Lem'a Kadua Puluh Tujuh
Ieu mangrupikeun pangbélaan di Pangadilan Eskişehir, anu parantos dipedar dina kumpulan Hatt-ı Kur'an Lem'alar, sareng sawaréhna dina Tarihçe-i Hayat.
Lem'a Kadua Puluh Dalapan
Risalah ieu, anu sababaraha bagianana dilebetkeun ka dieu, parantos dipedar sagemblengna dina kumpulan Hatt-ı Kur'an Lem'alar.
PANGAJARAN LEMES KADUA
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﻣَﺎ ﺧَﻠَﻘْﺖُ ﺍﻟْﺠِﻦَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا ﻟِﻴَﻌْﺒُﺪُﻭﻥِ ٭ ﻣَٓﺎ ﺍُﺭ۪ﻳﺪُ ﻣِﻨْﻬُﻢْ ﻣِﻦْ ﺭِﺯْﻕٍ ﻭَﻣَٓﺎ ﺍُﺭ۪ﻳﺪُ ﺍَﻥْ ﻳُﻄْﻌِﻤُﻮﻥِ ٭ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﺫُﻭ ﺍﻟْﻘُﻮَّﺓِ ﺍﻟْﻤَﺘ۪ﻴﻦُ
Hartos lahir ayat mulya ieu, numutkeun katerangan seueur tafsir, henteu némbongkeun ungkapan luhur tina kaajaiban Qur'an. Ku sabab éta, hal ieu remen nyangkut dina pikiran abdi. Urang badé ngajelaskeun sacara ringkes tilu sisi tina hartos-hartos anu kacida saé sareng luhurna, anu sumping tina limpahan Qur'an.
Kahiji: Pikeun ngamulyakeun sareng ngahormat Rosul-Na, Gusti Alloh kadang ngahubungkeun kana Diri-Na sababaraha kaayaan anu tiasa patali sareng Rosul-Na.
Di dieu ogé, ayat anu hartosna “Kami nyiptakeun aranjeun pikeun ibadah, sanés pikeun maparin rezeki sareng kadaharan ka Kami,” kedah dimaksudkeun kana kadaharan sareng rezeki anu patali sareng Rosul anu mulya ﷺ, kalayan hartos: “Rosul Kami henteu nyuhunkeun ti aranjeun bayaran, upah, ganjaran atanapi kadaharan pikeun pancén karosulan sareng khidmah nepikeun panghambaan.” Upami henteu, éta bakal sapertos ngawartosan hiji hal anu parantos kacida écésna dipikanyaho, sarta henteu luyu sareng balaghah kaajaiban Qur'an.
Sisi kadua: Supados manusa anu kacida katungkulna ku rezeki henteu ngabayangkeun alesan usaha pikeun rezeki janten panghalang panghambaan, sarta henteu mendakan hiji dalih pikeun dirina, ayat mulya ngadawuh: “Aranjeun diciptakeun pikeun panghambaan. Hasil tina diciptakeunna aranjeun nyaéta panghambaan. Usaha pikeun rezeki, tina sisi paréntah Ilahi, mangrupikeun hiji rupa panghambaan. Aranjeun henteu diciptakeun pikeun nyayogikeun rezeki ka mahluk Kami—ka diri aranjeun, kulawarga aranjeun sareng sasatoan aranjeun anu rezekina ditanggung ku Kami—saolah-olah pikeun nyiapkeun rezeki sareng kadaharan ka Kami. Margi Kami téh Gusti Razzâq. Kami anu maparin rezeki ka hamba-hamba Kami anu patali sareng aranjeun. Ulah dijantenkeun dalih pikeun ninggalkeun panghambaan!”
Upami hartos ieu henteu dimaksudkeun, éta bakal sapertos ngawartosan anu parantos dipikanyaho, margi mustahil maparin rezeki sareng kadaharan ka Gusti Alloh téh kacida écés sareng dipikanyahona. Dina élmu balaghah, aya kaidah anu pasti: Upami hartos hiji ucapan parantos dipikanyaho sareng écés, anu dimaksud téh sanés hartos éta, nanging hiji hal anu jadi akibat atanapi nuturkeun éta hartos. Contona, upami anjeun nyarios ka hiji jalma: “Anjeun téh hâfiz,” éta bakal sapertos ngawartosan anu parantos dipikanyaho. Hartos anu dimaksud nyaéta: “Abdi terang yén anjeun téh hâfiz.” Margi anjeunna henteu terang yén abdi terang, abdi ngawartosan ka anjeunna. Dumasar kana kaidah ieu, hartos kinayah tina panolakan ayat kana maparin rezeki sareng kadaharan ka Gusti Alloh nyaéta: “Aranjeun henteu diciptakeun pikeun nyayogikeun rezeki ka mahluk Kami anu kagungan Kami sareng anu rezekina dijamin ku Kami. Sabalikna, pancén utama aranjeun nyaéta panghambaan. Usaha pikeun rezeki numutkeun paréntah Kami ogé mangrupikeun hiji rupa ibadah.”
Sisi katilu: Dina Surah Ihlas, margi hartos lahir ﻟَﻢْ ﻳَﻠِﺪْ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳُﻮﻟَﺪْ parantos dipikanyaho sareng écés, anu dimaksud téh hiji akibat tina hartos éta. Nyaéta kalayan hartos “Anu ngagaduhan indung sareng anak henteu tiasa janten ilah,” sarta kalayan tujuan nolak kailahian Nabi Isa alaihis salam sareng Uzeyr alaihis salam, para malaikat, béntang-béntang sareng sesembahan anu henteu leres, kalimah ﻟَﻢْ ﻳَﻠِﺪْ ﻭَ ﻟَﻢْ ﻳُﻮﻟَﺪْ ngeunaan Gusti Alloh, kalayan hartos azali sareng abadi, netepkeun hiji hal anu kacida écés sareng dipikanyahona. Sarua pisan, dina conto urang ieu ogé, kalayan hartos “Hal-hal anu tiasa nampi rezeki sareng kadaharan henteu tiasa janten ilah sareng sesembahan,” ayat anu hartosna Gusti Razzâq Dzul-Jalâl, Sesembahan aranjeun, henteu nyuhunkeun rezeki ti aranjeun pikeun Diri-Na, sareng aranjeun henteu diciptakeun pikeun maparin kadaharan ka Mantenna, hartosna yén anu peryogi rezeki sareng dipasihan kadaharan henteu pantes disembah.
Said Nursî
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍَﻭْ ﻫُﻢْ ﻗَٓﺎﺋِﻠُﻮﻥَ
Ieu ditulis margi Re'fet panasaran sareng naroskeun hartos dina ayat mulya ﺍَﻭْ ﻫُﻢْ ﻗَٓﺎﺋِﻠُﻮﻥَ, nyaéta kecap ﻗَٓﺎﺋِﻠُﻮﻥَ; ogé supados kalamna anu sapertos inten henteu janten nganggur ku kalempohan anu timbul margi anjeunna saré saatos solat subuh di panjara sapertos anu sanés.
Saré aya tilu rupa:
Kahiji: Gaylule, nyaéta ti saatos fajar dugi ka réngsé waktos anu makruh pikeun solat.
Numutkeun hadis, margi saré ieu nyababkeun rezeki ngirangan sareng henteu barokah, éta patukang tonggong sareng Sunah. Margi waktos anu pangmerenahna pikeun nyiapkeun léngkah-léngkah usaha milarian rezeki nyaéta waktos anu tiis. Sanggeus waktos ieu kaliwat, timbul kalempohan. Ku seueur pangalaman parantos kabuktian yén éta ngarugikeun usaha dina poé éta sareng, ku kituna, rezeki, bari ogé nyababkeun henteu barokah.
Kadua: Feylule, nyaéta ti saatos solat asar dugi ka magrib.
Saré ieu némbongkeun ngirangan umur sacara jasmani, margi ku lieur anu timbul tina saré, umur dina poé éta janten kaayaan satengah saré anu pondok. Tina sisi rohani ogé, hasil jasmani sareng rohani tina kahirupan dina poé éta biasana némbongan saatos asar. Nyéépkeun waktos éta ku saré sapertos henteu ningali hasil éta, janten saolah-olah anjeunna henteu ngalaman poé éta.
Katilu: Kaylule, nyaéta saré anu mangrupikeun Sunah anu mulya. Waktosna ti duha dugi ka sakedapan saatos lohor.
Salian janten Sunah margi ngabantosan hudang pikeun ibadah wengi, dina Jazirah Arab éta Sunah anu mulya langkung dikuatkeun ku adat masarakat sareng lingkungan pikeun eureun digawé dina mangsa panas anu kacida, anu disebut waktos zuhur. Saré ieu janten jalan pikeun nambihan umur sareng rezeki. Margi satengah jam kaylule sarua sareng dua jam saré wengi. Hartosna, unggal poé anjeunna nambihan hiji satengah jam kana umurna. Anjeunna ogé nyalametkeun hiji satengah jam tina waktos usaha pikeun rezeki tina cengkeraman saré, dulur maot, ngajantenkeun éta waktos hirup sarta nambihanana kana waktos digawé.
Said Nursî
“Ieu ogé éndah.”
Nalika kalimah ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ سَلَامٍ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻳَﺎ ﺭَﺳُﻮﻝَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ dibaca dina tasbih saatos solat, abdi ningali ti kajauhan hiji poko anu lemes anu némbongan. Abdi henteu tiasa nangkep sadayana, nanging badé ngedalkeun hiji atanapi dua kalimahna salaku isyarat.
Abdi ningali yén alam wengi sapertos hiji rohangan dunya anu nembé dibuka. Dina solat isa, abdi lebet ka alam éta. Ku ngalegaan bayangan anu luar biasa sareng margi hakékat manusa patali sareng sakumna dunya, dina wengi éta abdi ningali dunya anu kacida ageungna sapertos hiji rohangan. Mahluk hirup sareng manusa janten leutik pisan, dugi ka henteu katingali. Dina bayangan, abdi ngan ningali hiji kapribadian rohani Muhammad ﷺ anu ngahirupkeun, ngajantenkeun akrab sareng nyaangan éta rohangan.
Sapertos jalma anu lebet ka hiji rohangan anu énggal ngucapkeun salam ka jalma-jalma di jerona, abdi mendakan kahoyong anu ngagolak dina diri pikeun nyarios: “Rébuan salam {(Catetan handap): Rohmat anu sumping ka pribadi Ahmad ﷺ patali sareng kabutuhan sakumna umat dina waktos anu langgeng salawasna. Ku sabab éta, solawat anu henteu aya watesna téh merenah. Upami hiji jalma lebet ka imah anu kacida ageungna sapertos dunya, anu poék ku lalawora, matak keueung sareng kosong, sabaraha ageungna rasa sieun, keueung sareng hariwangna? Teras ujug-ujug, saurang pangiring anu kacida mulyana, akrab, soméah, mikanyaah sareng dipikanyaah, némbongan di tempat utama bari nyaangan éta imah, sarta ku unggal barang di imah éta ngajelaskeun sareng ngenalkeun Gusti Rahîm Karîm, Nu Kagungan éta imah. Bandingkeun sabaraha ageungna kabungahan, kaakraban, suka ati, cahya sareng haté anu lega anu dipasihkeun. Ajénkeun nilai sareng nikmat solawat ka pribadi Rosul.} ka anjeun, yâ Rosulalloh!” Saolah-olah abdi ngucapkeun salam saloba jumlah sadaya manusa sareng jin; nyaéta ku salam abdi ngedalkeun ngabarukeun baiat ka anjeun, narima pancén anjeun, taat kana aturan anu anjeun bawa, tunduk kana paréntah anjeun, sarta yén anjeun bakal salamet tina serangan urang. Ku ngajantenkeun sadaya jin sareng manusa, mahluk anu sadar anu janten bagian dunya abdi, nyarios, abdi ngahaturkeun hiji salam dina nami unggal-unggalna kalayan hartos-hartos anu parantos disebatkeun. Margi cahya sareng hadiah anu dibawana henteu ngan nyaangan dunya abdi ieu, nanging ogé nyaangan sareng maparin nikmat ka dunya masing-masing jalma di dunya ieu, abdi nyarios salaku tanggapan anu pinuh sukur ka hadiahna: “Mugia rébuan solawat turun ka anjeun!” Nyaéta dina bayangan abdi ngarasakeun hartos: “Urang henteu tiasa ngabales kahadéan anjeun ieu. Nanging urang ngedalkeun sukur ku nyuhunkeun supados rohmat saloba jumlah pangeusi langit, anu sumping tina khazanah rohmat Gusti Khâliq urang, sumping ka anjeun.”
Tina sisi panghambaanana—margi anjeunna nyanghareup ti mahluk ka Alloh—pribadi Ahmad ﷺ nyuhunkeun solawat anu hartosna rohmat. Tina sisi karosulanana—margi anjeunna utusan ti Alloh ka mahluk—anjeunna nyuhunkeun salam. Sapertos anjeunna pantes nampi salam saloba jumlah jin sareng manusa, sarta urang ngahaturkeun baiat umum anu dibarukeun saloba jumlah jin sareng manusa, anjeunna ogé pantes nampi hiji solawat tina khazanah rohmat dina nami unggal pangeusi langit, saloba jumlahna.
Margi ku cahya anu dibawana, kasampurnaan unggal hal katingali, ajén unggal anu aya némbongan, pancén unggal mahluk ti Gusti kasaksian, sarta tujuan-tujuan Ilahi dina unggal anu didamel némbongan. Ku sabab éta, upami unggal hal ngagaduhan basa ucapan sapertos ngagaduhan basa kaayaan, tangtos sadayana bakal nyarios ٔاَلصَّلَاةُ ﻭَ السَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻳَﺎ ﺭَﺳُﻮﻝَ ﺍﻟﻠّٰﻪٔ. Ku kituna, urang sacara rohani nyarios ٔﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ صَلَاةٍ ﻭَ ﺍَﻟْﻒُ ﺍَﻟْﻒِ سَلَامٍ ﻋَﻠَﻴْﻚَ ﻳَﺎ ﺭَﺳُﻮﻝَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺍﻟْﺠِﻦِّ ﻭَ الْاِنْسِ ﻭَ ﺑِﻌَﺪَﺩِ ﺍﻟْﻤَﻠَﻚِ ﻭَ ﺍﻟﻨُّﺠُﻮﻡِٔ dina nami sadayana. ﻓَﻴَﻜْﻔ۪ﻴﻚَ ﺍَﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﺻَﻠّٰﻰ ﺑِﻨَﻔْﺴِﻪ۪ ﻭَ اَمْلَاكَهُ ﺻَﻠَّﺖْ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻭَ ﺳَﻠَّﻤَﺖْ
Said Nursî
Hé Sadérék anu dipikaasih!
Anjeun hoyong sakedik katerangan ngeunaan vahdetü'l-vücud. Dina hiji Lem'a tina Mektup Katilu Puluh Hiji, aya waleran anu kacida kuat sareng écésna pikeun pamikiran Hazret-i Muhyiddin dina pasualan ieu. Kanggo ayeuna, urang mung nyarios kieu:
Ngajarkeun pasualan vahdetü'l-vücud ieu ka jalma-jalma ayeuna nyababkeun karugian anu serius. Sapertos ibarat sareng conto, nalika pindah tina leungeun jalma husus ka jalma umum sareng tina leungeun élmu ka kabodoan, dianggap salaku kanyataan. {(Catetan handap): Sapertos dua malaikat anu dingaranan Sevr sareng Hut ku patalina sareng rusiah ibarat, ku jalma umum dianggap salaku sapi jalu sareng lauk anu kacida ageungna.} Kitu ogé, upami hakékat-hakékat luhur sapertos pasualan vahdetü'l-vücud lebet ka jalma umum anu lalawora sareng tilelep dina sabab-sabab, éta dianggap salaku tabiat, sarta nyababkeun tilu karugian anu penting:
Kahiji: Padahal jalan vahdetü'l-vücud téh saolah-olah mungkir alam semesta demi Gusti Alloh, beuki lebet ka jalma umum, ka jalma umum anu lalawora, hususna kana pikiran anu kacemar ku pamikiran materialis, beuki nuju kana jalan mungkir kailahian demi alam semesta sareng matéri.
Kadua: Jalan vahdetü'l-vücud nolak kakawasaan salaku Rabb tina anu sanés Alloh kalayan kacida kuatna, dugi ka mungkir anu sanés Mantenna sareng ngaleungitkeun kaduaan. Padahal henteu ngan henteu ningali ayana nafsu anu maréntah kana kajahatan, nanging ogé henteu ningali ayana unggal hal sacara mandiri. Nanging dina mangsa ieu, ku sumebarna pamikiran tabiat, ku kasombongan sareng ego anu ngagedékeun nafsu anu maréntah kana kajahatan, sarta ku rada hilap kana aherat sareng Gusti Khâliq, sababaraha nafsu éta sapertos Fir'aun leutik. Ngajarkeun vahdetü'l-vücud ka jalma-jalma anu condong ngajantenkeun nafsuna sorangan salaku sesembahan bakal ngajantenkeun nafsu anu maréntah kana kajahatan ogoan pisan—urang nyalindung ka Alloh—dugi ka henteu tiasa dikawasa. Katilu: Éta nyababkeun bayangan anu henteu luyu sareng wajib ayana, kasucian sareng beresihna Zat Dzul-Jalâl, anu suci, bébas, beresih sareng luhur tina robah, gentos, kabagi sareng nyicingan tempat, sarta janten jalan pikeun pangajaran anu batal. Leres, jalma anu nyarioskeun vahdetü'l-vücud tiasa naék dina pikiran ti taneuh ka béntang Surayya, ngantep alam semesta di tukangeunana, museurkeun paningal kana arsy anu luhur, sarta dina kaayaan tilelep rohani nganggap alam semesta henteu aya, teras ku kakuatan iman ningali unggal hal langsung ti Gusti Wâhid Ahad. Upami henteu, jalma anu nangtung di tukangeun alam semesta, ningali alam semesta sareng sabab-sabab di payuneunana, sarta ningali ti taneuh, tangtos aya kamungkinan tilelep dina sabab-sabab sareng ragrag kana rawa tabiat.
Jalma anu naék dina pikiran ka arsy tiasa nyarios sapertos Celaleddin-i Rumî: “Buka ceuli anjeun! Anjeun tiasa ngadangu ti Gusti Alloh ucapan-ucapan anu kadéngé ti unggal jalma, sapertos fonograf alamiah.” Upami anjeun nyarios ka jalma anu henteu tiasa naék saluhur Celaleddin sareng henteu ningali anu aya ti taneuh dugi ka arsy salaku eunteung: “Dangukeun, anjeun bakal ngadangu kalam Alloh ti unggal jalma,” anjeunna bakal kajerat ku bayangan batal anu patukang tonggong sareng hakékat, saolah-olah ragrag sacara rohani ti arsy ka taneuh.
ﻗُﻞِ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺛُﻢَّ ﺫَﺭْﻫُﻢْ ﻓ۪ﻰ ﺧَﻮْﺿِﻬِﻢْ ﻳَﻠْﻌَﺒُﻮﻥَ ٭ ﻣَﺎ ﻟِﻠﺘُّﺮَﺍﺏِ ﻭَ ﻟِﺮَﺏِّ الْاَرْبَابِ ﺳُﺒْﺤَﺎﻥَ ﻣَﻦْ ﺗَﻘَﺪَّﺱَ ﻋَﻦِ الْاَشْبَاهِ ﺫَﺍﺗُﻪُ ﻭَﺗَﻨَﺰَّﻫَﺖْ ﻋَﻦْ ﻣُﺸَﺎﺑَﻬَﺔِ الْاَمْثَالِ ﺻِﻔَﺎﺗُﻪُ ﻭَﺷَﻬِﺪَ ﻋَﻠٰﻰ ﺭُﺑُﻮﺑِﻴَّﺘِﻪ۪ ﺍٰﻳَﺎﺗُﻪُ ﺟَﻞَّ جَلَالُهُ وَلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ
Said Nursî
Waleran kana Hiji Patarosan
Waktos abdi henteu nyukupan pikeun ngabandingkeun pamikiran Mustafa Sabri sareng Musa Bekuf. Abdi mung nyarios kieu: “Anu hiji parantos kaleuleuwihi, anu sanésna kurang tina anu sakuduna.” Sanaos Mustafa Sabri dina pangbélaanana langkung leres dibandingkeun sareng Musa Bekuf, anjeunna henteu leres nalika ngahinakeun pribadi sapertos Muhyiddin, anu mangrupikeun hiji kaajaiban élmu-élmu Islam.
Leres, Muhyiddin nyalira aya dina pituduh sareng ditampi. Nanging anjeunna henteu tiasa janten anu masihan pituduh sareng ngaping dina unggal bukuna. Margi dina hakékat-hakékat anjeunna remen ngaléngkah tanpa ukuran, anjeunna patukang tonggong sareng kaidah Ahlus Sunah. Hartos lahir sababaraha ucapanana némbongkeun kasasaran, nanging anjeunna nyalira bébas tina kasasaran. Kadang ucapan katingali kufur, nanging anu ngedalkeunana henteu tiasa dianggap kafir.
Mustafa Sabri henteu merhatikeun hal-hal ieu. Ku fanatikna kana kaidah Ahlus Sunah, anjeunna kurang tina anu sakuduna dina sababaraha hal.
Sedengkeun Musa Bekuf, kalayan pamikiranana anu kacida ngadukung panganyaran sareng nurutan gaya modéren, ngaléngkah kaliru pisan. Anjeunna ngarobah sababaraha hakékat Islam ku tafsiran anu kaliru. Margi anjeunna nempatkeun jalma anu ditolak sapertos Ebu'l-Alâ-i Maarrî saluhureun para panalungtik hakékat, sarta kacida ngadukung pasualan-pasualan Muhyiddin anu patukang tonggong sareng Ahlus Sunah nanging luyu sareng pamikiranana sorangan, anjeunna kacida kaleuleuwihina. ﻗَﺎﻝَ ﻣُﺤْﻴِﻰ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ: ﺗَﺤْﺮُﻡُ ﻣُﻄَﺎﻟَﻌَﺔُ ﻛُﺘُﺒِﻨَﺎ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﻟَﻴْﺲَ ﻣِﻨَّﺎ nyaéta: “Anu sanés ti golongan urang sareng henteu terang maqam urang, ulah maca buku-buku urang, margi bakal rugi.” Leres, dina mangsa ieu maca buku-buku Muhyiddin, hususna pasualan-pasualanana ngeunaan vahdetü'l-vücud, téh ngabahayakeun.
Said Nursî
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ
Abdi badé ngajelaskeun hiji kaayaan anu némbongan dina paningal bayangan abdi nalika, dina hiji wengi pésta anu kacida meriahna, abdi ningali tina jandéla panjara kana seuri umat manusa anu kedah ditangisan, ngaliwatan lénsa kahariwang kana mangsa payun sareng paningal kana ahirna.
Sapertos dina bioskop katingali kaayaan hirup jalma-jalma anu parantos aya di kuburan ti jaman baheula, abdi saolah-olah ningali mayit-mayit anu ngaléngkah, anu dina mangsa payun anu caket bakal janten pangeusi kuburan. Abdi nangis pikeun jalma-jalma anu seuri éta. Ujug-ujug timbul rasa keueung sareng karunya. Abdi malik kana akal, naros ka hakékat: “Naon ieu bayangan?” Hakékat ngawaler:
Lima puluh taun deui, tina lima puluh jalma malang anu seuri sareng ulin kalayan bungah pisan ieu, lima bakal janten sepuh yuswa tujuh puluh taun anu tonggongna bongkok; opat puluh lima bakal buruk di kuburan. Raray-raray anu saé sareng seuri anu pinuh kabungahan éta bakal robah janten sabalikna. Ku kaidah ﻛُﻞُّ ﺍٰﺕٍ ﻗَﺮ۪ﻳﺐٌ, margi ningali anu bakal sumping dina waktos caket saolah-olah parantos sumping téh dina hiji darajat mangrupikeun hakékat, tangtos anu anjeun tingali sanés bayangan.
Margi seuri dunya anu lalawora téh hordéng pikeun kaayaan anu pait sareng kedah ditangisan ieu, sarta ngan samentara sareng bakal sirna, tangtos anu bakal ngajantenkeun seuri sareng bungah haté manusa malang anu mikaresep langgeng salawasna sareng rohna anu kagandrung ku kahoyong tetep langgeng téh nyaéta hiburan dina wates anu diidinan, kalayan sukur, sadar kana ayana Alloh, henteu lalawora sareng polos; sarta kabungahan anu tetep aya tina sisi pahala.
Ku sabab éta, dina riwayat-riwayat aya dorongan anu kacida ageungna pikeun zikir ka Alloh sareng sukur nalika pésta, supados lalawora henteu ngawasa sareng henteu nyimpang kana anu henteu diidinan. Supados nikmat kabungahan sareng bungah haté dina pésta dirobah janten sukur, teras éta nikmat diteruskeun sareng ditambihan. Margi sukur nambihan nikmat sareng ngusir lalawora.
Said Nursî
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻨَّﻔْﺲَ لَاَمَّارَةٌ ﺑِﺎﻟﺴُّٓﻮﺀِ
Ieu mangrupikeun hiji poko anu lemes tina ayat anu hartosna {(Catetan handap): Bagian ieu ogé ngagaduhan mangpaat pikeun sadayana.} “Nafsu salawasna ngadorong kana hal-hal anu goréng,” ogé tina hadis ﺍَﻋْﺪٰﻯ ﻋَﺪُﻭِّﻙَ ﻧَﻔْﺴُﻚَ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﺑَﻴْﻦَ ﺟَﻨْﺒَﻴْﻚَ anu hartos mulyana: “Musuh anjeun anu pangngabahayakeunana nyaéta nafsu anjeun.”
Kalayan sarat anjeunna ngagaduhan nafsu anu maréntah kana kajahatan anu henteu acan disucikeun, jalma anu muji sareng mikanyaah nafsuna sorangan henteu mikanyaah anu sanés. Sanaos katingalina mikanyaah, anjeunna henteu tiasa mikanyaah kalayan tulus; sabalikna, anjeunna mikanyaah kapentingan sareng nikmat anu aya dina éta jalma. Anjeunna salawasna usaha supados dirina dipuji sareng dipikanyaah. Anjeunna henteu narima kasalahan kana nafsuna, nanging sapertos pangacara anjeunna ngabéla sareng ngabébaskeun dirina tina kasalahan. Ku kaleuleuwihan, malah ku bohong, anjeunna muji sareng meresihan nafsuna, saolah-olah nyucikeunana, sarta numutkeun darajatna anjeunna nampi hiji tamparan tina ayat ﻣَﻦِ ﺍﺗَّﺨَﺬَ ﺍِﻟٰﻬَﻪُ ﻫَﻮٰﻳﻪُ. Muji diri sareng usaha supados dipikanyaahna malah narik rasa muak ku pangaruh anu sabalikna, ngajantenkeun jalma henteu resep.
Anjeunna ogé kaleungitan ihlas dina amal pikeun aherat sareng nyampurkeun riya. Éléh ku rasa sareng kahoyong nafsu anu henteu ningali ahirna, henteu mikiran hasil-hasilna sareng katungkul ku nikmat anu langsung aya, ku fatwa rasa anu parantos lepat jalanna, anjeunna dipanjara sataun pikeun nikmat sajam. Margi kasombongan atanapi ngabales kanyeri samenit, anjeunna dihukum sapuluh taun. Sapertos budak anu nurutkeun kahoyong anu ngajual Juz Amma anu janten bahan diajarna pikeun hiji permén, anjeunna ngajantenkeun amal-amal hadéna anu ajénna sapertos inten salaku jalan kana nikmat-nikmat sareng ego anu sapertos pecahan kaca anu henteu penting, pikeun ngusap rasana, ngabungahkeun kahoyongna sareng nyugemakeun karepna, teras rugi dina usaha-usaha anu nguntungkeun. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﺣْﻔَﻈْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﺷَﺮِّ ﺍﻟﻨَّﻔْﺲِ ﻭَﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﻭَﻣِﻦْ ﺷَﺮِّ ﺍﻟْﺠِﻦِّ وَالْاِنْسَانِ
~Patarosan:
Kumaha adilna dipanjara dina naraka salami waktos anu henteu aya watesna pikeun kufur dina waktos anu pondok?
~Waleran:
Dumasar kana sataun anu diitung tilu ratus genep puluh lima poé, padahal hukum kaadilan netepkeun yén maéhan dina samenit meryogikeun dipanjara tujuh juta dalapan ratus dalapan puluh opat rébu menit, kufur samenit sarua jeung sarébu lampah maéhan. Ku kituna, jalma anu ngalakonan dua puluh taun umurna dina kufur sareng maot dina kufur, numutkeun hukum kaadilan manusa, pantes dipanjara lima puluh tujuh triliun dua ratus hiji miliar dua ratus juta taun. Tangtos, tina ieu kahartos yén ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ ﻓ۪ﻴﻬَﺎ ﺍَﺑَﺪًﺍ luyu sareng kaadilan Ilahi.
Rusiah patalina dua angka anu kacida jauhna ieu nyaéta: Margi maéhan sareng kufur téh karuksakan sareng palanggaran, duanana mangaruhan anu sanés. Lampah maéhan dina samenit, sahenteuna numutkeun kabiasaan lahir, ngarampas lima belas taun hirup jalma anu dipaéhan, janten nu maéhan lebet panjara pikeun ngagentosna. Kufur samenit téh mungkir sarébu hiji Asma Ilahi, ngahinakeun tapak-tapak Asma éta, ngalanggar hak alam semesta, mungkir kasampurnaanana, nganggap bohong dalil-dalil kaésaan Alloh anu henteu aya watesna sareng nolak kasaksianana. Ku sabab éta, kufur ngalungkeun jalma kafir ka tempat anu panghandapna salami langkung ti rébuan taun, sareng nahanana dina ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ.
Said Nursî
Hiji Tevafuk anu Lemes sareng Pinuh Hartos
Pasal ka-163 anu dijantenkeun dasar nuduh sareng nyuhunkeun hukuman pikeun murid-murid Risale-i Nur téh cocog sareng jumlah 163 anggota parlemén, tina 200 anggota, dina usulan maparin saratus lima puluh rébu lira ka madrasah pangarang Risale-i Nur. Sacara rohani, tevafuk éta nyarios: Tanda tangan anu pinuh pangajén ti 163 anggota parlemén pamaréntahan républik ngabatalkeun hukum Pasal ka-163 pikeun anjeunna.
Ieu ogé kaasup tevafuk anu lemes sareng pinuh hartos: 128 bagian Risale-i Nur janten 115 buku. Tina tanggal 27 April 1935, awal ditahanna pangarang sareng murid-murid Risale-i Nur, dugi ka tanggal 19 Agustus 1935, tanggal kaputusan sareng vonis pangadilan, aya 115 poé. Salian cocog sareng jumlah buku Risale-i Nur, éta ogé cocog pisan sareng jumlah 115 jalma anu dipariksa sareng dianggap salah. Ieu némbongkeun yén musibah anu tumiba ka pangarang sareng murid-murid Risale-i Nur diatur ku panangan pitulung. {(Catetan handap): Anu kedah diperhatoskeun nyaéta sabagian murid-murid Risale-i Nur mimiti ditahan dina tanggal 25 April 1935. Sanaos aya 117 jalma anu dianggap salah dina surat kaputusan, dua nami ditulis dua kali. Ku kituna, ku cara ieu jumlah 117 murid cocog sareng 117 poé ti ditahanna bagian éta dugi ka tanggal vonis, nambihan deui kaéndahan kana tevafuk anu tadi.}
Margi dina awal Lem'a ieu Imam Ali radiyallohu anhu masihan isyarat kana Risale-i Nur, hiji sadérék urang kalayan kahoyong anu ngagolak masihan nami Elmas Cevher Nur ka Risale-i Nur, sarta nyeratna sababaraha kali. Éta dianggap merenah dilebetkeun dina ahir Lem'a ieu:
Sanaos murid anu aya dina wates takwa téh gélo, naha anjeunna tiasa pisah tina cahya Risale-i Nur sareng inten anu ajén? Abdi nyangka yén jarang aya anu ngarasakeun karomah, kautamaan sareng nikmat Risale-i Nur, sarta metik buahna anu amis, saloba murid anjeun anu lemah ieu. Sanaos abdi kacida lemahna sareng henteu tiasa ngawula ka Risale-i Nur, abdi ngahaturkeun sukur kana perhatian anu anjeun pasihkeun. Ku sabab éta, sanés ngan abdi; henteu aya murid anjeun anu tiasa pisah tina inten anu mubarak sareng nikmat éta.
Ku ngandelkeun pangampura anjeun, dina pamariksaan Risale-i Nur ayeuna dua karomahna parantos némbongan sacara nyata: Nalika pulisi, jandarma sareng sipir ngalakukeun pamariksaan anu pikasieuneun di jero panjara, dina waktos éta, tanpa katingali ku saha waé, putra sadérék awéwé abdi anu yuswa tujuh atanapi dalapan taun nyimpen naskah-naskah Risale-i Nur dina kantong sakolana sareng ngabawana angkat.
Pamariksaan aya di kamar abdi. Budak éta sumping ka kamar. Nalika ningali kaributan di kamar, anjeunna nyimpen Risale-i Nur anu disimpen misah di hiji sisi kamar kana kantongna. Teu aya saurang ogé patugas di jero anu merhatikeun, sareng aranjeunna henteu nyarios naon-naon ka éta budak. Budak anu wani ngorbankeun diri éta langsung angkat ka indungna. Anjeunna nyarios ka indungna: “Abdi mawa Risale-i Nur anu sok dibacakeun ku Mamang ka urang. Cenah éta badé dicandak. Nalika aranjeunna nyiar dina serat sareng buku anu sanés, abdi nyandakna sareng nyimpen kana kantong tanpa aranjeunna terang. Simpen ieu dina tempat anu saé, jaga. Abdi resep pisan nalika ieu dibaca. Mamang maca ieu ka urang. Nalika anjeunna maca, abdi ngarasakeun kaayaan anu sanés.” Teras anjeunna balik ka sakolana. Ku jalan ieu, Elmas Cevher Nur henteu tiasa dirampas. Upami ieu sanés karomah, naon deui? Upami ieu sanés hiji kaajaiban Qur'ani, naon deui? Dina karya anu mana aya kautamaan ieu, nikmat ieu, Elmas Cevher ieu? Ti biwir saha Elmas Cevher Nur ieu parantos medal dugi ka ayeuna? Sanés ngan panjara; pikeun Elmas Cevher Nur ieu abdi kalayan bungah narima unggal pangorbanan dina unggal waktos sareng unggal menit. Sanggeus abdi, putra abdi Emin ogé siap ngaluarkeun sadaya hirupna pikeun jalan Elmas Cevher Nur ieu.
Ku ngabuktikeun karomah kadua Elmas Cevher Nur ieu, abdi ngabuktikeun yén baraya sareng barudak abdi anu yuswa tilu dugi ka dalapan taun bakal ngorbankeun diri pikeun Elmas Cevher Nur ieu, sarta bakal ngorbankeun hirupna dina jalan ieu tanpa mikirkeun hirupna pisan. Margi nalika abdi maca Elmas Cevher Nur ieu, sadayana ngariung di sakuriling abdi. Abdi ngedalkeun kaasih ka aranjeunna sareng masihan unggal-unggal sacangkir téh, teras neraskeun maca Elmas Cevher Nur ieu. Sadayana sakaligus naros: “Naon ieu? Tulisan ieu tulisan anu kumaha?” Abdi ngawaler: “Ieu Elmas Cevher Nur,” teras mimiti maca ka aranjeunna. Nalika maca Kalimah Kasapuluh, sababaraha jam parantos kaliwat. Ku panasaranana, nalika henteu ngartos, barudak langsung naros ka abdi. Nalika abdi ngajelaskeun Elmas Cevher Nur ieu ku cara anu tiasa kahartos ku aranjeunna, raray barudak rupa-rupa robah warnana sareng janten langkung saé. Nalika abdi ningali rarayna, dina unggal-unggal abdi ningali hiji Said anu caang ku cahya.
Nalika aranjeunna naros: “Anu mana Nur, anu mana Cevher, sareng anu mana Elmas?” abdi nyarios: “Leres, Nur nyaéta maca ieu. Tingali, parantos timbul hiji kaéndahan dina diri aranjeun.” Aranjeunna silih tingali raray sareng ngabenerkeun. “Terus naon Elmas? Nyerat ucapan-ucapan ieu. Dina waktos éta, nyaéta nalika aranjeun nyerat, tulisan aranjeun janten ajén sapertos inten.” Aranjeunna ngabenerkeun. “Terus naon Cevher? Éta téh iman anu aranjeun tampi tina buku ieu.” Sadayana sakaligus ngedalkeun syahadat. Dina obrolan ieu, tilu atanapi opat jam kaliwat tanpa abdi sadar.
“Ieu téh Elmas Cevher Nur,” saur abdi. Aranjeunna ngabenerkeun. Sadayana ningali ka abdi sareng naros: “Saha anu nyerat ieu?”
Murid anjeun anu lemah
Şefik
Impian Zekâi
Isuk ieu, dina impian abdi aya di sisi laut anu beresih sareng hérang, anu sarupa jeung basisir Tophane di İstanbul. Cahya panonpoé, anu disangka abdi dina waktos duha, ngahasilkeun hérang-hérang anu pikaresepeun dina sagara anu ageung éta. Abdi nyanghareup ka sagara. Saurang pamuda anu ngojay ka basisir ti tengah sareng beulah kidul laut nyandak bajak anu dipanggulna kana basisir. Di dinya, nalika sadaya sadérék urang disambut (sanggeus dibébaskeun), dua panunggang kuda sumping ti kulon kalayan lumpat tarik nuturkeun basisir. Aranjeunna nyarios: “Üstad sumping!” Riungan éta ngabuka jalan. Tanpa eureun pisan, dua pribadi anu matak hormat, nunggang kuda hideung sareng rarayna semu poék éta ngajauhan ka wétan. Nalika abdi badé nyilem kana sagara éta, abdi hudang.
Zekâi
Ieu tanggapan kana ucapan-ucapan anu mihak sareng sapertos saingan pikeun Risale-i Nur.
Upami maksud anjeun muji diri kalayan sombong,
Aranjeun téh satelit béntang Risale-i Nur anu pangsamarna.
Ulah pisan nyangka Risale-i Nur téh planét, hé Sadérék;
Sanés ngan bumi, panonpoé ogé satelitna.
Moal lami, Risale-i Nur bakal caang di alam;
Henteu pareum, mung nyumput, margi cahya di luhur cahya.
Cahya anu mangrupikeun sagara hakékat sareng pituduh murni;
Baca ﻣَﻦْ ﺍَﺻْﺤَﺎﺏُ ﺍﻟﺼِّﺮَﺍﻁِ ﺍﻟﺴَّﻮِﻯِّ ﻭَ ﻣَﻦِ ﺍﻫْﺘَﺪٰﻯ.
Henteu aya kaluh ngeunaan Alloh, maksudna ngan nyaritakeun,
Nalika ngaléngkah numutkeun syariat, Alloh uninga,
Abdi ogé parantos ngawula ka Risale-i Nur,
Risale-i Nur anu Aliyyü'l-Murtaza sareng Gavs-ı A'zam
Parantos masihan isyarat dina Celcelutiye sareng sababaraha kasidah.
Risale-i Nur téh beungkeutan anu pangkuatna, henteu pegat;
Abdi parantos nyepengna, margi éta pituduh sareng hakékat sorangan.
Aranjeunna nempatkeun urang di tempat Nabi Yusuf alaihis salam kantos cicing,
Sareng Hazret-i Üstad ogé aya sareng urang.
Halil İbrahim