بِاسْمِه۪ سُبْحَانَهُ

Riwayat Hirup · hlm. 380

Ku margi nuturkeun hiji kabiasaan Islam nu lumaku ti jaman kabagjaan dugi ka ayeuna, abdi sadaya nyusun ratusan ayat nu kawentar — nu janten sumber husus Risale-i Nur — janten hiji hizib Qur'ani sapertos kitab En'am nu ageung; ku margi éta maranéhna nyawad abdi sadaya bari nyarios: “Manéhna ngarobah-robah agama.”

Sareng deui, ku Risalah Tutup Aurat — nu hukumanana parantos ku abdi dijalanan salami sataun, nu dijaga rusiah, sarta nu — sakumaha kacatet dina catetan resmi — dikaluarkeun ti handapeun tumpukan suluh — maranéhna hoyong nuduh abdi sadaya saolah-olah éta risalah diserat sareng disebarkeun dina taun ieu.

Sareng deui, kritik-kritik abdi nu fitri, nu perlu, nu nyakup sadayana, tur nu dijaga rusiah — nu diucapkeun dina nerangkeun hiji hakékat hadits nu nuduhkeun kalepatan saurang jalma nu nyekel pupuhu Pamaréntah di Ankara (nyaéta Mustafa Kemal), nu henteu ngawaler bantahan katut kekecapan abdi nu beurat ka manéhna sarta ngan ukur cicing, sareng nu diucapkeun sanggeus éta jalma maot — téh dijadikeun dasar tanggung jawab hukum. Di mana ajén rasa hiji jalma nu parantos maot sareng nu parantos pegat patalianana sareng pamaréntah? Sareng di mana kaadilan katut undang-undang — nu janten panineungan pamaréntah sareng bangsa, sarta nu janten hiji tajalli kakawasaan Alloh?

Sareng deui, dasar kabébasan haté nurani — nu tina pamaréntah républik katut dasar-dasarna pangleuwihna ku abdi sadaya dijadikeun tempat nanggeuh sarta nu ku abdi sadaya dianggo ngabéla diri — téh dijadikeun dasar tanggung jawab hukum ngalawan abdi sadaya; saolah-olah abdi sadaya lumampah nentang dasar kabébasan haté nurani.

Sareng deui, ku margi Risale-i Nur ngritik kagoréngan sareng kakurangan peradaban, dina catetan-catetan resmi maranéhna nuduhkeun ka abdi hiji perkara nu tacan kantos sumping kana émutan sareng hayal abdi:

Cenah abdi henteu narima dianggona radio, {(Catetan handap): Salaku sukur nu ageung kana hiji ni'mat Ilahi nu ageung sapertos radio, abdi kantos nyarios: “Radio téh maos Al-Qur'an sarta ngadangukeunana ka sakumna manusa di sakuliah bumi, dugi ka bola hawa janten hiji hâfizh Al-Qur'an.”} kapal ngapung, sareng sepur; ku margi kitu abdi ditibanan tanggung jawab lantaran nentang kamajuan jaman ayeuna.

Tah, kalayan ngukur kana conto-conto ieu, insya Alloh Jaksa Panuntut Umum Denizli sareng Pangadilan Denizli nu adil tur jujur bakal némbongkeun sakumaha papalimpangna éta lampah sareng kaadilan, sarta moal maliré kana rupa-rupa was-was dina catetan-catetan resmi éta.

Sareng deui, nu pangahéngna nyaéta ieu: jaksa panuntut umum ti pangadilan nu séjén naros ka abdi: “Dina Sinar Kalima nu dijaga rusiah, anjeun nyarios: ‘Angkatan perang bakal ngabébaskeun kadalina tina leungeun éta jalma nu pikasieuneun.’ Maksad anjeun téh ngajurung angkatan perang sangkan henteu tumut ka pamaréntah.”

Abdi ngawaler: “Maksad abdi téh: éta komandan boh bakal maot boh bakal digentos, sarta angkatan perang bakal leupas tina panindesanana. Naha hiji risalah nu kacida rusiahna — nu dina dalapan taun ngan dua kali kacangking ku abdi sarta harita kénéh leungit deui, nu nerangkeun harti hiji hadits ngeunaan ahir jaman kalayan cara nu nyakup sadayana, nu aslina diserat baheula, sarta nu tacan kantos katingal ku hiji prajurit ogé — kumaha carana tiasa jadi sabab tuduhan?” Hanjakal pisan, tuduhan nu ahéng ti jalma-jalma nu teu adil éta parantos lebet kana surat tuduhan.

Sareng deui, nu panganéhna nyaéta ieu: di hiji tempat abdi kantos nyarios: kapal ngapung, sepur, sareng radio téh ni'mat-ni'mat Alloh nu ageung; kedahna umat manusa ngabalesna ku sukur nu ageung, nanging manusa henteu sukuran, dugi ka bom-bom ngaguyur kana sirahna ti kapal-kapal ngapung. Sareng radio téh hiji ni'mat Ilahi nu sakitu ageungna, dugi ka sukur nu satimbang sareng éta téh nyaéta: sangkan éta radio janten hiji hâfizh Al-Qur'an nu nyakup sadayana kalayan jutaan létah, sarta ngadangukeun Al-Qur'an ka sakumna manusa di sakuliah bumi. {(Catetan handap): Hiji hakékat nu ku Kangjeng Üstad diwartoskeun sareng dipiharep mangtaun-taun ka pengker téh parantos kabukti ogé di nagri urang. Alhamdulillah, ayeuna Al-Qur'an dipaoskeun dina radio urang. Insya Alloh bakal sumping hiji mangsa nalika Risale-i Nur — nu janten hakékat-hakékat Al-Qur'an — diajarkeun ngaliwatan radio, sarta umat manusa kénging mangpaat nu ageung.} Sareng dina Kalimah Kadua Puluh, nalika nerangkeun yén Al-Qur'an maparin wartos gaib ngeunaan kaajaiban-kaajaiban peradaban, abdi kantos nyarios salaku isyarat hiji ayat: “Jalma-jalma kafir bakal ngéléhkeun alam Islam ku sepur.” Sanaos ku éta abdi ngajak umat Islam kana kaajaiban-kaajaiban ieu, dina panungtung surat tuduhan abdi dituduh — dumasar kana dendam jaksa panuntut umum nu ti heula — ku ungkara: “Manéhna nentang kamajuan jaman ayeuna sapertos sepur, kapal ngapung, sareng radio.”

Sareng deui, sanaos sama sakali teu aya patalianana, aya hiji jalma nu tina ungkara “Risaletü'n-Nur” — nu janten nami kadua Risale-i Nur — nyarios: “Éta téh hiji risalah, hiji ilham tina cahya Al-Qur'an.” Dina surat tuduhan, ku harti nu salah nu dipasihkeun ti tempat séjén, hal éta dijadikeun sabab tuduhan ka abdi, saolah-olah “Risale-i Nur téh hiji rosul.”

Sareng deui, dina pembélaan abdi, di dua puluh tempat abdi sadaya parantos ngabuktikeun kalayan pasti ku hujah-hujah yén — sanaos nyanghareupan sakumna dunya sakalipun — abdi sadaya moal tiasa ngajadikeun agama, Al-Qur'an, sareng Risale-i Nur salaku alat, sarta éta sadaya moal kénging dijadikeun alat; sareng abdi sadaya moal ngaganti hiji hakékat waé tina éta ku karajaan dunya — sarta kanyataanana abdi sadaya memang kitu. Tanda-tanda perkara ieu dina dua puluh taun téh aya rébuan. Ku margi kaayaanana kitu, abdi sareng abdi sadaya ku sakumna kakuatan nyarios: حَسْبُنَا اللّٰهُ وَ نِعْمَ الْوَك۪يلُ

Said Nursî