Ku sababaraha tanda abdi nyaho yén musuh-musuh urang anu nyumput, kalayan pikiran ngarendahkeun ajén Nur, ngabayangkeun klaim minangka Mahdi anu ngingetkeun kana harti politik, tuluy néangan loba alesan tanpa dasar, saolah-olah Nur jadi alat pikeun éta. Bisa jadi panyiksaan kana pribadi abdi ieu timbul tina prasangka maranéhna. Ka musuh-musuh zalim anu nyumput éta sarta jalma-jalma anu ngadéngékeun maranéhna ngalawan urang, urang nyarios:
Hâsyâ, tuluy hâsyâ deui! Kahirupan abdi tujuh puluh lima taun ieu, hususna tilu puluh taun, saratus tilu puluh risalah Nur, sarta rébuan jalma anu sapinuhna jadi sobat abdi, nyaksian yén abdi henteu kungsi ngaleuwihan wates sapertos kitu sarta ngagunakeun hakékat-hakékat iman pikeun meunangkeun kalungguhan kamulyaan jeung kahormatan pikeun pribadi abdi.
Enya, murid-murid Nur nyaho sarta abdi geus némbongkeun dalilna di pangadilan: pikeun ngalaksanakeun jasa kaimanan pikeun mukmin kalayan sakabéh kayakinan jeung kakuatan abdi, abdi daék ngorbankeun lain ngan kahirupan dunya jeung kalungguhanana anu fana, tapi ogé—lamun perlu—kahirupan aherat jeung darajat-darajat aherat anu langgeng anu ditéangan ku saha waé, lain pikeun méré kalungguhan kamulyaan, kahormatan, jeung kamashuran kana pribadi abdi, atawa pikeun meunangkeun darajat aherat jeung rohani. Malah, demi jadi sarana nyalametkeun sababaraha jalma teu daya tina naraka, abdi daék—lamun perlu—ninggalkeun sawarga sarta asup ka naraka. Sanajan dulur-dulur abdi anu sajati nyaho ieu, sarta dina hiji segi abdi geus ngabuktikeunana ogé di pangadilan, nuduh abdi ku tuduhan ieu, nyandarkeun henteu ihlas kana jasa abdi pikeun Nur jeung iman, sarta ngarendahkeun ajén Nur, téh nyabut bangsa tina hakékat-hakékatna anu gedé. Naha ku prasangka jalma-jalma cilaka ieu yén dunya langgeng sarta saha waé ngagunakeun agama jeung iman pikeun dunya sapertos maranéhna, hal ieu bisa dianggap kajahatan dina segi naon waé? Aya hiji jalma anu nantang jalma anu sasar di dunya, ngorbankeun kahirupan dunya sarta—lamun perlu—kahirupan aherat dina jalan jasa kaimanan, anu sakumaha ditegeskeun ku anjeunna di pangadilan henteu nukeurkeun hiji hakékat iman ogé ku karajaan dunya, anu ku rusiah ihlas sakuat tanaga nyingkahan politik sarta darajat lahiriah jeung rohani anu nyiratkeun harti politik, anu dua puluh taun nanggung panyiksaan anu teu aya bandinganana sarta dina jalanana henteu daék turun kana politik, anu nganggap dirina tina segi nafsu jauh leuwih handap tibatan murid-muridna sarta salawasna ngantosan pitulung jeung doa ti maranéhna, sarta anu percaya yén dirina kacida teu dayana tur henteu penting. Sababaraha dulurna anu tulus, minangka jawaban kana kakuatan iman anu luar biasa anu ditampina tina Risale-i Nur, dina serat-serat pribadina nyandarkeun sabagian kautamaan Nur ka jalma teu daya anu jadi juru basana éta lantaran hubunganana salaku juru basa. Tanpa mikiran politik naon waé, dumasar kana adat, maranéhna méré anjeunna kalungguhan luhur, sapertos jalma-jalma nyarios ogé ka hiji jalma biasa anu dipikanyaah: "Anjeun sultan abdi, anjeun anu méré nikmat ka abdi." Maranéhna boga sangkaan hadé sarébu darajat leuwih ti watesna sarta kacida muji anjeunna minangka ungkapan nuhun, dumasar kana adat anu ditampi, anu geus lumangsung ti baheula antara guru jeung murid sarta henteu dibantah. Ti baheula ogé dina tungtung buku-buku anu ditampi geus ditulis pujian jeung pangajén anu kaleuleuwihi. Naha ieu bisa dianggap kajahatan?
Sanajan tina segi kaleuleuwihi éta sabalikna tina hakékat dina hiji segi, tapi anjeunna teu boga saha-saha, jauh ti asalna, loba pisan musuhna, sarta loba sabab anu bisa ngusir jalma anu mantuan anjeunna. Pikeun nyanghareupan loba pihak anu ngabantah tanpa adil, anjeunna ngan ngusahakeun nguatkeun kakuatan rohani jalma anu mantuan sarta nyegah maranéhna nyingkah, ogé henteu megatkeun sumanget jalma anu muji kaleuleuwihi, ku ngalihkeun sabagian pujian maranéhna ka Nur sarta henteu nampik éta sapinuhna. Sanajan kitu, sababaraha pagawé resmi ngusahakeun ngalihkeun jasa kaimananna kana urusan dunya dina umur ieu sarta di lawang kubur. Kaharti sabaraha jauh maranéhna geus nyimpang tina bebeneran, hukum, jeung rasa kaadilan.
Bedîüzzaman Said Nursî
Ka Kantor Perdana Menteri, Kamentrian Kaadilan, sareng Kamentrian Urusan Jero Nagri
{(): Tulisan ieu disusun ku para pangacara Kangjeng Üstad urang, kalayan idin anjeunna nalika ditahan di panjara Afyon, sarta dikirimkeun ka kantor-kantor pajabat anu disebut tadi.}
Sakabéh pamingpin pamaréntah anu nyaksian babarengan béwara kabébasan, Perang Dunya Kahiji, mangsa ngeureunkeun perang, mimiti ngadegna Pamaréntahan Nasional, jeung mangsa Républik, wanoh pisan ka abdi. Sanajan kitu, kalayan idin aranjeun, hayu urang babarengan nengetan kahirupan abdi kawas hiji pita pilem.
Abdi lahir di désa Nurs anu kaasup propinsi Bitlis. Dina kahirupan minangka murid, abdi tanding jeung ulama anu patepung, sarta ku pitulung Alloh terus ngéléhkeun jalma anu nyanghareupan abdi dina adu élmu, nepi ka datang ka Istanbul. Di Istanbul, dina kamashuran anu mawa bahaya ieu abdi terus tanding, nepi ka ahirna ku hasutan para pesaing, ku paréntah almarhum Sultan Abdülhamid, abdi diséréd ka tempat ngubaran jalma anu gering jiwa. Ku béwara kabébasan sarta jasa abdi dina Kajadian 31 Maret, abdi narik perhatian Pamaréntahan İttihat ve Terakki. Abdi meunang tawaran pikeun muka hiji universitas Islam di Van, anu dingaranan "Medresetü'z-Zehra", sapertos Camiü'l-Ezher. Malah abdi geus nempatkeun batu mimitina.
Nalika Perang Kahiji bitu, abdi ngumpulkeun murid-murid abdi di sabudeureun abdi sarta milu perang minangka panglima resimén sukarelawan. Di garis hareup Kaukasus, di Bitlis, abdi jadi tawanan. Sanggeus leupas tina tawanan, abdi datang ka Istanbul. Abdi jadi anggota Dârülhikmeti'l-İslâmiye. Dina mangsa ngeureunkeun perang, di Istanbul abdi digawé kalayan sakabéh diri ngalawan pasukan anu ngajajah. Sanggeus Pamaréntahan Nasional meunang, jasa-jasa abdi dihargaan ku Pamaréntahan Ankara sarta tawaran muka universitas di Van diulangkeun deui.
Kahirupan abdi nepi ka dieu mangrupa kaayaan nyaah ka nagri. Abdi mibanda rasa ngaladénan agama ngaliwatan jalan politik. Tapi ti waktu ieu, abdi sagemblengna ngajauhan dunya sarta nurutkeun istilah abdi sorangan ngubur Said Heubeul. Minangka Said Anyar anu sagemblengna jadi jalma aherat, abdi mundur tina dunya. Kalayan nyorangan sapinuhna, salila hiji waktu abdi nyingkah ka Bukit Yuşa di Istanbul. Sanggeus éta, abdi indit ka wewengkon Bitlis jeung Van, tempat abdi lahir, sarta nyorangan di guha-guha. Abdi cicing nyorangan jeung kasenangan rohani sarta nurani abdi. Ku prinsip ﺍَﻋُﻮﺫُ ﺑِﺎﻟﻠّٰﻪِ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺸَّﻴْﻄَﺎﻥِ ﻭَ ﺍﻟﺴِّﻴَﺎﺳَﺔِٔ, nyaéta "Abdi nyalindung ka Alloh tina setan jeung politik", abdi neuleum kana alam rohani abdi sorangan. Ku méakkeun waktu nalungtik jeung maca Al-Qur'an anu mulya, abdi mimiti hirup minangka Said Anyar.
Tapi rupa-rupa ngawujudna papasten nempatkeun abdi minangka jalma anu diasingkeun di sababaraha tempat. Dina mangsa ieu, ku maréntahkeun jalma-jalma di gigir abdi nulis paparin rohani anu datang kana haté abdi tina berkah Al-Qur'an anu mulya, sababaraha risalah ngawujud. Sakabéh kumpulan ieu abdi dingaranan "Risale-i Nur". Saéstuna, ku sabab dumasar kana cahya Al-Qur'an, ngaran ieu timbul tina nurani abdi. Kalayan sakabéh iman abdi, abdi yakin yén ieu ilham Alloh, sarta ka jalma-jalma anu nyalin ieu abdi nyarios "Bârekellah". Sabab henteu mungkin nahan cahya iman ti jalma séjén.
Risalah-risalah abdi ieu dicokot ti sasama tuluy disalin ku sababaraha jalma anu boga iman. Ieu méré kayakinan ka abdi yén éta dorongan Alloh pikeun nguatkeun iman umat Islam anu geus katatu. Sakumaha henteu aya jalma anu boga iman anu bisa nyegah dorongan Alloh ieu, abdi ogé ngarasa wajib sacara agama pikeun nyumangetanana. Risalah-risalah ieu, anu nepi ka poé ieu geus ngahontal saratus tilu puluh, sagemblengna patali jeung bahasan aherat jeung iman, sarta henteu ngahaja ngabahas politik jeung dunya.
Sanajan kitu, éta ogé jadi urusan sababaraha jalma anu ngudag kasempetan. Sanggeus ditalungtik, abdi ditahan di Eskişehir, Kastamonu, jeung Denizli; aya pangadilan. Tungtungna hakékat muncul, kaadilan ngawujud. Tapi jalma-jalma éta henteu bosen-bosen. Ayeuna ogé abdi ditahan sarta dibawa ka Afyon. Abdi keur ditahan jeung keur dipariksa. Ka abdi dituduhkeun ieu:
1- Anjeun geus ngadegkeun pakumpulan politik.
2- Anjeun nyebarkeun pikiran-pikiran anu sabalikna tina rézim.
3- Anjeun ngudag hiji tujuan politik. Alesan jeung dalil pikeun ieu ogé ngan sapuluh atawa lima belas kalimah tina dua tilu risalah abdi.
Bapa Menteri anu dipihormat! Sakumaha saur Napolyon: "Bawakeun ka abdi hiji kalimah anu henteu bisa dita'wilkeun, supaya ku éta abdi ngahukum anjeun pati." Kalimah mana anu kaluar tina sungut manusa anu henteu bisa, ku rupa-rupa ta'wil, dijadikeun kajahatan jeung lampah ngalanggar hukum? Hususna tulisan hiji jalma kawas abdi, anu geus nepi ka umur tujuh puluh lima taun sarta geus mundur tina sakabéh kahirupan dunya, ngan ngahususkeun hirupna pikeun kahirupan aherat, tangtu bakal bébas. Ku sabab dibarengan ku niat hadé, tulisanana bakal tanpa hariwang. Nalungtik tulisan-tulisan ieu pikeun néangan kajahatan di handapeunana téh henteu adil. Teu aya anu séjén.
Ku kituna, henteu aya maksud anu patali jeung urusan dunya dina hiji ogé tina saratus tilu puluh risalah abdi ieu. Sakabéhna patali jeung aherat sarta iman anu dicokot tina cahya Al-Qur'an. Henteu aya tujuan atawa maksud politik atawa dunya naon waé. Sakumaha pangadilan mana waé anu mimiti nalungtik ieu urusan, geus méré kaputusan bébas ku kayakinan anu sarua. Ku kituna, nyibukkeun pangadilan tanpa perlu sarta ngahambat jalma-jalma anu boga iman sarta henteu salah tina pagawéan jeung urusanna, téh matak hanjakal demi nagri jeung bangsa.
Said Heubeul geus méakkeun sakabéh hirupna demi kabagjaan nagri jeung bangsa. Kumaha Said Anyar, anu sagemblengna geus mundur tina dunya sarta geus nepi ka tujuh puluh lima taun, bisa sibuk ku politik? Aranjeun ogé yakin sapinuhna kana ieu.
Abdi ngan mibanda hiji tujuan: Dina waktu abdi geus deukeut kana kubur ieu, di nagri anu mangrupa nagara Islam ieu, urang ngadéngé sora manuk bueuk Bolshevik. Sora ieu ngaruksak dasar-dasar iman dunya Islam. Ku ngajadikeun rahayat, hususna nonoman, henteu boga iman, éta ngabeungkeut maranéhna kana dirina. Abdi ngalawan ieu kalayan sakabéh diri sarta ngajak nonoman jeung umat Islam kana iman. Abdi merangan golongan tanpa iman ieu. Ku perjuangan abdi ieu, insya Alloh abdi hayang sumping ka payuneun Alloh. Sakabéh kagiatan abdi nyaéta ieu. Abdi sieun yén jalma anu ngahalangan abdi tina tujuan ieu ogé kaum Bolshevik! Ngagabung leungeun jeung kakuatan anu taat kana agama, anu muka perjuangan ngalawan musuh-musuh iman ieu, mangrupa tujuan suci pikeun abdi. Bébaskeun abdi. Supaya kalayan gawé bareng, abdi tiasa ngusahakeun ngalereskeun nonoman anu geus karacunan komunis sarta ngaladénan iman nagara jeung kaésaan Alloh.
Anu keur ditahan
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Di dunya ieu, hususna dina jaman ieu, hususna pikeun jalma anu katarajang musibah, sarta utamana ngalawan kasempitan jeung putus harepan anu pikasieuneun dina murid-murid Nur, jalan anu pangmujarabna nyaéta silih méré panglipur jeung bungah, nguatkeun kakuatan batin, ngusap kasusah, sedih, jeung kasempitan sasama ku salep kawas dulur sajati anu ngorbankeun diri, sarta ngusap haténa anu sedih kalayan welas asih sapinuhna. Duduluran sajati jeung aherat di antara urang henteu bisa narima ambek jeung mihak ka hiji golongan.
Aranjeun nyaho, malah bisa jadi ningal, yén abdi percaya jeung ngandelkeun aranjeun sakuat tanaga, sarta demi aranjeun abdi geus mutuskeun ngorbankeun lain ngan reureuh, martabat, jeung kahormatan abdi, tapi ogé roh abdi kalayan bungah. Malah abdi ngajamin ku sumpah: salila dalapan poé, kajadian anu henteu penting, nyaéta dua pilar Nur anu sacara lahiriah silih nyusahkeun sarta méré sedih gaganti panglipur, geus méré siksa kana haté abdi dina waktu ieu. Lantaran éta, boh roh, haté, boh akal abdi ngagorowok jeung ceurik: "Aduh, aduh! Nyuhunkeun panyalindungan, nyuhunkeun panyalindungan! Duh Gusti Arhamur-Râhimîn, tulungan! Mugia Salira Gusti ngajagi urang, nyalametkeun urang tina kajahatan setan jin jeung manusa; mugia Salira Gusti ngeusi haté dulur-dulur abdi ku kasatiaan, kanyaah, duduluran, jeung welas asih anu lengkep ka sasama."
Hé dulur-dulur abdi anu teu goyah kawas beusi! Tulungan abdi. Urusan urang kacida sénsitipna. Abdi kacida percayana ka aranjeun nepi ka masrahkeun sakabéh pancén abdi kana kapribadian rohani aranjeun. Aranjeun ogé kudu lumpat mantuan abdi sakuat tanaga.
Sanajan éta kajadian kacida saeutikna, samentara, sarta leutik, tapi hiji buuk atawa hiji zarah anu asup kana pér jam urang jeung kana pupil panon urang ogé matak nyeri. Dina pokok ieu, éta penting lantaran tilu kajadian peupeus lahiriah jeung tilu paningal rohani geus ngabéjaan persis.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Tungku abdi sarta gelas-gelas cai Feyzi jeung babaturanana, jeung dua gelas cai Sabri sarta Hüsrev anu peupeus jadi sababaraha bagian, geus ngabéjaan yén hiji musibah anu pikasieuneun bakal datang. Enya, kacida perluna ngajaga gawé babarengan sajati anu jadi sandaran urang anu pangkuatna, henteu ningal kakurangan sasama, sarta henteu ambek dina segi naon waé ka hiji pahlawan Nur kawas Hüsrev, ku sabab anjeunna aya di tempat abdi sarta jadi wakil anu kacida pentingna tina kapribadian rohani Nur.
Ku sabab salila sababaraha poé abdi ngarasa kasempitan jeung putus harepan anu pikasieuneun, abdi kacida hariwangna bari nyarios: "Musuh-musuh urang geus manggihan hiji cara anu bisa ngéléhkeun urang." Boh tungku abdi boh paningal abdi anu aya dina implengan sarta persis hakékatna, geus ngabéjaan kalayan bener.
Ati-ati, ati-ati, ati-ati! Gancang benerkeun gawé babarengan aranjeun anu nepi ka ayeuna kuat kawas beusi ieu. Demi Alloh, kuat kamungkinan yén ieu kajadian bakal leuwih ngarugikeun jasa urang pikeun Al-Qur'an jeung iman, hususna dina waktu ieu, tibatan urang asup ka panjara.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Lailatul Mi'raj sarua jeung Lailatul Qadar anu kadua. Ku ngusahakeun sabisa-bisa dina ieu peuting, kauntungan naék tina hiji jadi sarébu. Ku rusiah paguyuban rohani, insya Alloh unggal aranjeun bakal ibadah jeung ngadoa ku opat puluh rébu létah dina peuting anu ajén ieu sarta di tempat latihan anu loba ganjaranana ieu, kawas sababaraha malaikat anu tasbih ku opat puluh rébu létah. Salaku jawaban kana henteu ayana hiji karugian tina sarébu ogé dina badai anu datang ka urang, aranjeun bakal sukur ku ibadah dina peuting ieu. Sajaba ti ngucapkeun salamet pikeun ati-atina aranjeun sapinuhna, urang ogé méré béja gumbira yén pitulung Gusti geus ngawujud pikeun urang ku cara anu kacida écésna.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Kalayan sakabéh roh jeung nyawa abdi, abdi ngucapkeun salamet pikeun Lailatul Mi'raj aranjeun.
Kadua: Salah sahiji pangakuan urang salila dua puluh taun nyaéta yén murid-murid Nur sajauh anu mungkin henteu ngaganggu katengtreman umum. Kajadian panjara ieu, anu kuat kamungkinan bakal jadi tanda pikeun jalma-jalma anu nyerang urang, utamana pikeun tuduhan maranéhna yén urang ngaruksak kaamanan jeung katengtreman umum, sarta jadi alesan pikeun ngabantah pangakuan urang, ku pitulung Alloh jeung ku cara anu luar biasa, minangka karomah kasatiaan jeung ihlas aranjeun, geus ngurangan jadi hiji persén. Kubah dijadikeun siki. Lamun henteu, jalma anu ngajadikeun siki jadi kubah ngeunaan urang bakal ngamangpaatkeun ieu sarta ngajadikeun loba jalma percaya kana fitnah maranéhna ngalawan urang.
Katilu: Ulah hariwang ngeunaan abdi. Aya dina hiji wangunan babarengan jeung aranjeun ngajadikeun sakabéh kasusah jeung kasempitan abdi teu aya ajénna. Ngumpulna urang di dieu penting tina loba segi sarta loba mangpaatna pikeun jasa kaimanan. Malah dina ieu waktu, sababaraha hakékat penting dina panglengkep bantahan indit ka genep kantor pajabat éta, narik perhatian maranéhna sapinuhna, sarta ngalaksanakeun pangaruhna dina maranéhna nepi ka hiji darajat. Éta ngajadikeun sakabéh kasempitan urang teu aya ajénna.
Kaopat: Sibuk jeung Nur sajauh anu mungkin, boh ngaleungitkeun kasempitan boh bisa dianggap lima rupa ibadah.
Kalima: Ku sarana pangajaran Nur, musibah anu geus kaliwat ngurangan tina saratus jadi hiji. Lamun henteu, lantaran kaayaan tempat jeung waktu anu sénsitip, hiji siki éta bakal jadi kubah-kubah, sarua jeung ngalungkeun seuneu kana bubuk mesiu. Malah sababaraha pagawé resmi nyarios: "Jalma anu ngadéngékeun pangajaran Nur henteu pipilueun." Lamun sakabéhna ngadéngékeun pangajaranana, moal aya kajadian naon waé. Sajauh anu mungkin, ulah méré kasempetan pikeun papisah jadi dua golongan. Ulah aya anu ditambahkeun kana kasempitan panjara. Para tahanan ogé kudu jadi dulur kawas jalma anu nuturkeun Nur, henteu silih ambek.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, tur ihlas!
Ngagunakeun prinsip-prinsip Lem'a-i İhlas sarta rusiah ihlas sajati di antara urang jeung ka sasama, sajauh anu mungkin jeung sakuat tanaga, geus nepi ka darajat wajib.
Abdi meunang béja anu pasti yén salila tilu bulan ieu tilu jalma geus ditugaskeun pikeun nyieun rasa tiis antara dulur-dulur anu raket di dieu ku bédana tabiat atawa pikiran. Maranéhna ogé manjangkeun pangadilan urang tanpa sabab, pikeun ngagoyahkeun jalma anu nuturkeun Nur anu kukuh ku ngajadikeun maranéhna bosen, sarta pikeun ngajadikeun jalma anu sénsitip jeung teu tahan ngarasa waswas sarta ninggalkeun jasa Nur.
Ati-ati, ati-ati! Ulah goyah duduluran anu pinuh ku pangorbanan jeung kanyaah anu tulus anu nepi ka ayeuna aya di antara aranjeun. Sanajan ngan saukuran hiji zarah, éta bakal jadi karugian anu gedé pikeun urang. Sabab saeutik pisan goyangan geus ngajadikeun guru-guru sapertos (...) di Denizli ngarasa asing.
Padahal jasa urang pikeun Al-Qur'an jeung iman merlukeun urang ngorbankeun roh pikeun sasama lamun perlu. Ku kituna, jalma-jalma anu sabenerna ngorbankeun diri henteu silih ambek lantaran sénsitip anu timbul tina kasempitan atawa hal séjén. Sabalikna, kalayan handap asor jeung pasrah sapinuhna, manéhna narima kakurangan éta pikeun dirina sarta ngusahakeun ngalobakeun kanyaah jeung katulusanana. Lamun henteu, siki bisa jadi kubah sarta ngadatangkeun karugian anu moal bisa dibenerkeun. Abdi masrahkeun kana katajaman paningal aranjeun sarta nyinggetkeun ieu.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Dumasar kana hiji pépéling rohani anu penting, pikeun ayeuna aya hiji dua pancén Nur pikeun aranjeun: ngusahakeun sakuat tanaga ku pangajaran Nur supaya henteu timbul papisah jadi dua golongan sarta mihak kalayan niat goréng di antara para tahanan anu teu daya jeung katarajang musibah di madrasah Yusuf katilu ieu. Sabab di balik layar aya jalma-jalma anu nyieun karuksakan anu pikasieuneun, anu ngusahakeun ngamangpaatkeun pacogrégan, niat goréng, kedengkian, jeung kakeukeuh.
Ku sabab kalolobaan babaturan urang di panjara ieu mibanda dorongan kagagahan anu, lamun perlu, ngajadikeun maranéhna ngorbankeun roh kalayan tulus pikeun nagri, bangsa, jeung sobatna, tangtu jalma-jalma anu gagah tur béréhan éta kudu ngorbankeun kakeukeuh, niat goréng, jeung mumusuhanana. Demi kasalametan bangsa, katengtreman di ieu panjara, sarta leupas tina karuksakan jalma-jalma anu di balik layar ngusahakeun anarki jeung melak Bolşevizm, maranéhna kudu ninggalkeun mumusuhan jeung kakeukeuh anu henteu aya mangpaatna sarta kacida ngarugikeunana dina jaman badai ieu. Lamun henteu, kawas ngalungkeun seuneu kana bubuk mesiu dina waktu ieu, éta jadi sarana kasusah jeung guncangan anu penting pikeun saratus tahanan anu teu daya, murid-murid Nur anu henteu salah, sarta wewengkon Afyon ieu, malah bisa jadi sarana pipilueunna leungeun panitia asing anu geus asup ka nagara.
Ku sabab demi maranéhna urang asup ka dieu ku papasten Alloh, sarta sabagian urang henteu hayang kaluar ti dieu demi kabagjaan jeung katengtreman rohani maranéhna, sarta urang ngorbankeun reureuh urang pikeun maranéhna sarta sabar jeung tahan kana unggal kasempitan, tangtu dulur-dulur anyar urang éta ogé, kawas para tahanan Denizli, demi duduluran urang sarta pikeun ngahormat Sya'ban jeung Ramadan, perlu pisan henteu silih ambek, tapi jadi dulur sarta daméy. Urang jeung abdi mémang nganggap maranéhna kaasup lingkungan murid Nur, sarta maranéhna geus asup kana doa urang.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Ku rusiah ﺍَﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺎ ﺍﺧْﺘَﺎﺭَﻩُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ, insya Alloh aya kahadéan anu gedé dina ditundana pangadilan urang sarta dina dulur-dulur urang anu geus dibébaskeun deui aya di dieu dina poé pangadilan.
Enya, ku sabab urusan Risale-i Nur mibanda pentingna anu ngawengku sakabéhna dina dunya Islam, hususna di ieu nagara, perlu narik perhatian umum kana hakékat-hakékat Nur ku kumpulan-kumpulan anu pinuh ku sumanget sapertos kitu. Ngaleuwihan harepan, ati-ati, jeung usaha nyumputkeun urang, sarta usaha pihak anu ngalawan pikeun ngarendahkeunana, di luar pilihan urang, Risale-i Nur kalayan kamulyaan sapertos kitu méré pangajaranana sacara écés ka sobat jeung musuh. Éta némbongkeun rusiah-rusiahna anu paling pribadi ka jalma anu paling henteu boga hak nyaho, tanpa asa-asa.
Ku sabab hakékatna ieu, urang kudu nganggap kasempitan urang anu leutik minangka ubar pait sapertos kina, sarta sabar jeung sukur. Urang kudu nyarios: "Ah, ieu ogé bakal kaliwat."
Kadua: Abdi nulis ka pangawas madrasah Yusuf ieu: Nalika abdi jadi tawanan di Rusia, sakumaha badai Bolşevizm mimiti ti panjara-panjara, Révolusi Gedé Perancis ogé mimiti ti panjara-panjara jeung para tahanan anu dina sajarah disebut jalma anu hirup teu puguh. Ku sabab éta, urang murid Nur, boh di Eskişehir, di Denizli, boh di dieu, ngusahakeun sabisa-bisa ngalereskeun para tahanan. Di Eskişehir jeung Denizli, mangpaatna katingali sapinuhna. Di dieu bakal leuwih mangpaat, nepi ka dina waktu jeung tempat anu sénsitip ieu, ku pangajaran Nur badai leutik anu geus kaliwat {(Catetan handap): Ieu badai nyaéta hiji barontak anu lumangsung di panjara Afyon; henteu aya hiji murid Nur ogé anu pipilueun.} ngurangan tina saratus jadi hiji. Lamun henteu, aliran-aliran ngabahayakeun ti luar anu ngamangpaatkeun pacogrégan jeung kajadian sapertos kitu sarta ngantosan kasempetan, bakal ngalungkeun seuneu kana bubuk mesiu éta sarta kahuruan bakal bitu.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, teu goyah, sarta henteu bosen ku kasempitan tuluy nyingkah ti urang!
Ayeuna nalika nafsu abdi ngajadikeun abdi sedih demi aranjeun lantaran hiji kasempitan lahiriah jeung rohani, dumadakan datang kana haté yén lamun anjeun sareng dulur-dulur di dieu, pikeun geura tepang sareng hiji dulur waé, nanggung kasusah sareng kasempitan ieu ku cara sanés sapuluh kali lipetna, éta tetep mirah.
Boh tabiat Nur anu pinuh ku takwa sarta latihan nahan diri, boh jalanna méré pangajaran ka umum jeung ka jalma anu paling merlukeun, malah ka pihak anu ngalawan, boh kabutuhan pikeun méré sora kana kapribadian rohani dina lingkunganana, sarua jeung kumpulan sarta obrolan jalma-jalma hakékat baheula sahenteuna sakali atawa dua kali sataun, merlukeun murid-murid Nur ngumpul sakali dina sababaraha taun di madrasah Yusuf anu pangmerenahna. Ku sabab éta, sanajan aya sarébu kasempitan jeung kasusah, henteu penting.
Dina panjara-panjara urang saméméhna, sababaraha dulur urang anu lemah bosen sarta nyingkah ti lingkungan Nur. Éta jadi karugian anu kacida gedéna pikeun maranéhna, sedengkeun Nur henteu katarajang karugian naon waé. Gagantina muncul murid-murid anu leuwih kukuh jeung leuwih ihlas.
Ku sabab ujian-ujian dunya ieu samentara, gancang kaliwat, sarta méré ganjaran jeung buahna ka urang, urang ogé kudu percaya kana pitulung Alloh sarta sukur bari sabar.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Nalika aranjeun ngaliwatan hiji jalma anu serius anu dianggap merenah ku aranjeun mikeun dua tulisan pamungkas, boh dina aksara heubeul boh dina aksara mesin, ka ketua pangadilan sacara henteu resmi pikeun katerangan, tuliskeun dina hiji catetan anu misah ka anjeunna yén Said ngahaturkeun nuhun ka anjeun sarta nyarios:
Jandéla-jandéla geus dibuka. Tapi jaksa henteu ngidinan hiji dulur atawa palayan abdi ogé datang ka gigir abdi.
Anjeunna ogé kacida nyuhunkeun ka anjeun: pasihkeun ka anjeunna Al-Qur'anna anu mibanda mujijat sarta kuna, anu aya di pangadilan, supaya dibaca ku anjeunna dina bulan-bulan anu diberkahan ieu. Anjeunna geus ngirimkeun tilu juz tina Al-Qur'an anu luar biasa éta ka Kapamingpinan Urusan Agama minangka conto, supaya maranéhna ngusahakeun nyitakna ku foto.
Bareng jeung éta, anjeunna ogé nyuhunkeun ka anjeun hiji tina kumpulan-kumpulan Risale-i Nur anu aya di pangadilan, supaya ku macana dina pangasingan mutlak, kasepian, sarta kasempitan anu beurat ieu, éta jadi panglipur jeung sobat pikeun anjeunna. Kumpulan-kumpulan éta mémang geus ngaliwatan tilu opat pangadilan sarta henteu diganggu. Ku kasaksian jeung paningal para haji, para ulama gedé boh di Mekah anu mulya, di Madinah anu cahayaan, di Damaskus anu mulya jeung Aleppo, boh di Camiü'l-Ezher Mesir, kacida ngahargaan jeung muji éta kumpulan-kumpulan gedé, sarta henteu ngiritik atawa ngabantah pisan.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Aya dua salinan Hizb-i Nurî di Feyzi jeung babaturanana. Lamun henteu diperlukeun ku maranéhna, hiji kudu dikirimkeun ka abdi, atawa Mehmed Feyzi kudu nulis hiji salinan deui. Ramazaniye Risalesi jeung Âyetü'l-Kübra anu geus dicitak ogé kudu aya di dieu.
Gancang benerkeun kategangan di antara aranjeun. Ati-ati, ati-ati! Nyimpang saeutik waé bakal ngadatangkeun karugian anu kacida gedéna ka lingkungan Nur. Ulah kabawa ku rasa anu timbul tina kasempitan. Ngabeledugna tungku abdi mangrupa isyarat kana musibah ieu.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia, Hüsrev, Mehmed Feyzi, jeung Sabri!
Abdi percaya ka aranjeun kalayan sakabéh kayakinan sarta ngarepkeun bisa asup ka kubur kalayan haté anu tengtrem bari masrahkeun kasalametan Nur ka aranjeun. Abdi nyaho yén henteu aya hal anu bakal misahkeun aranjeun ti sasama. Ayeuna ku hiji rencana anu pikasieuneun, aya béwara resmi pikeun nyieun rasa tiis antara para pilar Nur.
Ku sabab lamun perlu aranjeun bakal ngorbankeun kahirupan pikeun sasama minangka tuntutan kasatiaan anu kuat sarta hubungan anu pageuh jeung Nur, tangtu aranjeun wajib ngorbankeun rasa-rasa anu kacida saeutikna, samentara, sarta henteu penting. Lamun henteu, abdi ngageter lantaran tangtu urang bakal katarajang karugian anu gedé dina waktu ieu, sarta aya kamungkinan papisah ti lingkungan Nur.
Salila tilu poé, hiji kasempitan anu teu kungsi kaalaman ngagoyahkeun abdi deui. Ayeuna abdi nyaho kalayan pasti yén kawas hiji buuk asup kana panon, saeutik silih nyusahkeun di antara jalma-jalma sapertos aranjeun bakal jadi bom pikeun kahirupan Nur urang. Malah abdi rék ngabéjaan ieu ogé ka aranjeun: loba usaha geus dilakukeun pikeun némbongkeun urang aya hubunganana jeung badai anu kaliwat. Ayeuna maranéhna ngusahakeun melak saeutik rasa asing di antara aranjeun.
Sanajan demi aranjeun abdi nanggung kasusah sapuluh darajat leuwih loba tibatan unggal aranjeun, abdi geus mutuskeun henteu ningal kakurangan saha waé ti aranjeun. Demi kapribadian rohani para murid anu jadi guru urang, abdi nyuhunkeun supaya aranjeun ogé henteu ngagedékeun ego, boh bener boh salah. Lamun lantaran babarengan di tempat anu anéh éta leungeun-leungeun anu nyumput pipilueun, salah sahiji aranjeun kudu indit ka kamar Tahirî.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Abdi nyuhunkeun, ulah ambek lantaran ngeunaan aranjeun tilu, abdi leuwih merhatikeun ambek ka sasama. Sabab dina Hüsrev jeung Feyzi, kawas dina abdi, aya rasa ngajauhan manusa jeung sumpek ku maranéhna. Tabiat maranéhna ogé béda ka sasama nepi ka hiji darajat. Ari Sabri, tina segi baraya jeung cara nafkah, aya hubungan jeung kahirupan sosial dina sababaraha segi sarta kapaksa ati-ati.
Ku sabab bédana jalan jeung tabiat ieu, aranjeun tilu tangtu henteu bisa tahan jeung sabar sapinuhna dina kamar anu ribut sarta di antara jalma loba anu nyusahkeun éta. Ku kituna abdi ngarasa hariwang jeung waswas. Sabab saeutik pisan bédana dina waktu ieu kacida ngarugikeunana.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia, babaturan pangajaran abdi di madrasah Yusuf ieu!
Peuting anu datang ieu nyaéta Lailatul Baraah. Tina segi jadi siki suci pikeun sakabéh taun sarta hiji rupa program papasten manusa, éta mibanda kasucian Lailatul Qadar. Sakumaha unggal amal hadé dina Lailatul Qadar jadi tilu puluh rébu, dina Lailatul Baraah ieu ganjaran unggal amal soléh jeung unggal aksara Al-Qur'an naék jadi dua puluh rébu. Lamun dina waktu séjén sapuluh, dina tilu bulan éta naék jadi saratus jeung sarébu. Dina peuting-peuting suci anu kawéntar ieu, naék jadi puluhan rébu, dua puluh rébu, atawa tilu puluh rébu. Peuting-peuting ieu bisa dianggap sarua jeung ibadah lima puluh taun. Ku sabab éta, sibuk jeung Al-Qur'an, istigfar, jeung salawat sabisa-bisa mangrupa kauntungan anu gedé.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ ﺳَﻠَّﻤَﻜُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻓِﻰ ﺍﻟﺪَّﺍﺭَﻳْﻦِ
Kalayan sakabéh roh jeung nyawa urang, urang ngucapkeun salamet pikeun Lailatul Baraah aranjeun, anu bisa ngadatangkeun umur ibadah rohani lima puluh taun ka mukmin. Ku rusiah paguyuban rohani jeung berkah gawé babarengan rohani, tina rohmat Alloh urang ngarepkeun kalayan kayakinan sapinuhna yén unggal aranjeun, unggal murid Nur anu tulus tur ihlas, dianggap geus istigfar jeung ibadah ku opat puluh rébu létah, kawas sababaraha malaikat anu tasbih ku opat puluh rébu létah.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Kahiji: Ku pangaruh sababaraha guru agama anu ngalakukeun bid'ah, dina serat dakwaan maranéhna ngabantah hiji pasualan Şuâ Kalima saolah-olah henteu narima datangna Dajjal Islam jeung sababaraha Dajjal.
Salaku jawaban kana ieu, dina hadis sahih anu némbongkeun mujijat Kangjeng Nabi ﷺ anu kacida caangna tur pastina ieu: ﻟَﻦْ ﺗَﺰَﺍﻝَ الْخِلَافَةُ ﻓ۪ﻰ ﻭِﻟْﺪِ ﻋَﻤّ۪ﻰ ﺻِﻨْﻮِ ﺍَﺑِﻰ ﺍﻟْﻌَﺒَّﺎﺱِ ﺣَﺘّٰﻰ ﻳُﺴَﻠِّﻤُﻮﻫَﺎ ﺍِﻟَﻰ ﺍﻟﺪَّﺟَّﺎﻝِ
Nyaéta: "Khilafah Islam bakal terus aya dina turunan Abbas, paman abdi, dulur bapa abdi, nepi ka Dajjal; éta khilafah, nyaéta kakawasaan khilafah, bakal pindah kana leungeun Dajjal anu ngaruksak."
Hartina, khilafah Abbasiyah bakal ngawujud sarta terus aya salila waktu anu panjang, kira-kira lima ratus taun. Tuluy salah sahiji tina tilu Dajjal anu disebut Cengiz, Hülâgu, bakal ngancurkeun kakawasaan khilafah éta, sarta bakal maréntah dina Islam ku cara Dajjal. Hartina, ieu mangrupa dalil anu écés ngeunaan datangna tilu Dajjal di jero Islam dina sababaraha hadis. Béja gaib dina hadis ieu mangrupa dua mujijat anu pasti:
Anu kahiji: khilafah Abbasiyah bakal ngawujud sarta terus aya lima ratus taun.
Anu kadua: dina tungtungna, éta bakal musnah ku leungeun hiji Dajjal anu paling zalim jeung ngaruksak, anu ngaranna Cengiz jeung Hülâgu.
Naha mungkin anu mawa syariat, anu dina kitab-kitab hadis ngabéjakeun hal-hal anu patali jeung Al-Qur'an jeung tanda-tanda Islam, malah hal-hal anu leutik ogé, henteu ngabéjakeun kajadian-kajadian anu kacida anéhna dina jaman urang ieu? Naha mungkin henteu aya isyarat ngeunaan murid-murid Risale-i Nur, anu dina kajadian-kajadian anéh ieu ngaladénan Al-Qur'an kalayan kukuh—dina widang anu lega, dina waktu anu pangahéngna, dina kaayaan anu pangbeuratna—sarta buah jasa éta dibenerkeun ku sobat jeung musuhna?
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَ ﺿُﺮِﺑَﺖْ ﻋَﻠَﻴْﻬِﻢُ ﺍﻟﺬِّﻟَّﺔُ ﻭَﺍﻟْﻤَﺴْﻜَﻨَﺔُ
Hiji Pangajaran Lemes tina Ayat anu Mulya
Dulur abdi Re'fet Bey anu dipikanyaah, panglima Nur sarta palayan Al-Qur'an!
Ku sabab bangsa Yahudi kaleuleuwihi dina mikanyaah kahirupan jeung muja dunya, dina unggal abad maranéhna geus pantes nampa tamparan hina jeung teu daya. Tapi dina urusan Palestina ieu, éta lain rasa mikanyaah kahirupan jeung muja dunya. Sabalikna, Palestina téh tempat kubur para nabi Bani Israil; tina segi para nabi heubeul éta asalna tina bangsa maranéhna sorangan, aya rasa kabangsaan jeung kaagamaan anu penting dina hiji segi, ku kituna maranéhna henteu gancang nampa tamparan. Lamun henteu, golongan anu saeutik di wewengkon Arab anu badag moal bisa tahan pisan, bakal gancang jadi teu daya.
Bedîüzzaman Said Nursî
Patarosan: Naha aya ayat ngeunaan bola bumi anu buleud, sarta dina surah mana? Abdi ragu naha bumi datar atawa buleud. Wewengkon unggal pamaréntahan aya di tengah laut. Naon waé anu ngajaga sabudeureun laut-laut ieu? Kalayan hormat abdi nyuhunkeun katerangan sarta ngambung panangan anjeun.
Ali Hoca ti Emirdağı
Risale-i Nur geus ngaréngsékeun pasualan modél ieu. Buleudna bumi geus ditampi ku para ulama Islam, henteu sabalikna tina agama. Disebutna beungeut bumi dina ayat henteu nuduhkeun yén bumi henteu buleud. Nurutkeun para mujtahid, ngadep kiblat téh sarat dina solat, sarta sarat kudu aya dina sakabéh rukun; ku rusiah ieu, ngadep kiblat diperlukeun dina sujud jeung ruku. Ku bumi anu buleud, sarta ku kiblat nurutkeun syariat mangrupa hiji tihang cahya ti luhur Ka'bah anu mulya nepi ka arsy jeung ti handapna nepi ka bumi, ngadep kiblat bisa aya dina sakabéh rukun kalayan buleudna bumi.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَ ﺍِﻧْﻤِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪ اَلسَّلَامُ ﻋَﻠَﻴْﻜُﻢْ ﻭَ ﺭَﺣْﻤَﺔُ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﻭَ ﺑَﺮَﻛَﺎﺗُﻪُ ﺍَﺑَﺪًﺍ ﺩَﺍﺋِﻤًﺎ
Kalayan sakabéh roh jeung nyawa urang, urang ngucapkeun salamet pikeun Ramadan aranjeun anu mulya tur diberkahan. Mugi Gusti Alloh ngajadikeun Lailatul Qadar dina Ramadan anu mulya ieu leuwih hadé tibatan sarébu bulan pikeun sakabéh aranjeun, amin! Mugi Mantenna nampi éta pikeun aranjeun minangka umur anu ditampi dalapan puluh taun, amin!
Kadua: Abdi yakin yén cicing di dieu nepi ka Lebaran loba mangpaat jeung kahadéanana pikeun urang. Lamun ayeuna urang dibébaskeun, sajaba ti henteu meunang kahadéan-kahadéan di madrasah Yusuf ieu, dina Ramadan anu mulya, anu sagemblengna pikeun aherat, kasibukan dunya bakal ngaganggu katengtreman rohani urang. Ku rusiah ﺍَﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺎ ﺍﺧْﺘَﺎﺭَﻩُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ, insya Alloh dina ieu ogé bakal aya kabungah anu gedé sarta hadé.
Di pangadilan aranjeun ogé ngarti yén sanajan ku hukum maranéhna sorangan, maranéhna henteu bisa ngahukum urang dina segi naon waé. Ku kituna maranéhna ngabahas hal-hal leutik, sapertos ciri-ciri leutik tina serat-serat pribadi anu henteu penting sarta henteu aya hubunganana jeung hukum saukuran jangjang laleur, tapi henteu manggihan cara pikeun ngaganggu pasualan-pasualan Nur anu gedé tur ngawengku sakabéhna.
Gaganti murid-murid Nur anu kacida lobana tur lega lingkunganana, sarta Risale-i Nur, maranéhna ngan ngaruksak pribadi abdi jeung ngaleungitkeun pentingna. Éta mangrupa kasaéan anu gedé pikeun urang: papasten Alloh henteu ngidinan maranéhna ngaganggu Risale-i Nur jeung murid-muridna, ngan ngajadikeun maranéhna sibuk ku pribadi abdi. Abdi ogé ngébréhkeun ka aranjeun jeung sakabéh sobat abdi yén:
Kalayan sakabéh roh jeung nyawa abdi, malah bareng jeung nafsu abdi anu nitah kana kajahatan, demi kasalametan Risale-i Nur jeung aranjeun, abdi narima sakabéh kasusah anu datang kana pribadi abdi kalayan bungah jeung wareg sacara rohani. Sakumaha sawarga henteu mirah, naraka ogé henteu tanpa perlu. Sakumaha dunya jeung kasusahna fana sarta gancang kaliwat, panganiayaan anu datang ti musuh-musuh urang anu nyumput ogé bakal dibales pikeun urang saratus darajat leuwih loba dina pangadilan agung sarta sabagian di dunya. Ku kituna, gaganti ambek, urang karunya ka maranéhna. Ku sabab hakékatna ieu, mangrupa kabagjaan anu gedé pikeun urang sibuk ku wirid-wirid anu kahadéanana naék tina hiji jadi sarébu dina Ramadan anu mulya, bari kalayan henteu hariwang sarta ati-ati, sabar jeung sukur sapinuhna, pasrah jeung tawakal kana katangtuan sarta papasten Alloh anu lumangsung pikeun urang jeung kana pitulung Alloh anu ngajaga urang. Urang ogé ngajaga sosobatan, kanyaah, jeung obrolan sajati jeung dulur-dulur urang di dieu kalayan tulus, silih ngalipur, akrab, jeung silih rojong, sarta ngusahakeun ngaliwatan pangajaran ilmiah urang supaya henteu merhatikeun ieu kasempitan anu leutik tur samentara. Pangajaran Nur anu mangaruhan dina ujian anu kacida pentingna ieu, sarta ngajadikeun pihak anu ngalawan maca Nur, mangrupa kamajuan Nur anu penting.
Catetan handap: Sanajan aya sababaraha dulur urang anu tanpa perlu mungkir yén dirina murid, hususna (...) anu tanpa perlu nyumputkeun jasa Nur maranéhna anu penting dina mangsa heubeul, sarta éta téh goréng, demi jasa-jasa maranéhna saméméhna urang kudu ngahampura sarta henteu ambek.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ ﻭَ ﺍِﻧْﻤِﻦْ ﺷَﻰْﺀٍ اِلَّا ﻳُﺴَﺒِّﺢُ ﺑِﺤَﻤْﺪِﻩ۪
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Ku riwayat sahih, aya dawuhan "Téangan Lailatul Qadar dina satengah pamungkas, hususna dina sapuluh peuting pamungkas." Ku sabab kacida kuatna kamungkinan Lailatul Qadar anu ngadatangkeun umur ibadah leuwih ti dalapan puluh taun bakal aya dina peuting-peuting anu bakal datang ieu, ngusahakeun ngamangpaatkeunana di tempat-tempat anu loba ganjaran sapertos ieu mangrupa kabagjaan.
Kadua: Ku rusiah ﻣَﻦْ ﺍٰﻣَﻦَ ﺑِﺎﻟْﻘَﺪَﺭِ ﺍَﻣِﻦَ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻜَﺪَﺭِ, "Jalma anu iman kana papasten aman tina susah jeung sedih", ku rusiah kaidah ﺧُﺬُﻭﺍ ﻣِﻦْ ﻛُﻞِّ ﺷَﻰْﺀٍ ﺍَﺣْﺴَﻨَﻪُ, "Tingali segi anu éndah tina unggal hal", sarta ﺍَﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻳَﺴْﺘَﻤِﻌُﻮﻥَ ﺍﻟْﻘَﻮْﻝَ ﻓَﻴَﺘَّﺒِﻌُﻮﻥَ ﺍَﺣْﺴَﻨَﻪُ ﺍُﻭﻟٰٓﺌِﻚَ ﺍﻟَّﺬ۪ﻳﻦَ ﻫَﺪٰﻳﻬُﻢُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﻭَ ﺍُﻭﻟٰٓﺌِﻚَ ﻫُﻢْ ﺍُﻭﻟُﻮﺍ الْاَلْبَابِ, anu harti singget pisanana nyaéta: "Jalma-jalma anu ngadéngékeun kecap-kecap, tuluy nuturkeun anu panghadéna sarta henteu merhatikeun anu goréng, maranéhna téh jalma anu boga akal anu meunang pituduh Alloh."
Ayeuna pikeun urang, perlu ningal sisi hadé, segi éndah, sarta rupa anu méré bungah tina unggal hal, supaya kaayaan-kaayaan anu henteu aya hartina, henteu perlu, ngabahayakeun, nyusahkeun, goréng, sarta samentara henteu narik perhatian jeung nyibukkeun haté urang.
Dina Kalimah Kadalapan, aya dua jalma di hiji kebon, hiji kaluar jeung hiji asup. Anu bagja ningal kembang-kembang jeung hal-hal éndah di kebon sarta reureuh kalayan bungah. Anu cilaka museurkeun paningalna kana hal-hal goréng tur kotor sanajan henteu bisa ngabersihkeunana, tuluy ngajadikeun beuteungna seueul. Gaganti reureuh, manéhna nanggung kasempitan sarta kaluar indit.
Ayeuna rupa-rupa adegan kahirupan sosial manusa, hususna madrasah Yusuf, saperti hiji kebon. Hal-hal goréng jeung éndah, sedih jeung pikabungaheun, aya babarengan. Jalma anu boga akal nyaéta jalma anu sibuk ku hal-hal pikabungaheun tur éndah sarta henteu merhatikeun anu goréng jeung nyusahkeun; gaganti ngakaluh jeung hariwang, manéhna sukur jeung bungah.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Ku sabab kacida kuatna kamungkinan peuting isukan téh Lailatul Qadar, sababaraha mujtahid geus ngahususkeun Lailatul Qadar kana peuting éta. Sanajan sanés anu saéstuna, ku sabab umat ningal peuting éta kalayan paningal kitu, insya Alloh éta bakal ditampi saperti anu saéstuna.
Kadua: Abdi hariwang kana katengtreman dulur-dulur urang di kamar kagenep anu aya guncangan. Aya hiji leungeun ti luar anu pipilueun kana panjara, hususna kana kamar kagenep. Dulur-dulur urang di dinya kudu merhatikeun jeung ati-ati, henteu pipilueun kana naon waé.
Katilu: Naha aranjeun geus ngirimkeun tulisan éta ka pangacara pikeun dibacakeun ka ketua? Halil Hilmi ogé, lantaran pasualanna hiji, lain ngan pangacara Sabri, tapi pangacara sakabéh urang. Abdi ningal anjeunna kalayan paningal ieu. Ayeuna pikeun sakabéh urang, anjeunna kudu mantuan pangacara kahiji urang sapinuhna.
Kaopat: Abdi geus mikeun bubuka Sadık Bey ti Taşköprü ka Sabri pikeun disalin. Lamun geus ditulis, tulisan anu geus dilereskeun bakal dikirimkeun ka anjeunna. Hiji salinan anu anyar ditulis kudu dikirimkeun ka abdi. Hiji salinan sajak leutik Sadık ogé aya di abdi; lamun henteu aya di aranjeun, abdi bakal ngirimkeunana.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Urang ngucapkeun salamet Lebaran boh ka aranjeun boh ka babaturan aranjeun di panjara. Jalma anu silih ngucapkeun salamet Lebaran jeung aranjeun, abdi anggap persis sapertos geus silih ngucapkeun salamet jeung abdi. Anggap jeung béjakeun yén abdi geus nganjang Lebaran sorangan ka sakabéhna.
Kadua: Ku béja anu dibikeun ku tungku beusi kandel abdi anu peupeus tanpa sabab, sarta ku urang ogé ati-ati jeung tenang sapinuhna dumasar kana isyarat éta, badai leutik anu kaliwat ngurangan tina saratus jadi hiji; bubuk mesiu henteu kahuruan. Ayeuna deui, tanpa sabab, wadah cai abdi beulah jadi potongan-potongan leutik ku cara anu anéh, sarta éta ngabéjaan deui ka urang perluna nyekel tenang, tahan, jeung ati-ati sapinuhna. Ku hiji pépéling rohani anu ditampi ku abdi, para munafik anu nyumput hayang ngagunakeun jalma-jalma anu henteu solat sarta hirup nurut kana hawa nafsu, jeung kaum komunis anu murtad, ngalawan jalma anu taat kana agama; malah maranéhna geus ngasupkeun leungeunna ka dieu ogé.
Hiji Catetan Handap Leutik: Kamari dina haté abdi aya rasa lega jeung bungah. Dumadakan abdi ningal yén dulur abdi di Nurs, dalapan bulan ka tukang, geus ngirimkeun madu Nurs ka abdi di Emirdağı dina hiji wadah cai. Kamari éta ogé datang ti Emirdağı ka dieu. Abdi nyarios: "Geura bawa ka abdi." Abdi ngantosan, henteu datang. Éta kabungah robah jadi ambek. Wadah anu dieusi madu éta, anu pikeun abdi ajénna sarua jeung saratus wadah, dibikeun ka leungeun jalma anu henteu dikenal sarta dikirimkeun ka pasar. Éta jadi sabab, sarta éta wadah ogé dumadakan peupeus. Tina kadaharan amis anu jadi tanda berkah ti désa Nurs, tempat lahir abdi anu opat puluh dalapan taun henteu ditingal ku abdi, abdi ngirimkeun sabagian supaya unggal dulur abdi ngaraosan sapotong leutik minangka kadaharan amis Lebaran.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, tur teu goyah!
Kalayan sakabéh roh jeung nyawa abdi, abdi ngucapkeun salamet ka aranjeun lantaran geus gancang ngubaran tatu urang. Abdi ogé peuting ieu ngarasa lega sapinuhna lantaran geus cageur. Medresetü'z-Zehra mémang ngalegaan, melak jeung nyebarkeun ihlas sajati, ninggalkeun ego kalayan pangorbanan sapinuhna, sarta handap asor anu lengkep dina lingkungan Nur. Tangtu rasa sénsitip, gampang kaganggu, jeung silih nyusahkeun anu kacida saeutikna tur samentara, henteu bisa ngaruksak pangajaranana anu kuat jeung hubungan duduluranana. Lem'a Ihlas ogé mangrupa nu méré naséhat anu sampurna dina pokok ieu. Ayeuna rencana anu panggoréngna pikeun nyerang jeung ngagoyahkeun urang sarta Nur panglobana nyaéta nyieun rasa tiis antara murid-murid Nur, ngajadikeun maranéhna bosen, sarta misahkeun maranéhna tina segi tabiat jeung pikiran. Sanajan ngan aya silih nyusahkeun anu kacida saeutikna, tapi lamun hiji buuk asup kana panon, nyerina sarua jeung batu anu murag kana sirah. Wadah cai abdi geus ngabéjaan éta minangka kajadian anu gedé. Kaluh almarhum Hâfız Ali, mugi Alloh maparin rohmat ka anjeunna, ngeunaan kaayaan leutik sapertos kitu, sababaraha waktu saméméh pupusna, ti waktu éta meureun geus datang kana pikiran abdi saratus kali sarta ngajadikeun abdi sedih.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Abdi geus mikeun serat-serat bantahan para murid ka diréktur. Abdi nyarios: "Urang hayang ngirimkeunana, bareng jeung tungtung serat bantahan abdi, ka Kapamingpinan Urusan Agama jeung ka Bagian Pidana Beurat Ankara anu geus ngabébaskeun urang bareng jeung risalah-risalah urang. Daptar Kasalahan jeung Katepatan ogé ka dua kantor éta, tapi sacara rusiah sarta ngan pikeun katerangan, lamun merenah dikirimkeun." Anjeunna nyarios: "Merenah." Ayeuna carioskeun ka pangacara supaya nyieun sababaraha salinan serat-serat bantahan para murid sarta dua salinan daptar éta.
Tuliskeun ogé ka Kapamingpinan Urusan Agama: "Ku laporan anu ayeuna dikirimkeun ku aranjeun ka Afyon ngeunaan Said jeung babaturanana, aranjeun geus ngalaksanakeun kalayan sampurna pancén aranjeun anu perlu, nyaéta ngajaga jalma-jalma élmu agama. Ku sabab éta, boh Said anu dikaniaya boh babaturanana anu henteu salah kacida ngahaturkeun nuhun sarta luar biasa ngarasa boga hutang budi ka kantor aranjeun. Ku sabab urusan urang patali jeung agama sarta élmu, Kantor Urusan Agama leuwih heula aya hubunganana tibatan kantor mana waé, lembaga pangadilan, jeung aparat. Ku sabab éta, boh di Denizli boh di Afyon, urang pangheulana ngahubungi kantor-kantor éta sarta nulis kaluh urang ka para ulama di dinya." Tuliskeun bubuka kalayan harti ieu.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur abdi Re'fet Bey anu dipikanyaah tur satia!
Demi ngahormat Al-Qur'an anu mulya, demi hak hubungan anjeun jeung Al-Qur'an, sarta demi kahormatan jasa anjeun salila dua puluh taun pikeun iman ku Nur, geura eureunkeun sarta ajak sasama eureun tina silih ambek ieu, anu pikasieuneun, sacara lahiriah leutik pisan, tapi lantaran kaayaan urang sénsitip, kacida nyerina tur matak cilaka, sarta jadi pitulung anu gedé pikeun munafik anu nyumput anu ngusahakeun ngancurkeun urang. Eureun tina rasa nyeri haté anu sarua jeung ngalungkeun seuneu kana bubuk mesiu. Lamun henteu, pikeun ayeuna kacida kuatna kamungkinan saratus batman karugian bakal datang ka urang sarta ka jasa Al-Qur'an jeung iman lantaran sa-dirham hak pribadi.
Abdi ngajamin ka anjeun ku sumpah: sanajan salah sahiji aranjeun ngalakukeun panghina anu panggedéna ka abdi sarta ngaruksak martabat pribadi abdi sapinuhna, tapi henteu ninggalkeun jasa Al-Qur'an, iman, jeung Nur, abdi bakal ngahampura anjeunna, daméy, sarta ngusahakeun henteu ambek.
Ku sabab aranjeun nyaho musuh-musuh urang ngusahakeun ngamangpaatkeun saeutik rasa asing, geura daméy. Eureun tina silih nyusahkeun anu teu aya hartina sarta kacida ngarugikeunana. Lamun henteu, sabagian urang bakal sacara lahiriah ngagabung jeung pihak anu ngalawan, sapertos Şemsi, Şefik, jeung Tevfik, sarta jasa kaimanan urang bakal katarajang karugian jeung kakurangan anu gedé. Ku sabab nepi ka ayeuna pitulung Alloh geus méré loba jalma dina sistem éta gaganti hiji anu leungit, insya Alloh éta bakal datang deui mantuan urang.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Diréktur kacida mikaresep Âyetü'l-Kübra jeung Tuntunan. Ayeuna anjeunna nyuhunkeun Asa-yı Musa jeung Zülfikar. Abdi ogé jangji: "Abdi bakal maréntahkeun supaya éta dibawa ka anjeun." Lamun aya di dieu di Afyon, pesen hiji Asa-yı Musa, hiji Zülfikar anu dijilid sarta gedé, hiji Tuntunan, jeung hiji Âyetü'l-Kübra.
Bedîüzzaman Said Nursî
Aya pamundut abdi anu kacida pentingna ka Déwan Menteri:
Şuâ Kalima aya dina tungtung kumpulan Risale-i Nur anu dingaranan "Siracünnur", anu leuwih ti tilu ratus kaca. Aslina geus ditulis lila pisan ka tukang, sarta panjangna kira-kira lima belas kaca. Éta jadi sabab Déwan Menteri ngumpulkeun sarta nyita éta kumpulan. Urang bareng jeung sakabéh jalma katarajang musibah, jalma sepuh, jeung jalma anu merlukeun hakékat-hakékat iman anu geus meunang mangpaat sapinuhna tina panglipurna, nyuhunkeun ka Déwan Menteri supaya bagian anu disangka ngabahayakeun éta dicabut sarta dilarang, sedengkeun sumebarna tilu ratus kaca anu nyésa diidinan. Sabab loba mangpaat Siracünnur pikeun saha waé, hususna jalma katarajang musibah, jalma sepuh, jeung jalma anu ragu dina iman, geus ngawujud.
Dina Zülfikar anu opat ratus kaca ogé aya tafsir dua ayat ngeunaan warisan jeung nutupan awak, dua kaca anu ditulis tilu puluh taun ka tukang ngalawan para filsuf Éropa; aya hiji baris ngeunaan bank anu ditulis patali jeung ayat ﺍَﺣَﻞَّ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍﻟْﺒَﻴْﻊَ ﻭَﺣَﺮَّﻡَ ﺍﻟﺮِّﺑٰﻮﺍ dina İşaratü'l-İ'caz anu dicitak tilu puluh taun ka tukang; sarta aya tulisan kira-kira hiji baris dina genep patarosan anu ku Kapala Pendéta Garéja Anglikan Inggris diajukeun ka Kapamingpinan Islam, tilu puluh taun ka tukang nalika abdi aya di Dârülhikmet. Ku ngaleungitkeun tulisan-tulisan éta, urang nyuhunkeun sarta nungtut supaya kumpulan Zülfikar urang, anu disita ku alesan dua kaca jeung hiji baris henteu saluyu jeung hukum sipil ayeuna, dibalikkeun. Éta kumpulan kacida dipujina ku dunya Islam, loba mangpaatna katingali sacara nyata, sarta ngabuktikeun tilu rukun iman ku cara anu luar biasa. Ieu hak urang. Sakumaha lamun lima kecap dina hiji serat disénsor, bagian anu nyésa diidinan, urang ogé sacara hukum nungtut hak anu penting ieu. Bareng jeung jalma-jalma anu mikanyaah Al-Qur'an jeung iman sarta ku Nur ngaladénan bangsa, nagri, jeung katengtreman umum, urang nungtut supaya dibébaskeun tina panganiayaan jalma-jalma anu ngajadikeun siki-siki jadi kubah-kubah ngeunaan urang.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Hasil laporan ieu persis sarua jeung laporan di Denizli. Bari ngabébaskeun urang tina pokok-pokok anu jadi dasar tuduhan, ku pikiran pikeun némbongkeun diri pikaresepeun ka pihak éta sarta némbongkeun yén maranéhna lain jalma anu nuturkeun Nur, ku dorongan Wahhabi, maranéhna nyerang ku saeutik kritik ilmiah. Nurutkeun perkiraan abdi, laporan ieu geus datang ka dieu saméméh serat dakwaan, nepi ka serat dakwaan nyokot sababaraha pokok ti éta. Lamun kitu, daptar urang ogé mangrupa jawaban anu lengkep ka maranéhna. Kumaha paningal aranjeun? Kumaha ogé jawaban anyar urang, naha hadé? Abdi nyeratna kalayan kacida buru-buruna tur dina kaayaan sangsara.
Kadua: Nepi ka ayeuna, sacara lahiriah maranéhna ngurus urang ngaliwatan pribadi urang, pakumpulan, tarékat, jeung sababaraha serat pribadi anu leutik. Ayeuna, ku panyitaan Siracünnur jeung Hücumat-ı Sitte, ku para ahli ngalihkeun paningalna kana Nur, sarta ku tipu daya musuh-musuh urang anu nyumput, aya hiji rupa serangan kana Risale-i Nur anu jadi sumber katengtreman ieu nagri. Sakumaha anu geus sababaraha kali kajadian nepi ka ayeuna, persis dina waktu anu sarua jeung serangan ieu, dua lini anu kuat datang ka ieu nagara—nalika abdi keur nulis bahasan éta. Éta ngabenerkeun abdi sarta nyarios: "Teu perlu ditulis."
Abdi ogé henteu nulis deui. Poé ieu abdi ngadéngé yén kasieun perang geus mimiti. Abdi ogé nyarios ka pamingpin di dieu: nepi ka ayeuna, iraha waé Nur diserang, bumi ambek atawa kasieun perang mimiti. Urang geus ningal loba kajadian nepi ka henteu aya deui kamungkinan kabeneran tanpa maksud, sarta éta geus ditingalikeun ogé ka pangadilan.
Hartina, dina poé-poé ieu, sanajan abdi henteu nyaho, kahariwang abdi anu kacida ngeunaan Nur, kritik para ahli anu pinuh ku dengki, sarta panyitaan hiji kumpulan Nur anu penting, nuduhkeun yén Siracünnur anu sifatna kawas sadakah anu ditampi sarta jadi sarana nolak musibah geus asup ka handapeun layar panyumputan; lini jeung kasieun perang mimiti.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Ulah hariwang, urang aya dina pitulung. Di handapeun kasusah anu lahiriah aya rohmat. Para ahli geus dipaksa supaya ngabantah sabagian. Tangtu haté maranéhna geus nuturkeun Nur.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, teu goyah, henteu hariwang, sarta henteu ninggalkeun aherat tuluy balik kana dunya anu fana!
Ulah sedih lantaran kudu cicing saeutik deui di dieu sarta lantaran maranéhna hayang ngalegaan urusan urang nepi ka hiji darajat. Sabalikna, ngarasa bungah kawas abdi.
Ku sabab umur henteu eureun, tapi lumpat kana leungitna, di tempat latihan sapertos kitu umur jadi langgeng ku buah-buah aheratna. Lingkungan pangajaran Nur ogé ngalegaan. Contona, guru-guru agama dina panitia ahli kapaksa maca Siracünnur kalayan perhatian sapinuhna. Aya ogé kamungkinan lamun urang kaluar dina waktu ieu, bakal aya kakurangan dina jasa kaimanan urang tina hiji dua segi.
Sanajan sacara pribadi abdi nanggung kasempitan jauh leuwih loba tibatan aranjeun, abdi henteu hayang kaluar. Aranjeun ogé usahakeun sabisa-bisa pikeun sabar jeung tahan, ngabiasakeun diri kana cara hirup ieu, sarta manggihan panglipur jeung bungah tina nulis jeung maca Nur.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Lamun perlu, abdi bakal ngirimkeun ka aranjeun dua salinan daptar dina tungtung pangbélaan dina aksara anyar anu aya di abdi, pikeun dikirimkeun bareng jeung jawaban ka para ahli, ka Kapamingpinan Urusan Agama sarta Pangadilan Pidana Beurat Ankara. Hiji salinan jawaban ka para ahli ogé kudu disanggakeun ka pangadilan di dieu.
Kadua: Dijadikeun legana urusan urang téh kahadéan. Nepi ka ayeuna, kalayan pikiran ngarendahkeun ajénna, sacara lahiriah maranéhna némbongkeunana leutik tur henteu penting, tapi sacara rusiah merhatikeunana pisan. Ayeuna kaayaan ieu, insya Alloh, bakal leuwih hadé jeung mangpaat pikeun jasa iman sarta Al-Qur'an.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Lamun taun ieu urang bébas, meureun sabagian urang bakal indit haji. Insya Alloh niat urang ieu ditampi saperti geus sabenerna indit, sarta jasa urang pikeun iman jeung Nur dina kaayaan anu susah ieu bakal méré ganjaran haji anu gedé sapertos kitu.
Kadua: Ku sabab urang sababaraha kali nyarios "Risale-i Nur mangrupa tafsir Al-Qur'an anu kacida kuatna tur sajati", sababaraha jalma anu kurang merhatikeun henteu ngarti hartina sapinuhna. Ku kituna abdi nampa hiji pépéling pikeun ngébréhkeun hiji hakékat. Éta hakékat nyaéta kieu:
Tafsir aya dua bagian:
Anu kahiji: Tafsir-tafsir anu dipikawanoh, anu ngébréhkeun, ngajelaskeun, jeung ngabuktikeun ungkara Al-Qur'an sarta harti kecap jeung kalimahna.
Tafsir bagian kadua: Ngébréhkeun, ngabuktikeun, jeung ngajelaskeun hakékat-hakékat kaimanan Al-Qur'an ku dalil-dalil anu kuat. Bagian ieu kacida pentingna. Tafsir-tafsir lahiriah anu dipikawanoh sakapeung ngasupkeun bagian ieu ku cara ringkes. Tapi Risale-i Nur téh tafsir rohani anu langsung ngajadikeun bagian kadua ieu minangka dasar, sarta ku cara anu teu aya bandinganana ngabungkem para filsuf anu nekad.
Katilu: Isuk-isuk abdi rék nulis hiji hal, tapi katunda. Ayeuna pasualan anu sarua muncul, sarta juru tulis Salim Bey méré idin. Isukan Hüsrev jeung Tahirî kudu datang ka gigir abdi pikeun nulis serat pamundut ka Déwan Menteri.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Naha di antara sakabéhna urang jeung Nur téh anu pangngarugikeunna, nepi ka unggal panulis bisa bébas nulis sarta unggal golongan bisa ngumpul tanpa diganggu? Padahal lamun henteu aya atikan agama, di antara umat Islam henteu aya jalan séjén sajaba ti kadiktatoran mutlak jeung sogokan mutlak. Sabab sakumaha saurang Muslim nepi ka ayeuna henteu jadi Yahudi atawa Kristen anu sajati, tapi jadi tanpa agama sarta ruksak sapinuhna, kitu ogé saurang Muslim henteu bisa jadi Bolshevik. Manéhna malah jadi anarkis, sarta henteu bisa dikawasa deui sajaba ku kadiktatoran mutlak.
Urang murid Nur ngusahakeun pikeun pamaréntahan, katengtreman umum, sarta kabagjaan nagri jeung bangsa. Pihak anu ngalawan urang téh anarkis tanpa agama sarta musuh bangsa jeung nagri. Pamaréntah kacida perluna ngajaga jeung mantuan urang sapinuhna, lain ngaganggu urang.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Dibébaskeunana jalma-jalma anu nyebarkeun Nur sapertos Re'fet, Edhem, kulawarga Çalışkan, jeung Burhan némbongkeun yén sumebarna Nur henteu dilarang sarta pangadilan henteu bisa ngaganggu. Éta ogé tanda hiji kaputusan yén henteu aya pakumpulan. Manjangkeun urusan urang ogé narik perhatian kana Nur dina lingkungan anu lega. Minangka hiji uleman umum pikeun macana sarta hiji béwara resmi, éta ngahudangkeun kahayang maca jalma-jalma anu kangen sarta ngadéngékeun béjana. Ku kituna, éta jadi sarana mangpaat pikeun urang jeung mukmin saratus darajat leuwih loba tibatan kasempitan jeung karugian urang. Dina jaman ieu, di lingkungan bumi anu panglegana, ngalawan tentara-tentara kasasaran anu nyerang ku serangan anu pangpikasieuneunna tur ngawengku sakabéhna, ieu ogé mangrupa isyarat yén pangajaran suci sapertos kitu insya Alloh bakal némbongkeun pangaruhna ku cara ieu kawas bom atom.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia, Re'fet, Mehmed Feyzi, jeung Sabri!
Ku hiji isyarat anu teges sarta hiji pépéling rohani, demi Risale-i Nur, demi ngahormat Lebaran ieu, sarta demi hak hubungan urang anu heubeul, abdi kacida nyuhunkeun ka aranjeun tilu supaya ngusahakeun ngubaran tatu anyar urang anu pikasieuneun. Sabab musuh-musuh urang anu nyumput ngudag dua rencana: hiji pikeun ngaruksak abdi ku panghina; anu kadua pikeun nyieun rasa tiis di antara urang. Utamana ku kritik, bantahan, jeung ambek ngalawan Hüsrev, maranéhna rék misahkeun urang ti sasama.
Abdi ngébréhkeun ka aranjeun: sanajan Hüsrev mibanda sarébu kakurangan, abdi sieun ngalawan anjeunna. Sabab ayeuna ngalawan anjeunna téh langsung mangrupa panghianatan anu gedé ngalawan Risale-i Nur jeung abdi, sarta ngarojong jalma-jalma anu nyangsarakeun urang. Ku sabab éta, hiji kajadian anéh tanpa sabab kawas tungku abdi anu peupeus datang ka abdi. Abdi ogé yakin yén panyiksaan pamungkas anu dilakukeun ka abdi ieu datang tina kurangna gawé babarengan aranjeun anu teu aya hartina sarta kacida ngarugikeunana.
Aya hiji leungeun anu pikasieuneun pipilueun ka dieu, hususna ka kamar kagenep. Ulah ngajadikeun abdi ceurik dina Lebaran ieu; geura daméy sapinuhna tina haté.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Poé ieu abdi ngan hayang dua tilu dulur urang dibébaskeun. Tapi pitulung Alloh pikeun urang nunda éta demi kapentingan maranéhna. Kaayaan urang ieu perlu pisan salila kira-kira dua puluh poé. Sabab babarengan dina Lebaran ieu perlu pikeun urang, pikeun Nur, pikeun jasa urang, pikeun reureuh rohani jeung jasmani urang, pikeun meunang bagian anu lengkep tina doa para haji, pikeun Risale-i Nur anu dikirimkeun ka Ankara leupas tina panyitaan, pikeun tambah lobana jalma anu karunya kana panganiayaan urang tuluy nyekel Nur, sarta pikeun jadi dalil yén urang henteu ngagabung jeung panghianat nagri, bangsa, jeung agama ku nyatujuan kasalahan-kasalahan gedé anu ayeuna aya.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kritik para ahli anu henteu adil, salah, jeung henteu bener, ku dorongan Wahhabi, timbul lantaran henteu tahan ningal hubungan anu enya-enya jeung pangajén Imam Ali, mugi Alloh ridho ka anjeunna, kana Nur. Dina pangaruh prasangka anu taun kamari nyababkeun cai zamzam ditumpahkeun sarta taun ieu nyegah haji, maranéhna ngalakukeun bantahan anu salah tur pinuh ku dengki éta kana Şuâ Kalima. Dina waktu ieu, dina jaman anu pinuh ku prasangka jeung kahariwang sapertos kitu, tempat anu pangamanana pikeun urang nyaéta panjara. Insya Alloh Nur bakal ngadatangkeun kabébasan boh pikeun urang boh pikeun dirina sorangan.
Ku sabab Nur ku cara anu teu aya bandinganana, dina kaayaan anu kacida beuratna jeung di hareupeun loba pisan pihak anu ngalawan, nepi ka darajat ieu ngajadikeun dirina dibaca, ngagerakkeun murid-muridna di panjara digawé ku rupa-rupa cara, sarta ku pitulung Alloh henteu méré kasempetan pikeun maranéhna jadi sangsara, urang wajib ngarasa cukup ku darajat ieu sarta sukur gaganti ngakaluh. Daya tahan abdi kana sakabéh kasempitan anu beurat asalna tina kayakinan ieu. Abdi henteu pipilueun kana pancén Alloh.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Tina dua salinan ieu, hiji milik abdi, hiji milik diréktur. Lereskeun salinan diréktur nurutkeun salinan anu dina awalna aya tulisan leungeun abdi. Waktu ayeuna abdi maca Âyetü'l-Kübra, abdi ningal Tingkat Kadua nepi ka tungtung sarta paguneman rohani dina tungtungna kacida pentingna, sarta abdi meunang loba mangpaat. Pikeun mangpaat aranjeun, hiji kudu maca sarta hiji ngadéngékeun. Bareng jeung ngalereskeunana, ulah éta ditinggalkeun nganggur; dulur-dulur urang kudu maca duaan.
Kadua: Kalimah Kasapuluh milik abdi, buku serat di dieu, jeung anu séjénna ulah leungit sarta ulah ditinggalkeun nganggur. Abdi geus masrahkeun pangawasanana ka Ceylan.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Ayeuna nalika abdi maca Celcelutiye, dina kalimah ﺑِﺤَﻖِّ ﺗَﺒَﺎﺭَﻙَ ﺛُﻢَّ ﻧُﻮﻥٍ ﻭَ ﺳَﺎﺋِﻞٍ anu ngisyaratkeun Risalah Papasten, patarosan naon hubungan surah ﺛُﻢَّ ﻧُﻮﻥْ dina darajat kadua puluh genep jeung Kalimah Papasten datang kana haté abdi. Dina waktu éta abdi diingetan: "Baca awal éta surah!"
Nalika maca, abdi ningal yén ayat ﻥٓ ﻭَﺍﻟْﻘَﻠَﻢِ ﻭَﻣَﺎ ﻳَﺴْﻄُﺮُﻭﻥَ nyaéta kecap ﻥ, anu ngisyaratkeun asal, dasar, sumber azali, jeung guru salawasna tina sakabéh kalam, nulis baris, jeung tulisan, nyaéta kalam papasten jeung Nur sarta cahya élmu azali. Hartina, sakumaha ﻭَﺍﻟﺬَّﺍﺭِﻳَﺎﺕِ ngisyaratkeun Zerrat Risalesi, ku hubungan anu kuat kecap ﻥ ngarah kana Risalah Papasten kalayan isyarat anu kuat.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, tur teu goyah!
Kahiji: Nurutkeun rusiah ﺍَﻟْﺨَﻴْﺮُ ﻓ۪ﻰ ﻣَﺎ ﺍﺧْﺘَﺎﺭَﻩُ ﺍﻟﻠّٰﻪُ, aya kahadéan dina ditundana urusan urang. Haté abdi jeung kabébasan Nur mikahayang kitu. Insya Alloh, ku silih ngalipur, nguatkeun kakuatan batin, musyawarah ilmiah kalayan obrolan anu amis, sarta nulis jeung maca Nur, aranjeun bakal hasil mupus titik kasusah samentara ieu sarta ngarobahna jadi rohmat, ngarobah jam-jam fana ieu jadi jam-jam anu langgeng.
Kadua: Ku sabab urang silih ngucapkeun salamet Lebaran di tempat kurungan samentara pangadilan, abdi ogé ngirimkeun minangka kadaharan amis Lebaran cai zamzam anu ku Zübeyr, pahlawan Konya, dibawa ka abdi, sarta madu désa Nurs anu pikeun abdi kacida pinuh ku harti. Eusian wadah madu ku cai sarta aduk. Tuluy asupkeun zamzam kana éta sarta inum kalayan nikmat sapinuhna.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Ti hiji pihak anu penting, diajukeun patarosan anu penting sarta pinuh ku harti. Ka abdi ditaroskeun: "Sanajan geus pasti yén aranjeun lain pakumpulan, ku tilu pangadilan ngabébaskeun tina segi éta sarta ku genep propinsi anu dua puluh taun ngawasan henteu ngaganggu tina pokok éta, dina jalma anu nuturkeun Nur aya hubungan anu luar biasa anu henteu aya dina pakumpulan atawa panitia mana waé. Urang hayang anjeun ngaréngsékeun kasulitan ieu."
Abdi ogé ngawaler: Enya, jalma anu nuturkeun Nur lain pakumpulan atawa naon waé anu kawas kitu, hususna lain sarta henteu bisa jadi pakumpulan atawa panitia anu diwangun pikeun kapentingan politik, dunya, négatif, pribadi, atawa kelompok. Tapi turunan, putra, jeung putri jutaan pahlawan Islam anu baheula jadi pahlawan ieu nagri sarta kalayan bungah sapinuhna ngorbankeun roh pikeun ngahontal darajat syahid, geus ngawaris dorongan pangorbanan éta. Ku némbongkeun hubungan anu luar biasa ieu, di Pangadilan Denizli maranéhna ngajadikeun dulurna anu lemah tur teu daya ngucapkeun kalimah ieu pikeun ngawakilan maranéhna:
"Pikeun hiji hakékat anu jutaan sirah pahlawan geus dikorbankeun, mugia sirah urang ogé dikorbankeun!" Abdi ngucapkeun éta ngawakilan maranéhna, sarta ngabungkem pangadilan ku rasa héran jeung pangajén. Hartina, dina jalma anu nuturkeun Nur aya jalma-jalma anu ngorbankeun diri sacara sajati, tulus, ngan pikeun ridho Alloh, positif, sarta pikeun aherat. Panitia-panitia anu pikasieuneun sapertos mason, komunis, karuksakan, zindiq, ilhad, jeung Taşnak henteu manggihan jalan pikeun ngungkulan jalma anu nuturkeun Nur éta, tuluy hayang ngaruksak sarta mecahkeun maranéhna ku ngabobodo pamaréntah jeung lembaga pangadilan ngaliwatan hukum-hukum anu bisa dimulurkeun. Insya Alloh maranéhna moal bisa ngalakukeun nanaon. Malah bakal jadi sabab tambah lobana jalma anu ngorbankeun diri pikeun Nur jeung iman.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Abdi rék nyaritakeun ka aranjeun hiji patarosan jeung jawaban anu kajadian opat puluh taun ka tukang, anu sarupa jeung patarosan kamari. Dina mangsa heubeul éta, hubungan murid-murid Said Heubeul jeung guruna anu kuat geus nepi ka darajat ngorbankeun diri. Ku sabab panitia Arménia jeung jalma-jalma Taşnak anu ngorbankeun diri kacida aktipna di wewengkon Van jeung Bitlis, Said Heubeul nyanghareupan maranéhna sarta ngabungkem nepi ka hiji darajat. Anjeunna manggihan bedil Mauser pikeun murid-muridna. Dina hiji waktu nalika pakarang aya babarengan jeung buku, madrasahna kawas barak tentara. Hiji jénderal datang, ningal, sarta nyarios: "Ieu lain madrasah, tapi barak." Patali jeung kajadian Bitlis, anjeunna ngarasa waswas sarta maréntahkeun: "Candak pakarangna." Maranéhna nyokot lima belas Mauser urang anu kapanggih ku maranéhna. Sanggeus hiji dua bulan, Perang Dunya bitu. Abdi nyokot deui bedil-bedil abdi. Kumaha waé...
Patali jeung kaayaan-kaayaan ieu, ka abdi ditaroskeun: "Panitia Arménia anu mibanda jalma-jalma anu ngorbankeun diri anu pikasieuneun sieun ka anjeun. Nalika anjeun naék ka Gunung Erek di Van, jalma-jalma éta nyingkahan anjeun, paburencay, sarta indit ka tempat séjén. Naon kakuatan dina diri anjeun anu nyababkeun kitu?"
Abdi ngawaler: "Ku sabab jalma-jalma Arménia anu ngorbankeun diri sacara luar biasa demi kahirupan dunya anu fana sarta kapentingan jeung kasalametan samentara nasionalisme négatif anu leutik, katingali di hareupeun urang, tangtu murid-murid anu ngusahakeun kahirupan anu langgeng sarta kapentingan positif kabangsaan Islam anu suci tur kacida gedéna, anu percaya 'Ajal téh hiji', moal éléh ti jalma-jalma anu ngorbankeun diri éta {(Catetan handap): Ku handap asor, ngawakilan dulur-dulur abdi, abdi nyarios: Lamun perlu, insya Alloh urang bakal jauh ngaleuwihan. Urang bakal némbongkeun yén sakumaha dina agama, dina kagagahan ogé urang ahli waris karuhun urang.}. Lamun perlu, maranéhna tanpa ragu sarta kalayan reueus bakal ngorbankeun ajal anu pasti sarta umur sababaraha taun anu sacara lahiriah ngan disangka aya, pikeun umur jutaan taun jeung kasalametan sarta kapentingan milyaran jalma anu saagama."