PANGBÉLAAN HÜSREV
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon,
Dina serat dakwaanna pihak panggugat nuduh abdi tina dua segi, hiji umum sarta hiji husus. Tuduhan umum nyaéta jasa abdi pikeun Risale-i Nur sarta miluna abdi dina kajahatan Üstad abdi anu ngan disangka aya.
Ari tuduhan husus nyaéta kaayaan-kaayaan anu patali jeung kahirupan abdi anu kaliwat dina pangasingan sarta urusan pribadi abdi, anu kacida saeutikna tur henteu penting sarta sabenerna henteu jadi kajahatan naon waé.
Salaku jawaban kana pihak panggugat anu ngiringkeun abdi dina kajahatan Üstad abdi anu ngan disangka aya lantaran jasa abdi pikeun Risale-i Nur, abdi nyarios:
Kalayan sakabéh roh jeung nyawa abdi, abdi milu dina kajahatan anu ngan disangka aya anu dituduhkeun ka Üstad abdi, dina jalan anu dicandak ku anjeunna sarta dina jasa sucina ku Risale-i Nur pikeun dunya Islam, hususna ieu nagri jeung ieu bangsa. Abdi bakal sukur ka Gusti Alloh nepi ka tungtung umur abdi, anu ngajadikeun abdi hasil dina jasa kaimanan ieu.
Panitia Hakim anu dipihormat!
Hiji dalil pasti tina hasil anu urang tingal dina jasa abdi pikeun Nur nyaéta kieu:
Sanajan tulisan Al-Qur'an abdi kacida kurangna, ku cara anu luar biasa, jauh ngaleuwihan pilihan jeung kamampuh abdi, abdi nulis tilu Al-Qur'an ku cara anu kacida teu aya bandinganana tur sampurna. Hiji aya dina leungeun aranjeun.
Dalil Kadua: Kasuksésan abdi nulis ampir genep ratus salinan karya-karya Nur ieu, anu salila dua puluh taun geus ngawujudkeun mangpaat anu kacida gedéna pikeun ieu nagri, ieu bangsa, agama, jeung ahlak anu hadé. Malah babaturan abdi nyaho yén abdi hasil nulis opat belas risalah dina waktu anu singget, sapertos sabulan.
Abdi nganggap henteu perlu ngabéla sacara misah pokok-pokok anu ku pihak panggugat disangka jadi kajahatan pikeun abdi dina jasa suci Üstad abdi. Abdi ngabenerkeun sakuat tanaga serat bantahan jeung panglengkep anu ditulis ku Üstad abdi, sarta nyanggakeun éta ka pangadilan aranjeun anu luhur minangka serat bantahan abdi sorangan.
Panitia Hakim anu dipihormat! Üstad abdi henteu ngudag maksud dunya atawa politik naon waé ku karya-karyana anu diberkahan, suci, sarta pinuh ku cahya, anu ayeuna aya di pangadilan aranjeun sarta mangrupa hakékat-hakékat iman jeung Al-Qur'an. Sakumaha abdi jeung babaturan urang ngabenerkeun jasa-jasa sucina pikeun ieu nagri jeung bangsa, jalma-jalma anu mikanyaah nagri dina Pamaréntahan İttihat-Terakki ogé geus ngabenerkeunana. Dina waktu éta maranéhna méré salapan belas rébu lira emas ka universitas Üstad abdi di Van anu dingaranan Medresetü'z-Zehra. Jalma-jalma anu mikanyaah bangsa ogé kalayan kagum ngabenerkeun jasa ilmiah Üstad urang anu mikanyaah nagri jeung bangsa. Pikeun Universitas Wétan anjeunna éta, dina waktu éta nalika duit kertas masih ajén, maranéhna nyatujuan alokasi saratus lima puluh rébu lira ku tanda tangan saratus genep puluh tilu tina dua ratus anggota parlemen.
Abdi nyanggakeun ka pangadilan aranjeun anu luhur yén abdi reueus ku jasa abdi minangka juru tulis salila dua puluh taun sarta ku jasa abdi pikeun Risale-i Nur, dina sakabéh tujuan ilmiah jeung jasa suci Üstad abdi anu diberkahan ieu, anu ku pihak panggugat disebut kajahatan. Jasa éta salila sakabéh kahirupanana, nyanghareupan kecap-kecapna anu teges sarta nyigeung, henteu ngidinan pihak anu pangnekadna tur dengki sarta jalma-jalma anu pangngusahakeunna hukuman anjeunna di pangadilan ngaganggu, malah maksa maranéhna narima, sarta ditujukeun pikeun ngajamin batu-batu dasar kabagjaan ieu bangsa jeung ieu nagri.
Anu keur ditahan
Hüsrev Altınbaşak
PANGBÉLAAN TAHİRÎ
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon,
Ku perkara ngajurung rahayat ngalakukeun lampah anu bakal ngaruksak kaamanan nagara ku ngagunakeun rasa agama, anu dibéjakeun ka abdi ku Kantor Jaksa Républik Afyon, abdi dijadikeun jalma salah bareng jeung Üstad abdi Bedîüzzaman Said Nursî sarta babaturan séjénna, tuluy dibawa ka pangadilan.
Abdi geus ngawaler kalayan bener patarosan-patarosan anu diajukeun boh di Pangadilan Sulh Isparta boh di Bagian Pamariksaan Afyon. Pangadilan Denizli anu ngabébaskeun urang geus ngabalikeun sakabéh buku urang, sarta henteu ngahukum urang lantaran maca jeung nulis risalah-risalah Üstad abdi Bedîüzzaman sarta silih kirim serat jeung dulur-dulur abdi anu jadi murid anjeunna. Padahal lima ratus buku "Şuâ Katujuh" Bedîüzzaman, anu genep taun ka tukang ku usaha abdi dicitak dina aksara heubeul di tempat nyitak di Istanbul tanpa idin Üstad abdi, geus dibikeun sapinuhna jeung petina kana leungeun abdi ku Pangadilan Denizli ngaliwatan kaputusan tanggal 20.7.1945. Dina waktu éta, buku-buku éta dibagikeun ka murid-murid Nur anu kangen kalayan ngaganti ongkos citakna.
Dumasar kana kaputusan pangadilan luhur ieu anu geus jadi pasti ku pangbeneran luhur Pangadilan Kasasi, dua taun ka tukang abdi meuli mesin panggandaan jeung kertas ti Istanbul sarta mawana ka Isparta.
Tina tilu kumpulan anu aya dina leungeun aranjeun, dua ditulis ku dulur abdi Hüsrev Altınbaşak. Hiji ditulis ku abdi. Mimiti urang nyitak kumpulan "Zülfikar Mu'cizat-ı Kur'aniye ve Ahmediye". Sabagian dijual. Tina duit anu dihasilkeun, abdi meuli sarta mawa kertas kumpulan Asa-yı Musa ogé. Tuluy urang nyitak kumpulan Asa-yı Musa sarta ngajualna ogé. Sanggeus éta urang meuli kertas kumpulan Siracünnur sarta nyitakna. Ieu lumangsung sataun.
Sanggeus éta, nalika kira-kira tilu puluh kumpulan dibawa ka Eğirdir, di jalan ditahan sarta disanggakeun ka lembaga pangadilan Eğirdir. Teu lila sanggeusna, ku usaha lembaga pangadilan Isparta, imah Hüsrev Altınbaşak digeledah. Boh mesin panggandaan boh kumpulan-kumpulan disita, sarta sataun ka tukang urang dibawa ka pangadilan. Tungtungna, ku sabab éta karya-karya agama anu henteu dilarang, Hüsrev Altınbaşak, abdi, jeung hiji babaturan séjén dihukum sabulan lantaran nyitak buku tanpa idin. Urang ogé ngajukeun kasasi. Saméméh hasil Kasasi datang, abdi dibawa ka Panjara Afyon. Dina pangadilan aranjeun anu luhur, ku jasa abdi anu tanpa kapentingan pribadi pikeun agama jeung jalma-jalma anu saagama ieu, hususna ku pasualan-pasualan Şuâ Kalima anu geus dibalikkeun ku pangadilan sarta hartina ngawengku eusi hadis anu mulya, Jaksa Républik Afyon hayang ngahukum abdi, panulis risalah, sarta Hüsrev Altınbaşak jeung opat puluh genep dulur murid abdi. Anjeunna nyarios "Maranéhna ngaganggu kaamanan pamaréntah" sarta "Maranéhna geus nulis jeung maca karya-karya ieu."
Minangka warga sajati di ieu nagri, di payuneun aranjeun tanpa ninggalkeun hakékat, abdi nyarios: Abdi geus sababaraha taun jadi murid Bedîüzzaman Said Nursî, anu ku karya-karya ieu ngadidik sarta ngangkat ahlak urang sacara agama, anu sanajan urang nyebut anjeunna "mujaddid", nampik sarta megatkeun anggapan urang, sarta anu ditampi ku urang kalayan hormat anu gedé minangka guru. Abdi nyaksian kalayan yakin tur pasti yén dina dirina, karya-karyana, jeung murid-muridna henteu aya lampah naon waé anu bakal ngusahakeun ngaganggu kaamanan pamaréntah.
Hususna, salah sahiji sabab tuduhan ogé nyaéta duit harga buku, anu lantaran Pangadilan Isparta pasti nyaho hakékatna, maranéhna henteu ngahukum urang tina segi éta. Sanajan urang henteu merlukeun pisan duit harga buku pikeun nafkah urang, abdi nyanggakeun ka pangadilan aranjeun anu luhur yén duit hasil kumpulan-kumpulan anu dijual ieu geus dipaké ngaganti ongkos mesin panggandaan, kertas, jeung mangsina. Ku sabab henteu mungkin jasa anu urang pigawé kalayan niat hadé, ngan pikeun ridho Alloh ieu jadi kajahatan, tina pangadilan aranjeun anu luhur jeung nurani aranjeun anu luhur, abdi nungtut dibalikkeunana karya-karya Risale-i Nur.
Anu keur ditahan
Tahirî
PANGBÉLAAN ZÜBEYR
Ka Hakim Pidana Beurat Afyon,
Abdi dituduh ku kajahatan ngadegkeun pakumpulan rusiah sarta ngaruksak kaamanan nagara. Ku sabab nurutkeun anu bakal abdi sanggakeun di handap, aranjeun bakal meunang kayakinan anu pasti yén abdi henteu ngalakukeun kajahatan sapertos kitu, ti ayeuna kénéh abdi nampik ieu tuduhan. Enya, kalayan bungah sarta kawas ngumumkeun, abdi tiasa nyarios yén abdi murid Risale-i Nur. Ku sabab mungkir sabalikna tina pangajaran kautamaan anu dipaparin Risale-i Nur ka abdi, abdi moal ngalakukeun kajahatan ieu. Jalma anu maca Risale-i Nur henteu bisa nyumputkeun naon anu dibacana. Sabalikna, manéhna henteu asa-asa nyarios kalayan reueus sarta tanpa sieun. Sabab henteu aya hiji kalimah atawa kecapna ogé anu merlukeun asa-asa.
Abdi geus ngusahakeun ngébréhkeun ajén Risale-i Nur dina hiji buklet opat puluh atawa lima puluh kaca. Abdi henteu tiasa nyarios geus muji, sabab abdi henteu mampuh muji lain sakabéh kumpulan karya Risale-i Nur, tapi hiji bagianana ogé. Risale-i Nur mangrupa tafsir sajati Al-Qur'an Al-Hakîm, anu jadi panonpoé jeung akal alam semesta sarta leuwih ti sarébu tilu ratus taun maparin cahya jeung pituduh ka manusa.
Sakumaha anu geus abdi sanggakeun di luhur, lamun dina karya-karya anu ajénna geus abdi usahakeun diébréhkeun kapanggih bahasan ngeunaan pakumpulan rusiah, hukum abdi ku kajahatan ngusahakeun ngenalkeun karya-karya anu ngabahayakeun. Tapi lamun dina Kumpulan Karya Risale-i Nur henteu aya bahasan ngeunaan kajahatan anu dituduhkeun, abdi yakin pangadilan aranjeun ogé bakal narima yén ngahukum abdi bakal sabalikna tina dasar-dasar kaadilan. Sabab para jalma élmu geus ngabenerkeun yén Risale-i Nur disusun ku cara anu kacida ahéngna tur luar biasa, sarta éta mibanda kamampuh ngalereskeun masarakat anu geus ruksak. Éta jadi pituduh pikeun manusa dina abad kadua puluh, nyalametkeun tina kasasaran, tina hirup nurut kana hawa nafsu jeung poékna pikiran anu jero anu diséréd ku materialisme, pandangan maddiyyun, jeung nyembah tabiat, sarta ku berkah Al-Qur'an Al-Hakîm muka jalan kabagjaan jeung kasalametan langgeng pikeun manusa, némbongkeunana kalayan écés ku cahayana. Di payuneun hakim pamariksaan ditaroskeun: "Cenah anjeun murid Risale-i Nur?"
Abdi henteu ningal dina diri abdi kapantesan pikeun jadi murid jalma anu kacida pinterna kawas Bedîüzzaman Said Nursî. Lamun anjeunna kersa nampi, kalayan reueus abdi bakal nyarios: "Enya, abdi murid Risale-i Nur."
Panulis Risale-i Nur anu teu aya bandinganana, Üstad abdi Bedîüzzaman Said Nursî, sababaraha kali difitnah ku musuh-musuhna anu nyumput sarta dibawa ka pangadilan, sarta dina sakabéhna anjeunna dibébaskeun. Kumpulan Karya Risale-i Nur ditalungtik baris demi baris ku hiji panitia anu diwangun ku profesor jeung ulama Islam. Laporan-laporan dibikeun yén karya-karya ieu disusun kalayan pangaweruh anu luar biasa sarta mangrupa tafsir sajati Al-Qur'an Al-Hakîm. Sanajan hakékatna kitu, naha anjeunna dibawa deui ka pangadilan? Kayakinan abdi anu pasti ngeunaan ieu, abdi sanggakeun kieu:
Jalma-jalma anu maca Risale-i Nur, hususna nonoman anu ngarti, jadi boga iman anu kuat. Maranéhna jadi jalma anu taat kana agama, teu goyah, ngorbankeun diri, sarta mikanyaah nagri. Ka hiji tempat anu aya iman anu henteu ruksak, ahlak goréng jeung hirup nurut kana hawa nafsu anu dipelak ku hiji idéologi négatif henteu bisa asup. Beuki loba jalma anu boga iman anu teu goyah ieu, lingkungan mason jeung komunis henteu bisa ngalegaan pisan. Risale-i Nur ku ayat-ayat Al-Qur'an anu mulya sarta ku bukti jeung dalil anu kacida kuatna, ngabuktikeun sacara akal, pikiran, jeung logika yén filsafat materialis (maddiyyun) anu jadi sandaran komunis henteu aya hubungan naon waé jeung bebeneran sarta hakékat, jeung yén téori-téorina sagemblengna tanpa dasar. Éta maparin cahya jeung nyalametkeun jalma anu murag kana poékna pikiran anu ruksak éta. Malah ka kaum materialis anu ngan percaya kana anu bisa katingali ku panonna, éta ngabuktikeun ayana Alloh ku dalil-dalil anu kuat, anu henteu bisa dipungkir atawa dibantah.
Hususna ka nonoman anu diajar di sakola menengah luhur jeung universitas, karya-karya anu luar biasa ieu ngajadikeun dirina dibaca ku gaya anu asli sarta matak kataji, jeung ku seni sastra anu luhur. Ku sabab éta, komunis jeung mason nyaho yén Risale-i Nur jadi halangan anu kuat pikeun sumebarna pikiran maranéhna anu karacunan. Pikeun ngaleungitkeun Risale-i Nur, anu minangka tafsir sajati Al-Qur'an jadi sumber iman anu kuat, atawa pikeun nyegah éta dibaca, maranéhna ngagunakeun rupa-rupa tipu daya jeung fitnah. Sanajan henteu kapanggih tanda naon waé tina bohong anu geus dituduhkeun ku maranéhna nepi ka ayeuna, maranéhna neruskeun seranganana.
Tina ieu kaharti yén maranéhna hayang nyingsieunan urang, ngajauhkeun urang tina Risale-i Nur, sarta dina sisi séjén nyodorkeun tulisan-tulisan maranéhna anu karacunan ka urang. Ku cara ieu, maranéhna hayang ngajamin leungitna iman jeung ragragna ahlak dina bangsa sarta nonoman urang, supaya pamaréntah runtuh ku sorangan. Maranéhna mibanda kahayang masrahkeun nagri jeung bangsa urang ka hiji nagara asing.
Di payuneun panitia pangadilan, tanpa sieun abdi nyarios ka maranéhna: Maranéhna kudu nyaho kalayan hadé sarta ngageter yén urang henteu mundur ku gertakan. Sabab dina karya-karya Risale-i Nur urang geus ningal, diajar, jeung percaya kana bebeneran sarta hakékat. Nonoman Turki henteu saré. Bangsa Turki Islam anu gagah ieu henteu bisa asup kana kuk nagara séjén. Nonoman Muslim anu ngorbankeun diri, ku kakuatan iman dumasar bukti anu dipibandana, moal ngidinan nagrina dijual. Bangsa Turki anu taat kana agama sarta gagah perang, jeung nonoman Turki anu boga iman sarta wani, henteu sieun. Ku sabab éta, urang maca sarta bakal maca karya-karya Risale-i Nur, anu ngangkat urang kana darajat pangluhurna dina tingkatan jeung sipat kamanusaan, ngajamin kamajuan urang dina unggal widang, sarta ku melak kanyaah ka agama, nagri, jeung bangsa kana urang nonoman, ngadidik urang minangka jalma anu mikanyaah agama saéstuna, anu bakal ngorbankeun sakabéh diri demi éta. Sakumaha anu geus abdi sanggakeun saméméhna, sanajan abdi maca saeutik pisan tina Risale-i Nur, abdi meunang loba pisan mangpaat. Lamun abdi boga harta, abdi bakal méakkeun sakabéhna pikeun nyebarkeun kumpulan karya anu kacida mangpaatna ieu, anu bakal ngajamin mangpaat anu kacida gedéna pikeun nagri, bangsa, jeung sakabéh manusa. Sabab abdi siap ngorbankeun sakabéh diri demi kabagjaan jeung kasalametan langgeng agama, nagri, jeung bangsa abdi.
Abdi ogé henteu percaya kana Risale-i Nur sacara polos. Tilu puluh tilu ayat Al-Qur'an sarta Kangjeng Ali jeung Kangjeng Abdülkadir-i Geylanî, mugi Alloh ridho ka duanana, ngabéjakeun sacara gaib yén Risale-i Nur bakal disusun sarta maparin pituduh ka manusa dina abad ieu. Sajaba ti éta, buku-buku Risale-i Nur anu dibaca ku abdi méré kayakinan yén ieu kumpulan karya ngajarkeun bebeneran jeung hakékat sarta ngalereskeun manusa.
Nalika roh abdi karasa kosong pisan sarta néangan buku pikeun dibaca, waktu maca Risale-i Nur, tanpa tiasa dikawasa abdi henteu bisa pisah ti éta. Abdi ngarasa karya-karya Risale-i Nur nyumponan kabutuhan anu gedé dina haté abdi. Di jerona abdi manggihan bukti-bukti akal jeung iman anu nyalametkeun tina mamang ilmiah sarta kaimanan. Ku kitu abdi leupas tina kasempitan anu disababkeun ku waswas. Tina hakékat-hakékat ieu abdi ngarti yén Risale-i Nur geus ditulis pikeun urang, manusa abad ieu.
Pikeun mibanda kaunggulan anu pangluhurna sapertos ahlak, adab, jeung atikan, perlu boga iman anu kuat. Ku sabab hakékat-hakékat iman dina Risale-i Nur dicaritakeun ku dalil-dalil anu kacida kuatna sarta conto-conto anu écés, beuki abdi maca, iman abdi beuki kuat. Ku ieu abdi leupas tina musibah murag kana kasasaran, ninggalkeun agama abdi anu mangrupa bebeneran jeung hakékat sarta ngawengku dasar-dasar peradaban anu pangluhurna, tuluy jadi pil naga beureum. Ku sabab éta, jalma mana waé anu ngarti ajén Risale-i Nur moal pisah ti éta, naon waé hargana. Risale-i Nur nyalametkeun nu maca tina loba musibah lahiriah jeung rohani sarta ngajadikeun maranéhna mibanda élmu leuwih ti lulusan universitas; melak kanyaah ka Islam, nagri, jeung bangsa; ngajarkeun taat ka Alloh, getol digawé, jeung welas asih. Hormat jeung pangagungan anu tulus tanpa pamér ieu henteu bisa dicabut tina haté saha waé.
Risale-i Nur ku pihak panggugat disebut karya-karya anu ngabahayakeun. Abdi protés kalayan teges kana henteu boga nurani jeung bohong ieu. Aya ogé tuduhan yén abdi geus nyumangetan. Enya, ieu bener. Tapi fitnah anu séjén geus ngajadikeun haté sakabéh jalma anu caang élmuna anu ngadéngé nyeri, malah ceurik, sarta huntuna ngagerentes. Abad kadua puluh téh waktu nalika pikiran positif ngawasa. Hal-hal tanpa dalil jeung bukti henteu dipercaya sarta urang henteu percaya. Urang nungtut bukti yén éta karya-karya ngabahayakeun.
Lamun salah sahiji maksud musuh-musuh anu nyumput anu nyieun fitnah nyaéta megatkeun gawé babarengan nu maca Risale-i Nur, maranéhna katipu. Gawé babarengan ieu ngawujud ku silih rangkul ku beungkeutan Islam kalayan cara anu teu kungsi katingali, demi ngaladénan Al-Qur'an, sarta henteu ditujukeun kana maksud anu séjén; éta ngan ungkara hormat, welas asih, jeung kanyaah. Ulah maranéhna capé sia-sia. Abdi, anu pangkatinggaleunna jeung pangbasajanna ti jalma-jalma anu maca Risale-i Nur, méré jawaban kieu ka maranéhna:
Sanajan hiji urang di wétan, hiji di kulon, hiji di kidul, hiji di kalér, hiji di aherat, jeung hiji di dunya, urang tetep babarengan jeung sasama. Sanajan sakabéh kakuatan alam semesta ngumpul, maranéhna henteu bisa misahkeun urang tina guru luhur Bedîüzzaman Said Nursî, tina Risale-i Nur, sarta urang tina sasama urang.
Sabab urang ngaladénan Al-Qur'an sarta bakal ngaladénan. Ku sabab urang percaya kana hakékat aherat, tangtu henteu aya kakuatan anu bisa nyabut kanyaah jeung gawé babarengan urang anu rohani ieu. Sabab sakabéh Muslim bakal ngumpul di tempat kabagjaan langgeng. Demi kasalametan nagri jeung bangsa urang, kalayan idin aranjeun abdi nyanggakeun hiji hakékat anu penting: salah sahiji rencana rusiah komunis nyaéta ngadorong rahayat ngalawan pamaréntah.
Pikeun ngasupkeun Bedîüzzaman Said Nursî ka panjara sarta némbongkeun karya-karyana saolah-olah ngabahayakeun, béja-béja anu dijieun-jieun disanggakeun ka para pamingpin pamaréntah; bareng jeung éta dilakukeun propaganda négatif anu henteu dipercaya ku saurang ogé.
Bangsa ieu geus mangtaun-taun kacida percayana yén Bedîüzzaman Said Nursî téh hiji jalma Islam anu kacida pinterna anu langka dina abad ieu sarta pribadi anu teu aya bandinganana dina unggal segi, nepi ka henteu aya propaganda anu bisa ngabatalkeun kayakinan anu sajati ieu, sarta moal bisa.
Abdi muji jeung ngagungkeun Gusti Alloh anu kersa maparin abdi mangpaat tina karya-karya hiji guru anu gedé... Kalayan sakabéh roh jeung nyawa, abdi boga hutang budi ka hiji guru anu jadi sabab abdi meunang mangpaat anu gedé ku nampa pangajaran iman jeung Islam. Demi hiji guru anu istiqomah, anu mangtaun-taun nulis karya dina kasempitan pikeun nyalametkeun nonoman urang tina jadi umpan komunis sarta dihukum kurungan nyorangan salawasna, abdi siap cicing mangtaun-taun di panjara dunya.
Lamun abdi bakal dihukum pati demi tafsir Al-Qur'an Risale-i Nur, anu dua puluh taun méré pangajaran agama, iman, Islam, jeung kautamaan ka jutaan jalma sarta ngajaga maranéhna tina henteu boga agama, abdi bakal lumpat ka tihang gantungan kalayan sora "Alloh, Alloh, yâ Rasulullah!" Lamun abdi bakal dipaéhan ku pélor demi Risale-i Nur, anu ngajaga nonoman urang tina kajahatan kabawa komunis tuluy kaluar tina agama, murag kana musibah langgeng, sarta ditembak minangka panghianat nagri, abdi bakal ngabuka dada kana éta pélor tanpa asa-asa. Lamun demi Üstad abdi Bedîüzzaman abdi dipotong-potong ku balati, abdi nyuhunkeun ka Gusti Rabb abdi supaya getih abdi anu nyiprat ka sabudeureun nulis "Risale-i Nur! Risale-i Nur!"
Panitia Hakim anu dipihormat! Diajar Risale-i Nur saéstuna luar biasa, asli, sarta teu aya bandinganana. Dina atikan naon waé, diajar diteruskeun kalayan ngudag kauntungan harta jeung hiji jabatan. Pangajaran seuseueurna dibaca pikeun ngahontal harta jeung kamashuran, malah bisa jadi kalayan dipaksa. Ari jalma anu neruskeun diajar Risale-i Nur ku maca karya-karyana, anu sarupa jeung universitas bébas anu henteu diatur sacara organisasi, henteu mibanda maksud dunya naon waé sajaba ti ngaladénan Al-Qur'an jeung iman.
Sanajan kitu, Risale-i Nur anu mangrupa karya-karya ilmiah, kaimanan, sarta enya-enya, dibaca kalayan sumanget jeung kanyaah anu gedé sarta kasenangan anu teu aya tungtungna, nepi ka ngajadikeun nu macana anu satia mibanda kahayang kuat pikeun maca sababaraha kali. Jalma anu nulis jeung maca Risale-i Nur, sanajan kahirupanana aya dina bahaya di lawang pangadilan, ngaku yén maranéhna maca karya-karya anu luar biasa ieu sarta ngumumkeun bakal macana. Sanajan nyaho yén kaputusan pati bakal dibikeun, maranéhna henteu asa-asa ngébréhkeun sikep pengkuh ieu. Tina loba kaajaiban Risale-i Nur, sipat ieu méré kayakinan kieu ka aranjeun: Naha jalma anu ngaku éta manggihan nyawana di jalan?
Hartina, dina Risale-i Nur jeung Bedîüzzaman aya hakékat anu luhur sapertos kitu, sarta henteu aya hal anu ngabahayakeun dina éta, nepi ka maranéhna henteu mungkir.
Murid dina atikan dipingpin ku otoritas jeung disiplin supaya diajar. Ari Bedîüzzaman henteu kungsi maksa saha waé kana Risale-i Nur. Tapi kalolobaan tina ratusan rébu nu maca, tanpa ningal anjeunna, salaku murid anu mibanda beungkeutan ka anjeunna anu teu goyah tur henteu pegat, nampa pangajaran tina Risale-i Nur.
Pangajaran anu luar biasa sapertos kitu henteu kungsi katingali dina madrasah mana waé dina sajarah anu deukeut atawa jauh, henteu kungsi kapanggih di universitas mana waé.
Bapa Jaksa anu dipihormat nyarios: "Rupa hormat ka Bedîüzzaman henteu katingali dina ahli tafsir séjén." Bener. Ku sabab hormat jeung pangagungan nurutkeun darajat kaagungan jeung kasampurnaan, sarta rasa hutang budi jeung nuhun nurutkeun jumlah mangpaat anu ditampi, mangpaat anu kacida gedéna ditampi tina karya-karya Bedîüzzaman, nepi ka pangagungan jeung rasa hutang budi ka anjeunna ogé lumangsung ku cara anu teu kungsi katingali.
Komunis jeung mason geus ngusahakeun supaya Bedîüzzaman, hiji pamikir jeung panulis Islam anu panggedéna dina abad kadua puluh, henteu dikenal ku urang, hususna ku nonoman urang. Tapi bangsa Turki Islam jeung nonomanna anu sadar geus wanoh ka guru pahlawan agama éta, nampa mangpaat, sarta ngajadikeun batur nampa mangpaat ogé.
Ku sabab ieu, beungkeutan jeung kapercayaan anu luar biasa ka Bedîüzzaman moal goyah.
Ayat-ayat dina Risale-i Nur ditafsirkeun kana basa Turki urang kalayan seni jeung kamahéran anu gedé, tanpa ngaleungitkeun sipat-sipatna anu mangrupa mujijat panggedéna Al-Qur'an Al-Hakîm. Ku sabab éta, unggal golongan rahayat, sapertos awéwé, lalaki, pagawé, padagang, ulama, jeung filsuf, bisa maca sarta ngarti Risale-i Nur. Nyanghareupan mangpaat anu ditampi nurutkeun kamampuhna sorangan, maranéhna tambah nyekel éta. Murid sakola menengah luhur, mahasiswa, profesor, dosén madya, jeung filsuf macana. Golongan-golongan anu caang élmuna ieu henteu ngan meunang mangpaat anu luar biasa, tapi ogé ngabenerkeun kaajaiban Risale-i Nur sarta kaunggulan seni nyusunna, nepi ka kalayan héran mibanda kahayang maca sakabéh kumpulan karya.
Unggal jalma anu anyar wanoh ka Bedîüzzaman jeung Risale-i Nur, anu ngarti sarta ngahargaan, rébuan kali kaduhung lantaran henteu wanoh saméméhna. Pikeun ngaganti waktu anu leungit, maranéhna henteu méakkeun waktu luang sia-sia, malah merhatikeun waktu lima menit ogé sarta mimiti ngulik Risale-i Nur peuting jeung beurang. Minat jeung hubungan anu kuat ieu henteu kungsi katingali dina karya psikolog, sosiolog, atawa filsuf mana waé. Tina karya maranéhna ngan jalma-jalma anu kadidik anu bisa meunang mangpaat. Saurang budak sakola menengah kahiji atawa awéwé anu bisa maca, nalika maca karya hiji filsuf gedé, henteu bisa meunang mangpaat. Tapi tina Risale-i Nur saha waé meunang mangpaat nurutkeun darajatna. Ku sabab éta, sakabéh bangsa ngantosan kaputusan bébas anu bakal aranjeun pasihkeun ka Bedîüzzaman jeung murid-murid Risale-i Nur. Lamun Bedîüzzaman Said Nursî henteu ngajarkeun sabar, tahan, jeung saimbang ka murid-muridna dina mangsa musibah, rébuan murid Risale-i Nur anu hormat kawas murid-murid anu dikumpulkeun ku anjeunna nalika milu perang minangka panglima resimén sukarelawan, bakal ngantosan kaputusan bébas Pangadilan Pidana Beurat Afyon dina kémah-kémah anu dipasang ku maranéhna di bukit-bukit Afyon.
Pagawéan Bedîüzzaman Said Nursî jeung murid-murid Risale-i Nur henteu bisa diasupkeun kana lingkup hukum sarta dibuktikeun yén éta hiji pakumpulan rusiah. Naha henteu bisa dibuktikeun? Naha hiji pribadi anu salaku ahli pangadilan anu pinter geus naék nepi ka kapala jaksa, henteu mampuh nyieun bukti ieu ku hukum? Henteu, pasti anjeunna henteu lemah. Henteu aya organisasi anu bisa disebut pakumpulan rusiah. Ku sabab éta, pakumpulan henteu bisa dibuktikeun.
Kaputusan anu mimiti dibikeun ku jaksa kalayan paningal anu lengkep tur leres dina lingkungan hukum, "Murid-murid Nur lain pakumpulan", tuluy teu nyaho kunaon sababaraha waktu sanggeusna anjeunna ngaku "Ieu pakumpulan", mangrupa patojaiyah. Tangtu éta henteu boga kakuatan. Urang yakin Panitia Hakim bakal ngarti hakékat anu kacida écésna ieu sarta mutuskeun "Teu aya pakumpulan rusiah."
Para Hakim anu dipihormat! Lamun nyanghareupan sedih jeung sangsara sapotong haté bisa pegat, nyanghareupan béja "Hiji nonoman geus henteu boga agama", éta haté kudu peupeus jadi sababaraha bagian sakitu lobana jeung jumlah zarah atomna.
Kaputusan bébas anu bakal aranjeun pasihkeun bakal jadi sabab nonoman Islam jeung dunya Islam leupas tina ieu bahaya anu pikasieuneun ku cara anu mangaruhan. Ieu ogé salah sahiji dorongan anu ngabeungkeutkeun abdi ka Bedîüzzaman jeung karya-karyana ku beungkeutan anu henteu pegat.
Kaputusan bébas anu bakal aranjeun pasihkeun pikeun kabébasan Risale-i Nur bakal nyalametkeun sakabéh nonoman Turki jeung sakabéh Muslim tina musibah henteu boga agama. Sabab Risale-i Nur, anu mangrupa khazanah hakékat-hakékat luhur, tanpa mamang jeung tanpa ragu, tangtu dina hiji poé bakal dikenal di sakabéh dunya. Ku sabab ieu, aranjeun bakal meunang pangajén manusa. Kaputusan bébas anu bakal aranjeun pasihkeun bakal ngajadikeun generasi ayeuna jeung mangsa hareup boga hutang budi sarta ngahaturkeun nuhun, sarta beuki Risale-i Nur dibaca jeung mangpaat anu gedé ditampi, aranjeun bakal diinget kalayan pangajén.
Ulah nganggap yén ku kecap-kecap anu ku abdi diucapkeun kalayan tulus ieu, abdi ngalakukeun pamér. Teu pisan, pasti henteu! Sabab di pangadilan Bedîüzzaman abdi henteu sieun atawa asa-asa ka saha waé.
Ngan kalayan kacida singgetna, ku idin aranjeun abdi nyanggakeun ieu: Lamun jaksa terus ngalakukeun tuduhan anu hina sapertos kitu ka Risale-i Nur, panulisna, jeung nu macana, sarta henteu ninggalkeun tuduhan anu sagemblengna salah éta, lamun kabawa ku rasa tuluy ngalawan, anjeunna bakal ngarojong komunis jeung freemason sarta mantuan tumuwuhna jalma-jalma tanpa agama anu ngabahayakeun, anu sabenerna jadi sasaran tuduhan. Padahal Risale-i Nur mangrupa jalan anu luar biasa unggul pikeun nyegah mason jeung komunis di nagri anu diberkahan ieu, sarta keur nyegahna.
HIJI BAGIAN TINA SURAT KASASI KA PANGADILAN KASASI
Karya-karya Risale-i Nur ngawangun deui ku bukti iman-iman anu runtuh lantaran waswas jeung mamang anu ditimbulkeun ku tulisan-tulisan panitia tanpa agama.
Ieu salah sahiji rusiah jeung hikmah anu panghalusna naha nonoman urang nyekel Risale-i Nur saolah-olah katarajang listrik: Mangtaun-taun ku ninggalkeun kapentingan nafsu sarta ku pangorbanan anu teu aya bandinganana, dina umur anu geus sepuh, gering, sarta merlukeun perawatan anu luar biasa, kalayan kasabaran anu ngaleuwihan daya tahan nyanghareupan rupa-rupa panyiksaan komunis jeung mason anu jadi musuh-musuhna anu nyumput, sarta jalma-jalma anu katipu ku maranéhna, Bedîüzzaman Said Nursî geus ningal loba rencana licik ngalawan agama ku paningal anu ningal hakékat sarta paningalna anu réalistis. Anjeunna geus nyusun karya-karya kaimanan anu bakal ngagagalkan rencana-rencana anu pikasieuneun, kacida licikna, sarta disumputkeun ieu.
Tapi sabaraha sedih, matak karunya, sarta pantes pikeun rébuan kaduhung, kaayaan yén salila dua puluh lima taun pahlawan Islam jeung pribadi anu luar biasa gedéna ieu diusahakeun dimusnahkeun di panjara, kurungan, jeung pangasingan mutlak.
Sanajan panulis Risale-i Nur dihukum ku niat goréng anu jadi tuntutan jeung hasil prasangka anu timbul tina panghianatan komunis, karya-karya Risale-i Nur bakal tetep dibaca kalayan kahayang anu gedé sarta karesep anu beuki nambahan.
Dalil kahiji jeung pangkuatna nyaéta kieu: Nonoman anu maca karya Asa-yı Musa anu bisa digandakeun dina aksara anyar, dina waktu singget diajar tulisan Al-Qur'an ogé, supaya bisa maca karya-karya anu nyésa anu ditulis dina aksara Al-Qur'an. Ku cara ieu, maranéhna ogé ngancurkeun hiji halangan gedé, nyaéta henteu nyaho tulisan Al-Qur'an, anu ngahalangan diajar loba élmu sarta maksa maca karya-karya anu disusun pikeun ngaluarkeun jalma tina agama jeung iman. Iraha waé nonoman hiji bangsa dibekelan jeung dikuatkeun ku Al-Qur'an sarta élmu-élmu anu mancarkeun cahya ti éta, dina waktu éta bangsa éta mimiti maju jeung naék. Nonoman geus mimiti ngeusian rohna anu hurung ku kabutuhan iman jeung Islam, ku paparin rohani jeung cahya tafsir Al-Qur'an Risale-i Nur. Ku kitu, nonoman urang anu bakal boga iman dumasar bukti, bakal merangan henteu boga agama jeung komunis, sarta moal ngidinan nagrina dijual ka musuh-musuh Islam pisan.
Ku sabab éta, sanajan komunis manggihan kamungkinan pikeun ngaleungitkeun mangsi jeung kertas ogé, loba nonoman jeung jalma déwasa sapertos abdi bakal ngorbankeun diri. Pikeun nyebarkeun Risale-i Nur anu mangrupa khazanah hakékat, lamun bisa, urang bakal ngajadikeun kulit urang kertas sarta getih urang mangsi.
Enya, enya, enya. Rébuan kali enya!
Jaksa dina serat dakwaanna nyarios: "Said Nursî ku karya-karyana geus ngaracun mahasiswa universitas." Urang ogé ngawaler: "Lamun Risale-i Nur téh racun, urang merlukeun racun-racun ieu ton-tonan, rébuan kilo. Lamun anjeunna nyaho tempat anu loba nyimpen éta, kirimkeun ka urang ku pesawat."
Urang murid-murid Risale-i Nur, nalika katarajang panganiayaan para zalim demi jasa iman jeung Islam, leuwih milih maot di juru panjara atawa di tihang gantungan tibatan maot di ranjang reureuh. Tibatan hirup dina kaayaan jadi budak anu katingalina kabébasan tapi hakékatna kakawasaan sawenang-wenang mutlak, urang nganggap jadi syahid di panjara anu ka dinya urang diasupkeun sacara zalim lantaran jasa Al-Qur'an minangka paparin Alloh anu gedé.
Ditahan di Panjara Afyon
Ti Konya
Zübeyr Gündüzalp
Catetan: Sanggeus pangbélaan jeung serat kasasi ieu dikirimkeun ka Pangadilan Kasasi, Kapamingpinan Kasasi ngirimkeun paréntah ku telegram pikeun ngabébaskeun Zübeyr tina panjara.