Lem'a Kasabelas
Mirkatü's-Sünneti ve Tiryaku Marazı'l-Bid'a
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﻣِﻦْ ﺍَﻧْﻔُﺴِﻜُﻢْ ﻋَﺰ۪ﻳﺰٌ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﻣَﺎ ﻋَﻨِﺘُّﻢْ ﺣَﺮ۪ﻳﺺٌ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﺑِﺎﻟْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﺭَﺅُﻑٌ ﺭَﺣ۪ﻴﻢٌ
Tingkat Kahiji tina ayat ieu nyaéta Minhacü's-Sünnet; Tingkat Kadua nyaéta Mirkatü's-Sünnet.
ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ﻗُﻞْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗُﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮﻧ۪ﻰ ﻳُﺤْﺒِﺒْﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ Tina ratusan poko anu lemes dina dua ayat anu agung ieu, sabelas poko baris dipedar sacara ringkes.
PANGAJARAN LEMES KAHIJI
Rosul anu Mulya ﷺ ngadawuh: ﻣَﻦْ ﺗَﻤَﺴَّﻚَ ﺑِﺴُﻨَّﺘ۪ﻰ ﻋِﻨْﺪَ ﻓَﺴَﺎﺩِ ﺍُﻣَّﺘ۪ﻰ ﻓَﻠَﻪُ ﺍَﺟْﺮُ ﻣِﺎَﺓِ ﺷَﻬ۪ﻴﺪٍ. Hartina: «Dina mangsa ruksakna umat abdi, saha anu nyekel Sunnah abdi tiasa kéngingkeun ganjaran sareng pahala saratus syahid.» Leres, nuturkeun Sunnah anu Luhur tangtos kacida luhur ajénna. Hususna dina mangsa bid'ah ngawasa, nuturkeun Sunnah anu Luhur langkung luhur ajénna. Hususna dina mangsa ruksakna umat, ngajaga hiji adab alit Sunnah anu Luhur némbongkeun takwa anu penting sareng iman anu kuat. Langsung nuturkeun Sunnah ngingetkeun kana Rosul anu Mulya ﷺ. Tina pépéling éta, ingetan éta robih janten ingetan aya di payuneun Alloh. Malah dina kalakuan anu pangleutikna, malah dina adab tuang, leueut, sareng kulem, dina menit anjeunna ngajaga Sunnah anu Luhur, kalakuan biasa sareng lampah fitri éta janten ibadah anu ngandung pahala sareng lampah anu luyu sareng syariat. Sabab ku lampah biasa éta anjeunna ngémutan nuturkeun Rosul anu Mulya ﷺ, ngabayangkeun yén éta salah sahiji adab syariat, sareng inget yén anu gaduh syariat éta nyaéta anjeunna. Tina éta, haténa nyanghareup ka Gusti Alloh, Nu Netepkeun Syariat anu Sajati, sareng kénging hiji jinis rasa aya di payuneun Mantenna sareng ibadah. Dumasar kana rusiah ieu, anu ngabiasakeun nuturkeun Sunnah anu Luhur tiasa ngarobih kabiasaanna janten ibadah sareng ngajadikeun sakabéh umurna ngahasilkeun buah sareng pahala.
PANGAJARAN LEMES KADUA
Imam-ı Rabbanî Ahmed-i Farukî radiyallahu anhu parantos nyarios: «Nalika abdi ngalangkungan darajat-darajat dina lalampahan rohani, di antara lapisan para wali abdi ningali anu pangcaangna, pangagungna, panglemesna, sareng pangamanna nyaéta anu ngajadikeun nuturkeun Sunnah anu Luhur minangka dasar tarekat. Malah wali biasa dina lapisan éta katingali langkung agung tibatan wali khusus dina lapisan séjén.» Leres, mujaddid dina sarébu taun kadua, Imam-ı Rabbanî radiyallahu anhu, nyarios anu bener. Anu ngajadikeun Sunnah anu Luhur minangka dasar nampi kalungguhan dipikanyaah di handapeun kalangkang Habibullah.
PANGAJARAN LEMES KATILU
Nalika Said anu miskin ieu narékahan kaluar tina Said Lami, lantaran henteu gaduh pituduh sareng sombongna nafsu anu ngajurung kagoréngan, dina hiji angin ribut rohani anu kacida pikasieuneunana, akal sareng haté abdi ngagulidag di antara hakékat-hakékat. Kadang-kadang ti Süreyya ka taneuh, kadang-kadang ti taneuh ka Süreyya, aranjeunna ngagolak dina turun sareng naék. Dina waktos éta, abdi nyaksian yén perkara-perkara Sunnah anu Luhur, malah adab-adabna anu alit, sapertos kompas anu gaduh panunjuk kiblat pikeun némbongkeun arah gerak kapal. Di tengah jalan-jalan anu ngabahayakeun sareng poék anu teu kawates, abdi ningali unggal-unggalna sarupa kancing. Dina lalampahan rohani éta, nalika abdi ningali diri nanggung beban anu kacida beuratna dina seueur tekanan, unggal nuturkeun perkara Sunnah anu Luhur anu patali sareng kaayaan éta, abdi ngarasa hampang, saolah-olah sadaya beban abdi dicandak. Ku pasrah, abdi leupas tina ragu sareng waswas, nyaéta hariwang kalayan nyarios: «Naha lampah sapertos kitu bener sareng mangpaat?» Unggal abdi ngaleupaskeun panangan, abdi ningali: Tekanan seueur. Aya seueur jalan anu teu kahartos nuju ka mana. Beban beurat, sareng abdi kacida henteu mampuh. Paningal abdi ogé pondok sareng jalanna poék. Unggal nyekel Sunnah, abdi ngarasa hiji kaayaan sapertos jalanna caang, jalan anu salamet katingali, beban hampang, sareng tekanan leungit. Dina waktos éta, ku nyaksian langsung, abdi ngabenerkeun putusan Imam-ı Rabbanî.
PANGAJARAN LEMES KAOPAT
Hiji waktos, tina ngaitkeun diri sareng maot, tina ngabenerkeun pernyataan ﺍَﻟْﻤَﻮْﺕُ ﺣَﻖٌّ, sareng tina kaayaan rohani anu timbul tina leungit sareng sirnana alam, abdi ningali diri di hiji alam anu ahéng. Abdi ningali yén abdi hiji mayit, nangtung di lebah sirah tilu mayit anu penting sareng gedé. Hiji: Abdi sarupa batu nisan dina sirah mayit rohani tina sakabéh mahluk hirup anu patali sareng hirup abdi, anu parantos lebet ka kuburan mangsa kaliwat. Kadua: Dina beungeut abad ieu, anu mangrupa batu nisan dina sirah mayit anu agung, nyaéta sakabéh rupa mahluk hirup anu patali sareng hirup manusa sareng parantos dikubur dina kuburan mangsa kaliwat di pakuburan bumi, abdi hiji titik anu bakal gancang dipupus sareng hiji sireum anu bakal gancang paéh. Katilu: Ku sabab maotna jagat raya ieu dina waktos kiamat pasti bakal lumangsung, dina paningal abdi éta janten sarupa anu parantos lumangsung. Bari ningali diri dina kasieunan tina sakarat mayit anu agung éta sareng dina bingung katut héran tina maotna, maot abdi anu pasti bakal lumangsung dina mangsa nu bakal datang ogé katingali saolah-olah lumangsung harita. Ku rusiah ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ, sakabéh mahluk sareng sakabéh anu dipikanyaah ngabalikeun tonggongna ka abdi ku maot abdi, ngantunkeun abdi, sareng ngajadikeun abdi nyalira. Roh abdi digiring ka mangsa nu bakal datang ka arah abadi, anu janten sarupa laut anu teu kawates. Kersa atanapi henteu, kedah dialungkeun ka laut éta. Nalika aya dina kaayaan anu kacida ahéng sareng sedihna éta, ku pitulung anu asalna tina iman sareng Al-Qur'an, ayat ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ sumping nulungan abdi sareng janten sarupa kapal anu kacida aman sareng salametna. Roh lebet kana ayat éta kalayan aman sareng gumbira anu sampurna. Leres, abdi ngartos yén, salian ti harti écésna, hiji harti isyarat ayat éta ngahibur abdi dugi ka abdi tenang sareng nampi katengtreman. Leres, sakumaha hartina anu écés nyarios ka Rosul anu Mulya ﷺ: «Upami ahli kasasaran ngabalikeun tonggong, malik tina syariat sareng Sunnah anjeun, sareng henteu nguping Al-Qur'an, ulah hariwang! Ucapkeun: Gusti Alloh cekap pikeun abdi. Abdi tawakal ka Mantenna. Mantenna bakal nimbulkeun jalma anu bakal nuturkeun, ngagentos aranjeun. Tahta kakawasaan-Na ngaliput sadayana. Jalma anu barontak moal tiasa kabur tina wates-Na, sareng jalma anu neda pitulung moal ditinggalkeun tanpa pitulung!» Ku harti isyaratna, éta ogé nyarios: «Hé manusa, sareng hé pamingpin katut mursyid manusa! Upami sakabéh mahluk ngantunkeun anjeun sareng angkat ka sirna dina jalan fana, upami mahluk hirup pisah ti anjeun sareng lumpat dina jalan maot, upami manusa ngantunkeun anjeun sareng lebet ka pakuburan, upami ahli lalawora sareng kasasaran henteu nguping anjeun sareng murag kana poék, ulah hariwang! Ucapkeun: Gusti Alloh cekap pikeun abdi. Kusabab Mantenna aya, sadayana aya. Ku kituna, anu angkat éta henteu angkat kana sirna; aranjeunna angkat ka nagri-Na anu sanés. Ngagentos aranjeunna, Nu Kagungan arsy anu agung éta ngirim anu sanés tina tentara sareng pasukan-Na anu teu kawates. Anu lebet ka pakuburan henteu musnah; aranjeunna angkat ka alam anu sanés. Ngagentos aranjeunna, Mantenna ngirim palaksana tugas anu sanés. Ngagentos jalma anu sasar, Mantenna tiasa ngirim abdi-abdi-Na anu taat sareng bakal nuturkeun jalan haq. Kusabab kitu, Mantenna ngagentos sagalana. Sakabéh perkara henteu tiasa ngagentos hiji paningal anu ditujukeun ku Mantenna!» Ku harti isyarat ieu, tilu mayit anu pikasieuneun sareng masihan kasieunan ka abdi parantos nampi wangun anu sanés. Hartina, dina pangaturan sareng rububiyah Zat Nu Maha Agung, Gusti Hakîm, Gusti Rahîm, Gusti Âdil, sareng Gusti Qadîr, sareng dina hikmah katut rohmat-Na, éta mangrupa lalampahan anu némbongkeun hikmah, panglalanglang anu némbongkeun pangajaran, sareng lalampahan pikeun ngalaksanakeun tugas; mangrupa dibébaskeun tina tugas sareng dipasihan tugas, anu ku cara kitu jagat raya ngagolak, angkat, sareng sumping!..
PANGAJARAN LEMES KALIMA
Ayat anu agung ﻗُﻞْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗُﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮﻧ۪ﻰ ﻳُﺤْﺒِﺒْﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ngumumkeun kalayan pasti pisan sabaraha penting sareng diperyogikeun nuturkeun Sunnah. Leres, ayat anu mulya ieu, di antara silogisme logika, mangrupa salah sahiji silogisme anu paling kuat sareng pasti tina bagian silogisme pangecualian. Kieu: Salaku conto silogisme pangecualian dina logika, disebatkeun: «Upami panonpoé medal, bakal siang.» Kanggo hasil positip, disebatkeun: «Panonpoé parantos medal, ku kituna hasilna nyaéta ayeuna siang.» Kanggo hasil négatip, disebatkeun: «Henteu aya siang, ku kituna hasilna nyaéta panonpoé tacan medal.» Dina logika, dua hasil positip sareng négatip ieu pasti. Persis kitu, ayat anu mulya ieu nyarios: «Upami aranjeun mikanyaah Alloh, Habibullah kedah dituturkeun. Upami henteu dituturkeun, hasilna nyaéta aranjeun henteu mikanyaah Alloh.» Upami aya kanyaah ka Alloh, hasilna nyaéta nuturkeun Sunnah anu Luhur Habibullah. Leres, anu iman ka Gusti Alloh tangtos bakal taat ka Mantenna. Di antara jalan-jalan taat, anu paling ditampi, paling lempeng, sareng paling pondok, tanpa mamang, nyaéta jalan anu ditunjukkeun sareng dituturkeun ku Habibullah. Leres, pikeun Gusti Karîm Nu Maha Éndah, anu ngeusian jagat raya ku sakitu seueur paparin nikmat, ngersakeun sukur tina mahluk anu sadar pikeun nikmat éta téh perlu sareng écés. Gusti Hakîm Nu Maha Agung, anu ngahias jagat raya ku sakitu seueur mujijat seni, tangtos écés bakal ngajadikeun hiji anu paling istiméwa di antara mahluk sadar minangka anu diajak ngadawuh, juru basa, nu nepikeun ka abdi-abdi-Na, sareng imam. Gusti Jamîl Nu Maha Sampurna, anu ngajadikeun jagat raya tempat némbongkeun tajalli kaéndahan sareng kasampurnaan-Na anu teu tiasa diitung, tangtos écés bakal masihan kaayaan ubudiyah anu paling sampurna ka hiji jalma anu janten ukuran sareng dasar anu paling nyakup sadayana sareng paling sampurna tina kaéndahan, kasampurnaan, Asma, sareng seni anu dipikanyaah ku Mantenna sareng anu Mantenna hoyong témbongkeun. Mantenna bakal ngajadikeun kaayaan anjeunna minangka conto pikeun dituturkeun ku anu sanés sareng ngajurung sadayana pikeun nuturkeun anjeunna, supaya kaayaan anu saé éta némbongan ogé dina anu sanés. ~Cindekna:
Kanyaah ka Alloh merlukeun sareng ngahasilkeun nuturkeun Sunnah anu Luhur. Kacida bagjana jalma anu seueur bagianana tina nuturkeun Sunnah anu Luhur. Cilaka jalma anu henteu ngahargaan Sunnah anu Luhur sareng lebet kana bid'ah.
PANGAJARAN LEMES KAGENEP
Rosul anu Mulya ﷺ ngadawuh: ﻛُﻞُّ ﺑِﺪْﻋَﺔٍ ضَلَالَةٌ ﻭَﻛُﻞُّ ضَلَالَةٍ ﻓِﻰ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ. Hartina, ku rusiah ﺍَﻟْﻴَﻮْﻡَ ﺍَﻛْﻤَﻠْﺖُ ﻟَﻜُﻢْ ﺩ۪ﻳﻨَﻜُﻢْ, saatos aturan syariat anu caang sareng dasar-dasar Sunnah anu Luhur parantos lengkep sareng sampurna, nyiptakeun bid'ah anu masihan rasa henteu resep kana aturan éta ku perkara anu anyar dijieun, atanapi, hâsyâ wa kallâ, nganggap éta henteu sampurna, nyaéta kasasaran sareng seuneu. Sunnah anu Luhur gaduh darajat-darajat. Sabagianna wajib sareng henteu tiasa ditinggalkeun. Bagian éta parantos dipedar kalayan rinci dina syariat anu caang. Éta muhkam sareng henteu robih tina segi naon waé. Sabagianna ogé tina jinis nawafil. Bagian nawafil ogé aya dua. Hiji bagian nyaéta bagian-bagian Sunnah anu Luhur anu patali sareng ibadah; éta ogé dipedar dina kitab-kitab syariat. Ngarobih éta mangrupa bid'ah. Bagian anu sanés disebat «adab», anu disebat dina kitab-kitab riwayat hirup Nabi anu luhur. Ngalawan éta henteu disebat bid'ah, tapi mangrupa hiji jinis ngalawan adab Nabi sareng henteu nyandak mangpaat tina cahyana katut adab sajati éta. Bagian ieu nyaéta nuturkeun lampah Rosul anu Mulya ﷺ anu dipikaterang ku tawatur dina adat, kabiasaan, sareng kalakuan fitri. Upamana, aya seueur Sunnah anu Luhur anu némbongkeun adab nyarios, medar aturan adab kaayaan sapertos tuang, leueut, sareng kulem, sareng patali sareng hirup babarengan. Sunnah tina jinis ieu disebat «adab». Nanging, anu nuturkeun adab éta ngarobih kabiasaanna janten ibadah sareng nyandak faidh anu penting tina adab éta. Ngajaga hiji adab anu pangleutikna ngingetkeun kana Rosul anu Mulya ﷺ sareng masihan cahya ka haté. Di antara Sunnah anu Luhur, anu paling penting nyaéta Sunnah anu patali sareng syiar, tanda-tanda Islam. Syiar saolah-olah ubudiyah anu patali sareng masarakat, tina jinis hak umum. Sakumaha ku hiji jalma ngalaksanakeunana sakabéh masarakat nyandak mangpaat, ku ditinggalkeunana ogé sakabéh jamaah nanggung tanggung jawab. Riya henteu tiasa lebet kana jinis syiar ieu, sareng éta diumumkeun. Sanaos tina jinis nafilah, éta langkung penting tibatan fardu pribadi.
PANGAJARAN LEMES KATUJUH
Sunnah anu Luhur nyaéta adab. Teu aya hiji perkarana anu henteu gaduh cahya sareng adab di handapeunana! Rosul anu Mulya ﷺ ngadawuh: ﺍَﺩَّﺑَﻨ۪ﻰ ﺭَﺑّ۪ﻰ ﻓَﺎَﺣْﺴَﻦَ ﺗَﺎْﺩ۪ﻳﺒ۪ﻰ. Hartina: «Rabb abdi parantos maparin adab ka abdi ku cara anu saé, sareng ngadidik adab abdi.» Leres, anu merhatoskeun riwayat hirup Nabi sareng terang Sunnah anu Luhur pasti ngartos yén Gusti Alloh parantos ngumpulkeun rupa-rupa adab dina kakasih-Na. Anu ngantunkeun Sunnahna anu Luhur ngantunkeun adab. Anjeunna janten anu luyu sareng aturan ﺑ۪ﻰ ﺍَﺩَﺏْ ﻣَﺤْﺮُﻭﻡْ ﺑَﺎﺷَﺪْ ﺍَﺯْ ﻟُﻄْﻒِ ﺭَﺏْ sareng murag kana teu gaduh adab anu ngarugikeun. ~Patarosan:
Kumaha adab ka Gusti 'Allâmul-Ghuyûb, anu uninga sareng ningali sadayana, sareng teu aya nanaon anu tiasa disumputkeun ti Mantenna? Kaayaan anu nyababkeun éra henteu tiasa disumputkeun ti Mantenna. Salah sahiji jinis adab nyaéta nutupan, nyumputkeun kaayaan anu matak geuleuh. Teu tiasa aya nutupan ti Gusti 'Allâmul-Ghuyûb? ~Waleran:
Kahiji: Sakumaha Gusti Nu Ngadamel Nu Maha Agung hoyong némbongkeun seni-Na kalayan saé sareng perhatian anu sampurna, nempatkeun perkara anu matak geuleuh di handapeun tabir, sareng narik perhatian kana nikmat-Na ku ngahias éta nikmat, Mantenna ogé hoyong némbongkeun mahluk sareng abdi-abdi-Na kalayan saé ka mahluk sadar anu sanés. Aranjeunna katingali dina kaayaan anu goréng mangrupa hiji jinis barontak sareng ngalawan adab kana Asma-Na sapertos Jamîl, Muzayyin, Lathîf, sareng Hakîm. Adab dina Sunnah anu Luhur nyaéta nyekel kaayaan anu murni adab di jero wates Asma Gusti Nu Ngadamel Nu Maha Agung éta. Kadua: Sakumaha hiji dokter, tina segi kadokteran, ningali anggota awak anu paling teu meunang ditingali tina hiji jalma anu sanés mahramna, sareng nalika darurat éta ditémbongkeun ka anjeunna, éta henteu disebat ngalawan adab. Malah disebat yén adab kadokteran merlukeun éta. Nanging, dokter éta henteu tiasa ningali anggota awak anu sanés mahram éta kalayan sebutan lalaki, juru dakwah, atanapi guru. Adab henteu tiasa masihan idin pikeun némbongkeun éta ka anjeunna. Tina segi éta, némbongkeunana ka anjeunna mangrupa teu gaduh rasa éra. Gusti Nu Ngadamel Nu Maha Agung ogé kagungan seueur Asma. Unggal Asma gaduh tajalli anu béda. Upamana, sakumaha Asma «Ghaffâr» merlukeun ayana dosa sareng Asma «Sattâr» merlukeun ayana kakurangan, Asma «Jamîl» ogé henteu hoyong ningali anu goréng. Asma kaéndahan sareng kasampurnaan sapertos «Lathîf, Karîm, Hakîm, Rahîm» merlukeun mahluk aya dina wangun anu saé sareng dina kaayaan anu paling saé di antara anu mungkin. Asma kaéndahan sareng kasampurnaan éta hoyong némbongkeun kaéndahanana dina paningal malaikat, mahluk rohani, jin, sareng manusa, ku kaayaan mahluk anu saé sareng adabna anu éndah. Adab-adab dina Sunnah anu Luhur mangrupa isyarat, aturan, sareng conto adab-adab anu luhur ieu.
PANGAJARAN LEMES KADALAPAN
Ayat ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ﻓَﻘُﻞْ ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ dipiheulaan ku ayat ﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﺍِﻟٰﻰ ﺍٰﺧِﺮِ, anu némbongkeun kanyaah anu sampurna sareng welas asih anu pangluhurna ti Rosul anu Mulya ﷺ ka umatna. Teras, ku ayat ﻓَﺎِﻥْ ﺗَﻮَﻟَّﻮْﺍ ieu éta nyarios: «Hé manusa! Hé umat Islam! Uninga sabaraha gedéna henteu gaduh nurani sareng henteu gaduh akal nalika aranjeun malik tina Sunnah sareng hukum anu ditepikeun ku hiji jalma anu pinuh ku kanyaah, anu masihan pituduh ka aranjeun kalayan kanyaah anu teu kawates, ngagunakeun sakabéh kakuatanana pikeun mangpaat aranjeun, sareng ngubaran katut masihan salep kana raheut rohani aranjeun ku hukum sareng Sunnah anu Luhur anu dibawana kalayan kanyaah anu sampurna; dugi ka sarupa mungkir kanyaahna anu écés sareng nuduh welas asihna anu katingali ku soca!» «Sareng hé Rosul anu nyaah, hé Nabi anu welas asih! Upami aranjeunna henteu ngaku kanyaah anjeun anu agung sareng welas asih anjeun anu gedé ieu, sareng ku henteu gaduh akal ngabalikeun tonggong ka anjeun sareng henteu nguping, ulah hariwang! Zat Nu Maha Agung, anu tentara langit sareng bumi aya dina timbalan-Na, sareng anu karajaan rububiyah-Na ngawasa dina singgasana arsy anu agung sareng nyakup sadayana, cekap pikeun anjeun. Mantenna bakal ngumpulkeun golongan anu leres-leres taat di sabudeureun anjeun, ngajadikeun aranjeunna nguping anjeun, sareng nampi hukum-hukum anjeun!» Leres, teu aya hiji perkara dina syariat Muhammadi sareng Sunnah Ahmadi anu henteu gaduh seueur hikmah. Said anu miskin ieu, sareng sakabéh kakurangan katut henteu mampuhna, ngaku éta sareng ogé siap ngabuktikeun klaim éta. Tujuh puluh-dalapan puluh risalah Nur anu dugi ka ayeuna parantos ditulis ogé janten sarupa tujuh puluh-dalapan puluh saksi anu jujur ngeunaan sabaraha pinuh hikmah sareng sajatina perkara-perkara Sunnah Ahmadi sareng syariat Muhammadi ﷺ. Upami aya kamampuh pikeun nyerat ngeunaan ieu, sanés tujuh puluh, malah tujuh rébu risalah moal tiasa ngabéréskeun hikmah éta. Abdi ogé ngumumkeun yén dina diri abdi, ku nyaksian sareng ngaraos, abdi gaduh panginten sarebu pangalaman anu ngajadikeun abdi terang yén perkara syariat sareng aturan Sunnah anu Luhur téh ubar anu kacida mangpaatna pikeun panyakit roh, akal, sareng haté, hususna panyakit masarakat. Abdi ogé ngarasa sorangan ku nyaksian yén perkara filsafat sareng hikmah anu sanés henteu tiasa ngagentos tempatna, sareng dina risalah-risalah abdi ogé parantos ngajadikeun batur ngarasa éta dina hiji darajat. Anu mamang kana klaim abdi ieu, hayu ngarujuk sareng ningali bagian-bagian Risale-i Nur. Ku kituna, timbangkeun sabaraha untungna, sabaraha bagjana pikeun hirup langgeng, sareng sabaraha mangpaatna pikeun hirup dunya, narékahan sabisa-bisa nuturkeun Sunnah anu Luhur hiji jalma sapertos kitu.
PANGAJARAN LEMES KASALAPAN
Nuturkeun unggal jinis Sunnah anu Luhur kalayan lengkep dina lampah nyata ngan tiasa dilaksanakeun ku anu paling khusus di antara jalma khusus. Sanaos henteu dina lampah nyata, sadayana tiasa mikahayang éta kalayan niat, maksad, dukungan, sareng nyekel pageuh. Bagian fardu sareng wajib mémang kedah dituturkeun. Sanaos henteu aya dosa dina ngantunkeun Sunnah anu Luhur anu mustahab dina ubudiyah, aya kaleungitan pahala anu gedé. Sedengkeun dina ngarobihna aya kasalahan anu gedé. Sunnah anu Luhur dina kabiasaan sareng kalakuan, unggal dituturkeun, ngajadikeun kabiasaan éta ibadah. Upami henteu dituturkeun, henteu aya teguran, tapi mangpaat tina cahya adab hirup Habibullah janten kirang. Perkara anyar dina hukum ubudiyah mangrupa bid'ah. Ku sabab bid'ah ngalawan rusiah ﺍَﻟْﻴَﻮْﻡَ ﺍَﻛْﻤَﻠْﺖُ ﻟَﻜُﻢْ ﺩ۪ﻳﻨَﻜُﻢْ, éta ditolak. Nanging, upami dina tarekat éta tina jinis wirid, dzikir, sareng cara batin, kalayan sarat dasarna dicandak tina Kitab sareng Sunnah, sanaos cara sareng wangunna béda-béda, sareng kalayan sarat henteu ngalawan atanapi ngarobih aturan katut dasar Sunnah anu Luhur anu parantos ditetepkeun, éta sanés bid'ah. Nanging, sabagian ahli élmu ngasupkeun sabagian tina ieu kana bid'ah, tapi masihan nami «bid'ah hasanah». Imam-ı Rabbanî, mujaddid dina sarébu taun kadua, radiyallahu anhu, nyarios: «Dina lalampahan sareng suluk rohani, abdi ningali yén kecap-kecap anu diriwayatkeun ti Rosul anu Mulya ﷺ pinuh ku cahya sareng mancorong ku sorot Sunnah anu Luhur. Nalika abdi ningali wirid sareng kaayaan anu caang sareng kuat, anu henteu diriwayatkeun ti anjeunna, cahya éta henteu aya dina éta. Anu paling caang dina bagian ieu henteu tiasa tanding sareng anu pangsaeutikna dina bagian anu kahiji. Tina éta abdi ngartos yén sorot Sunnah anu Luhur mangrupa hiji iksir. Sunnah éta ogé cekap pikeun anu mikahayang cahya; henteu peryogi milarian cahya di luar.» Putusan hiji jalma anu mangrupa pahlawan hakékat sareng syariat sapertos kitu némbongkeun yén Sunnah anu Luhur nyaéta batu dasar kabagjaan dua alam sareng tambang katut sumber kasampurnaan. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﺭْﺯُﻗْﻨَﺎ ﺍِﺗِّﺒَﺎﻉَ ﺍﻟﺴُّﻨَّﺔِ ﺍﻟﺴَّﻨِﻴَّﺔِ ﺭَﺑَّﻨَٓﺎ ﺍٰﻣَﻨَّﺎ ﺑِﻤَٓﺎ ﺍَﻧْﺰَﻟْﺖَ ﻭَﺍﺗَّﺒَﻌْﻨَﺎ ﺍﻟﺮَّﺳُﻮﻝَ ﻓَﺎﻛْﺘُﺒْﻨَﺎ ﻣَﻊَ ﺍﻟﺸَّﺎﻫِﺪ۪ﻳﻦَ
PANGAJARAN LEMES KASAPULUH
Dina ayat ﻗُﻞْ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺗُﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻓَﺎﺗَّﺒِﻌُﻮﻧ۪ﻰ ﻳُﺤْﺒِﺒْﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ aya karingkesan anu ngandung i'jaz. Sabab seueur kalimah parantos diasupkeun kana tilu kalimah ieu. Kieu: Ayat ieu nyarios: «Upami aranjeun iman ka Alloh Jalla Jalâluhu, tangtos aranjeun bakal mikanyaah Alloh. Kusabab aranjeun mikanyaah Alloh, aranjeun bakal ngalaksanakeun cara anu dipikanyaah ku Alloh. Cara anu dipikanyaah éta nyaéta aranjeun kedah sarupa sareng jalma anu dipikanyaah ku Alloh. Sarupa sareng anjeunna nyaéta nuturkeun anjeunna. Nalika aranjeun nuturkeun anjeunna, Alloh ogé bakal mikanyaah aranjeun. Mémang aranjeun mikanyaah Alloh supaya Alloh ogé mikanyaah aranjeun.» Sakabéh kalimah ieu ngan mangrupa harti ringkes sareng pondok tina ayat ieu. Hartina, tujuan luhur anu paling penting pikeun manusa nyaéta nampi kanyaah Gusti Alloh. Ku nash ayat ieu, éta némbongkeun yén jalan kana tujuan anu paling luhur éta nyaéta nuturkeun Habibullah sareng ngiringan Sunnahna anu Luhur. Dina ieu tempat, upami tilu poko dibuktikeun, hakékat anu disebat éta bakal némbongan kalayan sampurna. Poko Kahiji: Manusa ku fitrah diciptakeun dina kanyaah anu teu kawates ka Gusti Khâliq jagat raya ieu. Sabab dina fitrah manusa aya kanyaah kana kaéndahan, pangagungan kana kasampurnaan, sareng cinta kana paparin. Numutkeun darajat kaéndahan, kasampurnaan, sareng paparin, kanyaah éta nambahan sareng maju dugi ka darajat cinta anu pangluhurna. Dina haté manusa alit ieu anu alit pisan ogé aya cinta saukuran jagat raya. Leres, daya inget, anu mangrupa peti alit saukuran kacang lentil dina haté, tiasa ditulisan rébuan buku sapertos pabukon. Ieu némbongkeun yén haté manusa tiasa ngawengku jagat raya sareng nanggung kanyaah sakitu gedéna. Kusabab dina fitrah manusa aya kamampuh mikanyaah anu teu kawates sapertos kitu kana paparin, kaéndahan, sareng kasampurnaan, sareng kusabab Gusti Khâliq jagat raya ieu kagungan kaéndahan suci anu teu kawates, anu jelas-jelas kabuktian ku karya-karya-Na anu némbongan dina jagat raya; kasampurnaan suci anu teu kawates, anu ayana kedah kabuktian ku hiasan seni-Na anu némbongan dina mahluk ieu; sareng paparin anu teu kawates, anu ayana pasti, malah disaksian, ku rupa-rupa paparin sareng nikmat anu teu kawates anu némbongan dina sakabéh mahluk hirup, tangtos Mantenna ngersakeun kanyaah anu teu kawates ti manusa, anu paling nyakup sadayana, paling peryogi, paling mikir, sareng paling mikarindu di antara mahluk sadar. Leres, sakumaha unggal manusa gaduh kamampuh mikanyaah Gusti Khâliq Dzul-Jalâl anu teu kawates, Gusti Khâliq éta ogé langkung pantes tibatan sadayana pikeun dipikanyaah kalayan teu kawates lantaran kaéndahan, kasampurnaan, sareng paparin-Na. Malah, rupa-rupa kanyaah sareng patalian anu kuat dina manusa mukmin kana hirupna, tetepna hirup, wujudna, dunyana, dirina, sareng mahluk, mangrupa rembesan tina kamampuh mikanyaah Alloh éta. Rupa-rupa parasaan manusa anu kuat ogé mangrupa robahna kamampuh mikanyaah éta sareng tétés-tétésna anu parantos asup kana wangun séjén. Dipikaterang yén sakumaha manusa ngaraos nikmat ku kabagjaan dirina, anjeunna ogé ngaraos nikmat ku kabagjaan jalma anu patali sareng anjeunna. Sakumaha anjeunna mikanyaah anu nyalametkeun dirina tina balai, anjeunna ogé mikanyaah anu nyalametkeun jalma anu dipikanyaahna. Dumasar kana kaayaan rohani ieu, upami tina rupa-rupa paparin Ilahi anu patali sareng unggal manusa anjeunna ngan ngémutan ieu: Sakumaha Gusti Khâliq abdi nyalametkeun abdi tina sirna, anu mangrupa poék abadi, sareng maparin dunya anu éndah ka abdi di dunya ieu, nalika ajal abdi sumping Mantenna deui nyalametkeun abdi tina sirna sareng musnah, anu mangrupa dipupus salawasna, sareng maparin hiji alam anu abadi sareng kacida mancorongna ka abdi dina alam anu langgeng. Sakumaha Mantenna maparin indriya sareng rasa lahir katut batin ka abdi pikeun nyandak mangpaat tina sakabéh rupa nikmat sareng kaéndahan alam éta, ngalanglang sareng nyiar kasenangan, Mantenna ogé ngajadikeun sakabéh baraya, sobat, sareng sasama manusa anu kacida dipikanyaah sareng dipaliré ku abdi nampi paparin anu teu kawates sapertos kitu. Tina hiji segi, paparin éta patali ogé sareng abdi, lantaran abdi bagja sareng ngaraos nikmat ku kabagjaan maranéhna. Kusabab ku rusiah اَلْاِنْسَانُ ﻋَﺒ۪ﻴﺪُ الْاِحْسَانِ dina sadayana aya pangagungan kana paparin, tangtos anjeunna bakal nyarios: Upami abdi gaduh haté saukuran jagat raya, éta kedah pinuh ku kanyaah kana paparin anu teu kawates sareng abadi sapertos kitu, sareng abdi hoyong ngeusianana. Sanaos abdi henteu mikanyaah kitu dina lampah nyata, abdi ngalakukeunana ku kamampuh, iman, niat, nampi, ngahargaan, karinduan, nyekel pageuh, sareng iradah; sareng saterasna… Kanyaah anu bakal ditémbongkeun ku manusa kana kaéndahan sareng kasampurnaan kedah dibandingkeun sareng kanyaah kana paparin anu parantos urang tunjukkeun sacara ringkes. Sedengkeun kafir, tina segi kufurna, mumusuhan kalayan teu kawates. Malah anjeunna nanggung mumusuhan anu zalim sareng ngahina kana jagat raya sareng mahluk. Poko Kadua: Kanyaah ka Alloh merlukeun nuturkeun Sunnah Muhammadi ﷺ. Sabab mikanyaah Alloh nyaéta ngalaksanakeun perkara anu diridhoi ku Mantenna. Perkara anu diridhoi ku Mantenna némbongan kalayan paling sampurna dina pribadi Muhammad ﷺ. Sarupa sareng pribadi Ahmad ﷺ dina gerak sareng lampah aya dua segi: Hiji: Tina segi mikanyaah Gusti Alloh, taat kana timbalan-Na sareng lampah dina lingkungan ridho-Na merlukeun nuturkeun éta. Sabab imam anu paling sampurna dina perkara ieu nyaéta pribadi Muhammad ﷺ. Kadua: Kusabab pribadi Ahmad ﷺ nyaéta jalan anu paling penting pikeun paparin Ilahi anu teu kawates ka manusa, tangtos pikeun Gusti Alloh anjeunna pantes dipikanyaah kalayan teu kawates. Manusa ku fitrah hoyong sarupa sareng jalma anu dipikanyaahna upami mungkin sarupa. Ku kituna, anu mikanyaah Habibullah pasti kedah narékahan sarupa sareng anjeunna ku nuturkeun Sunnahna anu Luhur. Poko Katilu: Sakumaha Gusti Alloh kagungan welas asih anu teu kawates, Mantenna ogé kagungan kanyaah anu teu kawates. Sakumaha ku kaéndahan sareng hiasan ciciptan di sakabéh jagat raya Mantenna ngajadikeun diri-Na dipikanyaah kalayan teu kawates, Mantenna ogé mikanyaah ciciptan-Na, hususna mahluk sadar anu ngabales Mantenna ngajadikeun diri-Na dipikanyaah ku mikanyaah Mantenna. Sakabéh kalembutan, kaéndahan, nikmat, sareng paparin sawarga mangrupa hiji tajalli rohmat hiji Zat. Narékahan narik paningal kanyaah Zat éta kana dirina téh écés kahartos minangka tujuan anu kacida penting sareng luhurna. Kusabab ku nash pangandika-Na kanyaah-Na ngan tiasa ditampi ku nuturkeun Sunnah Ahmadi ﷺ, tangtos kabuktian yén nuturkeun Sunnah Ahmadi ﷺ nyaéta tujuan manusa anu panggedéna sareng tugas kamanusaan anu paling penting.
PANGAJARAN LEMES KASABELAS
Aya tilu pasualan. Pasualan Kahiji: Sumber Sunnah anu Luhur Rosul anu Mulya ﷺ aya tilu: Ucapanana, lampahna, sareng kaayaanana. Tilu bagian ieu ogé aya tilu bagian: Fardu, nawafil, sareng kabiasaanana anu saé. Dina bagian fardu sareng wajib, kedah nuturkeun; dina ngantunkeunana aya azab sareng hukuman. Sadayana diwajibkeun nuturkeunana. Dina bagian nawafil, ahli iman ogé ditugaskeun ku paréntah anjuran. Nanging, dina ngantunkeunana henteu aya azab sareng hukuman. Dina ngalaksanakeun sareng nuturkeunana aya pahala anu agung, sareng ngarobih katut ngagentosna mangrupa bid'ah, kasasaran, sareng kasalahan anu gedé. Sedengkeun kabiasaanna anu luhur sareng gerakna anu saé, niru sareng nuturkeun anjeunna tina segi hikmah, mangpaat, sareng hirup pribadi, jinis manusa, katut masarakat, kacida saéna. Sabab sakumaha dina unggal gerak biasa anjeunna aya seueur mangpaat kahirupan, ku nuturkeun anjeunna adab sareng kabiasaan éta janten sarupa ibadah. Leres, kusabab numutkeun kasapukan sobat sareng musuh pribadi Ahmad ﷺ nampi darajat ahlak anu saé anu pangluhurna; kusabab numutkeun kasapukan anjeunna kapribadian anu paling kawentar sareng istiméwa di antara manusa; kusabab ku dalil rébuan mujijat, kasaksian alam Islam sareng kasampurnaan anu diwangunna, sareng pangukuhan hakékat Al-Qur'an Al-Hakîm anu ditepikeun sareng ditarjamahkeun ku anjeunna, anjeunna manusa sampurna sareng mursyid anu paling sampurna; sareng kusabab ku buah nuturkeun anjeunna jutaan ahli kasampurnaan parantos maju dina darajat kasampurnaan sareng dugi kana kabagjaan dua alam, tangtos Sunnah sareng gerak anjeunna nyaéta conto anu pangsaéna pikeun diturutan, pituduh anu paling pageuh pikeun dituturkeun, sareng hukum anu paling kuat pikeun dijadikeun aturan. Bagja anu seueur bagianana dina nuturkeun Sunnah ieu. Anu henteu nuturkeun Sunnah, upami lantaran kedul, éta karugian anu agung; upami nganggap éta henteu penting, éta kajahatan anu agung; sareng upami panyempadanna ngandung mungkir, éta kasasaran anu agung. Pasualan Kadua: Gusti Alloh ngadawuh dina Al-Qur'an Al-Hakîm: ﻭَﺍِﻧَّﻚَ ﻟَﻌَﻠٰﻰ ﺧُﻠُﻖٍ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٍ. Numutkeun riwayat anu sahih, nalika sahabat pilihan sapertos Hazrat Âişe-i Sıddıka radiyallahu anha ngajelaskeun Hazrat Nabi ﷺ, aranjeunna ngajelaskeun ku nyarios «Khuluquhul-Qur'ân». Hartina, Muhammad ﷺ nyaéta conto ahlak anu saé anu dipedar ku Al-Qur'an. Anjeunna anu paling seueur ngalaksanakeun kasaéan éta sareng ku fitrah diciptakeun dina kasaéan éta. Nalika unggal lampah, kaayaan, ucapan, sareng gerak hiji jalma sapertos kitu pantes janten modél pikeun manusa, jalma gélo ogé ngartos sabaraha cilakana jalma lalawora anu iman ka anjeunna sareng kaasup umatna, tapi henteu merhatoskeun Sunnahna atanapi hoyong ngarobihna. Pasualan Katilu: Ku sabab Rosul anu Mulya ﷺ diciptakeun dina kaayaan anu paling saimbang sareng wangun anu paling sampurna, gerak sareng cicingna lumangsung dina saimbang sareng lempeng. Riwayat hirupna anu luhur némbongkeun kalayan pasti yén dina unggal gerak anjeunna lempeng sareng saimbang, sareng nyingkahan kaleuleuwihan katut kakurangan. Leres, ku sabab Rosul anu Mulya ﷺ ngalaksanakeun timbalan ﻓَﺎﺳْﺘَﻘِﻢْ ﻛَﻤَٓﺎ ﺍُﻣِﺮْﺕَ kalayan sampurna, lempengna katingali kalayan pasti dina sakabéh lampah, ucapan, sareng kaayaanana. Upamana, bari bébas tina kabodoan sareng kalicikan nalar anu mangrupa kaleuleuwihan katut kakurangan, anu dianggap karuksakan sareng poékna daya akal, daya akalna salawasna gerak dina hikmah anu mangrupa wates tengah sareng dasar lempengna… Bari suci tina sieun sareng ambek anu gagabah, anu mangrupa karuksakan, kaleuleuwihan, sareng kakurangan daya ambek, daya ambekna gerak kalayan kawani suci anu mangrupa dasar lempengna sareng wates tengah daya ambek… Bari beresih tina henteu gaduh gairah sareng ngalakukeun lampah cabul, anu mangrupa karuksakan, kaleuleuwihan, sareng kakurangan daya syahwat, daya syahwatna salawasna ngajadikeun ngajaga kasucian salaku pituduh dina darajat henteu ngalakukeun dosa anu pangluhurna, dina kasucian anu mangrupa dasar lempengna daya éta. Sareng saterasna… Dina sakabéh Sunnahna anu Luhur, kaayaan fitrina, sareng hukum syariatna, anjeunna milih wates anu lempeng, sareng nyingkahan kaleuleuwihan katut kakurangan, anu mangrupa kazaliman sareng poék, sareng nyingkahan boros katut mubazir. Malah dina nyarios, tuang, sareng leueut, anjeunna ngajadikeun hémat salaku pituduh sareng pasti nyingkahan boros. Rébuan jilid kitab parantos disusun ngeunaan rinci hakékat ieu. Ku rusiah ﺍَﻟْﻌَﺎﺭِﻑُ ﺗَﻜْﻔ۪ﻴﻪِ الْاِشَارَةُ, urang cekap ku tétés ieu tina laut éta sareng pondokkeun caritana. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠٰﻰ ﺟَﺎﻣِﻊِ ﻣَﻜَﺎﺭِﻡِ الْاَخْلَاقِ ﻭَ ﻣَﻈْﻬَﺮِ ﺳِﺮِّ ﴾ﻭَ ﺍِﻧَّﻚَ ﻟَﻌَﻠٰﻰ ﺧُﻠُﻖٍ ﻋَﻈ۪ﻴﻢٍ﴿ ﺍَﻟَّﺬ۪ﻯ ﻗَﺎﻝَ: ﻣَﻦْ ﺗَﻤَﺴَّﻚَ ﺑِﺴُﻨَّﺘ۪ﻰ ﻋِﻨْﺪَ ﻓَﺴَﺎﺩِ ﺍُﻣَّﺘ۪ﻰ ﻓَﻠَﻪُ ﺍَﺟْﺮُ ﻣِﺎَﺓِ ﺷَﻬ۪ﻴﺪٍ ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻫَﺪٰﻳﻨَﺎ ﻟِﻬٰﺬَﺍ ﻭَ ﻣَﺎ ﻛُﻨَّﺎ ﻟِﻨَﻬْﺘَﺪِﻯَ ﻟَﻮْ لَٓا ﺍَﻥْ ﻫَﺪٰﻳﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻟَﻘَﺪْ ﺟَٓﺎﺋَﺖْ ﺭُﺳُﻞُ ﺭَﺑِّﻨَﺎ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ