Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, satuhu, tur welas asih!
Salila dua poé aya nyeri pilek anu mangaruhan boh sirah boh saraf abdi. Dina kaayaan sapertos kitu, nalika abdi merlukeun panglipur jeung rasa akrab ku tepang jeung sobat nepi ka hiji darajat, pangasingan anu anéh sarta kasieun tina kasepian ngadesek abdi. Hiji rupa kaluh sapertos kieu datang kana haté: "Naha ieu siksa lumangsung, naon mangpaatna pikeun jasa urang?"
Dumadakan isuk ieu haté abdi diingetan: asupna aranjeun kana ujian anu beurat ieu, sababaraha kali dités kalayan kacida talitina ku batu uji pikeun ningal "Naha emas atawa tambaga?", diuji tanpa adil dina unggal segi, sarta diayak ku tilu opat ayakan pikeun ningal naha aya bagian jeung tipu daya nafsu aranjeun atawa henteu, kacida diperlukeunana pikeun jasa aranjeun anu tulus, ngan demi bebeneran jeung hakékat. Ku sabab éta papasten Alloh jeung pitulung Gusti ngidinan.
Sabab ku dipintonkeun di hareupeun pihak anu ngalawan anu nekad, néangan alesan, sarta henteu adil dina tempat ujian sapertos kitu, saha waé ngarti yén jasa éta asalna tina bebeneran jeung hakékat kalayan tulus sapinuhna, tanpa pacampur tipu daya, ego, niat goréng, atawa kapentingan dunya, aherat, jeung pribadi naon waé.
Lamun éta tetep di balik layar, bisa dibéré loba harti. Mukmin umum bakal can percaya, bakal nyarios "Meureun maranéhna ngabobodo urang", sarta golongan anu husus ogé bakal waswas. Maranéhna can yakin sapinuhna, bisa jadi mikir yén kawas sababaraha jalma anu boga kalungguhan, maranéhna ngalakukeun kitu pikeun mamérkeun diri jeung meunang kapercayaan.
Ayeuna sanggeus ujian, malah jalma anu pangnekadna jeung pinuh ku waswas ogé kapaksa narima. Kasusah aranjeun hiji, kauntungan aranjeun sarébu, insya Alloh.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Diumumkeunana kajadian nalika abdi jadi tawanan dina koran, sanajan dibarengan ku usaha sangkan warga di mana-mana nyingkahan urang ku larangan-larangan anu ketat, geus ngalobakeun perhatian umum. Kamari tilu jalma resmi anu ngarojong panghina ka urang, hususna ka pribadi abdi, nyarios di buruan: "Nalika Said katingali dina jandéla, warga ngumpul sarta ningal anjeunna. Anjeunna ulah cicing dina jandéla. Lamun henteu, pindahkeun kamarna." Kitu anu dibéjakeun ku kapala sipir. Ulah hariwang pisan. Abdi geus mutuskeun pikeun tahan kana unggal kasempitan. Ku berkah doa aranjeun, insya Alloh kasempitan bakal robah jadi kabungah.
Asal kajadian nalika jadi tawanan éta bener. Tapi ku sabab abdi henteu boga saksi, abdi henteu ngébréhkeunana sacara rinci. Ngan abdi henteu nyaho yén hiji regu datang pikeun ngahukum abdi pati; engké abdi ngarti. Panglima Rusia ogé nyarios sababaraha hal dina basa Rusia pikeun ménta hampura, tapi abdi henteu ngarti. Hartina, kaptén Muslim anu aya di dinya sarta ngabéjakeun kajadian ieu ka koran ngarti yén panglima sababaraha kali nyarios "Hampura!"
Dulur-dulur abdi, beuki abdi sibuk jeung Nur, kasempitan beuki ngurangan. Hartina, pancén urang téh sibuk jeung Nur, henteu merhatikeun hal-hal anu samentara, sarta sabar jeung sukur.
Bedîüzzaman Said Nursî
HIJI SIPAT BEDÎÜZZAMAN ANU NGAJADIKEUN AKAL HÉRAN
(Dipedarkeun dina édisi majalah Ehl-i Sünnet tanggal 15 Oktober 1948. Ieu tulisan saurang pangacara anu boga koran Ehl-i Sünnet.)
Nalika dina Perang Dunya Kahiji abdi jadi tawanan bari tatu di wewengkon Bitlis, Bedîüzzaman ogé jadi tawanan dina poé éta. Anjeunna dikirimkeun ka Sibéria sarta aya di kamp tawanan anu panggedéna. Abdi aya di pulo Nargin di Baku. Dina hiji poé, Nikola Nikolaviç datang mariksa para tawanan sarta nalika ngurilingan kamp anjeunna ngaliwat di hareupeun Bedîüzzaman. Bedîüzzaman henteu merhatikeun anjeunna pisan sarta henteu ngalih ti tempatna. Éta narik perhatian panglima utama. Ku hiji alesan anjeunna ngaliwat deui di hareupeun Bedîüzzaman. Bedîüzzaman tetep henteu ngalih. Dina kali katilu, anjeunna nangtung di hareupeun Bedîüzzaman. Ngaliwatan juru basa, lumangsung paguneman kieu di antarana:
—Naha anjeun henteu wanoh ka abdi?
—Enya, abdi wanoh. Nikola Nikolaviç nyaéta mamang Tsar ti pihak indung. Anjeunna Panglima Utama Garis Hareup Kaukasus.
—Lamun kitu, naha anjeun ngahina?
—Henteu, mugi anjeunna ngahampura; abdi henteu ngahina anjeunna. Abdi ngalaksanakeun anu diparéntahkeun ku hal-hal suci abdi.
—Naon anu diparéntahkeun ku hal-hal suci éta?
—Abdi ulama Muslim. Dina haté abdi aya iman. Hiji pribadi anu boga iman leuwih utama tibatan pribadi anu henteu boga iman. Lamun abdi nangtung pikeun anjeunna, abdi bakal henteu ngahormat hal-hal suci abdi. Ku sabab éta, abdi henteu nangtung.
—Lamun kitu, ku nyebut abdi henteu boga iman, anjeunna geus ngahina pribadi abdi, tentara abdi, bangsa abdi, jeung Tsar. Geura pariksa anjeunna di pangadilan militér.
Ku paréntah ieu, pangadilan militér diadegkeun. Para perwira Turki, Jérman, jeung Austria di markas hiji-hiji nyuhunkeun ka Bedîüzzaman sarta maksa supaya anjeunna ménta hampura ka Panglima Utama. Ieu jawaban anu dibikeun:
—Abdi hayang ngalih ka alam aherat sarta sumping ka payuneun Rasulullah ﷺ. Abdi merlukeun hiji paspor. Abdi henteu bisa ngalakukeun anu sabalikna tina iman abdi. Kana ieu henteu aya saurang ogé anu nyarios, sakabéhna ngantosan hasilna. Pamariksaan réngsé. Maranéhna mutuskeun hukuman pati dumasar kana perkara ngahina Tsar Rusia jeung tentara Rusia. Ka perwira anu mingpin hiji regu prajurit anu datang pikeun ngalaksanakeun kaputusan, anjeunna nyarios kalayan bungah sapinuhna: "Pasihan idin, abdi rék ngalaksanakeun pancén abdi lima belas menit." Nalika anjeunna geus wudu sarta keur ngalaksanakeun solat dua rakaat, Nikola Nikolaviç datang sarta nyarios ka anjeunna:
—Hampura abdi! Abdi nganggap anjeun ngalakukeun lampah ieu pikeun ngahina abdi. Abdi ngalaksanakeun lampah hukum ngeunaan anjeun. Tapi ayeuna abdi ngarti yén lampah anjeun ieu dicokot tina iman anjeun sarta anjeun ngalaksanakeun paréntah hal-hal suci. Kaputusan ngeunaan anjeun geus dibatalkeun. Lantaran kasoléhan dina agama anjeun, anjeun pantes dihargaan; abdi geus ngaganggu anjeun. Abdi nyuhunkeun deui-deui, hampura abdi.
Hiji kaptén ti babaturanana nyaritakeun dumasar kana paningalna sorangan ieu sikep pengkuh dina agama jeung sipat luhur anu pantes jadi conto pikeun sakabéh Muslim. Nalika ngadéngé ieu, tanpa disadari panon abdi pinuh ku cimata.
Abdurrahîm
Sanajan Üstad urang henteu maréntahkeun supaya paragraf koran ieu ditulis, ku sabab kacida ngahudangkeun rasa panasaran, pinuh ku pangajaran, sarta ngahudangkeun sumanget, éta ditulis di dieu.
Hüsrev
Dulur-dulur abdi!
Ku sabab napsu dahar abdi leungit sarta hadiah ngabahayakeun abdi, abdi ngirimkeun ka aranjeun tilu potong mantéga, hiji karanjang anggur, hiji kantong apel, sarta dua bungkus entéh jeung gula anu jadi bagian abdi. Abdi tadina rék méré tanda berkah ka aranjeun. Tapi abdi naros, aranjeun ogé geus boga. Ku harga éta, abdi bakal meuli hal-hal sapertos yoghurt, endog, jeung roti, supaya Medresetü'z-Zehra henteu ambek ka abdi bari nyarios "Anjeunna henteu ngadahar tanda berkah abdi." Icalkeun ka jalma anu merlukeun, kalayan rada mirah, sarta ka jalma anu pantes, supaya tina dua segi hadiah-hadiah Medresetü'z-Zehra jeung cabang-cabangna jadi diberkahan sapinuhna sarta jadi tanda berkah anu ngubaran boh pikeun abdi boh pikeun jalma anu meuli. Hüsrev kudu jadi pangawas, sarta Ceylan jeung Hıfzı jadi anu ngajual.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Ayeuna patali jeung koran ngeunaan abdi, abdi diingetan: Sanajan hiji panglima Rusia anu telenges ninggalkeun ambekna sarta ménta hampura nyanghareupan martabat iman anu anjeun tunjukkeun, lamun pagawé-pagawé resmi anu ningal pangajaran-pangajaran sikep pengkuh dina iman Risale-i Nur anu kacida kuatna tur tulus, saratus darajat ngaleuwihan pribadi abdi, henteu datang kana rasa kaadilan tina haté sarta terus nekad, tangtu henteu aya hukuman sajaba ti naraka anu bisa ngabersihkeun maranéhna. Hukuman kasalahan anu gedé ieu henteu muat dina umur anu samentara. Sabab lamun mantéga ruksak, henteu bisa didahar deui; henteu kawas susu jeung yoghurt. Insya Alloh Nur geus nyalametkeun kalolobaan maranéhna tina ruksak.
Kadua: Mehmed Feyzi kudu nulis ka Bedriye yén abdi ngasupkeun sakabéh jalma anu aya dina seratna kana doa abdi; maranéhna ogé kudu ngadoakeun abdi.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Abdi diingetan pikeun ngébréhkeun cara pribadi abdi diperlakukeun dina dua mangsa jadi tawanan, anu jadi pangajaran sarta matak héran. Nyaéta kieu:
Di Kosturma di Rusia, urang aya dina hiji kamar babarengan jeung salapan puluh perwira urang anu jadi tawanan. Abdi sakapeung méré pangajaran ka éta perwira urang. Dina hiji poé panglima Rusia datang, ningal, sarta nyarios: "Ieu urang Kurdi jadi panglima resimén sukarelawan sarta geus maéhan loba prajurit urang. Ayeuna di dieu ogé anjeunna méré pangajaran politik. Abdi nyaram, anjeunna ulah méré pangajaran." Sanggeus dua poé anjeunna datang sarta nyarios: "Ku sabab pangajaran anjeun lain politik, tapi agama jeung ahlak, teruskeun pangajaran anjeun." Anjeunna méré idin.
Dina mangsa jadi tawanan anu kadua: Nalika abdi aya di ieu panjara, hiji dulur raket anu dua puluh taun ngadéngékeun pangajaran abdi sarta méré pangajaran leuwih hadé tibatan abdi, jeung palayan-palayan anu ngalaksanakeun jasa abdi anu perlu, dilarang ku pagawé pangadilan datang ka gigir abdi, supaya henteu nampa pangajaran ti abdi. Padahal risalah-risalah Nur henteu nyésakeun kabutuhan kana pangajaran séjén pisan, sarta henteu aya pangajaran urang anu nyésa atawa rusiah urang anu tetep disumputkeun. Kumaha waé, hiji kaayaan jadi sabab nyinggetkeun ieu carita anu panjang.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Kangjeng Üstad sareng juragan abdi sadayana anu kacida dipihormatna, dipikanyaahna, ajénna, tur diberkahan!
Kalayan nyanggakeun pangagungan jeung hormat, abdi sadayana naroskeun kaayaan anjeun, ngadoakeun kaséhatan jeung kasalametan anjeun, sarta ngambung tungtung anggoan, panangan, jeung sampean anjeun.
Kangjeng Üstad sareng juragan abdi sadayana anu welas asih! Ngaliwatan hiji dulur anu diberkahan, anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, parantos maréntahkeun supaya abdi sadayana nyanggakeun ka anjeun, Üstad anu dipikanyaah, kumaha abdi sadayana ningal tilu serat anjeun anu ajén, anu dikirimkeun ka abdi sadayana sarta ditambahkeun kana tungtung pangbélaan, sareng Pangajaran Lemes Hüve.
Kangjeng Üstad sareng juragan abdi sadayana anu dipikanyaah!
Dina serat kahiji anjeun, ti hiji pihak anu penting diajukeun patarosan ka anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, ngeunaan hubungan luar biasa dina jalma anu nuturkeun Nur anu henteu katingali dina pakumpulan atawa panitia mana waé. Padahal, sanajan aya pangawasan salila dua puluh taun, genep propinsi jeung tilu pangadilan henteu manggihan pakumpulan sarta geus méré kaputusan bébas; henteu aya tanda pakumpulan naon waé dina anjeun. Salaku jawaban geus dijelaskeun yén turunan sareng putra-putri jutaan pahlawan Islam anu ngorbankeun roh pikeun ngahontal darajat syahid, geus ngawaris pangorbanan éta ti karuhunna. Ku sabab éta, murid-murid anjeun anu némbongkeun pangorbanan sajati, tulus, ngan pikeun ridho Alloh, positif, sarta pikeun aherat, jadi sarana ngajadikeun anjeun, Üstad anu dipikanyaah, ngucapkeun kalimah anu anéh "Pikeun hiji hakékat anu jutaan sirah pahlawan geus dikorbankeun, mugia sirah urang ogé dikorbankeun!" anu ngajadikeun pangadilan héran tur bungkem. Golongan jeung panitia négatif éléh nyanghareupan pangorbanan éta, sarta insya Alloh jalma anu hayang mecahkeun jalma anu nuturkeun Nur moal hasil, malah bakal jadi sabab tambah lobana jalma anu ngorbankeun diri pikeun Nur jeung iman. Dina serat kadua anjeun anu diberkahan, minangka jawaban kana patarosan anu opat puluh taun ka tukang diajukeun ka anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, dibéjakeun ngeunaan kakuatan luar biasa dina anjeun sarta murid-murid anjeun. Babarengan jeung murid-murid anu anjeun ajar di Van jeung Bitlis, anjeun nyanghareupan jalma-jalma Arménia jeung Taşnak anu ngorbankeun diri, anu ngajadikeun mukmin di sabudeureunana ngageter, sarta maksa maranéhna eureun jeung paburencay. Nyanghareupan pangorbanan luar biasa anu katingali dina jalma-jalma Arménia demi kahirupan dunya anu leutik tur fana sarta kapentingan jeung kasalametan samentara nasionalisme négatif, kakuatan éta timbul tina murid-murid anjeun anu ngusahakeun kahirupan langgeng jeung kapentingan positif bangsa Islam anu suci, anu percaya yén ajal téh hiji, sarta anu hubunganana anu kuat jeung guruna geus nepi ka darajat ngorbankeun diri. Maranéhna kalayan reueus ngorbankeun umur sababaraha taun anu ngan disangka aya, pikeun umur jutaan taun sarta kasalametan jeung kapentingan milyaran jalma saagama.
Serat katilu anjeun anu diberkahan mangrupa hiji pépéling kana kaluh anu datang kana haté anjeun anu diberkahan, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana: "Naha ieu siksa lumangsung, naon mangpaatna pikeun jasa urang?" Kaluh ieu datang nalika pangasingan anjeun anu kacida anéhna geus lumangsung salapan bulan, dibarengan ku panyakit anu nimbulkeun kabutuhan kana panglipur jeung rasa akrab. Dina ujian anu beurat anu ku urang diasupan di hareupeun pihak anu ngalawan anu nekad, néangan alesan, sarta henteu adil, urang dités ku batu uji pikeun misahkeun anu emas ti anu tambaga, sarta diayak ku ayakan-ayakan, ngaliwatan tés anu henteu adil pikeun nyaho naha aya bagian nafsu atawa henteu. Ku sabab éta kacida diperlukeunana pikeun jasa urang anu tulus, ngan demi bebeneran jeung hakékat, papasten Alloh jeung pitulung Gusti ngidinan tindesan anu pikasieuneun ieu. Dina serat dibéjakeun yén lamun jasa urang ieu, anu dilakukeun tanpa pacampur tipu daya, ego, niat goréng, atawa kapentingan dunya jeung aherat naon waé, anu tulus sapinuhna sarta asalna tina bebeneran jeung hakékat, anu ayeuna maksa jalma anu pangnekadna jeung pinuh ku waswas ogé narima, sarta anu insya Alloh méré sarébu kauntungan gaganti hiji kasusah, tetep di balik layar, éta bakal dibéré loba harti sarta mukmin umum jeung golongan husus, ku rupa-rupa alesan, moal yakin sapinuhna. Ari Pangajaran Lemes Hüve anu jadi serat kaopat: ku kecap-kecap suci ﻗُﻞْ ﻫُﻮَ ﺍﻟﻠّٰﻪُ ﺍَﺣَﺪٌ jeung لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﻫُﻮَ, dina lafaz ﻫُﻮَ tina segi lahiriah, dina hiji perjalanan implengan jeung pikiran anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, aya hiji pangajaran tauhid anu lemes anu katingali ku maca lambaran hawa. Dina éta, ku hiji isyarat singget, diébréhkeun kacida gampangna jalan iman sarta kasulitan anu henteu aya tungtungna dina jalan kasasaran.
Dina hakékat rupa-rupa siki anu ditempatkeun dina sakeupeul taneuh, anu jadi hiji arsy kakawasaan Alloh, sarta dina lafaz ﻫُﻮَ anu tumuwuh dina sabagian hawa, anu jadi arsy séjén pikeun paréntah jeung kersa, aya kaajaiban-kaajaiban anu katingali. Lamun éta disandarkeun kana sabab-sabab, kasulitan anu pikasieuneun muncul; lamun disandarkeun ka Gusti Wâhid Ahad, aya kagampangan anu luar biasa. Ieu dibuktikeun ku cara anu kacida amisna, éndahna, pikaresepeunana, ngayakinkeun, sarta ngabungkem, boh ka jalma anu sasar, hususna kaum materialis jeung jalma anu anut kana tabiat, boh ka mukmin. Tulisan-tulisan anjeun anu ajén ieu mibanda ajén sarua jeung hiji risalah, sarta méré kayakinan ka abdi sadayana yén éta bisa jadi hiji rupa ringkesan Kalimah Katilu Puluh, hususna ngeunaan parobahan-parobahan zarah, jeung Lem'a Kadua Puluh Tilu anu mangrupa Tabiat Risalesi. Ku ieu tulisan sarta Risale-i Nur sagemblengna, unggal anu maca boh dipaparin cahya jeung diangkat darajatna boh dibawa kana rasa hutang budi tanpa wates ka Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana.
Hüsrev
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Geus dua tilu kali hiji kaayaan jiwa anu penting datang ka abdi. Ayeuna geus mimiti dina abdi tanda-tanda awal hiji hal anu sarupa jeung parobahan rohani anéh tilu puluh taun ka tukang di Istanbul, anu ngajadikeun abdi naék ka Gunung Yuşa sarta ninggalkeun kahirupan sosial Istanbul jeung Dârülhikmet anu matak kataji; malah henteu ngidinan abdi mawa almarhum Abdurrahman, murid jeung pahlawan Nur anu kahiji anu aya di Istanbul, ka gigir abdi sanajan pikeun ngalaksanakeun jasa anu perlu, sarta némbongkeun hakékat Said Anyar. Abdi nganggap éta hiji isyarat bakal munculna Said anu katilu minangka jalma anu sagemblengna ninggalkeun dunya.
Hartina, Nur jeung murid-muridna anu gagah bakal ngalaksanakeun pancén abdi; geus henteu aya kabutuhan deui kana abdi. Unggal bagian Nur anu ngawengku loba hal sarta unggal muridna anu tulus tur henteu goyah mémang méré pangajaran anu leuwih sampurna tibatan abdi.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Kahiji: Ku sababaraha tanda, abdi ngira yén tina kumpulan-kumpulan urang anu geus disebarkeun, maranéhna pangmerhatikeunna Tuntunan. Abdi nyangka yén "Pangajaran Lemes Hüve" geus megatkeun tonggong musuh zindiq urang anu nyumput sarta mecahkeun tagut tabiat anu jadi sandaran maranéhna. Padahal tagut éta masih bisa disumputkeun nepi ka hiji darajat dina taneuh anu padet, dina hawa anu bening—sanggeus Pangajaran Lemes Hüve—geus henteu aya deui kamungkinan pikeun nyumputkeun éta tagut dina segi naon waé. Ku sabab kufur anu nekad jeung kakeukeuh dina murtad, maranéhna ngabobodo lembaga pangadilan sarta ngagerakkeunana ngalawan urang. Insya Alloh Nur bakal ngajadikeun lembaga-lembaga pangadilan ngarojong dirina sarta ngagagalkan serangan maranéhna ieu ogé.
Kadua: Dina waktu ieu, boh koran Ehl-i Sünnet, koran di dieu, boh jawaban Zübeyr anu pinuh ku sumanget, ku ngurus Nur geus jadi hiji béwara anu hadé. Gaganti abdi, baca bahasan maranéhna ngeunaan urang anu dipikaresep ku abdi, tuluy béjakeun ka abdi.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia, Mehmed, Mustafa, İbrahim, jeung Ceylan!
Kahiji: Kamari abdi ningal obrolan aranjeun opat anu pinuh ku sumanget; abdi kacida bungahna tur wareg. Abdi ogé ngadéngékeun kalayan bungah saolah-olah aya di gigir aranjeun. Dumadakan abdi ningal aya jalma-jalma anu ngadéngékeun aranjeun di dua sisi. Éta lumangsung satengah jam. Abdi hariwang sarta dina haté nyarios: "Aya kamungkinan hiji mata-mata anu ngajadikeun siki jadi kubah sarta méré harti anu salah aya di antara anu ngadéngékeun, bari nguping kalayan taliti. Dulur-dulur anu keur nyarios, lantaran kurang ati-ati jeung nikmatna obrolan, henteu ningal atawa merhatikeun maranéhna pisan." Ku pikiran éta abdi ngirimkeun jawaban ka aranjeun. Alhamdulillah, abdi nyaho yén henteu aya obrolan anu ngabahayakeun. Dina waktu anu sénsitip ieu perlu ati-ati.
Kadua: Tina hiji serat Hoca Hasan anu ditulis kalayan sangkaan hadé saratus darajat ngaleuwihan wates abdi, abdi nyaho yén anjeunna bakal jadi jalma anu nyebarkeun Nur, persis dina jalan almarhum Hasan Feyzi, pahlawan Denizli. Insya Alloh di Afyon ogé bakal muncul para Hasan Feyzi sapertos anjeunna. Afyon moal éléh ti Denizli; bakal ngarobah kasusah urang jadi rohmat.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi!
Abdi tadina henteu panasaran kana koran. Tapi dina waktu ieu, tulisan Ehl-i Sünnet jeung Sebilürreşad anu ngarojong urang tangtu geus ngabingungkeun jalma-jalma dengki anu ngalawan urang sarta musuh zindiq anu nyumput. Kamungkinan maranéhna ngusahakeun ngabungkem sobat-sobat éta ngajadikeun abdi hariwang.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
HIJI PANGLIPUR ANU PINUH KU HAKÉKAT, ANU NGAJADIKEUN MUSIBAH-MUSIBAH ABDI ANU NYUSAHKEUN TEU AYA AJÉNNA
Kahiji: Kasusah pikeun urang robah jadi rohmat.
Kadua: Bungah ku ridho jeung pasrah dina kaadilan papasten.
Katilu: Bungah ku pitulung husus anu dipaparinkeun ka jalma anu nuturkeun Nur.
Kaopat: Nikmat dina leungitna, ku sabab éta samentara.
Kalima: Ganjaran-ganjaran anu penting.
Kagenep: Henteu pipilueun kana pancén Alloh.
Katujuh: Dina serangan anu pangbeuratna, kasusah anu pangsaeutikna jeung tatu-tatu leutik.
Kadalapan: Jauh leuwih hampang dibandingkeun jeung jalma katarajang musibah séjén.
Kasalapan: Bungah dina pangaruh béwara anu luhur anu kaluar tina ujian anu beurat dina jasa Nur jeung iman.
Salapan kabungah rohani ieu téh salep anu ngalemahkeun nyeri jeung ubar anu amis, anu ngahampangkeun nyeri beurat urang anu henteu bisa digambarkeun.
Bedîüzzaman Said Nursî
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, tur kukuh!
Serangan anu salila sapuluh bulan dilakukeun ku para munafik ku meunangkeun hiji pagawé resmi sarta ku sakabéh tipu dayana, henteu ngagoyahkeun murid anu pangleutikna ogé. Fitnah-fitnah éta saperti euweuh. Nyanghareupan saratus bohongna anu geus urang buktikeun, anjeunna manggihan dina hiji serat urang béja hiji koran ngeunaan urut gubernur anu dipensiunkeun, tuluy manggihan ngan hiji kasalahan ku nyarios éta henteu saluyu jeung kajadian. Padahal éta kasalahan milik éta koran. Kumaha waé, sakumaha fitnah sapertos kitu ti jalma-jalma modél kitu henteu mibanda pangaruh hiji tina sarébu ogé ka urang, insya Alloh éta ogé moal ngarugikeun lingkungan Nur.
Sakumaha anu geus abdi carioskeun ka aranjeun, ulah merhatikeun pisan serat fitnah pagawé éta; ulah éta ngabingungkeun pikiran aranjeun. Lamun aya pokok hukum anu jawabanana henteu aya dina pangbélaan abdi, aranjeun tiasa ngawaler singget. Carioskeun ogé: "Said nyarios: Pikeun henteu ngajadikeun ambek atawa ngarendahkeun tilu pangadilan anu geus ngabébaskeun urang jeung Nur, abdi moal méré jawaban sarta merhatikeun serat dakwaan anu pinuh ku niat goréng éta. Pangbélaan abdi anu gedé mangrupa jawaban anu lengkep tur sampurna, hususna kana ngalanggar hukum dina sapuluh segi."
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Kahiji: Hiji pitulung yén abdi henteu tiasa ngadéngé serat dakwaan jalma éta anu pinuh ku fitnah. Lamun henteu, abdi bakal nyarios kalayan teges ka ketua: "Anjeun ku abdi digugat ka pangadilan, nyaéta ku henteu adilna anjeun ka pangadilan agung, sarta ku ngalanggar hukum anjeun ka pangadilan dunya." Maksud ucapan abdi yén abdi henteu boga pangacara nyaéta: anjeunna wakil sakabéh urang dina pasualan anu umum; ngan abdi anu bisa nyanghareupan serangan kana pribadi husus abdi. Béjakeun ka Ahmed Hikmet.
Kadua: Naha pangbélaan urang anu heubeul cukup pikeun tuduhan jaksa?
Katilu: Mustafa Osman jeung Ceylan geus nulis ka abdi kumaha maranéhna narima éta, yén éta henteu ngabingungkeun maranéhna pisan sarta moal méré pangaruh goréng di lingkungan Nur ogé. Abdi ningal Tahir anu gagah. Anjeunna ogé narima kitu. Abdi hariwang ngeunaan Hüsrev, Feyzi jeung babaturanana, sarta Sabri.
Kaopat: Abdi nyangka yén ku sabab ayeuna kufur jeung kasasaran nyerang dina wujud panitia jeung pakumpulan, papasten Alloh ngajadikeun maranéhna nyiksa urang ku panganiayaan anu paling beurat ieu sarta tuduhan minangka hiji pakumpulan. Hartina, ayeuna ngahijina mukmin kacida perluna. Ku sabab urang henteu nyaho hakékat éta, urang nampa tamparan kaadilan papasten.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Dina mangsa hiji kabinet diktator anu nyegah haji, nyababkeun zamzam ditumpahkeun, méré kalonggaran kana panganiayaan anu paling beurat pikeun urang, henteu merhatikeun panyitaan Zülfikar jeung Siracünnur, naékkeun pangkat pagawé anu nyiksa urang kalayan niat goréng sarta ngalanggar hukum, jeung henteu ngadéngé ceurik anu tarik sarta sora urang anu kaluar tina imah ku basa kaayaan anu dikaniaya, tempat anu pangtengtremna nyaéta panjara. Ngan lamun bisa urang dipindahkeun ka panjara séjén, éta bakal jadi kasalametan sapinuhna.
Kadua: Sakumaha maranéhna maksa risalah-risalah anu paling pribadi dibaca ku jalma anu paling henteu boga hak nyaho, kitu ogé maranéhna maksa sarta keukeuh supaya urang ngawangun pakumpulan. Padahal urang henteu ngarasa merlukeun pakumpulan jeung panitia pisan. Sabab duduluran Islam dina jamaah mukmin anu ngahiji geus tumuwuh kalayan kacida tulusna tur pinuh ku pangorbanan dina jalma anu nuturkeun Nur. Murid-murid Nur ogé ngabeungkeutkeun diri kana hiji hakékat anu pikeun éta karuhun urang baheula ngorbankeun roh kalayan kanyaah sapinuhna, ku pangorbanan anu kuat anu diwariskeun ti jutaan karuhun anu gagah éta. Nepi ka ayeuna, ieu henteu nyésakeun kabutuhan kana pakumpulan sarta panitia anu resmi atawa politik, anu rusiah atawa kabuka.
Hartina, ayeuna aya hiji kabutuhan, nepi ka papasten Alloh ngajadikeun maranéhna ngadesek urang. Maranéhna nganiaya ku tuduhan pakumpulan anu ngan disangka aya. Ari papasten nampar urang ku leungeun maranéhna sarta ngalakukeun kaadilan, bari nyarios: "Naha aranjeun henteu jadi hizbullah anu lengkep, kalayan ihlas sapinuhna sarta gawé babarengan sapinuhna?"
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Abdi henteu nganggap aranjeun merlukeun panglipur. Aranjeun silih nguatkeun kakuatan rohani; éta cukup. Tulisan dina papan di hareupeun abdi ogé cukup pikeun abdi. Dina serangan pamungkas ieu, kaharti yén éta sagemblengna henteu adil sarta ngalanggar hukum, ngan pikeun nyingsieunan anu timbul tina prasangka jeung kalemahan. Sikep warga jeung aparat sarua jeung hiji bantahan kana serangan anu teu aya hartina éta.
Kadua: Naha pangbélaan abdi cukup ogé pikeun tuduhan anyar? Naha Zübeyr jeung para pangacara digawé? Naha maranéhna henteu hariwang? Ulah maranéhna hariwang pisan. Nurutkeun perkara-perkara anu ku pihak éta dijadikeun dasar tanggung jawab urang, sakabéh jalma anu mibanda duduluran iman, malah jamaah sakabéh imam sarta murid sakabéh guru jeung pangajar, ogé kudu dipertanggungjawabkeun. Hartina, pihak anu ngalawan geus meunang loba kakuatan, nepi ka ku sakabéh kahariwang ieu sarta ku ngagunakeun kamungkinan minangka kajadian nyata, maranéhna nyerang urang kalayan prasangka anu anéh.
Katilu: Kayakinan pribadi abdi nyaéta urang kudu cicing di panjara nepi ka usum semi. Dina usum tiris mémang sakabéh hal eureun. Insya Alloh pitulung Alloh bakal datang deui mantuan urang.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
(Ieu hiji serat Hüsrev)
Kangjeng Üstad sareng juragan abdi sadayana anu dipikanyaah!
Ku laporan-laporan anu pinuh ku niat goréng, para ulama dina panitia ahli ngajadikeun lembaga pangadilan Afyon merhatikeun urang sacara kacida gedéna. Maranéhna jadi sabab anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, hirup dina tindesan anu beurat salila dalapan bulan sarta tetep ditahan di panjara Afyon bareng jeung abdi sadayana, murid-murid anjeun. Maranéhna maca ku paningal dengki hakékat-hakékat Nur anu némbongkeun mujijat sarta henteu bisa dipungkir. Sanajan anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, jeung Risale-i Nur geus cicing salila dua puluh lima taun, sarta sanajan pancén panggedéna para ulama anu jembar élmuna sarta dipihormat éta nyaéta ngabéla jeung ngajaga mukmin, hususna jalma anu mawa Al-Qur'an, laporan maranéhna ngadorong jeung ngagerakkeun lembaga pangadilan Afyon ngalawan urang. Tulisan-tulisan anjeun anu ditulis lantaran anjeun kapaksa ngawaler laporan éta kalayan hanjakal, teu diragukeun mangrupa hasil welas asih anjeun.
Para ulama ieu, dina waktu urang anu paling bahaya, nyanghareupan anjeun tinimbang ngabéla anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, anu salila dua puluh lima taun sakapeung asup kana perjuangan ngalawan musuh-musuh anu nyumput kalayan sakeupeul murid, sarta ngabéla Risale-i Nur anu ngawengku hakékat-hakékat Al-Qur'an anu panggedéna. Padahal anjeun boga hak ngajukeun loba pisan patarosan ka maranéhna; patarosan anjeun anu kacida saeutikna moal jadi hal séjén sajaba ti ngingetan éta ulama.
Pitulung anu husus, anu ngarobah putus harepan urang anu timbul tina sumber-sumber anu dina waktu pangsénsitipna kacida diperlukeun pitulungna jadi martabat anu gedé, sarta mangrupa paparin Alloh anu kacida gedéna, némbongkeun diri deui di panjara Afyon ieu. Bumi anu dalapan bulan henteu ngageter, ayeuna ambek sarta dua kali ngageter kalayan kuat nalika anjeun, Üstad anu dipikanyaah ku abdi sadayana, nulis ngeunaan lini-lini anu datang bareng jeung serangan musuh-musuh anu nyumput dina waktu anjeun jeung Risale-i Nur diserang. Ku kitu, pitulung éta ngajadikeun abdi sadayana ogé saksi, nguatkeun harepan abdi sadayana, welas asih kana anjeun anu sacara lahiriah teu boga saha-saha nyanghareupan serangan anu paling pikasieuneun ti musuh-musuh anjeun anu henteu adil sarta hayang pisan ngancurkeun anjeun, mikawelas kalemahan lahiriah anjeun, datang mantuan anjeun, sarta ku bumi anu ngageter ngabenerkeun pangakuan anjeun. Ku ngingetkeun béja gumbira "Kameunangan milik urang!" anu kaluar sarta naék tina kalam anjeun anu diberkahan ku kakawasaan Ilahi jeung malakut, éta ngajadikeun abdi sadayana kacida ngahaturkeun nuhun ka anjeun, Üstad anu dipikanyaah. ﺍَﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ ﻫُﻮَ ﺍﻟْﺒَﺎﻗ۪ﻰ
Murid anjeun anu loba pisan kakurangan
Hüsrev
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Kahiji: Perlu ati-ati, tenang, jeung musyawarah.
Kadua: Abdi nampa pépéling rohani yén Zübeyr dipaparin ka abdi gaganti almarhum Abdurrahman, putra dulur abdi, sarta Ceylan gaganti almarhum Fuad, putra dulur abdi. Abdi ogé di dieu masrahkeun urusan abdi ka maranéhna.
Katilu: Abdi meunang béja yén panitia pangadilan ngajadikeun serat abdi anu geus dipikawanoh dina awal "Maidetü'l-Kur'an" karya Ahmed Feyzi, anu loba digawé tapi kurang ati-ati, minangka alesan, sarta némbongkeun éta minangka hiji sabab hukuman abdi, kalayan anggapan yén Said geus ngabenerkeun pujian ngeunaan dirina jeung anu séjénna. Abdi geus sababaraha kali nyarios yén saméméh sagala hal séjén, Ahmed Feyzi kudu ngajelaskeun yén serat éta pikeun henteu narima serat-serat ngeunaan diri abdi sorangan sarta pikeun ngimbangan sabagian anu séjén. Padahal anjeunna kudu nyarios kitu, anjeunna malah nulis hal-hal anu henteu perlu sarta ngajadikeun pihak éta ambek. Sanajan abdi ningal sarébu kakurangan anjeunna, abdi moal ambek ka anjeunna. Tapi supaya Nur henteu katarajang karugian, perlu nyingkahan lampah anu wani tur kurang ati-ati nepi ka hiji darajat.
Kaopat: Dulur urang Ahmed Feyzi, anu jadi salah sahiji pahlawan Feyzi jeung babaturanana, ogé kudu laku persis kawas Tahirî di madrasah anu mangrupa kamar Tahirî. Gaganti jalma-jalma anu geus indit, anjeunna kudu nyumangetan murid-murid maranéhna ku pangajaran Al-Qur'an jeung Nur sarta ku tulisan. Buku-buku murid anyar anu kamari dikirimkeun ku anjeunna ka abdi ngarobah kaayaan abdi anu sedih jadi bungah. Abdi ngucapkeun Alhamdulillah.
Dina ieu waktu serangan lumangsung dina lingkungan anu kacida legana, ku rencana kapala pamaréntah jeung kabinet anu ayeuna, kalayan prasangka anu pikasieuneun. Nurutkeun hiji béja anu ditampi ku abdi sarta loba tanda, ku laporan bohong jeung tipu daya munafik anu nyumput, maranéhna némbongkeun urang aya hubungan sapinuhna, malah minangka pamuka, jeung panitia khilafah sarta pakumpulan rusiah tarékat Naqsyi, tuluy ngajadikeun pamaréntah kacida hariwangna. Ku némbongkeun dijilidna kumpulan-kumpulan gedé Nur di Istanbul, sumebarna ka dunya Islam, sarta kacida ditampana minangka dalil, maranéhna nyingsieunan pamaréntah jeung ngagerakkeun guru-guru agama resmi anu dengki sarta pagawé anu waswas ngalawan urang tanpa adil. Nurutkeun perkiraan maranéhna, tangtu bakal katingali loba dokumén jeung tanda, sarta maranéhna yakin abdi ku dorongan Said Heubeul moal tahan, tuluy bakal nyieun kaributan.
Sukur tanpa wates ka Gusti Alloh, Mantenna ngurangan éta musibah tina sarébu jadi hiji. Dina sakabéh panggeledahan maranéhna henteu manggihan hubungan urang jeung pakumpulan atawa panitia mana waé. Mémang henteu aya pikeun kapanggih. Ku sabab éta, jaksa kapaksa ngagunakeun fitnah, harti anu salah, jeung tuduhan leutik anu henteu jadi dasar tanggung jawab.
Ku sabab hakékatna ieu, Nur jeung urang geus leupas tina musibah nepi ka salapan puluh salapan persén. Ku kituna, gaganti ngakaluh, urang kudu sukur rébuan kali sarta ngantosan lengkepna ngawujudna pitulung Alloh ieu kalayan sabar, sukur, jeung nyuhunkeun welas asih. Ku pangajaran Nur, urang ogé kudu mantuan ku méré panglipur ka jalma anu merlukeun sarta kangen, anu terus kaluar jeung asup ka madrasah ieu.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Ku hiji pépéling anu teges, abdi nyaho yén anjeun jeung Ahmed Feyzi, ku tulisan-tulisan anu dibaca ku aranjeun di pangadilan anu kacida ngalawanana, ngabahayakeun, sarta kawas politik, geus loba ngarugikeun Nur. Éta kaluar tina jalan Nur, nyaéta henteu tanding, henteu ngurus jalma dunya, henteu asup politik, sarta ngan ngabéla kalayan singget nalika pasti diperlukeun. Malah éta jadi sabab hukuman urang jeung kasempitan abdi.
Abdi henteu ambek ka anjeun jeung Ahmed Feyzi. Tapi éta kuduna ditingalikeun heula ka abdi. Éta kaayaan dipaparin ka aranjeun minangka katangtuan Alloh anu ngawujud sacara lahiriah. Pikeun ngalereskeunana, perlu laku nurutkeun cara abdi. Feyzi ogé kacida perluna sakuat tanaga ninggalkeun pangbélaan politik sarta sibuk jeung Nur jeung murid-murid anyar kawas Tahirî.
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah!
Daptar Kasalahan jeung Katepatan sarta tambihanana, jawaban kana koran Posta, bareng jeung leuwih ti opat puluh kaca anu patali jeung abdi sarta Nur, tangtu kudu diusahakeun dicitak boh dina aksara anyar boh dina aksara heubeul, di Isparta jeung di Istanbul, sarta lamun bisa di dieu ogé. Ku sabab pangadilan ngagandakeun ku mesin pasualan-pasualan anu dianggapna ngalawan urang, sacara hukum hak urang ogé pikeun ngagandakeun pasualan-pasualan anu sarua sarta salapan puluh kasalahan éta; urang kudu ngagandakeunana. Sanggeus éta, insya Alloh pangbélaan abdi anu gedé sarta serat-serat bantahan babaturan sapertos Ahmed Feyzi, Zübeyr, Mustafa Osman, Hüsrev, Sungur, jeung Ceylan ogé bakal dicitak.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah tur satia!
Abdi nampa pépéling pikeun nulis ka aranjeun dua kajadian dina dua jam, anu anéh tur éndah, sacara lahiriah leutik tapi sabenerna penting.
Kahiji: Ka dua calon murid Nur, abdi maca pasualan tina Tuntunan anu diingetkeun dina Lailatul Qadar. Persis dina menit nalika dina tungtungna abdi nyarios "Darajat élmu anu dihontal ku guru-guru madrasah dina lima atawa sapuluh taun, dihontal ku murid-murid Nur dina sapuluh minggu", datang kana haté yén sakumaha Said Heubeul dina umur lima belas taun ku pitulung Alloh hasil maca élmu anu nurutkeun tata cara madrasah dibaca dina lima belas taun, dina lima belas minggu, ku rohmat Gusti, Risale-i Nur ogé dina élmu hakékat jeung kaimanan, dina jaman tanpa madrasah ieu, cukup lima belas minggu gaganti lima belas taun. Dina lima belas taun ieu, meureun lima belas rébu jalma ngabenerkeun éta ku pangalaman sorangan.
Kadua: Dina jam anu sarua, jandéla urang anu beurat murag, saolah-olah tanpa sabab, kana wadah-wadah, botol-botol, jeung kadaharan abdi. Urang nyangka yén boh kaca-kaca boh sakabéh botol jeung gelas abdi peupeus, sarta kadaharan di jerona leungit. Padahal ku cara anu luar biasa, henteu aya anu peupeus atawa leungit. Ngan daging anu datang minangka hadiah ka abdi sarta geus dimasak ku abdi anu tumpah. Tapi daging éta geus jadi bagian calon murid anyar Nur; éta ngajaga kaidah abdi henteu narima hadiah sarta ku kaajaibanana ngabenerkeun jeung méré tanda kana kajadian kahiji.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi!
Ku cara anu sagemblengna ngalanggar hukum, dokumén-dokumén jeung serat-serat kasasi urang can dikirimkeun ka kasasi. Tilu pangacara urang anu mampuh tangtu kudu manggihan jalan supaya dokumén urang dikirimkeun ka Pangadilan Kasasi sagancang anu mungkin. Lamun henteu, manjangkeun panahanan urang sabelas bulan ku rupa-rupa alesan, henteu ngidinan abdi nyarios di pangadilan, sarta nyiksa abdi ku tiis jeung kasempitan sabelas bulan dina pangasingan mutlak, ngisyaratkeun niat goréng anu henteu ditampi ku hakékat kaadilan. Ku sabab éta, boh para pangacara boh aranjeun kudu kacida ngusahakeunana sakuat tanaga supaya pangadilan urang dipindahkeun ka pangadilan propinsi séjén.
Bedîüzzaman Said Nursî
ﺑِﺎﺳْﻤِﻪ۪ ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻪُ
Dulur-dulur abdi anu dipikanyaah, satia, tulus, kukuh, tur ngorbankeun diri!
Kahiji: Sabab Sırr-ı İnna A'tayna henteu aya pisan di abdi nyaéta aya pacampur dina dua rasa saméméh kajadian dina mangsa heubeul.
Anu kahiji: Ku hiji rasa saméméh kajadian, abdi ngarasa hiji kajadian anu pikasieuneun jeung musibah para zalim ngan di nagri urang. Padahal di lingkungan anu gedé, dina beungeut bumi, persis sakumaha anu urang béjakeun, sanggeus dua belas taun éta rusiah anu agung katingali. Sanajan sacara lahiriah éta ngarobah saeutik hasil anu abdi tarik, tina segi hakékat éta kaluar kacida benerna tur persis hakékatna. Ku sabab ieu, abdi henteu nyimpen éta risalah di gigir abdi sarta henteu mikeunana ka batur.
Anu kadua: Opat puluh taun ka tukang abdi sababaraha kali nyarios: "Urang bakal ningal hiji cahya." Abdi méré béja-béja gumbira anu gedé. Abdi nyangka éta cahya aya dina lingkungan nagri anu lega. Padahal éta cahya nyaéta Risale-i Nur. Abdi nyangka lingkungan murid-murid Nur minangka lingkungan politik sakabéh nagri jeung nagara, sarta geus nyieun kasalahan.
Bapa Diréktur!
Abdi ngahaturkeun nuhun ka anjeun lantaran geus maréntahkeun masang bandéra poé kabébasan dina kamar abdi. Dina gerakan nasional di Istanbul, ku nyitak jeung nyebarkeun karya Hutuvat-ı Sitte abdi ngalawan Inggris jeung Yunani, abdi ngalakukeun jasa meureun sarua jeung hiji divisi tentara. Ankara nyaho éta, nepi ka Mustafa Kemal dua kali ku béja sandi nyuhunkeun abdi datang ka Ankara pikeun dihargaan. Malah anjeunna nyarios: "Guru agama anu gagah ieu diperlukeun ku urang." Hartina, dina poé ieu masang bandéra ieu mangrupa hak abdi.
Bedîüzzaman Said Nursî
Ieu pangbélaan murid-murid Risale-i Nur di Pangadilan Afyon anu dibuka taun 1948; hiji pangadilan anu mimitina ngalakukeun propaganda ku rencana hukuman pati, anu geus méré kaputusan pikeun kahiji kalina, sarta tungtungna réngsé ku dibalikkeunana sakabéh risalah Nur.
Nyanghareupan jalma-jalma anu méré ngaran pakumpulan dunya jeung politik kana hubungan murid-murid Nur anu tulus sarta ngan pikeun aherat, ka Nur jeung juru basana, tuluy ngusahakeun méré tanggung jawab ka maranéhna, sakumaha tilu pangadilan geus méré kaputusan bébas dina segi éta, urang nyarios yén maranéhna geus kacida jauhna tina hakékat jeung kaadilan:
Dasar pangpokokna kahirupan sosial manusa, hususna bangsa Islam, nyaéta kanyaah anu tulus di antara baraya, hubungan anu silih merhatikeun di antara suku jeung golongan, duduluran anu silih mantuan sacara rohani ka dulur-dulur mukmin ku kabangsaan Islam, hubungan anu pinuh ku pangorbanan ka sasama jinis jeung bangsana, sarta beungkeutan, kasatiaan, jeung hubungan anu teu goyah kana hakékat-hakékat Al-Qur'an anu nyalametkeun kahirupan langgengna sarta ka jalma-jalma anu nyebarkeunana. Ngan ku mungkir beungkeutan-beungkeutan ieu anu ngajamin kahirupan sosial ti dasarna, sarta ku narima bahaya beureum di kalér, anu nyebarkeun siki anarki anu pikasieuneun, ngancurkeun turunan jeung kabangsaan, nyokot barudak saha waé pikeun dirina sorangan sarta ngaleungitkeun hubungan baraya jeung kabangsaan, sarta muka jalan pikeun ngaruksak peradaban manusa jeung kahirupan sosial sapinuhna, jalma bisa méré ngaran pakumpulan anu jadi dasar tanggung jawab ka murid-murid Nur.
Ku sabab éta, murid-murid Nur tanpa asa-asa ngébréhkeun hubunganana kana hakékat-hakékat Al-Qur'an jeung beungkeutanana anu teu goyah ka dulur-dulur aherat. Maranéhna ngaku ka pangadilan aranjeun anu adil yén maranéhna kalayan bungah narima unggal hukuman anu datang lantaran duduluran éta, sarta ngaku kaayaan sabenerna persis sakumaha ayana. Maranéhna henteu daék ngabéla diri ku tipu daya, ngajilat, jeung bohong.
Anu keur ditahan
Bedîüzzaman Said Nursî