HABBE

HABBE

ﺣَﺒَّﻪ ﻣ۪ﻰ ﮔُﻮﻳَﺪْ ﻣَﻦْ ﺷَﺎﺥِ ﺩِﺭَﺧْﺘَﻢْ ﭘُﺮْ ﺍَﺯْ ﻣَﻴْﻮَﻩِ ﺗَﻮْﺣ۪ﻴﺪْ ﻳَﻚْ ﺷَﺒْﻨَﻤَﻢْ ﺍَﺯْ ﻳَﻢْ ﭘُﺮْ ﺍَﺯْ ﻟُﺆْﻟُﺆِ ﺗَﻤْﺠ۪ﻴﺪْ ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﺍَﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻋَﻠٰﻰ ﺩ۪ﻳﻦِ الْاِسْلَامِ ﻭَ ﻛَﻤَﺎﻝِ الْا۪يمَانِ وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ ﻋَﻠٰﻰ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻫُﻮَ ﻣَﺮْﻛَﺰُ ﺩَﺍﺋِﺮَﺓِ الْاِسْلَامِ ﻭَ ﻣَﻨْﺒَﻊُ ﺍَﻧْﻮَﺍﺭِ الْا۪يمَانِ ﻭَﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﺍَﺟْﻤَﻌ۪ﻴﻦَ ﻣَﺎ ﺩَﺍﻡَ ﺍﻟْﻤَﻠَﻮَﺍﻥِ ﻭَﻣَﺎ ﺩَﺍﺭَ ﺍﻟْﻘَﻤَﺮَﺍﻥِ Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Lamun alam gedé anu anjeun tingali ieu ditingali minangka hiji kitab gedé, Cahaya Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ mangrupa mangsi kalam panulis kitab éta. Lamun alam gedé éta dibayangkeun minangka hiji tangkal, Cahaya Kangjeng Nabi Muhammad jadi boh sikina boh buahna. Lamun dunya dianggap hiji mahluk hirup anu miboga awak, cahaya éta jadi rohna. Lamun dibayangkeun hiji manusa gedé, cahaya éta jadi akalna. Lamun dibayangkeun hiji kebon sawarga anu kacida éndahna jeung hérangna, Cahaya Kangjeng Nabi Muhammad jadi manuk bulbulna. Lamun dianggap hiji karaton anu kacida gedéna, Cahaya Kangjeng Nabi Muhammad jadi pangawas, panyeluk, jeung pangatur upacara pikeun karaton luhur éta, anu mangrupa tempat kakawasaan jeung kaagungan Gusti Sultan Azali sarta ngamuat hasil seni Mantenna sareng tajalli kaéndahan-Na. Anjeunna ngajak sakabéh manusa. Anjeunna ngajelaskeun sakabéh seni antik, kaahéngan, jeung mu'jizat anu aya dina karaton éta. Anjeunna ngajak jalma-jalma kalayan matak kataji jeung matak héran pikeun iman ka Gusti Nu Kagungan sareng Nu Ngadamel karaton éta. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Buah tangkal ciptaan nyaéta manusa. Kauninga yén buah, lantaran paling sampurna di antara sakabéh bagian sarta pangjauhna ti akar, ngamuat ciri husus jeung kaunggulan sakabéh bagian. Sarta siki anu mangrupa sabab tujuan nyiptakeun alam ogé manusa. Teras, ti manusa anu jadi buah tangkal éta, Mantenna parantos ngajadikeun hiji jalma minangka siki tangkal Islam. Hartina, siki éta boh anu ngawangun alam Islam, boh tatapakanana, boh panonpoéna. Tapi siki tina siki éta nyaéta haté. Haté, ku pangdorong kabutuhanana, gaduh loba hubungan jeung jenis-jenis sarta bagian-bagian alam. Haté peryogi sakabéh cahaya Asma anu saé. Haté éta gaduh boh harepan boh musuh anu cekap pikeun ngeusian dunya. Haté ngan tiasa tengtrem ku Gusti Ghaniyy Mutlak sareng Gusti Hâfizh Anu Sajati. Sarta haté éta gaduh kamampuh sapertos hiji peta atawa daptar eusi, anu ngagambarkeun sakabéh alam. Dina pusatna, haté henteu narima hiji perkara ogé salian ti Gusti Wâhid Ahad. Haté henteu ridho kana hiji perkara ogé salian ti tetep aya salalanggengna. Lamun haté anu mangrupa siki manusa disiraman ku Islam dina ubudiyah jeung ihlas, sarta hudang ku iman, ku paréntah anu sumping ti alam paréntah anu miboga cahaya jeung wangun gambaran, haté mekar jadi tangkal anu miboga cahaya sapertos kitu, dugi ka jadi roh pikeun alam jasmanina. Lamun siki haté éta henteu dipiara sapertos kitu, éta bakal tetep jadi siki garing sarta kedah kaduruk ku seuneu dugi ka robah jadi cahaya. Sarta pikeun siki haté éta aya loba palayan. Lamun palayan-palayan éta hirup ku kahirupan haté sarta mekar, jagat raya anu gedé pisan jadi tempat jalan-jalan jeung ningali kaéndahan pikeun maranéhna. Malah imajinasi, upamana, anu kaasup palayan haté, sanaos panglemahna jeung pangsaeutikna nilaina, ngajak anu gaduhna, anu kaiket di panjara jeung sél, ngider ka sakabéh dunya sarta ngabungahkeunana. Sarta nempatkeun sirah jalma anu solat di Wétan di handapeun Hajar Aswad. Sarta ngajadikeun anjeunna masrahkeun syahadatna ka Hajar Aswad pikeun dijaga. Ku sabab turunan Adam mangrupa buah jagat raya, sakumaha bulir-bulir ditutu di tempat ngolah panén sarta, sanggeus diberesihan, buah-buahna disimpen jeung diawétkeun, ku kituna medan hudangna deui ogé mangrupa tempat ngolah panén. Éta ngantosan turunan Adam, anu mangrupa bulir jeung buah jagat raya. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Dina alam umum anu katémbong ieu, unggal manusa gaduh alam husus. Alam-alam husus ieu sarua jeung alam umum. Ngan, pusat alam umum nyaéta panonpoé. Ari pusat alam-alam husus nyaéta pribadina. Konci unggal alam husus aya dina anu gaduh alam éta sarta patali jeung latifahna. Kajernihan, kaéndahan jeung goréngna, cahaya jeung poékna alam-alam pribadi éta nuturkeun jalma-jalma anu janten pusatna. Enya, sakumaha kebon anu kagambar dina eunteung nuturkeun eunteung dina gerak, parobahan, jeung kaayaan sanésna, kitu ogé alam unggal pribadi nuturkeun pribadi anu jadi pusatna. Sapertos kalangkang jeung gambaran. Ku kituna, ulah ningali leutikna awak anjeun tuluy nganggap dosa-dosa anjeun leutik. Sabab hiji partikel tina karasana haté anjeun ngajadikeun sakabéh béntang alam pribadi anjeun katutupan gerhana. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Ti tilu puluh taun kapengker, abdi ngalawan dua thaghut. Anu hiji aya dina manusa, anu sanés aya dina alam. Anu hiji "ene", anu sanés "tabiat". Thaghut anu kahiji ku abdi ditingali tanpa ngajadikeunana tujuan, sapertos eunteung anu mangrupa kalangkang. Tapi jalma anu ngahaja ngajadikeun thaghut éta, atawa dirina sorangan, minangka perkara penting dina paniténna, jadi Namrud jeung Fir'aun. Ari thaghut anu kadua, ku abdi ditingali dina wangun seni Ilahi, warna Rahmani, nyaéta cet anu diukiran. Tapi lamun ditingali ku panitén anu lalawora, éta dianggap tabiat sarta ku kaum materialis jadi hiji ilah. Salian ti éta, perkara anu dianggap tabiat éta mangrupa seni Ilahi. Puji sareng sukur ka Gusti Alloh, ku limpahan Al-Qur'an, tarung abdi anu disebatkeun tadi réngsé ku paéhna duanana thaghut jeung peupeusna duanana berhala. Enya, sakumaha anu dibuktikeun jeung dijelaskeun dina risalah-risalah Nokta, Katre, Zerre, Şemme, Habbe, Hubab abdi, lalangsé tabiat anu disangka-sangka éta kasobék sarta di handapeunana, syariat fitrah Ilahi jeung seni Rahmani anu didamel kalayan uninga, muncul sapertos panonpoé. Sarta tina "ene" anu nuduhkeun kalakuan Fir'aun, "Huwa" anu mulang ka Gusti Shâni' Dzul-Jalâl jadi écés. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Di dunya aya loba perkara anu patali jeung anjeun. Tapi anjeun henteu uninga hakékat atawa tungtungna. Anu hiji nyaéta awak. Enya, sanaos awak anjeun nalika ngora sapertos kembang ros anu lemes, anggun, jeung éndah, nalika sepuh robah jadi sapertos kembang usum tiis anu garing jeung kaku. Anu hiji ogé kahirupan jeung kasatoan. Tungtungna ogé maot jeung musna. Anu hiji ogé kamanusaan. Ieu aya antara musna jeung langgeng. Kedah dijaga ku dzikir ka Gusti Anu Salawasna Langgeng. Anu hiji ogé umur jeung kahirupan. Watesna ogé parantos ditangtukeun. Henteu tiasa ngaléngkah maju atawa mundur sanajan saléngkah. Ku sabab éta, ulah nalangsa, ulah sedih. Ulah nanggung beban harepan anu panjang, anu henteu ku anjeun kuat ditanggung sarta di luar kamampuh anjeun! Anu hiji ogé ayana diri. Ayana diri anjeun mémang sanés milik anjeun. Nu Kagunganana ngan Gusti Mâlikul-Mulk. Mantenna langkung nyaah kana ayana diri anjeun tibatan anjeun. Ku kituna, nalika anjeun campur kana ayana diri éta di luar ranah paréntah Gusti Nu Kagungan anu Sajati, anjeun bakal ngabahayakeunana. Sapertos kasarakahan anu ngabalukarkeun putus harepan. Anu hiji ogé musibah jeung kasusah. Éta bakal musna, henteu langgeng. Lamun musnana dipikiran, sabalikna bakal datang kana pikiran sarta maparin kanikmatan. Anu hiji ogé nyaéta yén anjeun tamu di dieu sarta ti dieu bakal angkat ka tempat sanés. Tamu henteu ngabeungkeut haténa kana perkara anu henteu tiasa dibawa babarengan. Sakumaha anjeun angkat ti tempat ieu, anjeun ogé bakal kaluar ti kota ieu. Sarta anjeun ogé bakal kaluar ti dunya anu fana ieu. Ku kituna, sing usaha kaluar kalayan mulya. Sing kurbankeun ayana diri anjeun ka Gusti Anu Ngayakeunana. Minangka gantina, anjeun bakal nampi harga anu gedé. Sabab lamun henteu dikurbankeun, boh musna jeung leungit haratis, boh mulang deui ka Mantenna lantaran memang milik Mantenna. Lamun anjeun ngandelkeun ayana diri anjeun, anjeun bakal ragrag kana henteuna. Sabab ayana ngan tiasa kapanggih ku ninggalkeun ayana diri. Sarta lamun anjeun hoyong ngajénan ayana diri anjeun, tina ayana diri éta anu aya dina leungeun anjeun ngan tiasa nyésa hiji titik. Sakabéh ayana diri anjeun, ti opat jihatna, aya di tengah henteuna. Tapi lamun titik éta ogé dipiceun tina leungeun anjeun, ayana diri anjeun sagemblengna aya dina cahaya-cahaya. Anu hiji ogé kanikmatan dunya. Ieu gumantung kana bagian anu ditangtukeun. Dina ngudagna, jalma ragrag kana kahariwang. Lantaran gancang musnana, jalma anu boga akal henteu ngamuat éta dina haténa jeung ngajénanana. Naon waé tungtung dunya, leuwih utama ninggalkeun kanikmatanana. Sabab tungtung anjeun boh kabagjaan, ari kabagjaan téh kahontal ku ninggalkeun kanikmatan fana ieu. Atawa kasangsaraan. Naha jalma anu keur ngantosan maot jeung dieksekusi tiasa ngaraos bungah jeung nikmat ku ngahias sarta ngéndahkeun panggantungan? Pikeun jalma anu, ku pangdorong kufur, nyangka tungtung dunyana nyaéta henteuna anu mutlak, ninggalkeun kanikmatan ogé leuwih utama. Sabab ku henteuna anu husus jeung kawates, anu timbul nalika kanikmatan éta musna, kanyeri anu matak sangsara tina henteuna anu mutlak karaos unggal menit. Kanikmatan sapertos kitu henteu tiasa ngéléhkeun kanyeri éta. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Hiji domba anu kakeunaan batu anu dialungkeun ku tukang ngangon pikeun malikkeun gorombolan domba anu ngaliwat wates tempat ngangon, ku basa kaayaanana nyarios: "Urang aya di handapeun paréntah tukang ngangon. Anjeunna leuwih mikiran mangpaat urang tibatan urang. Ku sabab anjeunna henteu ridho, hayu urang mulang." Domba éta mulang, gorombolan ogé mulang. Hé nafsu! Anjeun henteu leuwih durhaka jeung sasab tibatan domba éta. Nalika anjeun kakeunaan batu musibah anu dialungkeun ka anjeun tina papasten, sing ngucapkeun ﺍِﻧَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺭَﺍﺟِﻌُﻮﻥَ sarta mulang ka Gusti Anu Jadi Tempat Mulang Sajati, sing asup kana iman, ulah sedih. Mantenna langkung mikiran anjeun tibatan anjeun sorangan. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Yén haté henteu diciptakeun pikeun ngahaja sibuk ku perkara-perkara dunya, tiasa dijelaskeun kieu: Urang ningali yén perkara naon waé anu dicekel ku haté, haté ngabeungkeut dirina kana perkara éta kalayan sakabéh kakuatan jeung kadahsyatanana. Haté nyandak jeung nangkeupna kalayan perhatian anu gedé. Sarta hoyong tetep babarengan sareng éta salalanggengna. Haté lebur dina éta sagemblengna. Haté ngudag jeung milarian perkara-perkara anu panggedéna jeung paling langgeng. Padahal perkara dunya naon waé, dibandingkeun sareng kahayang jeung harepan haté, saukur sabuuk. Hartina, haté mangrupa jandéla anu muka nyanghareup hirup salalanggengna. Haté henteu ridho kana dunya fana ieu. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Al-Qur'an diturunkeun ti langit. Sareng turunna, hiji méja hidangan ti langit jeung hiji jamuan Ilahi ogé diturunkeun. Hidangan ieu ngamuat lapisan-lapisan anu dibagi numutkeun kahayang jeung mangpaat lapisan-lapisan manusa. Lapisan anu kahiji anu aya di permukaan, di beungeut hidangan éta, pikeun lapisan jalma umum. Upamana, ayat mulya ﺍَﻥَّ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضَ ﻛَﺎﻧَﺘَﺎ ﺭَﺗْﻘًﺎ ﻓَﻔَﺘَﻘْﻨَﺎﻫُﻤَﺎ ngajelaskeun jeung maparin harti kieu ka lapisan manusa anu kahiji: Langit, anu hérang jeung tanpa méga, henteu dina kaayaan anu sanggup nurunkeun hujan; bumi ogé garing pisan, henteu dina wangun anu sanggup numuwuhkeun tutuwuhan. Teras Kami ngaleungitkeun kaayaan ratq duanana, nyaéta raketna, sarta misahkeunana. Tina anu hiji cai mimiti turun, tina anu sanés tutuwuhan mimiti kaluar. Anu nuduhkeun harti anu diungkabkeun ku ayat anu disebatkeun tadi nyaéta ayat mulya ﻭَ ﺟَﻌَﻠْﻨَﺎ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻤَٓﺎﺀِ ﻛُﻞَّ ﺷَﻰْﺀٍ ﺣَﻰٍّ. Sabab kadaharan anu ngajaga kahirupan sato jeung tutuwuhan ngan tiasa lahir tina patepungna bumi jeung langit. Di tukangeun lapisan ayat tadi anu pikeun jalma umum, aya ogé lapisan kieu: Éta isarat kana misahkeun planét-planét jeung panonpoé tina bahan adonan anu diciptakeun tina Cahaya Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, tina adonan jeung campuran cahaya éta. Anu nguatkeun lapisan ieu ku hartina nyaéta hadis mulya ﺍَﻭَّﻝُ ﻣَﺎ ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻧُﻮﺭ۪ﻯ. Conto kadua: Dina lapisan anu pikeun jalma umum tina ayat mulya ﺍَﻓَﻌَﻴ۪ﻴﻨَﺎ ﺑِﺎﻟْﺨَﻠْﻖِ الْاَوَّلِ ﺑَﻞْ ﻫُﻢْ ﻓ۪ﻰ ﻟَﺒْﺲٍ ﻣِﻦْ ﺧَﻠْﻖٍ ﺟَﺪ۪ﻳﺪٍ, aya harti kieu: "Padahal maranéhna ngaku ciptaan anu kahiji, anu leuwih ahéng, ku nyaksian langsung, maranéhna nganggap ciptaan anu kadua, anu leuwih hampang jeung leuwih gampang, téh jauh kamungkinan." Di tukangeun lapisan ieu aya bukti gedé anu nyaangan yén hudang jeung sumebarna deui téh kacida gampangna. Hé nu teu boga uteuk, anu ingkar kana hudang jeung sumebarna deui! Sabaraha kali anjeun ngaganti awak salila umur anjeun? Naha anjeun uninga yén unggal taun sakali anjeun ngaganti jeung nganyarankeun awak anjeun sagemblengna, sapertos anjeun ngaganti pakéan isuk jeung peuting? Malah unggal taun, unggal poé, sababaraha perkara tina awak anjeun paéh sarta anu sarupa sumping ngagantikeunana. Anjeun henteu tiasa ngémutan ieu pisan. Sabab uteuk anjeun kosong. Lamun anjeun tiasa mikir, anjeun moal ingkar kana hudang jeung sumebarna deui, anu rébuan contona lumangsung unggal waktos di alam. Sing ka dokter, obatan uteuk anjeun. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Tingali kabodoan jeung kakonyolan nafsu: padahal nafsu terang yén anjeunna dipiara ku Gusti Rabb Mukhtâr Hakîm, sarta anjeunna milik jeung hasil seni Gusti Rabb Hakîm éta; padahal kapamilikan jeung pamiaraan ieu lumangsung dina sakabéh pribadi, jenis, jeung golongan, sahingga pasualan éta jadi kaidah umum; sarta padahal limpahan ieu ngalingkup sadayana, sahingga meunang sajenis kasapukan jeung pangakuan dina lampah, nafsu kedah puas sarta tengtrem ku ningali kajadian anu mangrupa hukum jeung aturan sarta kaidah anu janten umum éta. Tapi nafsu malah nganggap tajalli Asma anu némbongkeun kaéndahan ka sakabéh cakrawala —sanaos anjeunna ogé meunang bagian tina éta— salaku panganteur pikeun nyumput sarta tanda teu dipaliré. Saolah-olah teu aya anu di luhur nafsu éta, anu ngawasa sakabéh kaayaanana. Sarta nafsu ningali dirina dina lampah anu dipigawéna sapertos ﻫُﻮَ anu nyumput dina kecap pagawéan. Ku ngartikeun legana tajalli salaku perkara anu mustahil sarta gedéna salaku henteuna, nafsu malah ngajadikeun sétan éra ku tipu dalilna. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Nafsu salawasna dina kasangsaraan jeung kahariwang, henteu leupas tina sangkaan-sangkaan sarta henteu ngadeukeutan tawakal. Nafsu henteu ridho kana putusan papasten. Padahal, sakumaha bijil jeung surupna panonpoé parantos tangtu jeung ditangtukeun, bijil jeung surupna manusa di dunya ieu sarta papasten sanésna ogé parantos ditulis dina tarangna ku kalam papasten. Lamun hayang, sing benturkeun sirahna kana batu pikeun mupus tulisan éta. Tapi sirahna bakal peupeus, tulisan éta moal aya naon-naon, nya! Lamun henteu, sing kauninga kalayan pasti yén manusa anu henteu tiasa kabur jeung salamet ka luar langit jeung bumi, kedah ridho kalayan kanyaah kana rububiyah Gusti Khâliq anu nyiptakeun sakabéh perkara. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Lamun anu nyieun hiji perkara aya di jero perkara éta, kedah aya hubungan anu sampurna di antara duanana. Sarta jumlah anu nyieun kedah ngalobaan sajauh jumlah hasil seni. Ieu mustahil. Ku kituna, anu nyieun henteu tiasa aya di jero hasil seni. Upamana, hiji kitab anu dilobaan ku mesin citak, tetep ditulis ku kalam hiji jalma. Ukiran jeung hurup-hurup kitab éta henteu mucuk tina dirina sorangan. Anu nyerat ogé henteu aya di jero seni nulis éta. Lamun henteu, éta bakal kaluar tina katartiban. Ku kituna, ukiran hasil seni henteu tina dirina sorangan. Éta ngan ditulis ku kalam kakawasaan numutkeun katangtuan papasten. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Akal gaduh kaayaan anu kacida ahéngna. Akal gaduh jangkauan anu kacida panjangna, dugi ka sakapeung ngalingkup jeung nangkeup jagat raya. Sakapeung kaluar tina alam imkân sarta usaha campur kana ranah-ranah anu pangluhurna. Sakapeung ogé tilelep dina satétés cai, leungit dina hiji partikel, musna dina sabuuk. Salian ti éta, dina perkara naon waé akal lebur jeung musna, akal uninga yén sakabéh ayana ngan kawates dina perkara éta. Sarta kana titik naon waé akal asup, akal hoyong mawa sakabéh alam babarengan. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Lamun kapamilikan jeung ayana kalangkang dunya atawa ayana diri aya dina anjeun, ku beban ngajamin, ngajaga, jeung sieun, anjeun moal tiasa ngaraos nikmat tina nikmat-nikmat sarta salawasna teu tengtrem. Sabab, ku nyumponan kakurangan jeung ngajaga anu aya tina leungit, anjeun salawasna kakeunaan sangkaan-sangkaan, kasieun, jeung kasusah. Padahal nikmat-nikmat éta aya dina jaminan Gusti Anu Maparin Nikmat, Anu Mulya. Pancén anjeun téh tuang jeung nginum tina jamuan karunia-Na sarta sukur. Teu aya kasusah dina sukur. Sabalikna, sukur nambahan kanikmatan nikmat. Sabab sukur hartina ningali paparin dina nikmat. Ningali paparin ngaleungitkeun kanyeri anu timbul tina musnana nikmat. Sabab nalika nikmat musna, Gusti Anu Maparin Nikmat Sajati henteu ngantepkeun tempatna kosong; Mantenna ngeusian ku anu sarupa, sarta anjeun ngaraos nikmat tina panganyaranna. Enya, ayat mulya ﻭَ ﺍٰﺧِﺮُ ﺩَﻋْﻮٰﻳﻬُﻢْ ﺍَﻥِ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ nuduhkeun yén pujian téh kanikmatan éta sorangan. Sabab pujian némbongkeun tangkal paparin dina buah nikmat. Ku ieu panganteur, kanyeri anu timbul tina ngabayangkeun musnana nikmat bakal leungit. Sabab dina tangkal aya loba buah; lamun anu hiji leungit, anu sanés sumping ngagantikeunana. Hartina, pujian téh kanikmatan éta sorangan. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Pangaweruh ngeunaan alam luar, nyaéta pangaweruh anu dicandak ti luar jeung ti kajauhan, henteu tiasa bébas tina sangkaan-sangkaan jeung waswas. Ari pangaweruh diri jeung batin, anu sacara langsung jadi tempat kasadaran dina nurani, beresih tina sangkaan-sangkaan jeung kamungkinan-kamungkinan. Ku kituna, kedah ningali ti pusat ka sabudeureun, ti jero ka luar. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Ku peradaban anu ngudag kalakuan anu teu bener ieu, anu ngajadikeun bumi sapertos hiji désa, lalangsé lalawora parantos kacida kandelna. Ngabenerkeunana peryogi usaha anu gedé. Sarta éta parantos muka loba liang anu nyanghareup dunya tina roh kamanusaan. Nutup éta liang ngan dimungkinkeun pikeun jalma anu meunang karunia Alloh. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Hiji partikel tiasa ngamuat, nampung panonpoé anu gedé pisan, ku tajalli, nyaéta tina jihat pantulan. Tapi henteu tiasa nampung langsung dua partikel anu leutik pisan, nyaéta tina jihat ukuranana. Ku kituna, sapertos tétés-tétés hujan anu jadi tempat mantulna gambaran panonpoé, partikel jeung susunan jagat raya tiasa jadi tempat tajalli kilap-kilap kakawasaan azali anu miboga cahaya sarta dumasar kana élmu jeung kersa —tina jihat tajalli jeung pantulan. Tapi partikel hiji sél dina panon henteu tiasa jadi sumber kakawasaan, kasadaran, jeung kahayang anu pangaruhna katémbong dina "saraf, urat balik, urat nadi". Numutkeun anu diperyogikeun ku seni ahéng, ukiran tartib, jeung hikmah anu ipis ieu, unggal partikel jeung unggal susunan jagat raya kedah jadi sumber jeung asal sipat-sipat anu ngalingkup sarta mutlak, anu husus pikeun kailahian. Atawa kedah jadi tempat mantulna kilap-kilap tajalli Gusti Panonpoé Nu Azali, anu miboga sipat-sipat éta. Dina pilihan anu kahiji, aya perkara-perkara anu mustahil saloba partikel jagat raya. Ku kituna, unggal partikel, kalayan ngaku henteu kuat nanggung beban gedé éta, ngumumkeun kasaksianana: "Gusti Mûjid, Gusti Khâliq, Gusti Rabb, Gusti Mâlik, Gusti Qayyûm ngan Alloh." Sarta unggal partikel jeung unggal susunan, ku basa jeung tanda anu béda-béda, ngalagukeun bait ieu: ﻋِﺒَﺎﺭَﺍﺗُﻨَﺎ ﺷَﺘّٰﻰ ﻭَ ﺣُﺴْﻨُﻚَ ﻭَﺍﺣِﺪٌ ﻭَ ﻛُﻞٌّ ﺍِﻟٰﻰ ﺫَﺍﻙَ ﺍﻟْﺠَﻤَﺎﻝِ ﻳُﺸ۪ﻴﺮُ Enya, unggal hurup nuduhkeun ayana dirina tina hiji jihat. Tapi nuduhkeun ayana anu nyerat jeung anu nyieunna tina loba jihat. Enya, ﺗَﺎَﻣَّﻞْ ﺳُﻄُﻮﺭَ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕِ ﻓَﺎِﻧَّﻬَﺎ ٭ ﻣِﻦَ الْمَلَاِ الْاَعْلٰى ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﺭَﺳَﺎﺋِﻞُ Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Aya loba perkara anu jadi tempat jeung wadah tajalli, gambaran, jeung pantulan, sapertos kaca, cai, hawa, alam gambaran, roh, akal, imajinasi, waktos, jeung sajabana. Gambaran barang anu padet dianggap boh papisah boh paéh. Sabab, sakumaha béda ti asalna, gambaran éta ogé henteu gaduh ciri husus asalna. Ari gambaran anu miboga cahaya téh nyambung jeung asalna, gaduh ciri husus asalna, sarta henteu béda ti asalna. Ku kituna, lamun Gusti Alloh ngajadikeun panas panonpoé minangka kahirupan, cahayana minangka kasadaran, sarta warna-warna dina cahayana sapertos rasa, gambaran panonpoé anu ngawujud dina eunteung dina leungeun anjeun bakal nyarios sareng anjeun. Sabab, salila aya dina gambaranana, bakal aya panas, cahaya, jeung warna-warnana. Ku panasna bakal hirup. Ku cahayana bakal sadar. Ku warna-warnana ogé bakal gaduh rasa. Sanggeus kitu, éta tiasa nyarios sareng anjeun. Dumasar kana rusiah ieu, Kangjeng Rosul Nu Mulya ﷺ uninga sakabéh solawat mulya anu dibacakeun ka anjeunna dina hiji waktos. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Kalimah Subhanalloh jeung Alhamdulillah sacara henteu langsung nyifatan Gusti Alloh kalayan sipat jalal jeung jamal. "Subhanalloh" anu ngamuat sipat jalal nyanghareup kana jauhna hamba jeung mahluk ti Alloh. "Alhamdulillah" anu ngamuat sipat jamal mangrupa isarat yén Gusti Alloh deukeut ka hamba jeung mahluk-mahluk ku rohmat-Na. Upamana, panonpoé gaduh dua jihat anu nyanghareup ka urang: anu hiji deukeut, anu sanés jauh. Tina jihat deukeut, maparin panas jeung cahaya. Tina jihat jauh, tetep beresih jeung suci tina bahaya anu ditimbulkeun ku manusa. Tina jihat ieu, manusa ngan tiasa jadi panarima pikeun panonpoé, henteu tiasa jadi palaku jeung anu mangaruhan. Kitu deui —tanpa nyarupakeun— urang muji Gusti Alloh lantaran ku rohmat-Na Mantenna deukeut ka urang. Urang ngucapkeun tasbih ka Mantenna lantaran urang jauh ti Mantenna. Ku kituna, nalika ningali kadeukeutan-Na ku rohmat-Na, sing muji. Nalika ningali jauhna anjeun ti Mantenna, sing ngucapkeun tasbih. Tapi ulah nyampur duanana maqam jeung ngahijikeun duanana panitén, sangkan anu leres jeung jalan anu lempeng henteu jadi samar. Tapi lamun henteu aya samar jeung campur, anjeun tiasa boh silih gentos boh ngahijikeun duanana maqam sarta duanana panitén. Enya, "Subhanallohi wa bihamdihi" mangrupa kalimah anu ngahijikeun duanana maqam. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Ku opat perkara, kedah ninggalkeun dunya dina haté, sanés dina usaha: 1- Umur dunya pondok, sarta gancang nuju musna jeung surup. Ku kanyeri musna, kanikmatan patepung leungit. 2- Kanikmatan dunya sapertos madu anu ngabisa. Sajauh kanikmatanana, aya ogé kanyerina. 3- Kubur anu ngantosan anjeun sarta anu anjeun ogé nuju ka dinya kalawan gancang, henteu narima minangka kado perkara-perkara dunya anu pinuh hiasan jeung kanikmatan. Sabab perkara anu dianggap éndah ku jalma dunya téh goréng di dinya. 4- Babandingan antara cicing sajam di antara musuh jeung serangga anu ngabahayakeun, sareng cicing mangtaun-taun dina majelis sobat jeung jalma mulya, nyaéta babandingan anu sami antara kubur jeung dunya. Salian ti éta, Gusti Alloh ogé ngajak ninggalkeun kanikmatan sajam sangkan anjeun tengtrem babarengan sareng sobat-sobat anjeun mangtaun-taun. Ku kituna, sing ngawaler panyeluk Alloh sateuacan diantar dina kaayaan kaiket jeung diborgol. Maha Suci Alloh, karunia jeung kamulyaan Gusti Alloh ka manusa sakitu gedéna, dugi ka Mantenna ngagaleuh ti manusa, kalayan harga anu gedé, harta anu dipaparin ka manusa minangka titipan, sarta ngajaga jeung ngalanggengkeunana. Lamun manusa ngaku éta harta jadi milikna sarta henteu ngajualna ka Alloh, anjeunna ragrag kana musibah anu gedé. Sabab anjeunna nyandak harta éta kana tanggunganana. Padahal kamampuhna henteu cekap pikeun ngajaminna. Sabab lamun dipangku dina tonggong, cangkéngna bakal peupeus; lamun dicekel ku leungeun, éta bakal leupas sarta henteu tiasa dicekel. Tungtungna musna haratis jeung leungit, ngan dosa-dosana anu jadi warisan. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Abdi ogé kaasup kana harti sajak ﻭَ ﻋَﻴْﻨ۪ﻰ ﻗَﺪْ ﻧَﺎﻣَﺖْ ﺑِﻠَﻴْﻞِ ﺷَﺒ۪ﻴﺒَﺘ۪ﻰ ٭ ﻭَ ﻟَﻢْ ﺗَﻨْﺘَﺒِﻪْ اِلَّا ﺑِﺼُﺒْﺢِ ﻣَﺸ۪ﻴﺐِ, anu hartina: dina mangsa ngora abdi anu sapertos peuting, panon abdi saré; abdi ngan hudang ku isukna kasepuhan. Sabab dina mangsa ngora, abdi nyangka parantos naék ka puncak kasadaran anu pangluhurna. Ayeuna abdi ngartos yén hudang éta sanés hudang. Éta ngan saukur aya dina sumur saré anu pangjerona. Ku kituna, kajernihan hudang anu diomongkeun ku jalma peradaban kalayan sombong kedahna kaasup jenis hudang dina mangsa ngora abdi. Ibarat maranéhna nyaéta jalma anu saré, anu dina impianna saolah-olah hudang sarta nyaritakeun impianna ka jalma-jalma. Padahal hudangna dina impian éta mangrupa isarat yén anjeunna ngalih tina lalangsé saré anu ipis ka lalangsé anu jero jeung kandel. Jalma saré sapertos kitu sapertos anu paéh. Kumaha anjeunna tiasa ngahudangkeun jalma anu saré satengah? Hé jalma-jalma anu, bari saré, nyangka dirina hudang! Ulah ngadeukeutan jalma peradaban ku nganggap hampang perkara agama atawa ku nyarupakeun diri. Sabab jurang di antara urang kacida jerona. Aranjeun henteu tiasa ngeusianana sarta nyieun jalan panyambung. Boh aranjeun ogé ngahiji jeung maranéhna, boh ragrag kana kasasab sarta tilelep. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Dina hakékat maksiat, utamana lamun diteruskeun, aya siki kufur. Sabab jalma anu neruskeun maksiat éta jadi biasa. Teras anjeunna mikacinta jeung kabeungkeut ku éta. Anjeunna dugi ka tingkat anu henteu tiasa ninggalkeunana. Teras mimiti miharep yén maksiatna éta henteu ngabalukarkeun hukuman. Salila kaayaan ieu terus, siki kufur mimiti mekar. Tungtungna jadi sabab pikeun ingkar boh kana hukuman boh kana tempat hukuman. Sarta, lantaran éra anu timbul tina maksiat, ku ngaku yén maksiat éta sanés maksiat, anjeunna malah ingkar ka malaikat-malaikat anu terang maksiat éta. Malah ku kacida érana, anjeunna miharep poé pangitungan henteu sumping. Upami mendakan sangkaan anu pangleutikna anu nolak poé pangitungan, anjeunna nganggap éta sangkaan minangka bukti anu gedé pisan. Tungtungna haté jalma anu henteu kaduhung sarta henteu ninggalkeunana katutupan gerhana, ruksak jeung leungit. —Nyuhunkeun panangtayungan Alloh— Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Anjeun bakal ngadangukeun sababaraha kilap anu dijelaskeun dina karya abdi anu dingaranan "Lemaat", ngeunaan i'jâz jeung balagah Al-Qur'an anu kateranganana mu'jizat: 1- Dina maca Al-Qur'an aya kalancaran anu luhur, anu henteu beurat pikeun létah. 2- Aya kasalametan anu gedé, anu beresih tina kasalahan dina kecap jeung harti. 3- Aya silih ngadukung anu gedé antara ayat-ayat, anu sapertos wangunan batu, ku ayat-ayatna silih sandar, ngajaga wangunan Al-Qur'an tina oyag. 4- Ayat-ayat kacida saluyuna, silih ngawaler, jeung silih tulungan; ayat-ayatna henteu silih asing, sarta silih tulungan dina ngajelaskeun jeung silih ngawaler dina nyuhunkeun kajelasan. 5- Sanaos diturunkeun sabagian-sabagian dina waktos anu béda-béda, ku kacida saluyuna, sapertos diturunkeun sakaligus. 6- Sanaos sabab-sabab turunna béda-béda jeung patukang tonggong, ku kacida silih ngadukungna, sapertos sababna ngan hiji. 7- Sanaos mangrupa jawaban pikeun patarosan anu diulang-ulang jeung béda-béda, ku kacida ngahiji jeung raketna, sapertos patarosanna ngan hiji. 8- Sanaos katerangan pikeun kajadian-kajadian anu loba jeung robah-robah, ku sampurnana katartiban, sapertos kajadianana ngan hiji sarta jawaban pikeun hiji kajadian. 9- Diturunkeun dina gaya-gaya anu deukeut jeung saluyu jeung pamahaman anu disaur, anu disebut "Tanazzulat Ilahi". 10- Sanaos ngarahkeun dawuh ka manusa anu sumping jeung angkat dina sakabéh waktos jeung tempat, ku gampangna katerangan, sapertos anu disaur ngan hiji. 11- Pangulanganana, pikeun nganteurkeun kana tujuan-tujuan pituduh, ngungkabkeun pamariksaan jeung panegasan. Salian ti éta, pangulanganana henteu ngarusak. Maca deui henteu ngaleungitkeun kanikmatan. Beuki diulang, beuki seungit sapertos kasturi. 12- Al-Qur'an mangrupa kakuatan jeung kadaharan pikeun haté. Mangrupa pangubaran pikeun roh. Ngulang kadaharan nambahan kakuatan. Ku diulang jadi leuwih biasa jeung raket, sahingga kanikmatanana nambahan. 13- Dina kahirupan lahirna, manusa peryogi hawa unggal saat, cai unggal waktos, kadaharan salawasna jeung unggal poé, sarta cahaya unggal minggu. Pangulangan ieu, dina dirina, sanés pangulangan, tapi lantaran kabutuhan anu diulang. Kitu deui, tina jihat kahirupan rohna, manusa peryogi sakabéh jenis anu disebatkeun dina Al-Qur'an. Sababaraha jenis diperyogikeun unggal saat, sapertos "Huwalloh". Sabab roh napas ku éta. Sababaraha jenis diperyogikeun unggal waktos, sababaraha salawasna. Dumasar kana kabutuhan kahirupan haté, Al-Qur'an ngulang. Upamana, "Bismillah", lantaran sapertos hawa seger anu nyumponan haté jeung roh, ku lobana kabutuhan, diulang loba dina Al-Qur'an. 14- Pangulangan sababaraha kajadian leutik, sapertos kisah Musa, mangrupa isarat yén kajadian éta ngamuat aturan anu gedé. Cindekna: Al-Qur'an boh dzikir, boh pamikiran, boh hikmah, boh élmu, boh hakékat, boh syariat, boh pangubaran pikeun dada, boh pituduh jeung rohmat pikeun jalma anu iman. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Hiji kaayaan ahéng dina fitrah manusa: dina mangsa lalawora, ku kabingungan, anjeunna nyarupakeun putusan latifah jeung indra sarta henteu tiasa ngabédakeunana. Upamana, jalma gélo anu nyarupakeun leungeun jeung panon sarta henteu tiasa ngabédakeun palayanan jeung pancénna, ngulurkeun leungeunna pikeun nyandak perkara anu ditingali ku panonna di tempat anu luhur. Lantaran leungeun tatangga panon, anjeunna nyangka leungeun ogé tiasa ngalakukeun pagawéan panon. Kitu deui, manusa anu lalawora, sanaos henteu sanggup ngalakukeun pangaturan anu pangleutikna jeung sabagian pikeun dirina sorangan, ku sombong jeung imajinasina ngulurkeun leungeun pikeun ngawasaan lampah Gusti Alloh. Hiji kaayaan ahéng deui dina fitrah manusa: sanaos aya bédana awak jeung rupa antara pribadi-pribadi manusa, éta kacida saeutikna. Tapi dina makna jeung roh, di antarana aya bédana sajauh bédana antara partikel jeung panonpoé. Ari sato-sato sanés henteu sapertos kitu. Upamana, lauk jeung manuk, dina nilai rohna, kacida deukeutna. Anu pangleutikna sapertos anu panggedéna. Sabab kakuatan roh manusa henteu diwatesan. Ku egoisme, maranéhna ragrag sakitu handapna dugi ka sarua jeung partikel. Ku panghambaan, maranéhna ogé naék sakitu luhurna dugi ka jadi panonpoé dua alam. Sapertos Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Tatapakan dina perkara-perkara nyaéta langgeng, sanés henteuna. Malah sababaraha perkara anu gancang musna, sapertos kalimah, kecap, jeung gambaran pikiran, anu urang nyangka nuju henteuna, ogé henteu nuju henteuna. Éta ngan ngaganti rupa jeung kaayaanana sarta dijaga tina musna; ku nyalindung di sababaraha tempat, henteu nuju henteuna anu mutlak. Hikmah anyar anu disebut sains parantos uninga rusiah ieu, tapi henteu uninga kalayan écés. Dina waktos anu sami, éta kaleuleuwihi jeung salah ku nyarios: "Dina alam henteu aya henteuna anu mutlak. Ngan aya anu disusun jeung anu diuraikeun." Sabab dina alam aya anu disusun ku seni Gusti Alloh. Aya anu diuraikeun ku idin Alloh. Aya anu diayakeun jeung dileungitkeun ku paréntah Alloh. ﻳَﻔْﻌَﻞُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣَﺎ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ ٭ ﻭَ ﻳَﺤْﻜُﻢُ ﻣَﺎ ﻳُﺮ۪ﻳﺪُ Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Kubur mangrupa panto anu muka ka alam aherat. Bagian tukangna rohmat, ari bagian hareupna siksa. Sakabéh sobat jeung kakasih aya di tukangeun panto éta. Naha waktos anjeun pikeun ngahiji sareng maranéhna tacan sumping? Sarta naha anjeun henteu hoyong angkat sarta nganjang ka maranéhna? Enya, waktos parantos deukeut. Peryogi mandi pikeun beresih tina kokotor dunya. Lamun henteu, maranéhna bakal nganggap jijik sarta henteu resep. Lamun aya panyeluk pikeun nganjang kalawan béja yén Imam Rabbani Ahmad Faruqi ayeuna hirup di India, abdi bakal nanggung sakabéh kasusah jeung bahaya sarta angkat nganjang. Ku kituna, Kangjeng Nabi ﷺ, panonpoé dua alam anu dingaranan "Ahmad" dina Injil, "Ahyed" dina Taurat, sarta "Muhammad" dina Al-Qur'an, aya di tukangeun kubur kalayan dikurilingan ku jutaan Ahmad Faruqi. Naha urang henteu buru-buru angkat nganjang ka maranéhna? Kari di tukang téh kasalahan. Kedah diperhatoskeun tatapakan ieu: 1- Pikeun anu jadi hamba Alloh, sakabéh perkara ditundukkeun. Pikeun anu henteu, sakabéh perkara jadi musuh. 2- Sakabéh perkara parantos ditangtukeun ku papasten. Sing ridho kana bagian anjeun sangkan tengtrem. 3- Milik téh kagungan Alloh. Aya dina anjeun minangka amanat. Mantenna bakal ngalanggengkeun amanat éta jeung ngajagana pikeun anjeun. Lamun tetep dina anjeun, éta bakal musna haratis jeung leungit. 4- Henteu aya kanikmatan dina perkara anu henteu langgeng. Anjeun bakal musna. Dunya ogé bakal musna. Dunya jalma-jalma ogé bakal musna. Wangun jagat raya anu ayeuna ieu ogé bakal musna. Éta silih nuturkeun nuju musna, sapertos detik, menit, jam, jeung poé. 5- Lamun anjeun henteu gaduh karya anu bakal nyalametkeun anjeun di aherat, ulah ngajénan karya-karya anu ditinggalkeun di dunya fana ogé. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Sing dangukeun mangpaat jeung tempat ngagunakeun tilu kalimah suci ieu: Subhanalloh, Alhamdulillah, Allohu akbar. 1- Manusa anu haténa hirup, nalika ningali jagat raya jeung alam, utamana ku ningali gerakan-gerakan Ilahi anu lumangsung dina rohangan ieu anu teu kahontal ku pamahamanna, tetep dina kahéranan. Dina kaayaan-kaayaan anu matak héran jeung matak sieun sapertos kitu, seuneu kahéranan éta ngan pareum ku nginum cai jernih anu ngocor tina kalimah Subhanalloh. 2- Manusa anu sami, ku ngungkabkeun kasenangan anu karaos tina nikmat-nikmat anu éndah anu ditingali, dina ngaran "Pujian", ningali paparin dina nikmat sarta Anu Maparin Nikmat dina paparin; bari nyuhunkeun lumangsungna nikmat jeung nambahan kanikmatan, anjeunna napas ku kalimah Alhamdulillah sapertos jalma anu manggihan gudang nikmat. 3- Manusa anu sami, nalika ningali perkara tina mahluk ahéng jeung gerakan anéh anu henteu tiasa ditimbang ku akalna jeung henteu tiasa ditampung ku pikiranna, meunang katengtreman ku ngucapkeun Allohu akbar. Hartina, Gusti Khâliq langkung agung jeung langkung gedé. Nyiptakeun jeung ngatur éta perkara henteu beurat pikeun Mantenna. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Ku kajahatanana, manusa henteu ngabahayakeun Alloh. Ngan ngabahayakeun dirina sorangan. Upamana, di luar, dina kanyataan jeung hakékat, henteu aya sekutu Alloh dugi ka manusa tiasa campur kana milik jeung hasil Gusti Alloh ku asup kana golongan sekutu éta. Manusa ngan mikiran sekutu dina pikiranna sarta nempatkeunana dina uteukna anu kosong. Sabab di luar henteu aya tempat pikeun sekutu. Ku kituna, anu teu boga uteuk éta ngancurkeun bumina sorangan ku leungeunna sorangan. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Pikeun anu tawakal ka Alloh, Alloh cekap. Alloh, lantaran sampurna mutlak, dipikacinta ku lantaran Zat-Na sorangan. Alloh, lantaran Anu Ngayakeun jeung Wâjibul Wujûd, dina kadeukeutan-Na aya cahaya ayana; dina kajauhan ti Mantenna aya poékna henteuna. Alloh mangrupa tempat nyalindung jeung tempat kasalametan. Pikeun roh-roh anu ambek ka jagat raya, jijik kana hiasan dunya, jeung bosen kana ayana dirina, Mantenna tempat nyalindung jeung tempat kasalametan. Alloh langgeng; alam langgeng ngan ku Mantenna anu langgeng. Alloh Mâlik; Mantenna nyandak milik-Na anu aya dina anjeun pikeun disimpen pikeun anjeun. Alloh Ghaniyy Mughni, konci unggal perkara aya dina Mantenna. Lamun hiji manusa jadi hamba Alloh anu ihlas, jagat raya anu mangrupa milik Alloh jadi sapertos milikna. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Manusa anu boga akal henteu bungah ku anu didamel tina perkara dunya sarta henteu sedih ku anu kaleungitan. Sabab dunya henteu cicing, tapi angkat. Manusa ogé angkat babarengan. Anjeun ogé musafir. Tingali, fajar kasepuhan parantos bijil di luhur ceuli anjeun. Leuwih ti satengah sirah anjeun parantos dibungkus ku kafan bodas. Panyakit-panyakit anu niat cicing dina awak anjeun mangrupa pasukan pangintip maot. Salian ti éta, umur langgeng aya di hareupeun anjeun. Katengtreman jeung kanikmatan anu bakal ditingali dina umur langgeng éta ngan gumantung kana usaha jeung pagawéan anjeun dina umur fana ieu. Anjeun henteu uninga umur langgeng éta pisan. Sing hudang sateuacan sakarat maot ngahudangkeun anjeun! Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Lamun anjeun ningali Gusti Alloh kalawan sebutan anu dipikanyaho jeung geus wanoh, Mantenna jadi teu dipikanyaho jeung teu dikenal. Sabab pangaweruh ieu ngan kabiasaan anu lumrah jeung pangrungu anu nyonto. Éta ogé sanés ungkapan anu bakal maparin terang hakékat. Salian ti éta, harti anu kahartos ku sebutan éta henteu tiasa nyandak sipat-sipat mutlak babarengan sarta ngalebetkeunana kana pikiran. Éta ngan sajenis sebutan pikeun ngémutan Gusti Zat Nu Maha Suci. Tapi lamun Gusti Alloh ditingali kalawan sebutan Anu Aya anu teu dipikanyaho, sorot-sorot cahya pangawanohan jadi écés sawaréh. Sarta munculna Zat anu miboga sipat-sipat éta tina sebutan éta, kalayan sipat-sipat mutlak anu ngalingkup anu tajalli dina jagat raya, henteu beurat. Sing kauninga, hé Sadérék nu mulya! Unggal Asma anu saé ngamuat sacara ringkes Asma anu sanés. Sapertos cahaya ngamuat tujuh warna. Sarta sakumaha unggal Asma jadi dalil pikeun Asma anu sanés, éta ogé jadi hasil pikeun unggal Asma anu sanés. Hartina, Asma-Asma anu saé silih némbongkeun sapertos eunteung jeung kaca. Ku kituna, tiasa dibaca sapertos silogisme anu hasilna disebatkeun babarengan, atawa sapertos hasil-hasil anu dalilna aya babarengan.