DIRACUNNA KANGJENG ÜSTAD DI EMİRDAĞ
Riwayat Hirup · hlm. 444
Hiji kapala pangjaga wengi nu katipu ku panggoda hiji pagawé pulitik sareng ku ucapanana, "Abdi sadaya parantos nampi paréntah ti luhur pikeun nyirnakeun anjeunna.", wengi-wengi naék tangga kana jandéla Kangjeng Üstad sarta ngasupkeun racun kana tuangeun anjeunna; énjingna Kangjeng Üstad karacunan tuluy ngawitan ngageuliat nahan kanyeri. Sanaos pangaruh racun éta kacida rongkahna, anjeunna nyaurkeun, "Ku limpahan berkah wirid-wirid suci sapertos Jausyanul Kabîr, kaula dijaga tina pupus. Nanging panyakit sareng kanyeri téh kacida rongkahna." Kirang langkung saminggu lamina anjeunna humaregung dina kaayaan balangsak, tiasa disebat henteu tuang henteu ngaleueut; saterasna kalayan idin Alloh anjeunna damang deui sarta ngawitan deui ngalakonan tugas-tugas Risale-i Nur sapertos ngoréksi naskah. Dina waktos-waktos udur nu rongkah ieu anjeunna henteu kantos ngantunkeun solat. Ngan dina waktos diracun nu kadua sareng nu katilu, dina udur nu teu kiat ditahan, salami dua tilu dinten anjeunna ngan tiasa ngalaksanakeun solat fardu di luhur ranjangna.
Dina dinten-dinten nalika anjeunna nyanghareupan bahaya pupus, dua murid anjeunna nu hiji wengi jaga di gigireunana dugi ka wanci énjing bari ngeclakkeun cimata nengetan Kangjeng Üstad, nyarioskeun: "Ampir wanci énjing, dina kaayaan soca anjeunna peureum, anjeunna calik ngajedog, teras ngangkat panangan ka payuneun Alloh sarta kalayan sora nu lirih ku sababaraha kecap ngadu'a kanggo mekarna khidmah Risale-i Nur sareng kanggo kasalametan murid-muridna. Saterasna anjeunna ngagolér deui kana ranjang dina kaayaan teu émut."
Anu ngalaksanakeun khidmah ka anjeunna téh dua tilu murid ngora kalayan gilir-gilir. Sanaos sawatara waktos aranjeunna ogé dicaram, murid-murid anjeunna nu getol téh henteu pisan-pisan ngantunkeun khidmahna sarta némbongkeun pangorbanan nu luhung.
Hiji pagawé pamaréntah nu ageung di Emirdağı nyarios ka réncangna nu saterasna jadi murid Nur nu gagah, "Aya rarancang sareng paréntah nu buni pikeun nyirnakeun Said Nursî kalayan cara nu disumputkeun." Nya kitu, sagala lampah nu dilakonan ka Kangjeng Üstad téh lumangsungna salaku hasil tina rarancang nu sapertos kitu. Ku margi lampah kaniaya, lampah ngintip-ngintip, sareng tekenan batin nu dilakonan téh henteu ngan sakali dua kali, nanging terus-terusan salami mangtaun-taun lamina, sadayana karaosna kacida nyerina tur pait pisan.
Dina dua taun kahiji Kangjeng Üstad angkat ka Masjid Çarşı sarta ngiring jamaah. Réréana dinten anjeunna solat asar di masjid teras aya di dinya dugi ka isya, saparantos éta nembé mulih ka bumina. Dua taun lumangsungna sapertos kitu; teras kaymakam nyaram anjeunna ti masjid ku alesan anjeunna papanggih sareng jalma-jalma.
Dina mangsa anjeunna matuh di Emirdağı, risalah-risalah Nur dilobakeun ku tulisan leungeun di seueur tempat, pangheulana di Isparta. Ti antawis jalma-jalma nu maos éta risalah-risalah sarta kénging mangpaatna, kacida seueurna nu sumping badé pendak sareng Kangjeng Üstad. Nanging ngan saeutik bagian tina nu sarumping éta nu tiasa pendak. Nu langkung tiasa pendak téh jalma-jalma nu gaduh kamampuh ngalakonan khidmah ka Risale-i Nur kalayan satia pinuh tur ihlas, katut jalma-jalma nu mawa kanyaah sareng duduluran ngan wungkul karana Alloh; aranjeunna tiasa ngadangukeun pangajaran sareng paguneman Kangjeng Üstad.
Kangjeng Üstad nyarios ka unggal sémah nu béda-béda bakatna téh luyu sareng tingkat pamahaman katut daya tangkepna, malikkeun paningal aranjeunna ka Risale-i Nur sareng ka khidmah iman, sarta ngajukeun tur ngajelaskeun yén khidmah ka iman ku hakékat-hakékat Risale-i Nur téh bakal ngadatangkeun mangpaat nu pangageungna kanggo bangsa ieu, boh sacara lahir boh sacara batin. Para sémah nu sarumping téh ti rupa-rupa lapisan masarakat, ti kalangan nonoman, sareng ti kalangan ahli élmu. Saparantos putusan bébas di Denizli, timbul panggeuing nu ageung di antawis para pagawé pamaréntah, sarta beuki seueur nu jadi murid Nur.