TITIK KADUA

Riwayat Hirup · hlm. 238

Naha Said Anyar téh sakitu tegesna nebihan pulitik?

Waleran: Supados usaha sareng meunangkeunana hirup langgeng salawasna — nu lilana langkung ti milyaran taun — henteu dikurbankeun ku pipilueun nu teu perlu tur mubadir kana hirup dunya nu ngan sataun dua taun sarta teu tangtu… Sareng deui, kanggo khidmah ka iman sareng Al-Qur'an nu pangpentingna, pangperluna, pangberesihna, tur pangsajatina, anjeunna nebihan pulitik kalayan tegesna. Sabab anjeunna nyarios:

Kaula parantos sepuh; teu terang sabaraha taun deui kaula bakal hirup sanggeus ieu. Ku margi kitu, padamelan nu pangpentingna kanggo kaula téh nya usaha kanggo hirup langgeng salawasna. Ari parantara nu pangheulana dina meunangkeun hirup langgeng salawasna sareng konci kabagjaan langgeng téh nyaéta iman; nya éta nu kedah diusahakeun.

Nanging ku margi tina sisi élmu kaula diwajibkeun sacara syar'i ngalakonan khidmah supados mawa mangpaat ogé ka jalma-jalma séjén, kaula hoyong ngalakonan khidmah. Namung khidmah éta téh boh patali sareng kahirupan masarakat sareng kahirupan dunya — ari nu éta mah kaula teu mampuh. Sareng deui, dina jaman nu pinuh ku topan mah khidmah nu pageuh téh moal tiasa dilakonan. Ku margi kitu, éta sisi ku kaula ditinggalkeun, teras kaula milih sisi khidmah ka iman nu pangpentingna, pangperluna, tur pangsalametna. Hakékat-hakékat iman nu kahontal ku kaula kanggo diri kaula sorangan, katut ubar-ubar batin nu ku kaula dicoba dina diri kaula, éta lawangna ku kaula diantep muka supados tiasa dugi ka leungeun jalma-jalma nu séjén. Sugan waé Alloh nampi ieu khidmah teras ngajantenkeun kafarat kanggo dosa kaula nu baheula.

Ngalawan ieu khidmah téh, iwal ti sétan nu dirajam, saha ogé — boh mu'min boh kafir, boh siddiq boh zindiq — teu gaduh hak. Sabab teu gaduh iman téh henteu sami sareng perkara-perkara nu séjén. Dina kazaliman, dina kafasikan, sareng dina dosa-dosa ageung, masih tiasa kapendak saeutik kanikmatan sétani nu matak cilaka. Nanging dina teu gaduh iman mah teu aya hiji sisi kanikmatan ogé. Éta téh kanyeri dina jero kanyeri, poék dina jero poék, siksa dina jero siksa.

Tah, ninggalkeun usaha kanggo hirup langgeng salawasna nu teu aya watesna sareng ninggalkeun khidmah ka hiji cahya nu suci sapertos iman, teras dina mangsa sepuh ngalungkeun diri kana kaulinan pulitik nu teu perlu tur pikabahayaeun — pikeun jalma sapertos kaula nu teu gaduh patalian, nu nyorangan, sarta nu kapaksa milarian kafarat kanggo dosa-dosana nu baheula — sakumaha papalimpangna éta sareng akal, sakumaha papalimpangna éta sareng hikmah, sareng sakumaha gélona éta, dugi ka jalma-jalma nu gélo ogé tiasa ngartos.

Ari upami aranjeun naros: "Naha khidmah ka Al-Qur'an sareng iman téh ngahalangan anjeun tina pulitik?" kaula ngawaler: Hakékat-hakékat iman sareng Al-Qur'an téh masing-masing ibarat inten; padahal kitu, upami kaula kalotrék ku pulitik, inten-inten nu aya dina leungeun kaula téh bakal disangka ku jalma awam nu babari katipu: "Naha ieu téh sanés propaganda pulitik pikeun narik pengikut?" Maranéhna tiasa ningali éta inten-inten ku paningal siga kana kaca nu teu aya hargaan. Dina hal kitu, ku antelna kaula kana pulitik, kaula ngazaliman éta inten-inten, sarta éta téh sami sareng nurunkeun ajénna.

Tah, hé ahli dunya! Naha aranjeun ngaganggu kaula? Naha kaula henteu diantep dina kaayaan kaula sorangan?

Upami aranjeun nyarios: "Para syéh sakapeung sok campur kana urusan abdi sadaya. Ari anjeun ogé sakapeung disebat syéh."

Kaula ngawaler: Hé para juragan! Kaula sanés syéh, kaula téh guru. Buktina: parantos opat taun kaula di dieu; upami kaula masihan tarékat ka hiji jalma waé, aranjeun gaduh hak pikeun curiga. Malah ka unggal jalma nu dongkap ka kaula, kaula nyarios: Iman téh perlu, Islam téh perlu; ieu sanés jamanna tarékat.

Upami aranjeun nyarios: "Anjeun disebat Said-i Kürdî. Meureun dina diri anjeun aya pamikiran nu mikanyaah kana rasa kasukuan; nu kitu mah teu cocog kana urusan abdi sadaya."

Kaula ngawaler: Hé para juragan! Naon nu diserat ku Said Heubeul sareng Said Anyar téh nyampak di hareupeun umum. Kaula nyanggakeun saksi yén, ku dawuhan nu tegas اَلْاِسْلَامِيَّةُ جَبَّتِ الْعَصَبِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةَ, ti jaman baheula kénéh kaula ningali rasa kabangsaan nu négatif sareng sipat mikanyaah kana rasa kasukuan téh minangka racun nu maéhan, ku margi éta téh sajinis panyakit Frenk ti Éropa. Sareng Éropa parantos ngalungkeun éta panyakit Frenk kana jero Islam; supados nimbulkeun paburencay, ngabeulah-beulah, sarta ngajantenkeun Islam siap ditelen — kitu pamikiranana. Yén ti baheula kénéh kaula usaha ngubaran éta panyakit Frenk téh kauninga ku murid-murid kaula sareng ku jalma-jalma nu patepang sareng kaula.

Ku margi kaayaanana kitu, hé para juragan! Naon atuh sababna unggal kajadian dijadikeun alesan pikeun nyusahkeun kaula? Nyusahkeun kaula dina unggal kajadian dunya — nu sarupi sareng: upami hiji prajurit di wétan midamel kalepatan, teras hiji prajurit di kulon ditibanan kasesahan sareng hukuman ku alesan sami-sami janten prajurit; atawa ku margi jinayah hiji padagang di Istanbul, teras hiji nu gaduh warung di Bagdad dihukum ku alesan sami-sami padagang — éta téh nurutkeun aturan nu mana? Haté nurani nu mana nu mutuskeun kitu? Kasaéan nu mana nu ngabutuhkeun kitu?