BAGÉAN KALIMA
KAHIRUPAN DI DENİZLİ
Wengkuan panyebaran jeung kamajuan Risale-i Nur beuki lega... Anu maca Nur kalayan mikarindu beuki seueur unggal dinten. Musuh-musuh Islam anu nyumput, anu nyaksian hasil kakuatan sareng pangaruh luar biasa dina Risale-i Nur, deui nyusun hiji tipu daya pikeun nyilakakeun Risale-i Nur sareng pangarangna, Bedîüzzaman. Ku rupa-rupa alesan jeung rencana, anjeunna dituduh, "Bedîüzzaman ngadegkeun pakumpulan rusiah, ngabalikkeun rahayat ngalawan pamaréntah, ngaruntuhkeun révolusi ti akarna; nyebut Mustafa Kemal Dajjal, Sufyan, sarta anu ngaruksak agama, jeung ngabuktikeun ieu ku hadits." Ku tuduhan sapertos kitu, dina taun 1943 anjeunna dibawa ti Kastamonu ka Pangadilan Pidana Beurat Denizli sareng saratus dua puluh genep muridna. {(Catetan handap): Hiji-hijina sabab panjara Denizli nyaéta sumebarna Risale-i Nur di propinsi-propinsi sanés, kalayan Isparta jeung Kastamonu salaku puseurna, sarta ku éta kanyaah kana agama beuki ningkat. Malah teu lami sateuacan panjara Denizli, Risalah Âyetü'l-Kübra, anu mangrupikeun Şuâ Katujuh, dicitak sacara rusiah di İstanbul. Ieu karya, anu ngajelaskeun sarta ngabuktikeun hakékat iman kalayan luar biasa, ogé ngajadikeun anu teu iman guligah sarta dijadikeun hiji alesan pikeun kajadian Denizli.} Teras, pikeun mariksa naha aya pasualan pulitik dina kumpulan Risale-i Nur, dibentuk hiji tim ahli anu diwangun ku sababaraha pagawé pamaréntah. Nalika risalah-risalah Nur jeung serat-serat anu dirampas mimiti dipariksa, Bedîüzzaman nyarios, "Tim ahli anu teu ngartos ieu moal tiasa mariksa Risale-i Nur. Kedah dibentuk hiji tim ahli ilmiah anu luhur di Ankara. Kedah didatangkeun para filsuf ti Éropa. Upami aranjeunna mendakan hiji kajahatan, abdi ridho kana hukuman pangbeuratna." Ku kituna, kumpulan Risale-i Nur sareng sakabéh serat dipariksa baris demi baris ku hiji tim ahli di Ankara anu diwangun ku para profésor jeung ulama luhur. Tim ahli ngalaporkeun, "Bedîüzzaman henteu ngalakukeun kagiatan pulitik. Dina jalan anu ditempuhna teu aya usaha ngadegkeun pakumpulan atawa tarekat. Karya-karyana ilmiah sareng ngeunaan iman, minangka tafsir Al-Qur'an." Lantaran tuduhan-tuduhan anu mawa anjeunna ka pangadilan henteu aya dalil sarta buktina, écés yén éta mung rupa-rupa alesan rekaan jeung rencana anu disusun. Utamana tuduhan, "Bedîüzzaman ngaku yén anjeunna Mahdi," teu tiasa dibuktikeun pisan. Sabalikna, dipastikeun yén Bedîüzzaman henteu ngaku maqam rohani naon ogé, nyarios yén dirina sanés naon-naon, sarta henteu nampi pangkat jeung maqam rohani anu dipasihkeun ku batur. Nalika nampi serat-serat ilmiah anu ditulis ku jalma-jalma ahli élmu ngeunaan anjeunna salaku Mahdi, anjeunna kacida ambekna, nampik éta sarta nganyenyeri haté aranjeunna. Kaayaan ieu kapanggih dina serat-serat anu dicandak nalika panggeledahan. Tungtungna, Bedîüzzaman ngalakukeun hiji pangbélaan anu ageung. Ahirna, pangadilan sacara sapuk masihan kaputusan bébas tanggal 16/6/1944 nomer 199/136. Pangadilan masihan kabébasan ka sakabéh saratus tilu puluh bagian kumpulan Risale-i Nur sarta mulangkeunana sapinuhna ka nu kagungan. Kamar Pidana Kahiji Pangadilan Kasasi sacara sapuk ngesahkeun kaputusan bébas éta ku putusan tanggal 30/12/1944. Ku kituna, kaleresan perkara Risale-i Nur janten kaputusan hukum anu parantos tetep. Bedîüzzaman Said Nursî sareng sabagéan muridna dibébaskeun dumasar kaputusan bébas, saatos salapan bulan di panjara. Nanging, anjeunna diracun di panjara sareng ngalaman bahaya maot. Sanaos salamet ku pitulung Gusti Haqq, anjeunna nandangan kalaliman, panyiksaan, sareng panghianatan anu dina sajarah teu acan dilakukeun ka saha ogé. Sakumaha dina sakabéh pangadilan anu dilebetanana ku hasutan munafik anu teu ageman anu nyumput, dina pangadilan ieu, anu ditujukeun ka anjeunna ku rencana hukuman pati, Bedîüzzaman ogé ngagorowokkeun anu hak sareng hakékat tanpa sieun sarta henteu maliré maot. Üstad Bedîüzzaman nyusun "Risalah Bubuahan" nalika di panjara Denizli. Risalah ieu teras dipedarkeun di awal kumpulan Asâ-yı Musa. Anjeunna nyusun Risalah Bubuahan dina dua dinten Jumaah. Sakabéh murid Nur sareng tahanan sanés di panjara nyerat Risalah Bubuahan sarta ngulik hakékat-hakékatna. Keretas henteu diidinan dilebetkeun ka panjara. Karya éta ditulis sacara rusiah. Malah aranjeunna nyerat dina kotak korék sarta damel dina kaayaan sapertos kitu. {(Catetan handap): Salaku conto tina Risalah Bubuahan anu kacida pentingna, anu diwangun ku "Sapuluh Pasualan", Pasualan Kagenep jeung Katujuh dilebetkeun di ahir Kahirupan di Denizli; mangga tingali.}
SABAGÉAN PANGBÉLAAN BEDÎÜZZAMAN SAID NURSÎ DI PANGADILAN DENİZLİ
Leres, abdi sadayana mangrupikeun hiji pakumpulan, sareng kagungan pakumpulan anu unggal abad anggotana kalebet tilu ratus lima puluh juta jalma. Unggal dinten, ku solat lima kali, aranjeunna némbongkeun hubungan sareng pangabdianana kana prinsip-prinsip pakumpulan suci éta kalayan hormat sapinuhna. Dumasar aturan suci ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺍِﺧْﻮَﺓٌ, aranjeunna geuwat silih tulungan ku do'a sareng hasil rohanina. Abdi sadayana mangrupikeun anggota pakumpulan anu suci tur agung ieu. Pancén husus abdi sadaya ogé nyaéta ngawanohkeun hakékat-hakékat iman Al-Qur'an ka jalma-jalma anu iman kalayan nalungtik bukti-buktina, sarta nyalametkeun aranjeunna sareng diri abdi sadaya tina dipupus salawasna sareng dikurung nyorangan di alam barzakh salawasna. Abdi sadaya teu kagungan patalina naon ogé sareng pakumpulan jeung komité dunya, pulitik, sarta tipu daya sanésna, atanapi sareng pakumpulan rusiah anu teu aya dasarna tur teu aya hartina, saperti usaha ngadegkeun pakumpulan anu dijadikeun tuduhan ka abdi sadaya. Abdi sadaya ogé moal nurunkeun diri kana éta. ... Upami abdi sadaya kagungan kahayang pipilueun urusan dunya, sora jeung ledakanana bakal saperti pélor mariem, sanés saperti dengung laleur ieu. Jalma anu ngalakukeun pangbélaan kalayan tegas tur nyentug di Pangadilan Perang Darurat sareng di majelis kapresidenan ngalawan amarah Mustafa Kemal, dituduh nyusun tipu daya dunya salami dalapan belas taun tanpa katohyan ku saha ogé. Anu nuduh anjeunna kitu tangtu ngalakukeunana ku niat anu goréng. Dina ieu pasualan, Risale-i Nur henteu tiasa diserang lantaran kalepatan pribadi abdi atawa sababaraha sadulur abdi. Éta langsung kabeungkeut kana Al-Qur'an, sarta Al-Qur'an ogé kabeungkeut kana arsy pangagungna. Saha anu wani ngulurkeun leungeunna ka dinya sarta ngaleupaskeun tali-tali anu kuat éta? Sarta Risale-i Nur, anu berkah jasmani jeung rohani sareng pangabdian luar biasana ka ieu nagri parantos dipastikeun ku isyarat tilu puluh tilu ayat Al-Qur'an, tilu karomah gaib Imam Ali radiyallohu anhu, sareng béja pasti Gavs-ı A'zam, henteu nanggung, moal tiasa nanggung, sarta teu kedah nanggung kalepatan abdi sadaya anu biasa tur pribadi. Upami henteu kitu, ieu nagri bakal nandangan karugian jasmani sareng rohani anu teu tiasa digentos deui. {(Catetan handap): Ieu surat pamundut ditulis dua puluh dinten sateuacan lini Kastamonu. Ku berkah Risale-i Nur, éta propinsi langkung kalindungan tina musibah tibatan sakabéh propinsi sanés. Ayeuna musibah parantos mimiti sarta ngabenerkeun perkara abdi sadaya.} Ku kalicikan sababaraha zindiq, rencana sareng serangan anu disusun ngalawan Risale-i Nur, insyaalloh bakal gagal. Murid-muridna henteu tiasa dibandingkeun sareng anu sanés, henteu tiasa dipaburencaykeun, henteu tiasa dijadikeun mundur, sarta ku pitulung Gusti Haqq henteu tiasa dielehkeun. Upami Al-Qur'an henteu ngalarang pangbélaan ku kakuatan jasmani, murid-murid éta, anu aya di mana-mana sarta kéngingkeun perhatian sadayana minangka urat kahirupan ieu bangsa, moal ngalibetkeun diri dina kajadian-kajadian leutik tanpa hasil saperti kajadian Şeyh Said jeung Menemen. Mugi Alloh ngajauhkeun; upami aranjeunna ditindes dugi ka kapaksa sarta Risale-i Nur diserang, tangtu para zindiq jeung munafik anu nipu pamaréntah bakal kaduhung sarébu tingkat langkung ageung. Cindekna: lantaran abdi sadaya henteu ngaganggu dunya jalma-jalma anu mentingkeun dunya, aranjeunna ogé ulah ngaganggu aherat sareng pangabdian iman abdi sadaya.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
@
(Serat anu dikirim ku Üstad ka murid-muridna sarta ditulis ku pananganana sorangan)
Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Tina surat tuduhan ieu kaharti yén rencana zindiq-zindiq anu nyumput, anu nipu sababaraha pamimpin pamaréntah sarta ngarahkeun aranjeunna ngalawan abdi sadaya, gagal sarta tétéla bohong. Ayeuna, salaku alesan, aranjeunna nyobian nutupan bohongna ku tuduhan ngadegkeun pakumpulan jeung komité. Salaku akibatna, aranjeunna henteu ngantep saha ogé tepang sareng abdi. Saolah-olah anu tepang langsung janten anggota abdi sadaya. Malah pagawé pamaréntah anu luhur ogé kacida sieunna, sarta ku ngajadikeun abdi nandangan kasusah aranjeunna ngajadikeun dirina dipikanyaah ku pamingpinna. Utamana ﴾ﺣﺎ ﺹ ﻡ ﺩ ﺑﺮ﴿ Dina ahir surat bantahan, abdi badé nyarioskeun bagian di handap ieu, nanging hiji pikiran ngahalangan. Ieu bagianna: Leres, abdi sadayana hiji pakumpulan @ sareng kagungan hiji pakumpulan anu unggal abad anggotana kalebet tilu ratus juta jalma. Unggal dinten lima kali, aranjeunna némbongkeun hubungan sareng pangabdianana kalayan hormat sapinuhna kana prinsip-prinsip pakumpulan suci éta. Dumasar aturan suci ﺍِﻧَّﻤَﺎ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺍِﺧْﻮَﺓٌ, aranjeunna geuwat silih tulungan ku do'a sareng hasil rohanina. Abdi sadayana mangrupikeun anggota pakumpulan anu suci tur agung ieu. Pancén husus abdi sadaya ogé nyaéta ngawanohkeun hakékat-hakékat iman Al-Qur'an ka jalma-jalma anu iman kalayan nalungtik bukti-buktina, sarta nyalametkeun aranjeunna sareng diri abdi sadaya tina dipupus salawasna sareng dikurung nyorangan salawasna. Abdi sadaya teu kagungan patalina sareng pakumpulan sareng komité dunya, pulitik, sarta tipu daya sanésna, sarta moal nurunkeun diri kana éta. ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Para Bapa! Abdi ngabéjakeun kalayan pasti ka aranjeun: salian jalma-jalma di dieu anu teu kagungan patalina atanapi mung saeutik patalina sareng abdi sadaya sarta Risale-i Nur, sabaraha waé anu dipikahoyong ku aranjeun, abdi kagungan sadulur-sadulur anu sajati sareng réréncangan anu leres dina jalan hakékat. Ku pamanggihan Risale-i Nur anu pasti, abdi sadaya terang kalayan kayakinan anu teu tiasa digoyahkeun, sapasti dua kali dua sami sareng opat, yén ku rusiah Al-Qur'an maot pikeun abdi sadaya parantos robah tina dipupus salawasna janten surat bébas tina pancén. Ari pikeun anu ngalawan abdi sadaya sarta lumampah dina kasasaran, maot anu pasti éta nyaéta dipupus salawasna (upami aranjeunna teu kagungan iman anu pasti kana aherat), atanapi dikurung nyorangan dina poék salawasna (upami iman kana aherat, nanging lumampah dina kalakuan teu pantes jeung kasasaran). Naha aya pasualan manusa di dunya anu langkung ageung sareng langkung penting tibatan ieu pasualan, nepi ka ieu dijadikeun sarana pikeun éta? Abdi naros ka aranjeun! Lantaran henteu aya sarta moal tiasa aya, naha aranjeun ngaganggu abdi sadaya? Ngahareupan hukuman pangbeuratna ti aranjeun, abdi sadaya ngantosan kalayan pinuh pageuh, bari nyarios yén abdi sadaya nampi surat bébas tina pancén kanggo angkat ka alam cahya. Nanging, anu nampik abdi sadaya sarta ngahukum demi kasasaran, sakumaha abdi sadaya ningali aranjeun dina ieu majelis, abdi sadaya terang dugi ka tingkat nyaksian, malah ningali, yén aranjeunna dihukum ku dipupus salawasna sareng dikurung nyorangan, sarta dina waktos anu caket pisan bakal nandangan hukuman anu pikasieuneun éta. Ku rasa kamanusaan, abdi sadaya kacida welasna ka aranjeunna. Abdi siap ngabuktikeun hakékat anu pasti tur penting ieu sarta masihan bukti anu teu tiasa dibantah ku anu pangnekadna ogé! Sanés mung ka tim ahli anu teu ngartos, kagungan niat goréng, sarta teu ngagaduhan bagian dina urusan rohani, malah ka ulama jeung filosof aranjeun anu pangageungna; upami abdi henteu ngabuktikeun éta sakitu écésna saperti beurang, abdi ridho kana hukuman naon ogé! Salaku hiji conto, abdi mintonkeun Risalah Bubuahan anu disusun dina dua dinten Jumaah kanggo para tahanan. Ku ngajelaskeun prinsip, ringkesan, sarta dasar Risale-i Nur, risalah ieu janten hiji serat pangbélaan Risale-i Nur. Dina kasusah, abdi sadaya nuju damel sacara rusiah pikeun nyeratna ku aksara anyar, kanggo dipasrahkeun ka pejabat-pejabat Ankara. Mangga baca éta sarta perhatikeun sapinuhna. Upami haté aranjeun (abdi henteu ngurus nafsu aranjeun) henteu ngabenerkeun abdi, sanaos aranjeun ngalakukeun sagala panghina jeung panyiksaan ka abdi dina kaayaan dikurung nyorangan sagemblengna ayeuna, abdi bakal cicing! Cindekna: boh bébaskeun Risale-i Nur sapinuhna, atanapi, upami aranjeun sanggup, patahkeun hakékat anu kuat tur teu tiasa diruksak ieu! Dugi ka ayeuna abdi henteu mikiran aranjeun jeung dunya aranjeun, sarta moal mikirkeunana. Nanging, aranjeun parantos maksa; panginten kedah masihan pangéling ka aranjeun, ku kituna papasten Ilahi ngarahkeun abdi sadaya kana ieu jalan. Abdi sadaya ogé ngajadikeun aturan suci ﻣَﻦْ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺍَﻣِﻦَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﺪَﺭِ salaku pituduh pikeun diri, sarta mutuskeun bakal nyanghareupan unggal kasusah ti aranjeun kalayan sabar.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Nurutkeun kabiasaan Islam anu lumangsung ti jaman kabagjaan dugi ka ayeuna, abdi sadaya ngajadikeun ratusan ayat anu kawéntar, anu janten sumber husus Risale-i Nur, hiji hizib Al-Qur'an saperti kumpulan En'am anu ageung. Abdi sadaya dipasalahkeun ku tuduhan, "Ngarobah agama." Sarta aranjeunna hoyong nuduh abdi sadaya dumasar Tesettür Risalesi, saolah-olah éta ditulis sareng dipedarkeun taun ieu, padahal abdi parantos nandangan hukuman sataun lantaran risalah éta, anu disimpen rusiah sarta, sakumaha dicatet dina catetan resmi, dicandak ti handapeun tumpukan kai. Sarta kritik abdi anu fitri, diperlukeun, umum, sarta rusiah, nalika ngajelaskeun hiji hakékat hadits anu némbongkeun kalepatan hiji jalma, dijadikeun dasar tanggung jawab hukum. Jalma éta, anu mingpin pamaréntah di Ankara (Mustafa Kemal), henteu ngawaler bantahan sareng kecap-kecap tegas anu diucapkeun ku abdi ka anjeunna, sarta cicing. Kritik éta dilakukeun saatos anjeunna maot. Kumaha ajén pribadi jalma anu parantos maot sarta teu patali deui sareng pamaréntah tiasa disaruakeun sareng kaadilan sarta hukum pamaréntah jeung bangsa, anu ngandung ajén pamaréntah jeung bangsa sarta janten hiji tajalli kakawasaan maréntah Gusti Haqq? Sarta prinsip kabébasan nurani, anu ku abdi sadaya dijadikeun dasar pangrojong jeung pangbélaan diri pangutamana tina pamaréntah républik sareng dasar-dasarna, malah dijadikeun dasar tuduhan ngalawan abdi sadaya. Saolah-olah abdi sadaya ngalawan prinsip kabébasan nurani. Sarta lantaran kritik kana kalakuan goréng sareng kakurangan peradaban, catetan resmi nuduh abdi ngeunaan hiji hal anu teu acan kapikir atawa kabayang ku abdi: saolah-olah abdi henteu nampi pamakéan radio, {(Catetan handap): Kanggo ngahaturkeun sukur anu ageung kana ni'mat Ilahi anu ageung saperti radio, abdi parantos nyarios, "Radio kedah maca Al-Qur'an sarta ngajadikeun sakabéh manusa dina beungeut bumi ngadangukeunana, dugi ka lapisan hawa janten hiji hafidz Al-Qur'an."} pesawat, sarta karéta api. Ku éta, abdi dituduh ngalawan kamajuan ayeuna. Dumasar conto-conto ieu, insyaalloh Jaksa jeung Pangadilan Denizli anu adil tur kagungan rasa kaadilan bakal némbongkeun sakumaha perlakuan ieu patukang tonggong sareng kaadilan, sarta moal masihan pentingna kana sangkaan-sangkaan catetan resmi éta. Sarta anu pangmatak héranna nyaéta jaksa ti pangadilan sanés naros ka abdi: "Dina Şuâ Kalima anu rusiah, anjeun parantos nyarios, 'Tentara bakal ngaleupaskeun kadalina tina panangan jalma anu pikasieuneun éta.' Maksud anjeun nyaéta ngadorong tentara henteu taat ka pamaréntah." Abdi ngawaler, "Maksud abdi nyaéta éta panglima bakal maot atanapi digentos, sarta tentara bakal bébas tina kakawasaan sawenang-wenangna. Kumaha hiji risalah anu kacida rusiahna, anu mung dua kali dugi ka panangan abdi dina dalapan taun sarta dina waktos anu sami leungit; anu ngajelaskeun sacara umum harti hiji hadits ngeunaan ahir jaman; anu dasarna parantos disusun ti baheula; sarta anu henteu ditingali ku hiji prajurit ogé, tiasa janten alesan tuduhan?" Hanjakal, tuduhan anu matak héran ti jalma-jalma anu henteu adil éta dilebetkeun kana surat tuduhan. Sarta anu paling anéh nyaéta di hiji tempat abdi parantos nyarios: pesawat, karéta api, sarta radio, anu mangrupakeun ni'mat-ni'mat ageung Gusti Haqq, kedah dibales ku sukur anu ageung. Nanging, manusa henteu sukur; ku pesawat, bom-bom dihujankeun kana sirahna. Radio ogé hiji ni'mat Ilahi anu kacida ageungna. Sukur anu sabanding sareng éta nyaéta ngajadikeun radio hiji hafidz Al-Qur'an anu umum, kalayan jutaan létah, sarta ngajadikeun sakabéh manusa dina beungeut bumi ngadangukeun Al-Qur'an. {(Catetan handap): Hiji hakékat anu sababaraha taun kapengker parantos dibéjakeun sarta dipiharep ku Üstad abdi sadaya ayeuna parantos kajadian di nagri abdi sadaya ogé. Alhamdulillah, ayeuna Al-Qur'an dibaca dina radio abdi sadaya. Insyaalloh bakal dugi hiji waktos nalika Risale-i Nur, anu mangrupikeun hakékat-hakékat Al-Qur'an, diajarkeun ngaliwatan radio-radio, sarta umat manusa bakal nampi mangpaat anu ageung.} Sarta dina Kalimah Kadua Puluh, nalika ngajelaskeun yén Al-Qur'an masihan béja gaib ngeunaan kaajaiban peradaban, abdi parantos nyarios minangka isyarat hiji ayat, "Jalma-jalma kafir bakal ngéléhkeun dunya Islam ku karéta api." Sanaos abdi ngadorong Islam kana kaajaiban-kaajaiban ieu, di ahir surat tuduhan anjeunna nuduh abdi, "Ngalawan kamajuan ayeuna saperti karéta api, pesawat, jeung radio," minangka alesan tuduhan anu dumasar kana niat goréng jaksa anu kapengker. Sarta padahal teu aya patalina naon ogé, hiji jalma parantos nyarios tina istilah Risaletü'n-Nur, nami kadua Risale-i Nur, "Éta hiji karosulan tina cahya Al-Qur'an, hiji ilham." Dumasar harti salah anu dipasihkeun di tempat sanés, surat tuduhan malah ngajadikeun alesan pikeun nuduh abdi, saolah-olah "Risale-i Nur hiji rosul." Sarta dina dua puluh tempat dina pangbélaan abdi sadaya, kalayan pasti abdi sadaya parantos ngabuktikeun ku dalil yén, sanaos ngalawan sakabéh dunya, abdi sadaya henteu tiasa sarta moal tiasa ngajadikeun agama, Al-Qur'an, sareng Risale-i Nur salaku alat. Abdi sadaya moal ngagentos hiji hakékatna ku kakawasaan karajaan dunya, sarta dina lampah abdi sadaya leres kitu. Dina dua puluh taun, tanda-tanda ieu pernyataan jumlahna rébuan. Lantaran kitu, abdi sareng abdi sadayana nyarios kalayan sakabéh kakuatan: ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Tambihan surat bantahan ngalawan surat tuduhan
Dina ieu bantahan, anu dituju ku abdi sanés Pangadilan jeung Jaksa Denizli, nanging pagawé-pagawé pamaréntah anu kagungan niat goréng tur pinuh sangkaan, utamana jaksa Isparta sareng İnebolu, anu ku catetan resmi salah jeung teu lengkep ngajadikeun surat tuduhan anéh di dieu diajukeun ngalawan abdi sadaya. Kahiji: aranjeunna masihan nami hiji pakumpulan pulitik anu teu aya dasar atanapi asalna sarta teu kapikir ku abdi ka murid-murid Risale-i Nur anu henteu lepat sarta henteu patali pisan sareng pulitik. Jalma-jalma anu teu mampuh, anu lebet kana ieu lingkungan sarta henteu kagungan tujuan salian iman sareng aheratna, dianggap salah sarta diajukeun ka pangadilan, lantaran disebut panyebar éta pakumpulan, anggota aktif, anggotana, atanapi parantos maca, ngajarkeun, atanapi nyerat Risale-i Nur. Hiji dalil pasti anu némbongkeun sakumaha ieu jauh tina hakékat kaadilan nyaéta: dumasar prinsip kabébasan pikiran jeung élmu, maca karya-karya Doktor Duzi sareng zindiq sanés anu ngabahayakeun, anu ditulis ngalawan Al-Qur'an, henteu dianggap kajahatan. Nanging, maca sarta nyerat Risale-i Nur, anu ngawanohkeun hakékat Al-Qur'an sareng iman sakitu écésna saperti panonpoé ka jalma-jalma anu kacida butuh tur mikarinduna, dianggap kajahatan. Sarta di antara saratus risalah, aranjeunna ngajadikeun mung sababaraha kalimah dina dua atanapi tilu risalah minangka alesan tuduhan, padahal abdi sadaya nyimpen éta sacara rusiah sarta henteu masihan idin pikeun dipedarkeun, supados henteu dipasihan harti anu salah. Pangadilan Eskişehir parantos mariksa sarta ngurus anu diperlukeun dina éta risalah-risalah (salain hiji). Kanggo anu dikecualikeun éta ogé, dina surat pamundut sareng surat bantahan abdi parantos dipasihan waleran anu kacida pastina. Sanaos di Pangadilan Eskişehir parantos dibuktikeun kalayan pasti ku dua puluh cara, "Dina panangan abdi sadaya aya cahya, sanés gada pulitik," anu nuduh tanpa adil éta nuduh anu maca sarta nyerat Risale-i Nur salah, sarta nuduh abdi ngalawan pamaréntah, saolah-olah tilu atanapi opat kalimah tina tilu risalah anu rusiah sarta henteu dipedarkeun éta tiasa dilarapkeun ka sakabéh Risale-i Nur. Ku ngajantenkeun babaturan anu caket sareng abdi sareng anu pendak sareng abdi minangka saksi, sareng ku sumpah, abdi ngayakinkeun: Salila langkung ti sapuluh taun ieu, sajaba ti dua pamingpin, hiji anggota parlemén, sareng Gubernur Kastamonu, abdi leres-leres henteu terang saha tokoh pamaréntahan, menteri, panglima, aparat, sareng anggota parlemén, sareng abdi henteu panasaran pikeun terang. Naha mungkin saurang jalma henteu wawuh sareng jalma-jalma anu dilawanna, henteu panasaran pikeun terang, sareng henteu merhatoskeun pikeun terang naha jalma di payuneunana téh babaturan atanapi musuh? Tina ieu kaayaan katingali yén maranéhna ngahaja nyiptakeun alesan anu kacida teu gaduh dasarna pikeun ngahukum abdi dina sagala kaayaan. Ku sabab kaayaanana kitu, abdi nyarios sanés ka pangadilan di dieu, nanging ka jalma-jalma anu henteu adil éta: Hukuman anu pangbeuratna anu aranjeun tiasa pasihkeun ka abdi ogé henteu abdi ajén sanajan lima para, sareng henteu penting nanaon. Sabab abdi parantos aya di panto kubur, yuswa tujuh puluh taun. Ngaganti kahirupan hiji atanapi dua taun dina kaayaan dikaniaya sareng henteu lepat ieu ku tingkat syahid mangrupakeun kabagjaan anu ageung pikeun abdi. Ku rébuan hujjah Risale-i Nur, abdi gaduh iman anu pasti yén maot pikeun abdi sadaya téh surat dibébaskeun tina pancén. Sanajan dihukum pati, pikeun abdi sadaya hiji jam kasusah janten konci kabagjaan sareng rohmat anu langgeng. Nanging, aranjeun, jalma-jalma anu henteu adil, anu nyasabkeun lembaga kaadilan pikeun kapentingan zindik, sareng ngajantenkeun pamaréntahan sibuk sareng abdi sadaya tanpa alesan! Sing terang kalayan pasti sareng sing ngageter: aranjeun dihukum dipupus salawasna sareng dikurung nyalira salawasna. Abdi sadaya ningali yén pamalesan pikeun abdi sadaya dicandak ti aranjeun kalayan kacida loba sareng ngalipet. Malah abdi sadaya karunya ka aranjeun. Leres, hakékat maot anu parantos ngosongkeun ieu kota ka pakuburan saratus kali, tangtu gaduh hiji paménta anu langkung ti kahirupan. Jalan pikeun leupas tina dipupus ku éta nyaéta kabutuhan pasti, perlu, pangageungna, pangpentingna, sareng pangdiperyogikeunna, ngalangkungan unggal pasualan manusa. Jalma gélo ogé tiasa ngartos sakumaha jalma-jalma anu nuduh murid-murid Risale-i Nur anu parantos mendakan éta jalan pikeun dirina, sareng Risale-i Nur anu ngajantenkeun jalan éta kapendak ku rébuan hujjah, kalayan alesan biasa, saéstuna nyalira janten anu dituduh dina paningal hakékat sareng kaadilan. Aya tilu hal anu nipu jalma-jalma anu henteu adil ieu sareng masihan sangkaan ngeunaan hiji pakumpulan pulitik anu teu gaduh hubungan naon waé: Kahiji: Ti baheula, hubungan murid-murid abdi sareng abdi anu pageuh sapertos sadérék parantos masihan sangkaan hiji pakumpulan. Kadua: Sababaraha murid Risale-i Nur milampah sapertos golongan jamaah Islam, anu aya di unggal tempat sareng diidinan sarta henteu diganggu ku hukum républik, dugi ka disangka hiji pakumpulan. Padahal, tujuan tilu atanapi opat murid anu kawates éta sanés pakumpulan atanapi anu sapertos kitu, nanging murni duduluran anu ihlas sareng silih rojong pikeun aherat dina pangabdian iman. Katilu: Jalma-jalma anu henteu adil éta terang yén dirina aya dina jalan sasar sareng muja dunya, sareng mendakan sababaraha hukum pamaréntahan cocog pikeun dirina. Ku kituna, dina pikiran maranéhna nyarios: "Tangtu Said sareng babaturanana ngalawan abdi sadaya sareng hukum pamaréntahan anu cocog pikeun kahoyong abdi sadaya anu disebut boga tata krama nanging henteu sah. Janten maranéhna hiji pakumpulan pulitik anu ngalawan." Abdi ogé nyarios: Hé, jalma-jalma cilaka! Upami dunya langgeng, manusa teras aya di jerona, sareng pancén manusa ngan pulitik, meureun fitnah aranjeun ieu tiasa gaduh harti. Ogé, upami abdi asup kana urusan kalayan pulitik, dina saratus risalah aranjeun bakal mendakan sanés sapuluh kalimah, nanging sarébu kalimah anu siga pulitik sareng pinuh ku tarung. Ogé, sanajan diasumsikeun hal anu mustahil yén abdi sadaya, sapertos aranjeun, narékahan kalayan sakabéh tanaga pikeun tujuan, kasenangan, sareng pulitik dunya—anu sétan ogé henteu tiasa narékahan ngajantenkeun éta dipercaya sareng henteu tiasa ngajantenkeun saha waé nampi éta—hayu, sanajan kitu, ku sabab dina dua puluh taun ieu henteu ditingalikeun hiji kajadian anu dilakukeun ku abdi sadaya, sareng pamaréntahan ningali kana panangan, henteu tiasa ningali kana haté, sareng dina unggal pamaréntahan aya jalma-jalma anu ngalawan kalayan tegas, tangtu aranjeun tetep henteu tiasa nungtut tanggung jawab abdi sadaya ku hukum kaadilan. Ucapan abdi anu pamungkas: ﺣَﺴْﺒِﻰَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ لَٓا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺗَﻮَﻛَّﻠْﺖُ ﻭَﻫُﻮَ ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺮْﺵِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Abdi ngajelaskeun hiji kenangan baheula sareng hiji kajadian pangbélaan anu lemes, anu tetep nyumput di Pangadilan Eskişehir, henteu resmi dicatet sarta henteu ditulis dina pangbélaan abdi. Di dinya aranjeunna naros ka abdi, "Kumaha pikiran anjeun ngeunaan républik?" Abdi ngawaler: salian pupuhu Pangadilan Eskişehir, sateuacan aranjeun lahir ka dunya, abdi parantos janten anu ngarojong républik sarta taat kana agama. Ieu dibuktikeun ku riwayat hirup abdi anu aya dina panangan aranjeun. Ringkesanana kieu: harita, sakumaha ayeuna, abdi nyorangan dina kubah makam anu kosong. Sop didatangkeun ka abdi. Eusina dipasihkeun ku abdi ka sireum, sarta roti abdi didahar sareng kuahna. Anu ngadangu naros ka abdi, sarta abdi ngawaler: bangsa sireum sareng lebah ieu nganut républik. Kanggo ngahormat karesepna kana républik, abdi masihan eusi sop ka sireum. Teras aranjeunna nyarios, "Anjeun ngalawan salaf anu shalih?" Abdi ngawaler: unggal Khulafaur Rasyidin mangrupikeun khalifah sarta présidén républik. Sıddık-ı Ekber (ra) tangtu minangka présidén républik pikeun Aşere-i Mübeşşere sareng para sahabat anu mulya. Nanging, aranjeunna sanés mung nganut nami jeung wangun tanpa harti; aranjeunna mangrupikeun pamingpin républik anu taat kana agama, anu mawa hakékat kaadilan sareng kabébasan nurutkeun syariat. Duh Jaksa sareng anggota-anggota pangadilan! Aranjeun nuduh abdi ku harti anu patukang tonggong sareng hiji pikiran anu parantos aya dina diri abdi salami lima puluh taun. Upami anu ditaros ku aranjeun nyaéta républik sekulér, abdi terang yén harti sekulér nyaéta nétral. Abdi nganggap éta hiji pamaréntah anu, dumasar prinsip kabébasan nurani, henteu ngaganggu jalma anu teu ageman sareng anu ngalakukeun kalakuan teu pantes, sarta kitu ogé henteu ngaganggu anu taat kana agama sareng anu takwa. Salami sapuluh taun—ayeuna janten dua puluh taun—abdi parantos mundur tina kahirupan pulitik sareng masarakat. Abdi henteu terang kaayaan anu parantos dicandak ku pamaréntah républik. Mugi Alloh ngalindungan; upami demi teu ageman pamaréntah parantos lebet kana hiji wangun pikasieuneun anu nyusun sareng nampi hukum pikeun ngahukum anu damel pikeun iman sareng aheratna, tanpa sieun abdi ngumumkeun sarta masihan pangéling ka aranjeun: upami abdi kagungan sarébu nyawa, abdi siap ngorbankeunana kanggo iman sareng aherat abdi. Laksanakeun naon waé anu dipikahoyong ku aranjeun! Salaku ucapan pamungkas, ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ, abdi nyarios pikeun ngawaler aranjeun anu sacara zalim ngahukum abdi ku hukuman pati sareng hukuman beurat: ku pamanggihan Risale-i Nur anu pasti, abdi henteu dipaéhan, nanging dibébaskeun tina pancén sarta angkat ka alam cahya jeung kabagjaan. Ari aranjeun, jalma-jalma cilaka anu nindes abdi sadaya demi kasasaran, lantaran abdi terang sarta ningali yén aranjeun dihukum ku dipupus salawasna sareng dikurung nyorangan salawasna, abdi parantos nampi pamalesan pikeun diri abdi sapinuhna ti aranjeun. Ku kituna, abdi siap masrahkeun roh kalayan haté anu kacida tengtremna!
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Para Bapa! Ku seueur tanda, abdi parantos nampi kayakinan anu pasti yén abdi sadaya henteu diserang demi pamaréntah lantaran "ngagunakeun rasa agama salaku alat pikeun ngaganggu kaamanan jero nagri." Malah, di balik panghalang bohong ieu, abdi sadaya diserang demi zindiq lantaran iman abdi sadaya sareng pangabdian abdi sadaya kana iman sareng kaamanan. Hiji dalil tina seueur dalilna nyaéta: salami dua puluh taun, sanaos dua puluh rébu jalma maca sarta nampi dua puluh rébu salinan sareng bagian Risale-i Nur, teu aya kajadian anu ngaganggu kaamanan anu dilakukeun ku murid-murid Risale-i Nur. Pamaréntah henteu nyatetna, sarta dua pangadilan, anu lami jeung anyar, henteu mendakanana. Padahal propaganda anu seueur tur kuat sapertos kitu bakal némbongkeun diri ku kajadian-kajadian dina dua puluh dinten. Jadi, pasal 163 hiji hukum anu tiasa diulur-ulur sarta dilarapkeun ka sakabéh anu masihan naséhat agama, anu patukang tonggong sareng prinsip kabébasan nurani, mangrupikeun topéng palsu. Ku nipu sababaraha tokoh pamaréntah sarta nyasabkeun lembaga kaadilan, zindiq-zindiq hoyong nindes abdi sadaya dina sagala kaayaan. Lantaran ieu hakékatna, abdi sadaya ogé nyarios kalayan sakabéh kakuatan: duh jalma-jalma cilaka anu ngajual agamana pikeun dunya sarta murag kana kufur mutlak! Laksanakeun sakumaha kamampuh aranjeun. Mugi dunya aranjeun ngadahar sirah aranjeun, sarta éta bakal kitu! Mugi sirah abdi sadaya ogé dikorbankeun pikeun hiji hakékat suci anu ratusan juta sirah pahlawan parantos dikorbankeun pikeun éta! Abdi sadaya siap kana unggal hukuman sareng hukuman pati ti aranjeun! Dina ieu kaayaan, di luar panjara saratus tingkat langkung parah tibatan di jerona. Dina kakawasaan sawenang-wenang mutlak sapertos kitu anu ngalawan abdi sadaya, henteu aya kabébasan naon ogé—boh kabébasan élmu, nurani, atawa agama. Ku kituna, pikeun jalma-jalma anu ngajaga kahormatan, taat kana agama, sarta ngarojong kabébasan, teu aya jalan salian maot atanapi lebet panjara. Abdi sadaya ogé ngucapkeun ﺍِﻧَّﺎ ﻟِﻠّٰﻪِ ﻭَﺍِﻧَّٓﺎ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺭَﺍﺟِﻌُﻮﻥَ sarta nyarande ka Gusti Rabb abdi sadaya.
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Bapa Ali Rıza, Pupuhu Pangadilan! Kanggo ngabéla hak-hak abdi, abdi kagungan hiji tuntutan anu penting sareng hiji pamundut: abdi henteu terang aksara anyar, sarta tulisan lami abdi ogé kacida kirangna. Sarta aranjeunna henteu ngantep abdi pendak sareng batur; abdi saolah-olah aya dina kaayaan dikurung nyorangan sagemblengna. Malah surat tuduhan dicandak deui ti abdi saatos lima belas menit. Abdi ogé henteu mampuh ngupahan pangacara. Malah tina pangbélaan anu dihaturkeun ku abdi ka anjeun, kalayan kasusah pisan mung sabagéan anu tiasa dicandak ku abdi sacara rusiah dina hiji salinan ku aksara anyar. Sarta abdi parantos nyuhunkeun ditulisna hiji salinan Risalah Bubuahan, anu mangrupikeun hiji rupa serat pangbélaan Risale-i Nur sareng ringkesan jalanna, kanggo dipasrahkeun ka Jaksa, sareng hiji atanapi dua salinan kanggo dikirim ka pejabat-pejabat Ankara. Ujug-ujug éta dicandak tina panangan abdi sarta dugi ka ayeuna henteu dipulangkeun. Padahal lembaga kaadilan Eskişehir ngirimkeun hiji mesin tik ka panjara kanggo abdi sadaya. Dina éta, abdi sadaya nyerat hiji atanapi dua salinan pangbélaan ku aksara anyar; pangadilan éta ogé nyeratna. Ieu tuntutan penting abdi: boh anjeun masihan hiji mesin tik ka abdi sadaya, atanapi masihan idin sarta abdi sadaya bakal ngadatangkeunana. Ku kituna, abdi sadaya bakal ngadamel dua atanapi tilu salinan pangbélaan abdi sareng risalah anu minangka serat pangbélaan Risale-i Nur ku aksara anyar, sarta ngirimkeunana boh ka Kamentrian Kaadilan, Déwan Menteri, Parlemén, sareng Déwan Nagara. Sabab sakabéh dasar dina surat tuduhan nyaéta Risale-i Nur. Perkara sareng bantahan anu patali sareng Risale-i Nur sanés hiji kajadian leutik sarta pasualan pribadi anu henteu kedah dipentingkeun. Malah ieu mangrupikeun hiji kajadian anu lega sareng hiji pasualan umum, anu bakal kacida matak perhatosan bangsa, nagri, sarta pamaréntah, sarta ku éta bakal narik perhatian dunya Islam kalayan penting. Leres, jalma-jalma anu nyerang Risale-i Nur di handapeun tirai nyaéta jalma-jalma anu, ku campur tangan asing, ngajantenkeun pulitik minangka alat pikeun henteu gaduh agama, sareng nyelapkeun kufur mutlak di handapeun tirai. Tujuanana pikeun ngaruksak perhatian, kanyaah, sareng duduluran alam Islam, anu janten kakuatan pangageungna bangsa di ieu lemah cai, sareng ngajantenkeun alam Islam mikangéwa. Maranéhna nipu pamaréntahan sareng dua kali nyasabkeun lembaga kaadilan ku nyarios: "Risale-i Nur sareng murid-muridna ngajantenkeun agama minangka alat pulitik, sareng aya kamungkinan ngarugikeun kaamanan." Hé, jalma-jalma cilaka! Sanajan Risale-i Nur henteu gaduh hubungan sareng pulitik, lantaran éta ngancurkeun kufur mutlak, éta ogé ngaruksak sareng nampik ti dasarna anarki anu aya di handapeun kufur mutlak, sareng kakawasaan paksaan mutlak anu aya di luhurna. Hiji tina ratusan hujjah yén éta ngajamin kaamanan, katengtreman umum, kabébasan, sareng kaadilan nyaéta Risalah Bubuahan ieu, anu janten serat pikeun ngabélana. Hayu hiji badan élmu sareng sosial anu luhur mariksa éta. Upami maranéhna henteu ngabenerkeun abdi, abdi rido kana hukuman naon waé sareng hukuman pati kalayan panyiksaan!
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Bapa Pupuhu! Dina kaputusan, aya tilu perkara anu dijadikeun dasar: Kahiji: pakumpulan. Abdi ngajadikeun sakabéh murid Risale-i Nur di dieu, sareng anu pendak sareng abdi, atanapi anu maca sarta nyeratna, salaku saksi. Mangga taros ka aranjeunna yén abdi henteu kantos nyarios ka hiji ogé, "Abdi sadaya bakal ngadegkeun hiji pakumpulan pulitik atanapi pakumpulan Naqsyabandiyah." Anu salawasna diucapkeun ku abdi nyaéta: abdi sadaya bakal narékahan nyalametkeun iman. Di antara abdi sadaya henteu aya anu dibahas salian jamaah Islam anu suci, anu ngawengku sakabéh jalma anu iman sarta anggotana langkung ti tilu ratus juta. Dina Al-Qur'an éta disebut hizbulloh. Tina segi duduluran sakabéh jalma anu iman, abdi sadaya manggihan diri dina lingkungan hizbul Qur'an, hizbulloh, kanggo pangabdian abdi sadaya kana Al-Qur'an. Upami ieu harti anu dimaksud dina kaputusan, kalayan sakabéh roh sarta pinuh reueus abdi sadaya ngaku éta. Upami anu dimaksud harti sanés, abdi sadaya henteu terang! Perkara Kadua: ku masihan harti anu salah kana sababaraha kalimah tina kitab-kitab saperti Tesettür Risalesi, Hücumat-ı Sitte sareng Zeyli Risalesi, anjeunna hoyong nyandak abdi sadaya ka salapan taun kapengker sarta nungtut tanggung jawab kana kajahatan anu hukumanna parantos dijalankeun ku abdi sadaya. Padahal, dumasar pangakuan kaputusan sareng laporan sarta pangesahan Polisi Kastamonu, kitab-kitab éta disimpen di handapeun tumpukan kai jeung areng sarta dina peti anu dipaku, dugi ka teu mungkin dipedarkeun. Éta parantos ngaliwatan pamariksaan sarta kritik Pangadilan Eskişehir, anu nyababkeun hiji hukuman hampang, sarta disimpen rusiah sapinuhna. Perkara Katilu: dina sababaraha tempat kaputusan, ku ucapan saperti "tiasa ngaganggu kaamanan nagara atanapi tiasa ngalakukeunana," kamungkinan dipaké gaganti kajadian nyata. Unggal jalma mungkin ngalakukeun rajapati. Naha anjeunna tiasa dituntut tanggung jawab dumasar kamungkinan éta?
Tahanan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Bapa Pupuhu! Abdi ngahaturkeun kalayan lampiran serat pangbélaan abdi, anu dikirim minangka surat pamundut ka pejabat-pejabat Ankara sareng Présidén Républik, sarta serat waleran anu némbongkeun yén Kantor Perdana Menteri ogé parantos nampi ieu kalayan perhatian penting. Dina ieu pangbélaan aya waleran-waleran pasti kana sangkaan-sangkaan tanpa dasar anu pinuh tuduhan, anu diucapkeun ku pihak jaksa ngalawan abdi sadaya. Dina laporan tim ahli di dieu, anu dumasar catetan resmi deet sareng pinuh niat goréng ti tempat-tempat sanés, aya seueur ucapan anu patukang tonggong sareng kajadian nyata sarta henteu asup akal. Surat bantahan abdi ngalawan éta ogé parantos dihaturkeun. Di antarana: sakumaha parantos dihaturkeun ku abdi ka anjeun, nalika Pangadilan Eskişehir hoyong ngahukum abdi dumasar pasal 163, abdi parantos nyarios: di antara dua ratus anggota parlemén pamaréntah républik, kalayan tandatangan saratus genep puluh tilu anggota — angka anu sami — alokasi saratus lima puluh rébu lembar artos pikeun universitas abdi (madrasah abdi) di Van parantos disatujuan. Perhatian pamaréntah républik ka abdi ku ieu ngajadikeun pasal 163 henteu tiasa dilarapkeun ka abdi. Sanaos abdi parantos nyarios kitu, tim ahli ngarobahna, "Saratus genep puluh tilu anggota parlemén parantos ngalakukeun panuntutan ngalawan Said." Pihak jaksa ogé nungtut tanggung jawab abdi sadaya dumasar tuduhan-tuduhan tim ahli anu teu aya dasarna pisan ieu. Padahal sakabéh bagian Risale-i Nur, anu dumasar kaputusan majelis aranjeun dipasrahkeun pikeun dipariksa sarta ditalungtik ku tim élmu sareng sains pangluhurna, saatos dipariksa nampi kaputusan sapuk ngeunaan abdi sadaya: "Dina tulisan Said sareng murid-murid Risale-i Nur henteu aya katerangan écés atanapi tanda anu némbongkeun maksud ngagunakeun agama sareng anu suci salaku alat pikeun ngadorong gangguan kana kaamanan nagara, ngadegkeun hiji pakumpulan, atanapi kagungan tujuan goréng ngalawan pamaréntah. Kaharti yén dina surat-suratna, murid-murid Said henteu ngalakukeun lampah dumasar pikiran kagungan tujuan goréng ngalawan pamaréntah, ngadegkeun hiji pakumpulan, atanapi ngajalankeun tarekat." Éta kaputusan aranjeunna sacara sapuk. Sarta tim ahli sacara sapuk mutuskeun: "Salapan puluh persén risalah Said Nursî boh tulus, boh tanpa ngarepkeun imbalan, sarta henteu nyimpang ku cara naon ogé tina dasar élmu, hakékat, sareng agama. Dina ieu écés henteu aya lampah ngaganggu kaamanan ku ngagunakeun agama salaku alat atanapi ngadegkeun pakumpulan. Surat-surat murid-murid silih kirim sareng ka Said Nursî ogé sapertos kitu. Salian lima atanapi sapuluh risalah anu rusiah, ngandung kaluh, sarta henteu ilmiah, sakabéh risalahna masing-masing ditulis minangka tafsir hiji ayat sareng hakékat hiji hadits anu mulya. Kanggo ngajelaskeun kalayan écés kayakinan sareng ucapan ngeunaan agama, iman, Alloh, nabi, sareng aherat, risalah-risalah éta ditulis ku ibarat. Éta ngandung pamadegan ilmiah, naséhat akhlak kanggo anu sepuh jeung nonoman, kajadian anu masihan pangajaran tina pangalaman hirup, sarta carita-carita anu mangpaat; risalah-risalah ieu mangrupikeun salapan puluh persén tina anu aya. Teu aya segi anu ngaganggu pamaréntah, pangurusan, sareng katengtreman umum." Lantaran pihak jaksa henteu maliré laporan tim ahli anu luhur ieu sarta nuduh abdi sadaya ku cara-cara anéh dumasar laporan lami anu ruwet tur teu lengkep, saéstuna abdi sadaya kacida susahna ngalangkungan wates. Tangtu abdi sadaya henteu nganggap ieu pantes pikeun rasa kaadilan pangadilan anu parantos diaku adil ieu. Malah, mugi henteu lepat dina ibarat, saperti hiji Bektaşî anu ditaros, "Naha anjeun henteu solat?" Anjeunna ngawaler, "Dina Al-Qur'an aya لَا ﺗَﻘْﺮَﺑُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﻠٰﻮﺓَ." Nalika dipiwarang, "Baca ogé anu saatosna, nyaéta ﻭَ ﺍَﻧْﺘُﻢْ ﺳُﻜَﺎﺭٰﻯ!" anjeunna ngawaler, "Abdi sanés hafidz." Sapertos éta, hiji kalimah Risale-i Nur dicandak, nanging bagian ahir anu ngaluyukeun kalimah sarta ngajelaskeun hasilna henteu dicandak, tuluy diajukeun ngalawan abdi sadaya. Dina serat pangbélaan anu badé dihaturkeun ku abdi, nalika dibandingkeun sareng surat tuduhan éta, bakal katingal tilu puluh atanapi opat puluh contona. Tina conto-conto ieu, abdi ngajelaskeun hiji kajadian anu lemes: di Pangadilan Eskişehir, ku hiji kalepatan, pihak jaksa ngagunakeun ucapan ngeunaan palajaran iman Risale-i Nur, "Ngaruksak rahayat," sarta sanaos engké parantos mundur tina éta ucapan, sataun saatos pangadilan hiji murid Risale-i Nur anu nami Abdürrezzak parantos nyarios: "Hé, jalma cilaka! Risale-i Nur nampi pangajén tina isyarat tilu puluh tilu ayat Al-Qur'an, sarta ajén agamana dipastikeun ku béja gaib tilu karomah Imam Ali (ra) sareng béja anu kuat ti Gavs-ı A'zam (ks). Salami dua puluh taun ieu, éta henteu ngabalukarkeun karugian naon ogé ka pamaréntahan, henteu ngarugikeun saha ogé, sarta malah nyaangan sareng ngabimbing rébuan putra tanah air, nguatkeun iman, sarta ngalereskeun akhlakna. Anjeun nyebut pituduh Risale-i Nur 'ngaruksak'. Anjeun henteu sieun ka Alloh; mugi létah anjeun garing!" Ayeuna, sanaos pihak jaksa ningali ucapan murid ieu anu leres, anjeunna ngagunakeun ucapan "Said nyebarkeun karuksakan ka sabudeureunana." Abdi masrahkeun ieu ka rasa kaadilan sareng nurani aranjeun. Pihak jaksa, kalayan maksud ngaganggu palajaran sosial Risale-i Nur, nyarios, "Tahta sareng tempat agama nyaéta nurani, henteu kabeungkeut kana putusan sareng hukum. Ku kabeungkeutna harita, parantos aya karuwetan sosial." Abdi ogé nyarios: agama sanés mung iman; amal shalih ogé mangrupikeun bagian kadua agama. Kanggo nyegah anu ngalakukeun seueur dosa ageung anu ngaracun kahirupan masarakat, saperti rajapati, zina, maok, judi, sareng inuman anggur, naha sieun panjara sarta sangkaan yén aya mata-mata pamaréntah anu ningali cekap pikeun nyegah aranjeunna? Upami kitu, di unggal bumi, malah di gigireun unggal jalma, kedah salawasna aya polisi sareng mata-mata, supados nafsu anu bandel ngajauhkeun diri tina kokotor éta. Dina segi amal shalih, tina sisi iman Risale-i Nur ngajadikeun unggal jalma salawasna kagungan hiji pangawas rohani di luhureunana. Ku ngingetkeun panjara naraka sareng amarah Ilahi, éta gampang nyalametkeun anjeunna tina kajahatan. Sarta lantaran hiji tawafuq dina hiji risalah anu éndah tur luar biasa ngandung karomah ditandatanganan, pihak jaksa masihan tanda tanpa harti, "anggota hiji pakumpulan." Naha tanda tangan sapertos kitu dina buku-buku padagang jeung anu kagungan panginepan tiasa dipasihan nami pakumpulan? Di Eskişehir aya sangkaan anu sami. Nalika abdi masihan waleran sarta némbongkeun Mu'cizat-ı Ahmediye Risalesi, aranjeunna nampi kalayan héran. Upami aya pakumpulan dunya di antara abdi sadaya, anu nandangan karugian sakitu ageungna lantaran abdi tangtu bakal ngajauhan abdi kalayan pinuh geuleuh. Jadi, sakumaha abdi sareng abdi sadaya kagungan hubungan anu teu pegat sareng Imam Ghazali lantaran patali sareng aherat sarta henteu museur ka dunya, kitu ogé jalma-jalma taat kana agama anu henteu lepat, murni, sarta ihlas ieu némbongkeun hubungan anu kuat ka jalma teu mampuh saperti abdi, demi palajaran iman. Tina éta aranjeunna nimbulkeun sangkaan ngeunaan hiji pakumpulan pulitik anu dibayangkeun tur teu aya dasarna ieu. Ucapan pamungkas abdi: ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
Tahanan, dikurung nyorangan
Bedîüzzaman Said Nursî