PANGBÉLAAN CEYLAN
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Pikeun ngawaler pihak anu nungtut hukuman anu ngagedé-gedékeun siki jadi kubah, anu ku jasa abdi ka Üstad jeung Risale-i Nur—anu ku abdi ditarima kalayan reueus—ngagambarkeun abdi saperti diplomat gedé jeung jalma anu resep ngarancang intrik, tuluy masihan bagian gedé ka abdi dina kajahatan anu dibayangkeun ka Nurlar, abdi nyarios kieu: Abdi patali raket jeung Üstad abdi, Bedîüzzaman, anu ku maca karya-karyana ngeunaan agama, iman jeung ahlak, abdi geus meunang mangpaat nepi ka daék ngorbankeun hirup abdi tanpa ragu demi éta. Tapi tatali ieu henteu pikeun ngarugikeun nagri jeung bangsa, atawa ngajurung rahayat ngalawan nagara, saperti anu disebat ku pihak anu nungtut hukuman. Ieu tatali anu teu pegat sarta moal pegat dina jalan nyalametkeun diri abdi tina hukuman pati langgeng dina kubur, anu teu aya manusa anu bisa nyalametkeun dirina sorangan tina éta, sarta nyalametkeun iman dulur-dulur abdi saagama, anu saperti abdi dina mangsa anu bahaya ieu perlu nyalametkeun imanna, ngalereskeun ahlakna jeung jadi anggota anu mangpaat pikeun nagri jeung bangsa. Abdi kaasup jalma anu deukeut jeung anjeunna. Kira-kira opat taun, sakapeung abdi ngalayanan anjeunna kalayan reueus. Salila ieu abdi henteu nyaksian hiji hal ti anjeunna salian ti kautamaan anu minuhan sakabéh dirina. Teu sakali ogé abdi ngadangu hiji kecap tina biwirna yén anjeunna Mahdi atawa mujaddid. Leuwih ti saratus rébu salinan Nur jeung ratusan rébu murid Nur anu ihlas, anu ku macana geus nyalametkeun iman maranéhna, jadi saksi yén anjeunna sampurna dina handap asor. Üstad abdi anu berkah éta ningali dirina minangka murid Nur saperti kami, sarta kitu anu diaku ku anjeunna. Ieu gampang ditingali dina loba seratna anu aya dina panangan aranjeun, utamana dina İhlas Risalesi anu aya dina kumpulan Asa-yı Musa. Sanajan anjeunna sababaraha kali nyarios dina risalah jeung seratna, “Hakékat-hakékat anu langgeng, saperti panonpoé jeung inten, henteu diwangun di luhur jalma-jalma fana; sarta jalma-jalma fana henteu bisa ngaku miboga hakékat-hakékat anu mahal éta,” nyimpulkeun yén anjeunna ngagul-ngagul diri sarta ngaku jadi Mahdi jeung mujaddid téh lain kalakuan akal anu séhat. Sabab upama aranjeun maca sakabéh risalah jeung serat kalayan adil tur taliti, aranjeun ogé bakal yakin kalayan pasti yén ahli élmu anu dipihormat dina mangsa ieu téh ulama agama anu salila mangabad-abad teu kapanggih tandinganana, panyalamet iman anu teu aya sarimbagna, sarta jalma anu mikanyaah nagri, anu mangpaat jeung berkahna pikeun nagri jeung bangsa leuwih loba ti hiji tentara, dina mangsa nalika cipratan seuneu beureum Bolshevisme hayang ngaliput ujung hateup imah urang. Ku kituna, abdi hanjakal ku sabab henteu jadi murid karya saperti ieu jeung Üstad anu dipihormat anu ngarang éta karya ti baheula kénéh. Majelis Hakim anu dipihormat! Supaya anak-anak bangsa saperti abdi meunang mangpaat tina Risale-i Nur, anu mangpaatna anu taya watesna geus kaalaman ku abdi sorangan, kalayan idin resmi abdi nyitak Tuntunan Nonoman di Eskişehir, kalawan niat ngalakukeun jasa suci pikeun bangsa. Jalma anu teu walakaya saperti abdi, anu ngabdi ka Risale-i Nur—tafsir Al-Qur'an anu sajati tur teu bisa dipatahkeun—sarta ku éta ngabdi ka iman, kedah ditarima kalayan ucapan wilujeng jeung pangajén, sarta peryogi pisan pangrojong. Sabalikna, kami meunang perlakuan anu beurat saperti ieu; sabaraha jauhna ieu ngalawan hakékat kaadilan, kami naroskeun ka aranjeun. Ti pangadilan aranjeun anu adil, abdi nyuhunkeun putusan pikeun ngabébaskeun risalah-risalah Nur, anu jadi kadaharan roh kami, sabab kasalametan kami jeung konci bagja kami anu langgeng. Upama kaayaan-kaayaan anu sabagianana geus disebatkeun jeung dirincikeun di luhur mangrupa kajahatan dina paningal aranjeun, abdi ngahaturkeun yén abdi bakal nampi hukuman anu pangbeuratna anu dipasihan ku aranjeun, kalayan haté anu sapinuhna ridho.
Ditahan di Panjara Afyon
Ti Emirdağ
Ceylan Çalışkan
PANGBÉLAAN MUSTAFA OSMAN
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Ngeunaan pasualan-pasualan anu dijadikeun kajahatan, kalayan tuduhan yén abdi milu dina kagiatan anu dibayangkeun ngalawan rézim ti Bedîüzzaman Said Nursî, anu disangka ngadegkeun paguyuban rusiah jeung ngalakukeun kalakuan anu bisa ngaruksak kaamanan nagara ku ngagunakeun rasa kaagamaan, abdi nyarios kieu: 1- Enya, saperti loba murid Nur, abdi mimiti ngumpulkeun jeung maca risalah-risalah Nur pikeun diajar atikan peradaban jeung agama, anu pantes pikeun jadi urang Turki sajati jeung pikeun Islam, sarta mangrupa kahormatan jeung kautamaan urang dina sajarah; ogé diajar ahlak Al-Qur'an, anu mangrupa tanda bangsa, pikeun jadi anggota anu mangpaat pikeun nagri jeung bangsa, sarta ngajaga jeung diajar agama jeung iman abdi ku nyingkahan pangaruh ideologi asing. Dina mangsa hirup ngumbar napsu, laku hina jeung ahlak goréng, anu nincak ahlak jeung kahormatan karuhun urang anu geus mawa kamulyaan jeung nami dina sajarah, ngaracun kahirupan masarakat, nyebar nepi ka jalan-jalan nepi ka ngajijikeun malah jalma anu boga ahlak goréng, nyieun masarakat hariwang, jadi bahan obrolan di unggal imah ti sakabéh golongan kulawarga; kaayaan anu nalangsa ieu, anu jadi sabab kritik dina rupa-rupa pasualan jeung warta pulisi ahlak dina koran jeung majalah anu jadi létah masarakat, nyebar gancang pisan sarta némbongkeun kamungkinan jadi umum; naha maca Kumpulan Risale-i Nur—anu ku palajaran agama, ahlak, kamasarakatan jeung sastra geus nyalametkeun abdi tina jurang ahlak goréng anu kungsi ditibanan ku abdi, saperti nyalametkeun unggal pamaca Muslimna—sarta masihan risalah ka sasama warga anu nyaho jeung ngadangu yén abdi maca ieu karya, sanggeus aranjeunna terus-terusan ménta ka abdi pikeun ngalereskeun ahlakna, sabaraha jauhna bisa jadi kajahatan pikeun diri abdi? Ku risalah-risalah ieu, ku pangajaran Nurlar anu mujarab, Bedîüzzaman ngabdi jeung jadi lantaran nyalametkeun jalma-jalma anu geus liar atawa némbongkeun kamungkinan jadi liar sarta ngabahayakeun nagri jeung bangsa, sangkan jadi manusa anu mangpaat pikeun umat manusa. Ku pangajaran agamana anu mujarab, anjeunna jadi mujahid batin ngalawan bahaya komunisme, wabah beureum anu ngageterkeun sakabéh dunya, anu panyebaran jeung wabahna ogé katempo di nagara urang. Naha ngajak maca risalah-risalah Nur, anu jadi pakarang caang tur mujarab tina perjuangan suci jeung batin anjeunna anu pantes dipuji tur dimulyakeun, sarta salila dua puluh taun geus jadi lantaran ngajadikeun dua puluh rébu jalma, malah bisa jauh leuwih loba, mangpaat pikeun nagri jeung bangsa, bisa jadi alesan nuduh pangarangna anu dipihormat? Abdi naroskeun ka nurani aranjeun. 2- Hadis anu sacara henteu ilmiah ku kantor jaksa diaku, “Ieu maudhu',” geus pasti kabuktian sahihna dina kitab-kitab hadis, ku ditarimana ku ulama hadis, sarta ku ieu: saméméh kabébasan, dina mangsa Meşrutiyet, patali jeung patarosan Jepang jeung Garéja Anglikan Inggris ka ulama mangsa éta, ulama Istanbul anu jadi ahli élmu pinunjul dina mangsana naroskeun ka pangarang anu dipihormat, Bedîüzzaman; waleran anjeunna harita ku napsirkeun hadis ieu, anu ayeuna katempo dina karya anu dingaranan Şuâ Kalima, ditarima ku ulama penting éta sarta henteu bisa dibantah, anu ngabuktikeun yén éta sahih. Kitu deui, lain ngan bagian Risale-i Nur ieu; sakabéh hakékat jeung palajaranana mangrupa hakékat anu kuat nepi ka teu aya ulama Islam anu sajati anu bisa ngabantah. Ti saprak mangsa Meşrutiyet, sakabéh ulama sajati di nagara ieu, kalayan Diyanet Riyaseti di panghareupna, kapaksa nampi jeung ngajénanana. Bantahan jeung tuduhan hiji atawa dua jalma anu ngan boga sebutan ulama, tapi henteu meunang bagian tina élmu hakékat, henteu bisa ngaruntuhkeun hakékat-hakékat jeung bukti-bukti anu kuat éta. Malah éta kacida pikaseurieunana. Naha nulis hiji serat ka pangarangna minangka hutang nuhun, lantaran resep pisan kana hakékat-hakékat Al-Qur'an jeung iman ieu, mangrupa panghianatan ka rézim? Padahal mangpaat lahir jeung batinna écés, dibaca kalayan pangajén di sakabéh juru nagri jeung unggal golongan rahayat pikeun nyalametkeun hirupna anu langgeng tina hukuman pati, sarta dimangpaatkeun ku rébuan sasama warga anu ku éta geus nyalametkeun imanna, tuluy salawasna ngahaturkeun nuhun ka pangarangna anu dipihormat. Naha ngandelkeun hakékat-hakékat hadis anu teu bisa ditolak, anu jadi sabab tuduhan, tuluy ningali sawatara kalakuan jeung hasilna, sarta ningalina saolah-olah anu dimaksud dina hadis geus nembongan di nagara ieu; miboga sangkaan ieu sarta ngandelkeun béja-béja ti loba ulama Islam, tuluy nganggap usaha pikeun ngalereskeun sawatara kasalahan minangka kameunangan Al-Qur'an, sarta némbongkeun kabungah; ngahaturkeun pamanggih jeung paningal ieu sacara pribadi ka Üstad, anu tina karya-karyana anjeunna meunang berkah; jeung miharep nagri sarta bangsa henteu ragrag kana anarki, sarta ku éta kana rangkulan bahaya beureum anu ngageterkeun sakabéh dunya, mangrupa panghianatan ka rézim? Naha éta nyela révolusi? Sanajan ahli élmu anu kacida pantesna dipuji jeung dimulyakeun éta geus dibébaskeun ku sababaraha pangadilan tina fitnah anu sarua, anjeunna dituduh deui ku pasualan anu sarua; sanajan taya anu nulungan, sepuh pisan jeung hirup nyorangan, anjeunna ditahan, diasingkeun sarta dibawa ka pangadilan. Paningal ilmiah kami ieu jeung usaha kami pikeun nyalametkeun iman ogé dianggap kajahatan, tuluy dijadikeun dalil jeung bukti pikeun kajahatan anjeunna anu cenah ngaganggu kaamanan nagara. Nurani mana anu masihan putusan adil saperti kitu? Abdi naroskeun ka pangadilan aranjeun sarta masrahkeun ka nurani aranjeun. 3- Ari alesan tuduhan, “Mawa gambar Bedîüzzaman saperti barang suci, ngumpulkeun serat-seratna sarta silih kirim serat”: Saurang ahli sagala élmu jeung pangarang anu dipihormat, anu ku karya-karyana geus jadi lantaran nyalametkeun hirup batin jeung langgeng abdi tina hukuman pati, ngajadikeun abdi ngarasakeun nikmat jeung bagja hirup jasmani, sarta nyalametkeun iman rébuan jalma saperti abdi; lain ngan mawa gambar basajan anjeunna, malah mawana dihias ku emas jeung permata, ngirim ucapan wilujeng jeung serat ka anjeunna, sarta wawuh jeung jalma-jalma anu mikanyaah anjeunna, mangrupa hak abdi saperti unggal manusa. Abdi henteu nyangka hak abdi ieu jadi perkara kajahatan, sarta minangka kecap pamungkas abdi nyarios kieu: Supaya bisa ngabdi ka nagri, bangsa jeung umat manusa, saluyu jeung harti ungkara (Saha anu wijaksana? Anu geus ngalaman.), ku cara anu pulisi di dua propinsi jeung loba distrik ogé bisa jadi saksi, murid-murid Nur geus nyalametkeun dirina tina hirup liar ku risalah-risalah Nur ieu sarta jadi lantaran nyalametkeun batur ogé. Jasa pikeun nagri anu geus dilakukeun ku aranjeunna salila mangtaun-taun ka nagri jeung bangsa ieu, sarta pamaréntahan di ieu nagri, dina hakékatna leuwih penting ti jasa pasukan pulisi anu rébuan urang, sarta leuwih pantes dipuji jeung diperhatikeun. Tapi éta disalahartikeun, tuluy kami ditahan jeung dipangadilan saperti ngahaja ngalakukeun hiji hal pikeun kapentingan rézim asing; pagawéan jeung pangupa jiwa kami ditincak-tincak; anak jeung kulawarga kami anu teu walakaya disangsarakeun sarta dijadikeun ceurik. Ieu bisa disaluyukeun jeung hukum démokrasi anu mana, sarta jeung putusan nurani anu adil ti hakim-hakim adil anu geus sumpah tur mawa berkah anu mana? Abdi naroskeun ka pangadilan jeung nurani aranjeun. Ti pangadilan aranjeun anu dipihormat, anu ngalaksanakeun kaadilan kalayan ngawakilan bangsa Turki anu gedé tur adil sarta majelisna anu luhur, abdi nyuhunkeun kabébasan pikeun karya-karya ieu, anu loba pisan faédah jeung mangpaatna geus écés sarta henteu bisa ditolak ku kami, kitu deui putusan bébas pikeun kami.
Ditahan di Panjara Afyon
Ti Safranbolu
Mustafa Osman
PANGBÉLAAN HIFZI BAYRAM
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Abdi digambarkeun minangka babaturan dina kajahatan ulama Islam Bedîüzzaman, anu dituduh usaha ngaganggu kaamanan nagara ku ngagunakeun rasa kaagamaan. Anu dijadikeun alesan nyaéta abdi maca karya-karyana anu ngajarkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an jeung iman anu kacida mangpaatna pikeun bangsa jeung nagara; abdi masihan jeung nyadiakeun sabagian palajaran ieu ka sababaraha jalma anu dipikawanoh—sanggeus aranjeunna ménta—lantaran abdi geus meunang loba mangpaat dina agama jeung iman tina palajaran anu ngajadikeun abdi diajar ahlak Al-Qur'an, sarta miharep meunang kahadéan ku jadi lantaran aranjeunna diajar palajaran iman jeung atikan agama sarta ahlak, anu mangrupa tanda bangsa urang; sarta sababaraha jalma anu dipikawanoh ngirim serat anu sipatna sosobatan atawa ilmiah ka alamat abdi. Pikeun ngabantah pasualan-pasualan anu jadi sabab tuduhan ieu, abdi nyarios kieu: 1- Abdi henteu maca Risale-i Nur, anu geus ngaliwatan sidang, dibébaskeun sarta dibalikeun ka pangarangna, sarta meunang pangajén jeung kasapukan sakabéh ulama Islam jeung ulama nagara, kalayan pikiran ngaruksak saperti anu ditekenkeun ku pihak anu nungtut hukuman. Unggal risalahna ku abdi dianggap karya anu sagemblengna mangrupa tafsir penting Al-Qur'an, anu sacara mujarab ngajarkeun palajaran Islam jeung atikan agama pikeun ngaluhurkeun ahlak manusa, ngajadikeun aranjeunna boga kautamaan jeung nyalametkeun bangsa-bangsa tina ragrag kana jurang; anu méré pitulung jeung kahadéan batin panggedéna ka bangsa jeung nagara, malah ka umat manusa. Ku sabab éta, abdi henteu nyangka yén maca, masihan atawa nyadiakeunana ka sawatara jalma, pikeun ngajaga jeung diajar agama sarta iman abdi, mangrupa kajahatan. Sabab henteu kungsi katempo jeung henteu kungsi kacatet ku pulisi, di tempat mana waé, yén murid-murid Nur milu dina hiji kajadian anu ngarugikeun nagri, bangsa jeung pamaréntahan. Dina waktos anu sarua, munculna kacurigaan kana paguyuban rusiah kalayan dalil, “Aya rusiah dina maca jeung ngajak macana,” kacida teu aya dasarna. Sabab murid-murid Nur henteu boga tatali jeung paguyuban mana waé, boh ilmiah boh politik, boh rusiah boh kabuka. Malah sababaraha taun ka tukang, ku tuduhan anu sarua, loba jalma babarengan jeung Bedîüzzaman dibawa ka Pangadilan Pidana Beurat Denizli sarta disidang; nalika ditalungtik sacara kacida talitina tur jero, aranjeunna sadayana dibébaskeun, kaasup sakabéh risalah. Abdi henteu terang sabaraha jauh saluyuna jeung kaadilan lamun maca jeung ngajak maca hiji karya, anu pangarang jeung karya-karyana geus dibébaskeun, dijadikeun bukti jeung sabab tuduhan kana kajahatan anu kacida beuratna, saperti ngaganggu kaamanan nagara jeung ngahianat rézim; abdi masrahkeun ieu ka nurani aranjeun. 2- Hiji risalah anu dikirim ti Bayezid ku jalma anu teu dipikawanoh ku abdi nalika abdi ditahan ogé kaasup alesan tuduhan ka abdi. Risalah ieu teu acan katingali ku abdi. Abdi henteu nyaho eusina. Upama éta Risale-i Nur, abdi nampi. Aranjeun mangga naroskeun, abdi bakal ngawaler. Abdi ngan terang yén dina serat dakwaan, jaksa nyebat perkara jadi Mahdi. Padahal Üstad abdi bébas tina tuduhan saperti ieu. Kami henteu kungsi ngadangu hal saperti kitu tina biwirna, sarta henteu ningali dina karya-karyana. Dina unggal kasempetan, anjeunna nyaram murid-muridna ngahormat jeung ngamulyakeun dirina sarta masihan kalungguhan ka anjeunna, malah anjeunna nyela jalma-jalma anu nulis serat kalayan ngamulyakeun anjeunna. Kami nyaho anjeunna minangka jalma anu bébas tina karesep kana pangkat, ahli élmu anu pangluhurna dina mangsana sarta guru élmu tahkik.
Anu ditahan
Hıfzı Bayram
PANGBÉLAAN MUSTAFA TI EMİRDAĞ
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Pikeun ngawaler pihak anu nungtut hukuman anu ngajadikeun abdi milu dina kajahatan Üstad abdi, Bedîüzzaman, anu ngan dibayangkeun, singgetna abdi nyarios kieu: Abdi henteu hanjakal sanajan sasiki zarah kana tatali abdi ieu. Jasa abdi ka Üstad jeung Risale-i Nur ngan saperti ngawaler sagara karunia jeung kahadéan ku satétés cai. Saperti potongan kaca leutik dikorbankeun tanpa ragu pikeun miboga khazanah inten anu kacida mahalna, unggal waktos abdi siap ngorbankeun hirup abdi demi Risale-i Nur, anu jadi lantaran nyalametkeun hirup abdi anu langgeng. Abdi nyaho yén ninggalkeun mangpaat anu agung tina Risale-i Nur, anu mangpaat dunya jeung aheratna anu taya watesna geus kabuktian, ngan pikeun panjara jeung kasusah anu fana tur teu penting, sangkan hirup dunya anu pondok tur pinuh kaributan henteu katarajang rugi; sarta némbongkeun sikep tiis ka Risale-i Nur jeung Üstad abdi, téh panghianatan gedé ka Üstad anu berkah éta, ahli élmu suci dina mangsa ieu, sarta ka iman jeung Al-Qur'an anu jadi hiji-hijina tujuan anjeunna. Abdi henteu hoyong ngalakukeun hiji hal anu ngalawan idin jeung paréntah anjeunna sanajan sasiki zarah. Majelis Hakim anu dipihormat! Naha abdi anu miskin jadi murid saurang ulama agama anu gedé, anu nangtung pageuh ngalawan Bolshevisme anu hayang nyebarkeun kuman-kuman racunna ka nagri urang anu éndah, dianggap kaleuleuwihan? Tanpa ragu, kaayaan ieu ngabuktikeun yén kabeungharan dina Nurlar jauh ngungkulan kabeungharan dunya. Supaya nonoman Turki anu leuwih ti jutaan, saperti abdi, nyalametkeun imanna sarta jadi anggota anu mangpaat pikeun nagri, mangga salawasna bébaskeun Üstad abdi jeung Risale-i Nur. Pangabutuh kami, nonoman Turki, kana Risale-i Nur rébuan darajat leuwih gedé ti pangabutuh jalma anu aya dina panjara katutup kana hawa; jalma anu aya dina poék gulita kana cahya; jalma anu lapar jeung halabhab di gurun kana cai jeung kadaharan; sarta jalma anu rék tilelep di sagara kana kapal panyalamet. Ku hakékat-hakékat anu disebutkeun éta, anu sabagianana geus dirincikeun di luhur, Bedîüzzaman geus meunang sangkaan hadé jeung perhatian kami anu luar biasa, sarta kami ngahubungkeun diri ka anjeunna ku tatali anu teu pegat. Ngantep anjeunna jeung loba jalma anu teu walakaya, anu kalayan niat hadé jadi muridna, buruk dina panjara saperti ieu henteu bisa disaluyukeun jeung kahormatan kaadilan.
Ditahan di Panjara Afyon
Ti Emirdağ
Mustafa Acet
PANGBÉLAAN HALİL ÇALIŞKAN
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Majelis Hakim anu dipihormat! Dina serat dakwaan anu ditepikeun ku pihak anu nungtut hukuman ka abdi, jasa abdi ka Üstad anu dipihormat digambarkeun minangka kajahatan gedé. Anjeunna sumping dina taun 1944 sarta geus opat taun cicing minangka tamu di distrik kami. Geus opat puluh taun anjeunna ninggalkeun sakabéh nikmat jeung reureuh dunya, ngan usaha pikeun iman jeung Islam, sarta utamana di nagri urang, dina jalan iman jeung aherat, pikeun nyalametkeun bagja langgeng kaum Muslimin. Utamana, ku palajaran iman jeung ahlak Risale-i Nur, anjeunna ngahalangan asupna pikiran-pikiran ngabahayakeun tina Bolshevisme ka bangsa urang anu Muslim jeung Turki, anu kacida ngaruksak agamana sarta loba pisan ngarugikeun lahir jeung batin; ogé ngahalangan hal-hal séjén anu ngarugikeun nagri jeung bangsa. Naha jasa abdi kalayan reueus ka Risale-i Nur—anu pantes dipuji jeung diajénan ku ulama sakabéh dunya—jeung ka Üstad abdi, salila tilu taun sakapeung, mangrupa kajahatan di payuneun kaadilan? Dina ieu perkara ogé ditulis minangka kajahatan yén abdi ninggalkeun pagawéan ngajait demi jasa ieu. Naha sanajan abdi ngorbankeun nyawa pikeun Üstad abdi jeung Risale-i Nur, anu hak, hakékat sarta tafsir sajati Al-Qur'an anu mulya, éta bakal dianggap kajahatan gedé, sarta abdi dipikawanoh minangka panghianat nagri? Abdi naroskeun ka aranjeun. Bapa Pupuhu anu dipihormat! Abdi geus maca jeung nulis sabagian bagian Risale-i Nur. Sukur anu taya watesna ka Alloh, ku karesep anu luar biasa kana élmu, anu ti baheula hirup dina haté abdi, abdi mimiti meunang mangpaat tina risalah-risalah ieu. Sanajan abdi patali kacida raketna jeung ieu, dina eusina abdi henteu ningali hiji hal anu ngajurung rahayat ngalawan pamaréntah, ngaganggu kaamanan atawa ngadegkeun paguyuban rusiah; kitu deui abdi henteu ngadangu hiji hal ti Üstad abdi ngeunaan jadi Mahdi atawa mujaddid, atawa kalakuan-kalakuan ieu. Hiji-hijina tujuan jeung jasa Risale-i Nur, Üstad abdi jeung kami para murid, nyaéta jasa suci dina iman jeung ahlak pikeun Islam, utamana pikeun bangsa Turki. Tangtu Risale-i Nur jeung jalma-jalma anu ngabdina henteu kedah diganggu lantaran jasa-jasa ieu. Ieu tujuan jeung niat kami. Teu aya hiji hal séjén. Tugas kami ieu ogé demi ridho Alloh. Ti asalna, tugas suci saperti ieu henteu ku kami dilakukeun minangka alat pikeun dunya jeung kauntungan dunya, sarta kami moal daék ngalakukeunana. Kami, murid-murid Nur anu ihlas, anu dina haténa ngan aya urusan iman jeung aherat, sarta henteu aya tujuan jeung niat dunya, henteu tiasa tabah nampa tuduhan pihak anu nungtut hukuman ngeunaan ngadegkeun paguyuban rusiah, anu teu kungsi kapikir ku abdi. Majelis Hakim anu dipihormat! Kami percaya yén aranjeun geus ngartos tujuan, niat jeung hakékat kami, murid-murid Risale-i Nur, sarta yakin yén kami henteu boga patali jeung kajahatan-kajahatan anu dituduhkeun ku pihak anu nungtut hukuman. Ku kasempetan ieu, ti pangadilan aranjeun anu luhur jeung nurani aranjeun, kami nyuhunkeun supaya buku-buku kami dibalikeun kalayan bébas, sarta kami meunang putusan bébas.
Ditahan di Panjara Afyon
Ti Emirdağ
Halil Çalışkan
PANGBÉLAAN MUSTAFA GÜL
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Abdi henteu kaasup paguyuban rusiah. Üstad abdi, Bedîüzzaman Said Nursî anu dipihormat, ogé ti asalna henteu ngadegkeun paguyuban saperti éta. Anjeunna salawasna ngajarkeun hakékat-hakékat Al-Qur'an ka kami, sarta nyaram pisan kami patali jeung politik. Abdi ngan murid Üstad anu agung, Bedîüzzaman Said Nursî anu dipihormat. Kalayan sakabéh roh jeung nyawa, abdi kabeungkeut ka anjeunna jeung Risale-i Nur. Abdi ridho kana sagala rupa hukuman anu bakal dipasihan ka abdi demi Risale-i Nur jeung Üstad abdi. Ku karya-karyana, Üstad abdi geus nyalametkeun iman jeung hirup aherat abdi. Tujuan anjeunna nyaéta nyalametkeun sakabéh Muslim jeung sasama warga urang tina hirup tanpa iman, tuluy nganteurkeun kana bagja langgeng. Di sakabéh pangadilan geus écés yén kami henteu boga tatali jeung hiji tujuan politik. Sanajan hakékatna kitu, kami deui-deui dibawa ka pangadilan sacara teu adil tur taya dasarna. Tina ieu kami ngarti yén aranjeunna hayang megatkeun sikep silih rojong di antara kami. Sikep silih rojong di antara kami henteu ditujukeun kana hiji tujuan atawa kagiatan dunya jeung politik. Kami ngan, ngan pisan, kacida, kacida hormatna ka Üstad urang anu dipihormat. Jalma-jalma anu maca Risale-i Nur miboga iman, Islam, ahlak jeung sipat-sipat sampurna anu luar biasa. Kami henteu bisa henteu mikanyaah pisan ka Üstad urang. Kalayan sakabéh diri, abdi kabeungkeut ka Üstad saperti éta jeung murid-murid Risale-i Nur saperti éta. Tatali ieu sanajan abdi dihukum pati moal pegat jeung moal ruksak. Abdi jeung sakabéh dulur abdi henteu salah. Ku sakabéh kakuatan, kami nyuhunkeun supaya Risale-i Nur dibébaskeun. Abdi nyuhunkeun putusan bébas pikeun Üstad urang anu luhur jeung dulur-dulur Nur abdi anu henteu salah, babarengan jeung diri abdi.
Ti Isparta
Mustafa Gül
PANGBÉLAAN KÜÇÜK İBRAHİM
Ka Pangadilan Pidana Beurat Afyon, Para Hakim anu dipihormat! Kajahatan anu dituduhkeun ka kami boh taya dasarna boh patali jeung dunya, nyaéta politik. Padahal, naha kami jalma-jalma anu bakal ngalakukeun politik atawa henteu, aranjeun para hakim anu dipihormat tangtu geus lami ngartos ti mimiti ningali. Saenyana, tuduhan anu tiis jeung asing ieu, upama ratusan jalma anu boga kawenangan ngajamin yén éta saratus persén bakal jadi kanyataan; sanajan akal abdi saratus kali leuwih loba ti ayeuna, ku tapak batin anu ditinggalkeun dina diri abdi ku Risale-i Nur jeung pangarangna anu kacida dipihormatna, kalayan sakabéh diri abdi bakal ngajauhan nikmat jeung pangumbaraan politik anu saheulaanan tur béak ieu, sarta ngagunakeun diri dina jalan iman kana aherat jeung salamet tina naraka. Boh hormat jeung tatali kami ka pangarang Risale-i Nur anu mulya, boh maca jeung nulis Risale-i Nur, sarta silih kirim serat jeung hubungan kami jeung murid-murid Nur—kalayan kasapukan Pangadilan Pidana Beurat Denizli jeung Pangadilan Kasasi anu luhur ogé—langsung patali jeung aherat. Nepi ka, ku pikiran anu kami meunang tina Risale-i Nur, hal-hal anu pinuh ku cahya ieu moal ku kami ditukeurkeun ku ajén-ajén dunya jeung lahiriah ku cara naon waé. Ieu bakal hirup dina diri kami minangka iman nepi ka maot. Majelis Hakim anu dipihormat! Ku sabab kami geus dikumpulkeun di dieu ku tuduhan anu pikasieuneun saperti ieu, ngébréhkeun hakékat penting ieu geus jadi kawajiban abdi ka nagara jeung nurani: Ngan di lingkungan abdi sorangan, ku parobahan hadé anu luar biasa anu dipintonkeun ku Risale-i Nur, dina waktos leuwih ti sapuluh taun ieu, di payuneun panon sakabéh rahayat, loba jalma, kaasup abdi sorangan di panghareupna, geus diajar jalan balik ka imahna. Kalakuanana anu handap geus robah jadi bagja kulawarga. Ayeuna indung jeung bapana ngadoakeun jalma-jalma anu jadi lantaranna. Mangga dangukeun kaayaan loba jalma séjén anu sarupa ieu, di jero propinsi kami jeung sabudeureunana. Utamana di Panjara Denizli, asupna Risale-i Nur ka ditu geus méré pangaruh hadé anu sakitu gedéna ka para tahanan, nepi ka ayeuna éta pangaruh masih diomongkeun ku balaréa. Kitu deui nalika abdi asup ka Panjara Afyon ieu, ka saha waé abdi nyarios, aranjeunna nyebutkeun kaayaanana anu baheula jeung ayeuna, bari ngadoakeun murid-murid Nur kalayan nuhun jeung sukur. Hakékat-hakékat ieu écés... Abdi salaku manusa, héran yén nulis serat kanyaah jeung panglipur sacara Muslim ka Risale-i Nur—anu sakitu gedéna ngalereskeun ahlak, hirup masarakat jeung aherat abdi sarta sasama manusa, utamana minangka tafsir penting kitab urang Al-Qur'an—sarta ka pangarangna anu dipihormat jeung sasama wargana, jadi perkara politik. Ku héran ieu abdi nyarios yén ieu henteu bisa jadi kajahatan. Lamun aya ogé, musuh-musuh rusiah Al-Qur'an, sarta ku éta Risale-i Nur, anu méré sangkaan-sangkaan ka aparat pangadilan jeung pulisi, tuluy jadi sabab kami minuhan panjara-panjara saperti ieu. Tangtu para hakim anu luhur bakal ningali hakékat-hakékat ieu, nempatkeun panangan dina nuranina, sarta masihan putusan adil anu miboga loba pisan béja hadé anu langgeng ti Alloh, sarta ngajadikeun bangsa Turki anu Muslim, anu ngantosan kalayan perhatian di opat juru nagri, ngahaturkeun nuhun ka aranjeunna.
Ditahan di Panjara Afyon
Ti İnebolu
İbrahim Fakazlı