ISYARAT KA GENEP BELAS

ISYARAT KA GENEP BELAS

Perkara-perkara luar biasa anu disebat irhasat, anu lumangsung sateuacan diutus janten nabi, nanging patali sareng kanabian, ogé dalil-dalil kanabian. Ieu ogé aya tilu bagian: BAGIAN KAHIJI: Ku nash Al-Qur'an, béja anu dipasihkeun ku Taurat, Injil, Zabur sareng lembaran-lembaran para nabi ngeunaan kanabian Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ. Leres, ku margi kitab-kitab éta ti langit, sareng ku margi anu kagungan kitab-kitab éta para nabi, tangtos sareng moal henteu, aranjeunna nyarioskeun hiji jalma anu nganasakh agama-agamana, ngarobih wangun alam semesta sareng nyaangan satengah bumi ku cahya anu dibawana. Ieu diperlukeun sareng pasti. Leres, naha mungkin kitab-kitab anu ngawartakeun kajadian-kajadian alit éta henteu ngawartakeun kajadian Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ, anu mangrupa kajadian pangageungna jinis manusa? Ku margi écés aranjeunna bakal masihan béja, tangtos boh bakal mungkir anjeunna pikeun nyalametkeun agama-agamana tina diruksak sareng kitab-kitabna tina dinasakh, boh bakal ngakukeun anjeunna supados ku jalma anu sajati éta agama-agamana disalametkeun tina dongéng anu tanpa dasar sareng robahan anu salah. Nanging, ku kasapukan rerencangan sareng musuh, henteu aya tanda pangmungkiran dina hiji kitab ogé. Upami kitu, aya pangakuan. Ku margi aya pangakuan sacara mutlak, sareng ku margi aya illah anu pasti sareng sabab anu mendasar anu merlukeun ayana pangakuan éta, urang ogé bakal ngabuktikeun ku tilu hujjah anu pasti anu nunjukkeun ayana éta pangakuan: Hujjah Kahiji: Rasul anu Mulya ﷺ ngadawuh ka aranjeunna ku lisan Al-Qur'an: "Dina kitab-kitab anjeun aya pangakuan sareng sipat-sipat abdi. Dina perkara anu ku abdi diébréhkeun, kitab-kitab anjeun ngakukeun abdi." Ku ayat-ayat sapertos ﻗُﻞْ ﻓَﺎْﺗُﻮﺍ ﺑِﺎﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔِ ﻓَﺎﺗْﻠُﻮﻫَٓﺎ ﺍِﻥْ ﻛُﻨْﺘُﻢْ ﺻَﺎﺩِﻗ۪ﻴﻦَ ٭ ﻗُﻞْ ﺗَﻌَﺎﻟَﻮْﺍ ﻧَﺪْﻉُ ﺍَﺑْﻨَٓﺎﺀَﻧَﺎ ﻭَﺍَﺑْﻨَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﻭَﻧِﺴَٓﺎﺀَﻧَﺎ ﻭَﻧِﺴَٓﺎﺀَﻛُﻢْ ﻭَﺍَﻧْﻔُﺴَﻨَﺎ ﻭَﺍَﻧْﻔُﺴَﻜُﻢْ ﺛُﻢَّ ﻧَﺒْﺘَﻬِﻞْ ﻓَﻨَﺠْﻌَﻞْ ﻟَﻌْﻨَﺔَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﻜَﺎﺫِﺑ۪ﻴﻦَ, anjeunna nantang aranjeunna. Sanaos terus-terusan neunggeul aranjeunna ku ngadawuh, "Bawa Taurat anjeun, baca sareng mangga sumping; urang bakal nyandak kulawarga sareng anak-anak urang, ngangkat panangan di payuneun Alloh sareng ngadoakeun laknat ka jalma-jalma anu bohong!", henteu aya hiji ogé ulama Yahudi atanapi pendeta Nasrani anu tiasa némbongkeun hiji kalepatan anjeunna. Upami aya anu némbongkeun, jalma-jalma kafir sareng Yahudi munafik anu kacida seueur, keras sirah sareng dengki, sareng sakabéh alam kufur bakal ngumumkeunana di unggal sisi. Anjeunna ogé parantos ngadawuh: "Boh mendakan kalepatan abdi, boh abdi bakal jihad ngalawan anjeun dugi ka ancur!" Nanging, aranjeunna milih perang, kacau sareng hijrah. Hartina, aranjeunna henteu tiasa mendakan kalepatan anjeunna. Upami hiji kalepatan kapanggih, aranjeunna bakal salamet. Hujjah Kadua: Ku margi ungkara Taurat, Injil sareng Zabur henteu gaduh i'jaz sapertos Al-Qur'an, sareng ku margi terus-terusan ditarjamahkeun deui tina tarjamahan, seueur pisan kecap asing pacampur ka jerona. Ucapan mufasir sareng takwilna anu salah ogé pacampur sareng ayat-ayatna. Robahan ku sababaraha jalma bodo sareng sababaraha jalma anu gaduh maksud goréng ogé ditambihkeun. Ku cara ieu, robahan sareng gentosan dina kitab-kitab éta janten seueur. Malah Syékh Rahmetullah-i Hindî (ahli élmu anu kawéntar) parantos ngabuktikeun robahan dina rébuan tempat kitab-kitab sateuacanna ka rahib-rahib sareng ulama Yahudi ogé Nasrani, sareng ngajantenkeun aranjeunna cicing. Sanaos seueur robahan sapertos kitu, dina mangsa ieu ogé Hüseyin-i Cisrî rohmatullahi alaih anu kawéntar parantos ngaluarkeun saratus opat belas dalil ngeunaan kanabian Kangjeng Nabi Ahmad tina kitab-kitab éta. Anjeunna nyeratna dina "Risale-i Hamîdiye". Risalah éta ogé ditarjamahkeun ku almarhum İsmail Hakkı ti Manastır. Saha anu mikahayang tiasa ngadeuheus ka éta sareng ningal. Seueur pisan ulama Yahudi sareng Nasrani ogé parantos ngaku sareng narima yén: "Dina kitab-kitab urang ditulis sipat-sipat Muhammad Arab ﷺ." Leres, salaku non-Muslim, Hirakl, salah sahiji raja Rum anu kawéntar sareng anu pangutamana, parantos ngaku sareng nyarios: "Leres, Isa alaihissalam ngawartakeun Muhammad ﷺ." Mukavkis, raja Rum sareng pangawasa Mesir, sareng ulama ogé kapala anu kawéntar, sapertos İbn-i Suriya, İbn-i Ahtab, sadérékna Kâ'b Bin Esed sareng Zübeyr Bin Bâtıya, anu kalebet ulama Yahudi anu paling kawéntar, sanaos tetep non-Muslim, ogé parantos ngaku: "Leres, dina kitab-kitab urang aya sipat-sipat anjeunna; éta nyarioskeun anjeunna." Di antara ulama Yahudi anu kasohor sareng pandita Nasrani anu kasohor, anu sanggeus ningali sipat-sipat Muhammad ﷺ dina kitab-kitab baheula ngantunkeun wangkelna teras iman, parantos némbongkeun sipat-sipat anjeunna dina Taurat sareng Injil, sarta ku éta parantos ngabuktikeun perkara éta ka ulama Yahudi sareng Nasrani anu sanés nepi ka aranjeunna teu tiasa mungkir. Di antarana nyaéta Abdullah Ibnu Salam anu kasohor, Vehb Ibnu Munebbih, Ebi Yasir sareng Syamul (ieu jalmi hirup dina jaman Tübba’, raja Yaman. Sakumaha Tübba’ iman tanpa kantos tepang sareng sateuacan Nabi diutus, Syamul ogé kitu), sareng Esid katut Sa’lebe, dua putra Sa’ye. Hiji arif billah anu disebat Ibnu Heyban, sateuacan nabi diutus, kantos janten sémah di kabilah Bani Nadir. Anjeunna nyarios ﻗَﺮ۪ﻳﺐٌ ﻇُﻬُﻮﺭُ ﻧَﺒِﻰٍّ ﻫٰﺬَﺍ ﺩَﺍﺭُ ﻫِﺠْﺮَﺗِﻪ۪, teras pupus di dinya. Nalika kabilah éta engké perang sareng Rasul anu Mulya ﷺ, Esid sareng Sa’lebe kaluar ka payuneun, ngagorowok ka kabilah éta: ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻫُﻮَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻋَﻬَﺪَ ﺍِﻟَﻴْﻜُﻢْ ﻓ۪ﻴﻪِ ﺍﺑْﻦُ ﻫَﻴْﺒَﺎﻥْ. Hartosna, “Ieu pisan jalmi anu diwartoskeun ku Ibnu Heyban; ulah perang sareng anjeunna!” Nanging, aranjeunna henteu ngupingkeun duanana, teras tumiba kana balana. Kitu deui, seueur ulama Yahudi sapertos Ibnu Bunyamin, Muhayrik sareng Ka’bul Ahbar parantos iman lantaran ningali sipat-sipat Nabi dina kitab-kitabna; aranjeunna ogé parantos ngabuktikeun perkara éta ka anu sanés anu henteu iman nepi ka teu tiasa mungkir. Di antara ulama Nasrani ogé, aya rahib Buheyra anu kasohor anu parantos disebat tadi. Nalika Rasul anu Mulya ﷺ angkat sareng pamanna ka wewengkon Syam, yuswana dua belas taun. Demi anjeunna, rahib Buheyra ngondang urang Quraisy. Anjeunna ningali yén sapotong méga anu ngiuhan rombongan masih ngiuhan tempat rombongan tadi. “Jadi, jalmi anu ku abdi dipilarian masih aya di dinya!” Teras anjeunna ngintunkeun jalmi pikeun ngajak anjeunna ogé. Anjeunna nyarios ka Abu Talib: “Geura mulih ka Makkah! Urang Yahudi téh sirik; sipat-sipat ieu murangkalih parantos disebat dina Taurat, aranjeunna bakal ngahianatan anjeunna.” Nasturul Habasyah sareng Najasyi, pamingpin Habasyah, ogé duanana iman lantaran ningali sipat-sipat Muhammad ﷺ dina kitab-kitabna. Hiji ulama Nasrani anu kasohor anu namina Dagatir ogé ningali sipat-sipat anjeunna, teras iman; anjeunna ngumumkeunana di tengah urang Rum, teras dipaéhan salaku syahid. Di antara pamingpin Nasrani ogé aya Haris Ibnu Ebi Syumeril Gasani, sareng pamingpin agama katut raja-raja anu ageung di Syam, nyaéta jalmi-jalmi kasohor sapertos Sahib-i Ilya, Hirakl, Ibnu Natur sareng Jarud. Aranjeunna ningali sipat-sipat anjeunna dina kitab-kitabna teras iman. Ngan Hirakl anu henteu ngedalkeun imanna lantaran kakawasaan dunya. Sakumaha aranjeunna, Salmanul Farisi ogé sateuacanna urang Nasrani. Sanggeus ningali sipat-sipat Rasul anu Mulya ﷺ, anjeunna milarian anjeunna. Temim, saurang ulama anu penting; Najasyi, pamingpin Habasyah anu kasohor; urang Nasrani Habasyah; sareng pandita-pandita Najran, sadayana sapuk ngawartosan: “Kami parantos ningali sipat-sipat Nabi dina kitab-kitab kami; ku kituna kami iman.” Hujjah Katilu: Minangka conto, ayeuna urang badé némbongkeun sababaraha conto ayat Taurat, Injil sareng Zabur anu patali sareng Nabi urang ﷺ. Kahiji, dina Zabur aya ayat kieu: ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺍﺑْﻌَﺚْ ﻟَﻨَﺎ ﻣُﻘ۪ﻴﻢَ ﺍﻟﺴُّﻨَّﺔِ ﺑَﻌْﺪَ ﺍﻟْﻔَﺘْﺮَﺓِ. “Mukimus Sunne” téh nami Ahmed. Ayat Injil: ﻗَﺎﻝَ ﺍﻟْﻤَﺴ۪ﻴﺢُ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﺫَﺍﻫِﺐٌ ﺍِﻟٰﻰ ﺍَﺑ۪ﻰ ﻭَ ﺍَﺑ۪ﻴﻜُﻢْ ﻟِﻴَﺒْﻌَﺚَ ﻟَﻜُﻢُ ﺍﻟْﻔَﺎﺭَﻗْﻠ۪ﻴﻄَﺎ. Hartosna, “Abdi badé angkat sangkan Faraklit sumping ka aranjeun!” Nyaéta, sangkan Ahmed sumping. Hiji ayat kadua dina Injil: ﺍِﻧّ۪ﻰ ﺍَﻃْﻠُﺐُ ﻣِﻦْ ﺭَﺑّ۪ﻰ ﻓَﺎﺭَﻗْﻠ۪ﻴﻄًﺎ ﻳَﻜُﻮﻥُ ﻣَﻌَﻜُﻢْ ﺍِﻟَﻰ الْاَبَدِ. Hartosna, “Abdi nyuhunkeun ka Rabb abdi hiji nabi anu ngabédakeun anu haq ti anu batil, sangkan salamina aya sareng aranjeun.” Faraklit, anu hartosna ﺍَﻟْﻔَﺎﺭِﻕُ ﺑَﻴْﻦَ ﺍﻟْﺤَﻖِّ ﻭَ ﺍﻟْﺒَﺎﻃِﻞِ, nyaéta nami Nabi dina kitab-kitab éta. Ayat Taurat: ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻗَﺎﻝَ لِاِبْرَاه۪يمَ ﺍِﻥَّ ﻫَﺎﺟَﺮَ ﺗَﻠِﺪُ ﻭَﻳَﻜُﻮﻥُ ﻣِﻦْ ﻭَﻟَﺪِﻫَﺎ ﻣَﻦْ ﻳَﺪُﻩُ ﻓَﻮْﻕَ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻊِ ﻭَﻳَﺪُ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻊِ ﻣَﺒْﺴُﻮﻃَﺔٌ ﺍِﻟَﻴْﻪِ ﺑِﺎﻟْﺨُﺸُﻮﻉِ. Hartosna, “Hajar, ibuna Hazrat Ismail, bakal gaduh putra, sarta ti turunanana bakal medal hiji jalmi anu leungeunna aya di luhur sadayana, sareng leungeun sadayana bakal diulurkeun ka anjeunna kalayan khusyu sareng taat.” Hiji ayat kadua dina Taurat: ﻭَﻗَﺎﻝَ ﻳَﺎ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﻣُﻘ۪ﻴﻢٌ ﻟَﻬُﻢْ ﻧَﺒِﻴًّﺎ ﻣِﻦْ ﺑَﻨ۪ﻰ ﺍِﺧْﻮَﺗِﻬِﻢْ ﻣِﺜْﻠَﻚَ ﻭَﺍُﺟْﺮ۪ﻯ ﻗَﻮْﻟ۪ﻰ ﻓ۪ﻰ ﻓَﻤِﻪ۪ ﻭَﺍﻟﺮَّﺟُﻞُ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ لَايَقْبَلُ ﻗَﻮْﻝَ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰِّ ﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﻳَﺘَﻜَﻠَّﻢُ ﺑِﺎِﺳْﻤ۪ﻰ ﻓَﺎَﻧَﺎ ﺍَﻧْﺘَﻘِﻢُ ﻣِﻨْﻪُ. Hartosna, “Ti Bani Ismail, anu mangrupakeun dulur Bani Israil, Kami bakal ngutus hiji jalmi sapertos anjeun. Kami bakal nempatkeun firman Kami dina bahamna; anjeunna bakal nyarios kalayan wahyu Kami. Anu henteu nampi anjeunna bakal ku Kami dipaparin azab.” Hiji ayat katilu dina Taurat: ﻗَﺎﻝَ ﻣُﻮﺳٰﻰ ﺭَﺏِّ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﺍَﺟِﺪُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔِ ﺍُﻣَّﺔً ﻫُﻢْ ﺧَﻴْﺮُ ﺍُﻣَّﺔٍ ﺍُﺧْﺮِﺟَﺖْ ﻟِﻠﻨَّﺎﺱِ ﻳَﺎْﻣُﺮُﻭﻥَ ﺑِﺎﻟْﻤَﻌْﺮُﻭﻑِ ﻭَﻳَﻨْﻬَﻮْﻥَ ﻋَﻦِ ﺍﻟْﻤُﻨْﻜَﺮِ ﻭَﻳُﺆْﻣِﻨُﻮﻥَ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻓَﺎﺟْﻌَﻠْﻬُﻢْ ﺍُﻣَّﺘ۪ﻰ ﻗَﺎﻝَ ﺗِﻠْﻚَ ﺍُﻣَّﺔُ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ. ~Panginget:

Nami Muhammad dina kitab-kitab éta sumping dina wangun nami-nami Suryani sapertos “Musyeffah”, “El-Munhamenna” sareng “Himyata”, sareng nami-nami Ibrani anu hartosna “Muhammad”. Ari nami Muhammad anu disebat sacara écés mah sakedik. Anu sakedik anu disebat écés éta ogé parantos dirobih ku urang Yahudi anu sirik. Ayat Zabur: ﻳَﺎ ﺩَﺍﻭُﺩُ ﻳَﺎْﺗ۪ﻰ ﺑَﻌْﺪَﻙَ ﻧَﺒِﻰٌّ ﻳُﺴَﻤّٰﻰ ﺍَﺣْﻤَﺪَ ﻭَﻣُﺤَﻤَّﺪًﺍ ﺻَﺎﺩِﻗًﺎ ﺳَﻴِّﺪًﺍ ﺍُﻣَّﺘُﻪُ ﻣَﺮْﺣُﻮﻣَﺔٌ. Abdullah Ibnu Amr Ibnil As, salah sahiji tujuh Abdullah, anu parantos seueur nalungtik kitab-kitab baheula; Abdullah Ibnu Salam, di antara ulama Yahudi anu kasohor anu pangheulana asup Islam; sareng Ka’bul Ahbar anu kasohor, salah sahiji ulama Bani Israil anu kacida jembar élmuna, parantos ngumumkeun sareng némbongkeun persis ayat ieu dina Taurat, anu dina waktos éta can seueur dirobih. Sabagian ayatna kieu: sanggeus ngadawuh ka Hazrat Musa, éta ngadawuh ka nabi anu bakal sumping: ﻳَﺎ ﺍَﻳُّﻬَﺎ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﺍِﻧَّﺎ ﺍَﺭْﺳَﻠْﻨَﺎﻙَ ﺷَﺎﻫِﺪًﺍ ﻭَﻣُﺒَﺸِّﺮًﺍ ﻭَﻧَﺬ۪ﻳﺮًﺍ ﻭَﺣِﺮْﺯًﺍ لِلْاُمِّيّ۪ينَ ﺍَﻧْﺖَ ﻋَﺒْﺪ۪ﻯ ﺳَﻤَّﻴْﺘُﻚَ ﺍﻟْﻤُﺘَﻮَﻛِّﻞَ ﻟَﻴْﺲَ ﺑِﻔَﻆٍّ وَلَا ﻏَﻠ۪ﻴﻆٍ وَلَا ﺻَﺨَّﺎﺏٍ ﻓِﻰ الْاَسْوَاقِ وَلَا ﻳَﺪْﻓَﻊُ ﺑِﺎﻟﺴَّﻴِّﺌَﺔِ ﺍﻟﺴَّﻴِّﺌَﺔَ ﺑَﻞْ ﻳَﻌْﻔُﻮ ﻭَﻳَﻐْﻔِﺮُ ﻭَﻟَﻦْ ﻳَﻘْﺒِﻀَﻪُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺣَﺘّٰﻰ ﻳُﻘ۪ﻴﻢَ ﺑِﻪِ ﺍﻟْﻤِﻠَّﺔَ ﺍﻟْﻌَﻮْﺟَﺎﺀَ ﺑِﺎَﻥْ ﻳَﻘُﻮﻟُﻮﺍ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Hiji ayat Taurat deui: ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻣَﻮْﻟِﺪُﻩُ ﺑِﻤَﻜَّﺔَ ﻭَﻫِﺠْﺮَﺗُﻪُ ﺑِﻄَﻴْﺒَﺔَ ﻭَﻣُﻠْﻜُﻪُ ﺑِﺎﻟﺸَّﺎﻡِ ﻭَﺍُﻣَّﺘُﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤَّﺎﺩُﻭﻥَ. Dina ayat ieu, kecap “Muhammad” sumping dina nami Suryani anu hartosna Muhammad. Hiji ayat Taurat anu sanés deui: ﺍَﻧْﺖَ ﻋَﺒْﺪ۪ﻯ ﻭَﺭَﺳُﻮﻟ۪ﻰ ﺳَﻤَّﻴْﺘُﻚَ ﺍﻟْﻤُﺘَﻮَﻛِّﻞَ. Dina ayat ieu, éta ngadawuh ka nabi anu sumping sanggeus Hazrat Musa, ti Bani Ismail anu mangrupakeun dulur Bani Ishaq. Hiji ayat Taurat anu sanés deui: ﻋَﺒْﺪِﻯَ ﺍﻟْﻤُﺨْﺘَﺎﺭُ ﻟَﻴْﺲَ ﺑِﻔَﻆٍّ وَلَا ﻏَﻠ۪ﻴﻆٍ. Hartos “Muhtar” nyaéta “Mustafa”, sareng éta ogé nami Nabi. Dina Injil, ngeunaan gambaran Nabi anu sumping sanggeus Isa, anu dibéwarakeun ku sababaraha ayat Injil kalayan gelar “Pamingpin Alam”: ﻣَﻌَﻪُ ﻗَﻀ۪ﻴﺐٌ ﻣِﻦْ ﺣَﺪ۪ﻳﺪٍ ﻳُﻘَﺎﺗِﻞُ ﺑِﻪ۪ ﻭَﺍُﻣَّﺘُﻪُ ﻛَﺬٰﻟِﻚَ. Ayat ieu némbongkeun yén “Bakal sumping hiji nabi anu kagungan pedang sareng ditugaskeun jihad.” Ungkara “iteuk beusi” hartosna pedang. Ayat ﻭَ ﻣَﺜَﻠُﻬُﻢْ ﻓِﻰ الْاِنْج۪يلِ ﻛَﺰَﺭْﻉٍ ﺍَﺧْﺮَﺝَ ﺷَﻄْﺎَﻩُ ﻓَﺎٰﺯَﺭَﻩُ ﻓَﺎﺳْﺘَﻐْﻠَﻆَ ﻓَﺎﺳْﺘَﻮٰﻯ ﻋَﻠٰﻰ ﺳُﻮﻗِﻪ۪ ﻳُﻌْﺠِﺐُ ﺍﻟﺰُّﺭَّﺍﻉَ ﻟِﻴَﻐ۪ﻴﻆَ ﺑِﻬِﻢُ ﺍﻟْﻜُﻔَّﺎﺭَ dina tungtung Surah Fath ogé, ku nuduhkeun ayat-ayat Injil anu sanés sapertos ayat ieu, ngumumkeun babarengan sareng Injil yén Muhammad ﷺ kagungan pedang sareng ditugaskeun jihad, sarta umatna ogé sapertos anjeunna bakal kagungan pedang, nyaéta ditugaskeun jihad. Dina Bab Katilu Puluh Tilu tina Kitab Kalima Taurat aya ayat ieu: “Haqq Taala sumping ti Tur Sina, medal ka urang ti Sair, sareng némbongan di Gunung-gunung Faran.” Sakumaha ayat ieu, ku ungkara “Haqq sumping di Tur Sina”, ngawartosan kanabian Musa, sareng ku ungkara “Haqq medal ti Sair”, nyaéta gunung-gunung Syam, ngawartosan kanabian Isa, kitu ogé ku ungkara “Haqq némbongan ti Gunung-gunung Faran”, anu ku sadayana disapukan minangka gunung-gunung Hijaz, éta pasti ngawartosan karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ. Ogé, minangka pangukuh kana katerangan ﺫٰﻟِﻚَ ﻣَﺜَﻠُﻬُﻢْ ﻓِﻰ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔِ dina tungtung Surah Fath, aya ayat Taurat ieu ngeunaan para sahabat nabi anu némbongan ti Gunung-gunung Faran: “Bandéra-bandéra jalma suci aya sareng anjeunna sareng di beulah katuhuna.” Éta ngajéntrékeun aranjeunna kalayan sebutan “jalma suci”. Hartosna, “Para sahabatna téh wali-wali anu suci sareng saleh.” Dina Bab Kaopat Puluh Dua tina kitab Nabi Esyiya aya ayat ieu: “Haqq Subhanahu bakal ngutus abdi-Na anu dipilih sareng diutamakeun ku Mantenna dina ahir jaman; Mantenna bakal ngintunkeun Ruhul Amin, Hazrat Jibril, ka anjeunna, pikeun ngajarkeun agama Ilahi-Na ka anjeunna. Anjeunna ogé bakal ngajarkeun ka manusa luyu sareng ajaran Ruhul Amin, sarta bakal mutuskeun perkara di antara manusa kalayan haq. Anjeunna hiji cahya, anu bakal ngaluarkeun jalma-jalma tina poék. Perkara anu diwawartosan ku Rabb ka abdi sateuacan kajantenan, ku abdi ogé diwawartosan ka aranjeun.” Ayat ieu kacida écésna ngajéntrékeun sipat-sipat Muhammad ﷺ, Nabi Ahir Jaman. Dina Bab Kaopat tina kitab Nabi Mihail, anu disebat Misyail, aya ayat ieu: “Dina ahir jaman bakal ngadeg hiji umat anu dipaparin rohmat; aranjeunna milih gunung anu pinuh berkah pikeun ibadah ka Haqq di dinya. Seueur jalma ti unggal wewengkon bakal ngariung di dinya sareng ibadah ka Gusti Rabb Wâhid. Aranjeunna henteu nyekutukeun Mantenna.” Ayat ieu sacara écés ngajéntrékeun Jabal Arafat, gunung anu pangpinuhna berkah di dunya, sareng takbir katut ibadah para haji anu sumping ti unggal wewengkon ka dinya, sarta umat Muhammad anu kasohor kalayan sebutan umat anu dipaparin rohmat. Dina Bab Katujuh Puluh Dua tina Zabur aya ayat ieu: “Mugia anjeunna ngawasa ti laut ka laut, sareng ti walungan-walungan dugi ka wates katut tungtung bumi... sareng mugia raja-raja Yaman sareng Jazair nyanggakeun hadiah ka anjeunna... sareng mugia raja-raja sujud sareng tunduk ka anjeunna... sareng mugia salawat dipanjatkeun ka anjeunna unggal waktos, sarta unggal dinten anjeunna diduakeun kalayan berkah... sareng mugia cahya-cahyana mancar ti Madinah... sareng mugia sebutanana langgeng salamina... Namina parantos aya sateuacan panonpoé aya. Mugia namina sumebar salami panonpoé tetep aya...” Ayat ieu kacida écésna ngajéntrékeun Nu Jadi Kareueus Jagat ﷺ. Sanggeus Hazrat Dawud عليه السلام, saha nabi anu sumping salian ti Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ, anu nyebarkeun agamana ti wétan ka kulon, meungkeut raja-raja ku kawajiban jizyah, ngatundukkeun raja-raja saolah-olah aranjeunna sujud ka anjeunna, unggal dinten nampi salawat katut doa ti saperlima umat manusa, sareng cahya-cahyana mancar ti Madinah? Saha? Saha anu tiasa ditémbongkeun? Ayat katilu puluh dina Bab Kaopat Belas tina Injil Yuhanna basa Turki ogé kieu: “Ayeuna abdi moal seueur ngadawuh sareng aranjeun deui, sabab pamingpin alam ieu badé sumping. Sareng dina diri abdi, henteu aya pisan perkara anu janten milik anjeunna!” Ungkara “Pamingpin Alam” hartosna “Nu Jadi Kareueus Jagat”. Gelar Nu Jadi Kareueus Jagat nyaéta gelar Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ anu pangkasohorna. Ayat katujuh dina Bab Kagenep Belas tina Injil Yuhanna ogé kieu: “Nanging, abdi ngadawuh anu haq ka aranjeun. Abdi angkat téh mangpaat pikeun aranjeun. Sabab upami abdi henteu angkat, anu ngahibur moal sumping ka aranjeun.” Tingali! Saha deui salian ti Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ anu janten pamingpin alam sareng masihan hiburan anu sajati ka manusa? Leres, anjeunna pisan Nu Jadi Kareueus Jagat, sareng anjeunna pisan anu nyalametkeun manusa anu fana tina musnah salamina, teras ngahibur aranjeunna. Ayat kadalapan dina Bab Kagenep Belas tina Injil Yuhanna ogé kieu: “Nalika anjeunna sumping, anjeunna bakal ngabuktikeun ka dunya perkara dosa, perkara kasaéan sareng perkara pangadilan nepi ka teu tiasa mungkir.” Saha deui anu sumping salian ti Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ, anu ngarobih rusakna dunya janten saé, nyalametkeun tina dosa-dosa sareng syirik, sarta ngarobih pulitik katut kakawasaan dunya? Ayat kasabelas dina Bab Kagenep Belas tina Injil Yuhanna ogé kieu: “Sabab parantos sumping putusan yén pamingpin alam ieu badé sumping.” Anu disebat “Pamingpin Alam” {(Catetan): Leres, anjeunna téh pamingpin sareng sultan anu salami sarébu tilu ratus lima puluh taun, dina unggal abad tina kalolobaan abad-abad éta, sahenteuna gaduh tilu ratus lima puluh juta jalma anu tunduk sareng janten rahayatna. Aranjeunna nurut kana paréntah-paréntahna kalayan sampurna pasrah sareng tunduk; unggal dinten aranjeunna ngabarukeun baiat ku ngucapkeun salam ka anjeunna.} tangtos nyaéta Kangjeng Nabi Ahmad Muhammad ﷺ, Sayyidul Basyar. Ayat katilu belas dina Bab Kagenep Belas tina Injil Yuhanna ogé kieu: “Nanging, nalika Ruh anu Haq éta sumping, anjeunna bakal nungtun aranjeun kana sakabéh hakékat. Sabab anjeunna henteu ngadawuh ti dirina sorangan; anjeunna ngadawuh sadayana anu didangukeun, sarta bakal ngawartosan aranjeun ngeunaan perkara-perkara anu bakal sumping.” Ayat ieu écés. Saha deui, sareng saha anu tiasa janten kitu salian ti Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ, anu ngondang sakumna manusa sakaligus kana hakékat, anu unggal wartana tina wahyu, anu ngadawuh naon anu didangukeun ti Jibril, sarta ngawartosan kiamat katut aherat sacara jéntré? Dina kitab-kitab para nabi ogé aya nami-nami Suryani sareng Ibrani Rasul anu Mulya ﷺ anu hartosna Muhammad, Ahmed sareng Muhtar. Dina suhuf Hazrat Syuaib, namina “Musyeffah”, anu hartosna Muhammad. Dina Taurat ogé “Munhamenna”, anu hartosna Muhammad, sareng “Himyata”, anu hartosna Nabiyyul Haram. Dina Zabur anjeunna disebat kalayan nami “El-Muhtar”. Dina Taurat ogé “El-Hatemul Hatem”; dina Taurat sareng Zabur “Mukimus Sunne”; dina Suhuf Ibrahim sareng Taurat “Mazmaz”; sarta dina Taurat “Ahyed”. Rasul anu Mulya ﷺ parantos ngadawuh: ﺍِﺳْﻤ۪ﻰ ﻓِﻰ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﻭَ ﻓِﻰ الْاِنْج۪يلِ ﺍَﺣْﻤَﺪُ ﻭَ ﻓِﻰ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔِ ﺍَﺣْﻴَﺪُ. Dina Injil ogé, di antara nami-nami Nabi aya ﺻَﺎﺣِﺐُ ﺍﻟْﻘَﻀ۪ﻴﺐِ ﻭَ ﺍﻟْﻬَﺮَﺍﻭَﺓِ, nyaéta anu kagungan pedang sareng tongkat. Leres, di antara para nabi, anu pangagungna anu kagungan pedang, sareng ditugaskeun jihad sareng umatna, nyaéta Rasul anu Mulya ﷺ. Dina Injil anjeunna ogé “Sahibut Taj”. Leres, gelar “Sahibut Taj” téh husus pikeun Rasul anu Mulya ﷺ. Taj hartosna amame, nyaéta sorban. Dina jaman baheula, di antara bangsa-bangsa, anu sacara umum salaku bangsa ngagem sorban sareng agal téh bangsa Arab. Dina Injil, “Sahibut Taj” pasti hartosna Rasul anu Mulya ﷺ. Dina Injil ogé aya “El-Baraklit” atanapi “El-Faraklit”, anu dina tafsir-tafsir Injil dipasihan hartos “anu mikanyaah haq sareng ngabédakeun haq ti batil”; éta nami jalmi anu bakal sumping engké pikeun nungtun manusa kana haq. Di hiji tempat dina Injil, Isa عليه السلام ngadawuh: “Abdi badé angkat sangkan pamingpin dunya sumping.” Sanggeus Hazrat Isa عليه السلام, saha deui anu sumping salian ti Rasul anu Mulya ﷺ, anu bakal janten pamingpin dunya, ngabédakeun sareng misahkeun haq ti batil, sarta nungtun manusa gaganti Hazrat Isa عليه السلام? Hartosna, Hazrat Isa عليه السلام salawasna masihan béja gumbira sareng ngawartosan umatna yén: “Bakal sumping hiji jalmi, moal peryogi ka abdi deui. Abdi téh panganteur sareng anu ngabéwarakeun anjeunna.” Sakumaha ayat anu mulya ieu: ﻭَﺍِﺫْ ﻗَﺎﻝَ ﻋ۪ﻴﺴَﻰ ﺍﺑْﻦُ ﻣَﺮْﻳَﻢَ ﻳَﺎ ﺑَﻨ۪ٓﻰ ﺍِﺳْﺮَٓﺍﺋ۪ﻴﻞَ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍِﻟَﻴْﻜُﻢْ ﻣُﺼَﺪِّﻗًﺎ ﻟِﻤَﺎ ﺑَﻴْﻦَ ﻳَﺪَﻯَّ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺘَّﻮْﺭٰﻳﺔِ ﻭَﻣُﺒَﺸِّﺮًﺍ ﺑِﺮَﺳُﻮﻝٍ ﻳَﺎْﺗ۪ﻰ ﻣِﻦْ ﺑَﻌْﺪِﻯ ﺍﺳْﻤُﻪُٓ ﺍَﺣْﻤَﺪُ {(Catetan): Ieu anu ngalengkepan ﺍُﻣَّﺘُﻪُ ﺍﻟْﺤَﻤَّﺎﺩُﻭﻥَ: Evliya Çelebi, pangumbara anu kasohor, parantos maca ayat ieu dina Injil Syarif anu ditulis dina kulit gazél di makam Hazrat Syem’un-u Safa. Ayat anu diturunkeun ngeunaan Rasul anu Mulya ﷺ: ﺍﻳﺘﻮﻥ Hiji putra, ﺍﺯﺭﺑﻴﻮﻥ nyaéta ti turunan Ibrahim, ﭘﺮﻭﻓﺘﻮﻥ janten Nabi, ﻟﻮﻏﺴﻠﻴﻦ henteu janten tukang bohong, ﺑﻨﺖ anjeunna ﺍﻓﺰﻭﻻﺕ lahir di Makkah, ﻛﻪ ﻛﺎﻟﻮﺷﻴﺮ sumping kalayan kasalehan, ﺗﻮﻧﻮﻣﻨﻴﻦ nami mulya anjeunna ﻣﻮﺍﻣﻴﺖ (Kecap “Mevamit” ieu parantos dirobih tina “Memed”, sareng “Memed” ogé tina “Muhammad”) nyaéta Ahmed Muhammad. ﺍﺳﻔﺪﻭﺱ Anu nuturkeun anjeunna, ﺗﺎﻛﺮﺩﻳﺲ janten anu ngawasa ieu dunya. ﺑﻴﺴﺖ ﺑﻴﺚ ogé janten anu ngawasa dunya éta. Leres, dina Injil Hazrat Isa عليه السلام seueur pisan masihan béja gumbira ka umatna. Anjeunna ngawartosan yén pamingpin manusa anu kacida pentingna bakal sumping, sareng nyebat anjeunna ku sababaraha nami. Nami-nami éta tangtos Suryani sareng Ibrani. Para ahli anu nalungtik parantos ningalina. Nami-nami éta hartosna “Ahmed, Muhammad, Farikun baynal haqqi wal batil”. Hartosna, Isa عليه السلام sering pisan masihan béja gumbira ngeunaan Ahmed ﷺ. ~Patarosan:

Upami anjeun nyarios: “Kunaon Hazrat Isa عليه السلام langkung seueur masihan béja gumbira tibatan unggal nabi? Anu sanés ngan ngawartosan, sareng sakedik anu dina wangun béja gumbira.” ~Waleran:

Sabab, salian ti nyalametkeun Isa عليه السلام tina panyangkalan urang Yahudi anu kacida dahsyatna, tina tuduhan-tuduhan palsuna anu kacida dahsyatna, sareng nyalametkeun agamana tina robahan-robahan anu kacida dahsyatna, Ahmed ﷺ ogé kagungan syariat anu luhur, anu gampang sareng ngawengku sagala perkara, sareng tina segi hukum bakal ngalengkepan anu kirang dina syariat Isa, sabalikna tina syariat anu hese ti Bani Israil anu henteu ngaku Isa عليه السلام. Ku sabab éta, anjeunna sering masihan béja gumbira: “Pamingpin Alam badé sumping!” Dina Taurat, Injil, Zabur sareng suhuf para nabi anu sanés aya seueur pedaran sareng ayat ngeunaan hiji nabi anu bakal sumping dina ahir jaman, anu ditepikeun kalayan kacida pentingna, sakumaha sababaraha contona parantos ku urang ditémbongkeun. Anjeunna ogé disebat dina kitab-kitab éta kalayan seueur nami. Saha deui anu tiasa janten jalmi anu ku sakabéh kitab para nabi dipedar kalayan sakitu pentingna dina ayat-ayat anu diulang-ulang, salian ti Hazrat Muhammad ﷺ, Nabi Ahir Jaman? BAGIAN KADUA tina irhasat sareng dalil-dalil kanabian maksadna kieu: Sateuacan Ahmed diutus janten nabi, dina jaman fetret, para tukang ramal, sareng sababaraha jalmi anu dina waktos éta dina hiji darajat janten wali sareng arif billah, parantos ngawartosan yén Rasul anu Mulya ﷺ bakal sumping. Aranjeunna ogé nyebarkeun wartana sareng ngantunkeunana pikeun abad-abad anu bakal sumping ngaliwatan sajak-sajakna. Éta seueur; urang badé nyebat sababaraha anu kasohor sareng sumebar, anu diriwayatkeun sareng ditampi ku ahli sirah sareng sajarah. Di antarana: Hiji raja Yaman anu namina Tübba’ parantos ningali sipat-sipat Rasul anu Mulya ﷺ dina kitab-kitab baheula, teras iman. Anjeunna ngumumkeun sajakna kieu: ﺷَﻬِﺪْﺕُ ﻋَﻠٰﻰ ﺍَﺣْﻤَﺪَ ﺍَﻧَّﻪُ ﺭَﺳُﻮﻝٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑَﺎﺭِﻯ ﺍﻟﻨَّﺴَﻢِ ﻓَﻠَﻮْ ﻣُﺪَّ ﻋُﻤْﺮ۪ﻯ ﺍِﻟٰﻰ ﻋُﻤْﺮِﻩ۪ ﻟَﻜُﻨْﺖُ ﻭَﺯ۪ﻳﺮًﺍ ﻟَﻪُ ﻭَﺍﺑْﻦَ ﻋَﻢٍّ. Hartosna, “Abdi ngukuhkeun karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ. Upami abdi dugi ka jamanna, abdi bakal janten wazir sareng putra pamanna.” Nyaéta, sapertos Ali, abdi bakal janten abdi anjeunna anu siap ngorbankeun diri. Kadua: Kuss Ibnu Saide anu kasohor, ahli pidato bangsa Arab anu pangkasohor sareng pangpentingna, hiji jalmi muwahhid anu haténa caang. Ieu jalmi ogé, sateuacan Nabi diutus, ngumumkeun karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ku sajak ieu: ﺍَﺭْﺳَﻞَ ﻓ۪ﻴﻨَﺎ ﺍَﺣْﻤَﺪَ ﺧَﻴْﺮَ ﻧَﺒِﻰٍّ ﻗَﺪْ ﺑُﻌِﺚَ ٭ ﺻَﻠّٰﻰ ﻋَﻠَﻴْﻪِ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣَﺎ ﻋَﺞَّ ﻟَﻪُ ﺭَﻛْﺐٌ ﻭَ ﺣُﺚَّ. Katilu: Ka’b Ibnu Lüeyy, salah sahiji karuhun Rasul anu Mulya ﷺ, minangka buah ilham parantos ngumumkeun kanabian Ahmed ﷺ kieu: ﻋَﻠٰﻰ ﻏَﻔْﻠَﺔٍ ﻳَﺎْﺗِﻰ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﻓَﻴُﺨْﺒِﺮُ ﺍَﺧْﺒَﺎﺭًﺍ ﺻَﺪُﻭﻗًﺎ ﺧَﺒ۪ﻴﺮُﻫَﺎ. Hartosna, “Muhammad Nabi bakal sumping ujug-ujug, anjeunna bakal ngawartosan béja anu leres.” Kaopat: Seyf Ibnu Ziyezen, salah sahiji raja Yaman, parantos ningali sipat-sipat Rasul anu Mulya ﷺ dina kitab-kitab baheula; anjeunna parantos iman sareng kacida hoyongna tepang. Nalika Abdulmuttalib, aki Rasul anu Mulya ﷺ, angkat ka Yaman sareng rombongan Quraisy, Seyf Ibnu Ziyezen ngondang aranjeunna. Anjeunna nyarios ka aranjeunna: ﺍِﺫَﺍ ﻭُﻟِﺪَ ﺑِﺘِﻬَﺎﻣَﺔَ ﻭَﻟَﺪٌ ﺑَﻴْﻦَ ﻛَﺘْﻔَﻴْﻪِ ﺷَﺎﻣَﺔٌ ﻛَﺎﻧَﺖْ ﻟَﻪُ الْاِمَامَةُ ﻭَﺍِﻧَّﻚَ ﻳَﺎ ﻋَﺒْﺪَ ﺍﻟْﻤُﻄَّﻠِﺐِ ﻟَﺠَﺪُّﻩُ. Hartosna, “Hiji murangkalih lahir di Hijaz. Di antara dua taktakna aya tanda sapertos cap. Éta murangkalih bakal janten imam pikeun sakumna manusa!” Teras anjeunna ngondang Abdulmuttalib sacara rasiah, sareng sateuacan Nabi diutus, ngawartosan kalayan karamah: “Hidep téh aki éta murangkalih.” Kalima: Varaka Ibnu Nevfel, salah sahiji putra paman Hatice-i Kubra. Dina awal wahyu, Rasul anu Mulya ﷺ kagét sareng guligah. Hatice-i Kubra nyarioskeun éta kajadian ka Varaka Ibnu Nevfel anu kasohor. Varaka nyarios: “Mangga anjeunna dipiwarang ka abdi.” Rasul anu Mulya ﷺ angkat ka Varaka, teras nyarioskeun kaayaan dina awal wahyu. Varaka nyarios: ﺑَﺸِّﺮْ ﻳَﺎ ﻣُﺤَﻤَّﺪُ ﺍِﻧّ۪ﻰ ﺍَﺷْﻬَﺪُ ﺍَﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﺍﻟْﻤُﻨْﺘَﻈَﺮُ ﻭَﺑَﺸَّﺮَ ﺑِﻚَ ﻋ۪ﻴﺴٰﻰ. Hartosna, “Ulah guligah; éta kaayaan wahyu. Béja gumbira pikeun anjeun! Anjeun téh Nabi anu diarep-arep! Isa parantos ngabéwarakeun anjeun.” Kagenep: Askelanul Himyeri, hiji arif billah, sateuacan Nabi diutus, nalika ningali urang Quraisy, naros: “Di antara aranjeun aya anu ngaku janten nabi?” Aranjeunna ngawaler: “Henteu aya.” Engké, dina waktos Nabi diutus, anjeunna naros deui; aranjeunna ngawaler: “Leres, aya hiji jalmi anu ngaku janten nabi.” Anjeunna nyarios: “Éta pisan anu ku dunya diarep-arep.” Katujuh: Ibnul Ala, salah sahiji ulama Nasrani anu kasohor, parantos ngawartosan sateuacan Nabi diutus sareng sateuacan tepang sareng Nabi. Engké anjeunna sumping, tepang sareng Hazrat Nabi ﷺ, teras nyarios: ﻭَﺍﻟَّﺬ۪ﻯ ﺑَﻌَﺜَﻚَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﻟَﻘَﺪْ ﻭَﺟَﺪْﺕُ ﺻِﻔَﺘَﻚَ ﻓِﻰ الْاِنْج۪يلِ ﻭَﺑَﺸَّﺮَ ﺑِﻚَ ﺍﺑْﻦُ ﺍﻟْﺒَﺘُﻮﻝِ. Hartosna, “Abdi parantos ningali sipat anjeun dina Injil, teras iman. Ibnu Maryam dina Injil parantos masihan béja gumbira yén anjeun bakal sumping.” Kadalapan: Najasyi, raja Habasyah anu parantos disebat tadi, nyarios: ﻟَﻴْﺖَ ﻟ۪ﻰ ﺧِﺪْﻣَﺘَﻪُ بَدَلًا ﻋَﻦْ ﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟﺴَّﻠْﻄَﻨَﺔِ. Hartosna, “Mugi-mugi gaganti ieu kakawasaan, abdi janten palayan Kangjeng Nabi Muhammad urang Arab ﷺ. Janten palayan anjeunna téh jauh langkung luhur tibatan kakawasaan.” Ayeuna, sanggeus para arif ieu anu ngawartosan perkara gaib ku ilham Rabbani, para tukang ramal anu ngawartosan perkara gaib ngaliwatan ruh sareng jin ogé parantos ngawartosan kalayan kacida écésna yén Rasul anu Mulya ﷺ bakal sumping sareng janten nabi. Éta seueur; urang badé nyebat sababaraha anu kasohor, anu parantos ngahontal darajat tawatur maknawi, sareng anu diriwayatkeun dina kalolobaan kitab sajarah sareng sirah. Carita katut ucapanana anu panjang urang pasrahkeun ka kitab-kitab sirah, sareng ngan badé medar sacara ringkes. Kahiji: Hiji tukang ramal anu kasohor anu namina Syikk, anu gaduh hiji soca, hiji panangan sareng hiji sampean. Saolah-olah satengah manusa... Ieu tukang ramal parantos kacatet dina sajarah kalayan pasti, dina darajat tawatur maknawi, yén anjeunna ngawartosan karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ sareng nyarioskeunana sababaraha kali. Kadua: Satih, tukang ramal Syam anu kasohor, hiji jalmi anu henteu gaduh tulang, awakna saolah-olah henteu gaduh anggota, rarayna di jero dadana, hiji ciptaan anu ahéng, sareng hiji tukang ramal anu hirup lami pisan. Béja-béja leres anu ditepikeunana tina perkara gaib parantos kasohor di antara manusa dina waktos éta. Malah Kisra, nyaéta raja Persia, ngintunkeun utusanana anu alim anu disebat Muyzan, pikeun naros ka Satih ngeunaan impianana anu ahéng sareng rasiah ragragna opat belas munara istanana dina waktos Ahmed ﷺ lahir. Satih ngintunkeun béja ka Kisra anu maksadna kieu: “Opat belas jalmi bakal ngawasa di antara aranjeun, teras kakawasaan aranjeun bakal musnah. Ogé bakal sumping hiji jalmi anu bakal ngedalkeun hiji agama. Anjeunna pisan anu bakal ngaleungitkeun agama sareng nagara aranjeun!” Satih ieu parantos ngawartosan kalayan écés yén Nabi Ahir Jaman bakal sumping. Tukang-tukang ramal anu kasohor sapertos Sevad Ibnu Karibid Devsi, Hunafir, Ef’asiye Najran, Jizl Ibnu Jizlil Kindi, Ibnu Halasated Devsi sareng Fatima Binti Nu’man-i Nejjariye ogé, sakumaha anu dijéntrékeun dina kitab-kitab sirah sareng sajarah, parantos ngawartosan yén Nabi Ahir Jaman bakal sumping, sareng nabi éta nyaéta Muhammad ﷺ. Sa’d Ibnu Binti Kureyz, salah sahiji baraya Hazrat Osman, ogé ngaliwatan ramalan nampi béja gaib ngeunaan kanabian Rasul anu Mulya ﷺ. Dina awal Islam, anjeunna nyarios ka Hazrat Osman-i Zinnureyn: “Mangga angkat sareng iman.” Osman sumping sareng iman ti mimiti. Sa’d nyarioskeun éta kajadian ku sajak ieu: ﻫَﺪَﻯ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻋُﺜْﻤَﺎﻧًﺎ ﺑِﻘَﻮْﻟ۪ﻰ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟَّﺘ۪ﻰ ﺑِﻬَﺎ ﺭُﺷْﺪُﻩُ ﻭَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻳَﻬْﺪ۪ﻯ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟْﺤَﻖِّ. Sakumaha tukang ramal, jin-jin anu disebat hatif, anu sosokna henteu katingali nanging sorana kadangu, ogé parantos sababaraha kali ngawartosan yén Rasul anu Mulya ﷺ bakal sumping. Di antarana, hiji hatif ti bangsa jin ngagorowok ka Zeyyab Ibnul Haris kieu, janten sabab anjeunna sareng anu sanés asup Islam: ﻳَﺎ ﺫَﻳَﺎﺏُ ﻳَﺎ ﺫَﻳَﺎﺏُ ﺍِﺳْﻤَﻊِ ﺍﻟْﻌَﺠَﺐَ ﺍﻟْﻌُﺠَﺎﺏَ ﺑُﻌِﺚَ ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺑِﺎﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ ﻳَﺪْﻋُﻮ ﺑِﻤَﻜَّﺔَ فَلَا ﻳُﺠَﺎﺏُ. Hiji hatif ti bangsa jin deui ngagorowok ka Samia Ibnu Karretil Gatafani kieu, sareng ngajantenkeun sababaraha jalmi iman: ﺟَﺎﺀَ ﺍﻟْﺤَﻖُّ ﻓَﺴَﻄَﻊَ ﻭَ ﺩُﻣِّﺮَ ﺑَﺎﻃِﻞٌ ﻓَﺎﻧْﻘَﻤَﻊَ. Béja gumbira sareng wartos ti para hatif ieu kacida kasohorna sareng seueur. Sakumaha tukang ramal sareng hatif ngawartosan, kitu ogé berhala-berhala, malah kurban-kurban anu dipeuncit pikeun berhala, parantos ngawartosan karosulan Rasul anu Mulya ﷺ. Di antarana, aya hiji carita kasohor yén berhala kabilah Mazen ngagorowok sareng nyarios: ﻫٰﺬَﺍ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰُّ ﺍﻟْﻤُﺮْﺳَﻞُ ﺟَﺎﺀَ ﺑِﺎﻟْﺤَﻖِّ ﺍﻟْﻤُﻨْﺰَﻝِ, ngawartosan karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ. Kajadian anu kasohor anu janten sabab Abbas Ibnu Mirdas asup Islam ogé kieu: anjeunna gaduh berhala anu namina Dimar; hiji dinten berhala éta ngaluarkeun sora kieu: ﺍَﻭْﺩٰﻯ ﺿِﻤَﺎﺭُ ﻭَﻛَﺎﻥَ ﻳُﻌْﺒَﺪُ ﻣُﺪَّﺓً ﻗَﺒْﻞَ ﺍﻟْﺒَﻴَﺎﻥِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺒِﻰِّ ﻣُﺤَﻤَّﺪٍ. Hartosna, “Sateuacan Muhammad sumping, abdi disembah; ayeuna katerangan Muhammad parantos sumping, éta sesat moal aya deui.” Sateuacan Islam, Hazrat Omar kantos ngadangu kieu ti hiji kurban anu dipeuncit pikeun berhala: ﻳَﺎ ﺍٰﻝَ ﺍﻟﺬَّﺑ۪ﻴﺢِ ﺍَﻣْﺮٌ ﻧَﺠ۪ﻴﺢٌ ﺭَﺟُﻞٌ ﻓَﺼ۪ﻴﺢٌ ﻳَﻘُﻮﻝُ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Aya seueur kajadian sapertos conto-conto ieu, anu ditampi sareng diriwayatkeun ku kitab-kitab anu tiasa dipercaya. Sakumaha tukang ramal, para arif billah, para hatif, malah berhala sareng kurban parantos ngawartosan karosulan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ, unggal kajadian ogé parantos janten sabab sababaraha jalmi iman. Kitu ogé dina sababaraha batu, makam sareng batu nisan makam, kapanggih ungkara-ungkara sapertos ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﻣُﺼْﻠِﺢٌ ﺍَﻣ۪ﻴﻦٌ dina tulisan baheula; ku éta sababaraha jalmi iman. Leres, ﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﻣُﺼْﻠِﺢٌ ﺍَﻣ۪ﻴﻦٌ anu kapanggih dina tulisan baheula dina sababaraha batu téh nyaéta Rasul anu Mulya ﷺ. Sabab sateuacan anjeunna, dina waktos anu caket pisan sareng jamanna, ngan aya tujuh jalmi anu namina Muhammad, henteu aya deui. Éta tujuh jalmi dina segi naon waé henteu pantes disebat “Nu Ngalereskeun Nu Tiasa Dipercaya”. BAGIAN KATILU tina irhasat nyaéta perkara-perkara anu luar biasa sareng kajadian-kajadian anu lumangsung nalika Rasul anu Mulya ﷺ lahir. Éta kajadian-kajadian lumangsung kalayan patali sareng lahirna anjeunna. Aya ogé sababaraha kajadian sateuacan anjeunna diutus janten nabi anu langsung mangrupakeun mu’jizat-mu’jizat anjeunna. Éta seueur. Minangka conto, urang badé nyebat sababaraha anu parantos kasohor, ditampi ku para imam hadis, sareng kabuktosan sahihna. Kahiji: Dina wengi Nabi lahir, aya hiji cahya anu kacida ageungna anu katingali ku ibuna, ku ibuna Osman Ibnil As anu aya di sisi ibuna, sareng ku ibuna Abdurrahman Ibnu Avf. Katiluna nyarios: “Nalika anjeunna lahir, kami ningali hiji cahya anu nyaangan wétan sareng kulon pikeun kami.” Kadua: Dina wengi éta, kalolobaan berhala di Ka’bah ragrag kalayan sirahna ka handap. Katilu: Dina wengi éta, eyvan Kisra anu kasohor, nyaéta istanana anu kasohor, oyag sareng rengat, sarta opat belas munarana ragrag. Kaopat: Dina wengi éta, laut leutik Sava anu dianggap suci tilelep kana taneuh, sareng dina wengi lahirna anjeunna, seuneu di Istahr-Abad anu salami sarébu taun salawasna dihurungkeun, anu terus hurung sareng henteu pareum, anu dijadikeun sesembahan ku urang Majusi, pareum. Tilu atanapi opat kajadian ieu minangka isyarat yén jalmi anu nembe lahir éta bakal ngaleungitkeun nyembah seuneu, ngarecah istana kakawasaan Persia, sareng nyegah nganggap suci perkara-perkara tanpa idin Ilahi. Kalima: Sanaos sanés dina wengi lahirna anjeunna, nanging lantaran kajantenan caket pisan sareng lahirna anjeunna, éta kajadian ogé mangrupakeun irhasat Ahmed ﷺ, nyaéta “Kajadian Gajah” anu dijéntrékeun ku nash anu pasti dina Surah ﺍَﻟَﻢْ ﺗَﺮَ ﻛَﻴْﻒَ. Raja Habasyah anu namina Ebrehe sumping pikeun ngaruksak Ka’bah, mawa hiji gajah anu ageung pisan anu disebat Fil-i Mahmudi di payun. Nalika parantos caket ka Makkah, gajah éta henteu daék leumpang. Aranjeunna henteu manggih jalan kaluar, teras mulih. Manuk-manuk ababil ngéléhkeun sareng ngaruksak aranjeunna; aranjeunna lumpat. Carita anu ahéng ieu kasohor sacara jéntré dina kitab-kitab sajarah. Ieu kajadian mangrupakeun salah sahiji dalil kanabian Rasul anu Mulya ﷺ. Sabab dina waktos anu caket pisan sareng lahirna anjeunna, Ka’bah-i Mukarramah, kiblat anjeunna, tempat lahirna sareng tanah cai anu dipikacinta ku anjeunna, disalametkeun tina karuksakan ku Ebrehe ku cara gaib sareng luar biasa. Kagenep: Nalika Rasul anu Mulya ﷺ masih alit sareng aya di sisi Halime-i Sa’diye, ku kasaksian Halime sareng salakina, aranjeunna sering ningali sapotong méga di luhureun anjeunna anu ngiuhan anjeunna sangkan henteu kaganggu ku panonpoé. Aranjeunna parantos nyarioskeunana ka jalma-jalma, sareng éta kajadian parantos kasohor kalayan sahih. Nalika anjeunna angkat ka wewengkon Syam dina yuswa dua belas taun ogé, rahib Buheyra nyaksian yén anjeunna ningali sareng némbongkeun sapotong méga anu ngiuhan mastaka Rasul anu Mulya ﷺ. Ogé, sateuacan anjeunna diutus janten nabi, nalika Rasul anu Mulya ﷺ hiji waktos mulih tina dagang sareng palayan Hatice-i Kubra anu namina Meysere, Hatice-i Kubra ningali dua malaikat ngiuhan mastaka Rasul anu Mulya ﷺ sapertos méga. Anjeunna nyarioskeunana ka palayanana, Meysere. Meysere ogé nyarios ka Hatice-i Kubra: “Salami perjalanan urang, abdi teras ningali kitu.” Katujuh: Kabuktosan ku riwayat anu sahih yén sateuacan Rasul anu Mulya ﷺ diutus janten nabi, anjeunna calik di handapeun hiji tangkal. Tempat éta garing, ujug-ujug janten héjo. Dahan-dahan tangkal ngabengkok sareng ngalengkung ka luhur mastakana, teras ngiuhan. Kadalapan: Nalika Rasul anu Mulya ﷺ masih alit, anjeunna cicing di bumi Abu Talib. Upami Abu Talib sareng kulawarga katut putra-putrana tuang sareng anjeunna, aranjeunna wareg. Iraha waé anjeunna henteu aya dina tuang éta, aranjeunna henteu wareg. Ieu kajadian kasohor sareng pasti. Ummu Eymen, anu ngurus sareng ngalayanan Rasul anu Mulya ﷺ nalika alit, ogé nyarios: “Rasul anu Mulya ﷺ henteu kantos humandeuar lapar atanapi hanaang, boh nalika alit boh nalika parantos ageung.” Kasalapan: Dina harta Halime-i Sa’diye, indung anu nyusuan anjeunna, sareng dina susu embé-embéna, aya seueur berkah sareng kaayaan anu nambahan, béda sareng kabilahna. Ieu kajadian kasohor sareng pasti. Laleur ogé henteu ngaganggu anjeunna, sareng henteu eunteup dina salirana anu mulya atanapi dina anggoanana. Sakumaha Seyyid Abdulqadir-i Geylani, mugi rasiahna disucikeun, salah sahiji turunanana, ogé ngawariskeun éta kaayaan ti karuhunna; laleur ogé henteu eunteup ka anjeunna. Kasapuluh: Sanggeus Rasul anu Mulya ﷺ lahir, hususna dina wengi lahirna, béntang-béntang anu ragrag beuki seueur. Sakumaha éta kajadian parantos ku urang dibuktikeun kalayan pasti sareng dalil-dalilna dina Kalimah Kalima Belas, ragragna béntang-béntang ieu mangrupakeun tanda sareng isyarat yén setan sareng jin diputus tina béja-béja gaib. Ku sabab Rasul anu Mulya ﷺ parantos medal ka dunya kalayan wahyu, tangtos béja-béja para tukang ramal, anu ngawartosan perkara gaib, sareng jin, anu henteu lengkep sareng dicampur ku bohong, kedah dihalangan sangkan henteu nimbulkeun mamang kana wahyu sareng henteu nyarupaan wahyu. Leres, sateuacan Nabi diutus, ramalan téh seueur. Sanggeus Al-Qur’an diturunkeun, éta ngeureunkeun aranjeunna. Malah seueur tukang ramal anu iman. Sabab aranjeunna henteu deui manggih anu masihan béja ka aranjeunna ti golongan jin. Hartosna, Al-Qur’an parantos ngeureunkeunana. Ayeuna ogé, sapertos tukang ramal jaman baheula, hiji rupa ramalan parantos némbongan deui di antara penganut spiritisme di Éropa dina wangun médium. Kumaha waé... ~Kasimpulan:

Sateuacan kanabian Rasul anu Mulya ﷺ, parantos némbongan seueur pisan kajadian sareng jalmi-jalmi anu ngukuhkeun sareng ngajantenkeun kanabianana dikukuhkeun. Leres, hiji jalmi anu bakal janten pamingpin dunya sacara maknawi {(Catetan): Leres, Sultan “Levlake Levlak” téh pamingpin anu kakawasaanana parantos langgeng salami sarébu tilu ratus lima puluh taun. Sanggeus abad kahiji, dina unggal abad anjeunna gaduh sahenteuna tilu ratus lima puluh juta jalma anu tunduk sareng janten rahayatna. Anjeunna parantos nyandak satengah bumi ka handapeun bandérana, sareng rahayatna, kalayan sampurna pasrah, unggal dinten ngabarukeun baiat ka anjeunna ku salawat sareng salam, sareng nurut kana paréntah-paréntahna.}, anu bakal ngarobih wangun dunya sacara maknawi, ngajantenkeun dunya lahan pikeun aherat, ngumumkeun ajén mahluk-mahluk dunya, némbongkeun jalan kana kabagjaan anu langgeng ka jin sareng manusa, nyalametkeun jin sareng manusa anu fana tina musnah salamina, ngabuka hikmah diciptakeunna dunya sareng rusiahna anu hese sareng tatarucinganana, uninga sareng ngawartosan maksud-maksud Gusti Khâliq jagat, sareng wanoh ka éta Gusti Khâliq teras ngawanohkeun Mantenna ka sadayana: tangtos, sateuacan anjeunna sumping, unggal perkara, unggal jenis sareng unggal golongan bakal mikahayang sumpingna anjeunna, ngantosan anjeunna, ngabagéakeun anjeunna kalayan saé sareng keprok pikeun anjeunna; sareng upami Gusti Khâliqna ngawartosanana, éta ogé bakal ngawartosan. Sakumaha anu parantos ku urang ditingali dina isyarat-isyarat sareng conto-conto sateuacanna, unggal jenis mahluk, saolah-olah ngabagéakeun anjeunna kalayan saé, némbongkeun mu’jizat-mu’jizatna; ku basa mu’jizat aranjeunna ngukuhkeun kanabianana.