SAWATARA BAGÉAN TINA SERAT-SERAT ANU DITULIS BEDÎÜZZAMAN SAID NURSÎ KA MURID-MURIDNA NALIKA AYA DINA PANGASINGAN MUTLAK DI PANJARA AFYON
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Abdi sanés ngalipur ka aranjeun, tapi ngahaturkeun salamet. Lantaran papasten Alloh geus nganteur abdi sadaya ka Madrasah Yusufiyah Katilu ieu pikeun hiji hikmah, sarta bakal ngajantenkeun abdi sadaya ngadahar sabagian rejeki abdi sadaya di dieu, sarta rejeki abdi sadaya geus ngagero ka dieu; lantaran nepi ka ayeuna, ku pangalaman-pangalaman anu pasti, pitulung Alloh geus ngajadikeun abdi sadaya nampa rusiah ﻋَﺴٰٓﻰ ﺍَﻥْ ﺗَﻜْﺮَﻫُﻮﺍ ﺷَﻴْﺌًﺎ ﻭَﻫُﻮَ ﺧَﻴْﺮٌ ﻟَﻜُﻢْ; lantaran sadulur-sadulur anyar abdi sadaya di Madrasah Yusufiyah leuwih ti saha waé peryogi panglipur dina Nur, sarta aparat pangadilan leuwih ti patugas-patugas peryogi aturan Nur jeung hukum-hukum suci séjénna; lantaran salinan-salinan Nur anu loba pisan ngalaksanakeun tugas aranjeun di luar sarta sumebarna henteu eureun; sarta lantaran unggal jam anu teu langgeng di dieu jadi sarua jeung jam-jam ibadah anu langgeng, tangtu ku kajadian ieu, pikeun hal-hal anu tadi disebat, abdi sadaya kedah sukur kalayan bungah dina kasabaran jeung kateguhan anu sampurna. Sakabéh serat alit anu ku abdi sadaya ditulis pikeun panglipur di Panjara Denizli abdi ulang persis ka aranjeun ogé. Insya Alloh, bagéan-bagéan anu pinuh ku hakékat éta bakal ngalipur aranjeun ogé.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Kahiji: Ulah sedih ku panganiayaan jeung panghinaan anu ditimpakeun ka pribadi abdi. Sabab maranéhna henteu mendakan cacad dina Risale-i Nur, gagantina maranéhna ngurus pribadi abdi anu teu penting tur loba kasalahan. Abdi sugema ku ieu. Sanajan demi kasalametan jeung kamulyaan Risale-i Nur abdi nandangan rébuan kanyeri pribadi, bala sarta panghinaan, tetep sukur kalayan reueus téh tuntutan palajaran anu ku abdi dicandak tina Nur. Ku sabab éta, ulah karunya ka abdi dina sisi ieu. Kadua: Serangan anu lega pisan, kuat sarta henteu karunya ieu ayeuna geus turun tina dua puluh jadi hiji. Gaganti rébuan murid husus, maranéhna ngumpulkeun sababaraha jalma; gaganti ratusan rébu anu pakait, ngan sabagian sadulur anyar anu kawates. Hartina ku pitulung Alloh éta geus robah jadi wangun anu pohara hampang. Katilu: Ku pitulung Gusti, gubernur baheula anu dua taun nyusun rencana ngalawan abdi sadaya geus leungit. Aya kamungkinan kuat yén Mentri Urusan Jero Nagara, anu geus dipinuhan ku sangkaan ngalawan abdi sadaya, ku lantaran sadaérah jeung abdi sarta karuhunna pohara taat kana agama, geus ngampangkeun pisan serangan anu pikasieuneun ieu. Ku sabab éta, ulah putus harepan jeung ulah hariwang. Kaopat: Ku loba pangalaman jeung kajadian anu masihan kayakinan pasti, nalika Risale-i Nur ceurik, boh bumi ngageter boh langit ceurik. Saperti anu geus sababaraha kali ku abdi sadaya katingali ku panon sarta sabagian ogé dibuktikeun di pangadilan, numutkeun taksiran abdi, usum tiis ieu dina mimitina seuri lir usum panas kalayan cara taya tandingna, anu luyu jeung seurina sarta sumebarna Risale-i Nur sacara nyumput ku mesin duplikator. Tuluy, nalika Nur eureun sarta ceurik ku kahariwang panggledahan jeung panyitaan di unggal tempat, sakaligus usum tiis cocog ku amarah jeung ceurik anu pikasieuneun. Ieu tanda kuat yén éta mujijat agung anu caang tina hakékat Al-Qur’an dina abad ieu, sarta bumi jeung alam semesta pakait jeung éta...
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Abdi kedah ngajelaskeun hiji kaayaan abdi anu anéh tur éndah. Hiji mangsa, anu angkat jihad ka sababaraha garis perang ningali saurang ulama anu kawentar, tuluy nyarios ka anjeunna. Anjeunna ogé nyarios, “Pikeun masihan pahala ka abdi sarta ngajadikeun jalma-jalma iman meunang faédah tina palajaran abdi, sababaraha wali dina wangun abdi ngalaksanakeun tugas di tempat abdi.” Persis kawas ieu, yén abdi katingali di masjid-masjid di Denizli malah dilaporkeun sacara resmi sarta nepi ka Kapala jeung Jurujaga panjara. Sabagian hariwang sarta nyarios, “Saha anu muka panto panjara pikeun anjeunna?” Di dieu ogé kajadian persis kitu. Padahal gaganti nuduhkeun hiji kaajaiban anu pohara alit ka pribadi abdi anu loba kasalahan tur teu penting, kumpulan Sikke-i Gaybî anu ngabuktikeun jeung némbongkeun kaajaiban Risale-i Nur masihan kapercayaan saratus tingkat, malah sarébu tingkat leuwih gedé ka Nur sarta masang tanda pangesahan kana ditampina. Utamana murid-murid Nur anu gagah nyata masang pangesahan ku kaayaan jeung kalamna anu luar biasa.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Risale-i Nur tepang jeung aranjeun gaganti abdi, sarta maparin palajaran kalayan saé ka sadulur-sadulur anyar anu hoyong pisan diajar. Numutkeun pangalaman, sibuk jeung Nur ku maca, macakeun atawa nyerat masihan kabagjaan ka haté, tengtrem ka roh, barokah kana rejeki sarta kaséhatan ka awak. Ayeuna hiji pahlawan Nur kawas Hüsrev geus dipasihkeun ka aranjeun. Insya Alloh, Madrasah Yusufiyah ieu ogé bakal jadi hiji rohangan palajaran anu barokah tina Madrasatuz-Zahra. Nepi ka ayeuna abdi henteu némbongkeun Hüsrev sagemblengna ka jalma-jalma dunya; abdi nyumputkeun anjeunna. Tapi kumpulan-kumpulan anu dipedar geus némbongkeun anjeunna sagemblengna ka jalma-jalma pulitik, henteu aya anu nyumput deui. Ku sabab éta abdi némbongkeun dua-tilu pangabdianana ka sadulur-sadulur husus abdi. Boh abdi boh anjeunna henteu kedah nyumputkeun deui; lamun perlu, hakékat anu sarua bakal dijelaskeun. Tapi ayeuna di antara jalma-jalma di hareupeun abdi sadaya anu bakal ngadéngé hakékat, aya dua jalma bandel anu pikasieuneun tur geus némbongan —hiji geus dipikanyaho di Emirdağı, hiji di dieu— anu demi zindiq jeung komunis, kalayan licik pisan, ku fitnah ngalawan abdi sadaya narékahan nyingsieunan patugas-patugas. Ku sabab éta pikeun ayeuna abdi sadaya kedah pohara ati-ati, henteu hariwang, sarta ngantosan pitulung Alloh sumping pikeun nulungan abdi sadaya kalayan tawakal.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Ku warta bagja anu miboga ajén ti Hüsrev, Hıfzı sarta Seyyid ti Bartın, abdi ngahaturkeun salamet sarta warta bagja boh ka Risale-i Nur, boh ka aranjeun, boh ka diri abdi. Leres, anu angkat haji taun ieu ngabéjaan yén, saperti para ulama agung di Makkah anu mulya narékahan narjamahkeun sarta medarkeun kumpulan-kumpulan Nur anu kuat kana basa Arab jeung basa India, di Madinah anu caang ogé éta sakitu ditampina nepi ka ditempatkeun dina astana anu barokah di Rawdhah anu suci. Haji Seyyid ku panonna sorangan ningali kumpulan Asa-yı Musa dina astana Kangjeng Nabi ﷺ. Hartina éta geus ditampi ku Kangjeng Nabi sarta asup kana lingkungan rido Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ. Sakumaha niat abdi sadaya sarta anu ku abdi sadaya disaurkeun ka jamaah haji anu angkat ti dieu, Nur geus nganjang ka tempat-tempat anu barokah éta gaganti abdi sadaya. Sukur anu taya watesna; ku medarkeun kumpulan-kumpulan ieu anu geus dikoréksi, hiji tina loba faédah pahlawan-pahlawan Nur téh ngabébaskeun abdi tina tugas jeung kahariwang koreksi. Éta ogé jadi sumber anu lengkep pikeun salinan séjén anu ditulis ku kalam, nepi ka maranéhna jadi sarua jeung ratusan pangoréksi. Mugia Gusti Arhamur-Râhimîn maréntahkeun sarébu kahadéan ditulis dina buku kahadéan maranéhna pikeun unggal aksara kumpulan-kumpulan éta, amin!
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia sarta sobat-sobat abdi di panjara! Kahiji: Ulah hariwang lantaran abdi sadaya henteu tepang sacara lahiriah. Abdi sadaya salawasna tepang sacara rohani. Gaganti pribadi abdi anu teu penting, risalah Nur naon waé anu aranjeun tampi, maos atanapi dangukeun, dina éta risalah aranjeun ngobrol jeung abdi salaku palayan Al-Qur’an, gaganti pribadi abdi anu biasa. Abdi ogé parantos tepang jeung aranjeun dina sakabéh do’a abdi, tulisan aranjeun, perhatian aranjeun sarta dina lamunan abdi. Lantaran abdi sadaya aya dina hiji lingkungan, lir abdi sadaya salawasna tepang. Kadua: Ka murid-murid anyar Risale-i Nur dina Madrasah Yusufiyah anyar ieu abdi sadaya nyarios: Ku hujah-hujah anu kuat, malah ku isarat Al-Qur’an anu maksa para ahli ogé nampi, murid Nur anu satia bakal lebet ka kubur kalayan iman. Ku faédah gawé babarengan rohani Nur, unggal murid ogé nurutkeun tingkatna boga bagian dina kauntungan rohani jeung do’a sakabéh sadulurna. Saolah-olah anjeunna istigfar sarta ibadah ku rébuan létah. Dua faédah jeung hasil ieu dina mangsa anéh ieu ngajadikeun sakabéh kasusah jeung kasangsaraan taya hartina; éta masihan dua kauntungan anu miboga ajén éta kalayan pohara murah ka anu satia mésérna.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Serat Pangbélaan Afyon miboga hakékat-hakékat penting anu pakait boh jeung abdi sadaya, boh Nur ieu, boh nagara ieu sarta dunya Islam. Ieu kedah dijieun lima-sapuluh salinan dina aksara anyar supaya dikirim ka pajabat-pajabat Ankara. Sanajan abdi sadaya dileupaskeun jeung dihukum, éta henteu penting pisan. Ayeuna tugas abdi sadaya nyaéta ngawartakeun hakékat-hakékat dina éta pangbélaan ka pamaréntah, aparat pangadilan sarta bangsa. Panginten ieu ogé hiji hikmah papasten Alloh nganteur abdi sadaya ka rohangan palajaran ieu. Sabisa-bisa sing gancang dijieun ku mesin. Sanajan abdi sadaya dileupaskeun kiwari, abdi sadaya tetep wajib nyanggakeun éta ka ieu pajabat. Ulah aranjeun dibobodo nepi ka éta ditunda. Geus cukup! Mugia ieu pangbélaan pamungkas abdi sadaya, ngalawan kazaliman anu pangparna, alesan-alesan sarta siksaan taya tandingna anu tilu kali dina lima belas taun ditimpakeun pikeun masalah anu sarua. Lantaran numutkeun hukum, di pangadilan-pangadilan baheula mesin dipasihkeun ka abdi sadaya pikeun ngabéla diri, di dieu hak éta moal tiasa dicegah ti abdi sadaya ku hukum naon waé. Lamun aranjeun henteu mendakan cara resmi, pangacara abdi sadaya di luar, sateuacan sagala hal séjén, kedah nyieun lima salinan ieu ku mesin sarta pohara merhatikeun katepatanana.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Alesan jandéla-jandéla abdi dipaku kiwari téh supaya henteu wanoh jeung silih salam jeung para tahanan. Lahiriahna maranéhna némbongkeun alesan séjén. Ulah hariwang pisan. Sabalikna, lantaran maranéhna ngurus pribadi abdi anu teu penting sarta henteu masihan loba kasusah ka Nur jeung murid-muridna, abdi nyata jeung tina haté sugema ku panganiayaan, panghinaan sarta siksaan maranéhna ka pribadi abdi, lantaran éta gaganti Nur jeung aranjeun, sarta tina sisi éta maranéhna sakedik henteu ngaganggu Nur. Abdi sukur bari sabar, henteu hariwang. Aranjeun ogé ulah sedih pisan. Abdi yakin aya pitulung jeung kahadéan, tina sisi kasalametan jeung kapentingan Nur sarta murid-muridna, dina musuh-musuh rusiah abdi sadaya ngajurung perhatian patugas kana pribadi abdi. Sabagian sadulur abdi sadaya ulah ambek tuluy nyarios anu noél haté; mugia ngalakukeun kalayan ati-ati, henteu hariwang, sarta henteu muka bahasan masalah ieu ka unggal jalma. Sabab aya mata-mata anu nyokot harti tina kecap sadulur-sadulur abdi sadaya anu polos sarta sadulur anyar anu tacan biasa ati-ati. Maranéhna tiasa ngajadikeun siki jadi kubah, tuluy ngalaporkeun. Ayeuna kaayaan abdi sadaya henteu tiasa nampa heureuy. Sanajan kitu, ulah hariwang pisan. Abdi sadaya aya dina pitulung Alloh sarta geus mutuskeun nyanghareupan sakabéh kasusah kalayan kasabaran anu sampurna, malah ku sukur. Lantaran hiji dirham kasusah ngahasilkeun hiji batman rohmat jeung pahala, abdi sadaya wajib sukur.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Dumasar kana dua alesan penting sarta hiji pépéling anu kuat, tina haté abdi kapaksa masrahkeun sakabéh tugas pangbélaan ka inohong-inohong Nur anu geus sareng bakal sumping ka dieu. Utamana (H, R, T, F, S) {(): Hüsrev, Re'fet, Tahir, Feyzi, Sabri} Alesan Kahiji: Boh di kantor pamariksaan boh tina loba tanda, abdi terang kalayan pasti yén maranéhna narékahan sabisa-bisa nyieun kasusah pikeun abdi sarta nyingkahan abdi ngungkulan maranéhna dina pikiran; sacara resmi ogé aya paréntah ka maranéhna. Saolah-olah lamun abdi nyarios, abdi bakal némbongkeun kamampuhan élmu jeung pulitik nepi ka maksa pangadilan nampi sarta ngajadikeun diplomat cicing; ku sabab éta ku alesan-alesan maranéhna ngahalangan abdi nyarios. Malah dina pamariksaan, ngalawan hiji pananya abdi nyarios, “Abdi henteu tiasa émut.” Éta hakim nyarios kalayan pohara héran, “Kumaha jalma anu gaduh kapinteran jeung élmu anu luar biasa kawas anjeun tiasa poho?” Maranéhna nganggap kaluhuran luar biasa Risale-i Nur jeung cara éta nalungtik sacara ilmiah asalna tina pikiran abdi, tuluy ngarasa sieun. Maranéhna henteu hoyong ngajantenkeun abdi nyarios. Ogé cenah saha waé anu tepang jeung abdi langsung jadi murid Nur anu rela ngorbankeun diri. Ku sabab éta maranéhna henteu ngidinan abdi tepang. Malah Pupuhu Diyanet ogé nyarios, “Saha waé anu tepang jeung anjeunna katarik ka anjeunna, daya tarikna kuat.” Hartina ayeuna kapentingan abdi sadaya nungtut abdi masrahkeun urusan abdi ka aranjeun ogé. Pangbélaan anyar jeung heubeul abdi anu aya di aranjeun bakal milu musyawarah aranjeun gaganti abdi; éta geus cukup. ...
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Kiwari, ku hiji pépéling rohani, abdi ngarasa hariwang jeung sedih pikeun aranjeun. Dina menit anu sarua nalika sadulur-sadulur abdi sadaya anu hoyong geura kaluar sarta hariwang ngeunaan pangupa jiwa nyata nganyenyeri jeung nyedihkeun abdi, ku hiji émutan anu barokah, hiji hakékat jeung hiji warta bagja sumping kana haté: Lima poé deui bakal sumping tilu bulan ibadah anu pohara barokah tur loba pahalana. Lamun pahala unggal kahadéan dina waktu séjén sapuluh, dina Rajab anu mulya ngungkulan saratus, dina Sya’ban anu agung leuwih ti tilu ratus, dina Ramadan anu barokah naék ka sarébu, dina peuting Jum’at ka rébuan, sarta dina Lailatul Qadar ka tilu puluh rébu. Ngalakonan tilu bulan ieu, anu jadi pasar suci dagang aherat anu masihan loba pisan faédah aherat, paméran anu istiméwa pikeun jalma-jalma hakékat jeung ibadah, sarta ngajamin dalapan puluh taun umur pikeun jalma iman dina tilu bulan, di Madrasah Yusufiyah anu masihan kauntungan sapuluh tina hiji kawas ieu, tangtu kauntungan anu gedé. Sakumaha ogé kasusah anu ditandangan, éta rohmat murni. Saperti tina sisi ibadah kitu, pangabdian Nur ogé, dina babandingan —sanajan sanés tina jumlah, tapi tina mutu— lima tina hiji. Sabab jalma-jalma anu terus asup jeung kaluar bumi panginepan ieu jadi jalan sumebarna palajaran Nur. Sakapeung ihlas saurang jalma masihan faédah sarua jeung dua puluh jalma. Sanajan aya sakedik kasusah jeung kasangsaraan pikeun sumebarna rusiah ihlas Nur di antara tahanan taya daya anu boga sumanget kagagahan pulitik sarta pohara peryogi panglipur Nur, éta teu penting. Tina sisi kasusah pangupa jiwa, lantaran tilu bulan ieu pasar aherat, sarta unggal aranjeun asup ka dieu gaganti loba murid, malah sabagian gaganti sarébu jalma, tangtu bakal aya pitulung pikeun urusan aranjeun di luar. Ku pikiran ieu abdi jadi bungah sagemblengna sarta terang yén aya di dieu nepi ka lebaran téh nikmat anu gedé.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ... Tina sababaraha tanda abdi terang yén musuh-musuh rusiah abdi sadaya, ku niat ngarendahkeun ajén Nur, néangan loba alesan tanpa dasar, ku sangkaan ngaku minangka Mahdi anu ngingetkeun kana harti pulitik, saolah-olah Nur hiji alat pikeun ieu. Panginten siksaan ka pribadi abdi asalna tina sangkaan-sangkaan éta. Ka musuh-musuh zalim anu nyumput éta sarta ka anu ngadéngé maranéhna ngalawan abdi sadaya, abdi nyarios: Henteu pisan! Henteu pisan!.. Tujuh puluh lima taun kahirupan abdi, utamana tilu puluh taun ieu, saratus tilu puluh risalah Nur, sarta rébuan jalma anu jadi sobat abdi sagemblengna jadi saksi yén abdi henteu kungsi ngalangkungan wates abdi kawas kitu, ngajadikeun hakékat iman alat pikeun meunang tingkat kamulyaan jeung kahormatan pikeun pribadi abdi. Leres, murid-murid Nur terang, sarta di pangadilan abdi geus némbongkeun hujah-hujahna, yén sanés pikeun masihan tingkat kamulyaan, kahormatan jeung kamashuran ka pribadi abdi, atanapi meunang tingkat aherat jeung rohani, tapi pikeun ngalakukeun hiji pangabdian iman ka jalma-jalma iman kalayan sakumna kayakinan jeung kakuatan, abdi nampi ngorbankeun henteu ngan kahirupan dunya jeung tingkat abdi anu teu langgeng, malah —lamun perlu— kahirupan aherat jeung tingkatan aherat anu langgeng anu ditéangan ku unggal jalma. Malah —lamun perlu— abdi nampi ninggalkeun sawarga tuluy asup ka naraka pikeun jadi jalan salametna sabagian jalma taya daya tina naraka. Sadulur-sadulur abdi anu sajati terang ieu, sarta dina hiji sisi abdi ogé geus ngabuktikeunana di pangadilan. Padahal kitu, ku tuduhan ieu nuduh pangabdian Nur jeung iman abdi henteu ihlas sarta ngarendahkeun ajén Nur téh ngajauhkeun bangsa tina hakékat-hakékatna anu gedé. Naha jalma-jalma cilaka ieu, ku sangkaan yén dunya langgeng sarta unggal jalma ngajadikeun agama jeung iman alat pikeun dunya kawas dirina, tiasa ku hukum naon waé nganggap kajahatan kalakuan sabagian sadulur anu tulus ka saurang jalma anu nantang jalma-jalma sesat di dunya; anu ngorbankeun kahirupan dunya sarta —lamun perlu— kahirupan aherat dina jalan pangabdian iman; anu, saperti dinyatakeun di pangadilan, henteu nukeurkeun hiji hakékat iman jeung kakawasaan dunya; anu ku rusiah ihlas ngajauhan kalayan sakumna kakuatan pulitik sarta tingkatan jasmani jeung rohani anu ngandung pulitik; anu salila dua puluh taun nandangan siksaan taya tandingna, henteu nurunkeun diri kana pulitik tina sisi jalanna; anu nganggap dirina tina sisi napsu jauh leuwih handap tibatan murid-muridna, salawasna ngantosan pitulung jeung do’a ti maranéhna, sarta yakin dirina pohara taya daya tur teu penting? Sabagian sadulur anu tulus, ku lantaran kakuatan iman luar biasa anu dicandak tina Risale-i Nur, nuduhkeun sabagian kautamaan Nur ka juru basana anu taya daya éta, ku lantaran anjeunna juru basa; tanpa mikiran pulitik naon waé, maranéhna masihan tingkatan luhur, nyangka hadé sarébu tingkat leuwih ti pantesna, sarta muji pohara lobana minangka hatur nuhun, ku kabiasaan anu ditampi, anu ti baheula lumaku di antara ustad jeung murid tanpa dibantah. Sanajan tina sisi kaleuleuwihan éta dina hiji sisi ngalawan hakékat, padahal anjeunna taya nu ngaping, nyorangan, boga loba pisan musuh sarta loba alesan anu tiasa ngajadikeun panulungna kabur, pikeun nguatan sumanget panulungna ngalawan loba tukang bantah anu teu adil, ngajaga aranjeunna supaya henteu kabur sarta henteu mareuman sumanget anu muji kaleuleuwihi, anjeunna ngarobah pujian maranéhna pikeun Nur sarta henteu nampikna sagemblengna. Tina ieu tiasa kaharti sakumaha sababaraha patugas resmi anu narékahan ngarobah pangabdian imanna di lawang kubur ka arah dunya geus jauh tina hukum jeung adilna budi.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Kahiji: Ulah hariwang jeung waswas pisan. Ku pangalaman anu pasti tur diulang-ulang geus nyata yén dina unggal kajadian ngeunaan abdi sadaya, boh di balik panghalang boh tina sisi hasilna, aya perhatian jeung seuri rohmat sarta pitulung, ogé atikan papasten, bagian rejeki, kaadilan jeung welas asih. Ku sabab éta abdi sadaya wajib sukur dina kasabaran anu sampurna ngalawan kaayaan jeung kasangsaraan anu pangnyerina. Kasusah murid-murid Nur, anu meunang hiji conto pangabdian suci ka hakékat iman ti rébuan, jutaan pejuang hakékat saperti Cercis (aleyhisselâm) anu kulit jeung lapisan kulitna dipesék, henteu ngahontal hiji tina sarébu dibandingkeun kasusah jalma-jalma baheula éta. Tina sisi ganjaran jeung kauntungan, insya Alloh maranéhna sarua sarta babarengan. Kadua: Lantaran rencana musuh-musuh rusiah abdi sadaya ngeunaan Nur geus gagal —anu sabelas kali nyobian maéhan abdi, opat kali ngajurung pangadilan ngalawan abdi sadaya sarta tilu kali ngasupkeun ka panjara—, ku sakabéh tipu dayana maranéhna narékahan nyababkeun siksaan ka pribadi abdi anu teu penting, ku kasangsaraan, pangasingan mutlak, henteu tepang jeung saha ogé sarta noél rasa sénsitip abdi. Abdi ogé, dina éta siksaan, ningali perhatian pitulung sarta sukur bari tahan. Abdi nyangka, yén awak abdi sapuluh tingkat leuwih lemah tibatan unggal aranjeun, sarta abdi tahan kana kasangsaraan anu sapuluh tingkat leuwih gedé, bakal ngajadikeun kasangsaraan aranjeun anu leutik, samentara tur saeutik jadi taya hartina dina paningal jalma-jalma kuat tur luhur budi kawas aranjeun. Ku sabab éta abdi henteu nganggap perlu masihan panglipur deui ka aranjeun. Katilu: Ulah sedih lantaran ayeuna maranéhna narékahan ngaruksak pribadi abdi, neken sarta ngahina abdi. Sabab éta tanda Nur jeung murid-muridna henteu diganggu, sarta tanda yén maranéhna katipu sagemblengna. Nyaéta maranéhna nyangka ajén jeung kapinteran aya dina pribadi abdi, tuluy neken sarta hoyong ngaruksak abdi. Dina kasalahan maranéhna ieu aya kapentingan anu pohara gedé sarta loba faédah pikeun Nur. Ku cara ieu, sacara négatif, maranéhna ngajadikeun abdi ngalaksanakeun tugas pribadi jeung pangabdian Nur anu henteu tiasa ku abdi dilakukeun sagemblengna. Insya Alloh, ku masihan pahala sajajar jeung éta, ieu jadi kafarat pikeun kasalahan abdi. Kaopat: Kumaha waé, jalma-jalma munafik anu nyumput geus ngabobodo sabagian patugas resmi sarta nimbulkeun sangkaan ku nyarios, “Anu tepang jeung Said jadi sobat sarta murid Nur. Ulah aya anu tepang.” Malah pangurus jeung jurujaga ogé ngajauhan abdi. Abdi ogé sugema sarta sukur kana kaayaan ieu. Henteu aya karugian lantaran abdi henteu tepang sacara lahiriah jeung aranjeun. Sabab dina hiji imah abdi sadaya salawasna babarengan sacara jasmani, rohani, jiwa, haté, tugas, pikiran sarta silih tulungan. Abdi sadaya tepang sacara rohani, geus cukup.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia sarta sobat-sobat abdi anu rela ngorbankeun diri tur pageuh dina pangabdian Al-Qur’an jeung iman! Ulah sedih lantaran sababaraha poé abdi henteu nyarios jeung aranjeun ku kalam. Ayeuna sumping kana haté ngajelaskeun dua hal. Kahiji: Ku rusiah ﺍَﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺎ ﺍﺧْﺘَﺎﺭَﻩُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ, sanggeus pasrah jeung tawakal, abdi ngarasa panglipur. Kieu: Insya Alloh, dina maranéhna henteu ngabébaskeun sarta henteu misahkeun abdi sadaya, utamana kulawarga Çalışkan, tuluy nundana, gaganti hiji karugian jasmani bakal aya saratus faédah jeung kauntungan rohani. Contona, pangbélaan ilmiah, iman sarta pohara kuat anu dikirim ka genep pajabat di Ankara ayeuna geus dua puluh poé aya dina paningal maranéhna. Boh hakékatna anu miboga ajén boh tahap-tahap perkara abdi sadaya anu narik perhatian jalma-jalma anu pakait kalayan panasaran, tangtu henteu ngantep éta pajabat teu maliré. Lamun maranéhna henteu éléh ku hakékat éta, nepi ka ayeuna pasti geus aya serangan sarta paréntah jeung béwara anu tegas ka abdi sadaya. Lamun aya, rembesanana bakal karasa ti jalma-jalma anu ngajadikeun siki jadi kubah ngeunaan abdi sadaya. Hartina hakékat geus meunang. Paling-paling ngan aya gangguan hampang ka abdi sadaya dina kaayaan ngabéla diri. Tina bagian abdi sorangan, pikeun éta hasil, abdi boga kauntungan rohani saratus tingkat ngungkulan karugian jasmani jeung kasangsaraan abdi nepi ka ayeuna. Abdi terang unggal sadulur di antara aranjeun boga bagian leuwih ti abdi. Hartina nundana dileupaskeun abdi sadaya téh hadé. Tilu sadulur ti kulawarga Çalışkan ogé, saperti nyalametkeun loba murid Nur tina sumping ka dieu, ku fitnah anu dituduhkeun ka maranéhna, tina hiji sisi jadi jalan Risale-i Nur salamet tina perhatian pangadilan ayeuna. Dua kauntungan anu miboga ajén ieu bakal ruksak ku dileupaskeun maranéhna sacara husus. Perhatian maranéhna anu pohara serius ka Nur ogé bakal pareum dina paningal rahayat. Hal Kadua: Perkara abdi sadaya téh tugas Al-Qur’an jeung iman anu pohara gedé, anu pakait jeung dunya Islam. Jalma-jalma munafik anu nyumput, anu sieun ku éta, hoyong ngaleutikanana sabisa-bisa. Lantaran maranéhna masihan perhatian anu pohara gedé, lahiriahna maranéhna narékahan némbongkeun éta teu penting; ngabobodo pamaréntah jeung aparat pangadilan. Contona, maranéhna teu maliré para jéndral jeung kolonél anu pakait jeung Nur, sarta ku lantaran sababaraha risalah anu henteu ngabahayakeun kapanggih dina panangan saurang prajurit murid Nur di Ankara, perkara di pangadilan di dieu dijieun lila. Maranéhna némbongkeun teu pentingna pribadi abdi ku panghinaan, tekanan sarta cobaan, bari henteu maliré palajaran kuat Nur anu rébuan tingkat leuwih penting tibatan pribadi abdi, sarta pribadi rohani murid-muridna anu teu oyag sarta teu cicing; saolah-olah maranéhna henteu masihan perhatian. Padahal maranéhna gemeter ku pentingna éta, nepi ka hoyong némbongkeun kubah-kubah éta jadi siki. Maranéhna ogé katipu sagemblengna. Di antara abdi sadaya, sanajan ngan opat-lima sadulur nandangan karugian tina sisi dagang kulawarga ku ieu panundaan, insya Alloh abdi sadaya aya dina pitulung anu loba kauntungan rohanina bakal ngajadikeun éta karugian jasmani taya hartina. Ulah waswas jeung hariwang pisan. Tugas abdi sadaya nyaéta sukur bari sabar, sabisa-bisa ngurus Nur, sarta ngalipur tahanan-tahanan anu kasangsaraanna leuwih gedé pisan tibatan abdi sadaya.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Ku hiji pépéling rohani anu ringkes, abdi bakal ngajelaskeun hiji pasualan sakumaha anu sumping kana haté. Waleran pangbélaan anu angkat ka genep pajabat sarta meunang geus sumping; maranéhna henteu tiasa mendakan cara pikeun nyerang abdi sadaya. Ngan hiji pajabat, ku béwara rusiah, boga rencana ngajauhkeun sadulur-sadulur abdi anu rela ngorbankeun diri ti abdi sarta ngaleuleuskeun hubunganana anu kuat. Ti lila maranéhna narékahan ngaruksak hubungan anu suci, aherat sarta iman ieu ku ngahina, ngafitnah sarta ngasingkeun abdi, tapi henteu hasil. Ayeuna maranéhna mendakan sababaraha alesan pikeun nyingsieunan murid Nur, néangan sisi lemah sarta ngajurung paningalna ka arah séjén. Insya Alloh, kateguhan jeung kasabaran gagah murid-murid Nur anu pageuh lir beusi, sarta pangorbanan anu luar biasa tina pribadi rohani murid-murid, anu dina pananganna hakékat-hakékat Nur —pejuang pangagungna— mangrupa pedang-pedang intan, bakal ngagagalkan rencana maranéhna ieu ogé. Leres, saperti sawarga henteu murah, naraka ogé henteu sia-sia. Geus sababaraha kali dijelaskeun ka aranjeun: insya Alloh murid Nur anu tulus téh anu meunang loba pahala kalayan kasusah anu pangsaeutikna dibandingkeun pejuang gagah mangsa baheula, ku kaayaan beurat sarta gedéna kabutuhan mangsa ieu. Murid-murid Nur téh anu ngagunakeun sababaraha taun umurna, anu indit sia-sia, tanpa faédah, malah ku dosa jeung karugian, dina pangabdian iman jeung Al-Qur’an anu suci kawas ieu, sarta ku éta ngahontal umur anu langgeng. Pikeun bagian abdi, sanajan kacida lemahna, abdi geus mutuskeun tahan kana sakabéh serangan ieu. Insya Alloh, sadulur-sadulur abdi anu kuat, rela ngorbankeun diri, ngora sarta gagah moal mundur ti abdi jeung moal kabur. Maranéhna ogé bakal narékahan ngajak anu kabur mulang, saperti anu geus dilakukeun nepi ka ayeuna.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Kahiji: Kalayan roh jeung jiwa, abdi sadaya ngahaturkeun salamet pikeun Rajab anu mulya aranjeun sarta Lailatul Raghaib énjing. Kadua: Ulah putus harepan, ogé ulah waswas jeung hariwang; insya Alloh pitulung Gusti bakal sumping pikeun nulungan abdi sadaya. Bom anu disiapkeun ngalawan abdi sadaya salila tilu bulan ieu geus ngabeledug. Warta anu dibikeun ku tungku abdi, gelas cai Feyzi jeung batur-baturna sarta gelas-gelas cai Hüsrev tétéla leres. Tapi éta henteu pikasieuneun, malah hampang. Insya Alloh seuneu éta bakal pareum sagemblengna. Sakabéh serangan maranéhna téh pikeun ngaruksak pribadi abdi sarta nyieun karuh dina sumebarna Nur. Hiji jalma anu leuwih ngabahayakeun tibatan munafik anu geus dipikanyaho di Emirdağı, anu jadi alat dina panangan jalma-jalma zindiq anu nyumput, bareng jeung saurang guru satengah élmu anu ngalakukeun bid’ah, ku sakumna kakuatan narékahan neunggeul abdi sadaya. Pukulan éta geus turun tina dua puluh jadi hiji. Insya Alloh anu hiji éta ogé moal nganyenyeri sarta ngalukaan abdi sadaya; rencana anu dipikiran jeung dihaja ku maranéhna pikeun ngajadikeun abdi sadaya silih ngajauhan sarta ngajauhan Nur ogé bakal gagal. Ku ngahargaan bulan-bulan anu barokah ieu sarta percanten kana loba pahala anu dipasihkeunana, sukur jeung tawakal bari sabar sarta tahan, jeung pasrah kana aturan ﻣَﻦْ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺍَﻣِﻦَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﺪَﺭِ, téh pohara perlu, tugas abdi sadaya.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia, panglipur abdi di dunya ieu sarta sobat-sobat abdi anu teu capé dina pangabdian hakékat! Dina bulan-bulan anu barokah ieu sarta di tempat kasangsaraan anu loba pahalana ieu, ngagunakeun waktu aranjeun anu susah ku kagiatan Al-Qur’an jeung Nur sabisa-bisa miboga loba faédah. Salian ngampangkeun kasangsaraan, ngurus Nur tina sisi iman, anu jadi jalan kabagjaan haté jeung roh anu miboga ajén, téh ibadah anu luhur pahalana, ibadah tafakur, sarta saperti anu ditulis dina tungtung İhlas Risalesi, tiasa diitung hiji rupa ibadah tina lima sisi. Dina poé-poé ieu, nalika abdi hanjakal lantaran pikiran abdi sabagian sibuk ku pangbélaan, sumping kana haté, “Éta kagiatan ogé ilmiah, pangabdian pikeun sumebarna jeung kabébasan hakékat iman, sarta tina sisi ieu hiji rupa ibadah.” Nalika abdi kasusah ogé, abdi mimiti maca deui kalayan nikmat pasualan-pasualan Nur anu geus saratus kali ku abdi ditingali. Malah pangbélaan ogé ku abdi dianggap lir risalah ilmiah Nur. Baheula hiji sadulur abdi sadaya nyarios ka abdi, “Sanajan abdi geus tilu puluh kali maca Kalimah Kasapuluh, abdi tetep ngarasa hayang jeung peryogi maca éta deui.” Tina ieu abdi ngartos yén henteu ngabosenkeun, anu mangrupa sipat istiméwa Al-Qur’an, ogé geus ngeunteung dina risalah-risalah Nur, anu mangrupa tempat pantulan, eunteung sarta tafsir dumasar kana hakékat pikeun hakékat-hakékat Al-Qur’an.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Sadulur-sadulur abdi anu dipikanyaah tur satia! Di dunya ieu, utamana dina mangsa ieu, utamana pikeun anu ditimpa musibah, sarta hususna dina murid-murid Nur, cara anu pangmujarabna ngalawan kasangsaraan jeung putus harepan anu pikasieuneun nyaéta silih masihan panglipur jeung kabagjaan, nguatan sumanget, sarta lir sadulur sajati anu rela ngorbankeun diri, silih ngusapkeun ubar kana kanyeri, sedih jeung kasangsaraan, sarta ngusapan haté anu sedih kalayan welas asih anu lengkep. Ukhuwah sajati jeung aherat di antara abdi sadaya henteu nampa nyeri haté jeung milih-milih pihak. Aranjeun terang, malah panginten ningali, yén abdi kalayan sakumna kakuatan percanten sarta nyarande ka aranjeun, sarta pikeun aranjeun abdi geus mutuskeun ngorbankeun sanés ngan istirahat, martabat jeung kahormatan abdi, malah roh abdi kalayan bungah. Malah ku sumpah abdi negeskeun: Salila dalapan poé, kajadian anu teu penting —dua inohong Nur sacara lahiriah silih némbongkeun rasa pundung sarta masihan sedih gaganti panglipur— dina mangsa ieu masihan azab ka haté abdi, nepi ka roh, haté sarta akal abdi ngajerit jeung ceurik, “Aduh, aduh! Tulung, tulung! Duh Gusti Arhamur-Râhimîn, tulung! Jaga abdi sadaya, salametkeun abdi sadaya tina kajahatan sétan jin jeung manusa, eusian haté sadulur-sadulur abdi ku kasatiaan, kanyaah, ukhuwah sarta welas asih anu lengkep ka silih!” Duh sadulur-sadulur abdi anu teu oyag lir beusi! Tulungan abdi. Urusan abdi sadaya pohara sénsitip. Abdi percanten pisan ka aranjeun nepi ka masrahkeun sakabéh tugas abdi ka pribadi rohani aranjeun. Aranjeun ogé kedah rurusuhan nulungan abdi kalayan sakumna kakuatan. Sanajan kajadian aranjeun pohara saeutik, samentara tur leutik, tapi hiji buuk atanapi zarah ogé nganyenyeri lamun nepi ka pér arloji abdi sadaya atawa anak panon abdi sadaya. Dina hal ieu éta penting: tilu letupan jasmani jeung tilu paningal rohani ngawartakeunana kalayan persis.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Peuting Mi'raj mangrupa hiji Peuting Qadar anu kadua. Ku narékahan dina peuting ieu sabisa-bisa, kauntungan naék tina hiji kana sarébu. Ku rusiah gawé bareng rohani, insyaalloh unggal-unggal aranjeun bakal ibadah jeung ngado'a ku opat puluh rébu létah, saperti sababaraha malaikat anu tasbih ku opat puluh rébu létah, dina peuting anu kacida ajénna ieu sarta dina tempat latihan nahan diri anu loba ganjaranana ieu. Aranjeun bakal ngahaturkeun sukur ku ibadah dina peuting ieu, minangka balesan yén dina angin ribut anu datang ka abdi sadaya, henteu aya karugian hiji tina sarébu. Sarta bari ngucapkeun wilujeng kana aranjeun anu salawasna ati-ati pisan, abdi sadaya ogé ngadugikeun wartos gumbira yén pitulung Rabbani geus tajalli pikeun abdi sadaya kalayan kacida écésna.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, sarta ihlas! Dina wates kamampuh, ngagunakeun prinsip-prinsip Lem'a-i İhlas jeung rusiah ihlas anu sajati di antara abdi sadaya sarta ka hiji jeung nu séjén, ku sakabéh kakuatan abdi sadaya, geus nepi kana darajat kawajiban. Abdi nampi béja anu pasti yén ti tilu bulan kapengker, tilu jalma geus ditugaskeun pikeun nyieun rasa tiis antara dulur-dulur deukeut di dieu, ngaliwatan bédana cara atawa pamikiran. Sarta maranéhna manjangkeun sidang abdi sadaya tanpa alesan, pikeun ngoyagkeun Nurcu anu kukuh ku ngajadikeunana bosen, sarta pikeun ngajadikeun anu sénsitip jeung teu kuat nahan jadi pinuh ku sangkaan, tuluy ninggalkeun jasa Nur. Sing ati-ati pisan! Ulah nepi ka ukhuwah kalayan daék ngorbankeun diri jeung kanyaah anu tulus di antara aranjeun nepi ka ayeuna kagoyagkeun. Sanajan ngan sagedé partikel, éta bakal jadi karugian anu gedé pikeun abdi sadaya. Sanajan jasa Al-Qur'an jeung iman abdi sadaya meredih abdi sadaya ngorbankeun roh pikeun silih lamun diperlukeun, jalma-jalma anu bener-bener daék ngorbankeun diri ulah silihambek lantaran sénsitip ku kasempitan atawa hal-hal séjén. Sabalikna, kalayan ngarendahkeun diri, tawadhu, sarta pasrah anu lengkep, maranéhna nanggung kasalahan kana dirina sorangan, sarta narékahan beuki mikanyaah tur tulus. Lamun henteu, siki bisa jadi kubah sarta nimbulkeun karugian anu teu bisa dibebenah. Abdi masrahkeun ieu kana kajembaran panitén aranjeun sarta ngaringkesna.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Kahiji: Ku rusiah ﺍَﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺎ ﺍﺧْﺘَﺎﺭَﻩُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ, insyaalloh aya kahadéan anu gedé dina ditundana sidang urang sarta dulur-dulur urang anu geus dileupaskeun aya deui di dieu dina poé sidang. Enya, ku sabab pasualan Risale-i Nur miboga pentingna anu ngawengku loba hal di alam Islam, utamana di ieu nagara, perlu narik panitén umum kana hakékat-hakékat Nur ku ngumpul kalayan pinuh ku sumanget saperti ieu. Ku cara kitu, Risale-i Nur kalayan sakitu caangna masihan pangajaranana sacara kabuka ka sobat jeung musuh, ngaleuwihan harepan, kahati-hatian, jeung usaha urang pikeun nyumputkeun, sarta usaha pihak anu ngalawan pikeun ngaleutikkeunana, di luar pilihan urang. Éta némbongkeun rusiah-rusiahna anu pangdirusiahkeunana ka jalma-jalma anu pangasingna, tanpa ragu. Ku sabab hakékatna kitu, urang kedah nganggap kasempitan urang anu leutik saperti kina, hiji ubar anu pait, sarta sabar jeung sukur; urang kedah nyarios, "Ah, ieu ogé bakal kaliwat." Kadua: Abdi nyerat ka pangawas Madrasah Yusufiyah ieu: Nalika abdi jadi tawanan di Rusia, sakumaha angin ribut Bolshevisme mimiti ti panjara, Révolusi Gedé Perancis ogé mimiti kaluar ti panjara sarta ti tahanan anu disebut jalma-jalma ngumbara tanpa tujuan dina sajarah. Ku sabab éta, simkuring sadaya murid Nur narékahan sabisa-bisa ngalereskeun para tahanan, boh di Eskişehir, boh di Denizli, boh di dieu. Di Eskişehir jeung Denizli, mangpaatna katémbong kalayan lengkep. Di dieu mangpaatna bakal leuwih gedé: dina waktu jeung kaayaan anu sénsitip ieu, ku pangajaran Nur, angin ribut leutik anu geus kaliwat {(Catetan handap): Anu disebut angin ribut ieu téh, aya anu baruntak di panjara Afyon; taya murid Nur anu milu.} turun tina saratus kana hiji. Lamun henteu, arus-arus luar anu ngarugikeun, anu ngamangpaatkeun pacéngkadan jeung kajadian saperti ieu sarta ngadagoan kasempetan, bakal ngahurungkeun mesiu éta sarta nyieun kahuruan.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, teu goyah, sarta henteu bosen ku kasempitan tuluy nyingkah ti urang!
Ayeuna nalika nafsu abdi ngajadikeun abdi sedih demi aranjeun lantaran hiji kasempitan lahiriah jeung rohani, dumadakan datang kana haté yén lamun anjeun sareng dulur-dulur di dieu, pikeun geura tepang sareng hiji dulur waé, nanggung kasusah sareng kasempitan ieu ku cara sanés sapuluh kali lipetna, éta tetep mirah.
Boh cara Nur anu ngalaksanakeun takwa sarta latihan nahan diri, boh jalanna méré pangajaran ka umum jeung ka jalma anu paling merlukeun, malah ka pihak anu ngalawan, boh kabutuhan pikeun méré sora kana pribadi rohani dina lingkunganana, sarua jeung jalma-jalma hakékat baheula anu ngumpul sarta ngobrol sahenteuna sakali atawa dua kali sataun, merlukeun murid-murid Nur ngumpul sakali dina sababaraha taun di Madrasah Yusufiyah anu pangmerenahna. Ku sabab éta, sanajan aya sarébu kasempitan jeung kasusah, henteu penting.
Dina panjara-panjara urang saméméhna, sababaraha dulur urang anu lemah bosen sarta nyingkah ti lingkungan Nur. Éta jadi karugian anu kacida gedéna pikeun maranéhna, sedengkeun Nur henteu katarajang karugian naon waé. Gagantina muncul murid-murid anu leuwih kukuh jeung leuwih ihlas.
Ku sabab ujian-ujian dunya ieu samentara, gancang kaliwat, sarta méré ganjaran jeung buahna ka urang, urang ogé kedah ngandelkeun pitulung Alloh sarta sukur bari sabar.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia, babaturan diajar abdi di Madrasah Yusufiyah ieu! Peuting anu bakal datang ieu, nyaéta Peuting Baraat, miboga kasucian Peuting Qadar lantaran mangrupa hiji siki suci dina sakabéh sataun sarta hiji rupa program takdir manusa. Sakumaha unggal kahadéan dina Peuting Qadar jadi tilu puluh rébu, dina Peuting Baraat ieu ganjaran unggal amal saleh sarta unggal aksara Al-Qur'an naék kana dua puluh rébu. Lamun dina waktu séjén sapuluh, dina tilu bulan éta naék kana saratus jeung sarébu. Sarta dina peuting-peuting suci anu sohor ieu, naék kana puluhan rébu, dua puluh rébu, atawa tilu puluh rébu. Peuting-peuting ieu bisa jadi sarua jeung ibadah lima puluh taun. Ku sabab éta, sabisa-bisa nyibukkeun diri ku Al-Qur'an, istighfar, jeung salawat mangrupa kauntungan anu gedé.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Simkuring sadaya ngucapkeun wilujeng kana Ramadan anu mulya sarta diberkahan pikeun aranjeun, kalayan sakabéh roh jeung jiwa simkuring sadaya. Mugia Gusti ngajantenkeun Peuting Qadar dina Ramadan anu mulya ieu leuwih hadé ti sarébu bulan pikeun sakabéh aranjeun, amin! Sarta mugia Mantenna nampi éta pikeun aranjeun saperti kahirupan dalapan puluh taun anu ditampi ku Mantenna, amin!
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, teu goyah, henteu gimir, sarta henteu ninggalkeun aherat tuluy balik ka dunya anu fana! Ulah sedih lantaran cicing saeutik leuwih lila deui di dieu sarta maranéhna hoyong ngalegaan pasualan urang dina hiji tingkat. Sabalikna, sing sugema saperti abdi. Ku sabab umur henteu eureun, tapi buru-buru kana musna, dina tempat latihan nahan diri saperti ieu éta tetep aya salawasna ku buah-buah aheratna. Sarta lingkungan pangajaran Nur beuki lega. Contona, guru-guru para ahli diwajibkeun maos Siracünnur kalayan perhatosan anu daria. Sarta aya kamungkinan lamun urang kaluar ayeuna, dina hiji atawa dua sisi, jasa iman urang bakal kurang. Sanajan sacara pribadi abdi nanggung kasempitan jauh leuwih loba ti aranjeun, abdi henteu hoyong kaluar. Aranjeun ogé sabisa-bisa narékahan sabar jeung nahan kasusah, ngabiasakeun diri kana cara hirup ieu, sarta manggihan panglipur jeung kagumbiraan tina nyerat sareng maos Nur.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ... Kadua: Lantaran urang sababaraha kali nyarios, "Risale-i Nur mangrupa tafsir Al-Qur'an anu kacida kuatna sarta sajati," sarta sababaraha jalma anu kurang taliti henteu terang hartina anu lengkep, abdi nampi hiji pépéling pikeun ngajelaskeun hiji hakékat. Éta hakékat nyaéta: Tafsir aya dua bagian. Anu hiji: Tafsir-tafsir anu geus dipikawanoh, anu ngébréhkeun, ngajelaskeun, sarta ngabuktikeun harti ungkara Al-Qur'an, kecap-kecap, jeung kalimah-kalimahna. Ari tafsir bagian anu kadua: Ngébréhkeun, ngabuktikeun, sarta ngajelaskeun hakékat-hakékat iman dina Al-Qur'an ku dalil anu kuat. Bagian ieu kacida pentingna. Tafsir-tafsir lahiriah anu geus dipikawanoh kadang ngasupkeun ieu bagian kalayan ringkes. Tapi Risale-i Nur langsung nyokot ieu bagian anu kadua jadi dasarna, sarta mangrupa hiji tafsir rohani anu ngabungkem para filsuf anu keukeuh, ku cara anu teu aya tandinganana.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Ti hiji pihak anu penting, hiji patarosan anu penting sarta ngandung harti ditaroskeun. Maranéhna naros ka abdi: "Sanajan geus pasti yén aranjeun lain organisasi, lantaran tilu pangadilan geus ngabébaskeun aranjeun dina hal éta, sarta genep propinsi anu ngawas jeung niténan salila dua puluh taun henteu ngaganggu dina hal éta, aya hubungan anu matak pikahélokeun dina Nurcu, anu teu aya dina organisasi atawa komite mana waé. Simkuring sadaya hoyong aranjeun ngaréngsékeun kasusah ieu." Abdi ngajawab: Enya, Nurcu lain sarta moal bisa jadi organisasi atawa nu sarupa, utamana organisasi jeung komite anu diwangun pikeun kapentingan pulitik, dunya, négatif, pribadi, atawa golongan. Tapi turunan, putra, jeung putri jutaan pejuang Islam, pahlawan baheula ieu lemah cai, anu ngorbankeun rohna kalayan kabagjaan anu lengkep pikeun ngahontal undakan syahid, geus nampi warisan tina urat pangorbanan éta. Maranéhna némbongkeun hubungan anu matak pikahélokeun ieu sarta ngajantenkeun dulurna anu lemah jeung teu boga daya ieu nyarios kalimah ieu bari ngawakilan maranéhna di Pangadilan Denizli: "Mugia sirah urang ogé dikorbankeun pikeun hiji hakékat anu geus jadi tempat jutaan sirah pahlawan dikorbankeun!" Ku nyarios bari ngawakilan maranéhna, anjeunna ngabungkem pangadilan kalayan rasa héran jeung pangajén. Jadi, dina Nurcu aya jalma-jalma anu bener-bener daék ngorbankeun diri, ihlas, murni pikeun karidoan Gusti, sarta pikeun tujuan anu positif jeung aherat. Komite-komite anu matak pikasieuneun, saperti mason, komunis, karuksakan, zandaqah, ingkar ka agama, jeung Taşnak, henteu manggihan cara pikeun ngalawan Nurcu éta, sarta hoyong ngaremukkeun jeung ngabubarkeunana ku ngabobodo pamaréntahan jeung pangadilan, maké hukum-hukum anu mulur. Insyaalloh maranéhna moal bisa ngalakukeun nanaon. Sabalikna, maranéhna bakal jadi sabab ngalobaan jalma-jalma anu daék ngorbankeun diri pikeun Nur jeung iman.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Abdi bakal nyaritakeun ka aranjeun hiji patarosan jeung jawaban anu lumangsung opat puluh taun kapengker, anu sarupa jeung patarosan kamari. Dina jaman baheula éta, hubungan anu kuat murid-murid Said Baheula jeung guruna geus nepi kana darajat daék ngorbankeun diri. Ku sabab komite Arménia jeung pejuang Taşnak kacida aktifna di wewengkon Van jeung Bitlis, Said Baheula ngalawan maranéhna sarta ngabungkem dina hiji tingkat. Anjeunna nyayagikeun bedil Mauser pikeun murid-muridna. Nalika hiji waktu madrasahna miboga pakarang babarengan jeung kitab-kitab, kawas hiji barak tentara, hiji letnan jénderal tentara datang, ningali, sarta nyarios: "Ieu lain madrasah, tapi barak." Lantaran kajadian Bitlis, anjeunna jadi pinuh ku sangkaan sarta maréntah: "Candak pakarangna." Maranéhna nyandak lima belas Mauser urang anu bisa kacandak ku maranéhna. Sanggeus hiji atawa dua bulan, Perang Dunya bitu. Abdi nyandak deui bedil-bedil abdi. Kumaha waé... Lantaran kaayaan-kaayaan ieu, abdi ditaros: "Komite Arménia anu miboga pejuang anu matak pikasieuneun sieun ka anjeun. Nalika anjeun naék ka Gunung Erek di Van, para pejuang ngajauhan anjeun, paburencay, sarta indit ka tempat séjén. Kakuatan naon anu aya dina anjeun nepi ka kitu?" Abdi ogé ngawaler: "Ku sabab pejuang Arménia anu ngalakukeun pangorbanan anu matak pikahélokeun ieu pikeun kahirupan dunya anu fana, pikeun kapentingan jeung kasalametan samentara hiji kabangsaan anu leutik sarta négatif, témbong di hareupeun urang, tangtu murid-murid anu digawé pikeun kahirupan anu langgeng sarta kapentingan positif kabangsaan Islam anu suci sarta kacida gedéna, sarta yakin yén 'Ajal téh hiji,' moal éléh ku éta pejuang. {(Catetan handap): Salaku wawakil dulur-dulur abdi, kalayan ngarendahkeun diri abdi nyarios yén lamun diperlukeun, insyaalloh urang bakal jauh leuwih maju. Urang bakal némbongkeun yén urang téh ahli waris karuhun urang dina kapahlawanan, sakumaha dina agama.} Lamun diperlukeun, maranéhna tanpa ragu sarta kalayan reueus bakal ngorbankeun ajalna anu pasti sarta umur sababaraha taun anu katémbong tapi ngan disangka, pikeun umur jutaan taun sarta kasalametan jeung kapentingan milyaran sasama agama.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, henteu ninggalkeun kasatiaan, sarta pinuh ku kanyaah! Salila dua poé ieu, aya nyeri pilek anu karasa kuat dina sirah jeung saraf abdi. Dina kaayaan saperti ieu, nalika abdi butuh panglipur jeung rasa raket tina patepang jeung sobat dina hiji tingkat, pangucilan anu anéh jeung rasa sepi anu pikasieuneun ngadesek abdi. Haté humandeuar kieu: "Naha ieu siksaan lumangsung, naon mangpaatna pikeun jasa urang?" Ujug-ujug isuk ieu haté dipépéling yén: Asupna aranjeun kana ujian anu beurat ieu, sababaraha kali diuji sacara taliti pisan ku batu pangukur 'Emas atawa tambaga?', dicoba tanpa welas asih dina unggal sisi, sarta diayak ku tilu atawa opat ayakan pikeun ningali naha aya atawa henteu bagian jeung tipu daya nafsu aranjeun, kacida diperlukeun pikeun jasa aranjeun anu ihlas, murni ngawakilan anu hak jeung hakékat. Ku sabab éta, takdir Ilahi jeung pitulung Rabbani ngidinan éta. Sabab ku ditampilkeun di médan ujian saperti ieu, di hareupeun pihak anu ngalawan anu keukeuh, loba alesan, sarta teu boga welas asih, saha waé ngarti yén éta datang kalayan ihlas pisan tina anu hak jeung hakékat, tanpa campur ku tipu daya, ngagedékeun diri, pamrih, atawa kapentingan dunya, aherat, jeung pribadi. Lamun tetep di balik tabir, loba harti bisa dipasihkeun kana éta. Jalma-jalma mukmin biasa bakal can percaya, bakal mikir, "Meureun maranéhna ngabobodo urang." Golongan jalma pilihan ogé bakal boga bisikan ragu. Maranéhna bakal can yakin kalayan lengkep, bakal mikir yén meureun maranéhna ngalakukeun ieu saperti sababaraha jalma anu miboga maqam, pikeun ngajual diri jeung meunang kapercayaan. Ayeuna, sanggeus ujian, malah jalma anu pangkeukeuhna sarta pinuh ku ragu ogé kudu narima. Kasusah aranjeun hiji, kauntungan aranjeun sarébu, insyaalloh.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Kahiji: Abdi dipépéling pikeun ngajelaskeun hiji perlakuan ka pribadi abdi dina dua panahanan abdi anu ngandung pangajaran sarta matak héran. Kieu: Di Kosturma, Rusia, abdi aya dina hiji kamar tahanan babarengan jeung salapan puluh perwira urang anu ditawan. Abdi sakapeung masihan pangajaran ka perwira-perwira urang éta. Hiji poé komandan Rusia datang, ningali, sarta nyarios: "Ieu komandan resimen sukarelawan Kurdi, anu geus maéhan loba tentara urang. Ayeuna di dieu ogé anjeunna masihan pangajaran pulitik. Kuring ngalarang, ulah masihan pangajaran." Sanggeus dua poé, anjeunna datang sarta nyarios: "Ku sabab pangajaran anjeun lain pulitik, tapi agama jeung ahlak, teruskeun pangajaran anjeun." Anjeunna masihan idin. Dina panahanan abdi anu kadua: Nalika abdi aya di ieu panjara, hiji dulur deukeut abdi anu geus ngadéngékeun pangajaran abdi salila dua puluh taun sarta masihan pangajaran leuwih hadé ti abdi, jeung palayan-palayan abdi anu ngalaksanakeun jasa anu mutlak diperlukeun, dilarang datang ka abdi ku patugas pangadilan, sangkan maranéhna henteu meunang pangajaran ti abdi. Padahal risalah-risalah Nur henteu nyésakeun kabutuhan kana pangajaran séjén, taya pangajaran urang anu kari, sarta taya rusiah urang anu tetep nyumput. Kumaha waé... Hiji kaayaan jadi sabab pikeun ngaringkes ieu carita anu panjang.
Ieu mangrupa panglipur anu ngandung hakékat, anu ngajadikeun musibah-musibah abdi anu matak sesek lir taya nanaon.
Kahiji: Kasusah anu tumiba ka urang robah jadi rohmat. Kadua: Bagja lantaran rido sarta pasrah dina kaadilan takdir. Katilu: Bagja lantaran Nurcu meunang pitulung anu husus. Kaopat: Karasa nikmat nalika éta leungit, lantaran samentara. Kalima: Ganjaran-ganjaran anu penting. Kagenep: Henteu ngaganggu pancén Ilahi. Katujuh: Kasusah anu pangsaeutikna jeung tatu leutik tina serangan anu pangbeuratna. Kadalapan: Jauh leuwih hampang dibandingkeun jeung jalma-jalma séjén anu katibanan musibah. Kasalapan: Bagja ku pangaruh pangumuman-pangumuman anu luhur anu kaluar tina ujian beurat dina jasa Nur jeung iman. Salapan kabagjaan rohani ieu mangrupa salep anu ngatengtremkeun jeung ubar anu amis anu teu bisa digambarkeun, anu ngatengtremkeun kanyeri urang anu beurat.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah jeung satia! Kahiji: Dina jaman hiji kabinét anu maréntah sakarepna sorangan, anu ngalarang haji, nitah miceun cai zamzam, ngidinan kajaliman anu pangbeuratna ka abdi sadaya, sarta henteu merhatikeun dirampasna Zülfikar jeung Siracünnur; anu naékkeun pangkat patugas anu nyiksa abdi sadaya kalayan pamrih sarta ngalawan hukum, sarta henteu ngadéngé ceurik jeung sora abdi sadaya anu tarik anu kaluar tina imah abdi sadaya ku basa kaayaan jalma anu dizaliman, tempat anu pangmerenahna nyaéta panjara. Ngan lamun mungkin dipindahkeun ka panjara séjén, bakal meunang kasalametan anu lengkep. Kadua: Sakumaha maranéhna maksa ngajadikeun risalah-risalah anu pangdirusiahkeunana dibaca ku jalma anu pangasingna, kitu ogé maranéhna maksa jeung keukeuh ngajadikeun abdi sadaya kudu ngawangun organisasi. Padahal abdi sadaya henteu ngarasa butuh organisasi jeung komite pisan. Sabab sakumaha ukhuwah Islam dina jamaah jalma-jalma anu iman anu ngahiji, mekar kalayan kacida ihlasna sarta kalayan daék ngorbankeun diri dina Nurcu, kitu ogé murid-murid Nur kabeungkeut kana hiji hakékat anu karuhun abdi sadaya baheula geus ngorbankeun rohna kalayan cinta anu lengkep, ku pangorbanan anu kuat anu diwariskeun ti jutaan karuhun pahlawan éta. Ieu nepi ka ayeuna henteu nyésakeun kabutuhan kana organisasi jeung komite resmi atawa pulitik, boh anu nyumput boh anu kabuka. Jadi, ayeuna aya hiji kabutuhan nepi ka takdir Ilahi ngajadikeun maranéhna nyerang abdi sadaya. Maranéhna ngalakukeun kajaliman ku nuduhkeun hiji organisasi anu ngan disangka. Ari takdir nampar abdi sadaya ku panangan maranéhna sarta ngalaksanakeun kaadilan, bari nyarios: "Naha aranjeun henteu jadi golongan Alloh kalayan ihlas anu lengkep, kalayan silihrojong anu lengkep?"
Bedîüzzaman Said Nursî
... Kali ieu seranganana dina lingkungan anu kacida legana. Kapala pamaréntahan jeung kabinét ayeuna nyerang ku sangkaan anu dirarancang sarta matak pikasieuneun. Nurutkeun hiji béja anu ditampi ku abdi sarta loba tanda, ku laporan bohong jeung tipu daya jalma-jalma munafik anu nyumput, maranéhna némbongkeun abdi sadaya salaku anu pakait pisan jeung komite khilafah jeung organisasi rusiah tarekat Naqsyi, malah salaku pangpayunna. Ku nyababkeun pamaréntahan kacida gimirna, sarta maké dijilidna kumpulan-kumpulan gedé Nur di Istanbul, sumebarna di alam Islam, sarta pitulung jeung ditarimana éta minangka dalil, maranéhna nyieun pamaréntahan sieun, tuluy malikkeun guru-guru resmi anu sirik jeung patugas anu pinuh ku sangkaan, pikeun ngalawan abdi sadaya tanpa welas asih. Dina sangkaan maranéhna, tangtu loba dokumén jeung tanda bakal kapanggih, sarta ku urat Said Baheula abdi moal nahan, tuluy bakal nyieun kaayaan kacau. Sukur anu teu aya watesna ka Gusti, Mantenna nurunkeun éta musibah tina sarébu kana hiji. Dina sakabéh pamariksaan, maranéhna henteu manggihan hubungan abdi sadaya jeung organisasi atawa komite mana waé. Éta henteu aya, kumaha bisa kapanggih? Ku sabab éta, jaksa kudu ngagunakeun fitnah, harti anu salah, sarta tuduhan leutik anu henteu jadi dasar tanggung jawab hukum. Ku sabab hakékatna ieu, Nur jeung abdi sadaya geus salamet tina musibah dina darajat salapan puluh salapan tina saratus. Jadi, abdi sadaya kedah ngantosan réngséna tajalli pitulung Ilahi ieu kalayan sabar, sukur, sarta nyuhunkeun rohmat, bari ngahaturkeun rébuan sukur, lain ngawadul. Abdi sadaya ogé kedah nulungan jalma-jalma anu butuh sarta hayang diajar, anu terus kaluar-asup ieu madrasah, ku masihan panglipur ngaliwatan pangajaran Nur.
Bedîüzzaman Said Nursî
Di Panjara Afyon, anu mangrupa Madrasah Yusufiyah Katilu, Üstad Bedîüzzaman Said Nursî nyerat hiji risalah anu dingaranan El-Hüccetü'z-Zehra. Risalah anu kacida ajénna ieu, ngeunaan tauhid, karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ, jeung tafsir Al-Fatihah, jadi hiji kagiatan anu hadé sarta caang di panjara, lantaran ngandung pangajaran élmu jeung iman pikeun murid-murid Nur anu aya di panjara sarta para tahanan. Di handap ieu simkuring sadaya ngasupkeun sakumaha aslina hiji tulisan pangajén anu ditulis ku murid-murid anu aya di panjara babarengan jeung Üstad, sanggeus kaputusan pangadilan.