بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ
Riwayat Hirup · hlm. 270
Kaleuwihan sareng sipat suci taya dosa nu ku Hâfız Ali ditumpangkeun ka üstadna sorangan — nu langkung-langkung ngaleuwihan wates kaula — ku urang sadaya henteu dianggap pamuji pikeun kaula tina lisanna nu suci, nanging dianggap salaku hiji rupa du'a.
Sareng deui, wartos ti Hâfız Ali yén tempat-tempat sapertos Sav, kampung-kampung, katut Isparta parantos janten sapertos hiji Madrasah Nuriyah, sarta yén para murid Risale-i Nur nu satia téh unggal dinten beuki luhur sareng beuki caang kalayan luar biasa — éta ku urang sadaya ditampi salaku hiji wartos nu leres, nu ngabungahkeun tur nyenangkeun urang sadaya, malah Anadolu, malah alam Islam.
Kana bagian panungtung nu nyebatkeun: “Sakumaha nu diwartoskeun ku Muhbir Sâdiq — nu ngawartoskeun kalayan leres — waktos sareng tempat kanggo ngayakeun kameunangan batin sarta ngabubarkeun poék téh ampir-ampiran sumping.” — ku sagenep ruh sareng jiwa urang sadaya neda ka rohmat Ilahi kalayan du'a sarta ngaharepkeunana.
Nanging urang sadaya, para murid Risale-i Nur: tugas urang téh khidmah; urang henteu campur kana tugas Ilahi sarta henteu ngayakeun hiji rupa cocoba ku cara nangtungkeun khidmah urang di luhureun tugas Mantenna; sareng urang ningali kana mutu, sanés kana lobana. Sareng deui, di handapeun sabab-sabab nu pikasieuneun nu ti baheula nyorong kana ragragna ahlak sarta kana leuwih milih hirup dunya tibatan hirup aherat tina sagala sisi — kameunangan Risale-i Nur dugi ka ayeuna, peupeusna serangan zindiq katut kasasaran, salametna iman ratusan rébu jalma nu balangsak, sarta ngadidikna ratusan tur rébuan murid mu'min sajati nu saurangna sarua sareng saratus, sakapeung sarébu jalma — sadayana parantos ngaenyakeun wartos ti Muhbir Sâdiq sacara persis, sarta parantos ngabuktikeunana ku kanyataan, ogé terus ngabuktikeunana.
Sareng insya Alloh, teu aya hiji kakuatan ogé nu tiasa ngaluarkeun éta tina dada Anadolu. Dugi ka ahir jaman, para nu saleresna kagungan lingkaran hirup nu lega (nyaéta Mahdi sareng para muridna) bakal sumping kalayan idin Alloh, ngalegakeun éta lingkaran, sarta siki-siki éta bakal tumuwuh dugi ka jadi ranggeuy nu buahan. Urang sadaya ogé bakal ningali ti jero kubur sarta sukur ka Alloh.
Said Nursî