BAGÉAN KAGENEP ANU MANGRUPA RISALAH KAGENEP
Diserat pikeun ngingetan murid-murid sareng palayan Al-Qur'an Al-Hakîm, sareng sangkan henteu katipu.
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ وَلَا ﺗَﺮْﻛَﻨُٓﻮﺍ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻇَﻠَﻤُﻮﺍ ﻓَﺘَﻤَﺴَّﻜُﻢُ ﺍﻟﻨَّﺎﺭُ
Bagéan Kagenep ieu, insya Alloh, bakal ngagagalkeun genep tipu daya setan manusa sareng jin, sareng nutup genep jalan seranganana.
TIPU DAYA KAHIJI
Setan manusa, dumasar kana palajaran anu ditampi ti setan jin, hoyong nipu para palayan golongan Al-Qur'an anu ngorbankeun diri, ku mikaresep kalungguhan, sareng ngajadikeun aranjeunna ninggalkeun pangabdian suci sareng jihad maknawi anu luhur éta. Kieu:
Dina manusa, umumna aya anu disebut mikaresep kalungguhan, nyaéta sarakah kana kakoncaraan sareng mamérkeun diri. Dina unggal jalma anu ngudag dunya, aya kahayang, sakedik atanapi seueur, pikeun katémbong ku balaréa kalayan ria anu disebut kamulyaan sareng kahormatan, sareng ngagaduhan kalungguhan dina panitén umum. Malah rasa muja kakoncaraan ngadorong anjeunna nepi ka daék ngorbankeun nyawana pikeun kahayang éta. Pikeun jalma anu ngudag aherat, rasa ieu kacida bahayana; pikeun anu ngudag dunya ogé kacida matak guligahna. Ieu ogé asal seueur ahlak anu goréng, sareng sisi manusa anu pangrentanna. Nyaéta, pikeun néwak hiji jalma sareng narik anjeunna ka dirina, manéhna ngabeungkeut anjeunna ku ngusap-ngusap rasa éta, sareng ku éta ngéléhkeun anjeunna.
Anu pangdipikasieun ku abdi ngeunaan dulur-dulur abdi nyaéta kamungkinan jalma-jalma ingkar ngamangpaatkeun sisi anu rentan ieu. Kaayaan ieu kacida dipikiran ku abdi. Sababaraha rerencangan abdi anu matak welas sareng henteu sajati parantos ditarik ku cara éta, teras sacara maknawi ditempatkeun dina bahaya. {(Catetan handap): Jalma-jalma anu matak welas éta nyangka dirina teu aya dina bahaya ku pikiran, “Manah urang sareng Kangjeng Üstad.” Padahal, ucapan jalma anu nguatkeun arus jalma-jalma ingkar, kasered ku propagandana, malah aya bahaya dipaké minangka mata-mata tanpa anjeunna terang, “Manah abdi bersih, satia kana jalan Kangjeng Üstad abdi,” sarupa sareng conto kieu: hiji jalma nuju solat, henteu tiasa nahan angin dina beuteungna, teras kaluar; hadas kajadian. Nalika disebat, “Solat anjeun batal,” anjeunna nyarios, “Naha solat abdi kedah batal, manah abdi bersih?”}
Duh dulur-dulur abdi, sareng duh rerencangan abdi dina ngalayanan Al-Qur'an! Ucapkeun ka mata-mata jalma-jalma dunya anu licik, atanapi juru propaganda jalma-jalma sasar, atanapi murid-murid setan anu sumping ti sisi mikaresep kalungguhan ieu:
“Munggaran, rido Ilahi, panitén Gusti Rahmân, sareng ditampi ku Rabb téh hiji kalungguhan anu perhatian sareng pujian manusa, dibandingkeun sareng éta, ngan sakadar hiji zarah. Upami aya perhatian rohmat, éta parantos cekap. Perhatian manusa tiasa ditampi lantaran mangrupa pantulan sareng kalangkang perhatian rohmat éta; upami sanés kitu, éta henteu pantes dipiharep. Sabab éta pareum dina panto kuburan, henteu aya ajénna sanajan lima para!” Upami rasa mikaresep kalungguhan henteu tiasa disirep sareng dileungitkeun, éta kedah dipalingkeun ka sisi anu sanés. Kieu:
Kalayan niat kéngingkeun doa-doa aranjeunna pikeun ganjaran aherat, sareng dina sisi pangaruh anu saé tina pangabdian, dumasar kana rusiah dina conto anu salajengna, panginten aya sisi anu sah pikeun rasa éta.
Contona, dina waktos Masjid Ayasofya pinuh ku jalma-jalma anu utama sareng sampurna, pribadi-pribadi anu pinuh ku barokah sareng dihormat, aya sababaraha barudak nakal sareng jalma-jalma liar anu goréng ahlakna dina téras sareng panto, ogé panongton asing anu resep kasenangan di luhur sareng caket jandéla masjid. Upami hiji jalma lebet ka masjid éta sareng gabung kana jamaahna, teras maca hiji bagian Al-Qur'an kalayan sora anu éndah sareng cara anu amis, panitén rébuan ahli hakékat bakal ngalieuk ka anjeunna; kalayan perhatian anu saé sareng doa maknawi, aranjeunna ngajadikeun anjeunna meunang ganjaran. Ngan éta henteu pikaresepeun pikeun barudak nakal, jalma-jalma liar anu ingkar, sareng sababaraha urang asing.
Upami nalika lebet ka masjid anu pinuh ku barokah sareng jamaah anu agung éta, jalma éta ngajerit sareng ngagorowok lagu-lagu ngeunaan lampah cabul anu handap tur teu sopan, ngigel sareng luluncatan, harita anjeunna bakal ngajadikeun barudak nakal seuri, sareng pikaresepeun pikeun jalma-jalma liar anu goréng ahlakna, lantaran anjeunna ngajurung aranjeunna kana lampah cabul. Anjeunna ogé bakal narik seuri nyindiran urang asing anu ngaraos nikmat ku ningali kakirangan Islam. Nanging, anjeunna bakal narik panitén geuleuh sareng hina ti sadaya anggota jamaah anu agung sareng pinuh ku barokah éta. Dina panon aranjeunna, anjeunna bakal katémbong handap nepi ka darajat murag kana panghandap-handapna. Persis sapertos conto ieu, alam Islam sareng Asia téh hiji masjid anu agung. Di jerona, jalma-jalma iman sareng ahli hakékat téh jamaah anu dihormat dina masjid éta. Barudak nakal tadi nyaéta tukang muji palsu anu akalna kawas budak. Jalma-jalma liar anu goréng ahlakna téh jalma anu kabiasaanana kawas bangsa Frank, henteu gaduh rasa kabangsaan, sareng henteu ngagem agama. Panongton asing nyaéta wartawan anu nyebarkeun pamanggih bangsa asing. Unggal Muslim, hususna jalma anu utama sareng sampurna, ngagaduhan hiji tempat dina masjid ieu nurutkeun darajatna; anjeunna katémbong sareng panitén dihalakeun ka anjeunna.
Upami kaluar ti anjeunna gerak sareng lampah ngeunaan hukum-hukum sareng hakékat suci anu diajarkeun ku Al-Qur'an Al-Hakîm, dina sisi ihlas sareng rido Ilahi anu mangrupa hiji rusiah dasar Islam, sareng basa kaayaanana sacara maknawi maca ayat-ayat Al-Qur'an, harita sacara maknawi anjeunna lebet sareng meunang bagian dina doa ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﻏْﻔِﺮْ ﻟِﻠْﻤُﺆْﻣِﻨ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻨَﺎﺕِ, anu terus-terusan aya dina létah unggal jalma di alam Islam, sareng anjeunna patali sareng sadayana salaku dulur. Ngan ajénna henteu katémbong dina panon sababaraha jalma sasar anu sajenis sato anu ngabahayakeun, sareng sababaraha jalma bodo anu kawas barudak janggotan.
Upami jalma éta ninggalkeun sadaya karuhun anu ku anjeunna dianggap sumber kahormatan, sadaya jalma baheula anu dianggap sumber kareueus, sareng jalan-jalan anu pinuh ku cahya para salaf salih anu sacara ruhani dianggap titik pananggeuhan, teras ngalakukeun lampah sareng gerak anu nurutkeun karesep, muja hawa nafsu, ria, ngudag kakoncaraan, sareng ngalakukeun bid'ah, sacara maknawi anjeunna murag kana tempat anu panghandapna dina panon sadaya ahli hakékat sareng jalma iman. Nurutkeun rusiah ﺍِﺗَّﻘُﻮﺍ ﻓِﺮَﺍﺳَﺔَ ﺍﻟْﻤُﺆْﻣِﻦِ ﻓَﺎِﻧَّﻪُ ﻳَﻨْﻈُﺮُ ﺑِﻨُﻮﺭِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, sanaos jalma iman kacida awam sareng jahilna, nalika manahna ningali jalma anu mamérkeun diri sapertos kitu, sanaos akalna henteu ngartos, anjeunna ngaraos tiis sareng sacara maknawi geuleuh.
Nya jalma anu kagoda ku mikaresep kalungguhan sareng keuna ku muja kakoncaraan—jalma kadua—murag kana panghandap-handapna dina panon hiji jamaah anu tanpa wates. Dina panon sababaraha jalma liar anu henteu penting, resep nyindiran sareng ngaco, anjeunna meunang kalungguhan samentawis anu mawa cilaka. Nurutkeun rusiah اَلْاَخِلَّٓاءُ ﻳَﻮْﻣَﺌِﺬٍ ﺑَﻌْﻀُﻬُﻢْ ﻟِﺒَﻌْﺾٍ ﻋَﺪُﻭٌّ اِلَّا ﺍﻟْﻤُﺘَّﻘ۪ﻴﻦَ, anjeunna mendakan sababaraha rerencangan palsu anu ngarugikeun di dunya, nyiksa di barzah, sareng janten musuh di aherat.
Jalma dina gambaran kahiji, upamana henteu ngaluarkeun rasa mikaresep kalungguhan tina manahna, nanging kalayan sarat ngajadikeun ihlas sareng rido Ilahi minangka dasar, sareng henteu ngajadikeun kalungguhan minangka tujuan, anjeunna kéngingkeun sajenis kalungguhan maknawi anu sah sareng kalungguhan anu agung, anu nyugemakeun pisan rasa mikaresep kalungguhan éta. Jalma ieu kaleungitan sakedik, malah kacida sakedikna sareng hal anu henteu penting; minangka gantina, anjeunna mendakan seueur, malah kacida seueur hal anu ajénna luhur sareng henteu ngarugikeun. Malah panginten anjeunna ngusir sababaraha oray ti dirina; gagantina, anjeunna mendakan seueur mahluk anu pinuh ku barokah minangka rerencangan, sareng raket sareng aranjeunna. Atanapi, bari ngusir nyiruan liar anu nyeureud, anjeunna narik lebah anu pinuh ku barokah, anu ngabagikeun inuman rohmat. Saolah-olah tuang madu tina pananganana, anjeunna mendakan rerencangan anu ku doa-doana terus-terusan, fayz sapertos cai Kautsar diinumkeun ka rohna ti sakuriling alam Islam, sareng dicatet dina buku catetan amalna.
Hiji waktos, nalika hiji jalma leutik anu nyepeng kalungguhan ageung di dunya janten bahan olok-olok dina panon alam Islam lantaran ngalakukeun kasalahan ageung dina jalan muja kakoncaraan, abdi masihan palajaran ngeunaan harti conto tadi ka anjeunna, neunggeul mastakana ku éta. Éta cukup ngoyagkeun anjeunna. Nanging, ku sabab abdi henteu tiasa nyalametkeun diri tina mikaresep kalungguhan, pépéling abdi éta ogé henteu ngahudangkeun anjeunna.
TIPU DAYA KADUA
Salah sahiji rasa anu pangpentingna sareng pangdasarna dina manusa nyaéta rasa sieun. Jalma zalim anu licik kacida ngamangpaatkeun sisi sieun ieu. Ku éta, aranjeunna ngadalikeun jalma-jalma anu panakut. Mata-mata jalma-jalma dunya sareng juru propaganda jalma-jalma sasar seueur ngamangpaatkeun sisi ieu dina jalma awam, khususna ulama. Aranjeunna nyingsieunan sareng ngahudangkeun sangkaan-sangkaan hariwangna.
Contona, pikeun nempatkeun hiji jalma di luhur hateup kana bahaya, saurang jalma licik nembongkeun hiji hal anu katémbong ngabahayakeun dina panon jalma anu loba sangkaan hariwang éta, ngahudangkeun sangkaanana, sareng terus ngudag nepi ka anjeunna sumping ka sisi hateup, tuluy murag sirah ti heula sareng pegat beuheungna. Persis sapertos kitu, ku sangkaan-sangkaan hariwang anu henteu penting pisan, aranjeunna ngajadikeun jalma ngorbankeun hal-hal anu kacida pentingna. Malah, kalayan maksud ulah nepi ka digegel ku laleur, anjeunna lebet kana sungut oray.
Hiji waktos, saurang pribadi anu penting—mugia Alloh maparin rohmat ka anjeunna—sieun naék parahu. Hiji sonten, sareng anjeunna, urang sumping ti Istanbul ka jambatan. Kedah naék parahu. Henteu aya kareta. Urang kedah angkat ka Sultan Eyyüb. Abdi maksa. Anjeunna nyarios, “Abdi sieun, panginten urang bakal tilelep!” Abdi naros, “Kurang leuwih sabaraha parahu anu aya di Haliç ieu?” Anjeunna ngawaler, “Panginten sarébu.” Abdi naros, “Sabaraha parahu tilelep dina sataun?” Anjeunna ngawaler, “Hiji dua, aya taun anu henteu aya pisan anu tilelep.” Abdi naros, “Sataun sabaraha dinten?” Anjeunna ngawaler, “Tilu ratus genep puluh dinten.” Abdi nyarios, “Kamungkinan tilelep anu nyangkut kana sangkaan anjeun sareng nyentuh kasieun anjeun téh ngan hiji kamungkinan tina tilu ratus genep puluh rébu kamungkinan. Anu sieun kana kamungkinan sapertos kitu, moal janten manusa, malah moal tiasa janten sato!”
Abdi ogé naros ka anjeunna, “Sabaraha taun deui anjeun nyangka bakal hirup?” Anjeunna ngawaler, “Abdi parantos sepuh, panginten aya kamungkinan hirup deui sapuluh taun.” Abdi nyarios, “Ku sabab ajal disumputkeun, unggal dinten aya kamungkinan maot; ku kituna, dina tilu rébu genep ratus dinten, pupusna anjeun unggal dinten mungkin. Nya, sanés hiji kamungkinan tina tilu ratus rébu sapertos parahu, malah dina hiji kamungkinan tina tilu rébu, pupusna anjeun dinten ieu mungkin. Ngageter sareng ceurik, tinggalkeun wasiat!” Anjeunna sadar deui; abdi ngajak anjeunna naék parahu bari ngageter. Dina parahu, abdi nyarios ka anjeunna, “Alloh Nu Maha Haq maparin rasa sieun pikeun ngajaga kahirupan, sanés pikeun ngaruksak kahirupan! Mantenna henteu maparin éta pikeun ngajadikeun hirup beurat, hésé, nyeri, sareng azab. Upami kasieun téh hiji kamungkinan tina dua, tilu, atanapi opat, malah hiji tina lima genep kamungkinan, kasieun kalayan ati-ati tiasa sah. Nanging, sieun kana hiji kamungkinan tina dua puluh, tilu puluh, opat puluh kamungkinan téh sangkaan hariwang; éta ngarobah hirup janten azab.”
Duh dulur-dulur abdi! Upami tukang muji palsu jalma-jalma ingkar narajang aranjeun ku nyingsieunan pikeun ngajadikeun aranjeun ninggalkeun jihad maknawi aranjeun anu suci, ucapkeun ka aranjeunna:
“Urang téh golongan Al-Qur'an. Ku rusiah ﺍِﻧَّﺎ ﻧَﺤْﻦُ ﻧَﺰَّﻟْﻨَﺎ ﺍﻟﺬِّﻛْﺮَ ﻭَ ﺍِﻧَّﺎ ﻟَﻪُ ﻟَﺤَﺎﻓِﻈُﻮﻥَ, urang aya dina bénténg Al-Qur'an. ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ téh témbok anu pageuh ngurilingan urang. Ku kasieun yén hiji karugian leutik tiasa sumping kana kahirupan fana anu pondok ieu dina hiji kamungkinan tina rébuan kamungkinan, aranjeun henteu tiasa ngajurung urang ku pilihan urang sorangan kana hiji jalan anu pasti bakal ngarugikeun kahirupan langgeng urang rébuan kali!”
Sareng ucapkeun: “Saha di antara jalma anu leres, anu sapertos urang janten rerencangan anjeunna dina jalan anu haq, parantos ngalaman karugian lantaran Bedîüzzaman Said Nursî, rerencangan urang dina ngalayanan Al-Qur'an, sareng Kangjeng Üstad katut kapala pagawé urang dina ngatur pangabdian suci éta? Sareng saha di antara murid-muridna anu husus parantos keuna balai, nepi ka urang ogé bakal keuna sareng hariwang ku kamungkinan keuna éta? Dulur urang ieu gaduh rébuan rerencangan sareng dulur anu ngudag aherat. Sanaos salila dua puluh tilu puluh taun anjeunna parantos campur kalayan pangaruh kana kahirupan sosial dunya, urang henteu kantos nguping hiji dulurna keuna karugian lantaran anjeunna. Hususna harita anjeunna gaduh pentungan pulitik dina pananganana. Ayeuna gaganti pentungan éta aya cahya hakékat. Baheula, dina Kajadian 31 Maret, sanaos anjeunna ogé disangkutkeun sareng sababaraha rerencanganna ditindes, engké écés yén pasualan éta kaluar ti jalma-jalma sanés. Rerencanganana keuna balai lantaran musuh-musuhna, sanés lantaran anjeunna. Harita anjeunna ogé nyalametkeun seueur rerencanganna. Ku kituna, kaleungitan hiji harta langgeng tina panangan urang lantaran sieun kana hiji kamungkinan bahaya tina, sanés sarébu, nanging rébuan kamungkinan, henteu kedah muncul dina pikiran setan sapertos aranjeun!” Kalayan nyarios kitu, aranjeun kedah neunggeul sungut tukang muji palsu jalma-jalma sasar sareng ngusir aranjeunna. Ucapkeun ogé ka tukang muji palsu éta: “Sanés hiji kamungkinan tina ratusan rébu, malah upami datang binasa kalayan kamungkinan saratus tina saratus, upami urang gaduh akal sanajan sakadar zarah, urang moal sieun, ninggalkeun anjeunna, sareng kabur!”
Sabab pangalaman anu malikan parantos sareng masih nembongkeun yén anu ngahianat ka lanceuk ageung atanapi Kangjeng Üstadna dina waktos bahaya, balai anu datang pangheulana ngabeledug kana dirina sorangan. Aranjeunna ogé dihukum tanpa welas sareng ditingali hina. Jasmanina maot sareng rohna ogé sacara maknawi maot dina kahinaan. Jalma anu ngahukum aranjeunna henteu ngaraos welas dina manahna. Sabab nyarios, “Ku sabab aranjeunna ngahianat ka Kangjeng Üstadna anu satia sareng nyaah ka aranjeunna, tangtos aranjeunna kacida handapna; pantes dihina, sanés dikawelas.”
Ku sabab hakékatna kieu, sareng ku sabab upami saurang jalma zalim sareng henteu gaduh nurani ngalungkeun hiji jalma kana taneuh, tuluy ngalakukeun lampah anu pasti bakal ngaremukkeun mastakana ku sampéanna, upami jalma anu aya dina taneuh éta nyium sampéan jalma zalim anu galak éta, ku kahinaan éta manahna diremukkeun saméméh mastakana, sareng rohna maot saméméh jasmanina. Mastakana leungit, harga diri sareng kahormatanana ogé musna. Salajengna, ku nembongkeun kalemahan ka jalma zalim anu sapertos monster sareng henteu gaduh nurani éta, anjeunna ngadorong manéhna ngaremukkeun dirina. Upami jalma anu dikaniaya di handapeun sampéanana nyiduh kana beungeut jalma zalim éta, anjeunna nyalametkeun manah sareng rohna, sareng jasmanina janten syahid anu dikaniaya. Leres, ciduhan beungeut jalma-jalma zalim anu teu isin!
Hiji waktos, nalika Nagara Inggris ngaruksak mariem-mariem Selat Istanbul sareng ngawasa Istanbul, ti kapala pandita Garéja Anglikan anu mangrupa lembaga agama pangageungna nagara éta, genep patarosan agama ditaroskeun ka Meşihat-ı İslâmiye. Harita abdi ogé anggota Dârülhikmeti'l-İslâmiye. Ka abdi disebat, “Pasihan hiji waleran. Aranjeunna hoyong genep patarosan éta diwaler ku genep ratus kecap.” Abdi nyarios, “Abdi ngawaler sanés ku genep ratus kecap, sanés ogé ku genep kecap, malah sanés ku hiji kecap; nanging ku hiji ciduh! Sabab, sakumaha ku aranjeun katingali, dina waktos nagara éta nincak tikoro urang, panditana kalayan sombong naros di luhureun urang; pikeun ngawaler éta, kedah nyiduh kana beungeutna. Ciduhan beungeut jalma-jalma zalim anu henteu gaduh welas éta!” Kitu anu parantos ku abdi disebat. Ayeuna abdi nyarios:
Duh dulur-dulur abdi! Nalika hiji pamaréntahan anu maksa sapertos Inggris nuju ngajajah, ngawaler aranjeunna ku cara kieu ngaliwatan basa percetakan, bari bahaya saratus persén, panyalindungan Al-Qur'an parantos cekap pikeun abdi. Ku kituna, pikeun aranjeun ogé, ngalawan karugian anu datang tina panangan jalma zalim anu henteu penting dina hiji kamungkinan tina saratus, tangtos éta langkung cekap saratus darajat.
Duh dulur-dulur abdi! Seuseueurna aranjeun parantos janten tentara. Anu henteu ogé tangtos parantos nguping. Anu teu acan nguping, kedah nguping ti abdi yén: “Anu pangseueurna tatu téh anu ninggalkeun panyalindungan sareng kabur. Anu pangsakedikna tatu téh anu tetep dina panyalindunganana.” Ku harti isyaratna, ﻗُﻞْ ﺍِﻥَّ ﺍﻟْﻤَﻮْﺕَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺗَﻔِﺮُّﻭﻥَ ﻣِﻨْﻪُ ﻓَﺎِﻧَّﻪُ مُلَاق۪يكُمْ nembongkeun yén: “Anu kabur, ku kaburna, langkung seueur nyanghareupan maot.”
TIPU DAYA SETAN KATILU
Ku jalan sarakah, aranjeunna moro seueur jalma.
Dina seueur risalah, ku dalil-dalil anu pasti anu urang tampi tina ayat sareng bukti anu écés dina Al-Qur'an Al-Hakîm, urang parantos ngabuktikeun yén: “Rezeki anu sah sumping sanés nurutkeun darajat kamampuh sareng pilihan, nanging nurutkeun kadar teu mampuh sareng butuh.”
Aya tanda, ciri, sareng dalil anu tanpa wates anu nembongkeun hakékat ieu. Di antarana:
Tatangkalan, anu mangrupa sajenis mahluk hirup sareng peryogi rezeki, tetep dina tempatna, sareng rezekina lumpat sumping ka aranjeunna. Sasatoan, lantaran lumpat sarakah ngudag rezekina, henteu didaharankeun sampurna sapertos tatangkalan.
Salajengna, di antara sasatoan, lauk anu pangbodona sareng henteu mampuh, sanaos aya dina keusik, didaharankeun kalayan sampurna sareng umumna katémbong gendut. Sabalikna, sasatoan anu pinter sareng mampuh, sapertos monyét sareng rubah, lantaran goréng pangupa jiwana, janten ceking sareng lemah. Ieu nembongkeun yén jalan kéngingkeun rezeki téh butuh, sanés kamampuh.
Kitu ogé, saé pangupa jiwa sadaya anak, boh manusa boh sato, sareng dipaparin susu, hadiah anu pang lemesna tina harta rohmat, ku cara anu henteu disangka-sangka, kalayan welas kana kalemahan sareng teu mampuhna, katut heureutna pangupa jiwa sato buas liar, nembongkeun yén jalan rezeki halal téh teu mampuh sareng butuh, sanés kapinteran sareng kamampuh.
Di dunya, di antara bangsa-bangsa, henteu aya anu langkung ngudag rezeki tibatan bangsa Yahudi anu kawentar kacida sarakahna. Padahal, aranjeunna anu pangseueurna ngalaman pangupa jiwa goréng dina kahinaan sareng kamelaratan. Anu beunghar di antara aranjeunna ogé hirup handap. Harta anu aranjeunna kéngingkeun ku jalan anu henteu sah, sapertos riba, mémang sanés rezeki halal nepi ka tiasa ngabantah pasualan urang.
Kamiskinan seueur sastrawan sareng ulama, katut harta sareng kabeungharan seueur jalma bodo, ogé nembongkeun yén dasar narik rezeki téh sanés kapinteran sareng kamampuh, nanging teu mampuh sareng butuh, pasrah kalayan tawakal, sareng doa ku basa ucapan, basa kaayaan, sareng basa lampah. Nya ayat ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻫُﻮَ ﺍﻟﺮَّﺯَّﺍﻕُ ﺫُﻭ ﺍﻟْﻘُﻮَّﺓِ ﺍﻟْﻤَﺘ۪ﻴﻦُ, anu ngawartoskeun hakékat ieu, mangrupa dalil anu kacida kuat sareng pageuhna pikeun pernyataan urang ieu, nepi ka éta dibaca ku létah sadaya pepelakan, sasatoan, sareng barudak. Unggal golongan anu nyuhunkeun rezeki maca ayat ieu ku basa kaayaan.
Ku sabab rezeki parantos ditakdirkeun sareng dipaparin, sareng Anu maparin nyaéta Alloh Nu Maha Haq, Gusti Rahîm sareng Gusti Kerîm, jalma anu nampi harta haram anu mawa cilaka sareng henteu aya barokahna, ku nyuhunkeun kalayan ngahinakeun diri dina jalan anu henteu sah, nepi ka nuduh rohmat-Na sareng nganggap hampang sipat béréhan-Na, bari masihan nuranina, malah sababaraha hal sucina minangka suap, kedah mikir sabaraha kalieun kabodoan anu ngalapis éta.
Leres, jalma-jalma dunya, khususna jalma sasar, henteu masihan artosna murah; aranjeunna ngajualna kacida mahalna. Minangka gantina harta anu sawatara ngabantosan kahirupan dunya sataun, sakapeung éta janten jalan ngaruksak kahirupan langgeng anu tanpa wates. Ku kasarakahan anu kotor éta, anjeunna narik murka Ilahi ka dirina sareng narékahan narik kasukaan jalma-jalma sasar.
Duh dulur-dulur abdi! Upami tukang muji palsu jalma-jalma dunya sareng munafik jalma-jalma sasar néwak aranjeun ku sarakah, sisi manusa anu rentan ieu, pikirkeun hakékat tadi sareng jadikeun dulur aranjeun anu miskin ieu conto pikeun diturutan. Kalayan sadaya kakuatan abdi, abdi ngayakinkeun aranjeun yén ngarasa cekap sareng hémat langkung ngajaga kalangsungan hirup sareng ngajamin rezeki aranjeun tibatan gajih. Khususna, artos anu henteu sah anu dipasihkeun ka aranjeun bakal nyuhunkeun harga sarébu kali langkung seueur ti aranjeun minangka gantina. Éta ogé tiasa ngahalangan atanapi ngaleuleuskeun pangabdian Al-Qur'an anu unggal jamna tiasa muka hiji harta langgeng pikeun aranjeun. Ieu karugian sareng kakosongan anu sanajan unggal bulan dipasihan rébuan gajih, henteu tiasa dieusi.
~Pépéling:
Ku sabab jalma-jalma sasar henteu mampuh ngabéla diri sareng ngalawan hakékat iman sareng Al-Qur'an anu urang candak tina Al-Qur'an Al-Hakîm sareng urang sebarkeun, aranjeunna ngagunakeun jaring (perangkap) nipu sareng licik ku cara munafik sareng tipu daya. Aranjeunna hoyong nipu rerencangan abdi ku mikaresep kalungguhan, sarakah, sareng sieun, ogé ngaruksak ajén abdi ku sababaraha tuduhan. Dina pangabdian suci urang, urang salawasna ngalakukeun lampah anu positif. Nanging, hanjakalna, tugas ngaleungitkeun halangan anu aya dina unggal urusan kasaéan sakapeung ngajurung urang kana lampah négatif.
Ku sabab éta, pikeun ngalawan propaganda licik jalma-jalma munafik, abdi ngingetan dulur-dulur abdi ku tilu poko anu parantos disebat. Abdi narékahan nyingkirkeun serangan anu sumping ka aranjeunna.
Ayeuna serangan anu pangpentingna nyaéta ka pribadi abdi. Aranjeunna nyarios, “Said téh urang Kurdi; naha aranjeun sakitu ngahormat sareng nuturkeun anjeunna?”
Ku kituna, ku kapaksa, pikeun nyirep jalma-jalma sapertos kitu, bari henteu hoyong, abdi bakal nyebatkeun Tipu Daya Setan Kaopat ku basa Said Heubeul.
TIPU DAYA SETAN KAOPAT
Ku pangjurung setan sareng haréwos-haréwos anu ditanemkeun ku jalma-jalma sasar, sababaraha jalma ingkar anu narajang abdi ku propaganda sareng nyepeng kalungguhan penting, pikeun nipu dulur-dulur abdi sareng ngahudangkeun fanatisme kabangsaanna, nyarios: “Aranjeun téh urang Turki. Masya Alloh, di antara urang Turki aya sagala rupa ulama sareng jalma sampurna. Said téh urang Kurdi. Gawé bareng sareng jalma anu henteu sabangsa sareng aranjeun téh patukang tonggong sareng sumanget ngabéla bangsa?”
~Waleran:
Duh jalma ingkar anu cilaka! Ku puji ka Alloh, abdi téh Muslim. Dina unggal waktos, bangsa suci abdi gaduh tilu ratus lima puluh juta anggota. Abdi saratus rébu kali nyuhunkeun panyalindungan tina ngorbankeun tilu ratus lima puluh juta dulur, anu ngawangun duduluran langgeng sapertos kitu, ngabantosan abdi ku doa-doana, sareng anu ngawengku seuseueurna pisan urang Kurdi, demi pamikiran ras sareng kabangsaan négatif; sareng tina, gaganti dulur-dulur anu pinuh ku barokah sareng tanpa wates éta, kéngingkeun sababaraha jalma anu kawates, anu mawa nami Kurdi sareng dianggap bangsa Kurdi, anu henteu ngagem agama atanapi lebet kana jalan tanpa mazhab!..
Duh jalma ingkar! Kedah jalma bodo sapertos anjeun anu ninggalkeun duduluran langgeng hiji jamaah tilu ratus lima puluh juta anu sajati, pinuh ku cahya sareng mangpaat, pikeun kéngingkeun duduluran samentawis anu malah henteu mangpaat di dunya sareng jalma kafir Hungaria atanapi sababaraha urang Turki anu parantos henteu ngagem agama sareng janten kawas bangsa Frank.
Ku sabab dina Pasualan Katilu Mektup Kadua Puluh Genep urang parantos nembongkeun hakékat sareng karugian kabangsaan négatif kalayan dalil-dalilna, urang ngarujuk ka dinya; ngan di dieu urang bakal ngajelaskeun sawatara hiji hakékat anu diringkes dina tungtung Pasualan Katilu éta. Kieu:
Ka jalma-jalma ingkar anu mamérkeun sumanget ngabéla bangsa, anu lebet kana tirai Turkiisme sareng sajatina musuh Turki, abdi nyarios: kalayan bangsa agama Islam, abdi kacida raketna sareng jalma iman di lemah cai ieu anu disebut Turki, dina duduluran anu langgeng sareng sajati. Demi Islam, kalayan kareueus sareng dukungan, abdi mikanyaah putra-putra lemah cai ieu anu salila ampir sarébu taun kalayan jaya mawa bandéra Al-Qur'an ngurilingan genep arah dunya.
Sedengkeun anjeun, duh tukang palsu anu mamérkeun sumanget ngabéla bangsa, gaduh duduluran anu ngan kiasan, dumasar ras, samentawis, sareng pinuh ku maksud goréng, ku cara anu ngajadikeun bangsa Turki mopohokeun kareueus kabangsaanna anu sajati. Abdi naros ka anjeun: naha bangsa Turki ngan ngawengku nonoman anu lalawora sareng ngudag karesep, anu umurna antara dua puluh sareng opat puluh taun? Naha mangpaat pikeun aranjeunna sareng pangabdian anu diperyogikeun ku sumanget ngabéla bangsa pikeun aranjeunna ngan aya dina atikan kawas kabiasaan bangsa Frank, anu nambahan lalaworana, ngabiasakeun aranjeunna kana ahlak goréng, sareng ngajurung kana anu dilarang? Sareng dina ngajadikeun aranjeunna seuri samentawis, anu bakal ngajadikeun aranjeunna ceurik dina mangsa sepuh? Upami sumanget ngabéla bangsa ngan ieu, sareng kamajuan katut kabagjaan kahirupan kieu, leres, upami anjeun Turkiis sareng nu mikanyaah bangsa sapertos kieu, abdi nyingkah tina Turkiisme éta; anjeun ogé tiasa nyingkah ti abdi!
Upami anjeun gaduh sumanget, kasadaran, sareng adil sanajan sakadar zarah, tingali babagéan ayeuna, teras waler. Kieu:
Putra-putra tanah air ieu anu disebut bangsa Turki aya genep bagéan. Bagéan kahiji nyaéta jalma salih sareng takwa. Bagéan kadua nyaéta golongan anu keuna musibat sareng anu gering. Bagéan katilu nyaéta golongan sepuh. Bagéan kaopat nyaéta golongan barudak. Bagéan kalima nyaéta golongan miskin sareng lemah. Bagéan kagenep nyaéta nonoman.
Naha sadaya lima golongan saméméhna sanés urang Turki? Naha aranjeunna henteu gaduh bagéan tina sumanget ngabéla bangsa? Dina jalan masihan kasenangan kawas mabok ka golongan kagenep, naha nganyenyeri lima golongan éta, ngaruksak kasenangan sareng panglipurna téh sumanget ngabéla bangsa, atanapi mumusuhan bangsa éta? Nurutkeun rusiah “El-hükmü li'l-ekser”, anu ngarugikeun seuseueurna téh musuh, sanés rerencangan!
Abdi naros ka anjeun: naha mangpaat pangageungna jalma iman sareng takwa, anu mangrupa bagéan kahiji, aya dina peradaban anu kawas kabiasaan bangsa Frank? Atanapi dina mikirkeun kabagjaan langgeng ku cahya hakékat iman, ngaléngkah dina jalan anu haq anu dipikaresep sareng dipikacinta ku aranjeunna, sareng mendakan panglipur anu sajati? Jalan anu dicepeng ku jalma-jalma anu damel dina kasasaran sareng mamérkeun sumanget ngabéla bangsa sapertos anjeun mareuman cahya maknawi jalma iman anu takwa, ngaruksak panglipurna anu sajati, sareng nembongkeun maot minangka dihukum pati langgeng, sareng kuburan minangka panto papisah anu terus-terusan sareng henteu aya tungtungna.
Naha mangpaat jalma anu keuna musibat, anu gering, sareng anu putus harepan kana hirup, anu mangrupa bagéan kadua, aya dina atikan peradaban kawas bangsa Frank sareng tanpa agama? Padahal, jalma-jalma anu matak welas éta hoyong hiji cahya sareng panglipur. Aranjeunna hoyong ganjaran pikeun musibatna, hoyong ngabales ka jalma anu nganiaya aranjeunna, sareng hoyong nyingkirkeun kahéngkéran dina panto kuburan anu nuju dideukeutan.
Ku sumanget palsu jalma sapertos aranjeun, aranjeun nyolok jarum kana manah sareng neunggeul mastaka jalma-jalma anu keuna musibat anu matak welas éta, anu kacida pantes sareng peryogi welas, diusap, sareng dirawat! Tanpa welas, anjeun ngarempak harepanna, nempatkeun aranjeunna dina putus harepan anu mutlak! Naha ieu sumanget ngabéla bangsa? Naha ku cara kieu aranjeun maparin mangpaat ka bangsa?
Golongan katilu, nyaéta para sepuh, ngawengku sapertilu. Aranjeunna nuju ngadeukeutan kuburan sareng maot, ngajauhan dunya, sareng ngadeukeutan aherat. Naha mangpaat, cahya, sareng panglipur pikeun jalma sapertos kitu aya dina ngadangukeun carita lampah kejem jalma zalim sapertos Hülâgu sareng Cengiz? Sareng dina rupa lampah aranjeun ayeuna, anu ngajadikeun mopohokeun aherat, meungkeut kana dunya, henteu ngahasilkeun, turun sacara maknawi nanging disebut maju sacara lahir? Naha cahya aherat aya di bioskop? Naha panglipur sajati aya dina téater?
Nalika para sepuh anu matak welas ieu nyuhunkeun panghormatan tina sumanget ngabéla bangsa, masihan pamikiran “Aranjeun nuju dijurung kana dihukum pati langgeng”, saolah-olah motong aranjeunna ku péso maknawi, sareng ngarobah panto kuburan anu ku aranjeunna dianggap panto rohmat janten sungut naga, bari ngaharéwos kana ceuli maknawina, “Anjeun bakal angkat ka ditu”, upami éta sumanget ngabéla bangsa, saratus rébu kali nyuhunkeun panyalindungan ka Alloh tina sumanget sapertos kitu! Golongan kaopat nyaéta barudak. Aranjeunna nyuhunkeun welas tina sumanget ngabéla bangsa, sareng ngantosan kanyaah. Dina sisi kalemahan, teu mampuh, sareng henteu gaduh kakuatan, rohna tiasa lega sareng bakatna tiasa mekar kalayan bagja ku wanoh ka Gusti Khâliq anu welas sareng kawasa. Ku diajar tawakal iman sareng pasrah Islam anu tiasa nyanghareupan kaayaan sareng kajadian anu pikasieuneun di dunya engké, barudak polos éta tiasa neuteup hirup kalayan mikaresep. Naha éta aya dina palajaran kamajuan peradaban anu kacida sakedik patalina sareng aranjeunna, sareng dina ngajarkeun aturan filsafat anu tanpa cahya, murni jasmani, anu bakal ngarempak kakuatan maknawi sareng mareuman rohna?
Upami manusa ngan sakadar jasmani sato sareng henteu gaduh akal dina mastakana, panginten cara bangsa Frank ieu, anu ku aranjeun disebut atikan peradaban sareng dihias minangka atikan kabangsaan, anu ngahibur barudak polos samentawis, tiasa masihan mangpaat dunya minangka hiji cocooan budak. Ku sabab barudak polos éta bakal dialungkeun kana guligah kahirupan, sareng ku sabab aranjeunna manusa, tangtos dina manah leutikna bakal aya kahayang anu manjang pisan, sareng dina mastaka leutikna bakal muncul tujuan ageung.
Ku sabab hakékatna kieu, anu diperyogikeun ku welas ka aranjeunna nyaéta nempatkeun dina manahna, dina rupa iman ka Alloh sareng iman ka aherat, hiji titik pananggeuhan anu kacida kuatna sareng hiji tempat nyuhunkeun pitulung anu henteu béak, dina butuh sareng teu mampuhna anu kacida. Ku ieu welas sareng kanyaah ka aranjeunna tiasa aya. Upami henteu, éta meuncit barudak polos anu matak welas éta sacara maknawi ku mabok sumanget ngabéla bangsa, kawas indung anu gélo motong anakna ku péso. Éta kalakuan kejem sareng panganiayaan, sajenis ngaluarkeun uteuk sareng manahna pikeun dituangkeun ka anjeunna, pikeun ngagedékeun jasmanina.
Golongan kalima nyaéta jalma miskin sareng lemah. Naha jalma miskin anu ku kamiskinanana nahan kawajiban beurat kahirupan kalayan nyeri, sareng jalma lemah anu kacida kapangaruhan ku guligah kahirupan anu pikasieuneun, henteu gaduh bagian tina sumanget ngabéla bangsa? Naha éta aya dina lampah anu ku aranjeun dilakukeun kalayan nami mikaresep peradaban anu kawas bangsa Frank, ngalangkungan wates kasopanan, sareng kawas Fir'aun, anu nambahan putus harepan sareng nyeri jalma-jalma anu matak welas ieu, anu mangrupa tempat kaulinan hawa nafsu sababaraha jalma beunghar anu hirup nurut kana hawa nafsu, sareng jalan kakoncaraan katut kajahatan sababaraha jalma kuat anu zalim? Ubar pikeun tatu kamiskinan jalma miskin anu matak welas ieu tiasa kaluar sanés tina pamikiran ras, nanging tina apoték suci Islam. Kakuatan sareng katahanan jalma lemah henteu dicandak tina filsafat tabiat anu poék, patali sareng kabeneran, sareng henteu sadar; nanging dicandak tina sumanget Islam sareng kabangsaan Islam anu suci!
Golongan kagenep nyaéta nonoman. Upami mangsa ngorana nonoman ieu langgeng, anggur anu ku aranjeun diinumkeun ka aranjeunna ku kabangsaan négatif tiasa gaduh mangpaat sareng kasaéan samentawis. Nanging, nalika mabok mangsa ngora anu nikmat éta sadar ku sepuh sareng nyeri, sareng saré amis éta hudang kalayan kaduhung dina isuk sepuh, rasa teu damang sareng kasusah saatos anggur éta bakal ngajadikeun anjeunna seueur ceurik. Nyeri tina musnana impian nikmat éta bakal ngajadikeun anjeunna kacida sedih sareng kaduhung. Éta bakal ngajadikeun anjeunna nyarios, “Aduh! Rumaja parantos leungit, umur ogé parantos leungit, sareng abdi nuju angkat ka kuburan bari bangkrut. Upami waé abdi parantos sadar.” Naha bagian golongan ieu tina sumanget ngabéla bangsa téh ngajadikeun aranjeunna ceurik kaduhung salila waktos anu kacida panjangna pikeun ngaraos kasenangan samentawis dina waktos anu pondok?
Atanapi kabagjaan dunya sareng nikmat kahirupanana aya dina ngagunakeun éta ni'mat dina jalan anu lempeng, sanés dina jalan hirup nurut kana hawa nafsu, salaku cara masihan sukur kana ni'mat mangsa ngora anu éndah tur amis éta; ngajaga mangsa ngora anu fana éta sacara maknawi ku ibadah, sareng ku lempengna mangsa ngora éta kéngingkeun mangsa ngora langgeng di bumi kabagjaan? Upami anjeun gaduh kasadaran sanajan sakadar zarah, carioskeun!
~Cindekna:
Upami bangsa Turki ngan ngawengku nonoman anu mangrupa golongan kagenep, sareng mangsa ngorana langgeng, sareng henteu gaduh tempat sanés salian dunya, lampah aranjeun anu kawas bangsa Frank di handapeun tirai Turkiisme tiasa dianggap sumanget ngabéla bangsa. Ka saurang jalma sapertos abdi, anu sakedik merhatikeun kahirupan dunya, anu nganggap pamikiran ras minangka panyakit sapertos sipilis, anu narékahan nyegah nonoman tina kasenangan sareng karesep anu henteu sah, sareng anu lahir di nagara sanés, aranjeun tiasa nyarios, “Anjeunna urang Kurdi, ulah nuturkeun anjeunna,” sareng tiasa kéngingkeun hak pikeun nyarios kitu.
Nanging, ku sabab putra-putra lemah cai anu disebut Turki ieu aya genep bagéan, sakumaha parantos dijelaskeun, ngarugikeun sareng ngaruksak kasenangan lima bagéan, ngan masihan ka hiji bagéan kasenangan samentawis di dunya anu ahirna mawa cilaka, malah ngalantarankeun mabok, tangtos sanés silaturahmi, nanging mumusuhan bangsa Turki éta.
Leres, abdi henteu dianggap urang Turki nurutkeun ras, nanging abdi parantos sareng nuju digawé kalayan sadaya kakuatan, sumanget anu sampurna, welas sareng duduluran, pikeun golongan Turki anu takwa, bagéan anu keuna musibat, golongan sepuh, golongan barudak, sareng kelompok lemah katut miskin. Abdi ogé hoyong ngajadikeun golongan kagenep, nyaéta nonoman, ninggalkeun lampah anu henteu sah, anu bakal ngaracun kahirupan dunya sareng ngancurkeun kahirupan aheratna, sareng anu ngahasilkeun ceurik sataun minangka gantina seuri sajam. Karya-karya anu dicandak tina Al-Qur'an sareng disebarkeun ku abdi dina basa Turki parantos aya di payuneun panon, sanés ngan genep tujuh taun ieu, nanging salila dua puluh taun. Leres, ku puji ka Alloh, ku karya-karya anu dicandak tina tambang cahya Al-Qur'an Al-Hakîm, cahya anu pangdipiharep ku golongan sepuh dituduhkeun. Ubar anu pangmangpaatna, sapertos panawar pikeun anu keuna musibat sareng anu gering, dituduhkeun dina apoték suci Al-Qur'an. Ku cahya-cahya Al-Qur'an éta ogé dituduhkeun yén panto kuburan, anu pangdipikiran ku para sepuh, téh panto rohmat, sanés panto dihukum pati. Tina tambang Al-Qur'an Al-Hakîm, hiji titik pananggeuhan anu kacida kuatna ngalawan musibat sareng hal ngabahayakeun anu tanpa wates, sareng hiji tempat nyuhunkeun pitulung anu janten dasar harepan sareng kahayangna anu tanpa wates, dicandak sareng dituduhkeun dina manah lemes barudak, teras aranjeunna leres-leres tiasa ngamangpaatkeunana. Kawajiban beurat kahirupan, anu pangnindes sareng pangnganyenyeri bagéan miskin sareng lemah, diringankeun ku hakékat iman Al-Qur'an Al-Hakîm.
Nya pikeun mangpaat lima golongan ieu, anu mangrupa lima bagéan tina genep bagéan bangsa Turki, urang digawé. Bagéan kagenep nyaéta nonoman. Ka anu saé di antara aranjeunna, urang gaduh duduluran anu daria. Ka jalma ingkar sapertos anjeun, urang henteu gaduh silaturahmi dina sisi naon baé! Sabab urang henteu nganggap jalma anu lebet kana ingkar sareng hoyong kaluar tina kabangsaan Islam, anu mawa sadaya kareueus sajati bangsa Turki, minangka urang Turki; urang nganggap aranjeunna bangsa Frank anu lebet kana tirai Turki. Sabab sanajan aranjeunna saratus rébu kali ngaku sareng nyarios yén aranjeunna Turkiis, aranjeunna henteu tiasa nipu ahli hakékat. Lampah sareng gerakna ngabohongkeun pangakuanana.
Nya, duh jalma-jalma anu kabiasaanana kawas bangsa Frank, sareng jalma-jalma ingkar anu ku propagandana narékahan ngajadikeun dulur-dulur abdi anu sajati tiis ka abdi! Naon mangpaat aranjeun pikeun bangsa ieu? Aranjeun mareuman cahya golongan kahiji, anu takwa sareng salih. Aranjeun nyebarkeun racun kana tatu golongan kadua, anu pantes dikawelas sareng dirawat. Aranjeun ngaruksak panglipur golongan katilu, anu kacida pantes dihormat, sareng ngalungkeun aranjeunna kana putus harepan mutlak. Aranjeun ngarempak pisan kakuatan maknawi golongan kaopat, anu kacida peryogi kanyaah, sareng mareuman kamanusaanna anu sajati. Aranjeun ngagagalkeun harepan sareng panyuhun pitulung golongan kalima, anu kacida peryogi pangrojong, pitulung sareng panglipur, sareng dina panonna ngarobah hirup janten langkung pikasieuneun tibatan maot. Ka golongan kagenep, anu kacida peryogi pépéling sareng sadar, aranjeun nginumkeun anggur dina saré mangsa ngora, anu rasa teu damang saatosna kacida nyeri sareng pikasieuneun. Naha ieu sumanget ngabéla bangsa aranjeun, anu demi éta aranjeun ngorbankeun seueur hal suci? Naha mangpaat Turkiisme éta pikeun urang Turki ku cara kieu? Saratus rébu kali nyuhunkeun panyalindungan ka Alloh.
Duh para juragan! Abdi terang yén nalika éléh dina sisi anu haq, aranjeun ngarujuk kana kakuatan. Ku rusiah yén kakuatan aya dina anu haq, sareng anu haq henteu aya dina kakuatan, sanajan aranjeun ngajadikeun dunya seuneu dina mastaka abdi, mastaka anu dikorbankeun pikeun hakékat Al-Qur'an ieu moal tungkul ka aranjeun. Abdi ogé ngawartoskeun ieu ka aranjeun: sanés ngan sababaraha jalma anu kawates sareng sacara maknawi dipikageuleuh ku bangsa sapertos aranjeun, malah sanajan rébuan jalma sapertos aranjeun mumusuhan abdi sacara jasmani, abdi moal merhatoskeun, sareng moal masihan ajén langkung ti sababaraha sato anu ngabahayakeun.
Sabab naon anu aranjeun tiasa laksanakeun ka abdi? Lampah aranjeun boh mungkas kahirupan abdi, boh ngaruksak pangabdian abdi. Salian ti dua hal ieu, abdi henteu gaduh patalina sareng dunya.
Ngeunaan ajal anu sumping kana kahirupan, abdi parantos iman kalayan pasti nepi ka darajat nyaksian yén éta henteu robah, parantos ditakdirkeun. Ku sabab kitu, upami abdi maot syahid dina jalan Haq, abdi ngantosan kalayan mikaresep, sanés nyingkahan. Khususna abdi parantos sepuh; hésé ngabayangkeun hirup langkung ti sataun deui. Ngarobah umur sataun anu katémbong janten umur langgeng anu tanpa wates anu kénging ku syahid, bakal janten maksud sareng tujuan anu pangluhurna pikeun jalma sapertos abdi.
Sedengkeun pangabdian, ku puji ka Alloh, dina ngalayanan Al-Qur'an sareng iman, Alloh Nu Maha Haq ku rohmat-Na parantos maparin dulur-dulur anu sapertos kieu ka abdi: ku pupusna abdi, pangabdian éta, gaganti dilakukeun di hiji puseur, bakal dilakukeun di seueur puseur. Upami létah abdi disirep ku maot, seueur létah anu kuat bakal nyarios gaganti létah abdi, sareng ngajaga kalangsungan pangabdian éta. Malah abdi tiasa nyarios: sakumaha hiji siki, ku lebet handapeun taneuh sareng maot, ngahasilkeun kahirupan hiji tangkal anu boga bulir, sareng gaganti hiji siki, saratus siki nyekel tugas, kitu ogé abdi miara harepan yén pupusna abdi bakal langkung janten jalan pikeun pangabdian éta tibatan hirup abdi.