nyiptakeun bumi sareng langit! — nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés kalayan kacida écésna; sarta — Duh Gusti Nu ngatur zarah-zarah sareng gabunganana anu tartib, Nu miara, sarta Nu muterkeun béntang-béntang planét ieu sareng satelit-satelitna anu tartib, tur ngajantenkeun éta taat kana Paréntah-Na! — nyaksian Kaésaan sareng Katunggalan Gusti kalayan kacida kuatna, nepi ka bukti-bukti anu pinuh ku cahya sareng dalil-dalil anu caang saloba béntang anu aya dina raray langit ngabenerkeun kasaksian éta. Langit anu murni, beresih, éndah ieu ogé, ku benda-bendana anu luar biasa gedé tur luar biasa gancang, némbongkeun kaayaan hiji tentara anu tartib sareng hiji armada karajaan anu dihias ku lampu-lampu listrik. Tina segi éta, langit écés nuduhkeun Kamulyaan Rububiyah Gusti sareng Kaagungan Kakawasaan Gusti anu ngawujudkeun sagala hal; kuat némbongkeun Legana Pangawasaan Gusti anu ngawengku langit-langit anu henteu aya watesna sareng Rohmat Gusti anu ngarangkul unggal mahluk hirup; sarta tanpa ragu nyaksian yén Élmu Gusti, anu patali sareng sakabéh urusan sareng kaayaan sakabéh mahluk langit, anu nyepeng tur ngatur éta, ngawengku sagala hal, sarta Hikmah Gusti ngawengku unggal urusan. Kasaksian sareng pituduh éta kacida écésna, nepi ka saolah-olah béntang-béntang téh kecap-kecap kasaksian langit anu jadi saksi, sareng dalil-dalil pinuh ku cahya anu parantos ngawujud.
Béntang-béntang anu aya di medan, sagara, sareng rohangan langit ogé, ku kaayaanana saperti prajurit anu taat, kapal anu tartib, kapal udara anu luar biasa, sareng lampu-lampu anu matak héran, némbongkeun Cahya Kamulyaan Karajaan Kailahian Gusti.
Sarta ku pituduh sareng pépéling pancén-pancén panonpoé urang, anu mangrupa hiji béntang ti antara anggota tentara éta, dina planét-planétna sareng dina bumi urang, sawatara béntang anu jadi batur panonpoé téh nyanghareup ka alam-alam aherat. Éta henteu tanpa pancén; malah mangrupa panonpoé-panonpoé alam anu langgeng.
Duh Gusti Wâjibul Wujûd! Duh Gusti Wâhid tur Ahad!
Béntang-béntang anu luar biasa, panonpoé-panonpoé sareng bulan-bulan anu matak héran ieu, di jero Kagungan Gusti, di jero Langit Gusti, ku Paréntah Gusti, ku Kakuatan sareng Kakawasaan Gusti, sarta ku Pangaturan sareng Pangriksa Gusti, parantos ditundukkeun, ditartibkeun, sarta dipasihan pancén. Sakabéh benda langit anu luhur éta tasbih sareng takbir ka hiji-hijina Gusti Khâliq anu nyiptakeun, muterkeun, sareng ngatur éta; ku basa kaayaanana nyebut, "Subhanalloh, Allohu akbar."
Abdi ogé, ku sakabéh tasbihna, nyucikeun Gusti, Duh Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, anu nyumput lantaran Kacida écésna, sareng anu henteu katingali lantaran Kaagungan Kamulyaan-Na! Duh Gusti Qadîr Mutlak!
Ku pangajaran Al-Qur’an Al-Hakîm Gusti sareng pituduh Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, abdi ngartos: Sakumaha langit sareng béntang nyaksian Ayana sareng Kaésaan Gusti, kitu deui rohangan langit, sareng méga, kilat, guludug, angin, sareng hujanna, nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés sareng Kaésaan Gusti.
Enya, méga anu henteu hirup sareng henteu boga kasadaran ngirimkeun hujan, anu mangrupa cai kahirupan, pikeun ngabantu mahluk hirup anu peryogi, ngan ku Rohmat sareng Hikmah Gusti; kabeneran anu acak henteu tiasa campur.
Kilat, anu mangrupa listrik anu panggedéna, anu némbongkeun mangpaatna pikeun nyaangan sarta ngajurung supaya dimangpaatkeun, ogé nyaangan Kakawasaan Gusti di rohangan kalayan éndah.
Guludug, anu ngawartakeun datangna hujan, ngajantenkeun rohangan anu kacida legana nyarita, sareng ku sora tasbihna ngajantenkeun langit ngaguruh, ogé nyarita ku basa ucapan, nyucikeun Gusti, sarta nyaksian Rububiyah Gusti.
Angin, anu dipasihan loba pancén, saperti méré rejeki anu pangdiperyogina pikeun hirupna mahluk hirup sarta anu panggampangna dimangpaatkeun, méré napas, sareng ngagenahkeun jiwa, ogé, ku ngarobah rohangan langit saolah-olah dumasar kana hiji hikmah jadi "lambaran ngahapus sareng netepkeun" sarta jadi "papan anu nyerat, ngedalkeun, tuluy mupus", némbongkeun Kagiatan Kakawasaan Gusti sareng nyaksian Ayana Gusti. Kitu deui hujan rohmat, anu ku Welas Asih Gusti diperes tina méga tur dikirimkeun ka mahluk hirup, ku kecap-kecapna anu mangrupa titik-titik cai saimbang tur tartib nyaksian Legana Rohmat sareng Welas Asih Gusti.
Duh Gusti Nu Ngatur Nu Terus Midamel, sareng Duh Gusti Nu Maha Luhur Nu Ngaleuyakeun Paparin!
Sakumaha méga, kilat, guludug, angin, sareng hujan masing-masing nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés, sacara gembleng ogé, sanajan béda pisan dina kaayaanana sarta sabalikna dina hakékatna, ku katunggalan, kabarengan, silih asup kana séwang-séwangan, sarta silih bantu dina pancénna, kacida kuatna némbongkeun Kaésaan sareng Katunggalan Gusti. Éta ogé nyaksian Kamulyaan Rububiyah Gusti, anu ngajantenkeun rohangan anu kacida gedéna jadi tempat kumpulna rupa-rupa kaajaiban, sarta dina sawatara poé ngeusian jeung ngosongkeunana sababaraha kali; ogé nyaksian Kaagungan sareng Jembar Kakawasaan Gusti kana unggal hal, anu ngatur rohangan anu lega éta saperti hiji lambaran anu diserat tur dirobah, sarta saperti spons anu diperes pikeun nyiraman kebon bumi. Kitu deui éta nuduhkeun Legana Rohmat sareng Pangawasaan Gusti anu henteu aya watesna sarta nepi ka unggal hal, anu neuteup tur ngatur sakabéh bumi sareng sakabéh mahlukna di handapeun layar rohangan langit.
Hawa di rohangan ogé dipaké dina pancén-pancén anu kacida pinuh ku hikmah, sareng méga jeung hujan dipaké dina mangpaat-mangpaat anu kacida pinuh ku élmu. Lamun henteu aya Élmu anu ngawengku sagala hal sareng Hikmah anu nyakup unggal hal, pamakéan sareng palayanan éta henteu tiasa aya.
Duh Gusti Nu Midamel Sakumaha Kersa-Na!
Kakawasaan Gusti, anu dina Kagiatan-Na di rohangan langit unggal waktu némbongkeun hiji conto hasyr sareng kiamat, dina sajam ngarobah usum panas jadi usum tiis sareng usum tiis jadi usum panas, ngalakukeun urusan saperti ngadatangkeun hiji alam sarta ngirimkeun hiji alam ka anu gaib, méré tanda yén Kakawasaan éta bakal ngarobah dunya jadi aherat sarta némbongkeun Urusan-Na anu langgeng di aherat.
Duh Gusti Qadîr Dzul-Jalâl!
Hawa, méga, hujan, kilat, sareng guludug di rohangan langit, di jero Kagungan Gusti, ku Paréntah sareng Daya Gusti, ku Kakuatan sareng Kakawasaan Gusti, ditundukkeun tur dipasihan pancén. Mahluk-mahluk rohangan anu béda pisan dina hakékatna ieu nyucikeun Nu Maréntah sareng Nu Ngawasa éta, anu ngajantenkeun éta taat kana paréntah-paréntah anu kacida gancangna tur sakedapan, sareng kana titah-titah anu gancang tur geuwat; sarta muji Rohmat-Na.
Duh Gusti Khâliq Dzul-Jalâl bumi sareng langit! Ku pituduh Al-Qur’an Al-Hakîm Gusti sareng pangajaran Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, abdi iman sareng terang yén: Sakumaha langit sareng béntang-béntangna, sarta rohangan langit sareng pangeusina, nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés, Katunggalan sareng Kaésaan Gusti, kitu deui bumi sareng sakabéh mahluk sareng kaayaanana méré kasaksian sareng tanda-tanda saloba mahlukna kana Ayana sareng Kaésaan Gusti.
Enya, teu aya hiji parobahan ogé di bumi, sarta teu aya hiji silih ganti ogé dina tangkal sareng sasatoanana, saperti ngaganti papakéan unggal taun, boh sabagian boh sakabéhna, anu henteu némbongkeun Ayana sareng Kaésaan Gusti ku katartibanana.
Ogé teu aya hiji sasatoan ogé anu henteu nyaksian Ayana sareng Katunggalan Gusti ku rejekina anu dipasihkeun kalayan welas asih luyu sareng darajat kalemahan sareng kabutuhanna, sarta ku pakakas anu dipasihkeun kalayan hikmah, anu diperyogikeun pikeun hirupna.
Ogé teu aya hiji ogé tina tutuwuhan sareng sasatoan anu diwujudkeun di payuneun panon urang unggal usum semi anu henteu némbongkeun Gusti ku seni karajinanana anu matak héran, ku hiasanana anu lemes, ku ciri anu ngabédakeunana kalayan sampurna, sarta ku katartiban sareng kasaimbanganana.
Kaajaiban sareng mukjizat Kakawasaan Gusti anu ngeusian raray bumi, anu disebut tutuwuhan sareng sasatoan, diciptakeun tanpa kasalahan, sampurna, dihias, sarta miboga ciri anu ngabédakeun, tina endog jeung endog-endog leutik, tina titik-titik cai, tina siki jeung siki-siki leutik, sarta tina binih, anu kawates tur bahanna sarua sareng silih mirip. Ieu kasaksian kana Ayana, Kaésaan, Hikmah, sareng Kakawasaan anu henteu aya watesna ti Gusti Nu Ngadamel Nu Hakîm, anu langkung kuat tur langkung caang tibatan kasaksian cahya kana panonpoé.
Ogé teu aya hiji unsur ogé, saperti hawa, cai, cahya, seuneu, sareng taneuh, anu henteu nyaksian Katunggalan sareng Ayana Gusti: Sanajan henteu boga kasadaran, éta ngalaksanakeun pancén-pancén anu sampurna saperti miboga kasadaran; sanajan basajan, ngaliput, henteu tartib, sarta sumebar ka mana-mana, éta mawa buah sareng hasil anu kacida tartibna tur rupa-rupa tina harta karun anu gaib. Duh Gusti Fâthir Nu Qadîr! Duh Gusti Fattâh Nu ‘Allâm! Duh Gusti Nu Terus Midamel Nu Khallâq!
Sakumaha bumi sareng sakabéh pangeusina nyaksian yén Gusti Khâliq-na téh Wâjibul Wujûd, kitu deui — Duh Gusti Wâhid tur Ahad! Duh Gusti Hannân tur Mannân! Duh Gusti Wahhâb Nu Razzâq! — bumi nyaksian Kaésaan sareng Ahadiyah Gusti dina darajat anu kacida écésna, malah méré kasaksian saloba mahluk anu aya: Ku cap dina rarayna sareng cap-cap dina raray pangeusina; ku katunggalan, kabarengan, silih asup kana séwang-séwangan, sareng silih rojong; sarta tina segi tunggalna Asma sareng Lampah Rububiyah anu ngurus éta.
Sakumaha bumi, ku kaayaanana minangka tempat tentara, tempat paméran, sareng tempat latihan, sarta ku dibekelanana pakakas anu béda-béda kalayan tartib ka opat ratus rébu bangsa anu béda anu aya dina golongan tutuwuhan sareng sasatoan, nuduhkeun Kamulyaan Rububiyah Gusti sareng Kakawasaan Gusti anu nepi ka sagala hal, kitu deui dipasihkeunana rejeki anu béda-béda ka sakabéh mahluk hirup anu henteu aya watesna, dina waktuna masing-masing, tina taneuh anu garing tur basajan, kalayan welas asih sareng kamulyaan, sarta kataatan para mahluk anu henteu aya watesna éta kana Paréntah Gusti kalayan katundukan anu sampurna, némbongkeun yén Rohmat Gusti nyakup sagala hal sareng Pangawasaan Gusti ngawengku sagala hal.
Pituduh sareng pangaturan rombongan-rombongan mahluk anu robah di bumi, silih ganti maot sareng hirup, sarta pangaturan sareng pangriksa sasatoan sareng tutuwuhan, ogé, ku ngan tiasa lumangsung kalayan Élmu anu patali sareng sagala hal, sarta kalayan Hikmah anu henteu aya tungtungna anu ngatur unggal hal, nuduhkeun yén Élmu sareng Hikmah Gusti ngawengku sagala hal. Pikeun manusa, anu ngalaksanakeun pancén anu henteu aya watesna dina waktu anu pondok di bumi, anu dibekelan bakat sareng pakakas maknawi saolah-olah bakal hirup salila waktu anu henteu aya watesna, sarta anu ngatur mahluk-mahluk bumi, di tempat latihan dunya ieu, di tempat tentara bumi anu samentara ieu, sareng di tempat paméran anu samentara ieu, pentingna anu sakitu gedéna, waragad anu henteu aya watesna, tajalli Rububiyah anu henteu aya tungtungna, Seruan Gusti Nu Maha Suci anu henteu aya watesna, sareng Paparin Alloh anu henteu aya tungtungna, tangtu sareng pasti henteu tiasa kakandung dina umur anu kacida pondokna tur pinuh ku kasedih, dina hirup anu kacau tur pinuh ku kasedih ieu, sarta dina dunya anu pinuh ku musibat tur fana ieu. Malah, tina segi éta ngan tiasa aya pikeun hiji umur séjén anu langgeng sareng hiji tempat kabagjaan anu tetep, éta némbongkeun, malah nyaksian Paparin Aherat anu aya di alam anu langgeng.
Duh Gusti Khâliq sadaya hal!
Sakabéh mahluk bumi, di jero Kagungan Gusti, di jero Bumi Gusti, ku Daya sareng Kakuatan Gusti, ku Kakawasaan sareng Kersa Gusti, sarta ku Élmu sareng Hikmah Gusti, diatur tur ditundukkeun. Rububiyah anu kagiatanana katingali dina raray bumi némbongkeun jembar sareng ngawengku anu saperti kitu. Pangaturan, pangriksa, sareng pamiarana ogé kacida sampurnana tur kacida talitina. Palaksanaanana di unggal tempat ngahiji sareng babarengan, tur silih mirip ku cara anu saperti kitu, nepi ka némbongkeun yén aya hiji Pangaturan, hiji Rububiyah, anu ibarat hiji gembleng anu henteu tiasa dipotong, sarta hiji anu nyakup sadayana anu mustahil dibagi.
Bumi sareng sakabéh pangeusina ogé, ku basa-basa anu henteu aya watesna anu langkung écés tibatan basa ucapan, nyucikeun sareng tasbih ka Gusti Khâliq-na; sarta ku basa kaayaan nikmat-nikmatna anu henteu aya tungtungna, ngedalkeun hamd sareng puji ka Gusti Razzâq Dzul-Jalâl-na.
Duh Gusti, Zat Nu Maha Suci, anu nyumput lantaran Kacida écésna, sareng anu henteu katingali lantaran Kaagungan Kamulyaan-Na!
Ku sakabéh pangsucian sareng tasbih bumi, abdi nyucikeun Gusti tina kakurangan, henteu mampuh, sareng ayana nu nyarengan Gusti; sarta ku sakabéh hamd sareng pujina, abdi muji sareng sukur ka Gusti.
Duh Gusti Nu Miara darat sareng sagara!
Ku pangajaran Al-Qur’an sareng pituduh Rosul anu Mulya Gusti, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, abdi ngartos yén: Sakumaha langit, rohangan, sareng bumi nyaksian Katunggalan sareng Ayana Gusti, kitu deui sagara, walungan, cinyusu, sareng susukan,

nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés sareng Kaésaan Gusti dina darajat anu kacida écésna.
Enya, di sagara-sagara anu ibarat ketel-ketel uap dunya urang anu jadi sumber kaajaiban ieu, teu aya hiji mahluk ogé, malah teu aya satitik cai ogé, anu henteu némbongkeun Gusti Khâliq-na ku ayana, ku katartibanana, ku mangpaatna, sareng ku kaayaanana.
Sarta teu aya hiji ogé tina mahluk-mahluk anéh anu rejekina dipasihkeun kalayan sampurna dina keusik anu basajan sareng cai anu basajan, sarta tina sasatoan sagara anu ciptaanana kacida tartibna, utamana tina lauk anu hiji waé ngeusi sagara ku sajuta endog leutikna, anu henteu némbongkeun Nu Nyiptakeunana sareng nyaksian Gusti Razzâq-na ku ciptaanana, ku pancénna, ku pangaturan sareng rejekina, sarta ku pangriksa sareng pamiarana.
Ogé teu aya hiji ogé tina permata-permata di sagara anu luhur ajénna, miboga khasiat, tur jadi hiasan, anu henteu mikawanoh tur némbongkeun Gusti ku ciptaanana anu éndah, ku fitrahna anu pikaresepeun, sareng ku khasiatna anu mangpaat.
Enya, sakumaha masing-masing nyaksian, sacara gembleng ogé nyaksian Kaésaan Gusti tina segi kabarengan, silih campur, katunggalan cap ciptaanana, kacida gampangna diwujudkeun, sarta kacida lobana unggal mahlukna. Kitu deui, tina segi nahan sagara-sagara anu ngurilingan bal bumi ieu, sareng taneuhna, dina kaayaan ngagantung; ngiderkeunana ngurilingan panonpoé tanpa ngocorkeun atawa ngaburencaykeunana; henteu ngantep éta ngaliput taneuh; nyiptakeun sasatoan sareng permata-permata anu rupa-rupa tur tartib tina keusik sareng caina anu basajan; ngatur rejeki sareng urusan-urusan séjénna sacara gembleng tur sampurna sarta miara éta; sarta tina segi henteu ayana hiji ogé tina layon-layon anu henteu aya watesna anu kuduna aya dina beungeutna, sagara méré tanda-tanda saloba mahlukna kana Ayana Gusti sareng yén Gusti téh Wâjibul Wujûd, sarta nyaksian éta. Sakumaha éta écés pisan nuduhkeun Kamulyaan Karajaan Rububiyah Gusti sareng Kaagungan Kakawasaan Gusti anu ngawengku sagala hal, kitu deui éta nuduhkeun Legana Rohmat sareng Pangawasaan Gusti anu henteu aya watesna, anu nepi ka sareng ngatur sagala hal, ti béntang-béntang anu kacida gedéna tur tartib di luhur langit nepi ka lauk-lauk anu kacida leutikna di dasar sagara, anu dipaparin rejeki kalayan tartib. Ku katartiban, mangpaat, hikmah, ukuran, sareng kasaimbanganana, éta ogé némbongkeun Élmu Gusti anu ngawengku sagala hal sareng Hikmah Gusti anu nyakup unggal hal.
Ayana balong-balong Rohmat Gusti anu saperti kieu pikeun para musafir di panginepan dunya ieu, sarta ditundukkeunana éta pikeun lalampahan, kapal, sareng mangpaat manusa, némbongkeun yén: Zat anu di hiji panginepan di sisi jalan ngahormat sémah sapeuting ku kado sagara anu sakitu lobana, tangtu parantos nyayagikeun sagara-sagara rohmat anu langgeng anu saperti kitu di puseur Karajaan-Na anu langgeng; ieu téh conto-conto leutikna anu fana.
Tah, ayana sagara di sabudeureun bumi dina kaayaan anu matak héran tur cara anu kacida luar biasana, sarta diatur jeung dipiarana mahluk-mahluk sagara kalayan kacida tartibna, écés némbongkeun yén éta ngan ku Kakuatan sareng Kakawasaan Gusti, ku Kersa sareng Pangriksa Gusti, di jero Kagungan Gusti, ditundukkeun kana Paréntah Gusti. Ku basa kaayaanana éta nyucikeun Gusti Khâliq-na sarta nyebut "Allohu akbar".
Duh Gusti Qadîr Dzul-Jalâl, anu ngajantenkeun gunung-gunung minangka tihang-tihang anu nyimpen harta karun pikeun kapal bumi!
Ku pituduh Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sarta ku pangajaran Al-Qur’an Al-Hakîm Gusti, abdi ngartos yén sakumaha sagara-sagara mikawanoh Gusti tur ngajantenkeun Gusti dipikawanoh ku kaajaibanana, kitu deui gunung-gunung mikawanoh Gusti tur ngajantenkeun Gusti dipikawanoh ku jasa sareng hikmahna: Pikeun katengtreman bumi tina pangaruh lini; pikeun cicingeunna bumi tina badai parobahan di jerona; pikeun salametna bumi tina sagara anu ngaliput; pikeun ngaberesihan hawa tina gas-gas anu ngabahayakeun; pikeun ngajaga sareng nyimpen cai; sarta pikeun nyimpen harta karun bahan tambang anu diperyogikeun ku mahluk hirup. Enya, teu aya hiji ogé tina rupa-rupa batu di gunung; tina rupa-rupa bahan anu jadi ubar pikeun panyakit anu béda-béda; tina jinis-jinis bahan tambang anu rupa-rupa tur kacida diperyogina ku mahluk hirup, utamana manusa; sarta tina golongan tutuwuhan anu ngahias gunung sareng padang ku kembangna tur ngeusi éta ku buahna, anu henteu nyaksian kalayan écés Ayana anu moal tiasa sanés ti Gusti Nu Ngadamel, anu Qadîr, Hakîm, Rahîm, sareng Karîm tanpa wates: Ku hikmahna anu henteu tiasa dipasrahkeun ka kabeneran, ku katartibanana, ku kaéndahan ciptaanana, sareng ku mangpaatna; utamana ku béda rasa anu kacida kuatna dina bahan tambang saperti uyah, uyah sitrun, sulfato, sareng tawas, sanajan wangunna silih mirip; sarta utamana ku rupa-rupa jinis tutuwuhan, sareng kembang sareng buahna anu béda-béda, tina taneuh anu basajan. Kitu deui sacara gembleng éta nyaksian Kaésaan sareng Ahadiyah Gusti Nu Ngadamel éta tina segi tunggalna pangaturan sareng pangriksa, kabarengan sareng katunggalan dina asal, tempat cicing, ciptaan, sareng seni karajinan, sarta murahna, gampangna, lobana, sareng gancangna didamel.
Sakumaha mahluk-mahluk dina beungeut sareng jero gunung, di unggal bagian bumi, unggal jinisna didamel dina waktu anu sami, ku cara anu sami, tanpa kasalahan, kacida sampurnana tur gancang; sarta diwujudkeun tanpa pacampur, sanajan campur sareng jinis-jinis séjén, tanpa hiji padamelan ngahalangan padamelan séjén, nuduhkeun Kamulyaan Rububiyah Gusti sareng Kaagungan Kakawasaan Gusti anu henteu ngarasa beurat ku naon waé;
Kitu deui, tina segi ngeusian beungeut sareng jero gunung ku tangkal, tutuwuhan, sareng bahan tambang anu tartib, sarta ditundukkeunana éta pikeun anu peryogi, ku cara anu nyumponan kabutuhan anu henteu aya watesna tina sakabéh mahluk hirup dina beungeut bumi, malah rupa-rupa panyakitna, malah rupa-rupa kasenangan sareng kahayangna anu béda-béda, éta nuduhkeun Legana Rohmat Gusti anu henteu aya watesna sareng Jembar Pangawasaan Gusti anu henteu aya tungtungna. Sanajan aya di antara lapisan taneuh, nyumput, poék, sareng campur, éta disayagikeun kalayan terang, ningali, tanpa salah, kalayan tartib, luyu sareng kabutuhan; ku ieu éta kacida écésna némbongkeun sareng nuduhkeun Jembar Élmu Gusti anu patali sareng sagala hal, sareng Hikmah Gusti anu ngatur unggal hal sarta nyakup sagala barang. Ku disayagikeunana ubar sareng disimpenna bahan tambang, éta ogé némbongkeun Kaéndahan Pangriksa Rububiyah Gusti anu pinuh ku welas asih tur sipat béréhan, sareng Rincian lemes Pangreksa Gusti anu taliti. Gunung-gunung anu kacida gedéna di panginepan dunya ieu ogé, tina segi jadi tempat cadangan anu tartib sareng gudang pakakas pikeun kalengkepan sareng kabutuhan para musafir sémah di mangsa payun, sarta jadi tempat panyimpenan anu sampurna pikeun loba harta karun anu diperyogikeun ku hirup, némbongkeun, malah nuduhkeun, malah nyaksian yén: Gusti Nu Ngadamel anu Karîm tur ngahormat sémah anu sakitu gedéna, anu Hakîm tur mikanyaah welas asih anu sakitu gedéna, sarta anu Qadîr tur ngurus pangriksa anu sakitu gedéna, tangtu sareng pasti miboga harta karun anu langgeng tina Paparin-Na anu langgeng di hiji alam anu langgeng, pikeun sémah-sémah anu kacida dipikanyaah-Na éta. Gaganti gunung-gunung di dieu, di ditu béntang-béntang ngalaksanakeun pancén éta.
Duh Gusti Nu Qadîr kana sadaya hal!
Gunung-gunung sareng mahluk anu aya di jerona, di jero Kagungan Gusti, ku Kakuatan sareng Kakawasaan Gusti, ku Élmu sareng Hikmah Gusti, ditundukkeun sarta disimpen. Éta nyucikeun sareng tasbih ka Gusti Khâliq-na anu maparin pancén sareng nundukkeunana ku cara ieu.
Duh Gusti Khâliq Nu Rahmân! Sareng Duh Gusti Nu Miara Nu Rahîm!
Ku pituduh Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sarta ku pangajaran Al-Qur’an Al-Hakîm Gusti, abdi ngartos: Sakumaha langit, rohangan, bumi, sagara, sareng gunung, sareng pangeusi sareng mahlukna, mikawanoh Gusti tur ngajantenkeun Gusti dipikawanoh, kitu deui sakabéh tangkal sareng tutuwuhan di bumi, sareng daun, kembang, sareng buahna, ngajantenkeun Gusti dipikawanoh tur mikawanoh Gusti dina darajat anu kacida écésna.
Masing-masing tina daun sakabéh tangkal sareng tutuwuhan, anu gerak dina dzikir kalayan kagugah; tina kembangna anu ku hiasanana ngajéntrékeun sareng némbongkeun Asma Gusti Nu Ngadamelna; sarta tina buahna anu imut ku lemesna sareng tajalli Welas Asih, nyaksian kalayan kacida écésna Ayana anu moal tiasa sanés ti Gusti Nu Ngadamel anu Rahîm tur Karîm tanpa wates: Ku katartiban di jero seni anu luar biasa anu henteu tiasa dipasrahkeun ka kabeneran tina segi kamungkinan naon waé; ku kasaimbangan di jero katartiban; ku hiasan di jero kasaimbangan; ku pola-pola di jero hiasan; ku seungit-seungit anu éndah tur béda-béda di jero pola-pola; sareng ku rupa-rupa rasa bubuahan di jero seungit-seungit éta. Kitu deui sacara gembleng, ku hal-hal saperti katunggalan sareng kabarengan dina sakumna beungeut bumi; silih mirip; kamiripan cap ciptaan; patalina pangriksa sareng pangaturan; Lampah Ngawujudkeun sareng Asma Gusti anu patali sareng éta saluyu; sarta diaturna sakaligus, tanpa kasalahan, mahluk-mahluk anu henteu aya watesna tina saratus rébu jinis éta di tengah séwang-séwangan, éta ogé kalayan écés nyaksian Kaésaan sareng Ahadiyah Gusti Nu Ngadamel anu Wâjibul Wujûd éta. Sakumaha éta nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés sareng Kaésaan Gusti, kitu deui, ku dipasihan rejeki sareng diaturna, dina ratusan rébu cara, mahluk-mahluk anu henteu aya watesna dina tentara mahluk hirup anu diwangun ku opat ratus rébu bangsa dina raray bumi, kalayan sampurna, tanpa salah sareng tanpa pacampur, éta nuduhkeun Kamulyaan Rububiyah Gusti dina Kaésaan, sareng Kaagungan Kakawasaan Gusti anu ngawujudkeun hiji usum semi kalayan sagampang hiji kembang, sarta anu patali sareng sagala hal. Éta ogé, bari pasti nuduhkeun Legana Rohmat Gusti anu henteu aya watesna, anu nyayagikeun rupa-rupa jinis kadaharan anu henteu aya watesna pikeun sasatoan anu henteu aya watesna sareng manusa di sakumna bagian bumi anu kacida gedéna; sarta Jembar Pangawasaan Gusti anu henteu aya watesna, ku ngalirna padamelan, paparin, pangaturan, rejeki, sareng palaksanaan anu henteu aya watesna éta kalayan katartiban anu sampurna, sarta ku kataatan sareng katundukan sagala hal, malah zarah-zarah, kana paréntah sareng palaksanaan éta; ku didamelna kalayan terang sareng ningali unggal barang sareng unggal urusan tangkal sareng tutuwuhan éta, sareng unggal halna saperti daun, kembang, buah, akar, dahan, sareng ranting, luyu sareng mangpaat, kasaéan, sareng hikmah, éta kacida écésna nuduhkeun, sarta ku ramo-ramona anu henteu aya watesna némbongkeun yén Élmu Gusti ngawengku sagala hal sareng Hikmah Gusti nyakup unggal hal. Ku létahna anu henteu aya watesna, éta ogé muji Kaéndahan Seni Gusti anu kacida sampurnana sareng Kasampurnaan Nikmat Gusti anu kacida éndahna.
Ogé di panginepan samentara sareng tempat sémah anu fana ieu, dina waktu anu pondok sareng umur anu saeutik, paparin sareng nikmat anu luhur ajénna anu sakitu lobana, sarta waragad sareng panghormatan sémah anu sakitu luar biasana, ngaliwatan leungeun tangkal sareng tutuwuhan, némbongkeun, malah nyaksian yén:
Gusti, Zat Nu Rahîm, Nu Kagungan Kakawasaan tur Mulya, anu mikawelas ka sémah-sémah-Na di dieu ku cara anu saperti kieu, supados sakabéh mahluk henteu nyarios hiji hal anu sabalikna tina tujuan sakabéh Waragad sareng Paparin-Na pikeun ngajantenkeun Diri-Na dipikanyaah sareng dipikawanoh, nyaéta, "Mantenna ngajantenkeun urang ngarasakeun, tapi ngabinasa urang saméméh ngantep urang ngadahar," sarta supados henteu ngajantenkeun éta disebut kitu; supados henteu ngagugurkeun Karajaan Kailahian-Na; supados henteu mungkir sarta henteu ngajantenkeun Rohmat-Na anu henteu aya tungtungna dipungkir; sarta supados henteu ngarobah sakabéh sobat-Na anu sono janten musuh lantaran henteu kabagian; tangtu sareng pasti parantos nyayagikeun tangkal-tangkal anu buahan sareng tutuwuhan anu kembangan, dina cara anu langgeng tur pantes pikeun sawarga, di Sawarga-Na anu langgeng, tina Harta Karun Rohmat-Na anu langgeng, pikeun abdi-abdi-Na anu bakal diantep-Na langgeng, di hiji alam anu langgeng, di hiji nagara anu langgeng. Ari anu aya di dieu mah conto-conto pikeun ditémbongkeun ka anu badé meuli.
Sakumaha tangkal sareng tutuwuhan, sacara umum, ku kecap-kecap daun, kembang, sareng buahna nyucikeun, tasbih, sareng hamd ka Gusti, kitu deui masing-masing kecap éta nyucikeun Gusti sacara husus. Utamana tina segi buah-buahna didamel dina cara anu luar biasa, dagingna kacida rupa-rupana, seni karajinanana kacida matak héranna, sarta sikina kacida luar biasana, tuluy baki-baki kadaharan éta dipasihkeun kana leungeun tangkal sareng ditempatkeun dina sirah tutuwuhan, sarta dikirimkeun ka sémah-sémah anu mangrupa mahluk hirup, tasbihna anu mangrupa basa kaayaan ngahontal darajat écésna basa ucapan. Sakabéh éta, di jero Kagungan Gusti, ku Kakuatan sareng Kakawasaan Gusti, ku Kersa sareng Paparin Gusti, ku Rohmat sareng Hikmah Gusti, ditundukkeun sarta taat kana unggal Paréntah Gusti.
Duh Gusti Nu Ngadamel Nu Hakîm sareng Gusti Khâliq Nu Rahîm, anu nyumput lantaran Kacida écésna, sareng anu kasumputan lantaran Kamulyaan Kaagungan-Na!
Ku basa sareng jumlah sakabéh tangkal sareng tutuwuhan, sakabéh daun, kembang, sareng buah, abdi nyucikeun Gusti tina kakurangan, henteu mampuh, sareng ayana nu nyarengan Gusti, sarta ngedalkeun hamd sareng puji.
Duh Gusti Fâthir Nu Qadîr! Duh Gusti Nu Ngatur Nu Hakîm! Duh Gusti Nu Miara Nu Rahîm! Ku pituduh Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sareng ku pangajaran Al-Qur’an Al-Hakîm, abdi ngartos sareng iman yén: Sakumaha tutuwuhan sareng tangkal mikawanoh Gusti, némbongkeun Sipat-Sipat Suci sareng Asmaul Husna Gusti, kitu deui teu aya hiji ogé tina manusa sareng sasatoan, anu mangrupa bagian mahluk hirup anu boga roh, anu henteu nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés sareng ayana Sipat-Sipat Gusti anu sajati: Ku anggota awak jero sareng luar dina jasadna anu digawé sareng dijalankeun saperti jam-jam anu kacida tartibna; ku alat sareng pangrasa anu ditempatkeun dina awakna kalayan aturan anu kacida talitina, ukuran anu kacida sénsitipna, sareng mangpaat anu kacida pentingna; sarta ku pakakas awakna anu ditempatkeun dina jasadna dina wangunan anu kacida mahérna, susunan anu kacida pinuh ku hikmah, sareng kasaimbangan anu kacida talitina.
Sabab kakuatan anu buta, tabiat anu henteu boga kasadaran, sareng kabeneran anu liar, tangtu henteu tiasa campur dina seni anu lemes tur pinuh ku paningal, hikmah anu taliti tur pinuh ku kasadaran, sareng kasaimbangan anu sampurna tur pinuh ku pangriksa anu sakitu gedéna; éta henteu tiasa jadi padamelanana, sarta moal tiasa kajantenan. Ari éta ngabentuk nyalira sarta jadi kitu mah saratus darajat mustahil di jero mustahil. Sabab dina kaayaan éta, unggal zarahna kudu terang, ningali, sareng tiasa midamel unggal halna sareng kabentukna jasadna, malah unggal hal di dunya anu patali sareng dirina; saolah-olah saperti ilah, kudu miboga élmu sareng kakawasaan anu ngawengku sagalana. Kakara sanggeus kitu kabentukna jasad tiasa dipasrahkeun ka éta, sarta tiasa disebut, "Éta jadi ku sorangan."
Sarta teu aya hiji ogé tina kaayaanana, saperti tunggalna pangriksa, tunggalna pangaturan, tunggalna jinis sareng golongan dina gemblengna; katunggalan cap fitrah anu katingali lantaran sadayana sarua dina hal-hal saperti panon, ceuli, sareng sungut dina rarayna; katunggalan cap hikmah anu katingali dina raray masing-masing mahluk tina unggal jinis; kabarengan dina rejeki sareng diwujudkeunana; sarta aya di tengah séwang-séwangan, anu henteu nyaksian Kaésaan Gusti kalayan pasti. Sarta, ku ayana tajalli sakabéh Asma anu ngurus jagat raya dina unggal mahlukna, teu aya hiji ogé anu henteu némbongkeun Ahadiyah Gusti di jero Wahidiyah. Sakumaha saratus rébu jinis sasatoan sareng manusa anu sumebar di sakumna beungeut bumi, ku pakakas, pangajaran, kataatan, sareng katundukanana saperti tentara anu tartib, sarta ku lumangsungna Paréntah Rububiyah kalayan tartib ti anu pangalitna nepi ka anu panggedéna, nuduhkeun Darajat Kamulyaan Rububiyah Gusti; sarta ku didamelna kalayan kacida gancangna sanajan kacida lobana, kacida luhur ajénna, tur kacida sampurnana, sarta ku didamelna kalayan kacida gampangna sanajan kacida mahérna, nuduhkeun Darajat Kaagungan Kakawasaan Gusti; kitu deui éta pasti nuduhkeun Legana Rohmat Gusti anu henteu aya watesna, anu nganteurkeun rejeki ka sakabéh éta, ti mikroba nepi ka badak, ti laleur anu pangalitna nepi ka manuk anu panggedéna, anu sumebar ti wétan ka kulon, ti kalér ka kidul. Sarta ku masing-masing ngalaksanakeun pancén fitrina saperti prajurit anu taat kana paréntah, sareng ku beungeut bumi jadi tempat tentara unggal usum semi pikeun hiji tentara anu anyar diasupkeun deui kana palayanan, ngagantikeun anu dibébaskeun dina usum gugur, éta pasti nuduhkeun Jembar Pangawasaan Gusti anu henteu aya tungtungna.
Sakumaha masing-masing sasatoan, ibarat hiji salinan leutik sareng conto anu dileutikan tina jagat raya, kalayan élmu anu kacida jerona sareng hikmah anu kacida talitina, didamel tanpa nyampurkeun bagian-bagianna anu campur, tanpa salah dina rupa-rupa wangun sakabéh sasatoan, tanpa kasalahan, kalepatan, sareng kakurangan, méré tanda-tanda saloba jumlahna yén Élmu Gusti ngawengku sagala hal sareng Hikmah Gusti nyakup unggal hal;
Kitu deui masing-masing, ku didamelna kalayan kacida mahérna sareng éndahna nepi ka mangrupa hiji mukjizat seni sareng hiji kaajaiban hikmah, némbongkeun Kasampurnaan Kaéndahan sareng Kacida éndahna Seni Gusti, anu kacida dipikanyaah ku Gusti sareng dipikahoyong ku Gusti pikeun ditémbongkeun. Masing-masing, utamana anak-anakna, ku dipaparin rejeki kalayan kacida lemesna sareng dimanja, sarta ku dicumponanana kahayang sareng kapayangna, méré tanda-tanda anu henteu aya watesna kana Kaéndahan Pangreksa Gusti anu kacida pikaresepeunana. Duh Gusti Rahmân Nu Rahîm! Duh Gusti Nu Satia Kana Jangji Nu Amîn! Duh Gusti Mâlik Poé Pamalesan!
Ku pituduh Rosul anu Mulya Gusti, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sareng ku tuntunan Al-Qur’an Al-Hakîm Gusti, abdi ngartos yén: Lantaran hasil jagat raya anu pangpinilihna nyaéta hirup. Sarta ringkesan hirup anu pangpinilihna nyaéta roh. Sarta bagian mahluk anu boga roh anu pangpinilihna nyaéta anu boga kasadaran. Sarta anu pangnyakupna tina mahluk anu boga kasadaran nyaéta manusa. Sarta sakabéh jagat raya ditundukkeun pikeun hirup, sarta digawé pikeun éta. Sarta mahluk hirup ditundukkeun pikeun mahluk anu boga roh, sarta dikirimkeun ka dunya pikeun éta. Sarta mahluk anu boga roh ditundukkeun pikeun manusa, sarta ngabantu manusa. Sarta manusa sacara fitri kacida dariana mikanyaah Gusti Khâliq-na, sarta Gusti Khâliq maranéhna boh mikanyaah maranéhna boh ngajantenkeun Diri-Na dipikanyaah ku maranéhna ku unggal sarana. Sarta bakat sareng pakakas maknawi manusa nyanghareup ka alam anu langgeng anu séjén sareng ka hirup anu langgeng. Sarta haté sareng kasadaran manusa mikahayang hirup langgeng ku sakabéh kakuatanana. Sarta létahna, ku doa-doana anu henteu aya watesna, neneda ka Gusti Khâliq-na supados hirup langgeng.
Tangtu sareng pasti, henteu tiasa sarta henteu mungkin yén manusa-manusa anu kacida mikanyaah sareng dipikanyaahna, anu jadi anu dipikacinta sareng anu mikacinta éta, dipaéhan sangkan henteu hirup deui, sarta dijantenkeun nyeri haté ku mumusuhan anu langgeng padahal diciptakeun pikeun kanyaah anu langgeng. Malah ku hikmah supaya hirup kalayan bagja di hiji alam anu langgeng anu séjén, manusa parantos dikirimkeun pikeun digawé di dunya ieu sarta meunang éta. Sarta Asma-Asma anu tajalli ka manusa, ku tajallina dina hirup anu fana sareng pondok ieu, némbongkeun yén manusa anu jadi eunteung Asma-Asma éta di alam anu langgeng bakal meunang Tajalli-Na anu langgeng.
Enya, sobat anu satia ka Nu Langgeng bakal langgeng. Sarta eunteung anu boga kasadaran pikeun Nu Tetep kedah tetep. Tina riwayat-riwayat sahih kahartos yén roh sasatoan bakal tetep langgeng; sarta sawatara mahluk anu husus, saperti hudhud sareng sireum Nabi Sulaiman (a.s.), onta Nabi Salih (a.s.), sareng anjing Ashab al-Kahf, bakal indit ka alam anu langgeng boh sareng rohna boh sareng jasadna; sarta unggal jenis bakal miboga hiji jasad pikeun dipaké sakapeung. Salian ti éta, hikmah sareng hakékat, ogé rohmat sareng rububiyah, nungtut kitu.
Duh Gusti Qadîr Nu Qayyûm!
Sakabéh mahluk hirup, anu boga roh, sareng anu boga kasadaran, di jero Kagungan Gusti, ngan ku Kakuatan sareng Kakawasaan Gusti, sarta ngan ku Kersa sareng Pangriksa Gusti, ku Rohmat sareng Hikmah Gusti, parantos ditundukkeun kana Paréntah Rububiyah Gusti sarta dipasihan pancén-pancén fitri. Sawatara di antarana ditundukkeun pikeun manusa ku Rohmat, lain pikeun kakuatan sareng kaunggulan manusa, malah pikeun kalemahan sareng henteu mampuhna anu fitri. Ku basa kaayaan sareng basa ucapan, masing-masing ngalaksanakeun ibadahna anu husus, bari nyucikeun Gusti Nu Ngadamel sareng Gusti Nu Disembahna tina kakurangan sareng ayana nu nyarengan Gusti, sarta sukur sareng hamd pikeun Nikmat-Nikmat-Na.
Duh Gusti, Zat Nu Maha Suci, anu nyumput lantaran Kacida écésna, sareng anu katutupan ku layar lantaran Kaagungan Kamulyaan-Na!
Abdi niat nyucikeun Gusti ku tasbih sakabéh mahluk anu boga roh, sarta nyebut ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ ﻳَﺎ ﻣَﻦْ ﺟَﻌَﻞَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَٓﺎﺀِ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْﺀٍ ﺣَﻰٍّ.
Duh Gusti Nu Miara sakabéh alam! Duh Gusti jalma-jalma anu ti heula sareng anu ti ahir! Duh Gusti Nu Miara langit-langit sareng bumi-bumi!
Ku pituduh Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sareng ku pangajaran Al-Qur’an Al-Hakîm, abdi ngartos sareng iman yén: Sakumaha langit, rohangan, bumi, darat, sagara, tangkal, tutuwuhan, sareng sasatoan, ku masing-masing mahlukna, bagian-bagianna, sareng zarah-zarahna, terang sareng mikawanoh Gusti, sarta nyaksian, nuduhkeun, sareng némbongkeun Ayana sareng Katunggalan Gusti; kitu deui mahluk hirup anu mangrupa ringkesan jagat raya, sareng manusa anu mangrupa ringkesan mahluk hirup, sarta haté sareng akal anu mangrupa ringkesan para nabi, wali, sareng asfiya, anu mangrupa ringkesan manusa, ku nyaksian langsung, paningal batin, ilham, sareng nyieun kacindekan, kalayan kapastian sakakuat ratusan ijmak sareng ratusan tawatur, nyaksian sareng ngawartakeun Ayana Gusti anu moal tiasa sanés, Wahidiyah sareng Ahadiyah Gusti. Ku mukjizat, karomah, sareng bukti-bukti anu yakin, éta ngabuktikeun wartana. Enya, teu aya hiji pikiran gaib ogé dina haté anu nyanghareup ka Zat anu maparin pépéling di balik layar gaib; teu aya hiji ilham anu leres ogé anu ngajantenkeun ningali ka Zat anu maparin ilham; teu aya hiji kayakinan anu pasti ogé anu ngébréhkeun Sipat-Sipat Suci sareng Asmaul Husna Gusti dina wangun haqqul yaqin; teu aya hiji haté anu pinuh ku cahya ogé dina para nabi sareng wali anu nyaksian Cahya Gusti Wâjibul Wujûd ku ‘ainul yaqin; sarta teu aya hiji akal anu dicaangan ogé dina para asfiya sareng shiddiqin anu ngabenerkeun sareng ngabuktikeun tanda-tanda Ayana anu moal tiasa sanés sareng bukti-bukti Kaésaan Gusti Khâliq sadaya hal ku ‘ilmul yaqin, anu henteu nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés, Sipat-Sipat Suci Gusti, Kaésaan sareng Ahadiyah Gusti, sareng Asmaul Husna Gusti, sarta anu henteu miboga pituduh sareng tanda kana éta.
Utamana, teu aya hiji mukjizat anu caang ogé anu ngabenerkeun warta Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, anu mangrupa imam, pamingpin, sareng ringkesan sakabéh nabi, wali, asfiya, sareng shiddiqin; teu aya hiji hakékat anu luhur ogé anu némbongkeun kaleresanana; teu aya hiji ayat tauhid anu pasti ogé dina Al-Qur’an anu Bayan-Na mangrupa Mukjizat, anu mangrupa ringkesan tina ringkesan sakabéh kitab anu suci tur pinuh ku hakékat; sarta teu aya hiji pasualan anu suci ogé tina pasualan-pasualan iman, anu henteu nyaksian Ayana Gusti anu moal tiasa sanés, Sipat-Sipat Suci Gusti, Kaésaan sareng Ahadiyah Gusti, sareng Asma sareng Sipat Gusti, sarta anu henteu miboga pituduh sareng tanda kana éta.
Sakumaha sadaya ratusan rébu anu ngawartakeun kalayan leres éta, dumasar kana mukjizat, karomah, sareng dalilna, nyaksian Ayana sareng Katunggalan Gusti; kitu deui ku ijmak sareng kasapukan, maranéhna ngumumkeun, ngawartakeun, sareng ngabuktikeun Darajat Kamulyaan Rububiyah Gusti anu lumangsung ti ngatur urusan-urusan gedé arsy anu agung anu ngawengku sagala hal, nepi ka terang, ngadangu, sareng ngatur pikiran, kahayang, sareng doa haté anu kacida nyumputna tur leutikna; sarta Darajat Kaagungan Kakawasaan Gusti, anu ngawujudkeun rupa-rupa barang anu henteu aya watesna sakaligus di payuneun panon urang, tanpa hiji lampah ngahalangan lampah séjén, hiji padamelan ngahalangan padamelan séjén, sarta anu midamel hal anu panggedéna kalayan sagampang hiji laleur anu pangalitna. Sakumaha maranéhna ngawartakeun Legana Rohmat Gusti anu henteu aya watesna, anu ngajantenkeun jagat raya ieu ibarat karaton anu sampurna pikeun mahluk anu boga roh, utamana manusa; anu nyayagikeun sawarga sareng kabagjaan langgeng pikeun jin sareng manusa; anu henteu mopohokeun mahluk hirup anu pangalitna; sarta anu ngurus supaya haté anu pangteu mampuhna ngarasa wareg tur dihormat; sareng Jembar Pangawasaan Gusti anu henteu aya tungtungna, anu ngajantenkeun sakabéh rupa mahluk, ti zarah nepi ka planét, taat kana Paréntah-Paréntah Gusti, sarta nundukkeun sareng maparin pancén ka éta, tuluy ngabuktikeun ku mukjizat sareng dalilna; kitu deui ku ijmak sareng kasapukan, maranéhna nyaksian, nuduhkeun, sareng némbongkeun yén Élmu Gusti ngawengku sagala hal: Élmu anu ngajantenkeun jagat raya ibarat hiji kitab gedé anu eusina risalah-risalah saloba bagian-bagianna; anu nyatet sareng nyerat sakabéh lalampahan sakabéh mahluk dina Imam Mubîn sareng Kitab Mubîn, anu mangrupa buku catetan Lauh Mahfuz; sarta anu ngajantenkeun daptar sareng program sakabéh tangkal diserat dina sakabéh siki, sareng riwayat hirup nu kagunganana diserat tanpa kasalahan, kalayan tartib, dina sakabéh daya ingetan dina sirah mahluk anu boga kasadaran. Maranéhna ogé nyaksian, nuduhkeun, sareng némbongkeun yén Hikmah Suci Gusti nyakup unggal hal: Hikmah anu masang loba hikmah dina unggal mahluk; malah anu ngajantenkeun unggal tangkal ngahasilkeun hasil saloba buahna; anu ngudag kasaéan dina unggal mahluk hirup saloba anggota awakna, malah bagian-bagian sareng sél-sélna; malah bari maparin loba pancén kana létah manusa, ogé ngabekelan éta ku timbangan-timbangan leutik pikeun ngarasakeun, saloba rasa kadaharan. Ogé maranéhna nyaksian, nuduhkeun, sareng némbongkeun yén Tajalli Asma-Asma Jalâl sareng Jamâl Gusti, anu conto-contona katingali di dunya ieu, bakal terus lumangsung salalanggengna dina cara anu langkung caang; yén Paparin-Paparin Gusti, anu conto-contona disaksian di alam anu fana ieu, bakal terus lumangsung tur tetep di tempat kabagjaan dina cara anu langkung ngagenclang; sarta yén jalma-jalma anu sono, anu ningali éta di dunya ieu, di alam langgeng ogé bakal jadi batur sareng tetep babarengan sareng éta. Ogé, dumasar kana ratusan mukjizat anu caang sareng ayat anu pasti, kalayan Rosul anu Mulya, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, sareng Al-Qur’an Al-Hakîm minangka anu pangheulana, sakabéh nabi anu miboga roh anu pinuh ku cahya, para wali anu jadi kutub haté anu pinuh ku cahya, sareng para asfiya anu miboga akal anu dicaangan, dumasar kana Jangji sareng Ancaman Gusti anu sababaraha kali Gusti dawuhkeun dina sakabéh suhuf sareng kitab suci, sarta kalayan ngandelkeun Sipat-Sipat sareng Urusan Suci Gusti, saperti Kakawasaan, Rohmat, Pangreksa, Hikmah, Jalâl, sareng Jamâl Gusti, sareng Kamulyaan Jalâl Gusti sareng Karajaan Rububiyah Gusti, ku paningal batin, nyaksian langsung, sareng kayakinan ‘ilmul yaqin, ngawartakeun kabagjaan langgeng ka jin sareng manusa. Éta ogé ngawartakeun sareng ngumumkeun ayana naraka pikeun jalma-jalma anu sasat, sarta iman sareng nyaksian éta.
Duh Gusti Qadîr Nu Hakîm! Duh Gusti Rahmân Nu Rahîm! Duh Gusti Nu Satia Kana Jangji Nu Karîm! Duh Gusti Qahhâr Dzul-Jalâl, Nu Kagungan kamulyaan, kaagungan, sareng jalâl!
Gusti saratus rébu darajat Maha Suci, sareng henteu aya watesna darajat Gusti Maha Beresih sareng Maha Luhur tina ngabenerkeun jalma-jalma anu sasat sareng kafir dina mungkir hasyr: Ku ngalawan kanyataan sakitu seueur Sobat Gusti anu satia, sakitu seueur Jangji Gusti, sareng sakitu seueur Sipat sareng Urusan Gusti; ku nampik sarat-sarat pasti Karajaan Rububiyah Gusti, sareng doa sareng paménta anu henteu aya watesna tina abdi-abdi Gusti anu ditampi anu henteu aya watesna, anu dipikanyaah ku Gusti sarta anu ku ngabenerkeun sareng taat ka Gusti ogé ngajantenkeun diri dipikanyaah ku Gusti; jalma-jalma anu ku kufur, ngalawan, sareng mungkir Jangji Gusti éta ngaganggu Kaagungan Kamulyaan Gusti, ngarampa Kamulyaan Jalâl Gusti, nyabak Martabat Kailahian Gusti, sarta nyusahkeun Welas Asih Rububiyah Gusti!
Abdi nyucikeun Kaadilan, Kaéndahan, sareng Rohmat Gusti anu henteu aya tungtungna tina kazaliman sareng kagoréngan anu henteu aya tungtungna anu saperti kitu! Abdi hoyong ngedalkeun ayat ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَ ﺗَﻌَﺎﻟٰﻰ ﻋَﻤَّﺎ ﻳَﻘُﻮﻟُﻮﻥَ ﻋُﻠُﻮًّﺍ ﻛَﺒ۪ﻴﺮًﺍ saloba sakabéh zarah awak abdi! Malah utusan-utusan Gusti anu satia sareng anu ngumumkeun Karajaan Gusti kalayan leres éta — dina wangun haqqul yaqin, ‘ainul yaqin, sareng ‘ilmul yaqin — nyaksian, némbongkeun, sareng ngawartakeun Harta Karun Rohmat Gusti di aherat, harta simpenan Paparin Gusti di alam anu langgeng, sareng Tajalli anu luar biasa éndah tina Asma-Asma Éndah Gusti anu mucunghul kalayan sampurna di tempat kabagjaan. Kalayan iman yén hakékat hasyr anu panggedéna ieu mangrupa hiji sorot cahya anu panggedéna tina Asma Gusti Haqq, anu jadi tempat mulang, panonpoé, sareng Nu Ngajaga sakabéh hakékat, maranéhna méré pangajaran ka abdi-abdi Gusti.
Duh Gusti Nu Miara para nabi sareng shiddiqin!
Sakabéh éta, di jero Kagungan Gusti, ku Paréntah sareng Kakawasaan Gusti, ku Kersa sareng Pangriksa Gusti, ku Élmu sareng Hikmah Gusti, ditundukkeun tur dipasihan pancén. Ku nyucikeun Gusti, takbir, hamd, sareng tahlil, maranéhna parantos némbongkeun bal bumi ibarat tempat dzikir anu kacida gedéna, sarta jagat raya ieu ibarat masjid anu panggedéna.
Duh Gusti abdi, sareng Duh Gusti Nu Miara langit-langit sareng bumi-bumi! Duh Gusti Khâliq abdi, sareng Duh Gusti Khâliq sadaya hal!
Demi Kakawasaan, Kersa, Hikmah, Pangawasaan, sareng Rohmat Gusti, anu nundukkeun langit sareng béntang-béntangna, bumi sareng pangeusina, sarta sakabéh mahluk sareng sakabéh kaayaanana, mugia Gusti nundukkeun nafsu abdi pikeun abdi! Sareng mugia Gusti nundukkeun anu abdi pikahoyong pikeun abdi! Pikeun ngalayanan Al-Qur’an sareng iman, mugia Gusti nundukkeun haté manusa ka Risale-i Nur! Sareng mugia Gusti maparin ka abdi sareng dulur-dulur abdi iman anu sampurna sareng ahir hirup anu saé. Sakumaha Gusti parantos nundukkeun sagara pikeun Nabi Musa, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna; seuneu pikeun Nabi Ibrahim, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna; gunung sareng beusi pikeun Nabi Dawud, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna; jin sareng manusa pikeun Nabi Sulaiman, mugia salam dilimpahkeun ka anjeunna; sareng panonpoé sareng bulan pikeun Nabi Muhammad, solawat sareng salam mugia dilimpahkeun ka anjeunna, mugia Gusti nundukkeun haté sareng akal ka Risale-i Nur! Sareng mugia Gusti ngajaga abdi sareng murid-murid Risale-i Nur tina kagoréngan nafsu sareng sétan, tina siksa kubur sareng seuneu naraka, sarta ngajantenkeun bagja di sawarga Firdaus, amin, amin, amin! ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﻭَ ﺍٰﺧِﺮُ ﺩَﻋْﻮٰﻳﻬُﻢْ ﺍَﻥِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ
Lamun abdi parantos ngalakukeun kalepatan dina ngasongkeun pangajaran abdi anu abdi tampi tina Al-Qur’an sareng Cevşenü’l-Kebir, anu mangrupa munajat Nabi, ka Hadirat Gusti Nu Miara Nu Rahîm minangka hiji ibadah tafakur, pikeun dihampura kalepatan abdi, ku ngajantenkeun Al-Qur’an sareng Cevşenü’l-Kebir minangka anu méré syafaat, abdi neneda panghampura abdi tina Rohmat-Na.