TIPU DAYA SETAN KALIMA
Pihak jalma-jalma sasar hoyong ngamangpaatkeun rasa ngagungkeun diri pikeun narik dulur-dulur abdi ti abdi. Sajatina sisi manusa anu pangbahayana nyaéta rasa ngagungkeun diri, sareng éta ogé sisi anu pangrentanna. Ku ngusap-ngusap éta, aranjeunna tiasa ngajadikeun jalma ngalakukeun hal anu kacida goréngna. Duh dulur-dulur abdi! Ati-ati, ulah nepi ka aranjeunna nyerang aranjeun dina rasa ngagungkeun diri sareng moro aranjeun ku éta.
Sing kauninga ogé yén dina abad ieu, jalma-jalma sasar parantos nunggang ego sareng lumpat dina lebak-lebak kasasaran. Jalma-jalma haq kedah ninggalkeun ego pikeun tiasa ngalayanan anu haq. Sanaos leres dina ngagunakeun ego, ku sabab anjeunna sarupa sareng anu sanés, sareng aranjeunna ogé nyangka anjeunna muja nafsu sapertos dirina, éta hiji kateuadilan ka pangabdian anu haq. Salajengna, pangabdian Al-Qur'an anu di sakurilingna urang ngariung henteu nampi ego. Éta hoyong “Nahnü”. Éta nyarios, “Ulah nyarios abdi, carioskeun urang.”
Tangtos aranjeun parantos yakin yén dulur aranjeun anu miskin ieu henteu maju sareng egona. Anjeunna henteu ngajadikeun aranjeun palayan egona. Nanging, anjeunna parantos nembongkeun dirina ka aranjeun salaku palayan Al-Qur'an tanpa ego. Anjeunna parantos nyandak henteu nganggap diri hadé sareng henteu ngabéla egona minangka jalan. Salajengna, ku dalil-dalil anu pasti, anjeunna parantos ngabuktikeun ka aranjeun yén karya-karya anu ditempatkeun dina lapang pikeun dimangpaatkeun mangrupa milik umum; nyaéta tétés-tétés tina Al-Qur'an Al-Hakîm. Teu aya saurang ogé anu tiasa ngamilik éta ku egona! Hayu, upamana anu mustahil yén abdi ngaku karya-karya éta milik abdi ku ego abdi, sakumaha ucapan hiji dulur abdi: ku sabab panto hakékat Al-Qur'an ieu parantos kabuka, ahli élmu sareng kasampurnaan henteu kedah nyingkahan atanapi ngarasa henteu peryogi aya di tukangeun abdi, tanpa ningali kakirangan sareng henteu pentingna abdi. Karya-karya salaf salih sareng ulama anu taliti nalungtik, sanaos mangrupa harta agung anu cekap sareng lengkep pikeun unggal kasusah, aya waktos anu hiji konci langkung penting tibatan hiji harta. Sabab harta téh katutup, nanging hiji konci tiasa muka seueur harta. Abdi nyangka yén pribadi-pribadi anu seueur mawa rasa ngagungkeun diri dina élmu ogé parantos ngartos yén Sözler anu disebarkeun téh masing-masing konci hakékat Al-Qur'an, sareng pedang inten anu turun kana mastaka jalma anu narékahan mungkir hakékat éta. Pribadi-pribadi anu utama sareng sampurna, anu mawa rasa ngagungkeun diri dina élmu anu kuat, kedah uninga yén aranjeunna janten murid sareng nu diajar Al-Qur'an Al-Hakîm, sanés abdi. Abdi ogé rerencangan aranjeunna dina diajar.
Hayu, upamana anu mustahil yén abdi ngaku janten Kangjeng Üstad, ku sabab ayeuna urang parantos mendakan cara nyalametkeun golongan-golongan jalma iman, ti awam dugi ka anu husus, tina sangkaan hariwang sareng syubhat anu nyerang aranjeunna, para ulama éta kedah boh mendakan cara anu langkung gampil, boh nyandak cara ieu, ngajarkeun sareng ngabélana. Aya ancaman anu agung ngeunaan ulama goréng. Dina waktos ieu, ahli élmu kedah langkung ati-ati.
Hayu, upamana aranjeun nganggap yén, sapertos sangkaan musuh urang, abdi ngalakukeun pangabdian kieu demi diri abdi. Naha, nalika seueur pribadi, pikeun tujuan dunya sareng bangsa, ninggalkeun rasa ngagungkeun diri, ngariung di sakuriling jalma anu sipatna kawas Fir'aun kalayan kasatiaan anu sampurna, sareng damel kalayan silih ngarojong anu kuat, dulur aranjeun ieu henteu gaduh hak nyuhunkeun aranjeun silih ngarojong di sakuriling hakékat Al-Qur'an sareng hakékat iman, bari anjeunna nyumputkeun rasa ngagungkeun dirina, sareng ninggalkeun ego sapertos kopral-kopral panitia dunya éta? Naha alim aranjeun anu pangageungna ogé henteu salah nalika henteu nyarios “Lebbeyk” ka anjeunna? Dulur-dulur abdi, sisi rasa ngagungkeun diri anu pangbahayana dina padamelan urang nyaéta dengki. Upami henteu murni pikeun Alloh, dengki bakal campur sareng ngaruksak. Sakumaha hiji leungeun manusa henteu dengki ka leungeun anu sanés, panonna henteu hasud ka ceulina, sareng manahna henteu nandingan akalna, kitu ogé dina pribadi maknawi kelompok urang ieu, masing-masing aranjeun mangrupa hiji indera atanapi anggota. Tugas nurani aranjeun sanés silih nandingan, nanging ngarasa reueus sareng nikmat tina kaunggulan sasama.
Masih aya hiji hal deui, anu pangbahayana: ayana rasa dengki di antara aranjeun sareng rerencangan aranjeun ka dulur aranjeun anu miskin ieu téh anu pangbahayana. Di antara aranjeun ogé aya ahli élmu anu penting. Dina sababaraha ahli élmu aya rasa ngagungkeun diri dina élmu. Sanaos dirina handap asor, dina sisi éta anjeunna ngagungkeun diri. Anjeunna henteu gancang ninggalkeun egona. Sanaos manah sareng akalna kacida raketna, nafsuna, dina sisi ego élmiah éta, hoyong kaistiméwaan, hoyong mamérkeun diri, malah hoyong ngalawan risalah-risalah anu diserat. Sanaos manahna mikaresep risalah, sareng akalna muji sareng nganggap éta luhur, nafsuna, dina sisi dengki anu datang tina ego élmiah, saolah-olah miara mumusuhan anu disumputkeun, hoyong ajén Sözler direndahkeun, sangkan hasil pikiranana tiasa ngahontal éta sareng laris sapertos éta. Padahal, ku kapaksa, abdi ngawartoskeun ieu:
“Anu aya dina bunderan palajaran Al-Qur'an ieu, sanajan alim anu kacida ahlina sareng mujtahid, tugasna—dina sisi élmu iman—ngan syarah sareng katerangan Sözler anu parantos diserat ieu, atanapi nata éta. Sabab ku seueur tanda, urang parantos ngartos yén urang dipasihan tugas fatwa dina élmu iman ieu. Upami aya saurang dina bunderan urang, ku rasa anu dicandak nafsu tina ego élmiah, nyerat hiji hal di luar syarah sareng katerangan, éta bakal janten sajenis bantahan anu tiis atanapi niron anu kirang. Sabab ku seueur dalil sareng tanda parantos dipastikeun yén bagéan-bagéan Risale-i Nur téh tétés-tétés tina Al-Qur'an; urang, ku aturan ngabagi padamelan, masing-masing nyepeng hiji tugas sareng nepikeun tétés-tétés cai kahirupan éta ka anu peryogi!..”
TIPU DAYA SETAN KAGENEP NYAÉTA KIEU
Éta ngamangpaatkeun sisi kedul, mikaresep kanyamanan jasmani, sareng kasibukan tugas dina manusa. Leres, setan manusa sareng jin narajang dina unggal sisi. Nalika aranjeunna ningali rerencangan urang gaduh manah anu pageuh, kasatiaan anu kuat, niat anu ihlas, sareng sumanget anu luhur, aranjeunna narajang tina poko-poko anu sanés. Kieu:
Pikeun ngahalangan padamelan urang sareng ngaleuleuskeun pangabdian urang, aranjeunna ngamangpaatkeun kedulna, mikaresep kanyamanan jasmanina, sareng kasibukan tugasna. Ku tipu daya sapertos kitu, aranjeunna ngahalangan jalma-jalma éta tina pangabdian Al-Qur'an: tanpa aranjeunna uninga, sawaréh dipanggihan seueur padamelan, sangkan henteu mendakan waktos pikeun ngalayanan Al-Qur'an. Ka sawaréh deui, aranjeunna nembongkeun hal-hal dunya anu narik ati, sangkan karesepna hudang sareng muncul lalawora kana pangabdian, sareng kitu deui...
Jalan-jalan serangan ieu panjang. Urang mungkas pondok dina panjangna ieu, sareng nyerahkeun ka pamahaman aranjeun anu taliti.
Duh dulur-dulur abdi! Ati-ati, tugas aranjeun suci, pangabdian aranjeun luhur. Unggal jam aranjeun ngagaduhan ajén anu tiasa janten sarua sareng ibadah sadinten. Sing kauninga, sangkan éta henteu leupas tina panangan aranjeun! ﻳَٓﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﺍﺻْﺒِﺮُﻭﺍ ﻭَﺻَﺎﺑِﺮُﻭﺍ ﻭَﺭَﺍﺑِﻄُﻮﺍ ﻭَﺍﺗَّﻘُﻮﺍ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗُﻔْﻠِﺤُﻮﻥَ ٭ وَلَا ﺗَﺸْﺘَﺮُﻭﺍ ﺑِﺎٰﻳَﺎﺗ۪ﻰ ﺛَﻤَﻨًﺎ قَل۪يلًا ﺳُﺒْﺤَﺎﻥَ ﺭَﺑِّﻚَ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌِﺰَّﺓِ ﻋَﻤَّﺎ ﻳَﺼِﻔُﻮﻥَ وَسَلَامٌ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻤُﺮْﺳَﻠ۪ﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﺤَﻤْﺪُ ﻟِﻠّٰﻪِ ﺭَﺏِّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤ۪ﻴﻦَ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﻋَﻠٰﻰ ﺳَﻴِّﺪِﻧَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰِّ الْاُمِّىِّ ﺍﻟْﺤَﺒ۪ﻴﺐِ ﺍﻟْﻌَﺎﻟِﻰ ﺍﻟْﻘَﺪْﺭِ ﺍﻟْﻌَﻈ۪ﻴﻢِ ﺍﻟْﺠَﺎﻩِ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَ ﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﻭَ ﺳَﻠِّﻢْ ﺍٰﻣ۪ﻴﻦَ
SAJARAH PONDOK ANU SUCI
Angka taun munculna hiji rusiah i'caz anu penting tina Al-Qur'an Al-Hakîm ogé aya dina lafaz Kur'an. Kieu:
Kecap Kur'an dina itungan abjad nyaéta tilu ratus lima puluh hiji. Di jerona aya dua alif; upami alif anu disumputkeun dibaca “elfün”, éta “elfün” anu hartina sarébu. {(Catetan handap): Nurutkeun aturan élmu sarf, feilün dibaca fe'lün. Sapertos ketifün dibaca ketfün. Dumasar ieu, elifün dibaca elfün. Harita janten 1351.} Hartina, taun 1351 tiasa disebut Taun Al-Qur'an. Sabab dina taun éta, rusiah anu anéh tina hal-hal anu silih luyu dina lafaz Kur'an katémbong dina bagian-bagian Risale-i Nur, anu mangrupa tafsir Al-Qur'an. Rusiah silih luyu anu nembongkeun i'caz dina Lafaz Jalal dina Al-Qur'an ogé muncul dina taun anu sami. Ditulisna hiji Al-Qur'an ku cara anyar, anu bakal nembongkeun pola i'caz, ogé dina taun anu sami. Narékahan murid-murid Al-Qur'an ku sadaya kakuatan pikeun ngajaga tulisan Al-Qur'an ngalawan digantina tulisan Al-Qur'an ogé dina taun anu sami. Pangrasa-pangrasa i'caz anu penting tina Al-Qur'an ogé muncul dina taun anu sami. Sareng dina taun anu sami, kajadian-kajadian anu kacida patalina sareng Al-Qur'an parantos sareng saolah-olah bakal lumangsung...
TAMBIHAN BAGÉAN KAGENEP ANU MANGRUPA RISALAH KAGENEP
Genep Patarosan
Tambihan rusiah ieu diserat pikeun nyingkahan geuleuh sareng hina anu bakal sumping dina mangsa payun. Nyaéta, nalika disebat, “Cih, jalma-jalma anu henteu gaduh sumanget dina abad éta!”, éta diserat sangkan ciduhna henteu nempel kana beungeut urang, atanapi pikeun ngusapna.
Mugia ceuli pireu para pamingpin Éropa anu galak, di handapeun topéng mikanyaah kamanusaan, ngahiung! Mugia ieu ditusukkeun kana panon anu henteu ningali milik jalma-jalma zalim anu teu adil, anu ngajadikeun jalma-jalma kejem tanpa nurani ieu ngawasa urang! Ieu hiji serat panyuhun anu diserat pikeun neunggeul mastaka jalma-jalma anu muja peradaban tanpa hurup mim, anu dina abad ieu ngajadikeun urang saratus rébu sisi nyarios, “Hirup naraka!” ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻭَﻣَﺎ ﻟَﻨَٓﺎ اَلَّا ﻧَﺘَﻮَﻛَّﻞَ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﻗَﺪْ ﻫَﺪٰﻳﻨَﺎ ﺳُﺒُﻠَﻨَﺎ ﻭَﻟَﻨَﺼْﺒِﺮَﻥَّ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَٓﺎ ﺍٰﺫَﻳْﺘُﻤُﻮﻧَﺎ ﻭَﻋَﻠَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻓَﻠْﻴَﺘَﻮَﻛَّﻞِ ﺍﻟْﻤُﺘَﻮَﻛِّﻠُﻮﻥَ
Dina waktos caket ieu, ku sabab serangan jalma-jalma ingkar di handapeun tirai parantos janten kacida awon rupana, sajenis serangan zalim sareng tanpa agama anu dilakukeun ka seueur jalma iman anu matak welas, ibadah pribadi abdi sareng hiji dua dulur anu husus dina tempat ibadah pribadi sareng henteu resmi anu ku abdi dibebenah sorangan, azan rusiah sareng iqamat urang dicampuran. Disarioskeun, “Naha aranjeun iqamat dina basa Arab sareng maca azan rusiah?” Kasabaran abdi pikeun cicing parantos béak. Sanés ka jalma-jalma handap tanpa nurani sapertos kitu anu henteu pantes diajak nyarios, nanging ka para pamingpin panitia anu sipatna kawas Fir'aun, anu ulin kana takdir bangsa kalayan diktator sakahayangna, abdi nyarios:
Duh ahli bid'ah sareng ingkar! Abdi hoyong waleran kana genep patarosan abdi.
Kahiji: Unggal bangsa anu maréntah sareng ngawasa di dunya, malah kanibal anu ngahakan daging manusa, malah kapala geng anu galak sareng kawas monster, ngagaduhan hiji cara, sareng ngawasa ku hiji aturan. Ku cara naon aranjeun ngalakukeun serangan anéh ieu? Témbongkeun undang-undang aranjeun! Atanapi naha aranjeun nganggap karesep sababaraha pagawé anu handap minangka undang-undang? Sabab undang-undang henteu tiasa sareng henteu aya pikeun ibadah pribadi sapertos kieu! Kadua: Ku wani aranjeun anu dugi ka ngarempak sareng nganggap hampang aturan “kabébasan nurani” anu ampir ngawasaan sacara umum dina umat manusa, khususna dina abad kabébasan ieu sareng leuwih-leuwih dina bunderan peradaban, sareng ku kituna ngahina umat manusa katut nganggap bantahanana henteu aya, kakuatan naon anu aranjeun jadikeun sandaran? Kakuatan naon anu aranjeun gaduh, nepi ka sanaos ku masihan nami “lâdinî” ka diri aranjeun, aranjeun nyatakeun henteu campur kana agama atanapi henteu ngagem agama, aranjeun narajang agama sareng jalma agama sapertos kieu, ku cara ngajadikeun henteu ngagem agama kalayan fanatik minangka hiji agama pikeun diri aranjeun? Tangtos ieu moal tetep disumputkeun! Aranjeun bakal ditaros! Naon waleran aranjeun? Nalika aranjeun henteu tiasa nahan bantahan pamaréntahan anu pangleutikna tina dua puluh pamaréntahan, kumaha aranjeun narékahan maksa ngaruksak kabébasan nurani, saolah-olah nganggap henteu aya bantahan dua puluh pamaréntahan sakaligus?
Katilu: Ku cara naon aranjeun maksa jalma anu mazhab Syafi'i sapertos abdi, ku fatwa-fatwa salah sababaraha ulama goréng anu ngajual nuranina ka dunya, ku cara anu patukang tonggong sareng sipat luhur tur mulya katut kabersihan mazhab Hanafi? Upami saatos ngaleungitkeun mazhab Syafi'i, anu gaduh jutaan jalma nu tumut dina jalan ieu, sareng ngajadikeun sadaya Syafi'i janten Hanafi, éta ditibankeun ka abdi ku kapaksa minangka panganiayaan, tiasa disebat yén éta cara jalma-jalma tanpa agama sapertos aranjeun. Upami henteu, éta kalakuan handap anu sakahayangna! Urang henteu nuturkeun karesep jalma sapertos kitu, sareng henteu ngakuna!
Kaopat: Ku cara naon, kalayan fatwa anu ngarobah sareng ngalakukeun bid'ah, kalayan nami Turkiisme dina harti kabiasaan bangsa Frank, sareng ku cara anu patukang tonggong pisan sareng kabangsaan Turki anu ti baheula nyampur sareng ngahiji sareng Islam, daria ngagem agama sareng tulus ngahormat agamana, aranjeun maksa jalma ti bangsa anu sanés sapertos abdi, “Iqamat dina basa Turki!”? Leres, sanaos abdi patali sareng urang Turki anu sajati kalayan silaturahmi sareng duduluran anu kacida sajatina, abdi henteu patali dina sisi naon baé sareng Turkiisme jalma-jalma anu kabiasaanana kawas bangsa Frank sapertos aranjeun. Kumaha aranjeun maksa ka abdi? Ku undang-undang naon? Upami aranjeun ngaleungitkeun kabangsaan urang Kurdi, anu gaduh jutaan anggota, anu salila rébuan taun henteu mopohokeun kabangsaan sareng basana, anu mangrupa sasama warga sajati urang Turki sareng rerencangan jihad ti baheula, sareng ngajadikeun aranjeunna mopohokeun basana, saatos éta panginten paksaan aranjeun ka jalma anu dianggap béda ras sapertos urang janten sajenis cara anu galak. Upami henteu, éta murni sakahayangna. Karesep pribadi henteu kedah diturutan, sareng urang henteu nuturkeun!
Kalima: Sanaos hiji pamaréntahan ngalaksanakeun unggal undang-undang ka rahayatna sareng jalma anu dianggap rahayatna, éta henteu tiasa ngalaksanakeun undang-undangna ka jalma anu henteu dianggap rahayat. Sabab aranjeunna tiasa nyarios, “Ku sabab urang sanés rahayat aranjeun, aranjeun ogé sanés pamaréntahan urang!”
Salajengna, teu aya pamaréntahan anu masihan dua hukuman sakaligus. Hiji anu maéhan boh dipenjara, boh dihukum pati. Masihan hukuman panjara sareng hukuman pati sakaligus henteu aya dina cara naon baé!
Ku sabab sanaos henteu aya karugian anu ku abdi ditimpakeun ka lemah cai sareng bangsa, aranjeun parantos dalapan taun nempatkeun abdi dina tawanan anu malah henteu dilakukeun ka saurang jalma jahat tina bangsa anu pangliarna sareng ti luar. Sanaos aranjeun ngahampura jalma jahat, aranjeun ngarampas kabébasan abdi sareng ngalakukeun lampah ku nyingkirkeun abdi tina hak-hak sipil. Nalika aranjeun henteu nyarios, “Ieu ogé putra lemah cai,” ku cara sareng undang-undang naon aranjeun maksa ka jalma anu dina unggal sisi asing ka aranjeun sapertos abdi, cara aranjeun anu ngaruksak kabébasan ieu, anu aranjeun larapkeun ka bangsa aranjeun anu matak welas ngalawan karidoanana?
Ku sabab aranjeun nganggap pangorbanan anu seueur sareng perjuangan anu ngorbankeun nyawa demi lemah cai, anu ku urang dijantenkeun jalan dina Perang Dunya sareng disaksian ku para komandan tentara, minangka kajahatan, sareng aranjeun nganggap narékahan anu kacida daria sareng boga pangaruh pikeun ngajaga ahlak bangsa anu matak welas sareng ngajamin kabagjaan dunya katut aheratna minangka hianat, sareng aranjeun masihan hukuman dalapan taun ka jalma anu henteu nampi cara bangsa Frank anu sacara maknawi henteu mangpaat, ngarugikeun, ngabahayakeun, sakahayangna, sareng kufur. (Ayeuna hukuman janten dua puluh dalapan taun.) Hukuman ngan hiji. Abdi henteu nampi éta dilarapkeun, aranjeun parantos ngajadikeun abdi ngalaman hukuman. Ku cara naon hukuman kadua dilarapkeun ku kapaksa? Kagenep: Ku sabab nurutkeun kayakinan aranjeun sareng lampah anu ditimpakeun ka abdi, aya patukang tonggong anu lega antara urang sareng aranjeun. Aranjeun ngorbankeun agama sareng aherat demi dunya aranjeun. Tangtos ku rusiah patukang tonggong anu—nurutkeun sangkaan aranjeun—aya antara urang, urang ogé, sabalikna sareng aranjeun, salawasna siap ngorbankeun dunya urang demi agama sareng aherat urang. Ngorbankeun kahirupan urang anu bakal ngalir hiji dua taun dina kahinaan handapeun pamaréntahan aranjeun anu zalim sareng galak, pikeun kéngingkeun syahid anu suci, janten saolah-olah cai Kautsar pikeun urang.
Nanging, dumasar kana fayz sareng isyarat Al-Qur'an Al-Hakîm, pikeun ngajadikeun aranjeun ngageter, abdi ngawartoskeun kalayan pasti:
Sanggeus maéhan abdi, aranjeun moal tiasa hirup! Ku panangan anu ngéléhkeun, aranjeun bakal diusir tina dunya anu mangrupa sawarga sareng kakasih aranjeun, teras gancang dialungkeun kana kasuraman langgeng! Saatos abdi, para pamingpin aranjeun anu parantos janten Namrud bakal gancang dipaéhan, dikintun ka sisi abdi. Abdi ogé bakal nyepeng kerah aranjeunna di payuneun Alloh. Ku kaadilan Ilahi ngalungkeun aranjeunna kana panghandap-handapna, abdi bakal kéngingkeun balesan!
Duh jalma cilaka anu ngajual agama sareng aheratna ka dunya! Upami aranjeun hoyong hirup, ulah ngaganggu abdi! Upami ngaganggu, terang sareng ngageter yén balesan abdi bakal dicandak ti aranjeun kalayan ngalapis! Abdi ngaharep tina rohmat Ilahi yén pupusna abdi bakal langkung ngalayanan agama tibatan hirup abdi, sareng pupusna abdi bakal ngabeledug kawas bom dina mastaka aranjeun sareng ngaburencaykeun mastaka aranjeun! Upami aranjeun wani, ganggu! Upami aya anu badé aranjeun lakukeun, aya ogé anu bakal aranjeun tingali! Ngalawan sadaya ancaman aranjeun, kalayan sadaya kakuatan abdi, abdi maca ayat ieu: ﺍَﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻗَﺎﻝَ ﻟَﻬُﻢُ ﺍﻟﻨَّﺎﺱُ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻨَّﺎﺱَ ﻗَﺪْ ﺟَﻤَﻌُﻮﺍ ﻟَﻜُﻢْ ﻓَﺎﺧْﺸَﻮْﻫُﻢْ ﻓَﺰَﺍﺩَﻫُﻢْ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧًﺎ ﻭَ ﻗَﺎﻟُﻮﺍ ﺣَﺴْﺒُﻨَﺎ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَﻧِﻌْﻢَ ﺍﻟْﻮَﻛ۪ﻴﻞُ
BAGÉAN KATUJUH
Tujuh Tanda
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻓَﺎٰﻣِﻨُﻮﺍ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟِﻪِ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰِّ الْاُمِّىِّ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻳُﺆْﻣِﻦُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﻛَﻠِﻤَﺎﺗِﻪ۪ ﻭَﺍﺗَّﺒِﻌُﻮﻩُ ﻟَﻌَﻠَّﻜُﻢْ ﺗَﻬْﺘَﺪُﻭﻥَ ٭ ﻳُﺮ۪ﻳﺪُﻭﻥَ ﺍَﻥْ ﻳُﻄْﻔِﺌُﻮﺍ ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﻳَﺎْﺑَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ اِلَّٓا ﺍَﻥْ ﻳُﺘِﻢَّ ﻧُﻮﺭَﻩُ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺮِﻩَ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُﻭﻥَ
Tujuh tanda minangka waleran tina tilu patarosan. Patarosan kahiji ngawengku opat tanda.
TANDA KAHIJI
Dasar sareng dalil jalma-jalma anu narékahan ngarobah syiar Islam, sapertos dina unggal hal goréng, datang tina niron bangsa asing sacara lolong. ~Aranjeunna nyarios:
“Jalma anu kénging pituduh di London sareng bangsa asing anu lebet kana iman narjamahkeun seueur hal sapertos azan sareng iqamat kana basana sorangan di nagarana, sareng ngalakukeun éta. Alam Islam cicing ka aranjeunna, henteu ngabantah. Hartina, aya idin syariat nepi ka éta didiamkeun?”
~Waleran:
Aya béda anu kacida écésna dina babandingan ieu, nepi ka dina sisi naon baé ngabandingkeun ka aranjeunna sareng niron aranjeunna sanés lampah jalma anu sadar. Sabab nagara asing disebut “darul harb” dina basa syariat. Di darul harb, seueur hal tiasa diidinan, anu henteu tiasa diidinan di “nagara Islam”.
Nagara bangsa Frank ogé bunderan kakawasaan Kristen. Ku sabab henteu aya lingkungan anu ku basa kaayaan tiasa ngajarkeun sareng ngajantenkeun karaos harti istilah syariat sareng eusi kecap-kecap suci, ku kapaksa harti-harti suci diutamakeun tibatan lafaz-lafaz suci; pikeun harti, lafaz ditinggalkeun, sareng dipilih goréng anu langkung hampang.
Di nagara Islam, lingkungan ngajarkeun harti ringkes kecap-kecap suci éta ka umat Islam ku basa kaayaan. Tradisi Islam, sajarah Islam, sadaya syiar Islam, sareng paguneman umat Islam ngeunaan sadaya rukun Islam, terus-terusan ngajarkeun harti ringkes kecap-kecap suci éta ka jalma iman. Malah, salian ti tempat ibadah sareng madrasah agama di nagara ieu, batu-batu nisan di pakuburan ogé masing-masing saolah-olah hiji anu ngingetan sareng guru, anu ngingetan jalma iman kana harti-harti suci éta.
Naha hiji jalma anu nyebat dirina Muslim, anu pikeun hiji mangpaat dunya diajar lima puluh kecap basa bangsa Frank dina sadinten, upami dina lima puluh taun henteu diajar kecap-kecap suci sapertos Subhanalloh, Alhamdulillah, Lâ ilâhe illalloh, sareng Allohu akbar anu ku anjeunna diucapkeun lima puluh kali unggal dinten, henteu murag lima puluh kali langkung handap tibatan sato? Demi sato-sato sapertos kitu, kecap-kecap suci ieu henteu ditarjamahkeun, dirobah, sareng dipindahkeun! Mindahkeun sareng ngarobah éta téh mupus sadaya batu nisan, ngajadikeun ahli kubur di pakuburan anu ngageter ngalawan panghinaan ieu ngalawan aranjeunna.
Ulama goréng anu kasered ku jalma-jalma ingkar, pikeun nipu bangsa, ~nyarios:
Imam A'zham, béda sareng imam-imam sanés, parantos nyarios: “Upami aya kabutuhan, di nagara anu jauh, pikeun anu henteu terang pisan basa Arab, nurutkeun darajat kabutuhanna, aya idin maca tarjamahan Persia gaganti Fatihah.” Ku kituna, urang ogé peryogi, tiasa maca dina basa Turki?
~Waleran:
Ngalawan fatwa Imam A'zham ieu, para imam ageung anu pangpentingna sareng dua belas imam mujtahid anu sanés masihan fatwa sabalikna. Jalan utama alam Islam nyaéta jalan sadaya imam éta. Seuseueurna umat tiasa ngaléngkah dina jalan utama. Anu ngajurung ka jalan husus sareng heureut anu sanés téh nyasarkeun. Fatwa Imam A'zham husus dina lima sisi:
Kahiji: Éta pikeun anu aya di nagara sanés anu jauh ti puseur Islam.
Kadua: Dumasar kana kabutuhan anu sajati.
Katilu: Husus pikeun tarjamahan dina basa Persia, anu dina hiji riwayat dianggap basa ahli sawarga.
Kaopat: Diidinan husus pikeun Fatihah, sangkan anu henteu terang Fatihah henteu ninggalkeun solat.
Kalima: Diidinan sangkan harti-harti suci tiasa dipikahartos ku awam, kalayan sumanget Islam anu datang tina kakuatan iman. Padahal, narjamahkeun sareng ninggalkeun aslina dina basa Arab lantaran pangjurung kahayang ngaruksak, anu lahir tina iman lemah, kaluar tina pamikiran kabangsaan négatif, sareng tina geuleuh ka basa Arab katut iman lemah, téh ngajadikeun ninggalkeun agama!
TANDA KADUA
Ahli bid'ah anu ngarobah syiar Islam, munggaran nyuhunkeun fatwa ti ulama goréng. Aranjeunna némbongkeun fatwa anu saméméhna ku urang parantos dituduhkeun husus dina lima sisi.
Kadua: Ahli bid'ah nyandak pamikiran anu mawa cilaka kieu ti révolusionér bangsa asing: Éropa, lantaran henteu mikaresep mazhab Katolik, utamana para jalma-jalma anu baruntak, révolusionér, sareng filsuf, nyandak mazhab Protestan anu nurutkeun mazhab Katolik dianggap ahli bid'ah sareng Muktazilah. Ku ngamangpaatkeun Révolusi Ageung Perancis, aranjeunna sawaréh ngaruksak mazhab Katolik sareng ngumumkeun Protestan.
Nya jalma-jalma di dieu anu mamérkeun sumanget ngabéla bangsa, anu parantos biasa niron sacara lolong, ~nyarios:
“Ku sabab aya révolusi kieu dina agama Kristen, anu mimitina para révolusionér disebat murtad, teras ditampi deui minangka Kristen, ku kituna dina Islam ogé tiasa aya révolusi agama sapertos kitu?”
~Waleran:
Béda dina babandingan ieu langkung écés tibatan babandingan dina Tanda Kahiji. Sabab dina agama Nabi Isa, ngan dasar-dasar agama anu dicandak ti Kangjeng Nabi Isa alaihissalam. Seuseueurna hukum ngeunaan kahirupan sosial sareng cabang syariat disusun ku Hawariyyun sareng pamingpin ruhani anu sanés. Bagéan pangageungna dicandak tina kitab-kitab suci saméméhna. Ku sabab Kangjeng Nabi Isa alaihissalam henteu janten pangawasa sareng sultan di dunya, sareng henteu janten rujukan hukum umum sosial, saolah-olah dasar agamana dipaparin pakean ti luar, hukum adat sareng aturan sipil dicandak kalayan nami syariat Kristen, sareng dipaparin rupa anu sanés. Upami rupa ieu diganti sareng pakean éta dirobah, dasar agama Kangjeng Nabi Isa alaihissalam tiasa tetep. Éta henteu ngahasilkeun mungkir sareng ngabohongkeun Kangjeng Nabi Isa alaihissalam.
Padahal, Kangjeng Nabi anu janten kareueus alam ﷺ, anu gaduh agama sareng syariat Islam, nyaéta sultan dua alam, anu wétan, kulon, Andalusia, sareng India masing-masing mangrupa tahta kakawasaanana. Sakumaha anjeunna nyalira némbongkeun dasar agama Islam, anjeunna nyalira ogé mawa, ngawartoskeun, sareng maréntahkeun rinci agama éta katut hukum-hukum sanésna, malah adab anu pangleutikna.
Hartina, cabang-cabang Islam sanés sapertos pakean anu tiasa robah, anu upami diganti, dasar agama tiasa tetep. Nanging, éta awak pikeun dasar agama, sahenteuna kulitna. Éta parantos nyampur sareng ngahiji sareng éta, henteu tiasa dipisahkeun. Ngarobah éta ngahasilkeun langsung mungkir sareng ngabohongkeun anu gaduh syariat.
Sedengkeun béda mazhab asalna tina cara ngartos aturan téoritis anu dituduhkeun ku anu gaduh syariat. Aturan anu disebut “daruriyat agama”, anu henteu tiasa ditakwil sareng disebut “muhkamat”, henteu tiasa dirobah dina sisi naon baé sareng henteu tiasa janten dasar ijtihad. Anu ngarobah éta ngaluarkeun mastakana tina agama, lebet kana aturan ﻳَﻤْﺮُﻗُﻮﻥَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺪّ۪ﻳﻦِ ﻛَﻤَﺎ ﻳَﻤْﺮُﻕُ ﺍﻟﺴَّﻬْﻢُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻘَﻮْﺱِ.
Ahli bid'ah mendakan dalih kieu pikeun henteu ngagem agama sareng ingkarna. ~Aranjeunna nyarios:
“Dina Révolusi Ageung Perancis anu janten sabab kajadian-kajadian runtuyan umat manusa, para pandita sareng pamingpin ruhani, katut mazhab hususna, nyaéta Katolik, diserang sareng diruksak. Tuluy disatujuan ku seueur jalma. Bangsa Frank ogé saatos éta langkung maju?”
~Waleran:
Béda dina babandingan ieu ogé écés sapertos babandingan saméméhna. Sabab di Perancis, agama Kristen, khususna mazhab Katolik, parantos lami janten jalan ngawasa sareng diktator dina panangan golongan luhur sareng jalma-jalma pamaréntahan. Golongan luhur ngajaga pangaruhna ka awam ku jalan éta. Ku sabab éta janten jalan nindes jalma-jalma anu mikanyaah bangsa sareng parantos sadar dina golongan awam anu ku aranjeunna disebut “liar”, katut bagéan pamikir jalma anu mikanyaah kabébasan anu narajang diktator golongan luhur anu zalim, sareng ku sabab salila ampir opat ratus taun dianggap sabab ngaruksak karaharjaan manusa sareng ngaburencaykeun kahirupan sosial ku baruntak di nagara bangsa Frank, mazhab éta diserang sanés kalayan nami henteu ngagem agama, nanging kalayan nami mazhab Kristen anu sanés. Dina golongan awam sareng filsuf parantos muncul rasa ambek sareng mumusuhan, nepi ka kajadian sajarah anu dipikanyaho éta lumangsung.
Padahal, teu aya anu dikaniaya atanapi pamikir anu gaduh hak ngawadul ngeunaan agama Muhammad ﷺ sareng syariat Islam. Sabab éta henteu ngajadikeun aranjeunna ambek, nanging ngajaga aranjeunna. Sajarah Islam aya di payuneun panon. Salian ti hiji dua kajadian, henteu aya perang agama internal di antara umat Islam. Sedengkeun mazhab Katolik parantos janten sabab baruntak internal salila opat ratus taun.
Islam ogé langkung janten tempat nyalindung awam tibatan golongan luhur. Ku wajib zakat sareng haram riba, éta henteu ngajadikeun golongan luhur diktator ka awam, nanging dina hiji sisi janten palayan. Éta nyarios ﺳَﻴِّﺪُ ﺍﻟْﻘَﻮْﻡِ ﺧَﺎﺩِﻣُﻬُﻢْ ٭ ﺧَﻴْﺮُ ﺍﻟﻨَّﺎﺱِ ﻣَﻦْ ﻳَﻨْﻔَﻊُ ﺍﻟﻨَّﺎﺱَ.
Ku basa Al-Qur'an Al-Hakîm, kalayan rujukan suci sapertos اَفَلَا ﺗَﻌْﻘِﻠُﻮﻥَ ٭ اَفَلَا ﻳَﺘَﺪَﺑَّﺮُﻭﻥَ ٭ اَفَلَا ﻳَﺘَﻔَﻜَّﺮُﻭﻥَ, éta ngajak akal janten saksi, ngingetan sareng ngarujuk ka akal, ngajurung pikeun nalungtik. Ku éta, éta masihan tempat sareng ajén ka ahli élmu sareng jalma anu gaduh akal kalayan nami agama. Éta henteu nyingkirkeun akal, nyirep para pamikir, sareng nyuhunkeun niron sacara lolong sapertos mazhab Katolik. Ku sabab dasar Islam sareng dasar agama Kristen ayeuna, sanés Kristen anu sajati, béda dina hiji poko anu penting, aranjeunna ngaléngkah béda-béda dina seueur sisi, sapertos béda-béda saméméhna. Poko anu penting éta kieu:
Islam nyaéta agama tauhid anu sajati, anu ngaleungitkeun perantara sareng sabab-sabab. Éta ngarempak ego sareng ngadegkeun ibadah anu murni. Dimimitian ti anggapan nafsu yén dirina ngawasa sareng ngurus, éta megatkeun sareng nampik unggal rupa rububiyah anu palsu. Ku rusiah ieu, hiji jalma ageung ti golongan luhur, upami daria ngagem agama, kedah ninggalkeun ego. Anu henteu ninggalkeun ego ninggalkeun pageuhna agama sareng sawaréh agamana ogé.
Sedengkeun agama Kristen ayeuna, ku sabab nampi “kayakinan ngeunaan kaanakan”, masihan pangaruh sajati ka perantara sareng sabab-sabab. Kalayan nami agama, éta henteu ngarempak ego, nanging masihan kasucian ka ego éta salaku wakil suci Kangjeng Nabi Isa alaihissalam. Ku sabab éta, golongan luhur Kristen anu nyepeng kalungguhan pangageungna di dunya tiasa daria ngagem agama. Malah aya seueur sapertos urut Présidén Amérika Wilson sareng urut Perdana Menteri Inggris Loid George, anu ngagem agama saolah-olah masing-masing hiji pandita fanatik.
Sedengkeun di antara Muslim, anu lebet kana kalungguhan sapertos kitu jarang tetep daria sareng pageuh ngagem agama. Sabab aranjeunna henteu tiasa ninggalkeun sombong sareng ego. Sedengkeun takwa anu sajati henteu tiasa ngahiji sareng sombong katut ego.
Leres, sakumaha fanatisme golongan luhur Kristen sareng henteu pageuhna golongan luhur Muslim némbongkeun béda anu penting, kitu ogé filsuf anu kaluar ti Kristen nyandak kaayaan henteu maliré atanapi ngalawan agamana, sareng seuseueurna ahli hikmah anu kaluar ti Islam ngawangun hikmahna dina dasar Islam, ogé némbongkeun béda anu penting.
Salajengna, umumna urang Kristen awam anu keuna panjara sareng musibat henteu ngarep pitulung ti agama. Baheula, seuseueurna janten henteu ngagem agama. Malah révolusionér anu kawentar dina sajarah, anu ngabalukarkeun Révolusi Ageung Perancis sareng disebut “liar tanpa agama”, téh bagéan awam anu keuna musibat éta. Sedengkeun dina Islam, seuseueurna pisan anu keuna panjara sareng musibat ngarep pitulung ti agama sareng janten jalma anu ngagem agama. Nya kaayaan ieu ogé némbongkeun béda anu penting.