HAREPAN KAOPAT BELAS

HAREPAN KAOPAT BELAS

Ringkesan awal Âyet-i Nuriye-i Hasbiye, anu janten Şuâ Kaopat, nyarios: dina hiji waktos, ku margi jalma-jalma anu ngudag dunya misahkeun abdi tina sadayana, abdi katarajang lima jinis asing. Ku lalawora anu asalna tina kasusah, tanpa ningali cahya-cahya Risale-i Nur anu maparin panglipur sareng pitulung, abdi langsung ningali haté abdi sareng milarian roh abdi. Abdi ningali yén kanyaah anu kacida kuatna kana tetep langgeng, kanyaah anu kuat kana wujud, kangen anu agung kana hirup, teu mampuh anu teu aya watesna sareng malarat anu teu aya tungtungna ngawasaan abdi. Padahal sirna anu pikasieuneun mareuman tetep langgeng éta. Dina kaayaan abdi éta, saperti ucapan panyair anu haténa kaduruk, abdi nyarios: Haté hoyong langgengna, Alloh hoyong sirnana karajaan badan abdi,

Abdi katarajang panyakit anu teu aya ubarna, aduh, Luqman ogé henteu terang.

Abdi tungkul kalayan putus asa. Ujug-ujug ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sumping ngabantosan abdi, nyarios, “Maca abdi kalayan taliti!” Abdi ogé maca éta lima ratus kali sapoé. Beuki maca, sanés ngan ku ilmul yaqin, nanging ku ainul yaqin, salapan darajat hasbiyah tina cahyana anu kacida ajénna kabuka pikeun abdi. Darajat Cahya Hasbiyah Kahiji: kanyaah abdi kana tetep langgeng sanés ka tetep langgengna abdi sorangan. Nanging, ku margi dina hakékat abdi aya kalangkang hiji tajalli hiji Asma Zat Dzul-Kamâl sareng Dzul-Jalâl, Anu kagungan sampurna anu mutlak sareng anu ku Diri-Na nyalira dipikacinta tanpa sabab, kanyaah fitri dina fitrah abdi, anu diarahkeun kana ayana, sampurnana sareng tetep langgengna Gusti Nu Maha Sampurna Mutlak éta, lantaran lalawora parantos salah jalan, napel kana kalangkang sareng mikacinta tetep langgengna eunteung. ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sumping, ngangkat hordéng. Abdi ningali, ngaraos sareng ku haqqul yaqin ngarasakeun yén kanikmatan sareng bagja tetep langgengna abdi aya persis, sareng ku cara anu langkung sampurna, dina ngabenerkeun, iman sareng kayakinan abdi yén Gusti Bâqî Dzul-Kamâl tetep langgeng sareng janten Gusti Rabb sareng Ilah abdi. Dalil-dalilna dijelaskeun dina Risale-i Hasbiye ku dua belas sora batin sareng kasadaran iman anu kacida jero sareng talitina, anu ngajadikeun jalma anu sénsitip héran. Darajat Cahya Hasbiyah Kadua: babarengan sareng teu mampuh anu teu aya watesna dina fitrah abdi, di tengah mangsa sepuh, jauh ti lembur, nyorangan sareng dipisahkeun tina sadayana, nalika jalma-jalma anu ngudag dunya nyerang abdi ku tipu daya sareng mata-matana, abdi nyarios ka haté abdi, “Pasukan-pasukan nyerang hiji jalma anu pananganana dibeungkeut, lemah sareng gering. Naha henteu aya tempat ngandelkeun pikeun abdi?” Teras abdi nyuhunkeun pitulung ka ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Ayat éta ngabéjakeun ka abdi: Ku dokumén beungkeutan iman, anjeun ngabeungkeutkeun diri ka Gusti Qadîr Mutlak, Sultan sapertos kieu: unggal usum semi di beungeut bumi, salian ti maparin sadaya pakakas pasukan tutuwuhan sareng sasatoan anu diwangun ku opat ratus rébu bangsa kalayan katartiban anu sampurna, Mantenna nyimpen sadaya bekel pasukan sasatoan anu agung, utamana manusa, sanés sapertos sari daging, gula sareng kadaharan sanés anu kapendak ku manusa beradab dina mangsa anyar, nanging dina sari Gusti Rahmân anu disebut siki sareng binih, anu saratus darajat langkung sampurna tibatan sari-sari peradaban éta sareng tina unggal jinis sadaya kadaharan. Mantenna ogé ngabungkus sari-sari éta dina rumus takdir ngeunaan masak sareng ngembangna, teras nempatkeun sareng nitipkeunana dina peti-peti alit pikeun dijaga. Diciptakeunna peti-peti éta tina pabrik “kaf-nun” anu aya dina paréntah “Kun” sakitu gancang, gampang sareng seueur dugi ka Al-Qur'an nyarios, “Gusti Khâliq maréntahkeun, teras éta aya.” Ku margi ku dokumén beungkeutan iman anjeun tiasa mendakan tempat ngandelkeun sapertos kitu, anjeun tiasa ngandelkeun kakuatan sareng kudrat anu teu aya watesna. Unggal nampi ieu palajaran tina ayat éta, abdi ogé mendakan kakuatan rohani sapertos kieu: bari ngaraos kamampuh iman anu tiasa nangtang sanés ngan musuh-musuh abdi ayeuna, nanging dunya, kalayan sadaya roh abdi abdi nyarios ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ. Darajat Cahya Hasbiyah Katilu: nalika iman ngajarkeun yén, ku tekanan jauh ti lembur, kasakit sareng dizalimi, abdi mendakan beungkeutan abdi ka dunya parantos putus, sareng yén abdi dicalonkeun kana bagja anu terus langgeng dina dunya anu salawasna sareng nagri anu langgeng, abdi ninggalkeun “Aduh, aduh!” anu ngalirkeun kangen, teras nyarios “Oh, oh!” anu némbongkeun rasa bungah sareng lega. Nanging, nalika abdi mikir yén ngawujudna cita-cita, tujuan roh sareng hasil fitrah ieu ngan ukur tiasa ku kudrat Gusti Qadîr Mutlak anu teu aya watesna sareng ku pitulung sareng pentingna anu teu aya tungtungna anu dipaparinkeun ka manusa — Gusti anu uninga sareng nyatet sadaya gerak, eureun, kaayaan sareng amal sadaya mahluk-Na, boh ucapan boh lampah, anu ngajadikeun umat manusa anu alit sareng sagemblengna teu mampuh ieu sahabat sareng jalma anu diajak nyarios ku Mantenna, sareng anu maparin kalungguhan saluhureun sadaya mahluk — abdi nyuhunkeun katerangan anu maparin mekarkeun iman sareng nenangkeun haté dina dua poko ieu, nyaéta lampah kudrat sapertos kitu sareng pentingna anu sajati tina manusa anu sacara lahiriah henteu penting ieu. Abdi nyuhunkeun pitulung deui ka ayat éta. Éta maréntahkeun, “Dina ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ, perhatikeun ﻧَﺎ, teras dangukeun saha waé anu babarengan sareng anjeun, ku basa kaayaan sareng ku basa ucapan, nyarios ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ!” Ujug-ujug abdi ningali yén manuk-manuk anu teu aya watesna sareng laleur, anu sapertos manuk alit, sasatoan anu teu kaétang, tutuwuhan anu teu aya tungtungna sareng tangkal-tangkal anu teu aya watesna ogé, sapertos abdi, ku basa kaayaan ngémutan harti ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ sareng ngingetan éta ka sadayana. Abdi ngartos yén aranjeunna ngagaduhan Pangurus anu ngajamin sadaya sarat kahirupanana. Tina endog anu silih sarua sareng bahanna sami, tina tétés anu sapertos silih sarua, tina siki anu sapertos sami sareng tina binih anu silih nyarupaan, Mantenna nyiptakeun sareng ngadamel saratus rébu jinis manuk, saratus rébu rupa sasatoan, saratus rébu jinis tutuwuhan sareng saratus rébu golongan tangkal, tanpa salah, tanpa kakurangan, tanpa pacampur, kalayan dihias, ditimbang, tartib, silih béda sareng tiasa dibédakeun, di payuneun panon urang, utamana unggal usum semi, kacida seueur, gampang sareng dina wengkuan anu lega. Dina agungna sareng megahna kudrat anu sapertos kitu, ku dijieun babarengan, silih sarua, silih lebet sareng dina hiji cara, Mantenna mintonkeun wahdah sareng ahadiyah-Na ka urang. Éta ogé ngabéjakeun yén campur tangan sareng milu kana hiji lampah pangriksa Gusti sareng pangaturan dina nyiptakeun, anu mintonkeun mujijat anu teu aya watesna sapertos kitu, mustahil. Jalma anu, sapertos unggal mukmin, hoyong ngartos identitas pribadi sareng hakékat kamanusaan abdi, sareng hoyong janten sapertos abdi, mangga ningali katerangan “abdi”, nyaéta diri abdi, anu aya dina ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ, dina kumpulan ﻧَﺎ. Naon sabenerna wujud abdi — sapertos wujud unggal mukmin — anu katingal teu penting, hina sareng miskin; naon hirup; naon kamanusaan; naon Islam; naon iman anu ditalungtik; naon makrifat ka Alloh; sareng kumaha kanyaah kedah aya? Mangga ngartos sareng nyandak palajaranana! Darajat Cahya Hasbiyah Kaopat: dina hiji waktos, gangguan anu ngaguncangkeun wujud abdi, sapertos mangsa sepuh, jauh ti lembur, kasakit sareng éléh, patepang sareng hiji mangsa lalawora abdi. Nalika éta maparin hariwang anu nyeri, yén wujud abdi, anu kacida ku abdi dipatalikeun sareng dipikaresep, malah wujud mahluk-mahluk, “nuju angkat kana teu aya”, abdi nyuhunkeun pitulung deui ka Ayat Hasbiyah ieu. Éta nyarios, “Perhatikeun harti abdi sareng tingali ku taropong iman!” Abdi ogé ningali sareng ku panon iman ningali: wujud abdi anu sakadar zarah ieu, sapertos wujud unggal mukmin, mangrupakeun eunteung hiji wujud anu teu aya watesna; jalan pikeun kénging wujud-wujud anu teu aya watesna ku ngajembar anu teu aya tungtungna; sareng hiji kecap hikmah anu ngahasilkeun seueur wujud anu langgeng sareng langkung ajén tibatan dirina salaku buah. Ku ilmul yaqin, abdi terang yén tina jihat beungkeutanana, hirupna sakedapan ajénna saimbang sareng wujud anu langgeng salawasna. Margi, ku kasadaran iman, ku ngartos yén wujud abdi ieu mangrupikeun karya, seni sareng tajalli Gusti Wâjibul Wujûd, abdi salamet tina sangkaan-sangkaan anu pikasieuneun, papisah anu teu aya watesna sareng nyeri tina pisah sareng papisah anu teu aya watesna. Abdi terang yén aya patepang anu terus langgeng dina papisah anu samentawis sareng sadaya mahluk anu ku abdi dipikacinta, anu ku abdi didamel hubungan ngaliwatan beungkeutan duduluran sajumlah lampah sareng Asma-Asma Ilahi anu patali sareng mahluk-mahluk, utamana mahluk hirup. Ku iman sareng beungkeutan dina iman, wujud abdi ieu ogé, sapertos unggal mukmin, kénging cahya-cahya wujud anu teu aya watesna tanpa papisah. Sanaos dirina angkat, ku margi éta sadayana tetep aya di tukangeunana, éta bungah saolah-olah dirina tetep. Ringkesna: maot sanés papisah, nanging patepang, pindah tempat sareng ngahasilkeun pucuk tina hiji buah anu langgeng. Darajat Cahya Hasbiyah Kalima: dina hiji waktos deui, kahirupan abdi diguncangkeun ku sarat-sarat anu kacida beuratna sareng ngarahkeun paningal abdi anu taliti kana umur sareng hirup. Abdi ningali: umur abdi angkat bari lumpat, parantos ngadeukeutan aherat. Hirup abdi ogé, dina tekanan, mimiti pareum. Padahal, abdi mikir kalayan nyeri yén tugas-tugas kahirupan anu penting, kaunggulan anu agung sareng mangpaat anu ajén, anu dijelaskeun dina risalah ngeunaan Asma Hayy, pantes hirup panjang, sanés gancang pareum sapertos kitu. Abdi nyuhunkeun pitulung deui ka ayat ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ, anu janten guru abdi. Éta nyarios, “Tingali hirup dumasar kana Gusti Hayy Qayyûm, Anu maparin hirup ka anjeun!” Abdi ogé ningali: upami hirup abdi ningali ka abdi sajumlah hiji, éta ningali ka Zat Hayy Qayyûm sajumlah saratus; upami hasilna anu patali sareng abdi hiji, anu patali sareng Gusti Khâliq abdi sarébu. Ku kituna, hirup sakedapan dina wengkuan anu diridai Alloh cekap; henteu peryogi waktos anu panjang. Hakékat ieu dijelaskeun ku opat pasualan. Jalma-jalma anu henteu maot atanapi anu hoyong hirup kedah milarian sareng mendakan hakékat hirup, bebeneranana sareng hak-hakna anu sajati dina opat pasualan éta, teras hirup!.. Ringkesna kieu: salami hirup ningali ka Zat Hayy Qayyûm sareng iman ogé jadi hirup sareng roh pikeun kahirupan, éta kénging tetep langgeng, ogé ngahasilkeun buah-buah anu langgeng, sareng naék sakitu luhurna dugi ka nampi tajalli salawasna; pondok sareng panjangna umur henteu dipaliré deui. Darajat Cahya Hasbiyah Kagenep: dina hiji waktos, di tengah kajadian-kajadian ahir jaman anu ngabéjakeun runtuhna dunya nalika papisah umum, mangsa sepuh ngingetan papisah husus abdi. Dina tungtung umur abdi, kalayan rasa sénsitip anu luar biasa, rasa fitri mikacinta kaéndahan, cinta kana éndah sareng kataji kana sampurna dina diri abdi kabuka. Dina waktos éta, ku kasadaran sareng kasedih anu luar biasa, abdi ningali sirna sareng musna, anu terus ngaruksak, sarta maot sareng teu aya, anu terus misahkeun, ku cara anu pikasieuneun ngaruksak dunya anu éndah sareng mahluk-mahluk anu éndah ieu, ngarobekna sareng ngaruksak kaéndahanana. Nalika kanyaah majazi dina fitrah abdi kuat ngagolak sareng ngalawan ieu kaayaan, pikeun mendakan jalan panglipur, abdi nyuhunkeun pitulung deui ka Ayat Hasbiyah ieu. Éta nyarios, “Maca abdi sareng tingali harti abdi kalayan taliti!” Abdi ogé lebet kana observatorium ayat ﺍَﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭُ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضِ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ dina Surah Nur. Ku taropong iman abdi ningali lapisan-lapisan Ayat Hasbiyah ieu anu pangjauhna, sareng ku mikroskop kasadaran iman ningali rusiah-rusiahna anu panglemesna; abdi ningali: sakumaha eunteung, kaca, hal-hal anu tembus pandang, malah gelembung, mintonkeun kaéndahan cahya panonpoé anu nyumput sareng rupa-rupa, sareng rupa-rupa kaéndahan tujuh warna cahya éta anu disebut tujuh warna; ku diénggalkeun, gerak, kamampuhna anu béda-béda sareng peupeusna, éta ngénggalkeun kaéndahan-kaéndahan éta. Ku peupeusna, éta mintonkeun kalayan éndah kaéndahan anu nyumput tina panonpoé, cahyana sareng tujuh warnana. Persis kitu ogé, pikeun janten eunteung kaéndahan suci Gusti Jamîl Dzul-Jalâl, Anu janten Panonpoé azali sareng salawasna, sareng kaéndahan salawasna Asma-Asma-Na anu saé sareng teu aya tungtungna, sarta pikeun ngénggalkeun tajalli-tajalli-Na, karya-karya anu éndah, mahluk-mahluk anu amis sareng anu aya anu pinuh kaéndahan ieu terus-terusan datang sareng angkat tanpa eureun. Seueur dalil anu kuat, anu mintonkeun yén kaéndahan sareng éndah anu némbongan dina dirina sanés kagunganana sorangan, nanging isyarat, tanda, kilatan cahya sareng tajalli hiji kaéndahan salawasna sareng suci anu hoyong némbongan, sareng hiji éndah anu abstrak sareng beresih tina kakurangan, anu terus némbongkeun tajalli sareng hoyong katingal, parantos dijelaskeun kalayan rinci dina Risale-i Nur. Bahasan dimimitian ku nyarios yén di dieu tilu tina dalil-dalil éta parantos disebatkeun sacara ringkes sareng ku cara anu kacida bisa ditampina ku akal. Unggal jalma anu kagungan rasa anu séhat anu ningali risalah ieu, salian ti héran sareng ngamangpaatkeunana sorangan, ogé nganggap kedah ngusahakeun sangkan jalma sanés ngamangpaatkeunana. Utamana dina dalil anu kadua, lima poko dijelaskeun. Jalma anu akalna henteu ruksak sareng haténa henteu goréng tangtos bakal nyarios, “Mâsyâ Alloh, fatabârakallâh,” kalayan ngahargaan, ngaku saé sareng satuju; anjeunna bakal ngartos sareng ngabenerkeun yén éta mangrupikeun mujijat anu luar biasa, anu bakal ngangkat wujudna anu katingal miskin sareng hina.

Harepan Kalima Belas

{(Catetan handap): Ku margi mangsa nyusun Nur parantos réngsé tilu taun sateuacanna, Harepan Kalima Belas ieu diserat pikeun janten sumber pikeun ngalengkepan — nyusun — İhtiyarlar Lem'ası engké ku saurang murid Nur.} Dina hiji waktos, abdi diparéntahkeun cicing di Emirdağı sareng nyalira di hiji tempat, ampir dina panjara nyorangan. Ku pangawasan sareng pangawasa anu kacida beuratna pikeun abdi, aranjeunna nyiksa abdi dugi ka abdi bosen hirup sareng hanjakal parantos kaluar tina panjara. Kalayan roh sareng jiwa abdi, abdi hoyong Panjara Denizli sareng hoyong lebet kana kubur. Nalika abdi mutuskeun badé lebet kana panjara atanapi kubur, ku nyarios, “Panjara sareng kubur langkung dipikaresep tibatan hirup sapertos kieu,” pitulung Ilahi sumping ngabantosan. Mantenna maparin mesin nyalin anu nembé muncul kana panangan murid-murid Medresetü'z-Zehra, anu kalamna sapertos mesin nyalin. Ujug-ujug, tina unggal kumpulan Nur anu ajén, lima ratus salinan ngawujud ku hiji kalam. Mimiti sumebarna éta ngajadikeun abdi mikacinta kahirupan anu sesek éta sareng ngajadikeun abdi nyarios, “Sukur tanpa wates.” Sababaraha waktos ti harita, musuh-musuh rasiah Risale-i Nur henteu tiasa nahan sumebarna Nur. Aranjeunna nyurung pamaréntah ngalawan urang. Hirup mimiti beurat deui pikeun abdi. Ujug-ujug pitulung Gusti Rabb némbongan. Pajabat anu patali, anu pangperyogina kana Nur, ku tugasna, mariksa risalah-risalah Nur anu dirampas kalayan kacida panasaran sareng talitina. Nanging, Nur ngajadikeun haténa ngadukung éta. Ku aranjeunna mimiti ngahargaan ngagentos ngritik, rohangan palajaran Nur kacida ngajembaranana; éta masihan mangpaat saratus darajat langkung gedé tibatan karugian jasmani urang sareng ngajadikeun panik urang anu sesek saolah-olah teu aya. Teras musuh-musuh rasiah anu munafik ngarahkeun perhatian pamaréntah kana pribadi abdi. Aranjeunna ngingetan kahirupan pulitik abdi baheula. Aranjeunna ngajadikeun boh pangadilan, boh Dinas Atikan, boh aparat kaamanan, boh Kamentrian Urusan Jero Nagri kagungan sangkaan-sangkaan. Ku arus partéy-partéy sareng hasutan anarkis dina hordéng komunis, sangkaan-sangkaan éta ngagedéan. Aranjeunna mimiti neken sareng nahan urang, sareng ngarampas risalah anu aya dina pananganana. Kagiatan murid-murid Nur eureun. Kalayan pamikiran ngaruksak pribadi abdi, sabagian pajabat resmi masihan tuduhan anu moal dipercaya ku sasaha. Aranjeunna ngusahakeun nyebarkeun fitnah anu kacida anéhna, nanging henteu tiasa ngajadikeun sasaha percaya. Teras, ku alesan anu kacida lemahna, dina dinten-dinten anu pangtiisna dina puncak usum tiris, aranjeunna nahan abdi, teras ngurung abdi sagemblengna dipisahkeun tina sasaha dina barak anu ageung sareng kacida tiisna, tanpa kompor salami dua dinten. Di kamar alit abdi, sanajan sababaraha kali sapoé abdi ngahurungkeun kompor sareng seuneu terus aya dina wadah bara abdi, ku lemah sareng kasakit, abdi ngan tiasa nahan kalayan hésé. Ayeuna, nalika ngageliat dina kaayaan ieu, ku ngagigil lantaran tiis, kasusah anu pikasieuneun sareng ambek, ku hiji pitulung Ilahi hiji hakékat kabuka dina haté abdi. Roh abdi dipaparin panginget sacara rohani: “Anjeun parantos masihan nami Medrese-i Yusufiye ka panjara. Di Denizli, hasil-hasil sapertos rasa lega, kauntungan rohani, ngamangpaatkeun Nur ku para tahanan di dinya, sareng sumebarna Nur dina lingkup anu ageung, anu sarébu darajat langkung gedé tibatan kasusah aranjeun, ngajadikeun aranjeun sukur rébuan kali ngagentos ngangluh; ngajadikeun unggal jam panjara sareng kasusah aranjeun saimbang sareng sapuluh jam ibadah, sareng ngajadikeun jam-jam anu bakal sirna éta tetep langgeng. Insya Alloh, ngamangpaatkeun Nur sareng mendakan panglipur ku jalma-jalma anu katarajang musibah dina Medrese-i Yusufiye Katilu ieu bakal ngahaneutan kasusah anjeun anu tiis sareng beurat ieu, sareng ngarobihna janten kabungahan. Jalma-jalma anu ku anjeun dipikaambek, upami aranjeunna katipu, aranjeunna ngalakukeun zalim ka anjeun tanpa terang. Aranjeunna henteu pantes dipikaambek. Upami kalayan terang, niat goréng sareng pikeun kasasaran aranjeunna nganyenyeri sareng nyiksa anjeun, dina waktos anu kacida caketna, ku maot anu jadi hukuman pati salawasna, aranjeunna bakal lebet kana panjara nyorangan kubur sareng terus nandangan azab anu sesek. Lantaran zalim aranjeunna, anjeun kénging pahala, ngajadikeun jam-jam anjeun anu bakal sirna tetep langgeng, kanikmatan rohani sareng ngalaksanakeun tugas kaélmuan sareng agama kalayan ihlas!” Abdi ogé nyarios, “Alhamdulillah,” kalayan sadaya kakuatan abdi. Ku rasa kamanusaan abdi karunya ka jalma-jalma zalim éta. Abdi ngadoa, “Yâ Gusti Rabb! Lereskeun aranjeunna!” Dina kajadian anyar ieu, sakumaha diserat ku abdi dina katerangan ka Kamentrian Urusan Jero Nagri, éta ngalanggar hukum dina sapuluh jihat; jalma-jalma zalim anu ngalanggar hukum kalayan nami hukum éta — sapertos aranjeunna nyalira anu sabenerna salah — milarian alesan sapertos kitu. Ku fitnah sareng carita jieunan anu bakal ngajadikeun anu ngadangu seuri sareng jalma anu mikacinta bebeneran ceurik, aranjeunna mintonkeun ka jalma anu adil yén aranjeunna henteu mendakan jalan tina jihat hukum sareng hak pikeun ngaganggu Risale-i Nur sareng murid-muridna, teras méngpar kana kagéloan. Di antarana: pajabat anu ngintip urang salami sabulan, ku margi henteu mendakan nanaon pikeun alesan, nyerat catetan yén, “Palayan Said parantos mésér rakı ti hiji toko sareng mawana ka anjeunna.” Aranjeunna henteu mendakan sasaha pikeun nandatanganan catetan éta. Teras aranjeunna nangkep hiji jalma anu liar sareng mabok, sareng kalayan ngancam nyarios, “Hayu, tandatangan ieu!” Anjeunna nyarios, “Tobat, tobat! Saha anu tiasa nandatanganan bohong anu anéh ieu?” Anjeunna maksa aranjeunna ngarobek catetan éta. Conto anu kadua: hiji jalma anu henteu dipikawanoh ku abdi, sareng dugi ka ayeuna ogé teu dipikawanoh, parantos masihan kudana pikeun abdi ngalanglang. Ku margi teu damang, pikeun ngambekan hawa seger, dina kalolobaan dinten usum panas, abdi ngalanglang salami hiji atanapi dua jam. Abdi parantos janji maparin buku saajén lima puluh lira ka anu kagungan kuda sareng kareta éta, sangkan aturan abdi henteu ruksak sareng abdi henteu ngagaduhan hutang budi. Naha dina ieu urusan aya kamungkinan karugian nanaon? Padahal, boh gubernur, boh pajabat pangadilan, boh aparat sareng pulisi, lima puluh kali naroskeun ka urang, “Éta kuda kagungan saha?” Saolah-olah éta kajadian pulitik anu ageung sareng kajadian anu patali sareng katartiban umum. Malah, pikeun ngeureunkeun patarosan anu teu aya hartina ieu, dua jalma kalayan sumanget ngabantosan, nu hiji nyarios, “Kuda éta kagungan abdi,” nu sanésna, “Kareta éta kagungan abdi.” Ku sabab éta, duanana ditahan sareng abdi. Ku ngabandingkeun kana conto-conto ieu, urang janten panongton seueur kaulinan budak sareng ceurik bari seuri, teras ngartos: jalma-jalma anu ngaganggu Risale-i Nur sareng murid-muridna jadi bahan seuri. Hiji paguneman anu lemes tina conto-conto éta: ku margi dina surat panahanan abdi ditulis yén sababna nyaéta kajahatan ngaganggu kaamanan, sateuacan abdi ningali catetan éta, abdi nyarios ka jaksa, “Wengi kamari abdi ngagibah anjeun.” Ka hiji pulisi anu ngajadikeun abdi nyarios pikeun Kepala Kaamanan, abdi nyarios, “Upami abdi henteu parantos ngalayanan kaamanan umum di nagri ieu saimbang sareng sarébu jaksa sareng sarébu kepala kaamanan — tilu kali — mugia Alloh ngancurkeun abdi!” Teras, dina waktos ieu, dina tiis ieu, nalika abdi pangperyogina reureuh, henteu katarajang tiis sareng henteu mikiran dunya, timbul rasa kacida kuciwa sareng ambek ka jalma-jalma anu, ku cara anu mintonkeun niat goréng sareng ngahaja, nyurung abdi kana pangusiran, pamisahan, panahanan sareng tekanan anu ngaleuwihan daya tahan ieu. Hiji pitulung sumping ngabantosan. Sacara batin haté dipaparin panginget: Dina zalim anu leres-leres dilakukeun ku manusa ka anjeun, aya bagian anu ageung tina takdir Ilahi anu leres-leres adil, sareng aya rezeki anu bakal anjeun tuang di panjara ieu. Rezeki éta parantos nyeluk anjeun ka dieu. Éta kedah disanghareupan kalayan rida sareng pasrah. Hikmah sareng rohmat Gusti Rabb ogé ngagaduhan bagian anu ageung: nyaangan sareng maparin panglipur ka jalma-jalma di panjara ieu, sareng ngajadikeun aranjeun kénging pahala. Pikeun bagian ieu, kedah sukur rébuan kali dina kasabaran. Nafsu anjeun ogé ngagaduhan bagian dina ieu ku kakurangan anu henteu anjeun terang. Pikeun bagian éta, ku istigfar sareng tobat, anjeun kedah nyarios ka nafsu anjeun, “Anjeun parantos pantes kénging ieu tamparan!” Musuh-musuh rasiah ogé ngagaduhan bagian: ku tipu dayana, aranjeunna nipu sabagian pajabat anu polos sareng seueur sangkaan, teras nyurung aranjeunna kana zalim éta. Pikeun nyanghareupan ieu, tamparan rohani anu pikasieuneun anu ditimpakeun ku Risale-i Nur ka jalma-jalma munafik éta parantos sagemblengna ngabales pikeun anjeun. Éta cekap pikeun aranjeunna. Bagian anu pangtungtungna nyaéta pajabat-pajabat resmi anu leres-leres janten sarana. Pikeun bagian ieu, nalika aranjeunna ningali Nur kalayan niat ngritik, daék atanapi henteu, tangtos aranjeunna kénging mangpaat dina jihat iman. Demi mangpaat éta, ngahampura aranjeunna ku aturan ﻭَﺍﻟْﻜَﺎﻇِﻤ۪ﻴﻦَ ﺍﻟْﻐَﻴْﻆَ ﻭَﺍﻟْﻌَﺎﻓ۪ﻴﻦَ ﻋَﻦِ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ mangrupikeun kaluhuran budi. Tina panginget anu sajati ieu, kalayan lega sareng sukur anu sampurna, abdi mutuskeun cicing dina Medrese-i Yusufiye anyar ieu, malah ngalakukeun kasalahan anu teu ngabahayakeun, anu tiasa kénéhan hukuman ka abdi, pikeun ngabantosan jalma-jalma anu ngalawan abdi. Pikeun jalma sapertos abdi, anu umur tujuh puluh lima taun sareng teu ngagaduhan beungkeutan, anu tina tujuh puluh sahabat anu dipikacintana di dunya ngan lima anu kénéh hirup, sedengkeun tujuh puluh rébu salinan Nur, anu bakal ngalaksanakeun tugas Nurna, tetep sareng ngumbara kalayan bébas, sareng anu ngagaduhan sadérék sareng ahli waris anu bakal ngalaksanakeun khidmah iman ku rébuan létah ngagentos hiji létah, kubur saratus darajat langkung saé tibatan panjara ieu. Panjara ieu ogé saratus darajat langkung raoseun sareng langkung mangpaat tibatan kabébasan di luar anu aya dina pangawasa tanpa kabébasan. Margi di luar, ngagentos nandangan pangawasa ratusan pajabat anu patali nyalira, di panjara, babarengan sareng ratusan tahanan, anjeunna ngan kedah nandangan pangawasa anu hampang, dumasar kana kapentingan, ti hiji atanapi dua jalma sapertos diréktur sareng kepala sipir. Minangka gantina, di panjara anjeunna kénging perhatian sareng panglipur sapertos sadérék ti seueur rerencangan. Ku mikiran yén kanyaah Islam sareng fitrah kamanusaan, dina kaayaan ieu, welas asih ka para sepuh, teras ngarobih kasusah panjara janten rohmat, abdi rida kana panjara. Nalika abdi sumping ka pangadilan katilu ieu, ku margi lemah, sepuh sareng teu damang ngajadikeun abdi sesah nangtung, abdi calik dina korsi di luar lawang pangadilan. Ujug-ujug hiji hakim sumping, ambek sareng nyarios kalayan ngahina, “Naha anjeunna henteu ngantosan bari nangtung?” Abdi ogé, tina jihat sepuh, ambek kana henteu welas asih ieu. Ujug-ujug abdi ningali seueur umat Islam parantos ngumpul di sakuriling urang, ningali kalayan kanyaah, duduluran sareng welas asih anu sampurna; aranjeunna henteu tiasa dibubarkeun. Ujug-ujug “dua hakékat” dipaparin minangka panginget. Kahiji: musuh-musuh rasiah abdi sareng Nur parantos nipu sabagian pajabat resmi anu polos ku nyarios yén ku ngaruksak perhatian umum ka abdi — sanaos abdi henteu hoyong éta — sumebarna Nur bakal tiasa dihalangan. Kalayan pamikiran ngaruksak pribadi abdi dina paningal bangsa, aranjeunna nyurung pajabat-pajabat éta kana perlakuan anu ngahina sapertos kieu. Pikeun nyanghareupan ieu, pitulung Ilahi, salaku ihsan pikeun khidmah iman Nur, nyarios: minangka gaganti hinaan hiji jalma éta, tingali saratus jalma ieu! Ku ngahargaan khidmah aranjeun, kalayan kanyaah, karunya sareng perhatian, aranjeunna nyambut sareng nganteurkeun aranjeun. Malah dina dinten kadua, nalika abdi ngawaler patarosan jaksa di kantor pamariksa, kira-kira sarébu warga kalayan perhatian anu sampurna ngumpul di buruan pamaréntah, payuneun jandéla-jandéla pangadilan. Aranjeunna katingal saolah-olah ku kaayaanana ngungkabkeun ucapan ku basa kaayaan, “Ulah neken aranjeunna!” Pulisi henteu tiasa ngabubarkeun aranjeunna. Haté abdi dipaparin panginget: Warga ieu hoyong sareng sacara fitri milarian panglipur anu pinuh, cahya anu teu tiasa dipareum, iman anu kuat sareng warta bagja anu leres ngeunaan bagja anu langgeng, dina abad anu ngabahayakeun ieu. Ku margi aranjeunna parantos ngadangu yén anu dipilari aya dina risalah-risalah Nur, pikeun saeutik khidmah abdi kana iman, aranjeunna némbongkeun panghormatan ka pribadi abdi anu teu penting, jauh ngaleuwihan darajat abdi. Hakékat kadua: minangka gaganti perlakuan anu goréng ti jumlah jalma anu kawates, anu katipu sareng kalayan ngahina, pikeun ngahina urang sareng ngaruksak perhatian umum, dumasar kana sangkaan ngaganggu kaamanan, aya keprok anu pinuh pangajén ti jalma-jalma anu ngartos hakékat sareng generasi anu bakal sumping, anu teu aya watesna. Leres, pikeun nyanghareupan usaha anarkisme anu pikasieuneun pikeun ngaruksak kaamanan umum di handapeun hordéng komunis, Risale-i Nur sareng murid-muridna, ku kakuatan iman anu ditalungtik, ngeureunkeun sareng megatkeun karuksakan anu pikasieuneun éta di sakuliah lemah cai ieu. Aranjeunna ngusahakeun ngajamin kaamanan sareng katartiban, dugi ka tina murid-murid Nur anu kacida seueur sareng aya di sakuliah nagri, salami dua puluh taun ieu, tilu atanapi opat pangadilan anu patali sareng aparat kaamanan sapuluh propinsi henteu mendakan sareng henteu nyatet hiji kajadian ngaganggu kaamanan. Sabagian aparat anu adil di tilu propinsi parantos nyarios: “Murid-murid Nur mangrupikeun aparat kaamanan rohani. Aranjeunna ngabantosan urang ngajaga katartiban. Ku iman anu ditalungtik, aranjeunna nempatkeun pangjaga dina sirah unggal jalma anu maca Nur, sareng ngusahakeun ngajamin kaamanan.” Salah sahiji conto nyaéta Panjara Denizli. Ku lebetna Nur sareng Risalah Bubuahan, anu diserat pikeun para tahanan éta, ka dinya, dina tilu atanapi opat bulan langkung ti dua ratus tahanan kénging parobahan kaayaan anu luar biasa kana taat sareng saléh dina agama, dugi ka jalma anu parantos maéhan tilu atanapi opat jalma ngarasa henteu wani maéhan kutu kasur. Anjeunna mimiti jadi anggota anu sapinuhna welas asih, henteu ngabahayakeun sareng mangpaat pikeun lemah cai. Malah pajabat-pajabat resmi ningali ieu kaayaan kalayan héran sareng pangajén. Sabagian nonoman, sateuacan nampi putusan, ogé nyarios, “Upami murid-murid Nur tetep di panjara, urang bakal ngajadikeun diri dihukum sareng ngusahakeun nampi hukuman, sangkan urang diajar ti aranjeunna sareng janten sapertos aranjeunna. Ku palajaran aranjeunna urang bakal ngabenerkeun diri.” Jalma-jalma anu nuduh murid-murid Nur, anu hakékatna sapertos kitu, ngaganggu kaamanan, tangtos sareng ku cara anu kacida goréngna parantos katipu atanapi ditipu, atanapi kalayan terang atanapi henteu, pikeun anarkisme, nipu pamaréntah sareng ngusahakeun ngancurkeun urang ku siksaan. Urang nyarios ka aranjeunna: ku margi maot henteu dipaéhan, sareng kubur henteu ditutup, sareng para musafir dina tempat narima tamu dunya kalayan gancang sareng rusuh, rombongan demi rombongan, silih nuturkeun, lebet ka tukangeun taneuh sareng leungit, tangtos dina waktos anu caket urang bakal papisah. Aranjeun bakal ningali hukuman zalim aranjeun ku cara anu pikasieuneun. Sahenteuna aranjeun bakal naék kana tihang hukuman pati salawasna tina maot, anu pikeun jalma iman anu dizalimi mangrupakeun dokumén dibébaskeun tina tugas. Kanikmatan aranjeun anu bakal sirna, anu ditampi di dunya ku nyangka hirup salawasna, bakal janten nyeri anu langgeng sareng kacida nyerina. Hanjakal, musuh-musuh rasiah urang anu munafik sakapeung masihan nami “tarekat” kana hakékat Islam, anu dihontal sareng dijaga ku getih sareng pedang ratusan juta syahid bangsa anu taat kana agama ieu, anu kalungguhanana salaku wali, sareng para pahlawan pejuangna. Aranjeunna mintonkeun jalan tarekat, anu ngan hiji sorot panonpoé éta, salaku panonpoé éta nyalira. Ku nipu sabagian pajabat pamaréntah anu teu ati-ati sareng masihan nami “nu nuturkeun tarekat” sareng “anggota organisasi pulitik” ka murid-murid Nur, anu damel kalayan pangaruh anu kuat pikeun hakékat Al-Qur'an sareng hakékat-hakékat iman, aranjeunna hoyong nyurung pajabat-pajabat éta ngalawan urang. Boh ka aranjeunna boh ka jalma anu ngadangukeun aranjeunna ngalawan urang, urang nyarios sapertos anu kantos disarioskeun di pangadilan Denizli anu adil: “Mugia sirah urang ogé dikorbankeun pikeun hiji hakékat suci, anu ratusan juta sirah parantos dikorbankeun pikeun éta. Sanajan aranjeun ngajadikeun dunya seuneu dina sirah urang, sirah anu dikorbankeun pikeun hakékat Al-Qur'an moal nyerahkeun pakarang ka zindik sareng moal ninggalkeun tugas sucina, insya Alloh!” Ku panglipur suci anu sumping ngabantosan tina iman sareng Al-Qur'an pikeun nyeri sareng putus asa anu asalna tina lalampahan mangsa sepuh abdi, abdi henteu bakal nukeurkeun sataun anu pangsesekna dina mangsa sepuh ieu sareng sapuluh taun anu panglegana dina mangsa ngora abdi. Utamana, ku unggal jam jalma anu ngalaksanakeun solat fardu sareng tobat di panjara janten sarimbag sareng sapuluh jam ibadah, sareng dina kasakit sareng dizalimi ogé unggal dinten anu bakal sirna ngahasilkeun sapuluh dinten umur anu langgeng tina jihat pahala, tina panginget rohani éta abdi terang sabaraha gedéna jalan sukur ieu pikeun jalma sapertos abdi, anu ngantosan giliran di lawang kubur. Abdi nyarios, “Sukur tanpa wates ka Gusti Rabb abdi!” Abdi bungah kana mangsa sepuh sareng rida kana panjara abdi. Margi umur henteu eureun, nanging gancang angkat. Upami éta angkat kalayan nikmat sareng lega, ku margi sirnana kanikmatan jadi nyeri, éta ninggalkeun sabagian dosa dina tempatna ku hanjakal, henteu sukur sareng lalawora, teras sirna sareng angkat. Upami éta angkat dina panjara sareng kasusah, ku margi sirnana nyeri mangrupakeun kanikmatan rohani, sareng ku margi éta ogé diitung hiji jinis ibadah, tina hiji jihat éta tetep langgeng sareng ku buah-buahna anu saé ngahasilkeun umur anu langgeng. Éta jadi panebus dosa-dosa kapungkur sareng kasalahan anu nyababkeun panjara, teras ngabersihan éta. Tina jihat ieu, para tahanan anu ngalaksanakeun kawajiban fardu kedah sukur dina kasabaran.