Mektup Kadua Puluh Opat
ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ ﻳَﻔْﻌَﻞُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣَﺎ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ ٭ ﻭَ ﻳَﺤْﻜُﻢُ ﻣَﺎ ﻳُﺮ۪ﻳﺪُ Patarosan: ngatik kalayan pinuh kanyaah, ngatur kalayan pinuh mangpaat, sareng maparin kasaéan kalayan pinuh kanyaah, anu ditungtut ku Rahîm, Hakîm, sareng Wadûd — di antara Asma Ilahi anu pangagungna — kumaha sareng ku cara naon tiasa disaluyukeun sareng maot sareng teu aya, ical sareng pisah, musibah sareng kasusah, anu dahsyat sareng matak sieun? Hayu urang nganggap saé manusa ngalangkungan jalan maot lantaran anjeunna angkat kana bagja langgeng. Nanging dina terus-terusan nyirnakeun rupa-rupa tangkal, tatangkalan, sareng kembang anu lemes, geulis, sareng hirup, sareng golongan sasatoan anu pantes aya, cinta kana hirup, sareng sono kana langgeng — bari henteu ngantep hiji ogé; dina ngaleungitkeun aranjeunna kalayan gancang pisan bari henteu masihan waktos pikeun muka panon; dina ngajantenkeun aranjeunna damel kalayan kasusah bari henteu ngantep nyandak napas; dina ngarobih aranjeunna ku musibah bari henteu ngantep hiji ogé tengtrem; dina maéhan aranjeunna bari henteu aya hiji ogé anu dikaluarkeun; dina icalna aranjeunna bari henteu aya hiji ogé anu cicing; sareng dina pisahna aranjeunna bari henteu aya hiji ogé anu bungah — naon kanyaah sareng welas asih anu aya, hikmah sareng mangpaat naon anu dipendakan, sareng paparin sareng welas asih naon anu tiasa aya? Waleran: ku lima lambang anu némbongkeun anu ngadorong sareng anu merlukeun, sareng ku lima isyarat anu némbongkeun tujuan sareng mangpaat, urang bakal usaha ngarahkeun paningal ti kajauhan kana hakékat anu agung, lega pisan, jero pisan, sareng luhur pisan, anu ngaréngsékeun patarosan ieu.
TINGKAT KAHIJI
Aya lima lambang.
LAMBANG KAHIJI
Sakumaha dicarioskeun dina panutup-panutup Kalimah Kadua Puluh Genep, hiji ahli karajinan anu mahér, pikeun ngadamel pakean anu aya ajénna, pinuh ku hiasan permata sareng pola, ngajantenkeun saurang jalma miskin minangka modél kalayan upah anu pantes. Pikeun némbongkeun karajinan sareng kamahéranana, anjeunna ngukur, motong, pondokkeun, sareng panjangkeun pakean éta dina awak jalma miskin éta; anjeunna ogé ngajantenkeun éta jalma linggih sareng nangtung, masihan rupa-rupa posisi. Naha jalma miskin ieu gaduh hak pikeun nyarios ka ahli karajinan éta: "Naha anjeun ngarampa pakean anu ngajantenkeun abdi éndah ieu, ngagentos sareng ngarobihna, sareng naha anjeun ngajantenkeun abdi nangtung sareng linggih, ngaruksak istirahat abdi ku kasusah?" Kitu pisan ogé, Gusti Sâni' Dzul-Jalâl ngajantenkeun hakékat unggal rupa anu aya minangka modél, sareng pikeun némbongkeun kasampurnaan karajinan-Na ku pola-pola Asma-Na, Mantenna maparin pakean wujud anu dihias ku pangrasa ka unggal hal, utamana mahluk hirup; dina éta, Mantenna ngadamel pola ku kalam qada sareng takdir, sareng némbongkeun tajalli Asma-Na. Mantenna ogé maparin ka unggal anu aya, ku cara anu pantes pikeun éta, hiji kasampurnaan, hiji nikmat, sareng hiji limpahan minangka upah. Naha aya hal anu gaduh hak pikeun nyarios ka Gusti Sâni' Dzul-Jalâl, anu némbongkeun rusiah ﻣَﺎﻟِﻚُ ﺍﻟْﻤُﻠْﻚِ ﻳَﺘَﺼَﺮَّﻑُ ﻓ۪ﻰ ﻣُﻠْﻜِﻪ۪ ﻛَﻴْﻒَ ﻳَﺸَٓﺎﺀُ: "Gusti maparin kasusah ka abdi, ngaruksak istirahat abdi"? Hâsyâ! Leres, anu aya henteu gaduh hak ngalawan Wâjibul Wujûd tina sisi mana waé, sareng henteu tiasa nungtut hak; sabalikna, hakna nyaéta terus ngalaksanakeun hak tina tingkatan wujud anu dipaparin ku Mantenna kalayan sukur sareng hamd. Sabab sadaya tingkatan wujud anu dipaparin téh hal-hal anu parantos kajantenan, anu masing-masing peryogi sabab. Nanging tingkatan anu henteu dipaparin téh kamungkinan-kamungkinan. Kamungkinan-kamungkinan mah teu aya, sareng jumlahna teu aya watesna. Anu teu aya henteu peryogi sabab. Teu tiasa aya sabab pikeun anu teu aya watesna. Upamana, mineral henteu tiasa nyarios: "Naha urang henteu janten tutuwuhan?" Aranjeunna henteu tiasa ngadu; sabalikna, lantaran parantos kénging wujud mineral, hakna nyaéta sukur ka Gusti Fâthir-na. Tutuwuhan henteu tiasa ngadu kalayan nyarios: "Naha abdi henteu janten sato?" Sabalikna, lantaran parantos kénging hirup sareng wujud, hakna nyaéta sukur. Ari sato henteu tiasa ngadu: "Naha abdi henteu janten manusa?" Sabalikna, lantaran salian hirup sareng wujud, anjeunna dipaparin hiji permata roh anu aya ajénna, hak anu aya dina dirina nyaéta sukur. Sareng bandingkeun kitu pikeun anu sanés. Hé manusa anu ngadu! Anjeun henteu tetep teu aya; anjeun parantos ngagem nikmat wujud, ngaraos hirup, henteu tetep barang anu henteu hirup, henteu janten sato, mendakan nikmat Islam, henteu tetep sasasar, ningali nikmat séhat sareng salamet, sareng saterasna... Hé jalma anu henteu sukur! Ti mana anjeun kénging hak pikeun henteu sukur kana tingkatan wujud, anu murni nikmat, anu parantos dipaparin ku Alloh Nu Maha Leres ka anjeun, tuluy ku sarakah anu batal ngadu ngeunaan Alloh Nu Maha Leres sareng henteu sukur kana nikmat, lantaran nikmat-nikmat anu luhur — anu ukur kamungkinan sareng teu aya, anu henteu anjeun kénging sareng henteu anjeun pantes nampi — henteu dipaparin ka anjeun? Upamana hiji jalma naék kana hiji tingkatan anu luhur, sapertos naék ka puncak munara, mendakan kalungguhan anu ageung, sareng dina unggal undakan nampi nikmat anu ageung. Nanging anjeunna henteu sukur ka anu masihan nikmat éta, malah nyarios, "Naha abdi henteu tiasa naék langkung luhur tibatan munara éta?", tuluy ngadu, nangis, sareng ngarenghik. Malah jalma gélo ogé ngartos sakumaha anjeunna teu adil, henteu sukur kana nikmat, sareng ngalakukeun kabodoan anu ageung. Hé manusa anu lalawora, henteu qanaah sareng sarakah, henteu hémat sareng boros, sareng ngadu tanpa hak! Sing uninga kalayan pasti: qanaah téh sukur anu nguntungkeun; sarakah téh henteu sukur anu ngarugikeun. Sareng hémat mangrupa hormat anu saé sareng mangpaat kana nikmat. Ari boros téh nganggap énténg nikmat ku cara anu awon sareng ngarugikeun. Upami anjeun gaduh akal, biasakeun qanaah sareng usahakeun rido. Upami anjeun henteu tiasa nahan, nyarios "Yâ Shabûr!" sareng nyuhunkeun sabar; rido kana bagian anjeun, ulah ngadu. Sing uninga ti saha sareng ka saha anjeun ngadu, tuluy jempé. Upami anjeun tetep hoyong ngadu, adukeun nafsu anjeun ka Alloh Nu Maha Leres, sabab kalepatan aya dina nafsu éta.
LAMBANG KADUA
Sakumaha dicarioskeun dina ahir pasualan anu pangahirna dina Mektup Kadalapan Belas, salah sahiji hikmah Gusti Khâliq Dzul-Jalâl terus-terusan ngagentos sareng ngabarukeun anu aya ku lampah rububiyah anu matak héran sareng matak sieun nyaéta: Sakumaha dina mahluk, lampah sareng gerak asalna tina hiji kahoyong, hiji rasa sono, hiji nikmat, sareng hiji kanyaah. Malahan tiasa dicarioskeun yén dina unggal lampah aya sajenis nikmat; malah unggal lampah mangrupa sajenis nikmat. Sareng nikmat ogé nuju kana hiji kasampurnaan; malah mangrupa sajenis kasampurnaan. Lantaran lampah nunjukkeun hiji kasampurnaan, hiji nikmat, sareng hiji kaéndahan, sareng lantaran Wâjibul Wujûd, anu kagungan kasampurnaan mutlak sareng Kâmil Dzul-Jalâl, nyakup sadaya rupa kasampurnaan dina Zat, sipat, sareng lampah-Na, tangtos Zat Wâjibul Wujûd éta kagungan kanyaah suci anu teu aya watesna sareng cinta anu disucikeun anu teu aya tungtungna, ku cara anu pantes pikeun wajibna ayana sareng sucina Mantenna, saluyu sareng Zat-Na anu henteu peryogi nanaon sareng beunghar mutlak, sareng cocog sareng kasampurnaan mutlak sareng sucina Zat-Na tina sagala kakirangan. Tangtos aya sumanget suci anu teu aya watesna anu sumping tina kanyaah suci sareng cinta anu disucikeun éta. Sareng aya kabungah suci anu teu aya watesna anu sumping tina sumanget suci éta. Sareng tina kabungah suci éta sumping — upami ungkara ieu diidinan — nikmat suci anu teu aya watesna. Sareng tangtos, sareng nikmat suci éta, tina sisi welas asih-Na anu teu aya watesna, dina lampah kudrat-Na, aya — upami ungkara ieu diidinan — rasa remen suci anu teu aya watesna sareng kareueus suci anu teu aya watesna, kagungan Zat Rahmân sareng Rahîm; éta asalna tina kamampuh mahluk-Na anu kaluar tina poténsi kana lampah sareng janten sampurna, sareng sumping tina bungah sareng kasampurnaan mahluk éta. Ieu nungtut lampah anu teu aya watesna ku cara anu teu aya watesna. Sareng lampah anu teu aya watesna éta ogé nungtut ngagentos, ngarobih, mindahkeun, sareng ngaruksak anu teu aya watesna. Sareng robah sareng gentos anu teu aya watesna éta ogé nungtut maot sareng teu aya, ical sareng pisah. Dina hiji mangsa, mangpaat anu ditingalikeun ku hikmah manusa ngeunaan tujuan barang-barang anu didamel katingal teu pati penting dina paningal abdi. Tina éta abdi terang yén hikmah éta nuju kana tanpa tujuan. Ku sabab éta, para filsuf anu ngalangkungan jauh boh ragrag kana kasasaran tabiat, atanapi janten sofis, atanapi mungkir pilihan sareng élmu Gusti Nu Ngadamel, atanapi nyebat Gusti Khâliq "mûjib bidzât". Dina mangsa éta, rohmat Ilahi ngintunkeun Asma Hakîm pikeun ngabantosan abdi, sareng némbongkeun tujuan-tujuan ageung barang anu didamel. Hartina unggal barang anu didamel mangrupa hiji serat Rabb anu dibaca ku sadaya anu gaduh kasadaran. Tujuan ieu cekap pikeun abdi salami sataun. Teras kaajaiban-kaajaiban dina karajinan kabuka, sareng tujuan éta mimiti henteu cekap. Tujuan sanés anu langkung ageung pisan ditingalikeun. Hartina, abdi terang yén tujuan anu pangpentingna tina unggal barang anu didamel téh nuju ka Gusti Nu Ngadamelna: nyanggakeun kasampurnaan karajinan-Na, pola-pola Asma-Na, hiasan permata hikmah-Na, sareng kado rohmat-Na ka paningal-Na, sareng janten eunteung kaéndahan sareng kasampurnaan-Na. Tujuan ieu cekap pikeun abdi salami lami pisan. Teras dina lampah anu matak héran dina karajinan sareng nyiptakeun hal-hal, katingal mu'jizat-mu'jizat kudrat sareng syuunat rububiyah dina robah sareng gentos anu gancang pisan. Dina mangsa éta, tujuan ieu ogé mimiti henteu cekap. Malah abdi terang yén ogé kedah aya anu merlukeun sareng anu ngadorong, anu ageung sakumaha tujuan ieu. Dina mangsa éta, anu merlukeun dina Lambang Kadua ieu sareng tujuan-tujuan dina isyarat anu bakal datang ditingalikeun. Sareng kalayan yakin dikabarkeun ka abdi yén: "Lampah kudrat dina jagat raya sareng lalampahan sareng aliran hal-hal sakitu pinuh hartina, dugi ka ku lampah éta Gusti Sâni' Hakîm ngajantenkeun rupa-rupa jagat raya nyarios." Saolah-olah anu aya anu gerak di langit sareng bumi, sareng gerak-gerakna, mangrupa kecap-kecap dina obrolanana; sareng gerak téh hiji lampah nyarios. Hartina, gerak sareng ical anu sumping tina lampah téh obrolan-obrolan tasbih. Sareng lampah dina jagat raya ogé mangrupa jagat raya sareng rupa-rupana nyarios sareng ngajantenkeun nyarios tanpa sora.
LAMBANG KATILU
Hal-hal henteu nuju kana ical sareng teu aya; sabalikna, éta ngalih tina bunderan kudrat kana bunderan élmu, angkat tina alam anu katingal kana alam gaib, sareng nuju tina alam robah sareng fana kana alam cahya sareng langgeng. Tina paningal hakékat, kaéndahan sareng kasampurnaan dina hal-hal kagungan Asma Ilahi, sareng mangrupa pola sareng tajalli Asma éta. Lantaran Asma éta langgeng sareng tajallina terus aya, tangtos pola-polana ngabaru, seger deui, sareng janten éndah. Éta henteu nuju kana teu aya sareng fana; ngan wangun anu ditangtukeun sacara nisbi robah, ari hakékatna, sipat dasarna, sareng idéntitasna dina alam misal, anu janten jalan kaéndahan sareng tempat némbongan limpahan sareng kasampurnaan, tetep langgeng. Dina anu henteu gaduh roh, kaéndahan sareng éndahna langsung kagungan Asma Ilahi; kahormatan pikeun Asma éta, pujian pikeun Asma éta, kaéndahan kagungan Asma éta, sareng kanyaah nuju ka Asma éta. Robahna eunteung-eunteung éta henteu nyababkeun karugian pikeun Asma éta. Upami éta gaduh roh nanging sanés anu gaduh akal, ical sareng pisahna sanés teu aya sareng fana; sabalikna, éta leupas tina wujud awak sareng raména tugas hirup, nyerahkeun buah tugas anu parantos kahontal ka rohna anu langgeng. Roh-rohna anu langgeng éta ogé neruskeun ayana kalayan ngandelkeun masing-masing hiji Asma Ilahi; malah nuju kana bagja anu pantes pikeun dirina. Upami mahluk anu gaduh roh éta ogé gaduh akal, éta saéstuna hiji lalampahan kana alam langgeng, anu janten jalan bagja langgeng sareng kasampurnaan jasmani sareng batin; sareng kana tempat-tempat sanés sareng nagara-nagara sanés Gusti Sâni' Hakîm, sapertos alam barzah, alam misal, sareng alam roh, anu langkung éndah sareng langkung pinuh cahya tibatan dunya. Éta sanés maot sareng teu aya, ical sareng pisah, nanging patepang sareng kasampurnaan. ~Cindekna:
Lantaran Gusti Sâni' Dzul-Jalâl aya sareng langgeng, sareng sipat sareng Asma-Na terus aya sareng langgeng salawasna, tangtos tajalli sareng pola-pola Asma éta ngabaru dina langgeng batin; éta sanés ruksak sareng fana, dileungitkeun sareng ical. Parantos dipikaterang yén tina sisi kamanusaan, manusa patali sareng kalolobaan anu aya. Anjeunna ngaraos nikmat ku bagja aranjeunna sareng ngaraos nyeri ku binasana. Utamana anjeunna langkung ngaraos nyeri ku kanyeri mahluk hirup, utamina umat manusa, sareng langkung utamina jalma anu sampurna anu dipikaasih sareng dianggap saé ku anjeunna; sareng langkung bagja ku bagja aranjeunna. Malahan, sapertos hiji ibu anu nyaah, anjeunna ngorbankeun bagja sareng tengtrem dirina pikeun bagja aranjeunna. Unggal jalma anu iman, saluyu sareng darajatna, ku cahya Al-Qur'an sareng rusiah iman, tiasa bagja ku bagja sareng langgengna sadaya anu aya, ku leupasna aranjeunna tina teu aya, sareng ku ayana aranjeunna minangka serat-serat Rabb anu aya ajénna; sareng tiasa kénging cahya saageung dunya. Saréréa nampi mangpaat tina cahya ieu saluyu sareng darajatna. Upami anjeunna golongan anu sasasar, salian kanyeri dirina, anjeunna ngaraos nyeri ku binasa sareng fanana sadaya anu aya, ku dileungitkeunana dina lahir, sareng upami éta gaduh roh, ku kanyerina. Hartina, kufurna ngeusian dunyana ku teu aya, tuluy ngucurkeunana kana sirahna; anjeunna angkat ka naraka saméméh angkat ka naraka.
LAMBANG KAOPAT
Sakumaha parantos dicarioskeun ku urang di seueur tempat, hiji raja gaduh rupa-rupa bunderan organisasi anu béda-béda, anu asalna tina rupa-rupa gelar sareng sipat, sapertos sultan, khalifah, hakim, sareng komandan. Kitu ogé Asmaul Husna Alloh Nu Maha Leres kagungan rupa-rupa tajalli anu teu tiasa diwatesan sareng diitung. Rupa-rupa sareng bédana mahluk asalna tina rupa-rupa tajalli éta. Numutkeun rusiah yén unggal anu gaduh kaéndahan sareng kasampurnaan, ku fitrahna, hoyong ningali sareng némbongkeun kaéndahan sareng kasampurnaan dirina, rupa-rupa Asma éta ogé, lantaran terus aya sareng langgeng salawasna, hoyong terus némbongan pikeun Zat Nu Maha Suci. Hartina, Asma éta hoyong ningali pola-polana; hartina, hoyong ningali sareng némbongkeun tajalli kaéndahan sareng pantulan kasampurnaanana dina eunteung pola-polana. Hartina, éta nungtut ngabarukeun kitab jagat raya anu ageung sareng rupa-rupa serat anu aya ti waktos ka waktos; hartina, nyerat deui kalayan pinuh harti; hartina, nyerat rébuan serat anu béda-béda dina hiji kaca, sareng némbongkeun unggal serat ka paningal anu nyaksian langsung Zat Anu Suci sareng Musamma Nu Maha Suci, bari némbongkeunana ka paningal anu maca sadaya anu gaduh kasadaran, sareng ngajantenkeun aranjeunna maosna. Tingali ieu sajak anu ngandung hakékat sareng nunjukkeun hakékat ieu: Kaca-kaca kitab alam nyaéta rupa-rupa anu teu kaétang. Hurup sareng kecapna ogé individu-individu anu teu kawates. Ditulis dina tempat nyerat Lauh Mahfuz anu sajati. Unggal anu aya di alam nyaéta lafaz anu ngawujud sareng pinuh harti. ﺗَﺎَﻣَّﻞْ ﺳُﻄُﻮﺭَ ﺍﻟْﻜَﺎﺋِﻨَﺎﺕِ ﻓَﺎِﻧَّﻬَﺎ ﻣِﻦَ الْمَلَاِ الْاَعْلٰى ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﺭَﺳَﺎﺋِﻞُ
LAMBANG KALIMA
Aya dua pangajaran lemes. Pangajaran Lemes Kahiji: lantaran Alloh Nu Maha Leres aya, sadaya hal aya. Lantaran aya patalian ka Gusti Wâjibul Wujûd, pikeun unggal hal sadaya hal aya. Sabab dina patalina ka Wâjibul Wujûd, unggal anu aya ngawangun patalian ka sadaya anu aya ku rusiah katunggalan. Hartina, unggal anu aya anu terang patalina ka Wâjibul Wujûd, atanapi anu patalina dipikanyaho, ku rusiah katunggalan janten patali sareng sadaya anu aya kagungan Wâjibul Wujûd. Hartina, tina titik patalian éta unggal hal tiasa kénging cahya-cahya wujud anu teu aya watesna. Pisah sareng ical henteu aya dina titik éta. Hirup salami hiji waktos anu ngalir mangrupa jalan cahya-cahya wujud anu teu aya watesna. Upami patalian éta henteu aya sareng henteu dipikanyaho, éta ngalaman pisah, ical, sareng teu aya anu teu aya watesna. Sabab dina kaayaan éta, ka unggal anu aya anu tiasa patali sareng dirina, aya hiji pisah, hiji papisahan, sareng hiji ical. Hartina, kana wujud pribadina dibebankeun teu aya sareng pisah anu teu aya watesna. Sanajan tetep aya salami sajuta taun, tanpa patalian éta, éta henteu tiasa sarua sareng hirup salami hiji waktos kalayan patalian dina titik tadi. Ku sabab éta, ahli hakékat parantos nyarios: "Hiji waktos anu ngalir tina wujud anu pinuh cahya langkung utama tibatan sajuta taun wujud anu pegat." Hartina, aya salami hiji waktos kalayan patalian ka Wujud Wajib langkung utama tibatan aya salami sajuta taun tanpa patalian. Sareng ku rusiah ieu, ahli tahkik parantos nyarios: "Cahya-cahya wujud aya ku mikawanoh Wâjibul Wujûd." Hartina, dina kaayaan éta jagat raya katingal aya dina cahya-cahya wujud, pinuh ku malaikat, mahluk ruhani, sareng anu gaduh kasadaran. Upami tanpa éta, poék tina teu aya, kanyeri pisah sareng ical, ngurilingan unggal anu aya. Dina paningal éta jalma, dunya katingal siga tempat anu kosong, teu aya pangeusina, sareng matak sieun. Leres, sakumaha unggal buah dina hiji tangkal gaduh patalian ka sadaya buah anu aya dina tangkal éta, sareng ku patalian éta masing-masing gaduh sadérék sareng réréncangan, mangka aya wujud-wujud anu ngiringan dirina sajumlah buah-buah éta. Iraha buah éta dipotong tina tangkal, muncul hiji pisah sareng ical ka unggal buah sanés. Unggal buah dianggap teu aya pikeun dirina. Poék tina teu aya anu di luar dirina muncul pikeun dirina. Kitu ogé, dina titik patalian ka kudrat Gusti Ahad Shamad, pikeun unggal hal sadaya hal aya. Upami patalian henteu aya, pikeun unggal hal aya anu teu aya di luarna sajumlah hal-hal éta. Tina lambang ieu, tingali agungna cahya iman sareng tingali dahsyatna poék kasasaran. Hartina, iman téh nami hakékat nafsul-amr anu luhur anu dijelaskeun dina lambang ieu, sareng ku iman tiasa nyandak mangpaat tina éta. Upami henteu aya iman, sakumaha pikeun jalma anu lolong, pireu, bisu, sareng henteu gaduh akal, sadaya hal teu aya, kitu ogé pikeun jalma anu henteu iman, sadaya hal teu aya sareng poék. Pangajaran Lemes Kadua: dunya sareng hal-hal gaduh tilu rupa beungeut. Beungeut Kahiji: nuju ka Asma Ilahi, sareng janten eunteung Asma éta. Kana beungeut ieu, ical, pisah, sareng teu aya henteu tiasa asup; malah aya seger deui sareng ngabaru. Beungeut Kadua: nuju ka aherat, ningali kana alam langgeng, sareng dianggap lahan tatanénna. Dina beungeut ieu aya ngahasilkeun buah sareng hasil anu langgeng; éta ngawula ka langgeng, sareng ngajantenkeun hal-hal fana dianggap langgeng. Dina beungeut ieu ogé henteu aya maot sareng ical, nanging tajalli hirup sareng langgeng. Beungeut Katilu: nuju ka anu fana, nyaéta urang; éta anu dipikaasih ku anu fana sareng jalma anu nurut kahoyong, tempat dagang pikeun anu gaduh kasadaran, sareng médan ujian pikeun anu gaduh tugas. Aya tajalli langgeng sareng hirup di jero beungeut katilu éta, minangka ubar pikeun kanyeri sareng raheut tina fana sareng ical, maot sareng teu aya dina beungeut katilu ieu. ~Cindekna:
Anu aya anu ngalir ieu, mahluk-mahluk anu ngumbara ieu, mangrupa eunteung anu gerak sareng tempat némbongan anu robah, pikeun ngabarukeun cahya-cahya ciptaan sareng wujud Wâjibul Wujûd.
TINGKAT KADUA
Aya hiji bubuka sareng lima isyarat.
BUBUKA
Aya dua bahasan.
Bahasan Kahiji: dina lima isyarat anu bakal datang ieu, pikeun ngawas syuunat rububiyah, bakal ditulis masing-masing hiji ibarat, sajenis taropong alit anu surem. Ibarat-ibarat ieu henteu tiasa nangkep, ngawengku, atanapi janten ukuran pikeun hakékat syuunat rububiyah, nanging tiasa ngajak ningali. Dina ibarat-ibarat anu bakal datang sareng lambang-lambang anu parantos kaliwat, ungkara anu henteu pantes pikeun syuunat Zat Nu Maha Suci mangrupa kakirangan ibaratna. Upamana, harti nikmat, kabungah, sareng rasa remen anu dipikawanoh ku urang henteu tiasa ngébréhkeun syuunat anu suci; nanging éta masing-masing nami pikeun tinimbangan, masing-masing tempat ngawas pikeun tafakur. Sareng ibarat-ibarat ieu, ku némbongkeun tungtung hiji hukum rububiyah anu agung sareng ngawengku sadayana dina conto anu alit, ngabuktikeun hakékat hukum éta dina syuunat rububiyah. Upamana, parantos dicarioskeun yén hiji kembang angkat tina wujud bari ninggalkeun rébuan wujud. Ku éta ditingalikeun hiji hukum rububiyah anu agung, anu lumangsung dina sadaya usum semi, malah dina sadaya anu aya di dunya. Leres, ku hukum anu mana Gusti Khâliq Rahîm ngagentos sareng ngasegerkeun pakean bulu hiji manuk, ku hukum anu sami Gusti Sâni' Hakîm ngabarukeun pakean bumi unggal taun. Sareng ku hukum anu sami Mantenna ngagentos wangun dunya unggal abad. Sareng ku hukum anu sami, nalika kiamat Mantenna ngarobih sareng ngagentos wangun jagat raya. Sareng ku hukum anu mana Mantenna ngagerakkeun zarah sapertos Mevlevi, ku hukum anu sami Mantenna muterkeun bumi sapertos Mevlevi anu lebur dina rasa tarik batin sareng nangtung pikeun sema; sareng ku hukum éta Mantenna muterkeun alam-alam sareng ngajalankeun tatasurya. Sareng ku hukum anu mana Mantenna ngasegerkeun, ngalereskeun, sareng ngarecah zarah-zarah sél dina awak anjeun, ku hukum anu sami Mantenna ngabarukeun kebon anjeun unggal taun sareng ngasegerkeunana sababaraha kali dina unggal usum. Ku hukum anu sami Mantenna ngabarukeun beungeut bumi unggal usum semi, masangkeun cadar anu seger dina éta. Sareng ku hukum hikmah anu mana Gusti Sâni' Qadîr ngahirupkeun hiji laleur, ku hukum anu sami Mantenna ngahirupkeun tangkal platanus di payuneun urang ieu unggal usum semi; sareng ku hukum éta Mantenna ngahirupkeun bumi dina usum semi éta; sareng ku hukum anu sami Mantenna ogé ngahirupkeun mahluk dina hasyr. Nunjukkeun rusiah ieu, Al-Qur'an nimbalan ﻣَﺎ ﺧَﻠْﻘُﻜُﻢْ وَلَا ﺑَﻌْﺜُﻜُﻢْ اِلَّا ﻛَﻨَﻔْﺲٍ ﻭَﺍﺣِﺪَﺓٍ. Sareng bandingkeun kitu pikeun anu sanés. Aya seueur hukum rububiyah sapertos ieu, anu lumangsung ti zarah dugi ka sakabéh alam. Ayeuna tingali agungna hukum-hukum ieu dina lampah rububiyah, perhatikeun legana, sareng tingali rusiah kaésaan dina éta; sing uninga yén unggal hukum mangrupa hiji bukti kaésaan. Leres, hukum-hukum anu seueur pisan sareng agung pisan ieu masing-masing mangrupa tajalli élmu sareng kersa; bari ogé tunggal sareng ngawengku sadayana, éta ngabuktikeun kaésaan, élmu, sareng kersa Gusti Nu Ngadamel kalayan pasti pisan. Dina kalolobaan Kalimah, kalolobaan ibarat nunjukkeun tungtung hukum-hukum sapertos ieu ku masing-masing conto anu kawates, sareng ku éta nunjukkeun ayana hukum anu sami dina hal anu dibuktikeun. Lantaran kalaksanakeunana hukum ditingalikeun ku ibarat, éta ngabuktikeun hal anu dituju kalayan yakin sapertos bukti logika. Hartina, kalolobaan ibarat dina Kalimah dianggap masing-masing bukti anu ngayakinkeun sareng dalil anu pasti. Bahasan Kadua: sakumaha dicarioskeun dina Hakékat Kasapuluh Kalimah Kasapuluh, saloba buah sareng kembang anu aya dina hiji tangkal, sakitu ogé tujuan sareng hikmah unggal buah sareng unggal kembang. Sareng hikmah-hikmah éta aya tilu golongan. Hiji golongan nuju ka Gusti Nu Ngadamel, némbongkeun pola-pola Asma-Na. Hiji golongan nuju ka anu gaduh kasadaran, anu dina paningal aranjeunna mangrupa serat-serat anu aya ajénna sareng kecap-kecap anu pinuh harti. Hiji golongan nuju ka dirina sorangan, hirupna, sareng langgengna; sareng upami éta mangpaat pikeun manusa, éta gaduh hikmah saluyu sareng mangpaat manusa. Nalika dina hiji mangsa abdi ngémutan yén unggal anu aya gaduh tujuan-tujuan anu seueur sapertos ieu, dina manah abdi sumping ungkara-ungkara ieu dina cara basa Arab, minangka catetan pikeun dasar-dasar lima isyarat anu bakal datang, anu nunjukkeun tujuan-tujuan anu nyakup sadayana. ﻭَﻫٰﺬِﻩِ ﺍﻟْﻤَﻮْﺟُﻮﺩَﺍﺕُ ﺍﻟْﺠَﻠِﻴَّﺔُ ﻣَﻈَﺎﻫِﺮُ ﺳَﻴَّﺎﻟَﺔٌ ﻭَﻣَﺮَﺍﻳَﺎ ﺟَﻮَّﺍﻟَﺔٌ ﻟِﺘَﺠَﺪُّﺩِ ﺗَﺠَﻠِّﻴَﺎﺕِ ﺍَﻧْﻮَﺍﺭِ ﺍ۪ﻳﺠَﺎﺩِﻩ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﺑِﺘَﺒَﺪُّﻝِ ﺍﻟﺘَّﻌَﻴُّﻨَﺎﺕِ الْاِعْتِبَارِيَّةِ اَوَّلًا: ﻣَﻊَ ﺍِﺳْﺘِﺤْﻔَﺎﻅِ ﺍﻟْﻤَﻌَﺎﻧِﻰ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻠَﺔِ ﻭَﺍﻟْﻬُﻮِﻳَّﺎﺕِ ﺍﻟْﻤِﺜَﺎﻟِﻴَّﺔِ ﻭَﺛَﺎﻧِﻴًﺎ: ﻣَﻊَ ﺍِﻧْﺘَﺎﺝِ ﺍﻟْﺤَﻘَﺎﺋِﻖِ ﺍﻟْﻐَﻴْﺒِﻴَّﺔِ ﻭَﺍﻟﻨُّﺴُﻮﺝِ ﺍﻟﻠَّﻮْﺣِﻴَّﺔِ ﻭَﺛَﺎﻟِﺜًﺎ: ﻣَﻊَ ﻧَﺸْﺮِ ﺍﻟﺜَّﻤَﺮَﺍﺕِ الْاُخْرَوِيَّةِ ﻭَﺍﻟْﻤَﻨَﺎﻇِﺮِ ﺍﻟﺴَّﺮْﻣَﺪِﻳَّﺔِ ﻭَﺭَﺍﺑِﻌًﺎ: ﻣَﻊَ اِعْلَانِ ﺍﻟﺘَّﺴْﺒ۪ﻴﺤَﺎﺕِ ﺍﻟﺮَّﺑَّﺎﻧِﻴَّﺔِ ﻭَ ﺍِﻇْﻬَﺎﺭِ ﺍﻟْﻤُﻘْﺘَﻀَﻴَﺎﺕِ الْاَسْمَائِيَّةِ ﻭَﺧَﺎﻣِﺴًﺎ: ﻟِﻈُﻬُﻮﺭِ ﺍﻟﺸُّﺆُﻧَﺎﺕِ ﺍﻟﺴُّﺒْﺤَﺎﻧِﻴَّﺔِ ﻭَﺍﻟْﻤَﺸَﺎﻫِﺪِ ﺍﻟْﻌِﻠْﻤِﻴَّﺔِ Dina lima ungkara ieu aya dasar-dasar isyarat anu bakal dibahas ku urang salajengna. Leres, unggal anu aya, utamana anu hirup, gaduh lima lapis hikmah sareng tujuan anu béda-béda. Sakumaha hiji tangkal anu ngahasilkeun buah, dahan-dahanna anu aya silih luhur ngahasilkeun buah, kitu ogé unggal mahluk hirup gaduh lima lapis tujuan anu béda sareng gaduh hikmah. Hé manusa anu fana! Upami anjeun hoyong hakékat diri anjeun, anu dianggap siki anu kawates, robah jadi tangkal langgeng anu ngahasilkeun buah, sareng kénging sapuluh lapis buah sareng sapuluh rupa tujuan anu ditingalikeun dina lima isyarat, sing kénging iman anu sajati. Upami henteu, salian teu kabagéan sadaya éta, anjeun bakal kasempitan sareng buruk dina siki éta.
ISYARAT KAHIJI
Ungkara فَاَوَّلًا: ﺑِﺘَﺒَﺪُّﻝِ ﺍﻟﺘَّﻌَﻴُّﻨَﺎﺕِ الْاِعْتِبَارِيَّةِ ﻣَﻊَ ﺍِﺳْﺘِﺤْﻔَﺎﻅِ ﺍﻟْﻤَﻌَﺎﻧِﻰ ﺍﻟْﺠَﻤ۪ﻴﻠَﺔِ ﻭَﺍﻟْﻬُﻮِﻳَّﺎﺕِ ﺍﻟْﻤِﺜَﺎﻟِﻴَّﺔِ ngébréhkeun yén: saatos hiji anu aya angkat tina wujud, dina lahirna éta nuju kana teu aya sareng fana; nanging harti anu diébréhkeunana tetep langgeng sareng dijaga. Idéntitasna dina alam misal, wangunna, sareng sipat dasarna ogé tetep dina alam misal, dina lambaran-lambaran anu dijaga anu mangrupa conto alam misal, sareng dina daya inget anu mangrupa conto lambaran-lambaran anu dijaga. Hartina, éta kaleungitan hiji wujud lahir, sareng kénging ratusan wujud batin sareng dina élmu. Upamana, hurup-hurup percetakan anu janten jalan pikeun nyitak hiji kaca dipasihan hiji posisi sareng runtuyan, tuluy janten jalan pikeun nyitak hiji kaca. Kaca éta masihan wangun sareng idéntitasna ka seueur lambaran anu dicitak, sareng nyebarkeun hartina ka seueur akal; saatos éta posisi sareng runtuyan hurup percetakan ogé dirobih. Sabab éta henteu diperyogikeun deui, sareng kaca-kaca sanés kedah dicitak. Kitu pisan ogé, kalam takdir Ilahi masihan hiji runtuyan sareng posisi ka anu aya di bumi ieu, utamana tutuwuhan. Kudrat nyiptakeun aranjeunna dina kaca usum semi. Lantaran harti-hartina anu saé parantos diébréhkeun, sareng wangun sareng idéntitasna asup kana buku catetan alam gaib sapertos alam misal, hikmah nungtut sangkan posisi éta robah, supados kaca usum semi sanés anu bakal sumping ditulis, sareng aranjeunna ogé ngébréhkeun hartina.
ISYARAT KADUA
ﻭَﺛَﺎﻧِﻴًﺎ: ﻣَﻊَ ﺍِﻧْﺘَﺎﺝِ ﺍﻟْﺤَﻘَﺎﺋِﻖِ ﺍﻟْﻐَﻴْﺒِﻴَّﺔِ ﻭَﺍﻟﻨُّﺴُﻮﺝِ ﺍﻟﻠَّﻮْﺣِﻴَّﺔِ Ungkara ieu nunjukkeun yén: unggal hal, boh kawates boh ngawengku sadayana, saatos angkat tina wujud — utamana upami hirup — salian ngahasilkeun seueur hakékat gaib, ogé ninggalkeun wangun-wangun sajumlah fase hirupna dina lambaran misal anu aya dina buku catetan alam misal. Tina wangun-wangun éta ditulis lalampahan hirupna anu pinuh harti, anu disebut papasten hirup, sareng janten tempat bacaan pikeun mahluk ruhani. Upamana, hiji kembang angkat tina wujud; nanging salian ninggalkeun ratusan sikina sareng sipat dasarna dina siki-siki éta dina wujud, éta ogé ninggalkeun rébuan wangun dina lambaran-lambaran alit anu dijaga sareng dina ingetan anu mangrupa conto alit lambaran-lambaran anu dijaga. Éta ngajantenkeun anu gaduh kasadaran maos tasbih ka Rabb sareng pola-pola Asma anu diébréhkeun ku fase hirupna, tuluy angkat. Kitu ogé usum semi, anu dihias ku barang-barang karajinan anu saé dina pot beungeut bumi, mangrupa hiji kembang. Dina lahirna éta ical, nuju kana teu aya. Nanging éta ninggalkeun dina wujud, minangka gaganti dirina, hakékat gaib anu diébréhkeunana sajumlah sikina, idéntitas dina alam misal anu disebarkeunana sajumlah kembangna, sareng hikmah Rabb anu ditingalikeunana sajumlah anu aya dina éta; teras nyumput ti urang. Éta ogé ngosongkeun tempat pikeun usum-usum semi sanés anu janten sobat usum semi anu angkat éta, supados aranjeunna sumping sareng ngalaksanakeun tugas. Hartina, éta usum semi ngaleupaskeun hiji wujud lahir, sareng sacara batin ngagem sarébu wujud.