SABABARAHA KECAP NGEUNAAN ÂYETÜ'L-KÜBRA

Riwayat Hirup · hlm. 308

Nalika Hazrat Bedîüzzaman nuju linggih di Kastamonu, anjeunna nyerat hiji risalah nu agung kalayan jenengan Âyetü'l-Kübra, nu ngabuktikeun ayana sareng kaésaan Gusti Alloh ngaliwatan lisan sadaya nu aya di jagat alam.

Ngeunaan ieu risalah, Kangjeng Üstad nyarios: “Ieu téh hiji hakékat Qur'ani sareng hiji bendungan nu pangageungna pikeun nyanghareupan karuksakan nu pikasieuneun jaman ayeuna.”

Éta risalah didiktékeun kalayan gancang sakumaha sumpingna kana haté, sarta cekap ku naskah kasar nu munggaran. Kangjeng Üstad nyarios: “Ku margi dina waktos nyeratna abdi ngaraos yén hal éta sanés ku kahoyong sareng pilihan abdi sorangan, abdi henteu ningali merenah pikeun nyusun deui atawa ngoméan éta ku pamikiran abdi sorangan.”

Sanaos ieu risalah — ku margi dicitak sacara buni pikeun kahiji kalina — jadi sabab dipanjarakeunana Kangjeng Üstad sareng para muridna, saterasna Pangadilan Pidana Beurat Denizli sareng Ankara, saatos nalungtik salami dua taun, mutuskeun kalayan sapuk yén aranjeunna bébas sarta risalah éta kedah dipulangkeun.

Imam Ali (ra) ningali ieu risalah ku paningal anjeunna nu wanoh kana alam gaib; dina “Qasidah Jaljalutiyah”-na anjeunna nuduhkeun kana pentingna sareng ditampina ieu risalah, sarta ku cutatan وَ بِالْاٰيَتِ الْكُبْرٰى اَمِنّ۪ى مِنَ الْفَجَتْ anjeunna ngadu'a bari ngajadikeun ieu risalah minangka wasilah syafa'at.

Bébasna Kangjeng Üstad sareng para muridna tina panjara saatos Âyetü'l-Kübra ieu ditalungtik téh ngabuktikeun yén doa Imam Ali (ra) ieu ditampi.

Nyanghareupan usaha aliran-aliran sasar dina abad ieu pikeun ngalampahkeun karuksakan nu rongkah dina iman umat Islam, ieu hakékat Qur'ani téh — minangka hiji bendungan nu pangageungna — katingal merenah pikeun diselapkeun di dieu luyu sareng kalungguhan pasualanana…