IEU TÉH SABAGIAN TINA PAGUNEMAN SARENG MENTERI URUSAN JERO NAGRI

Riwayat Hirup · hlm. 498

...

Kaula parantos janten udagan hiji panganiayaan nu teu aya tandinganana dina sajarah mana waé sareng di beungeut bumi mana waé, sarta janten udagan hiji kaniaya katut tekenan nu teu maké undang-undang ti sapuluh sisi. Nyaéta kieu:

Ka Said nu balangsak ieu — nu gering ku margi diracun salaku hasil tina niat jahat nu rongkah; nu kacida lemahna sarta parantos sepuh, yuswa tujuh puluh hiji taun; nu teu gaduh saha-saha di hiji nagri asing nu pikawatireun; nu miskin, nu nyumponan pangupa jiwana ku jalan ngajual jaket, kaos jero katut sapatuna; nu nyingkur tur sieun ku karamén, nu ku margi dua puluh lima taun ngasingkeun diri téh ti sarébu jalma ngan tiasa patepang sareng hiji jalmi nu satia pisan; nu teu tuah teu dosa, nu saparantos hirupna salami dua puluh taun katut karya-karyana ditalungtik kalayan taliti pisan ku tilu pangadilan sareng ku para ahli Ankara, teras sacara sapuk diputus bébas sarta diputus yén karya-karyana téh henteu ngarugikeun lemah cai katut bangsa malah aya mangpaatna; nu jadi putra lemah cai, nu parantos ngalaksanakeun khidmah nu penting dina Perang Dunya nu kapungkur; nu sumanget nyaah ka bangsa, nu ayeuna ku sagenep kakuatanana ngusahakeun nyalametkeun ieu bangsa katut ieu lemah cai tina anarki sareng tina lampah ngaruksak ti bangsa asing, ku karya-karyana nu aya di lapangan tur mibanda pangaruh; nu teu ngarugikeun, nu — sakumaha dibuktikeun di pangadilan ku tujuh puluh saksi — salami dua puluh lima taun henteu maos hiji koran ogé sarta henteu panasaran, nu salami tujuh taun henteu ningali, henteu naros, sarta henteu terang kana Perang Dunya, nu dina karya-karyana ngabuktikeun ku dalil-dalil nu kuat yén patalina sareng pulitik parantos dipegatkeun sagemblengna, sarta nu henteu campur kana urusan dunya aranjeun — hal éta diaku sacara resmi ku lembaga hukum aranjeun; nu kalayan tarik nyingkahan perhatosan jalma réa supados aherat katut ihlasna henteu ruksak, sarta nu nyingkahan tur henteu resep kana sangka nu saé katut pamuji para sadérékna ngeunaan dirina — ka Said nu balangsak sapertos kitu, anjeun, nu pangheulana janten Menteri Urusan Jero Nagri, maréntahkeun Gubernur Afyon sareng patugas kaamanan Emirdağ supados ngaganggu kaula, ngajantenkeun kaula ngarasakeun siksaan panjara nyorangan sabulan lilana dina unggal dinten, sarta maksa kaula cicing nyorangan dina panjara nyorangan di jero kurungan nyorangan sagemblengna — kapentingan aranjeun nu mana nu nungtut hal éta? Undang-undang nu mana nu ngawenangkeun kaniaya nu pikasieuneun ieu? — kitu nu ku kaula didugikeun ka menteri urusan jero nagri ngaliwatan lembaga luhur hukum nu ngajaga hak-hak umum.

Nu ku jalan dizalimi dicabut tina sadaya hak madani sareng hak kamanusaan

sarta tina hak pikeun hirup

Said Nursî

Hilmi Bey, urut Menteri Urusan Jero Nagri, ayeuna Sekretaris Umum Partéy!

Kahiji: Salami dua puluh taun, ngan sakali kaula nyerat surat panuhun ka anjeun, nalika anjeun janten menteri urusan jero nagri. Nanging kaula henteu ngarempak kaidah kaula nu dua puluh taun éta. Ayeuna kaula badé nyarios sareng anjeun, boh dina sipat anjeun salaku urut menteri urusan jero nagri, boh dina sipat anjeun salaku sekretaris umum. Hiji jalmi nu dua puluh taun henteu nyarios sareng pamaréntah, teras ngan sakali nyarios demi kapentingan pamaréntah sareng hiji rukun nu ageung ti pamaréntah, sanaos nyarios kirang langkung sapuluh jam ogé tacan cekap. Ku margi éta, mugi aranjeun ngidinan kaula nyarios sareng aranjeun sajam dua jam.

Kadua: Ayeuna, dina kalungguhan aranjeun salaku sekretaris umum partéy, kaula ngaraos wajib nerangkeun hiji hakékat ka aranjeun. Ari hakékatna nyaéta kieu:

Partéy Rahayat, nu aranjeun janten sekretaris umumna, gaduh hiji tugas nu kacida pentingna di payuneun bangsa. Ari éta nyaéta kieu:

Bangsa Turki — nu ti sarébu taun ka tukang ngabungahkeun alam Islam ku kagagahanana, nu ngajaga ngahijina umat Islam, sarta nu janten hiji cukang nu ageung pikeun kaluarna alam umat manusa tina kufur mutlak katut kasasaran kalayan cara nu mulya — katut para sadérék saagama ti nu parantos janten Turki; upami ayeuna aranjeun henteu nyekel pageuh Al-Qur'an sareng hakékat-hakékat iman kalayan gagah sapertos jaman baheula, sarta henteu ngusahakeun langsung ngamajukeun hakékat-hakékat Al-Qur'an katut iman, kaula ngawartoskeun ka aranjeun kalayan pasti sarta kaula ngabuktikeun ku hujjah-hujjah nu pasti, yén aranjeun bakal jadi sabab timbulna hiji kaijid nu pikasieuneun minangka ganti kanyaah katut duduluran alam Islam, jadi sabab timbulna hiji permusuhan ka bangsa Turki nu jadi sadérék tur panglima nu gagah pikeun alam Islam, sarta jadi sabab paburencayna bangsa Turki ieu — nu jadi bénténg katut angkatan perang nu mulya pikeun alam Islam — ku margi éléh ku anarki di handapeun kufur mutlak nu ayeuna ngusahakeun ngamusnahkeun alam Islam, ogé jadi sabab ngajajahna naga nu pikasieuneun nu bijil ti kalér wétan.

Leres, nyanghareupan dua aliran nu pikasieuneun ti luar, bangsa nu gagah ieu ngan tiasa tahan ku kakuatan Al-Qur'an. Upami henteu kitu, nu bakal ngeureunkeun hiji aliran nu sumping ku kakuatan nu pikasieuneun bari ngajantenkeun kufur mutlak, panindesan mutlak, lampah sasar mutlak sareng ngahalalkeun harta jalma nu gaduh kahormatan pikeun jalma-jalma teu puguh salaku alatna téh, ngan kakuatan agama sareng gemblengna iman nu aya dina ieu bangsa — bangsa nu parantos ngaguluyur tur ngahiji sareng hakékat Islam, sarta nu manggih sagala kamulyaan mangsa kapungkurna dina Islam. Leres, para nu sumanget nyaah ka bangsa sareng nu sumanget nyaah ka kabangsaan ti ieu bangsa téh, insya Alloh, bakal ngeureunkeun éta aliran ku jalan nempatkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an — nu jadi urat nadi kabangsaan nu pacampur tur ngahiji ieu — minangka ganti didikan peradaban, sarta ngajantenkeunana kaidah lampah.

Aliran nu kadua: Upami aranjeun, siga jalma-jalma nu sumanget nyaah ka bangsa tur nyaah ka kabangsaan, ngusahakeun ngajaga aturan-aturan nu lumaku dugi ka ayeuna nu ngaléngkahan perkara-perkara suci demi peradaban, sarta ngajantenkeun lampah tilu opat jalmi nu dilakonan kalayan ngaran révolusi salaku dasar, teras kasaéan-kasaéan nu aya katut kasaéan-kasaéan révolusi téh dipasrahkeun ka aranjeunna sedengkeun kakurangan-kakurangan nu pikasieuneun nu aya téh dipasrahkeun ka bangsa; mangka dina waktos éta tilu opat kagorénganana tilu opat jalmi téh bakal janten tilu opat juta kagoréngan, sarta éta bakal jadi hiji panentang nu ageung ka bangsa nu gagah tur ngagem agama ieu, ka milyaran angkatan perang nu mulya nu parantos ngantunkeun urang dina abad-abad nu kapungkur, ka mangjuta-juta syuhadana, katut ka bangsana — bangsa Turki nu jadi angkatan perang Islam — sarta bakal jadi siksa batin katut leungitna kahormatan pikeun ruh-ruh aranjeunna; ogé, upami kasaéan-kasaéan nu bagianana tilu opat jalmi révolusionér éta téh saeutik pisan sarta nu ngawujud ku kakuatan katut himmah bangsa sareng angkatan perang téh dipasrahkeun ka tilu opat jalmi éta, mangka tilu opat juta kasaéan téh bakal ngaheureutan janten tilu opat kasaéan waé, jadi leutik, jadi teu aya hartina; sarta éta moal tiasa jadi kafarat kana kakurangan-kakurangan nu langkung pikasieuneun.

Katilu: Tangtos ti seueur sisi aya nu nentang aranjeun, boh ti jero nagri boh ti luar nagri. Upami nu nentang aranjeun ieu tandang bari mawa ngaran hakékat-hakékat iman, tangtos maranéhna bakal ngéléhkeun aranjeun sakedapan. Margi salapan puluh persén ti ieu bangsa téh ti sarébu taun ka tukang parantos kabeungkeut ku tradisi Islam ku ruh sareng haténa. Sanaos sacara lahiriah maranéhna tungkul tumut kana paréntah nu papalimpang sareng fitrahna, dina haténa mah maranéhna moal kabeungkeut.

Sareng deui, hiji jalmi Muslim téh sanés sapertos bangsa-bangsa séjén. Upami jalmi éta ngantunkeun agamana, manéhna jadi anarkis, moal tiasa aya di handapeun beungkeutan naon waé; moal tiasa diatur ku didikan sareng tarékah naon waé, salian ti ku panindesan mutlak sareng ku sogok mutlak. Hakékat ieu gaduh seueur hujjah, seueur conto. Ku kaula dipondokkeun waé, teras dipasrahkeun kana kacerdasan aranjeun.

Dina ngaraosan pohara peryogina abad ieu kana Al-Qur'an, aranjeun kedah pisan henteu kantun ku Swédia, Norwégia sareng Finlandia. Malah janten tugas aranjeun pikeun jadi pituduh keur aranjeunna katut keur nu sapertos aranjeunna. Upami aranjeun masrahkeun kakurangan-kakurangan révolusi nu kajantenan dugi ka ayeuna ka tilu opat jalmi, teras ngusahakeun ngoméan karuksakan nu kajantenan ku margi paksaan perang dunya katut rupa-rupa révolusi séjénna — hususna dina urusan tradisi agama — mangka éta bakal jadi hiji kamulyaan nu kacida ageungna pikeun aranjeun di mangsa datang sareng jadi kafarat kana kakurangan-kakurangan aranjeun nu ageung di aherat; sarta ku ngalaksanakeun khidmah nu mangpaat pikeun lemah cai katut bangsa, aranjeun bakal pantes nyandak sebutan nu nyaah ka kabangsaan tur nu sumanget nyaah ka bangsa.

Kaopat: Ku margi pati téh henteu tiasa dipaéhan sareng lawang kubur téh henteu tiasa ditutup. Sareng ku margi aranjeun ogé lumpat ka kubur sapertos saréréa. Sareng ku margi pati nu pasti éta téh hukuman pati nu langgeng pikeun jalma-jalma nu sasar, sarta saratus rébu lampah ngadegkeun pakumpulan, lampah ngabakti ka dunya katut lampah ngageluti pulitik ogé moal tiasa ngarobih éta. Sareng ku margi Risale-i Nur — nu ngabuktikeun caang sapertos panonpoé yén Al-Qur'an parantos ngarobih hukuman pati nu langgeng éta jadi surat idin mulih pikeun ahli iman — parantos sumping kana leungeun aranjeun. Sareng ku margi ti dua puluh taun ka tukang teu aya hiji failasuf ogé, teu aya hiji jalmi anti agama ogé nu tiasa ngalawan éta; sabalikna, éta nyandak para failasuf nu ngaperhatoskeun kana iman. Sareng ku margi dina dua welas taun ieu, opat pangadilan ageung aranjeun katut para ahli aranjeun nu diwangun ku para failasuf sareng para ulama téh parantos muji, ngaenyakeun sarta ngajénan Risale-i Nur, sarta henteu tiasa ngabantah hujjah-hujjahna ngeunaan iman. Sareng ku margi éta téh henteu ngarugikeun ieu bangsa katut ieu lemah cai, malah kaula tiasa nunjukkeun saratus rébu saksi ti bangsa Turki, hususna ti para nonoman nu sakola, yén éta téh hiji bénténg Qur'ani nu siga bénténg Dzulqarnain nyanghareupan aliran-aliran pikasieuneun nu nuju nyerang.

Tangtos, merhatoskeun pamanggih kaula ka aranjeun ieu kalayan gemblengna téh hiji tugas nu penting pikeun aranjeun. Aranjeun salawasna ngadangukeun seueur diplomat dunya; kedah ogé sakedik ngadangukeun hiji jalmi balangsak sapertos kaula, nu nyarios demi aherat, nu aya di lawang kubur, sarta nu ceurik ningali kaayaan para warga nagara.

Surat panuhun ieu, sanaos salami dua puluh taun kaula henteu kantos ngajukeun panyuhunan, diserat pikeun ditujukeun ka Menteri Urusan Jero Nagri Hilmi nu nganiaya kaula, ngan sakali, dina hiji waktos ambek; teras dikintunkeun ka Kapala Kaamanan Afyon pikeun kauninga. Opat lima kali maranéhna nyusahkeun kaula kalayan teu aya hartina tur teu aya perluna. “Tulisan anjeun mah sanés kieu; saha nu nyeratkeun kieu keur anjeun?” — kitu maranéhna nyalukan kaula sacara resmi ka kantor pulisi. Kaula ogé nyarios: Ka jalma nu sapertos kieu mah teu kénging ngajukeun panyuhunan; sikep repeh kaula salami dua puluh taun téh tétéla leres.

Hé pamaréntah sareng patugas kaamanan Emirdağ! Paguneman ieu ku kaula diserat sataun ka tukang. Nanging henteu ku kaula dipasihkeun, ku kaula disumputkeun. Ayeuna, kalayan teu maké undang-undang ti lima sisi — sapertos ngahalangan kaula tina gaduh hiji juru ladén di bumi kaula pribadi sarta nyampur kana éta urusan — maranéhna nempatkeun kaula di handapeun panindesan mutlak kalayan cara nu teu aya tandinganana di dunya. Kaula ngébréhkeun jalma-jalma nu ngalanggar undang-undang bari mawa ngaran undang-undang, kalayan pamaksadan supados maranéhna daék insaf.