BAGÉAN KATILU
KAHIRUPAN DI ESKİŞEHİR
Musuh-musuh agama anu rasiah, anu ngartos yén Risale-i Nur beuki mekar sarta iman jeung Islam mimiti janten kuat, ku rékayasa jeung tuduhan palsu anu ngabobodo pamaréntah, sapertos “Bedîüzzaman ngadegkeun organisasi rasiah, anjeunna ngalawan rézim, anjeunna ngarubuhkeun aturan-aturan dasar rézim!”, ngajantenkeun hiji perkara dibuka ngalawan anjeunna di Pangadilan Pidana Beurat Eskişehir dina taun 1935, kalayan maksud hukuman pati sarta arahan pikeun pasti ngahukum anjeunna. Kana ieu, Menteri Urusan Jero Nagara jeung Panglima Umum Gendarmeri sumping ka Isparta babarengan sareng hiji pasukan militér anu parantos dilengkepan. Prajurit kavaleri ditempatkeun sapanjang jalan Isparta-Afyon. Propinsi Isparta jeung sakurilingna ditempatkeun dina pangawasan pasukan-pasukan militér. Dina hiji énjing, Bedîüzzaman anu teu dosa tur dizalimi dikaluarkeun ti tempat nyepina, sarta sareng murid-muridna dibawa ku treuk ka Eskişehir, dina kaayaan leungeunna diborgol. Di jalan, Panglima Detasemen Ruhi Bey, anu ngaraos perhatian raket ka Bedîüzzaman jeung murid-muridna, ngajantenkeun borgolna dibuka. Ku cara ieu lalampahan diteruskeun tanpa ninggalkeun solat dugi ka kedah diqadha. Panglima Detasemen anu ngartos hakékat jeung henteu dosana Bedîüzzaman, parantos janten sobat Bedîüzzaman jeung murid-muridna... Bedîüzzaman Said Nursî anu dibawa ka Panjara Eskişehir sareng saratus dua puluh muridna, ditempatkeun dina pangasingan nyalira anu mutlak sagemblengna, sarta dimimitian ngalaksanakeun siksa anu pikasieuneun ka anjeunna jeung murid-muridna... Sanaos siksa jeung kanyeri anu ditimpakeun ka anjeunna ieu, Bedîüzzaman Said Nursî nyusun Lem'a Katilu Puluh sarta Şuâ Kahiji jeung Kadua. Seueur jalma di panjara, sanggeus Üstad Bedîüzzaman lebet ka panjara, ngabenerkeun nafsuna sarta janten taat kana agama. Jalma-jalma rasiah anu teu boga agama ngajantenkeun propaganda dilaksanakeun di sakitar Isparta, yén “Bedîüzzaman jeung murid-muridna bakal dihukum pati!”, sarta nyebarkeun rasa sieun jeung kasieunan. {(Catetan handap): Leres, ahir kazaliman némbongan, sarta parantos némbongan, minangka binasana jalma zalim ku cara sapertos kitu: Para anu nyusun rencana éta ayeuna dihukum pikeun dipupus salawasna ku maot, nuju ngaguling kana tempat anu panghandapna di naraka; dina éléh sagemblengna jeung siksa anu langkung beurat tibatan siksa naraka, kalayan pareumna kaagunganana, aranjeunna ngalangkungan umur anu hina. Ari Bedîüzzaman, minangka palayan iman jeung Islam anu gagah tur janten pahlawan, kalayan kamulyaan Islam jeung kagagahan iman, masih hirup, teras ngalayanan Al-Qur'an jeung iman, sarta ku kameunangan Islamna ngajantenkeun bangsa Turki Muslim jeung dunya Islam ngaraos dinten raya rohani.} Di sisi sanés, kapala pamaréntah jaman kakawasaan lalim jeung paksaan, anu sieun kajantenan hiji gerakan barontak anu kamungkinan timbul lantaran Bedîüzzaman dilebetkeun ka panjara, angkat ngalaksanakeun lalampahan ka Propinsi-propinsi Wétan. Padahal sapanjang hirup, Bedîüzzaman parantos ngajantenkeun lampah anu ngawangun minangka aturan, nyarios, “Ku kalepatan sababaraha jalma, henteu tiasa janten sabab ratusan jalma nampi karugian.” Ku sabab ieu, dina sakitu seueur kazaliman anu telenges dilaksanakeun, henteu timbul hiji kajadian ogé; sarta Bedîüzzaman Said Nursî salawasna mapatahan murid-muridna pikeun sabar, tahan sarta ngan damel pikeun iman jeung Islam. Sadayana ngartos yén sangkaan-sangkaan sapertos kitu diwujudkeun kalayan tujuan husus demi kaayaan teu boga agama. Bedîüzzaman sareng saratus dua puluh muridna dibawa ka Pangadilan Pidana Beurat Eskişehir dina 1935. Sanaos sakumna risalah jeung serat anu dicandak ku panggeledahan anu ngadadak aya di payuneun, henteu kapendak hiji dalil anu bakal ngahasilkeun hukumanana. Ahirna ku kayakinan nurani, sacara sakarep-karep dipasihan hukuman sabelas bulan ka Bedîüzzaman Said Nursî, sarta masing-masing genep bulan ka lima belas réréncanganna, sedengkeun saratus lima jalma anu nyésa dibébaskeun tina tuduhan. Padahal upami kajahatan anu dituduhkeun parantos kabuktian, bakal diputuskeun hukuman pati ka Bedîüzzaman Said Nursî, sarta sahenteuna panjara beurat ka réréncanganana. Mémang Bedîüzzaman parantos ngabantah putusan anu teu aya tempatna ieu, sarta kalayan nétélakeun yén hukuman ieu pantes pikeun saurang maling kuda atawa saurang anu nyulik mojang, anjeunna keukeuh nyuhunkeun diputuskeun boh bébas tina tuduhan, boh hukuman pati, atanapi dihukum panjara saratus hiji taun. Di dieu urang henteu tiasa ngalangkungan tanpa nyaritakeun hiji kajadian anu luar biasa. Kieu: Nalika Bedîüzzaman aya di panjara, hiji dinten Jaksa Umum Eskişehir harita ningali Üstad di pasar. Kalayan kagét jeung héran sarta pépéling yén anjeunna bakal mungkas tugasna, anjeunna nyarios ka kapala panjara: -Naha anjeun ngaluarkeun Bedîüzzaman ka pasar? Ayeuna abdi parantos ningali anjeunna di pasar. Kapala ogé ngawaler: -Henteu, Bapa, Bedîüzzaman aya di panjara, malah dina pangasingan nyalira; tingali. Aranjeunna ningali yén Üstad aya dina tempatna. Kajadian luar biasa ieu sumebar di badan pangadilan. Hakim-hakim silih nyaritakeun kalayan nyarios, “Urang henteu tiasa ngartos kaayaan ieu.” {(Catetan handap): Kajadian persis sapertos ieu ogé kantos kajantenan nalika Bedîüzzaman aya di panjara Denizli. Rahayat ningali Üstad dua atawa tilu kali dina solat subuh di masjid-masjid anu béda-béda. Jaksa nguping. Kalayan kacida ambekna anjeunna nyarios ka Kapala Panjara, “Anjeun parantos ngaluarkeun Bedîüzzaman ka masjid dina solat subuh!” Anjeunna nalungtik sarta terang yén Üstad sami sakali henteu dikaluarkeun ti panjara. Nalika aya di Panjara Eskişehir ogé, dina hiji dinten Jumaah, nalika kapala panjara linggih sareng juru tulis, anjeunna nguping sora: “Bapa Kapala! Bapa Kapala!” Kapala ningali. Bedîüzzaman kalayan sora tarik: “Dinten ieu abdi pasti kedah aya di Ak Cami.” Kapala ngawaler, “Muhun, Guru anu mulya!” Dina haténa anjeunna nyarios, “Sigana Guru anu mulya henteu tiasa terang yén anjeunna aya di panjara sarta henteu tiasa kaluar,” teras mulih ka rohanganana. Dina waktos lohor, kalayan pikiran rék ngahibur Bedîüzzaman sarta ngajelaskeun yén anjeunna henteu tiasa angkat ka Ak Cami, anjeunna angkat ka kamar panjara Üstad. Anjeunna ningali tina jandéla kamar yén Bedîüzzaman teu aya di jero. Anjeunna langsung naros ka gendarmeri, sarta nampi waleran, “Anjeunna aya di jero, lawangna ogé dikonci!” Anjeunna langsung lumpat ka masjid. Anjeunna ningali Bedîüzzaman di payun, dina saf kahiji di sisi katuhu, nuju solat. Dina ahir-ahir solat, henteu ningali deui Bedîüzzaman dina tempatna, anjeunna langsung mulih ka panjara, sarta kalayan kacida kagétna ningali Üstad anu mulya sujud bari ngucapkeun “Allohu akbar”. (Kajadian ieu dicarioskeun langsung ku kapala panjara harita.)}
SABAGÉAN PANGBÉLAAN BEDÎÜZZAMAN SAID NURSÎ DI PANGADILAN ESKİŞEHİR
1935
Di Pangadilan Eskişehir parantos pasti yén Bedîüzzaman Said Nursî henteu sibuk ku perkara politik; anjeunna dipasihan hukuman ngan lantaran hiji risalah anu nafsirkeun hiji ayat anu mulya. Ngahukum saurang ahli tafsir lantaran tafsir ayat anu mulya henteu kantos katingali dina pangadilan mana waé di dunya; tangtos pisan éta kalepatan pangadilan anu ageung.
Sapotong Tina Pangbélaan Éta
Duh majelis hakim! Aranjeunna nuduh sarta nahan abdi ku opat atawa lima perkara. Perkara kahiji: Dilaporkeun yén ku pamikiran ngabalikeun ka kaayaan baheula, anjeunna ngagaduhan niat ngalaksanakeun usaha anu tiasa ngagunakeun agama sarta ngaganggu kaamanan umum. Waleran: Kahiji, kamungkinan béda, kajadian nyata béda. Unggal jalma kamungkinan tiasa maéhan seueur jalma. Naha ku sisi kamungkinan maéhan ieu anjeunna diajukeun ka pangadilan? Unggal korék seuneu kamungkinan tiasa ngaduruk hiji bumi. Naha ku kamungkinan kahuruan ieu korék-korék seuneu diancurkeun? Kadua: Saratus rébu kali, sami sakali henteu! Élmu-élmu iman anu ku urang digarap henteu tiasa janten sarana pikeun nanaon salian rido Gusti. Leres, sakumaha panonpoé sanés satelit sarta henteu nuturkeun bulan, iman ogé, anu mangrupa konci kabagjaan langgeng anu pinuh cahaya tur suci, sarta panonpoé kahirupan aherat, henteu tiasa janten sarana kahirupan sosial. Leres, teu aya pasualan alam anu langkung penting tibatan rusiah iman, anu mangrupa pasualan anu pangagungna alam ieu jeung tatarucingan panggedéna ciptaan alam ieu, supados pasualan rusiah iman ieu janten sarana pikeun éta. Duh majelis hakim! Upami panahanan abdi anu pinuh ku siksa ieu ngan patali sareng kahirupan dina dunya jeung pribadi abdi, yakin, sakumaha salami sapuluh taun abdi cicingeun, abdi bakal cicingeun deui. Nanging lantaran panahanan abdi patali jeung kahirupan langgeng seueur jalma sarta Risale-i Nur anu nafsirkeun dibukana rusiah alam anu agung, sanaos abdi gaduh saratus sirah sarta unggal dinten hiji dipotong, abdi moal ngantunkeun rusiah anu agung ieu. Sarta upami leupas tina leungeun aranjeun, tangtos abdi moal tiasa leupas tina cakar ajal. Abdi sepuh, aya di lawang kubur. Tah, ti ratusan pasualan ngeunaan rusiah éta dina Risale-i Nur, anu nafsirkeun pamanggihan agung Al-Qur'an Al-Hakîm, anu muka rusiah alam anu pikasieuneun éta, ku cara anu némbongkeun kana panon; tingali ngan rusiah iman ieu, anu patali jeung ajal sarta kubur anu bakal tumiba ka sasaha: Naha sakumna pasualan politik anu agung di dunya ieu tiasa langkung ageung pikeun hiji jalma anu yakin kana maot jeung ajal, supados anjeunna ngajantenkeun ieu sarana pikeun éta? Sabab ajal, anu iraha waé tiasa motong sirah lantaran waktosna henteu ditangtukeun, boh hartina dipupus salawasna, boh jadi dokumén bébas tugas pikeun angkat ka alam anu langkung éndah. Kubur anu henteu kantos ditutup, boh lawang sumur henteu aya nanaon jeung poék langgeng, boh lawang hiji dunya anu langkung tetep, langkung pinuh cahaya sarta langgeng. Tah, ku limpahan pamanggihan-pamanggihan suci Al-Qur'an, Risale-i Nur némbongkeun kalayan pastina dina darajat dua kali dua jadi opat, yén tanpa ragu aya hiji jalan anu pasti pikeun ngarobih ajal tina dipupus salawasna janten dokumén bébas tugas, sarta kubur tina sumur henteu aya nanaon anu teu aya tungtung handapna janten lawang kebon anu dipapaésan. Tah, pikeun mendakan jalan ieu, upami sakumna kakawasaan dunya milik abdi, tanpa ragu bakal dikorbankeun. Leres, anu saenyana waras bakal ngorbankeun éta... Tah, para bapa, ningali Risale-i Nur, anu muka jeung ngajelaskeun ratusan pasualan iman sapertos pasualan ieu, salaku kertas-kertas anu ngabahayakeun -sami sakali henteu, saratus rébu kali sami sakali henteu- salaku buku-buku anu gaduh maksud goréng anu dijantenkeun sarana gerakan politik, pangajén adil mana anu ngijinan, akal mana anu nampi, hukum mana anu merlukeun? Naha generasi mangsa payun, sarta pangeusi jeung Gusti Hâkim Dzul-Jalâl di aherat anu mangrupa mangsa payun sajati, moal naroskeun patarosan ieu ka anu nyababkeunana? Ogé anu maréntah bangsa anu fitrahna taat kana agama di lemah cai anu berkah ieu, tangtos kedah ngadukung sarta ngadorong taat kana agama, tina segi tugas maréntah. Ogé lantaran républik sekuler ku prinsipna tetep teu mihak, sarta ku prinsip éta henteu ngaganggu jalma-jalma anu teu boga agama, tangtos henteu kedah ngaganggu jalma-jalma anu taat kana agama ku rupa-rupa alesan ogé. Katilu: Dua belas taun kapungkur, para pamingpin Ankara ngahargaan bajoang-bajoang abdi anu judulna “Hutuvat-ı Sitte” ngalawan Inggris, sarta nyuhunkeun abdi sumping ka ditu. Abdi angkat. Cara lampahna henteu cocog sareng pangraos sepuh abdi. Aranjeunna nyarios, “Damél sareng kami.” Abdi ngawaler: “Said Anyar hoyong damel pikeun dunya anu sanés, henteu tiasa damel sareng aranjeun, nanging ogé henteu ngaganggu aranjeun.” Leres, abdi henteu ngaganggu, sarta henteu milu sareng anu ngaganggu. Sabab hanjakalna éta janten jalan pikeun ngabalikkeun hiji jenius militér, anu tiasa dianggo pikeun ngadukung tradisi nasional Islam, ngalawan tradisi. Leres, dina para pamingpin Ankara, utamina présidén, abdi ngaraos jenius sarta nyarios, “Henteu meunang ku ngajantenkeun jenius ieu pinuh ku sangkaan, teras ngabalikkeun éta ngalawan tradisi.” Ku sabab éta sabisa-bisa abdi ngajauh tina dunya maranéhna, henteu milu. Salami tilu belas taun abdi ngajauh tina politik; malah tina dua puluh dinten raya ieu, salian hiji atawa dua, sakumna ku abdi dilangkungan dina pangumbaraan ieu, nyalira di kamar abdi sapertos anu dipanjara, supados henteu disangka abdi kacampur ku politik. Anu némbongkeun yén abdi henteu ngaganggu padamelan pamaréntah sarta henteu hoyong milu: Dalil kahiji: Salami tilu belas taun, dina waktos ieu abdi henteu kantos maos koran anu mangrupa basa politik; para sobat abdi di désa Barla, tempat abdi cicing salami salapan taun, sarta di Isparta, tempat abdi cicing salami salapan bulan, terang ieu. Ngan di tempat tahanan Isparta, hiji tulisan serangan saurang wartawan anu kacida teu adilna sarta teu boga agama ngalawan murid-murid Risale-i Nur, sanaos henteu dipikahoyong ku abdi, lebet kana ceuli abdi. Dalil kadua: Salami sapuluh taun abdi aya di Propinsi Isparta. Dina seueur parobihan dunya, henteu katingali tanda atanapi rembesan mana waé ngeunaan usaha milu dina politik. Dalil katilu: Tempat cicing abdi diserbu sacara ngadadak, anu teu kantos kapikiran ku sasaha, sarta dipariksa sagemblengna. Kertas-kertas jeung buku-buku abdi anu pangpribadina ti salami sapuluh taun dicandak. Kantor Gubernur sarta Kantor Pulisi ogé ngaku yén dina buku-buku abdi ieu aranjeunna henteu mendakan perkara mana waé anu bakal ngaganggu politik pamaréntah. Naha upami kertas-kertas anu pangpribadina hiji jalma sapertos abdi, anu tanpa sabab diasingkeun sarta tanpa welas asih dizalimi, diteken ku siksa sarta diawasan, kaluar ka payuneun, sanés sapuluh taun, malah sapuluh bulan, moal kaluar sapuluh perkara anu tiasa dialungkeun kana raray jalma-jalma zalim? Upami dicarioskeun: Langkung ti dua puluh serat anjeun kacandak? Abdi ogé nyarios: Serat-serat éta ditulis dina sababaraha taun. Naha dina sapuluh taun, ka sapuluh sobat, sapuluh, dua puluh atanapi saratus serat téh seueur? Lantaran komunikasi bébas sarta éta henteu ngaganggu dunya aranjeun, sanajan sarébu ogé henteu janten hiji kajahatan. Dalil kaopat: Aranjeun ningali sakumna buku abdi anu dirampas ngabalikkeun tonggong kana politik sarta kalayan sakumna kakuatan nyanghareup kana iman, Al-Qur'an jeung aherat. Ngan dina dua atawa tilu risalah, Said Baheula ninggalkeun cicingeunna sarta ambek ngalawan siksa sababaraha pajabat anu telenges; anjeunna ngabantah sanés ka pamaréntah, nanging ka pajabat-pajabat éta anu nyalahgunakeun tugasna, sarta nyerat kaluhna salaku anu dizalimi. Nanging éta dua atawa tilu risalah ogé ku abdi disebut pribadi, sarta henteu dipaparin idin pikeun dipedar; tetep diwatesan ka sababaraha sobat anu husus. Pamaréntah ningali kana leungeun sarta maliré lahir. Teu gaduh hak pikeun ningali haté sarta padamelan rasiah jeung pribadi; unggal jalma tiasa ngalakukeun anu dipikahoyong dina haté jeung bumina, sarta ngiritik jeung henteu resep ka para raja. Di antarana: Tujuh taun kapungkur -sateuacan azan anyar muncul- pikeun nyanghareupan sababaraha pajabat anu hoyong milu kana sorban jeung ibadah pribadi abdi nurutkeun Syafi'i, hiji risalah pondok ditulis. Sababaraha waktos ti harita azan anyar muncul; abdi nyebut risalah éta pribadi, nyegah sumebarna. Hiji deui conto: Nalika abdi aya di Dârülhikmeti'l-İslâmiye, abdi parantos nyerat waleran kana bantahan ti Éropa anu ngalawan ayat ngeunaan nutupan aurat. Sataun katukang, Tesettür Risalesi anu pondok, dicokot tina risalah-risalah abdi anu kapungkur parantos dicitak, dicatet minangka hiji pasualan dina risalah anu dingaranan Lem'a Katujuh Belas, teras dingaranan Lem'a Kadua Puluh Opat. Supados henteu patali sareng undang-undang anu bakal datang, abdi nyumputkeun Tesettür Risalesi éta. Ku hiji hal, éta risalah kaliru dikintunkeun ka hiji tempat. Éta risalah ogé mangrupa waleran ilmiah anu ngabungkem kana bantahan peradaban ka ayat Al-Qur'an. Kabébasan élmu ieu tangtos moal tiasa diwatesan dina jaman républik. Dalil Kalima: Salila salapan taun abdi milih nyepi di hiji désa, hoyong nyingkahan kahirupan masarakat sareng pulitik, narima sagala panyiksa anu sababaraha kali tumiba ka abdi sapertos ayeuna, sarta salila sapuluh taun ieu henteu kantos ngajukeun pamohonan supados henteu milu kana pulitik dunya. Upami abdi ngajukeun pamohonan, abdi tiasa cicing di İstanbul tibatan Barla. Sareng panginten anu nyababkeun panahanan abdi anu telenges ayeuna nyaéta dendam atanapi henteu mampuhna Gubernur Isparta sareng sababaraha pagawé pamaréntah, anu kuciwa ku abdi henteu ngajukeun pamohonan sarta kareueusna karasa kaganggu; aranjeunna ngajadikeun hiji siki saolah-olah kubah, teras nimbulkeun kacurigaan Kamentrian Urusan Jero Nagara. Cindekna: Sadaya réréncangan anu hubungan sareng abdi terang yén sanés ngan ukur milu atanapi ngamimitian léngkah pulitik, malahan mikiranana ogé patukang tonggong sareng tujuan utama abdi, kaayaan jiwa abdi, sareng pangabdian suci abdi kana iman, sarta henteu tiasa lumangsung. Abdi dipaparin cahya, henteu dipaparin gada pulitik. Hiji hikmah tina kaayaan ieu nyaéta: supados seueur jalma anu mikarep hakékat iman sareng lebet kana padamelan pamaréntah henteu ningali hakékat-hakékat ieu kalayan hariwang sareng néangan kasalahan, ogé henteu leungit kasempetan nyandakna, abdi yakin yén Gusti parantos maparin kana haté abdi rasa nyingkahan anu kacida kuatna sareng kangéwa kana pulitik. ... Almarhum Mayor Âsım Bey dipariksa. Anjeunna mikir yén upami nyarios leres, éta bakal ngarugikeun guruna; upami ngabohong, éta bakal beurat pisan kana kahormatan opat puluh taun dinas militérna anu jujur sareng lempeng. Ku ngucap, “Nun Gusti, candak nyawa abdi!” anjeunna masrahkeun rohna dina sapuluh menit. Anjeunna janten syahid dina istiqamah. Anjeunna janten korban kasalahan anu goréng ti jalma-jalma anu nganggap lepat hiji pitulung kahadéan sareng hiji pangakuan anu henteu tiasa disebut lepat ku undang-undang mana waé di dunya. Leres, jalma anu nampi pangajaran Risale-i Nur kalayan gembleng nginum sérbat ajal, anu ku anjeunna dianggap dokumén bébas tugas, kalayan gampang sapertos nginum cai. Upami abdi henteu mikiran kasedih dulur-dulur abdi anu bakal nyésa di dunya saatos abdi, abdi ogé bakal nyarios sapertos dulur abdi Âsım Bey anu luhur budi, “Nun Gusti, candak ogé nyawa abdi!” Kumaha waé... Anu kaasup alesan tuduhan ka abdi: Perkara Katilu: Sumebarna Risale-i Nur tanpa nyandak idin pamaréntah sareng kuatna rasa iman anu ditimbulkeunana, engké panginten bakal ngahalangan prinsip kabébasan pamaréntah sareng ngaganggu kaamanan umum. Waleran: Risale-i Nur téh cahya. Cahya henteu mawa karugian. Geus tilu belas taun éta miceun gada pulitik tina leungeunna, sarta netepkeun hakékat suci anu janten batu dasar kahirupan lemah cai sareng bangsa ieu. Abdi tiasa ngajantenkeun sadaya jalma anu parantos maca bagéan-bagéanana minangka saksi yén éta mangpaat tanpa ngarugikeun pikeun salapan puluh salapan persén bangsa anu diberkahan ieu. Mangga aya hiji jalma maju sareng nyarios, “Abdi ningali karugian dina ieu.” Kadua: Abdi henteu gaduh tempat nyitak sareng henteu gaduh sababaraha juru tulis. Malahan hiji ogé hésé dipanggihan. Tulisan abdi henteu saé, abdi téh satengah buta aksara; dina sajam abdi ngan tiasa nyerat hiji kaca kalayan tulisan anu seueur kakurangan. Sababaraha jalma sapertos almarhum Âsım Bey ngabantosan abdi kalayan tulisanana anu saé minangka hiji pangeling-eling. Aranjeunna nyerat catetan abdi dina pangumbaraan abdi anu kacida sedihna. Teras sababaraha jalma anu manggihan cahya-cahya iman éta minangka ubar anu sampurna pikeun kasangsaraanana hoyong macana, sareng aranjeunna maca; aranjeunna ningali kalayan haqqul-yaqin yén éta ubar anu mujarab pikeun kahirupan langgengna, teras nyalin pikeun dirina. “Fihriste Risalesi” anu parantos dugi ka panangan aranjeun sareng keur dipariksa nunjukkeun yén unggal bagéan Risale-i Nur nerangkeun hakékat hiji ayat Al-Qur'an. Hususna, éta nerangkeun ayat-ayat ngeunaan rukun iman kalayan écés pisan, nepi ka ngancurkeun rencana sareng dasar serangan anu disiapkeun ku para filsuf Éropa ngalawan Al-Qur'an salila sarébu taun. Ayeuna, dina panangan aranjeun aya hiji dalil tina rébuan dalil iman sareng tauhid, dina Harepan Kasabelas tina İhtiyar Risalesi. Pikeun conto, tingali sareng titenan éta. Aranjeun bakal terang naha pangakuan abdi leres atanapi lepat. Abdi ogé yakin yén saha waé anu ningali kalayan adil bakal ngaku sabaraha mangpaatna pikeun lemah cai sareng bangsa ieu. Pikeun conto, İktisat Risalesi anu kaasup bagéan Risale-i Nur, risalah ngeunaan dua puluh lima ubar anu asalna tina iman pikeun jalma gering, sareng risalah ngeunaan tilu belas harepan sareng panglipur anu asalna tina iman pikeun jalma sepuh, mangrupa harta anu kacida ajénna, ubar anu mujarab, sareng cahya pikeun golongan miskin, gering, sareng sepuh, anu jumlahna langkung ti satengah bangsa anu diberkahan ieu. Pikeun ngabantosan tugas pamariksaan aranjeun, abdi ogé nyarios: Fihriste Risalesi mangrupa daptar sawaréh risalah abdi salila dua puluh taun. Asal sababaraha risalah di jerona dimimitian ti Dârülhikmet. Angka dina daptar éta henteu nurutkeun urutan nyusunna. Contona, Kalimah Kadua Puluh Dua disusun sateuacan Kalimah Kahiji, sareng Mektup Kadua Puluh Dua diserat sateuacan Mektup Kahiji. Seueur deui sapertos kitu... Katilu: Bagéan-bagéan Risale-i Nur anu eusina élmu iman ngajamin sareng ngadegkeun kaamanan sareng katengtreman. Leres, iman anu janten asal sareng sumber watak anu saé sareng sipat anu hadé tangtos henteu ngaruksak kaamanan, malah ngajaminana. Henteuna iman anu, ku henteuna budi, ngaganggu kaamanan. Terang ogé yén dua puluh atanapi tilu puluh taun katukang abdi ningali dina hiji koran yén saurang Menteri Urusan Jajahan Inggris parantos nyarios, “Salami Al-Qur'an ieu aya dina panangan kaum Muslimin, urang moal tiasa ngawasa aranjeunna saéstuna. Urang kedah usaha ngaleungitkeun sareng ngaruksakna.” Kecap jalma kafir anu keukeuh ieu parantos ngarahkeun perhatian abdi ka para filsuf Éropa salila tilu puluh taun. Ku kituna, saatos ngalawan diri abdi sorangan, abdi ngalawan aranjeunna. Abdi henteu tiasa seueur maliré urusan di jero nagri, sareng abdi nyarios yén kasalahan di jero nagri téh akibat kasalahan sareng karuksakan anu ditimbulkeun ku Éropa. Abdi ambek ka para filsuf Éropa sareng nyerang aranjeunna. Sadaya puji kagungan Alloh; sapertos Risale-i Nur ngancurkeun angan-angan jalma kafir anu keukeuh éta, ayeuna éta ogé parantos sanggup ngabungkem para filsuf materialisme sareng naturalisme kalayan tuntas. Di dunya, naon waé wangunna, henteu aya pamaréntah anu bakal ngalarang hasil anu diberkahan ti nagrina sorangan sareng sumber kakuatan rohani anu henteu tiasa digoyangkeun sapertos ieu, teras ngahukum jalma anu nyebarkeunana! Kabébasan para rahib di Éropa nunjukkeun yén henteu aya undang-undang anu ngaganggu jalma anu parantos ninggalkeun dunya sareng anu nyalira ngusahakeun aherat sareng iman. Cindekna: Abdi yakin yén henteu aya undang-undang di dunya anu tiasa nyebut, atanapi bakal nyebut, yén saurang sepuh anu diasingkeun tanpa alesan salila kirang langkung sapuluh taun, dilarang papanggih sareng silih serat, sareng sangsara di pangumbaraan, henteu kénging nyerat catetan élmuna ngeunaan iman anu janten konci kabagjaan langgeng. Henteuna tenkit ti saurang ahli élmu ogé dugi ka ayeuna tangtos ngabuktikeun yén catetan éta mangrupa bebeneran sareng hakékat anu murni. Anu dijadikeun alesan tuduhan sareng panahanan abdi: Perkara Kaopat: Abdi dilaporkeun parantos masihan pangajaran tarékat anu dilarang ku nagara. Waleran: Kahiji, sadaya buku abdi anu aya dina panangan aranjeun janten saksi yén abdi ngusahakeun hakékat iman. Dina sababaraha risalah abdi ogé parantos nyerat sareng nétélakeun, “Ieu sanés jaman tarékat, tapi jaman nyalametkeun iman. Seueur anu lebet ka sawarga tanpa tarékat, tapi henteu aya anu tiasa lebet ka sawarga tanpa iman. Ku kituna, ieu jaman ngusahakeun iman.” Kadua: Geus sapuluh taun abdi aya di Propinsi Isparta. Mangga aya hiji jalma maju sareng nyarios, “Anjeunna parantos maparin pangajaran tarékat ka abdi.” Leres, minangka guru, abdi parantos masihan pangajaran élmu iman sareng hakékat anu luhur ka sababaraha dulur aherat abdi anu husus. Ieu sanés pangajaran tarékat, tapi pangajaran hakékat. Ngan aya ieu: abdi nuturkeun mazhab Syafi'i, sareng tasbih abdi saatos solat rada béda sareng tasbih mazhab Hanafi. Ogé, ti solat magrib dugi ka solat isya, sareng sateuacan fajar, kalayan sarat henteu nampi saha waé, abdi nyalira nyuhunkeun pangampura pikeun dosa-dosa abdi sareng ngalakukeun hal-hal sapertos maca ayat. Abdi nyangka yén henteu aya undang-undang di dunya anu tiasa ngalarang kaayaan ieu. Patali sareng pasualan tarékat ieu, para pagawé pamaréntah sareng pangadilan naros ka abdi: “Anjeun hirup ku naon?” Waleran: Kalayan kasaksian warga Barla, tempat abdi cicing salila salapan taun, abdi hirup ku berkah ngahémat anu kacida pisan sareng ku harta ngarasa cekap anu sampurna. Réréncangan anu hubungan sareng abdi terang yén dina kalolobaan dinten abdi hirup ku saratus para sapoé, sareng sakapeung ku waragad anu langkung alit. Malahan salila tujuh taun, pikeun hal-hal sapertos anggoan sareng sapatu, abdi nyukupan ku tujuh lembar artos. Riwayat kahirupan abdi anu aya dina panangan aranjeun ogé janten saksi yén salami hirup abdi nyingkahan hadiah sareng sedekah ti jalma-jalma, sareng nolak hadiah réréncangan anu pangsatia-satiana dugi ka nganyenyeri haténa. Upami ku kapaksa abdi nampi hadiah, réréncangan anu ngabantosan abdi terang yén abdi nampi kalayan sarat masihan pangbalikna. Seuseueurna gaji anu abdi tampi di Dârülhikmeti'l-İslâmiye dianggo pikeun nyitak buku-buku anu abdi serat harita; sabagéan alit disimpen pikeun angkat haji. Artos anu sakedik éta, ku berkah ngahémat sareng ngarasa cekap, cekap pikeun abdi salila sapuluh taun sareng henteu ngajantenkeun abdi ménta-ménta; dugi ka ayeuna masih nyésa sakedik tina artos anu diberkahan éta. Nun majelis hakim! Aranjeun kedah henteu bosen ngadangukeun katerangan abdi anu panjang ieu. Sabab dua puluh atanapi tilu puluh buku parantos diasupkeun kana dokumén panahanan abdi. Dibandingkeun sareng sakitu seueur dokumén tuduhan, katerangan panjang ieu tangtos masih pondok. Ku sabab abdi henteu milu kana pulitik dunya salila tilu belas taun, abdi henteu terang undang-undang. Riwayat kahirupan abdi ogé janten saksi yén pikeun ngabéla diri abdi henteu kersa ngabobodo. Abdi parantos nétélakeun kaayaan anu saéstuna sakumaha ayana. Aranjeun gaduh nurani sareng terang cara ngalarapkeun undang-undang tanpa nganiaya; aranjeun bakal maparin putusan ngeunaan abdi. Terang ogé ieu: sababaraha pagawé anu henteu mampuh, ku henteu mampuhna, kacurigaanana, alesan sapertos dongéng embé sareng ajag, pikiran néangan pangkat atanapi néangan pujian pamaréntah, sarta tipu daya pikeun nyiapkeun dasar ngalarapkeun undang-undang kabébasan anu énggal, ningali abdi ngaliwatan taropong sareng ngajadikeun hiji siki katingal saolah-olah kubah. Anu dipiharep ku abdi ti aranjeun nyaéta ku kamampuh aranjeun, nunjukkeun yén kubah kacurigaan aranjeunna téh ngan hiji siki. Hartina, aranjeun ningali ku ngabalikkeun taropongna... Aya ogé hiji pamundut abdi: buku-buku abdi anu dirampas, pikeun abdi ajénna langkung ti sarébu lira. Mangga dipulangkeun ka abdi. Sabagéan penting tina buku-buku éta parantos ditampi kalayan reueus sareng nuhun ku Pabukon Ankara dua belas taun katukang, sareng pangurus pabukon parantos ngumumkeunana dina koran. Kalayan pamadegan majelis aranjeun anu ayeuna gaduh kawenangan kana kahirupan abdi, abdi hoyong masrahkeun hiji salinan katerangan ieu ka jaksa pikeun ngajukeun gugatan ka jalma-jalma anu nyababkeun karugian ieu, hiji salinan ka Kamentrian Urusan Jero Nagara, sareng hiji salinan deui ka Meclis-i Mebusan.
Panglengkep Kahiji tina Pangbélaan Abdi di Luhur
Kanggo perhatian anu mariksa abdi sareng majelis hakim! Abdi nambihan tilu perkara kana katerangan anu sateuacanna. Perkara Kahiji: Anu ngajantenkeun urang héran sareng kacida bingungna, ngandung tanda dendam, sareng saolah-olah ngahaja nyiptakeun alesan tuduhan tina euweuh, aranjeunna terus-terusan naros saolah-olah aya hiji pakumpulan sareng organisasi. Aranjeunna nyarios, “Ti mana anjeun nampi artos pikeun ngadegkeun organisasi ieu?” Waleran: Kahiji, abdi ogé naros ka anu naros: dokumén sareng tanda naon anu aya yén pakumpulan pulitik sapertos kitu aya ti pihak urang, sareng bukti atanapi dalil naon anu aranjeunna mendakan yén urang ngadegkeun organisasi ku artos, nepi ka aranjeunna terus-terusan naros kitu? Jalma ieu geus sapuluh taun aya dina pangawasan ketat di Propinsi Isparta; saurang anu ngumbara, teu gaduh saha-saha, bosen ku dunya, henteu ningali jalma salian ti hiji atanapi dua anu ngabantosan sareng hiji atanapi dua musafir unggal sapuluh dinten; kacida kangéwana kana pulitik, sareng ku panitén anu sababaraha kali parantos ningali kumaha pakumpulan oposisi pulitik anu kuat tetep ngabahayakeun sareng teu ngahasilkeun nanaon ku rupa-rupa réaksi; dina kasempetan anu pangpentingna, di tengah bangsa sareng rébuan réréncanganna sorangan, anjeunna nolak pakumpulan sareng gerakan pulitik, sarta henteu milu. Anjeunna nganggap ngarusak pangabdian iman tahqiqi anu kacida sucina, anu henteu kénging diruksak ku naon waé, sareng ngaruksakna ku tujuan pulitik, minangka kajahatan anu panggedéna; anjeunna nyingkahan pulitik sapertos nyingkahan sétan, sarta salila sapuluh taun ngajadikeun ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻟﺴِّﻴَﺎﺳَﺔِ minangka patokan dirina. Anjeunna manggihan siasat dina henteu ngagunakeun siasat, gancang kagugah sarta tanpa sieun muka rusiahna, sareng salila sapuluh taun henteu ngajantenkeun para pagawé sakumna Propinsi Isparta anu sénsitip sareng rajin nalungtik nyangka aya organisasi sapertos kitu. Ka jalma anu nyarios ngeunaan anjeunna, “Aya organisasi sapertos kitu sareng anjeun ngajalankeun tipu daya pulitik,” sanés ngan abdi, tapi Propinsi Isparta, sadaya anu terang abdi, malahan sadaya jalma anu gaduh akal sareng nurani bakal nampi fitnah aranjeunna kalayan kangéwa sareng bakal nyarios, “Aranjeun nuduh anjeunna ku rencana anu pinuh ku dendam.” Kadua: Pasualan urang nyaéta iman. Ku ukhuwah iman, urang gaduh duduluran sareng jalma-jalma di nagri ieu sareng salapan puluh salapan persén warga Isparta. Sedengkeun pakumpulan téh kasapukan minoritas di tengah mayoritas. Salapan puluh salapan jalma henteu tiasa janten pakumpulan ngalawan hiji jalma. Iwal lamun saurang anu henteu ageman sareng kacida teu adilna nyangka sadaya jalma (mugia dijauhkeun) henteu ageman sapertos dirina, sareng nyebarkeun béja kitu kalayan niat ngahina bangsa anu diberkahan sareng taat kana agama ieu... Katilu: Saurang anu sapertos abdi mikanyaah bangsa Turki kalayan kanyaah anu kacida tulusna, kacida ngahargaan bangsa Turki lantaran aranjeunna nampi pujian Al-Qur'an, sarta kacida ngarojong bangsa ieu anu salila genep ratus taun nyanghareupan sakumna dunya sareng janten pamawa panji Al-Qur'an; kalayan kasaksian sarébu urang Turki, anjeunna nyata ngabdi ka bangsa Turki sabanding sareng sarébu nasionalis Turki. Anjeunna milih pangumbaraan ieu lantaran langkung milih tilu puluh atanapi opat puluh nonoman Turki anu ajénna luhur tibatan tilu puluh rébu sabangsana anu henteu solat; minangka guru anjeunna ngajaga kahormatan élmu sareng ngajarkeun hakékat iman kalayan écés pisan. Upami salila sapuluh taun, malahan dua puluh atanapi tilu puluh taun, sanés ngan dua puluh atanapi tilu puluh, tapi saratus, malahan rébuan murid ngaraket ka anjeunna kalayan réla ngorbankeun diri, murni dina perkara iman, hakékat, sareng aherat, sarta janten dulur aheratna, naha éta kaleuleuwihi sareng aya bahayana? Naha aya jalma anu gaduh nurani sareng adil anu ngidinan pikeun nyalahkeun aranjeunna? Naha anjeunna tiasa ningali aranjeunna minangka pakumpulan pulitik? Kaopat: Jalma anu adil terang sabaraha jauh tina adilna jalma anu naros ka saurang anu nyukupan hirup ku saratus lembar artos salila sapuluh taun, sakapeung ku opat puluh para sapoé, sareng ngagem jubah anu gaduh tujuh puluh tambalan salila tujuh taun, “Ti mana anjeun nampi artos pikeun hirup sareng ngadegkeun organisasi?” Perkara Kadua: Ku nyieun tiruan bohong tina Kajadian Menemen, aranjeunna nipu pamaréntah kalayan siasat nyingsieunan bangsa supados undang-undang kabébasan gampang dilarapkeun. Ku tipu daya saolah-olah “Ngabantosan pamaréntah supados undang-undang kabébasan ditampi,” aranjeunna maksa ngadatangkeun abdi ti Barla ka Isparta. Nalika ningali sareng ngartos yén abdi henteu tiasa dijadikeun alat pikeun fitnah sapertos kitu, sarta henteu gaduh kacondongan kana usaha anu teu ngahasilkeun nanaon sareng ngabahayakeun lemah cai, bangsa, sareng agama tina sagala sisi, harita aranjeunna ngarobih rencanana. Ku ngamangpaatkeun kamashuran palsu abdi anu henteu abdi resep, sareng ku rupa-rupa tipu daya anu henteu kantos kapikir atanapi kabayang ku urang, aranjeunna nimpakeun ka urang hiji tiruan khayal tina Kajadian Menemen anu nganiaya. Aranjeunna nyababkeun karugian anu ageung ka bangsa, pamaréntah, sareng seueur warga anu henteu lepat tapi ditahan. Ayeuna, nalika kabohonganana beuki kabuka, aranjeunna néangan alesan sapertos ajag anu néangan alesan ngalawan embé, pikeun ngabingungkeun para pagawé pangadilan. Dina perkara ieu, tina hak abdi ngabéla bangsa, abdi ngingetan yén para pagawé pangadilan kedah kacida taliti sareng ati-atina. Anu saéstuna kedah dituduh nyaéta aranjeunna anu ngarayu sababaraha pamangku pamaréntah, sareng ku tipu daya, di balik topéng pakumpulan palsu, ngagugah sababaraha jalma anu polos, henteu lepat, sareng teu daya, teras nyababkeun hiji kajadian alit. Teras, sapertos sétan, aranjeunna ngajadikeun hiji siki katingal saolah-olah kubah sareng ngabingungkeun pamaréntah, ngajantenkeun seueur jalma anu henteu lepat ditindes, nyababkeun karugian anu ageung ka nagri, sareng nimpakeun kasalahan ka batur. Pasualan urang ieu persis sapertos kitu. Perkara Katilu: Di antara lembaga pamaréntah, anu pangkedahna ngajaga kabébasanana sareng pangkedahna ningali pangaruh ti luar kalayan nétral sareng tanpa kabawa rasa tangtos nyaéta pangadilan. Dumasar kana kabébasan pangadilan anu sampurna, abdi ngagaduhan hak pikeun ngabéla hak-hak kabébasan abdi ku cara ieu kalayan bébas. Leres, di mana waé, dina pangadilan aya perkara harta sareng nyawa. Upami hakim ambek sacara pribadi teras maéhan saurang nu maéhan, éta hakim janten nu maéhan. Hartina, upami para pagawé pangadilan henteu sagemblengna leupas sareng bébas tina rasa pribadi sareng pangaruh ti luar, aya kamungkinan aranjeunna lebet kana dosa anu kacida pikasieuneunna dina wangun anu katingal minangka kaadilan. Malahan para palaku kajahatan, jalma anu henteu gaduh saha-saha, sareng jalma anu nentang ogé ngagaduhan hak. Pikeun milarian hakna, aranjeunna peryogi tempat nyuhunkeun putusan anu kacida nétralna. Hiji sebutan anu dianggo pikeun abdi nimbulkeun pikiran mihak dina perkara kaadilan sareng ngarobih hakékat kaadilan janten panganiayaan: dina sababaraha pamariksaan di Isparta sareng di dieu, padahal nami abdi “Said Nursî”, unggal nyebut abdi aranjeunna nganggo “Said Kürdî” sareng “ieu urang Kurdi”. Ku ieu aranjeunna hoyong ngaganggu sumanget kabangsaan dulur-dulur aherat abdi sareng ngagugah rasa ngalawan abdi, ogé masihan arah anu sagemblengna sabalikna sareng patukang tonggong sareng hakékat pangadilan sareng kaadilan. Leres, aya rébuan kajadian sajarah anu nunjukkeun yén hakim sareng pangadilan kedah bébas tina kacurigaan mihak sareng ningali kalayan kacida nétralna minangka sarat kahiji kaadilan. Di antarana, dina jaman khalifah Sayidina Ali radhiyallahu 'anhu, anjeunna linggih di pangadilan sareng saurang Yahudi, sarta seueur raja dipariksa di pangadilan kaadilan sareng jalma biasa. Ku kituna, ka jalma-jalma anu hoyong ngagugah rasa yén abdi urang luar sareng ngabingungkeun paningal kaadilan, abdi nyarios: Nun para sadérék! Sateuacan sagala hal, abdi Muslim sareng lahir di Kürdistan. Nanging abdi ngabdi ka urang Turki; salapan puluh salapan persén pangabdian abdi anu mangpaat ditujukeun ka urang Turki, sareng kalolobaan hirup abdi diliwat di tengah urang Turki. Dulur-dulur abdi anu pangsatia-satiana sareng pangihlas-ihlasna asalna ti urang Turki. Ku sabab urang Turki anu panggagahna di antara pasukan Islam, mikanyaah sareng ngarojong urang Turki langkung ti bangsa sanés jadi kawajiban pangabdian suci abdi dumasar kana jalan Al-Qur'an anu abdi turut. Abdi tiasa ngajantenkeun sarébu nonoman Turki anu tulus sareng gagah minangka saksi yén abdi ngabdi ka bangsa Turki sabanding sareng sarébu jalma anu nyebut abdi urang Kurdi sareng ngaku dirina cinta bangsa. Abdi ogé ngajantenkeun tilu puluh atanapi opat puluh buku abdi anu aya dina panangan majelis hakim, hususna İktisat, İhtiyarlar, sareng Hastalar Risaleleri, minangka saksi: buku-buku éta ngabdi sabanding sareng sarébu nasionalis Turki ka golongan anu katarajang musibah, miskin, gering, sareng jalma anu taat kana agama sareng takwa, anu mangrupa opat kalima bangsa Turki. Buku-buku éta aya dina panangan nonoman Turki, sanés urang Kurdi. Kalayan idin majelis hakim, abdi nyarios ka jalma-jalma zalim anu henteu iman, anu ngalebetkeun urang kana balai ieu, nipu sababaraha pamangku penting pamaréntah, sareng ngalakukeun tipu daya di balik topéng cinta bangsa: Nun para sadérék! Kusabab hiji perkara ngeunaan abdi anu henteu kabuktian, anu sanaos kabuktian henteu janten kajahatan, sareng sanaos janten kajahatan ngan abdi anu kedah tanggung jawab, naha ngalungkeun langkung ti opat puluh nonoman Turki anu paling ajén sareng sepuh anu paling dipihormat kana balai ieu saolah-olah parantos ngalakukeun kajahatan anu ageung téh cinta bangsa? Leres, di antara jalma anu tanpa alesan ditahan kalayan panyiksaan sapertos kitu, aya sababaraha jalma anu tiasa janten kareueus nonoman Turki, {(Catetan handap): Jalma-jalma éta dileupaskeun saatos dua bulan panahanan anu nyusahkeun, kalayan putusan henteu diteruskeun ka pangadilan.} anu ku abdi dirasakeun ajénna ti kajauhan. Naha nyandak aranjeunna tina tengah kulawarga sareng murangkalihna sapertos palaku kajahatan sareng ngalungkeunana kana balai ieu, ngan lantaran abdi ngintunkeun salam atanapi hiji risalah iman ka aranjeunna, téh nasionalisme? Abdi nyarios yén dina paningal aranjeun abdi asal ti bangsa anu asing. Di antara nonoman sareng sepuh Turki anu gagah sareng dipihormat anu ditahan ieu, aya anu hiji jalma di antarana moal abdi gentos ku saratus urang ti bangsa abdi sorangan. Aya anu demi aranjeunna, salila lima taun abdi eureun ngadoakeun goréng para pagawé zalim anu nganiaya abdi salila sapuluh taun. Aya ogé anu dina réréncangan Turki anu luhur budi éta abdi ningali conto paling murni tina watak anu luhur kalayan kacida héran sareng ngahargaanana, sarta ngaliwatan aranjeunna abdi ngartos rusiah kaunggulan bangsa Turki. Kalayan nurani sareng seueur tanda, abdi ngajamin: upami abdi gaduh awak sakumaha jumlah jalma anu henteu lepat anu ditahan ieu, atanapi upami abdi tiasa nyandak sagala rupa kasusah anu tumiba ka aranjeunna sadayana, abdi sumpah yén abdi hoyong kalayan reueus nanggung éta ngagentos jalma-jalma anu ajénna luhur ieu. Rasa abdi ka aranjeunna ieu lantaran ajén aranjeunna sorangan, sanés lantaran mangpaatna pikeun diri abdi. Sabab sabagéan nembé abdi tingali. Sabagéan panginten nampi mangpaat ti abdi, sedengkeun abdi nampi karugian ti aranjeunna. Tapi sanaos abdi nampi rébuan karugian, ajén aranjeunna dina paningal abdi moal turun. Nun jalma-jalma zalim anu henteu iman sareng ngaku ngabéla bangsa Turki! Naha nyusahkeun sareng ngahinakeun sakitu seueur jalma anu tiasa janten kareueus bangsa Turki ku alesan anu kacida biasa sareng teu pentingna, lantaran — dina sebutan aranjeun — saurang urang Kurdi sapertos abdi, téh nasionalisme? Naha éta ngabéla bangsa Turki? Naha éta cinta lemah cai? Mangga, abdi pasrahkeun ka nurani aranjeun anu henteu adil éta. Pangadilan anu adil parantos ngartos yén aranjeunna henteu lepat sareng parantos ngabébaskeun seueur di antarana. Upami aya hiji kajahatan, éta kajahatan abdi. Ku luhur budina, aranjeunna ngalakukeun padamelan alit abdi murni demi Alloh pikeun saurang guru sepuh anu ngumbara sapertos abdi: ngahurungkeun tungku, nyandak cai, masak, sareng nyalin beresih hiji risalah abdi anu husus kanggo abdi. Demi ngajénan abdi, aranjeunna ogé nempatkeun tandatanganana di ahir dua risalah abdi anu saperti buku catetan pangeling-eling, minangka pangeling-eling. Naha di dunya aya undang-undang, tata cara, atanapi mangpaat pikeun nuntut jalma-jalma sapertos kitu ku alesan sapertos kitu?
Panglengkep Kadua tina Pangbélaan Abdi
Nun majelis hakim! Dina katerangan abdi anu bakal datang, panginten aya hal-hal anu henteu diperyogikeun ku tugas aranjeun. Nanging sakumna nagri, malahan dunya, patali sareng perkara-perkara ieu. Anu ngadangukeun sanés ngan aranjeun; aranjeunna ogé ngadangukeun sacara rohani. Aranjeun ogé bakal ningali katerangan abdi henteu tartib. Alesanana, hiji hak penting abdi henteu dipaparin. Tulisan abdi henteu saé. Abdi sababaraha kali nyuhunkeun, “Ieu perkara hirup sareng pati, mangga pasihan hiji juru tulis supados abdi tiasa nyuhunkeun anjeunna nyerat pamohonan pikeun ngabéla hak abdi.” Éta henteu dipaparin. Malahan salila dua bulan abdi dilarang nyarios sagemblengna kalayan kacida teu adilna. Ku kituna, ku tulisan abdi anu kacida kurang sareng ruwetna, abdi henteu tiasa nyerat kalayan tartib. Ieu katerangan pamungkas abdi: Upami, ku nganggap hal anu mustahil, fitnah anu kacida écésna ditarima sapertos béja para pangrusak sareng nu ngalaporkeun: yén Risale-i Nur henteu cocog sareng sababaraha kabijakan sareng undang-undang pamaréntah, malah nentang; yén éta panginten pamadegan pulitik anu sanés sareng pikiran anu béda-béda, sareng sadaya risalah nyarios ngeunaan pulitik, sanés iman, abdi ngawaler: Kumargi républik mangrupa wangun kabébasan anu panglegana sareng pamaréntah parantos nampi wangun républik anu paling bébas, kabébasan républik tangtos henteu tiasa nindes kabébasan élmu anu dumasar kana kayakinan ilmiah anu leres, pasti, sareng henteu tiasa dibantah, sareng pamikiran anu leres, kalayan sarat henteu ngaganggu katengtreman; ogé henteu tiasa nganggapna kajahatan. Leres, naha di dunya aya pamaréntah anu sadayana gaduh hiji pamadegan pulitik anu sami? Mangga — ku nganggap hal anu mustahil — upami abdi nyalira nyerat pamadegan pulitik abdi sacara rusiah sareng nunjukkeunana ka sababaraha réréncangan anu husus, abdi henteu kantos nguping undang-undang anu nyebut éta kajahatan. Padahal Risale-i Nur nyarios ngeunaan cahya iman; éta henteu murag kana poékna pulitik sareng moal kersa turun ka dinya. Upami, contona, saurang anu henteu ageman sareng henteu terang hakékat républik sekulér nyarios, “Risalah-risalah anjeun ngagugah gerakan agama anu kuat sareng nentang prinsip républik anu henteu dumasar kana agama.” Waleran: Urang terang yén républik sekulér pamaréntah hartina misahkeun agama tina urusan dunya. Ngan jalma anu henteu ageman sareng kacida bodo pisan anu nganggap éta hartina nolak agama sareng sagemblengna henteu ageman, hiji hal anu henteu kapikir pisan. Leres, di dunya henteu aya bangsa anu hirup tanpa agama. Bangsa Turki béda ti bangsa-bangsa sanés sapanjang abad: di sakumna penjuru dunya, dimana aya urang Turki, anjeunna Muslim. Tina unsur-unsur bangsa Islam anu sanés, sanaos alit, masih aya sabagéan anu aya di luar Islam. Bangsa anu diberkahan ieu kacida daria sareng saéstuna taat kana agama. Salila kirang langkung sarébu taun, minangka pasukan gagah agama anu leres di bumi, aranjeunna ngukir kareueus bangsana ku jutaan sumber agama sareng nyeratna ku tungtung pedangna. Jalma-jalma bohong anu henteu ageman sareng henteu cinta bangsa anu nuduh bangsa ieu “Nolak agama atanapi janten henteu ageman” ngalakukeun kajahatan anu ngajantenkeun aranjeunna pantes dihukum dina lapisan naraka anu panghandapna. Padahal Risale-i Nur henteu nyarios ngeunaan lingkup agama anu lega anu ogé ngawengku undang-undang kahirupan masarakat. Jejer utama sareng tujuanana nyaéta rukun-rukun iman anu agung, bagéan agama anu paling husus sareng paling luhur. Ogé, biasana anu abdi ajak nyarios nyaéta diri abdi sorangan heula, teras para filsuf Éropa. Abdi nyangka yén anu ngabayangkeun bahaya tina perkara-perkara suci sapertos ieu, kalayan sarat éta leres, ngan tiasa sétan-sétan. Ngan tilu atanapi opat risalah anu nuju ka sababaraha pagawé dina wangun kaluh anu ngandung tenkit. Nanging éta risalah sanés pikeun ngalawan sareng nyalahkeun pamaréntah, tapi ditujukeun ka sababaraha pagawé anu nganiaya abdi sareng nyalahgunakeun jabatanana. Teras, supados henteu janten alesan salah paham, urang nyebut tilu atanapi opat risalah éta “Rusiah” sareng ngalarang nyebarkeunana. Seuseueurna pisan risalah anu sanés disusun opat atanapi lima taun katukang; sabagéan dalapan taun katukang, sareng sabagéan tilu belas taun katukang. Ngan İktisat, İhtiyarlar, sareng Hastalar Risaleleri anu disusun taun katukang. Sanajan kitu, saha waé anu gaduh akal sakedik sareng nalungtik risalah-risalah kalayan nétral bakal ngaku yén éta henteu patukang tonggong sareng undang-undang pamaréntah, henteu ngaganggu katengtreman atanapi nyasabkeun jalma, malah kedah ditampi kalayan panghargaan ku pamaréntah. Sanaos, ku nganggap hal anu mustahil, seueur pokokna patukang tonggong sareng paningal pamaréntah, abdi negeskeun yén dumasar Undang-Undang Pangampura anu nembé diumumkeun dina tanggal 28 Juli 933, anu ngahampura golongan kajahatan kapungkur ieu, henteu aya deui alesan pikeun nuntut risalah-risalah éta. Abdi nyuhunkeun supados lampah teu adil ka urang geuwat dileungitkeun sareng risalah-risalah dipulangkeun. Upami saurang anu mabok sareng henteu gaduh nurani, anu nganggap hakékat manusa dina darajat sasatoan anu paling sangsara sareng panghandapna, nyangka dunya langgeng sareng henteu aya tungtungna, sareng ngabayangkeun manusa langgeng sareng henteu bakal maot, nyarios, “Sadaya risalah anjeun masihan pangajaran iman anu kacida kuatna. Éta ngurangan karesep kana dunya sareng ngarahkeun paningal ka aherat. Sedengkeun dina jaman ieu urang ngan tiasa hirup ku ngarahkeun sagala kakuatan, perhatian, sareng pikiran kana kahirupan dunya. Sabab ayeuna hirup sareng ngajaga diri tina musuh parantos janten kacida héséna.” Waleran: Pangajaran iman tahqiqi memang ngarahkeun paningal ka aherat. Nanging ku némbongkeun dunya minangka kebon, pasar, sareng pabrik pikeun aherat, éta langkung ngadorong usaha dina kahirupan dunya. Éta ogé masihan deui kakuatan rohani kalayan kacida kuatna, anu dina henteuna iman ruksak kalayan kacida pikasieuneunna. Éta ngarahkeun jalma anu murag kana teu daék usaha sareng teu paduli lantaran putus harepan, kana sumanget, rajin, sareng usaha, sarta ngajantenkeun aranjeunna damel. Naha jalma anu hoyong hirup di dunya ieu bakal nampi ayana undang-undang anu ngalarang pangajaran iman tahqiqi, anu ngajamin nikmat kahirupan dunya, sumanget pikeun damel, sareng kakuatan rohani pikeun tahan kana musibah anu henteu kaitung, sarta dibuktikeun ku dalil anu henteu tiasa dibantah? Naha tiasa aya undang-undang sapertos kitu? Upami saurang bodo anu pamer cinta bangsa, anu henteu terang dasar saéstuna pikeun ngatur bangsa sareng ngajaga katengtreman nagri, nyarios, “Risalah-risalah anjeun tiasa janten sandaran pikeun anu ngaganggu katengtreman sareng ngacaukeun pamaréntahan. Sareng upami anjeun ogé kurang ati-ati teras nentang pamaréntahan ayeuna, aya kamungkinan ku kakuatan risalah-risalah anjeun bakal muka hiji karusuhan. Ku sabab kitu, urang ngaganggu anjeun.” Waleran: Jalma anu nampi pangajaran Risale-i Nur tangtos henteu milu kana fitnah anu miceunan getih sareng hak seueur jalma anu henteu lepat. Hususna, anjeunna henteu ngadeukeutan tina sisi mana waé fitnah anu ku pangalaman sababaraha kali kabuktian henteu ngahasilkeun nanaon sareng ngabahayakeun. Dina sapuluh fitnah salila sapuluh taun ieu, henteu aya sapasapuluh murid Risale-i Nur, malahan henteu aya saurang ogé, anu milu. Ieu nunjukkeun yén risalah-risalah patukang tonggong sareng fitnah éta sareng janten jalan ngajamin katengtreman. Naha anu langkung gampang pikeun diatur sareng dijaga katengtremanana téh sarébu jalma anu iman, atanapi sapuluh jalma teu ageman anu ngumbara teu puguh? Leres, ku masihan watak anu saé, iman masihan rasa welas asih sareng kacondongan nyingkahan ngarugikeun. Ari tuduhan kurang ati-ati ka abdi, nagri ieu terang yén salila tilu belas taun, sabisa-bisa sareng salami aya dina kamungkinan, supados henteu narik perhatian pamaréntah, henteu pasalia sareng éta, sareng henteu milu kana urusanana, abdi hirup kalayan nyepi, nyingkahan jalma, welas asih, sareng nyingkahan pulitik dina cara anu luar biasa anu dipikaterang ku Propinsi Isparta. Nun jalma-jalma henteu adil anu ngadorong abdi kana balai ieu! Katémbong yén aranjeun kuciwa sareng ambek ka abdi lantaran abdi henteu ngalakukeun hal anu ngalawan katengtreman. Ku urat mumusuhan ka katengtreman, aranjeun nyababkeun abdi ditahan. Leres, anu hoyong ngaruksak katengtreman sareng ngacaukeun pamaréntahan nyaéta jalma anu nipu pamaréntah ngeunaan abdi, nyibukkeun pangadilan tanpa perlu, sareng nyababkeun abdi ditahan. Anu kedah ngajukeun gugatan ngeunaan aranjeunna ka majelis hakim sanés ngan urang, tapi ogé ngawakilan nagri, pangutamana jaksa. Upami aya anu nyarios, “Anjeun henteu gaduh jabatan, janten henteu tiasa nampi hormat bangsa sareng masihan pangajaran agama sapertos jalma anu ngagaduhan tugas. Ogé, aya lembaga resmi pikeun masihan pangajaran agama; peryogi idinna.” Waleran: Kahiji, abdi henteu gaduh tempat nyitak sareng juru tulis pikeun ngalakukeun tugas nyebarkeun. Anu urang lakukeun téh pribadi. Patokan kabébasan nurani ngajamin kabébasan urusan pribadi, hususna upami patali sareng iman sareng nurani. Kadua: Pamaréntah İttihad kalayan kasapukanana parantos masihan tugas ka abdi di Dârülhikmeti'l-İslâmiye pikeun ngabuktikeun hakékat Islam ka Éropa sareng ngajarkeunana ka bangsa; Pimpinan Diyanet parantos netepkeun abdi minangka juru naséhat agama di Van; sareng dugi ka ayeuna karya abdi anu langkung ti saratus risalah sumebar dina panangan para ulama tanpa ditenkit. Ieu ngabuktikeun yén abdi gaduh hak masihan pangajaran ka bangsa! Katilu: Upami panto kubur ditutup sareng manusa tetep henteu maot di dunya, harita tugas-tugas ngan bakal patali sareng militér, pamaréntahan, sareng urusan resmi. Kumargi unggal dinten sahenteuna tilu puluh rébu saksi, ku jenazahna, nandatanganan pernyataan ﺍَﻟْﻤَﻮْﺕُ ﺣَﻖٌّ, tangtos aya tugas-tugas iman anu langkung penting tibatan tugas dunya. Risale-i Nur ngalakukeun éta tugas ku paréntah Al-Qur'an. Kumargi paréntah Al-Qur'an, anu janten pamimpin sareng pangatur Risale-i Nur, ngawasa tilu ratus lima puluh juta jalma sareng ngajantenkeun aranjeunna ngalaksanakeun pituduhna; unggal dinten sahenteuna lima kali ngajantenkeun opat kalima di antarana ngangkat panangan ka payuneun Gusti, sareng di sadaya masjid, jamaah, sareng solat ngajantenkeun aranjeunna maca titah suci ti langit kalayan hormat, tangtos Risale-i Nur, anu mangrupa tafsirna anu saéstuna, hiji cahya tina panonpoé éta sareng hiji pangabdi pikeun éta, bakal ngalakukeun tugas imanna tanpa katarajang halangan, kalayan idin Alloh. Ku kituna, jalma anu ngudag dunya sareng jalma pulitik kacida peryogina nyandak mangpaat tina éta, sanés ngalawanana. Leres, di antara bagéan-bagéan Risale-i Nur aya Kalimah Kadua Puluh Salapan, anu muka rusiah alam semesta anu ruwet sareng muka rusiah ti mana mahluk asalna, ka mana éta nuju, sareng bakal janten naon; Kalimah Katilu Puluh, anu muka tatarucingan parobahan zarah; Mektup Kadua Puluh Opat, anu ngaréngsékeun sareng muka rusiah anu ahéng tina kagiatan sareng karya nyiptakeun sakumna mahluk di alam semesta, anu terus-terusan aya dina musna sareng leungit; Mektup Kadua Puluh, anu muka, ngaréngsékeun, sareng nerangkeun tatarucingan tauhid anu paling jero sareng paling penting, sareng ngabuktikeun yén hudangna deui manusa sagampang ngahirupkeun hiji laleur; sarta Lem'a Kadua Puluh Tilu anu dingaranan Tabiat Risalesi, anu ngagugurkeun sareng ngancurkeun dasar pikiran kufur para panyembah tabiat. Seueur bagéan Risale-i Nur sapertos ieu. Anu maca risalah-risalah ieu kalayan taliti bakal ngaku yén ahli élmu, sastrawan, atanapi profésor anu muka tatarucingan dina salah sahijina waé, dina pamaréntahan mana waé bakal dipasihan ganjaran sareng hadiah kalayan panghargaan. Katerangan abdi ieu kedah henteu dianggap rincian anu kaluar tina pokok pasualan. Sabab langkung ti saratus risalah Risale-i Nur parantos dianggap minangka dokumén panahanan abdi, majelis hakim wajib nalungtikna; sareng abdi wajib nerangkeun sareng ngawaler lantaran patalina sareng Al-Qur'an, dunya Islam, sareng mangsa payun. Kumargi hiji pasualan ngan tiasa écés sagemblengna ku nétélakeun sadaya kamungkinan anu caket sareng anu jauh, aya kabutuhan pikeun nétélakeun hiji kamungkinan anu jauh patali sareng pasualan urang. Kieu: Upami sababaraha jalma anu cilaka, anu ngajadikeun henteuna agama sareng kufur minangka jalan hirupna, nyusup ka sababaraha pamangku pamaréntah sareng nipu aranjeunna di balik hiji tujuan pulitik, atanapi lebet kana padamelan pamaréntah, teras pikeun ngancurkeun Risale-i Nur ku tipu daya sareng ngabungkem abdi ku ancamanana nyarios, “Jaman fanatisme parantos kaliwat. Nalika urang kedah mopohokeun mangsa katukang sareng kalayan sagala kakuatan nuju ka mangsa payun, pangajaran agama sareng iman anjeun anu kuat dina cara mundur ka baheula henteu cocog sareng padamelan urang!” Waleran: Kahiji, waktos anu disangka mangsa katukang éta parantos janten mangsa payun; éta mangsa payun anu saéstuna sareng urang bakal angkat ka dinya. Kadua: Minangka tafsir, Risale-i Nur patali sareng Al-Qur'an Al-Hakîm. Al-Qur'an mangrupa hakékat anu narik sapertos daya tarik umum anu ngahubungkeun bumi ka arsy. Anu ngawasa di Asia henteu tiasa ngalawan tafsir Al-Qur'an sapertos Risale-i Nur. Malah aranjeunna bakal rukun sareng éta, nyandak mangpaat tina éta, sareng ngalindunganana. Ari abdi kedah cicing, kumargi seueur jalma anu gaduh kahormatan ngorbankeun sirahna pikeun hiji panemuan biasa, pamikiran pulitik anu henteu penting, sareng kahormatan dunya, tangtos pikeun harta anu tiasa janten harga sakumna sawarga, cai kahirupan anu bakal ngajantenkeun kahirupan langgeng kahontal, sareng panemuan anu ngajantenkeun sadaya filsuf héran, upami abdi gaduh sirah sakumaha jumlah zarah awak abdi sareng kedah dikorbankeun, éta bakal dikorbankeun tanpa ragu. Ogé, ngabungkem abdi ku ancaman atanapi ku ngancurkeun abdi bakal ngajantenkeun sarébu létah nyarios ngagentos hiji létah. Abdi miharep ka Gusti Rahîm Dzul-Jalâl yén Risale-i Nur, anu parantos netep dina jiwa-jiwa salila dua puluh taun, bakal ngajantenkeun rébuan létah nyarios ngagentos hiji létah abdi anu bungkem.
Hiji pasualan anu henteu penting, tapi ditaroskeun ka abdi minangka kajahatan anu penting
Aranjeunna nyarios, “Anjeun henteu nganggo topi dina mastaka, sareng henteu muka tutup mastaka di tempat-tempat anu kacida resmina sapertos pangadilan. Hartina, anjeun nolak undang-undang éta. Hukuman nolak undang-undang éta beurat!” Waleran: Nolak hiji undang-undang téh hiji hal, sedengkeun henteu ngalaksanakeun undang-undang éta sagemblengna hal anu sanés. Upami hukuman pikeun anu kahiji hukuman pati, hukuman pikeun anu kadua nyaéta hiji dinten panjara sareng denda hiji lira, atanapi hiji teguran, atanapi hiji pépéling. Abdi henteu ngalaksanakeun undang-undang éta, sareng abdi ogé henteu tiasa diwajibkeun ngalaksanakeunana. Sabab abdi hirup nyepi. Undang-undang ieu henteu lebet kana tempat cicing pribadi. Hiji Pépéling: Salila dua bulan ieu, pangadilan Isparta sareng Eskişehir, ogé Kementerian Dalam Negeri, parantos ngarampas sareng mariksa buku-buku rusiah sareng serat pribadi abdi anu ngumpul salila sapuluh taun, kalayan kacida talitina, sapertos ngayak ku ayakan anu lemes. Sanaos aranjeunna ngaku henteu tiasa netepkeun hiji perkara anu tiasa janten dasar tuduhan sapertos komité atanapi pakumpulan rusiah, aranjeunna masih neraskeun pamariksaan. Abdi ogé nyarios: Nun para sadérék! Ulah capé tanpa hasil... Upami anu dipilarian ku aranjeun memang aya, ku sabab salami ieu aranjeun henteu mendakan saeutik ogé ujungna, terang yén aya hiji kacerdasan anu kacida ahéngna anu ngatur éta, anu henteu tiasa dielehkeun atanapi dilawan. Hiji-hijina jalan nyaéta damai sareng éta. Upami henteu, cekap ngarugikeun sareng nindes sakitu seueur jalma anu henteu lepat! Panginten éta bakal nyababkeun murka Alloh sareng janten jalan tumibana balai sapertos kalaparan sareng wabah. Padahal nuduh saurang sapertos abdi anu gancang kagugah, anu henteu ragu nyarioskeun rusiah pangnyumputna ka jalma asing, anu ngalakukeun pangbélaan anu kasohor, kacida gagahna sareng réla ngorbankeun diri di Divan-ı Harb-i Örfî, sareng anu dina mangsa sepuhna, dumasar jalan hirupna, kedah pangnyingkahanana lalampahan anu tungtungna bahaya sareng henteu dipikaterang, kalayan kagiatan komité anu moal kantos kabongkar sapertos kitu, téh kapolosan dugi ka darajat kabodoan, atanapi hiji tipu daya. Abdi nyuhunkeun hiji hak abdi ti majelis hakim. Buku-buku abdi anu dirampas, pikeun abdi ajénna langkung ti sarébu lira. Sabagéan penting tina éta parantos ditampi kalayan reueus sareng nuhun di Pabukon Ankara dua belas taun katukang. Hususna Mektup Kasalapan Belas sareng Kalimah Kadua Puluh Salapan, anu murni patali sareng aherat sareng iman, kacida pentingna kanggo abdi; éta harta rohani sareng hasil kahirupan abdi. Éta ogé kacida ajénna pikeun abdi lantaran némbongkeun ka panon hiji tajalli tina salah sahiji sapuluh bagéan i'jaz Al-Qur'an. Ogé, abdi parantos nyuhunkeun éta diserat husus kanggo abdi sareng dihias ku emas. Tina tilu atanapi opat salinan İhtiyarlar Risalesi, anu patali sareng pangeling-eling abdi dina mangsa sepuh anu kacida sedihna, abdi ogé parantos nyuhunkeun hiji diserat husus kanggo abdi. Kumargi henteu aya perkara dunya dina éta anu tiasa dituntut, kalayan sakumna jiwa abdi nyuhunkeun supados éta sareng risalah-risalah Arab abdi dipulangkeun ka abdi. Sanaos abdi aya di panjara sareng di kubur, buku-buku éta mangrupa panglipur sareng réréncangan abdi dina lima pangumbaraan anu nyeri sareng sedih anu ditimpakeun ku dunya anu asing ieu ka abdi. Ku dipisahkeun tina éta, abdi bakal murag kana pangumbaraan kagenep anu henteu tiasa ditanggung. Aranjeun kedah nyingkahan rintih nyeri anu kaluar tina tekenan pangumbaraan anu kacida beuratna ieu.
Abdi nyuhunkeun hiji hak penting abdi ti Pupuhu sareng Anggota Pangadilan
Kieu: Dina pasualan ieu, anu dibahas sanés ngan diri abdi, nepi ka pasualan réngsé ku aranjeun ngabébaskeun abdi sareng ngartos kaayaan anu saéstuna. Sabab pribadi maknawi para ahli élmu sareng jalma takwa, dina pasualan ieu, parantos aya dina tuduhan dina paningal bangsa; pamaréntah ogé janten henteu percanten ka ahli élmu sareng jalma takwa, sareng aranjeunna kedah terang kumaha nyingkahan usaha anu bahaya sareng ngabahayakeun. Ku kituna, abdi nyuhunkeun supados bagéan pamungkas pangbélaan abdi anu abdi nyalira serat ieu pasti disebarkeun ngaliwatan tempat nyitak nganggo aksara énggal. Supados ahli élmu sareng jalma takwa henteu kajebak ku tipu daya sareng henteu ngadeukeutan usaha anu ngabahayakeun sareng bahaya; supados pribadi maknawi pamaréntah leupas tina tuduhan dina paningal bangsa; supados pamaréntah ogé percanten ka ahli élmu sareng salah paham ieu leungit; sareng supados kajadian sareng salah paham sapertos ieu, anu kacida ngarugikeun pamaréntah, bangsa, sareng lemah cai, henteu kajadian deui. ... Saéstuna, salapan taun katukang, ku sumebarna dalapan ratus salinan Kalimah Kasapuluh, panolakan kana hasyr dina haté jalma-jalma anu sesat diteken tetep dina haténa sareng henteu dipaparin kasempetan kaluar kana létahna. Éta nutup sungutna sareng nempatkeun dalil-dalil anu luar biasa di payuneun panonna. Leres, Kalimah Kasapuluh janten zirah baja di sabudeureun hiji rukun iman anu agung sapertos hasyr, sareng ngabungkem jalma-jalma anu sesat. Pamaréntah républik tangtos bungah ku ieu, nepi ka salinan Kalimah Kasapuluh sumebar kalayan kabébasan anu sampurna dina panangan anggota majelis, gubernur, sareng pagawé luhur. ... Salila opat bulan dina perkara hirup sareng pati ieu, henteu aya ti mana waé anu naroskeun kaayaan abdi anu pikakarunya, sanaos ku hiji serat. Ku dipintonkeun kalayan cara anu ngajantenkeun jalma-jalma nyingkahan abdi, rasa teu resep umum digugah ngalawan abdi, nepi ka abdi leungit sagala karinganan sareng pitulung. Ieu dongéng anu abdi jentrekeun dina dokumén bantahan, anu ngagambarkeun kaayaan abdi anu ngumbara sareng henteu gaduh saha-saha: Dina hiji mangsa, ubar panyakit anu karandapan ku hiji raja nyaéta getih hiji murangkalih. Ku fatwa hakim, ramana masrahkeun murangkalih éta ka raja pikeun artos. Di majelis, murangkalih éta seuri, tibatan ceurik sareng ngedalkeun kaluh. Aranjeunna naros: “Naha anjeun henteu ménta pitulung, henteu ngedalkeun kaluh, malah seuri?” Anjeunna ngawaler, “Nalika manusa katarajang musibah, anjeunna ngedalkeun kaluh heula ka ramana, teras ka hakim, teras ka raja. Rama abdi ngajual abdi supados dipeuncit; hakim ogé mutuskeun abdi kedah maot; sareng raja hoyong getih abdi... Kaayaan anu ahéng, kacida anéhna, kacida goréng wangunna, sareng henteu kantos katémbong ieu ngan tiasa diwaler ku seuri.” Nun Şükrü Kaya Bey! Abdi sadaya ogé parantos janten sapertos murangkalih éta. Sakuduna abdi sadaya ngajukeun pamohonan ngeunaan kasangsaraan ka Gubernur dina pamaréntah daérah heula, teras ka kaadilan pangadilan, teras ka Kamentrian Urusan Jero Nagara, nétélakeun panganiayaan anu ditampi sareng nyuhunkeun disalametkeun tina jalma-jalma zalim. Nanging abdi sadaya ningali yén pikeun masihan warna bebeneran kana kacurigaan anu henteu aya dasarna anu tumiba ka Mentri Urusan Jero Nagara ngeunaan abdi sadaya, sareng pikeun nutupan kalepatanana, anjeunna keukeuh dina kalepatanana tanpa mikir yén éta kalepatan anu langkung ageung. Ku panyakit kareueus anu tumiba ka anjeunna, anjeunna hoyong getih abdi sadaya sareng hoyong nyusahkeun abdi sadaya ku alesan anu henteu aya dasarna. Abdi sadaya ogé ngedalkeun kaluh ngeunaan diri Şükrü Kaya ka Şükrü Kaya Bey anu janten Mentri Urusan Jero Nagara. {(Catetan handap): Bukti sabaraha jauhna Şükrü Kaya katarik ku kacurigaan tanpa dasar sareng dendam nyaéta ieu: pikeun nyandak abdi anu henteu gaduh saha-saha sareng tilu atanapi opat réréncangan abdi anu teu daya ka pangadilan, anjeunna nyalira mawa saratus gendarme sareng lima belas atanapi dua puluh pulisi ti Ankara, teras nyebarkeun rasa sieun saolah-olah kakuatan gendarme Isparta sareng hiji divisi tentara henteu cekap. Padahal tugas anu tiasa dilakukeun ku hiji pulisi sareng hiji gendarme dijalankeun kalayan ngarugikeun bangsa dua atanapi tilu rébu lira; pikeun ngangkut jalma-jalma anu teu daya sareng henteu lepat, anu engké dileupaskeun, ti Isparta dugi ka Eskişehir, lima ratus lira dianggo. Salian nyababkeun rébuan karugian ka jalma-jalma éta, anjeunna nyiptakeun kajadian penting sapertos ngagoyangkeun kalungguhan aranjeunna dina kahirupan masarakat. Ieu nunjukkeun sabaraha karugian anu anjeunna timbulkeun kana pangaturan Kamentrian Urusan Jero Nagara, ngajamin katengtreman, sareng padamelan bangsa anu teu daya ieu kalayan tenang. Hartina, anjeunna ngahaja némbongkeun kaayaan éta kalayan niat nyiptakeun kajadian anu ageung tina euweuh; ku ngajadikeun hiji siki saolah-olah saratus kubah, anjeunna nyiptakeun kaayaan anu ngagoyangkeun sagala pihak dina waktos urusan di jero nagri paling peryogi katenangan. Ku negeskeun yén lampah tanpa dasar hukum ngatasnamakeun hukum ieu mangrupa kajahatan penting nurutkeun hukum, abdi sadaya ngedalkeun kaluh ngeunaan diri Şükrü Kaya ka Şükrü Kaya Bey anu janten Mentri Urusan Jero Nagara.} Upami abdi terang yén pangadilan ieu, anu hoyong ngajaga kabébasan kalayan sampurna, henteu kaéléhkeun ku pangaruh naon waé, sareng mutuskeun dumasar rasa adil dina nuranina, bakal ngadangukeun kaluh abdi sadaya ngeunaan diri Şükrü Kaya Bey, ti mimiti abdi sadaya bakal ngajukeun gugatan ngalawan diri Şükrü Kaya. Sabab salila sataun, ku terus ménta laporan ngeunaan abdi sadaya unggal dinten atanapi unggal minggu, anjeunna narik perhatian mata-mata sareng aparat ngalawan abdi sadaya, sareng ngajantenkeun abdi sadaya dipiara sapertos domba kurban pikeun dipeuncit. Padahal pangadilan kedah henteu mikiran nanaon salian kaadilan, sareng saéstuna jalma-jalma di jero pangadilan ogé pinuh taat kana kaadilan. Nanging ku henteu tiasa tahan ngalawan pangaruh jalma anu aya dina jabatan luhur sapertos Şükrü Kaya, aranjeunna henteu tiasa ngabébaskeun abdi sadaya sareng tetep ngajantenkeun abdi sadaya sangsara. Ari Gubernur sareng aparat Isparta salaku pamaréntah daérah, padahal tugas nuranina nyaéta langkung ti saha waé ngalindungan abdi sadaya sareng jalma-jalma Isparta anu teu daya sareng henteu lepat anu ditahan, sareng usaha supados aranjeunna geuwat leupas, sabalikna ku seueur alesan anu henteu hartos sareng henteu aya dasarna, aranjeunna henteu masihan jatah dahareun pikeun tahanan Isparta, hususna anu butuh sareng miskin. Aranjeunna usaha ngajantenkeun éta jalma ditindes supados murag kana kalaparan sareng kasangsaraan. Kaayaan ieu sanés ngan kaayaan pikeun ngedalkeun kaluh, tapi kaayaan anu nyeri anu nunjukkeun darajat pamungkas ceurik. Abdi sadaya ngawalerna ku seuri sapertos murangkalih éta, sareng kalayan tawakal masrahkeun urusan abdi sadaya ka Gusti 'Azîz Jabbâr.