PASUALAN KATILU
Kumaha cara ngaluyukeun ayat ﻭَﻟَﻘَﺪْ ﻛَﺮَّﻣْﻨَﺎ ﺑَﻨ۪ٓﻰ ﺍٰﺩَﻡَ sareng ayat ﺍِﻧَّﻪُ ﻛَﺎﻥَ ﻇَﻠُﻮﻣًﺎ جَهُولًا?
~Waleran:
Aya kateranganana dina Kalimah Kasabelas, Kalimah Kadua Puluh Tilu sareng Buah Kadua tina Cabang Kalima Kalimah Kadua Puluh Opat. Rusiah ringkesna nyaéta: Sakumaha Gusti Nu Maha Leres ku kudrat-Na anu sampurna ngadamel seueur hal tina hiji hal, ngajantenkeun éta ngalaksanakeun seueur tugas, sareng nyerat sarébu buku dina hiji kaca, kitu ogé Mantenna nyiptakeun manusa janten hiji jinis anu ngawengku seueur jinis pikeun ngagentos seueur jinis. Hartosna, Mantenna ngersakeun ngalaksanakeun éta tugas-tugas ku manusa, anu mangrupikeun hiji jinis, saloba darajat anu béda-béda tina sadaya jinis sato. Ku sabab éta Mantenna henteu nempatkeun wates dina kakuatan sareng rasa manusa sacara fitrah; henteu masihan pangwatesan fitrah, ngantepkeunana bébas. Kakuatan sareng rasa sato-sato sanés aya watesna, aya dina pangwatesan fitrah.
Padahal unggal kakuatan manusa maju ka arah anu teu aya tungtungna, saolah-olah ngalalana dina jarak anu teu aya watesna. Margi manusa mangrupikeun eunteung pikeun tajalli Asma Gusti Nu Nyiptakeun jagat raya anu teu aya tungtungna, kakuatanana dipaparin bakat anu teu aya tungtungna.
Salaku conto, ku hawekna, sanaos sakumna dunya dipasihan ka manusa, anjeunna bakal nyarios ﻫَﻞْ ﻣِﻦْ ﻣَﺰ۪ﻳﺪٍ. Kitu deui, ku ngan mikiran dirina sorangan, anjeunna narima karugian rébuan jalma pikeun kapentinganana sorangan, sareng kitu salajengna... Sakumaha dina ahlak goréng anjeunna tiasa mekar dina darajat anu teu aya watesna, dugi ka darajat Namrud sareng Fir'aun, sarta janten zalûm dina wangun kecap anu negeskeun kaleuleuwihi, dina ahlak anu saé ogé anjeunna tiasa ngahontal kamajuan anu teu aya watesna, maju dugi ka darajat para nabi sareng siddiqin.
Kitu deui, sabalikna ti sato, manusa henteu uninga kana sagala hal anu diperyogikeun pikeun hirup; kedah diajar sadayana. Margi peryogi hal-hal anu teu aya watesna, anjeunna disebut jahûl dina wangun kecap anu negeskeun kaleuleuwihi. Ari sato, nalika lahir ka dunya, mung peryogi sababaraha hal; sareng dina hiji dua sasih, malah hiji dua dinten, sakapeung dina hiji dua jam, éta diajar sadaya sarat hirup anu diperyogikeunana. Saolah-olah parantos sampurna di alam sanés, tuluy sumping. Ari manusa, mung tiasa ngadeg dina hiji dua taun, sareng mung tiasa ngabédakeun mangpaat sareng bahaya dina lima belas taun.
Tah, negeskeun kaleuleuwihi dina jahûl ogé nuduhkeun ieu.
PASUALAN KAOPAT
Aranjeun naroskeun hikmah ﺟَﺪِّﺩُﻭﺍ ﺍ۪ﻳﻤَﺎﻧَﻜُﻢْ بِلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Hikmahna parantos disebatkeun dina seueur Kalimah. Salah sahiji rusiah hikmahna nyaéta: Margi pribadi manusa sareng alamna salawasna anyar deui, anjeunna salawasna peryogi ngabarukeun iman.
Margi unggal individu manusa sacara maknawi ngagaduhan seueur individu. Anjeunna kaétang hiji individu sanés saloba taun hirupna, malah saloba dintenna, malah saloba jamna. Margi asup dina waktos, éta hiji individu janten sapertos modél; unggal dinten anjeunna nganggo wangun hiji individu sanés.
Kitu deui, sakumaha dina manusa aya lobana sareng anyar deui ieu, alam tempat anjeunna netep ogé ngaléngkah. Éta angkat, anu sanés ngagentosna; salawasna rupa-rupa, unggal dinten muka panto alam anu sanés.
Ari iman mangrupikeun nur kahirupan unggal individu dina éta pribadi, sareng cahya alam anu dilebetanana. Ari لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ mangrupikeun konci anu muka éta nur.
Kitu deui, margi nafsu, hawa nafsu, sangkaan sareng sétan ngawasa dina manusa, sering pisan aranjeunna ngamangpaatkeun lalaworana sareng ngalakukeun seueur tipu daya pikeun nyakiti imanna; ku mamang sareng bisikan aranjeunna nutupan nur iman.
Kitu deui, henteu kirang kecap sareng laku lampah anu nentang lahirna syariat, malah dina paningal sababaraha imam mangaruhan dugi ka darajat kufur. Ku sabab éta aya kabutuhan pikeun ngabarukeun iman unggal waktos, unggal jam sareng unggal dinten.
~Patarosan:
Ulama élmu kalam mungkus alam dina sebutan ringkes "mungkin aya" sareng "aya saatos teu aya", sacara pikiran naék ka luhurna, tuluy ngabuktikeun kaésaan Alloh. Sabagian ahli tasawuf, pikeun ngahontal rasa hadir anu lengkep dina tauhid, ngucapkeun ٔلَا ﻣَﺸْﻬُﻮﺩَ اِلَّا ﻫُﻮَٔ, tuluy mopohokeun jagat raya sareng nutupanana ku lalangsé hilap, saatosna mendakan rasa hadir anu lengkep. Sabagian anu sanés, pikeun mendakan tauhid sajati sareng rasa hadir anu lengkep, ngucapkeun ٔلَا ﻣَﻮْﺟُﻮﺩَ اِلَّا ﻫُﻮَٔ, tuluy mungkus jagat raya dina hayalan sareng ngalungkeunana kana teu aya, saatosna mendakan rasa hadir anu lengkep.
Padahal anjeun némbongkeun dina Al-Qur'an hiji jalan ageung di luar tilu jalan ieu. Sareng salaku tandana anjeun ngucapkeun ٔلَا ﻣَﻌْﺒُﻮﺩَ اِلَّا ﻫُﻮَ ، لَا ﻣَﻘْﺼُﻮﺩَ اِلَّا ﻫُﻮَٔ. Tingalikeun sacara ringkes hiji bukti ieu jalan ngeunaan tauhid sareng hiji jalan pondokna.
~Waleran:
Sadaya Kalimah sareng sadaya Mektup némbongkeun éta jalan. Kanggo ayeuna, sakumaha anu dipénta ku aranjeun, urang nuduhkeun kalayan pondok hiji dalilna anu agung sareng hiji buktina anu lega sareng panjang. Kieu:
Dina alam, unggal hal masrahkeun sakumna hal ka Gusti Nu Nyiptakeunana. Di dunya, unggal karya némbongkeun yén sakumna karya mangrupikeun karya nu ngadamel éta. Di jagat raya, unggal lampah nyiptakeun ngabuktikeun yén sadaya lampah nyiptakeun mangrupikeun lampah Zat anu ngalaksanakeun éta. Sareng unggal Asma anu tajalli ka anu aya nuduhkeun yén sadaya Asma mangrupikeun Asma sareng gelar Zat anu kagungan éta Asma. Hartosna, unggal hal sacara langsung mangrupikeun bukti kaésaan sareng hiji jandéla makrifat Ilahi.
Leres, unggal karya, hususna upami gaduh hirup, mangrupikeun gambaran alit jagat raya, hiji siki alam sareng hiji buah bola bumi. Ku kituna, anu nyiptakeun gambaran alit, siki sareng buah éta tangtos anu nyiptakeun sakumna jagat raya ogé. Margi anu nyiptakeun buah henteu tiasa sanés ti anu nyiptakeun tangkalna.
Ku kituna, sakumaha unggal karya masrahkeun sakumna karya ka nu ngadamelna, unggal lampah ogé nyandarkeun sadaya lampah ka anu ngalaksanakeunana. Margi urang ningali yén unggal lampah nyiptakeun katingali salaku tungtung hiji hukum nyiptakeun anu lega dugi ka ngawengku lolobana anu aya, sareng panjang ti zarah dugi ka panonpoé-panonpoé. Hartosna, saha waé anu kagungan lampah nyiptakeun anu sabagian éta kedah janten anu ngalaksanakeun sadaya lampah anu dihijikeun ku hukum umum anu ngawengku éta anu aya sareng manjang ti zarah dugi ka panonpoé-panonpoé. Leres, Zat anu ngahuripkeun hiji laleur tangtos Zat anu nyiptakeun sadaya serangga sareng sato alit, sarta ngahuripkeun bumi. Kitu deui, saha waé anu muterkeun zarah sapertos darwis Mevlevi tangtos Zat anu sami anu ngagerakkeun anu aya sacara ngaruntuy dugi ka ngurilingkeun panonpoé sareng planét-planétna. Margi hukum mangrupikeun hiji ranté, lampah-lampah dihijikeun ku éta.
Hartosna, sakumaha unggal karya masrahkeun sakumna karya ka nu ngadamelna sareng unggal lampah nyiptakeun ngajantenkeun sadaya lampah kagungan anu ngalaksanakeunana, persis sapertos kitu, unggal Asma anu tajalli dina jagat raya nyandarkeun sadaya Asma ka Zat anu kagungan éta Asma, sarta ngabuktikeun yén éta gelar-gelar-Na. Margi Asma-Asma anu tajalli dina jagat raya silih asup, silih bantosan, silih nyampurnakeun sareng ngahias karya masing-masing, sapertos bunderan-bunderan anu silih lebet sareng tujuh warna dina cahaya.
Salaku conto, nalika Asma Muhyî tajalli kana hiji hal sareng dina waktos maparin hirup, Asma Hakîm ogé tajalli, ngatur kalayan hikmah awakna anu janten sayang éta mahluk hirup. Dina kaayaan anu sami, Asma Karîm ogé tajalli, ngahias sayangna. Dina waktos anu sami, tajalli Asma Rahîm ogé katingali, nyayagikeun kalayan welas asih kabutuhan éta awak. Dina waktos anu sami, tajalli Asma Razzâq katingali, maparin ku cara anu teu disangka-sangka rizki jasmani sareng maknawi anu diperyogikeun pikeun langgengna éta mahluk hirup, sareng kitu salajengna...
Hartosna, saha waé anu kagungan Asma Muhyî, Asma Hakîm anu caang sareng ngawengku jagat raya ogé kagungan-Na; Asma Rahîm anu ngasuh sadaya mahluk kalayan welas asih ogé kagungan-Na; Asma Razzâq anu ku kamurahan-Na maparin kadaharan ka sadaya mahluk hirup ogé Asma-Na sareng gelar-Na; sareng kitu salajengna...
Hartosna, unggal Asma, unggal lampah sareng unggal karya mangrupikeun bukti kaésaan anu janten cap kaésaan sareng segel ahadiyah, nuduhkeun yén sadaya kecap anu disebat mahluk, anu ditulis dina kaca-kaca jagat raya sareng dina jajaran abad-abad, mangrupikeun guratan kalam anu nyeratna. ﺍَﻟﻠّٰﻬُﻢَّ ﺻَﻞِّ ﻋَﻠٰﻰ ﻣَﻦْ ﻗَﺎﻝَ ﴾ﺍَﻓْﻀَﻞُ ﻣَﺎ ﻗُﻠْﺖُ ﺍَﻧَﺎ ﻭَﺍﻟﻨَّﺒِﻴُّﻮﻥَ ﻣِﻦْ ﻗَﺒْﻠ۪ﻰ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ﴿ ﻭَ ﻋَﻠٰﻰ ﺍٰﻟِﻪ۪ ﻭَﺻَﺤْﺒِﻪ۪ ﻭَﺳَﻠِّﻢْ
PASUALAN KALIMA
Kadua: Dina serat aranjeun, aranjeun naroskeun maksud anu sanés: "Naha mung ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ cekap? Hartosna, upami henteu ngucapkeun ٔﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِٔ, naha tiasa janten jalma anu salamet?" Waleranana panjang. Ayeuna urang mung nyarios sakieu:
Dua ungkara kalimah syahadat henteu tiasa dipisahkeun, silih ngabuktikeun, silih ngawengku; hiji henteu aya tanpa anu sanés.
Margi Nabi ﷺ mangrupikeun Hâtemul-Anbiyâ, ahli waris sadaya nabi, tangtos anjeunna aya di hulu sadaya jalan ngahontal tujuan. Di luar jalan ageungna, teu tiasa aya jalan hakékat sareng kasalametan. Sadaya imam ahli makrifat sareng panalungtik hakékat, sapertos Sa'dî-i Şirazî, nyarios: ﻣُﺤَﺎﻟَﺴْﺖْ ﺳَﻌْﺪ۪ﻯ ﺑَﺮَﺍﻩِ ﻧَﺠَﺎﺕْ ٭ ﻇَﻔَﺮْ ﺑُﺮْﺩَﻥْ ﺟُﺰْ ﺩَﺭْ ﭘَﻰِ ﻣُﺼْﻄَﻔٰﻰ
Kitu deui, aranjeunna parantos nyarios ﻛُﻞُّ ﺍﻟﻄُّﺮُﻕِ ﻣَﺴْﺪُﻭﺩٌ اِلَّا ﺍﻟْﻤِﻨْﻬَﺎﺝَ ﺍﻟْﻤُﺤَﻤَّﺪِﻯَّ.
Nanging sakapeung, sanaos ngaléngkah dina jalan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ, aranjeunna henteu uninga yén éta jalan Kangjeng Nabi Ahmad sareng yén aranjeunna aya di jero jalan Kangjeng Nabi Ahmad.
Kitu deui, sakapeung aranjeunna henteu wanoh ka Nabi, nanging jalan anu dicandakna mangrupikeun sabagian tina jalan Kangjeng Nabi Ahmad.
Kitu deui, sakapeung dina kaayaan katarik ku jadzab, atanapi kaayaan tilelep dina rasa batin, atanapi hirup nyorangan sareng kawas jalma nomad, tanpa mikiran jalan Kangjeng Nabi Muhammad, mung ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ cekap pikeun aranjeunna.
Nanging sasarengan sareng éta, salah sahiji sisi anu pangpentingna nyaéta: "Henteu narima" béda sareng "ngaku teu ayana". Jalma-jalma anu sapertos kieu, anu katarik ku jadzab sareng anu nyorangan, atanapi jalma anu henteu kantos ngadangu atanapi henteu uninga, henteu wanoh ka Nabi atanapi henteu mikiran anjeunna pikeun narima. Dina ieu poko aranjeunna tetep henteu uninga. Dina makrifat Ilahi, aranjeunna mung uninga ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ. Ieu jalma-jalma tiasa janten anu salamet.
Nanging jalma anu parantos ngadangu ngeunaan Nabi sareng uninga kana dakwahna, upami henteu ngabenerkeun anjeunna, moal wanoh ka Gusti Nu Maha Leres. Kanggo anjeunna, mung ungkara ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ henteu tiasa ngébréhkeun tauhid anu janten lantaran kasalametan. Margi éta kaayaan sanés henteu narima lantaran teu uninga anu dina hiji darajat tiasa janten alesan anu dihampura; malah éta ngaku teu ayana sareng mungkir. Jalma anu mungkir Muhammad ﷺ, anu ku mu'jizat sareng karya-karyana janten kareueus jagat raya sareng kamulyaan umat manusa, tangtos moal tiasa nampi nur naon ogé dina sisi naon waé, sareng henteu wanoh ka Alloh. Kumaha waé, kanggé ayeuna sakieu cekap.
PASUALAN KAGENEP
Katilu: Sababaraha ungkara ngeunaan jalan sétan dina Bahasan Kahiji anu namina Debat sareng Sétan parantos kacida kasarna. Sanaos dilemeskeun ku kecap "Hâsyâ, hâsyâ!" sareng pangwatesan dina wangun nganggap hal anu mustahil, éta tetep ngageterkeun abdi. Teras dina bagian anu dikintunkeun ka aranjeun aya sababaraha parobahan alit; naha aranjeun tiasa ngabenerkeun salinan aranjeun dumasar kana éta? Abdi masrahkeun kana pikiran aranjeun; aranjeun tiasa mupus ungkara-ungkara anu dianggap henteu diperyogikeun.
Sadérék abdi anu dipikacinta, éta bahasan kacida pentingna. Margi guru jalma-jalma zindik nyaéta sétan. Upami sétan henteu dikalahkeun ku bukti, anu niru anjeunna moal yakin. Margi Al-Qur'an Al-Hakîm nyebatkeun ungkara-ungkara kasar jalma kafir pikeun nampik éta, abdi dipasihan kawani pikeun nganggo kalayan ngageter, dina wangun nganggap hal anu mustahil, ungkara-ungkara bodo anu anggota golongan sétan kedah narima lantaran sarat jalanna, sareng anu dipikaresep atanapi henteu kedah disarioskeunana sacara maknawi ku basa jalanna, pikeun némbongkeun yén éta jalan sétan leres-leres ruksak. Nanging ku nganggo éta, urang ngadesek aranjeunna ka dasar sumur sareng ngawasa sakumna médan pikeun Al-Qur'an; urang ngungkabkeun borok-borokna.
Tingali ieu kameunangan dina ieu ibarat. Salaku conto, urang nganggap aya hiji menara anu kacida luhurna, anu sirahna noél langit, sareng di handapeun menara éta aya sumur anu digali dugi ka puseur bola bumi. Dua golongan silih bantah pikeun ngabuktikeun di mana tempat hiji jalma anu azanna kadangu ku sadaya warga di sakumna nagri, dina rentang ti puncak menara dugi ka dasar sumur.
Golongan kahiji nyarios: "Anjeunna aya di puncak menara, ngazan ka jagat raya. Margi urang ngadangu azanna; anjeunna hirup sareng luhur. Sanaos henteu sadayana ningali anjeunna di tempat anu luhur éta, masing-masing numutkeun darajatna ningali anjeunna dina hiji tempat, dina hiji undakan, nalika anjeunna naék sareng turun. Ku éta aranjeunna uninga yén anjeunna naék ka luhur; sareng di mana waé anjeunna katingali, anjeunna anu kagungan kalungguhan luhur." Ari golongan sanés anu sétani sareng bodo nyarios: "Henteu, tempatna sanés puncak menara; di mana waé anjeunna katingali, tempatna nyaéta dasar sumur."
Padahal henteu aya anu kantos ningali anjeunna di dasar sumur, sareng henteu aya anu tiasa ningali. Upami, saumpama, anjeunna beurat sareng henteu gaduh pilihan sapertos batu, tangtos anjeunna aya di dasar sumur sareng aya anu bakal ningali.
Ayeuna médan perang dua golongan anu silih lawan ieu mangrupa jarak panjang ti puncak menara dugi ka dasar sumur. Jamaah ahli nur anu disebat Hizbullah némbongkeun éta muazin di puncak menara ka anu paningalna luhur. Ari ka anu paningalna henteu dugi ka éta darajat sareng anu pondok paningal, aranjeunna némbongkeun éta muazin agung dina hiji undakan masing-masing numutkeun darajatna. Hiji tanda alit cekap pikeun aranjeunna sareng ngabuktikeun yén éta jalma sanés barang teu hirup sapertos batu, nanging manusa sampurna anu tiasa naék ka luhur, katingali sareng ngazan nalika anjeunna hoyong.
Ari golongan sanés anu disebat hizbusy-syaithan ngahukum kalayan bodo: "Tingalikeun anjeunna di puncak menara ka sadayana, atanapi tempatna nyaéta dasar sumur." Ku bodona aranjeunna henteu uninga yén henteu dipintonkeunana anjeunna ka sadayana di puncak menara téh asalna tina paningal masing-masing anu henteu tiasa dugi ka dinya. Kitu deui, kalayan ngabobodo ku alesan anu lepat, aranjeunna hoyong ngawasa sakumna jarak kajaba puncak menara.
Tah, pikeun ngaréngsékeun bantahan dua jamaah éta, aya hiji jalma maju sareng nyarios ka hizbusy-syaithan: Hé golongan sial! Upami tempat éta muazin agung nyaéta dasar sumur, anjeunna kedah teu hirup, henteu gaduh kahirupan sareng henteu gaduh kakuatan sapertos batu. Sareng anu katingali dina undakan sumur sareng tingkat menara kedah sanés anjeunna. Margi aranjeun ningali anjeunna sapertos kitu, tangtos anjeunna sanés anu teu gaduh kakuatan, teu gaduh hakékat sareng teu hirup. Puncak menara tangtos janten tempatna. Ku kituna, aranjeun kedah némbongkeun anjeunna di dasar sumur — anu aranjeun henteu tiasa némbongkeun dina sisi naon ogé sareng henteu tiasa ngayakinkeun saha waé yén anjeunna aya di dinya — atanapi jempé! Médan pertahanan aranjeun nyaéta dasar sumur. Ari médan sanés sareng jarak panjang mangrupikeun médan ieu jamaah anu barokah; di mana waé aranjeunna némbongkeun éta jalma salian ti dasar sumur, aranjeunna meunang perkara. Sapertos ieu ibarat, bahasan debat sareng sétan nyandak jarak panjang ti arsy dugi ka bumi tina panangan hizbusy-syaithan, sarta maksa sareng ngadesek hizbusy-syaithan. Éta ngantunkeun kanggo aranjeunna tempat anu pangteu asup akalna, pangmustahilna sareng pangdipikangéwana. Éta ngalebetkeun aranjeunna kana liang anu pangheureutna anu henteu tiasa dilebetan ku saha waé, sareng ngawasa sakumna jarak pikeun Al-Qur'an.
Upami ditaroskeun ka aranjeunna: "Kumaha Al-Qur'an?" Aranjeunna nyarios: "Buku manusa anu saé sareng masihan pangajaran ahlak."
Harita disarioskeun ka aranjeunna: Upami kitu, éta kalam Alloh sareng aranjeun kedah narima sapertos kitu. Margi numutkeun jalan aranjeun, aranjeun henteu tiasa nyarios "saé"!
Kitu deui, upami ditaroskeun ka aranjeunna: "Kumaha aranjeun wanoh ka Nabi?" Aranjeunna nyarios: "Jalma anu ahlakna saé sareng kacida pinterna."
Harita disarioskeun ka aranjeunna: "Upami kitu, mangga aranjeun iman. Margi upami ahlakna saé sareng pinter, dina sagala kaayaan anjeunna Rasulullah. Margi kecap 'saé' aranjeun ieu henteu aya dina wates aranjeun; numutkeun jalan aranjeun, aranjeun henteu tiasa nyarios kitu." Sareng kitu salajengna... Sisi-sisi hakékat anu sanés tiasa dicocogkeun kana tanda-tanda sanés dina ibarat.
Dumasar kana ieu rusiah, Bahasan Kahiji anu eusina debat sareng sétan henteu ngajantenkeun jalma-jalma iman peryogi uninga mu'jizat Kangjeng Nabi Ahmad sareng diajar bukti-buktina anu pasti pikeun ngajaga imanna. Tanda anu pangleutikna, dalil anu alit, nyalametkeun iman aranjeunna. Unggal kaayaan Kangjeng Nabi Ahmad ﷺ, unggal sipat Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ sareng unggal lampah Nabi ﷺ janten sapertos hiji mu'jizat anu ngabuktikeun yén anjeunna henteu aya di tempat anu panghandapna dina dasar sumur, sareng yén anjeunna ngagaduhan hiji kalungguhan di tempat anu pangluhurna.
PASUALAN KATUJUH
Hiji pasualan anu tiasa janten eunteung
Ku pitunjuk tujuh tanda anu bakal ngukuhkeun kakuatan maknawi sababaraha rerencangan abdi anu kakeunaan sangkaan sareng janten pundung, abdi kapaksa ngébréhkeun hiji karunia Rabb sareng panyalindungan Ilahi anu mung patali sareng ngaladénan Al-Qur'an, supados abdi nyalametkeun sabagian rerencangan abdi anu watakna lemah éta.
Opat tina tujuh tanda éta: Nalika aranjeunna masih rerencangan, ngan pikeun hiji tujuan dunya masing-masing, aranjeunna nyandak sikep mumusuhan, sanés ka pribadi abdi, nanging ka abdi salaku palayan Al-Qur'an; aranjeunna nampi tampiling ku anu sabalikna tina tujuanana.
Ari tilu tina tujuh tanda éta, aranjeunna rerencangan anu daria sareng salawasna tetep rerencangan, nanging samentawis henteu némbongkeun sikep gagah anu diperyogikeun ku duduluran, supados meunang perhatian jalma-jalma dunya sareng ngahontal hiji tujuan dunya masing-masing, sarta ngarasa aman pikeun dirina. Padahal tilu rerencangan abdi éta, hanjakalna, masing-masing nampi teguran ku anu sabalikna tina tujuanana.
Kahiji ti opat anu tadina rerencangan sacara lahir tuluy némbongkeun sikep mumusuhan: Hiji diréktur meredih ngalangkungan sababaraha perantara. Anjeunna nyuhunkeun hiji salinan Kalimah Kasapuluh. Abdi pasihan ka anjeunna. Ari anjeunna, pikeun naék kalungguhan, ngantunkeun duduluran sareng abdi sareng nyandak sikep mumusuhan. Anjeunna masrahkeun éta ka gubernur dina wangun wadul sareng ngalaporkeun. Salaku pangaruh karunia tina ngaladénan Al-Qur'an, anjeunna henteu naék kalungguhan, malah dipecat.
Kadua: Hiji diréktur sanés, nalika masih rerencangan, pikeun nyugemakeun atasanana sareng kalayan pikiran meunang perhatian jalma-jalma dunya, nyandak sikep saingan sareng mumusuhan, sanés ka pribadi abdi, nanging ka abdi salaku palayan. Anjeunna nampi tampiling ku anu sabalikna tina tujuanana. Dina hiji perkara anu henteu disangka, anjeunna dihukum dua satengah taun. Teras anjeunna nyuhunkeun doa ti hiji palayan Al-Qur'an. Insya Alloh, panginten anjeunna bakal salamet, margi anjeunna parantos didoakeun.
Katilu: Hiji guru, nalika katingali rerencangan, abdi ogé nganggap anjeunna rerencangan. Teras, pikeun pindah sareng netep di Barla, anjeunna milih sikep mumusuhan; anjeunna nampi tampiling ku anu sabalikna tina tujuanana. Anjeunna dialihkeun tina guru janten prajurit. Anjeunna dijauhkeun ti Barla. Kaopat: Hiji guru, margi abdi ningali anjeunna hafiz sareng taat agama, abdi némbongkeun duduluran anu ihlas ka anjeunna kalayan niat yén anjeunna bakal janten rerencangan abdi dina ngaladénan Al-Qur'an. Teras, pikeun meunang perhatian jalma-jalma dunya, ku hiji kecap ti hiji pagawé pamaréntah, anjeunna nyandak sikep anu kacida tiis sareng sieunna ka urang. Teras anjeunna nampi tampiling ku anu sabalikna tina tujuanana. Anjeunna nampi teguran anu keras ti pangawasna sareng dipecat.
Tah, sakumaha opat jalma ieu nampi tampiling sapertos kitu lantaran nyandak sikep mumusuhan, tilu rerencangan abdi ogé, margi henteu némbongkeun sikep gagah anu diperyogikeun ku duduluran anu daria, diingetkeun ku anu sabalikna tina tujuanana, sanés tampiling, nanging hiji jinis pépéling:
Kahiji: Hiji pribadi anu dipihormat, murid abdi anu kacida penting, daria sareng sajatina, salawasna nyerat sareng nyebarkeun Sözler. Ku sumpingna hiji pagawé luhur anu matak bingung sareng lumangsungna hiji kajadian, anjeunna nyumputkeun Sözler anu parantos ditulisna, sarta samentawis ngantunkeun nyalin ogé, supados henteu ngalaman kasusah atanapi kasedih ti jalma-jalma dunya sareng aman tina kajahatanana. Padahal, salaku pangaruh kasalahan anu asalna tina samentawis ngeureunkeun ngaladénan Al-Qur'an éta, salami sataun terus-terusan hiji musibah sapertos dihukum mayar sarébu lira ditetepkeun di payuneunana. Iraha anjeunna ngagaduhan niat nyalin sareng mulih kana kaayaan lami, anjeunna dibébaskeun tina perkarana; lillahil-hamd, anjeunna meunang kabébasan tina tuduhan. Sanaos kaayaanana miskin, anjeunna salamet tina sarébu lira.
Kadua: Hiji rerencangan abdi anu gagah, daria sareng wani ti lima taun kapengker, pikeun meunang sangkaan anu saé sareng perhatian jalma-jalma dunya sareng hiji pamingpin anu nembé sumping, sanaos tatangga abdi, tanpa mikir sareng tanpa kahaja, sababaraha sasih henteu patepang sareng abdi. Malah dina Lebaran sareng Ramadan henteu nganjang. Padahal, sabalikna tina tujuanana, perkara désa réngsé sareng pangaruhna pegat. Katilu: Hiji hafiz anu patepang sareng abdi sakali dua kali saminggu parantos janten imam. Pikeun nganggo sorban, anjeunna ngantunkeun abdi dua sasih. Malah dina Lebaran henteu sumping ka abdi. Sabalikna tina anu diarep-arep sareng tujuanana, sanaos parantos janten imam tujuh atanapi dalapan sasih, ku cara anu béda ti kabiasaan anjeunna henteu dipasihan nganggo sorban.
Tah, kajadian sapertos kieu seueur. Nanging abdi henteu nyebatkeunana supados henteu nyakiti manah sabagian jalma. Sanaos masing-masing mangrupikeun tanda anu lemah, nalika dikumpulkeun hiji kakuatan tiasa karaos. Ku éta timbul kayakinan yén:
Kahartos yén urang ngaladénan dina karunia Ilahi sareng panyalindungan Rabb, sanés pikeun pribadi abdi — margi abdi henteu nganggap diri abdi pantes pikeun karunia naon ogé — nanging mung dina sisi ngaladénan Al-Qur'an. Rerencangan abdi kedah mikiran ieu, ulah katarik ku sangkaan.
Margi éta karunia Ilahi pikeun tugas abdi salaku palayan, sareng margi sanés lantaran pikeun reueus, nanging pikeun sukur, sareng margi aya dawuhan ﻭَ ﺍَﻣَّﺎ ﺑِﻨِﻌْﻤَﺔِ ﺭَﺑِّﻚَ ﻓَﺤَﺪِّﺙْ, dumasar kana ieu rusiah-rusiah abdi ngébréhkeunana sacara husus ka rerencangan abdi.
PASUALAN KADALAPAN
Ieu catetan handap tina conto katilu, poko katilu, lantaran kalima tina sabab-sabab anu ngahalangan ijtihad dina Kalimah Kadua Puluh Tujuh.
~Hiji patarosan penting:
Sababaraha ahli panalungtik hakékat nyarios: Unggal lafaz Al-Qur'an, zikir sareng tasbih-tasbih sanés, dina seueur sisi nyaangan daya-daya lemes maknawi manusa sareng masihan kadaharan maknawi. Upami hartina henteu dipikanyaho, mung lafaz henteu ngébréhkeun, henteu cekap. Lafaz téh pakéan; upami digentos, sareng unggal golongan masihan lafaz dina basana sorangan ka éta harti-harti, naha henteu langkung mangpaat?
~Waleran:
Lafaz Al-Qur'an sareng lafaz tasbih Nabi sanés pakéan anu teu hirup; éta sapertos kulit awak anu hirup, malah ku lumangsungna waktos parantos janten kulit. Pakéan tiasa digentos, nanging upami kulit digentos, éta ngabahayakeun awak. Malah lafaz-lafaz barokah sapertos anu aya dina solat sareng azan parantos janten sebutan sareng nami pikeun harti anu biasa dipikahartos. Ari sebutan sareng nami henteu digentos.
Abdi parantos sering nalungtik hiji kaayaan anu dialaman ku abdi dina diri sorangan, sareng ningali yén éta kaayaan téh hakékat. Éta kaayaan nyaéta:
Dina dinten Arafah, abdi ngulang sareng maos Surat Al-Ikhlas saratus kali. Abdi ningali yén sabagian rasa maknawi dina abdi nyandak kadaharanana dina sababaraha kali, tuluy ngantunkeun sareng eureun. Sabagian sapertos daya mikir ogé samentawis museur kana harti, nyandak bagianna, tuluy éta ogé eureun. Sabagian sapertos manah nyandak bagianna dina sababaraha pamahaman anu janten lantaran rasa nikmat maknawi, tuluy éta ogé jempé, sareng kitu salajengna...
Lila-lila dina ngulang éta mung nyésa sabagian daya lemes batin anu kacida launna bosen sareng terus lumangsung, henteu ngantepkeun kabutuhan naon waé deui kana harti sareng nalungtik. Lalawora henteu ngarugikeun éta, sakumaha ngarugikeun daya mikir. Lafaz sareng hiji harti ringkes anu ngeusian éta lafaz, sarta harti anu biasa dipikahartos anu ku lafaz éta disebat sareng dingaranan, cekap pikeun aranjeunna. Upami harita mikiran hartina, éta masihan rasa bosen anu ngarugikeun. Daya-daya lemes batin anu terus lumangsung éta henteu peryogi diajar sareng ngartos; malah peryogi émut, museurkeun perhatian sareng digugahkeun sumangetna. Lafaz anu sapertos kulit éta cekap pikeun aranjeunna sareng ngalaksanakeun tugas harti. Hususna, ku nginget ku lafaz Arab éta yén éta kalam Alloh sareng pangandika Ilahi, éta janten lantaran limpahan anu teu pegat. Tah, kaayaan anu dialaman ku abdi ieu némbongkeun yén ngébréhkeun hakékat sapertos azan, tasbih dina solat, sareng Al-Fatihah ogé Surat Al-Ikhlas anu salawasna diulang, dina basa sanés kacida ngabahayakeunana.
Margi saatos lafaz Ilahi sareng Nabi anu janten sumber anu teu pegat leungit, bagian anu teu pegat tina daya-daya lemes batin anu terus lumangsung éta ogé leungit. Kitu deui, aya bahaya sapertos leungitna sahenteuna sapuluh pahala pikeun unggal aksara, sareng, margi rasa hadir anu teu pegat henteu lumangsung pikeun sadayana salami sakumna solat, dina kaayaan lalawora ungkara manusa ngalangkungan tarjamahan masihan poék ka roh.
Leres, sakumaha Imam A'zham parantos nyarios: "لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُ mangrupikeun sebutan sareng nami pikeun tauhid." Urang ogé nyarios: Lolobana mutlak kalimah tasbih sareng zikir, hususna anu aya dina azan sareng solat, parantos janten sapertos sebutan sareng nami. Sapertos sebutan, anu ditingali langkung seueur hartina anu biasa dipikahartos dina syariat tibatan harti kamusna. Ku kituna, ngarobahna henteu mungkin numutkeun syariat.
Ari harti ringkes anu wajib dipikanyaho ku unggal mukmin, nyaéta hiji tarjamahan harti anu pondok, malah jalma anu paling awam ogé tiasa gancang diajar. Kumaha jalma-jalma anu ngaliwat sakumna hirupna dina Islam sareng ngeusian sirahna ku rébuan hal anu henteu aya gunana tiasa dihampura lantaran henteu diajar dina hiji dua minggu harti ringkes kalimah barokah ieu, anu janten konci kahirupan langgengna; kumaha aranjeunna janten Muslim, kumaha disebat "jalma anu pinter"? Sareng ngaruksak wadah sumber-sumber nur éta demi kedulna jalma-jalma sapertos kitu sanés padamelan anu asup akal!
Kitu deui, jalma anu ngucapkeun "Subhanalloh", ti bangsa naon waé, ngartos yén anjeunna ngaku Gusti Nu Maha Leres téh Maha Suci. Naha sakitu henteu cekap? Upami anjeunna museur kana hartina dina basana sorangan, tina sisi akal anjeunna diajar sakali. Padahal anjeunna ngulang saratus kali sadinten. Saratus kali éta, salian ti bagian diajar pikeun akal, lafaz sareng harti ringkes anu nembus sareng ngahiji sareng lafaz janten lantaran seueur nur sareng limpahan. Hususna, kasucian anu dicandakna lantaran éta dawuhan Ilahi, sarta limpahan sareng nur anu asalna tina kasucian éta, kacida pentingna.
Cindekna,
teu aya naon waé anu tiasa ditempatkeun pikeun ngagentos lafaz Ilahi anu suci, anu janten wadah hal-hal wajib dina agama; henteu tiasa nyekel tempatna sareng henteu tiasa ngalaksanakeun tugasna. Sareng sanaos samentawis tiasa ngébréhkeun, henteu tiasa ngébréhkeun kalayan langgeng, luhur sareng suci.
Ari lafaz-lafaz anu janten wadah pasualan pamikiran agama, henteu aya kabutuhan ngarobahna. Margi ku naséhat, pangajaran, diajar sareng waaz sanés, éta kabutuhan leungit.
~Cindekna:
Lega sareng lengkepna basa Arab, anu mangrupakeun basa nahwu, sareng i'caz lafaz Al-Qur'an sapertos kitu dugi ka henteu tiasa ditarjamahkeun! Malah abdi tiasa nyarios "mustahil". Saha waé anu ngagaduhan mamang kedah ngarujuk kana Kalimah Kadua Puluh Lima ngeunaan i'caz. Anu ku aranjeunna disebat tarjamahan téh hiji tarjamahan harti anu kacida pondok sareng kirangna. Di mana tarjamahan harti sapertos kitu; di mana harti sajati ayat-ayat anu hirup sareng gaduh seueur cabang dina seueur sisi?