AYAT KADUA PULUH LIMA

AYAT KADUA PULUH LIMA

Éta ayat suci ﺣٰﻢٓ ٭ ﺗَﻨْﺰ۪ﻳﻞٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ. Harti isyarat ayat ieu gaduh hubungan anu kacida kuatna sareng Resaili'n-Nur. Hiji sisina nyaéta: Jalan Risaletü'n-Nur sareng murid-muridna ngalangkungan opat dasar. Kahijina tafakur, anu ningali asma Gusti Hakîm. Hiji deui welas asih, sareng ngaraoskeun fakirna anu tanpa wates, anu ningali asma Gusti Rahmân sareng Gusti Rahîm. Sakumaha ayat ieu ku tawafuq nempatkeun ramona kana tanggal disusun sareng sampurnana Resaili'n-Nur, kitu deui ku kecap ﺗَﻨْﺰ۪ﻳﻞٌ, ku ngitung tanwin salaku nun sabab sanés tempat waqaf, ajénna lima ratus opat puluh tujuh (547). Ku ngitung nun anu tasydid salaku hiji nun, kalayan hiji atanapi dua bédana anu kacida alit sareng ngandung rusiah, éta tawafuq sareng lima ratus opat puluh dalapan atanapi salapan (548–549), jumlah Resaili'n-Nur sareng Risale-i Nur, ngaran kadua sareng katilu Sözler. Ku lambang, éta ningali ka dinya sareng nyandak kana wewengkonna. Ajén cifir ﺣٰﻢٓ ٭ ﺗَﻨْﺰ۪ﻳﻞٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ, dina hiji sisi, nyaéta upami tanwin diitung nun sareng lâm asal dina dua ra anu tasydid diitung, sareng ﺣٰﻢٓ sareng ﺣَﺎﻣ۪ﻴﻢْ sakumaha anu diucapkeun, jumlahna sarébu tilu ratus lima puluh opat atanapi lima (1354–1355). Dina sisi anu sanés, nyaéta upami tanwin henteu diitung, jumlahna sarébu tilu ratus opat (1304). Dina sisi katilu, nyaéta upami dua lâm anu henteu diucapkeun henteu kalebet dina itungan, jumlahna sarébu dua ratus salapan puluh opat (1294). Dina sisi kahiji, éta persis tawafuq sareng tanggal Arab sarébu tilu ratus lima puluh lima sareng lima puluh opat ieu, nalika Resaili'n-Nur dina hiji darajat sampurna disusunna, nampi pentingna anu luar biasa, katarajang angin ribut, sareng murid-muridna peryogi hiji panglipur suci. Éta ogé persis tawafuq sareng waktos disusunna Mektup Katilu Puluh Hiji, anu diwangun ku tilu puluh hiji Lem’a; waktos némbongan Lem’a Katilu Puluh Hiji tina éta Mektup; disusunna Şuâ Kahiji tina éta Lem’a; waktos disarikeun isyarat tilu puluh tilu ayat kana Risale-i Nur dina dua puluh salapan Tingkat éta Şuâ; sareng waktos ieu, menit ieu, kaayaan ieu, nalika tanda ayat kadua puluh lima kana Risale-i Nur ditulis. Tawafuq anu persis ieu pantes pikeun i‘caz batin Al-Qur'an. Ieu tawafuq anu kacida lemes sareng pinuh ku warta gumbira. Dina sisi kadua, nyaéta ku ajén sarébu tilu ratus opat (1304), éta ku tawafuq anu persis nempatkeun ramona kana waktos panarjamah Risale-i Nur ngawitan ku bismillah dasar-dasar élmu, anu mangrupikeun undakan Risale-i Nur; nyarios bismillah dina meunangna Nur; sareng maca «Bismillahirrahmanirrahîm» dina bubuka kahirupan élmuna. Éta ngusap tonggongna sareng ku lambang nyarios, «Geura angkat, damel kalayan salamet!» Dina sisi katilu, nyaéta ku ajén cifir sarébu dua ratus salapan puluh tilu atanapi opat (1293–1294), ku rusiah tawafuq anu persis éta masihan tanda kana awal bismillah kahirupan dunya panarjamah éta. Ku lambang anu pinuh ku anugerah, éta ngawawartosan yén sanajan kahirupanana bakal ningali sareng nanggung gejolak sareng angin ribut anu kacida pikasieuneunana, anjeunna salawasna bakal janten tempat némbongan asma Gusti Rahmân sareng Gusti Rahîm, dijaga kalayan rohmat sareng diasuh kalayan welas asih. Ku cara ieu, éta némbongkeun hiji pancaran cahya jinis warta gaib tina i‘caz batin Al-Qur'an.

AYAT KADUA PULUH GENEP

Dina Surah Hûd, dua baris saatos ayat ﻓَﻤِﻨْﻬُﻢْ ﺷَﻘِﻰٌّ ﻭَ ﺳَﻌ۪ﻴﺪٌ sumping ayat ﻭَﺍَﻣَّﺎ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺳُﻌِﺪُﻭﺍ ﻓَﻔِﻰ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ. Ku ngitung mim, lâm, sareng nun anu tasydid masing-masing dua, sareng dina ﺍَﻟْﺠَﻨَّﺔِ, ku sabab ﺓ dina waqaf janten ﻩ, ajén cifir ayat ieu sarébu tilu ratus lima puluh dua (1352). Ku tawafuq anu persis sareng sarébu tilu ratus lima puluh dua, waktos murid-murid Resaili'n-Nur paling pegat harepan sareng pinuh ku musibah, éta hiji panglipur sareng warta gumbira anu suci sareng ti langit dina kaayaan maranéhna anu matak karunya. Hubungan batin ayat ieu parantos dipedar dina hiji atanapi dua risalah, nyaéta Keramat-ı Aleviye sareng Gavsiye. Dina halaman Al-Qur'an, dina ﻭَﺍَﻣَّﺎ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺳُﻌِﺪُﻭﺍ, kecap ﺳُﻌِﺪُﻭﺍ persis sajajar sareng nyanghareup ka ﻓَﻤِﻨْﻬُﻢْ ﺷَﻘِﻰٌّ ﻭَ ﺳَﻌ۪ﻴﺪٌ, nyaéta kecap ﺳَﻌ۪ﻴﺪٌ, sareng ieu nambihan hiji kalemes deui kana tawafuq éta. Ku tawafuq anu persis, ayat ieu nunjuk yén dina abad ieu, dina sarébu tilu ratus lima puluh dua, aya hiji anggota alit tina harti suci anu gembleng sareng kacida legana, anu sapertos murid-murid Risale-i Nur peryogi pisan panglipur, sareng nempatkeun ramo kana sirahna. Upami henteu waqaf dina kecap ﻓَﻔِﻰ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ sareng dihijikeun sareng kecap ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ, harita ﺓ henteu janten ﻩ. Nanging, aya tawafuq anu langkung lemes sareng masihan panglipur. Sabab, nurut aturan tata basa, ﻭَﺍَﻣَّﺎ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﺳُﻌِﺪُﻭﺍ mangrupikeun mubtada, sareng ﻓَﻔِﻰ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ khabarna. Khabar ieu, ku ajén cifirna sarébu tilu ratus opat puluh salapan (1349), ngawawartosan ku lambang sareng warta gumbira ngeunaan tanggal sarébu tilu ratus opat puluh salapan. Ku harti isyarat sareng tawafuq cifir, éta ngawawartosan yén hiji golongan abdi Al-Qur'an anu aya dina tanggal éta mangrupikeun jalma-jalma sawarga sareng kabagjaan. Dina tanggal ieu, jasa murid-murid Risale-i Nur anu luar biasa pikeun Al-Qur'an, dicaanganana, disusunna risalah-risalah anu kacida pentingna, sareng persiapan ku musuh-musuhna pikeun musibah anu ayeuna tumiba ka maranéhna némbongan. Tangtu, ieu némbongkeun yén warta gumbira Al-Qur'an anu nujul kana tanggal ieu, anu ku isyarat masihan panglipur, pangheulana ningali maranéhna. Leres, dina ﻓَﻔِﻰ ﺍﻟْﺠَﻨَّﺔِ ﺧَﺎﻟِﺪ۪ﻳﻦَ, ku ngitung nun anu tasydid salaku hiji nun, ﺕ opat ratus sareng ﺥ genep ratus, jumlahna sarébu. Dua ﻥ saratus; hiji ﻯ, dua ﻑ, sareng hiji ﻝ dua ratus; ﻝ anu sanés tilu puluh; ﻯ anu kadua sapuluh; dua alif dua; hiji ﺝ tilu; hiji ﺩ opat, jumlahna opat puluh salapan. Sakabéhna sarébu tilu ratus opat puluh salapan (1349). Nyabak ka urang ku hiji tina sarébu sisi warta gumbira Al-Qur'an ieu langkung ajén tibatan sarébu harta. Hiji pangawarta pikeun warta gumbira ieu nyaéta impian sajati anu ditingali sataun kapengker. Kieu: Sasasih sateuacan kajadian anu tumiba ka urang di Isparta, dina impian diucapkeun ka saurang: «Murid-murid Resaili'n-Nur bakal lebet kana kubur kalayan iman, henteu bakal wafat tanpa iman.» Waktos éta, urang kacida bungahna ku impian éta. Hartina, warta gumbira éta mangrupikeun pangawarta pikeun warta gumbira Al-Qur'an ieu. {(Catetan handap): Dina halaman ieu aya warta gumbira Al-Qur'an sareng warta gumbira ti langit anu langkung ajén tibatan karajaan sakabéh dunya.}

AYAT KADUA PULUH TUJUH

Dina Surah Ash-Shaff: ﻳُﺮ۪ﻳﺪُﻭﻥَ ﻟِﻴُﻄْﻔِﺆُﺍ ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣُﺘِﻢُّ ﻧُﻮﺭِﻩ۪ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺮِﻩَ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُﻭﻥَ. Ajén cifir kalimah ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣُﺘِﻢُّ ﻧُﻮﺭِﻩ۪ dina ayat ieu sarébu tilu ratus genep belas atanapi tujuh belas (1316–1317). Tanggal ieu, dina pasualan parobahan pikiran anu disebatkeun dina panutup ayat kadua puluh hiji, nyaéta tanggal saurang menteri jajahan Éropa usaha mareuman cahya Al-Qur'an; sareng tanggal anu sami nalika panyusun Resaili'n-Nur, ngalawan anjeunna, ku parobahan pikiran éta usaha nyorotkeun cahya éta. Ogé, ﺗِﻠْﻚَ ﺍٰﻳَﺎﺕُ ﺍﻟْﻜِﺘَﺎﺏِ, tujuh kali dina tujuh surah, tanggal anu sami; ﻃٰﺲٓ ﺗِﻠْﻚَ ﺍٰﻳَﺎﺕُ ﺍﻟْﻘُﺮْﺍٰﻥِ tanggal anu sami; ﻫَﺪٰﻳﻨ۪ﻰ ﺭَﺑّ۪ٓﻰ ﺍِﻟٰﻰ ﺻِﺮَﺍﻁٍ ﻣُﺴْﺘَﻘ۪ﻴﻢٍ tanggal anu sami; ﺍِﻥَّ ﺭَﺑّ۪ﻰ ﻋَﻠٰﻰ ﺻِﺮَﺍﻁٍ ﻣُﺴْﺘَﻘ۪ﻴﻢٍ, ku ngitung nun anu tasydid hiji nun sareng henteu ngitung tanwin, tanggal anu sami; titah ﻓَﺎَﻋْﺮِﺽْ ﻋَﻨْﻬُﻢْ ogé tanggal anu sami; sareng ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻣُﺘِﻢُّ ﻧُﻮﺭِﻩ۪ tanggal anu sami. Cocogna sadayana kalayan satuju ieu tangtu hiji katerangan écés anu langkung luhur tibatan lambang, isyarat, sareng dalil, anu ku harti isyaratna ngawawartosan warta gumbira yén Risale-i Nur bakal janten hiji kilatan tina Cahya Ilahi éta sareng bakal ngabubarkeun poék mamang anu sumping tina musuh-musuhna. Tawafuq cifir anu seueur sareng ngandung harti ieu ogé nyandar kana hubungan batin anu kuat. Leres, écés yén saratus dua puluh salapan risalah Resaili'n-Nur, sapertos kaca saratus dua puluh salapan lampu listrik, dipasang dina tungtung kabel anu ngalegaan tina cahya pangageungna Al-Qur'an sareng nyebarkeun cahya éta. Ayana satengah ngaran Risale-i Nur dua kali dina kalimah ayat ieu kacida ngalemeskeun hubungan éta.

AYAT KADUA PULUH DALAPAN

Dina Surah At-Tawbah, dina ayat ﻳُﺮ۪ﻳﺪُﻭﻥَ ﺍَﻥْ ﻳُﻄْﻔِﺌُﻮﺍ ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﻳَﺎْﺑَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ اِلَٓا ﺍَﻥْ ﻳُﺘِﻢَّ ﻧُﻮﺭَﻩُ ﻭَﻟَﻮْ ﻛَﺮِﻩَ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮُﻭﻥَ, kalimah ﻧُﻮﺭَ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺑِﺎَﻓْﻮَﺍﻫِﻬِﻢْ ﻭَﻳَﺎْﺑَﻰ ﺍﻟﻠّٰﻪُ اِلَٓا ﺍَﻥْ ﻳُﺘِﻢَّ ﻧُﻮﺭَﻩُ, katut hubungan batin anu kuat sareng lemes, ku ngitung unggal lâm anu tasydid hiji lâm sareng mim anu tasydid dua mim sabab tina kecap asal, jumlahna sarébu tilu ratus dua puluh opat (1324). Jalma-jalma zalim Éropa ngadamel rencana niat jahat anu pikasieuneun pikeun mareuman cahya nagara Islam; ngalawan éta, jalma-jalma Türkiye anu mikacinta bangsana usaha ngagagalkeun éta rencana ku ngumumkeun kabébasan dina dua puluh opat. Nanging, hanjakal, genep atanapi tujuh taun saatosna, tina hasil Perang Dunya, kalayan niat jahat anu sami, dina Perjanjian Sevr kalayan sarat anu kacida beuratna anu ngarugikeun Al-Qur'an, maranéhna deui ngadamel rencana ngalaksanakeun pikiran kufurna. Pikeun ngagagalkeun rencana éta, jalma-jalma Turki anu mikacinta bangsana usaha ngalawan ku ngumumkeun républik. Kalimah ieu tawafuq persis sareng tanggal sarébu tilu ratus dua puluh opat, dugi ka tilu puluh opat, dugi ka lima puluh opat. Dina kakacauan éta, di antara anu usaha ngajaga cahya Al-Qur'an, katingali panyusun Resaili'n-Nur dina dua puluh opat (1324), bubuka-bubuka Resaili'n-Nur dina tilu puluh opat (1334), sareng bagéan-bagéan caang Resaili'n-Nur katut murid-muridna anu daék ngorbankeun diri dina lima puluh opat (1354), usaha ngalawan. Malah, maranéhna ngajantenkeun sababaraha jalma pulitik anu henteu terang kaayaan sajatina hariwang. Ku sabab maranéhna ngalaksanakeun pancén nyaangan kalayan gembleng ngalawan niat jahat mareuman ieu, éta hiji tanda kuat yén maranéhna poko perhatosan tina sisi harti isyarat ayat ieu. Ayeuna, seuseueurna kaayaan di antara umat Islam anu ngalawan Cahya Al-Qur'an mangrupikeun hasil anu kacida goréngna tina niat jahat éta sareng perjanjian anu kejem sapertos Perjanjian Sevr. Upami mim anu tasydid ogé diitung hiji sapertos lâm-lâm anu tasydid, harita jumlahna sarébu dua ratus dalapan puluh opat (1284). Dina tanggal éta, jalma-jalma kufur Éropa niat mareuman cahya nagara Islam; sapuluh taun saatosna, maranéhna ngagerakkeun Rusia, sareng ku perang Rusia anu cilaka dina salapan puluh tilu (1293), samentawis ngahalangan cahya caang alam Islam ku hiji méga. Nanging, dina ieu, gaganti murid-murid Resaili'n-Nur, murid-murid Mevlana Hâlid (ks) ngabubarkeun poék méga éta. Ku sabab éta, dina sisi ieu ayat nempatkeun ramona kana sirah maranéhna ku lambang. Ayeuna sumping kana haté yén upami lâm-lâm sareng mim anu tasydid masing-masing diitung dua, jalma-jalma anu bakal ngabubarkeun poék saabad saatos ayeuna tiasa murid-murid Hazret-i Mehdi. Kumaha waé, ayat anu caang ieu gaduh seueur pangajaran lemes anu caang. Ku rusiah ﺍَﻟْﻘَﻄْﺮَﺓُ ﺗَﺪُﻝُّ ﻋَﻠَﻰ ﺍﻟْﺒَﺤْﺮِ, urang nyondokkeunana.

AYAT KADUA PULUH SALAPAN

Éta ayat ﺍﻟٓﺮٰ ﻛِﺘَﺎﺏٌ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎﻩُ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﻟِﺘُﺨْﺮِﺝَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺭَﺑِّﻬِﻢْ ﺍِﻟٰﻰ ﺻِﺮَﺍﻁِ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰِ ﺍﻟْﺤَﻤ۪ﻴﺪِ dina awal Surah Ibrâhîm. Dina opat atanapi lima kalimah ayat ieu aya opat atanapi lima tanda. Sakabéhna janten hiji isyarat. Kahiji: Kalimah ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺭَﺑِّﻬِﻢْ medarkeun: «Ngalangkungan Kitab anu écés, ku idin Alloh, manusa kaluar tina poék abad kaopat belas kana hiji cahya anu sumping tina Al-Qur'an.» Harti ieu, khususna kecap cahya, saluyu sareng Resaili'n-Nur. Ajén cifirna ogé, ku ngitung nun anu tasydid salaku dua nun, sarébu tilu ratus tilu puluh dalapan atanapi salapan (1338–1339). Éta tawafuq persis sareng tanggal némbongan tafsir İşaratü'l-İ'caz dina poék éta, anu disusun dina poék Perang Dunya sareng mangrupikeun bubuka Resaili'n-Nur. Kecap Nur dina ayat ningali ku tanda kana kecap Nur dina Risale-i Nur. Kadua: Kalimah ﺍِﻟٰﻰ ﺻِﺮَﺍﻁِ ﺍﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰِ ﺍﻟْﺤَﻤ۪ﻴﺪِ mikawanohkeun cahya dina kalimah sateuacanna sareng nyarios yén éta cahya jalan anu némbongkeun kamulyaan sareng kapantesan Gusti Nu Maha Leres dipuji. Ajén abjad kalimah ieu lima ratus opat puluh dalapan atanapi lima puluh (548–550), sareng ku ngitung nun anu tasydid salaku hiji nun, éta tawafuq persis sareng lima ratus opat puluh dalapan, jumlah Resaili'n-Nur. Upami dua alif anu henteu dibaca diitung, kalayan dua bédana anu nunjuk kana darajatna, éta ogé tawafuq persis. Aya hiji hubungan anu ngukuhkeun sareng ngalemeskeun tanda ieu. Kieu: Ku sabab abad anu paling pikasieuneun pikeun alam Islam nyaéta abad kagenep sareng fitnah Hülâgu, sareng tungtung abad katilu belas sareng abad kaopat belas katut fitnah sareng hasil Perang Dunya, kalimah ieu ku ajén abjadna masihan tanda kana abad kagenep; sareng sapertos kalimah sateuacanna, ku kecap-kecap ﺍَﻟْﻌَﺰ۪ﻳﺰِ ﺍﻟْﺤَﻤ۪ﻴﺪِ, kana abad ieu sareng jaman Sultan Abdülaziz sareng Sultan Abdülhamid. Sakabéh ayat sateuacanna anu masihan isyarat ku tawafuq kana ngaran kadua Resaili'n-Nur ogé masihan tanda kana abad Hülâgu sareng Cengiz, abad anu pikasieuneun. Malah, ku sabab ayat-ayat éta masihan tanda boh kana abad éta boh kana abad ieu, nalika Imam Ali (ra) dina Ercuze-na sareng Gavs-ı A'zam (ra) dina kasidahna masihan isyarat anu pinuh ku karomah kana Resaili'n-Nur, maranéhna ningali boh abad éta boh abad ayeuna sareng masihan isyarat kalayan ambek. Katilu: Dina kecap ﻣِﻦَ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ, jumlah ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ sarébu tilu ratus tujuh puluh dua (1372). Ku tanda kana dugi iraha kalakuan zalim sareng poék abad ieu bakal terus lumangsung, sareng yén dina poék éta hiji Nur salawasna bakal usaha nyaangan, éta ningali ku lambang kana cahya Risale-i Nur. Kaopat: Kalimah ﻟِﺘُﺨْﺮِﺝَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱَ nyarios: «Dina sarébu tilu ratus opat puluh lima (1345), ku hiji cahya anu sumping tina Al-Qur'an, manusa bakal dikaluarkeun tina poék kana cahya.» Harti ieu, ku cifir sareng harti, persis saluyu sareng Resaili'n-Nur, anu dina sarébu tilu ratus opat puluh lima ngawitan nyaangan kalayan luar biasa, teras masihan tanda, malah lambang, kana ditampina Risale-i Nur. Kalima: Dina ﺍﻟٓﺮٰ ﻛِﺘَﺎﺏٌ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎﻩُ ﺍِﻟَﻴْﻚَ, kecap ﺍِﻟَﻴْﻚَ henteu kalebet sabab khususna ningali Al-Qur'an. Ajén kalimah ﺍﻟٓﺮٰ ﻛِﺘَﺎﺏٌ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎﻩُ tawafuq persis sareng ngaran kahiji Risaletü'n-Nur. Ieu ku lambang medarkeun yén Risaletü'n-Nur mangrupikeun tafsir sareng harti Kitab anu diturunkeun anu gembleng, sareng henteu asing ti éta. Sabab, ﺍﻟٓﺮٰ tilu ratus dalapan puluh dua; ﻛِﺘَﺎﺏٌ opat ratus dua puluh tilu; ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎﻩُ saratus opat puluh opat; jumlahna salapan ratus opat puluh salapan (949). Upami tanwin diitung nun, jumlahna salapan ratus salapan puluh salapan (999). Éta tawafuq sareng salapan ratus opat puluh dalapan (948), jumlah Risaletü'n-Nur upami nun anu tasydid diitung hiji nun, atanapi sareng salapan ratus salapan puluh dalapan (998) upami nun anu tasydid diitung dua nun, kalayan hiji bédana anu ngandung rusiah, nyaéta pikeun medarkeun yén éta sanés wahyu, teras masihan tanda ka dinya. Cindekna: Kapercayaan yén lima tanda tina lima kalimah anu disebatkeun dina hiji ayat ieu, kalayan merhatoskeun hubungan batin, tiasa janten hiji isyarat anu kuat, malah hiji dalil, ngajantenkeun abdi nyerat ieu. Upami abdi salah, ku ngajantenkeun Kitab anu écés panganteur, abdi nyuhunkeun ka Gusti Arhamur-Râhimîn supados ngahampura kalepatan abdi. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَا ﻋِﻠْﻢَ ﻟَﻨَٓﺎ اِلَّا ﻣَﺎ ﻋَﻠَّﻤْﺘَﻨَٓﺎ ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺖَ ﺍﻟْﻌَﻠ۪ﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜ۪ﻴﻢُ

ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣ۪ﻴﻢِ

Rincian ngeunaan Kasalahan dina Ayat Kadua Puluh Salapan

Abdi ningali hiji isyarat gaib anu kuat tina hiji kasalahan alit. Tina éta, abdi terang yén kasalahan éta pikeun ieu. Kieu: Dina ayat kadua puluh salapan İşarat-ı Kur'aniye, anu mangrupikeun Şuâ Kahiji, dina awal Surah Ibrâhîm, dina ﺍﻟٓﺮٰ ﻛِﺘَﺎﺏٌ ﺍَﻧْﺰَﻟْﻨَﺎﻩُ ﺍِﻟَﻴْﻚَ ﻟِﺘُﺨْﺮِﺝَ ﺍﻟﻨَّﺎﺱَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺭَﺑِّﻬِﻢْ, pikeun kalimah ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﺑِﺎِﺫْﻥِ ﺭَﺑِّﻬِﻢْ, ku salah ajén cifirna ditulis sarébu tilu ratus tilu puluh opat (1334), sareng diucapkeun yén ku tawafuq éta ningali tanggal némbongan sareng dicitakna tafsir İşaratü'l-İ'caz, bubuka Risale-i Nur. Padahal, ajén aksara-aksarana anu diucapkeun sarébu tilu ratus tilu puluh salapan (1339). Ku tawafuq sareng kalayan pangajén, éta ningali tanggal kawentarna tafsir éta kalayan luar biasa; sareng waktos salinan-salinan anu dikintun ku Dârülhikmet ka seuseueurna mufti janten bénténg sareng sapertos pedang intan dina leungeun seuseueurna mufti, dina ngajaga tina guncangan sababaraha parobahan lahiriah sareng batin, kalayan seueur tanda sareng pangakuan para mufti. Upami dua alif anu henteu dibaca diitung, jumlahna sarébu tilu ratus opat puluh hiji (1341), sareng kalayan tawafuq anu persis ningali awal némbongan Risale-i Nur. Kasalahan alit ieu sakaligus masihan pépéling anu kuat ngeunaan harti sapertos kieu: Anu ningali Risale-i Nur ku lambang tina ayat dina awal Surah Ibrâhîm (as) éta sanés ngan opat kalimahna; nanging dugi ka tungtung halaman kahiji éta, tina sisi hubungan batin, ku hiji harti lambang, di antara seueur anggota hartina, éta masihan tanda sareng ningali ku lambang kana Risale-i Nur kalayan hiji sipat husus anu disumputkeun. Ayeuna abdi henteu tiasa medarkeun hakékat lambang éta. Ngan hiji isyarat pondok bakal dipasihkeun. Leres, ku sabab dasar sareng jalan Risale-i Nur nyaéta tafakur sareng welas asih, ku rusiah tawafuq anu gembleng dina tafakur sareng welas asih, jalan husus Kangjeng Nabi İbrahim (as), dina surah ieu éta langkung seueur nyandak Risale-i Nur kana pangkonanna. Sakumaha ayat dina awalna ku opat kalimah nempatkeun ramo kana hiji cahya anu kaluar tina Al-Qur'an sareng ngaluarkeun manusa kana cahya dina hideung anu kacida poékna, poék di jero poék, tina hiji abad anu paling poék, kitu deui éta mikawanohkeun anu aya dina poék anu paling jero sareng anu ngalawan arus Risale-i Nur. Ayat Katilu: ﺍَﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻳَﺴْﺘَﺤِﺒُّﻮﻥَ ﺍﻟْﺤَﻴٰﻮﺓَ ﺍﻟﺪُّﻧْﻴَﺎ ﻋَﻠَﻰ الْاٰخِرَةِ ﻭَﻳَﺼُﺪُّﻭﻥَ ﻋَﻦْ ﺳَﺒ۪ﻴﻞِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَﻳَﺒْﻐُﻮﻧَﻬَﺎ ﻋِﻮَﺟًﺎ ﺍُﻭﻟٰٓﺌِﻚَ ﻓ۪ﻰ ضَلَالٍ ﺑَﻌ۪ﻴﺪٍ. Ku tilu kalimahna, tina sisi sababaraha hubungan batin sareng harti anu cocog, ieu ogé ningali ku tanda boh jalan Risale-i Nur boh jalan jalma-jalma anu mungkir. Ku kalimah kahijina éta nyarios: «Jalma-jalma cilaka éta, ku tanda yén sababaraha jalma iman, sanajan katut imanna, sareng sababaraha ahli élmu, sanajan terang aherat kalayan gembleng, milu ka maranéhna, kalayan uninga sareng resep milih kahirupan dunya tibatan agama sareng aherat. Sapertos milih kaca ajén lima para tibatan intan, sanajan parantos mikawanoh sareng mendakan intan, maranéhna kalayan keukeuh milih hirup nurut kana hawa nafsu tibatan rarasaan agama, sareng reueus ku henteu ngagem agama.» Kalimah ieu gaduh sipat husus pikeun abad ieu, sabab teu aya abad anu parantos némbongkeun cara anu sapertos kitu. Dina abad-abad anu sanés, jalma-jalma anu sasat henteu terang aherat sareng mungkirna. Maranéhna henteu mikawanoh intan salaku intan, teras milih dunya. Ku kalimah kaduana, ﻭَ ﻳَﺼُﺪُّﻭﻥَ ﻋَﻦْ ﺳَﺒ۪ﻴﻞِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ, éta nyarios: «Ku sabab kasasatan jalma-jalma cilaka éta asalna tina kanyaah kana kahirupan sareng keukeuh ngalawan, maranéhna henteu cicing dina kaayaanana sorangan, nanging nyerang. Kalayan musuhan kana agama anu maranéhna terang sareng anu dipatalikeun ku karuhunna, maranéhna hoyong ngagaringkeun sumber-sumberna, ngaruksak dasar-dasarna, sareng nutup lawang sareng jalan-jalanna.» Ku kalimah katiluna, ﻭَ ﻳَﺒْﻐُﻮﻧَﻬَﺎ ﻋِﻮَﺟًﺎ, éta nyarios: «Ku sabab kasasatan maranéhna asalna tina élmu sareng filsafat, éta masihan sombong anu ahéng, sipat fir‘aun anu ganjil, sareng mentingkeun diri anu pikasieuneun. Éta sakitu ngogokeun nafsuna, dugi ka, ku henteu ningali pancaran hukum Ilahi anu ngatur jagat sareng aturan hakékat-hakékat éta dina alam manusa saluyu sareng kahayang anu handap sareng karep nafsuna, maranéhna hoyong mendakan éta bengkok, salah, sareng kirang—hâsyâ, hâsyâ!» Sakumaha ayat ieu, ku tilu kalimahna, kalayan tawafuq batin anu gembleng sareng ku harti isyaratna, sacara husus ningali hiji golongan sasat anu ahéng dina abad ieu di antara seueur anggota hartina, kitu deui ku tawafuq cifirna, éta nempatkeun ramona kana sirah maranéhna. Leres, ajén kalimah sateuacanna, ﺍَﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻳَﺴْﺘَﺤِﺒُّﻮﻥَ, sarébu tilu ratus dua puluh tujuh (1327). Upami lâm sareng ba anu tasydid masing-masing diitung dua, jumlahna sarébu tilu ratus lima puluh salapan (1359) ku tanggal Arab. Éta némbongkeun waktos serangan golongan anu ngaliwatan wates éta sareng ningali kalayan tawafuq anu gembleng. Ajén ﻭَ ﻳَﺒْﻐُﻮﻧَﻬَﺎ ﻋِﻮَﺟًﺎ, ku ngitung tanwin salaku nun, sarébu dua ratus salapan (1209), sareng tawafuq persis sareng tanggal pikiran sareng usaha ngasupkeun hukum asing kana pangadilan kalayan niat jahat ngalawan syariat Islam. Ku seueur tanda sapertos ieu, sakumaha ayat dina awalna, anu masihan isyarat kuat, kalayan écés ningali jalma-jalma anu ngalawan Risale-i Nur, kitu deui ku dalil tina harti sabalikna, éta ningali Risale-i Nur kalayan gembleng. Malah, dina ayat kaopat éta muji Risale-i Nur dina basa Turki; dina kalima, ku hiji harti isyarat sareng lambang, éta maréntahkeun Risale-i Nur supados ngabantosan di propinsi-propinsi wétan, anu henteu terang basa Arab sareng Turki kalayan gembleng sareng anu para mursyid sareng ulamana kacida sangsarana. Éta maréntahkeun masihan pépéling sareng pituduh ku ngingetan kajadian-kajadian anu langkung seueur tumiba ka maranéhna tibatan ka golongan anu sanés, sareng kajadian nyeri anu dina ayat disebut ﺑِﺎَﻳَّﺎﻡِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ. Ku sabab ayeuna henteu aya idin pikeun abdi medarkeun isyarat penting pamungkas ieu, ngan hiji lambang tina unggalna bakal dipedar kalayan kacida pondokna. Kieu: Kalimah ﻭَﻣَٓﺎ ﺍَﺭْﺳَﻠْﻨَﺎ ﻣِﻦْ ﺭَﺳُﻮﻝٍ اِلَّا ﺑِﻠِﺴَﺎﻥِ ﻗَﻮْﻣِﻪ۪ ﻟِﻴُﺒَﻴِّﻦَ ﻟَﻬُﻢْ tina Ayat Kaopat, ku ajén cifirna, tanda-tanda isyarat ayat dina awalna, sareng aturan yén dina unggal abad aya pangganti sareng wakil karosulan sareng kanabian tina sisi warisan, dina hiji sisi harti lambang, kalayan perhatian husus ngajantenkeun Risale-i Nur, anu ngalaksanakeun pancén warisan kalayan gembleng, kalebet dina anggota hartina. Éta ngajénan ayana dina basa Turki, sareng sanés basa Arab, basa Al-Qur'an. Leres, ajénna, ku ngitung tanwin dina ﺭَﺳُﻮﻝٍ salaku nun sareng lâm anu tasydid salaku hiji, sarébu tilu ratus tilu puluh dalapan (1338). Upami lâm anu tasydid diitung dua sareng ya anu tasydid hiji, jumlahna sarébu tilu ratus lima puluh dalapan (1358); upami duanana masing-masing hiji, sarébu tilu ratus dua puluh dalapan (1328); upami anu tasydid diitung dua sareng tanwin henteu diitung, sarébu tilu ratus dalapan belas (1318); upami tanwin sareng anu tasydid duanana diitung, sarébu tilu ratus genep puluh dalapan (1368). Ku lambang sareng tanda, éta ningali lima waktos sareng lima kaayaan Risale-i Nur. Dina Ayat Kalima: ﺍَﻥْ ﺍَﺧْﺮِﺝْ ﻗَﻮْﻣَﻚَ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻈُّﻠُﻤَﺎﺕِ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﻭَﺫَﻛِّﺮْﻫُﻢْ ﺑِﺎَﻳَّﺎﻡِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﻨُّﻮﺭِ ﻭَﺫَﻛِّﺮْﻫُﻢْ ﺑِﺎَﻳَّﺎﻡِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ. Ku ngitung masing-masing anu tasydid hiji, ajén cifir kalimah ieu sarébu tilu ratus lima puluh hiji (1351). Ku tanda tawafuq cifir anu persis sarta saluyu dina harti sareng tanggal pancén penting Risale-i Nur, anu ayeuna henteu diidinan abdi pedarkeun, sareng ngalaksanakeun paréntah-paréntah Al-Qur'an ieu; sareng ku lambang hubungan harti pikeun nyandak palajaran tina carita, éta ningali Risale-i Nur ku tanda. Aya seueur deui isyarat gaib anu kedah ditulis, nanging henteu dipasihan idin; ayeuna diantepkeun.