Hiji Serat nu Dikintunkeun ka Isparta

Riwayat Hirup · hlm. 300

Hé para sadérék abdi nu dipikaasih tur satia!

Sakumaha numutkeun rusiah tasbih solat, asup sacara hayalan tur niat kana khatam agung Muhammadiyah — nyaéta lingkaran tahmid Ahmadiyah nu legana sapertos beungeut bumi, nu ngalakonan tasbih, zikir, sareng tahlil saatos solat — téh jadi sabab ngucurna kurnia; kitu deui abdi sadaya — ku hayalan, ku niat, sareng ku gambaran yén abdi sadaya milu bagi kana doa katut amal soléh rébuan létah nu masum sareng para sepuh nu mubarok nu diajar tur damel dina lingkaran pelajaran Risale-i Nur nu lega katut dina lingkaran cahya-cahyana, sarta yén abdi sadaya ngaamin-an doa aranjeunna, teras ku tayyul-makân (ngaleungitkeun jarak) abdi sadaya sareng aranjeunna sacara gaib taktak paadu taktak, tuur paadu tuur — ngaraos diri bagja tanpa wates. Pangpangna, mendakan anak-anak maknawi nu sakitu ajénna sareng ratusan Abdurrahman dina ahir umur abdi téh pikeun abdi mah sarua sareng hirup sawarga di dunya.

Dina Romadhon nu mulya kapungkur, ku margi gering, abdi ningali kalayan ainul yaqin tur haqqul yaqin hasil nu ageung tina damelna unggal-unggal sadérék abdi salami sajam kanggo abdi; ku margi kitu, doa sareng damelna para masum nu doana teu ditolak, para sepuh nu mubarok, katut para üstadna — nu sadayana kanggo abdi — nembongkeun ka abdi di dunya ogé hiji hasil langgeng nu aherat tina khidmah abdi ka Risale-i Nur. اَلْبَاق۪ى هُوَ الْبَاق۪ى

Sadérék aranjeun

Said Nursî