BAHASAN KADUA TINA TITIK KADUA

Tuntunan Nonoman · hlm. 69

Wawakil jalma-jalma nu sasar, nalika henteu mendakan hiji perkara ogé anu tiasa dicepengan sareng dijadikeun tumpuan pikeun jalan sasarna, sarta kabungkem teu tiasa ngabantah deui, nyarios kieu: "Ku margi numutkeun ukuran abdi, kabagjaan dunya, ni'matna hirup, kamajuan peradaban, sareng sampurnana seni téh aya dina henteu mikiran aherat, dina henteu wawuh ka Alloh, dina micinta dunya, dina kabébasan, sareng dina ngandelkeun diri sorangan; réréana manusa téh ku abdi digiring kana jalan ieu kalayan pitulung sétan, sareng dugi ka ayeuna abdi tetep ngagiringna."

Waleran: Urang ogé nyarios kalayan nyandak asma Al-Qur'an: Hé manusa nu walurat! Sing éling! Ulah ngadangukeun wawakil jalma-jalma nu sasar! Upami anjeun ngadangukeun manéhna, karugian anjeun bakal kacida gedéna, dugi ka roh, akal, sareng haté muringkak ngan ku ngabayangkeunana. Di payuneun anjeun aya dua jalan:

Nu kahiji: jalan cilaka anu ditémbongkeun ku wawakil jalma-jalma nu sasar. Nu séjénna: jalan kabagjaan anu dijelaskeun ku Al-Qur'an Al-Hakîm. Tah, réa pisan timbangan antara éta dua jalan téh parantos anjeun tingali sareng anjeun pahamkeun dina réa Kalimah, pangpangna dina Kalimah-kalimah Alit. Ayeuna, luyu sareng kalungguhan bahasan ieu, tingali tur pahamkeun deui hiji timbangan tina sarébu. Nyaéta kieu:

Jalan syirik sareng sasar, jalan pasék sareng ngumbar hawa nafsu, téh ngaragragkeun manusa ka tingkat nu panghandapna. Dina kanyeri nu teu kaétang, éta jalan numpangkeun momotan nu kacida beuratna taya wates kana cangkéng manusa nu lemah tur teu daya. Margi upami manusa henteu wawuh ka Gusti Alloh sareng henteu tawakal ka Mantenna, harita manusa téh jadi lir sato nu bakal sirna: teu daya tur lemah pisan, butuh pisan taya wates, walurat, kabuka pikeun musibah nu teu kaétang, pinuh kanyeri sareng kasedih; terus-terusan nandangan nyerina paturay ti sagala rupa nu dipikanyaah sareng nu jadi cangreudan haténa, dugi ka tungtungna ninggalkeun sakabéh sobat nu kantun kénéh dina paturay nu kacida nyerina, tuluy angkat nyorangan ka poékna kubur.

Sareng deui, salila hirupna, kalayan kahoyong bébas nu ngan saeutik pisan, kakawasaan nu leutik, hirup nu pondok, umur nu sakedap, sareng pikiran nu surem, manéhna gelut sia-sia ngalawan kanyeri sareng angen-angen nu taya watesna, sarta digawé taya hasilna pikeun ngahontal pangeresep katut tujuan nu teu kaétang. Sareng deui, sanaos teu kiat ngangkat awakna sorangan, manéhna numpangkeun momotan dunya nu sakieu gedéna kana cangkéng sareng sirahna nu walurat. Sateuacan angkat ka naraka gé manéhna parantos ngarandapan siksa naraka.

Enya, supaya henteu ngarasa kana kanyeri nu peurih sareng siksa batin nu pikasieuneun ieu, jalma-jalma nu sasar téh samentara henteu ngarasa ku mabok lali, anu sipatna mateni rasa. Nanging dina waktos anu bakal karasa, nyaéta nalika parantos deukeut kana kubur, sagalana ujug-ujug karasa. Margi upami henteu jadi abdi nu sajati pikeun Gusti Alloh, manéhna bakal nyangka yén dirina téh nu ngawasaan dirina sorangan. Padahal kalayan kahoyong bébas nu saeutik sareng kakawasaan nu leutik éta, manéhna teu tiasa ngatur wujud dirina di jero dunya nu pinuh angin ribut ieu. Ti mimiti kuman anu ngabahayakeun hirupna dugi ka lini, manéhna ningali rébuan golongan musuh anu sayaga narajang kahirupanana. Dina kasieun nu peurih tur pikagilaeun, unggal waktos manéhna neuteup lawang kubur anu katingalna pikasieuneun pisan pikeun dirina.

Sareng deui, dina kaayaan sarupa kitu, sanaos ku margi kamanusaanana manéhna aya patalina sareng sakumna umat manusa katut dunya, ku margi manéhna henteu ngabayangkeun yén dunya sareng manusa téh aya dina tasarruf hiji Zat Nu Maha Hakîm, Nu Maha 'Alîm, Nu Maha Qadîr, Nu Maha Rahîm, tur Nu Maha Karîm, sarta nyerenkeun duanana kana kabeneran sareng alam; kajadian di dunya sareng kaayaan manusa téh salawasna ngaganggu manéhna. Salian ti kanyeri dirina sorangan, manéhna ogé nandangan kanyeri manusa séjén. Lini di dunya, pagebug, caah gedé, paceklik sareng mahalna kadaharan, ancurna sareng sirnana sagala rupa, kabéh éta nyiksa manéhna dina wangun musibah nu kacida ngaganggu tur poék.

Sareng deui, manusa nu aya dina kaayaan kitu téh henteu pantes dipikawelas tur dipikaasih. Margi manéhna sorangan nu ngadatangkeun kaayaan pikasieuneun ieu ka dirina. Sakumaha nu parantos disebatkeun dina timbangan kaayaan dua sadérék nu asup ka jero sumur dina Kalimah Kadalapan: kumaha upami hiji jalma, di jero taman nu éndah, dina jamuan nu saé, di tengah para sobat nu mulya, henteu sugema kana ni'mat sareng kabungahan anu beresih, amis, jujur, pikaresepeun, tur halal; malah nginum arak nu goréng tur najis pikeun ni'mat nu haram sareng rujit, tuluy mabok, ngabayangkeun dirina aya di tengah usum tiris, di tempat nu kotor, komo deui di antara sato galak, tuluy ngadégdég bari ngajerit gogorowokan — tangtos manéhna henteu pantes dipikawelas. Margi para sobatna nu jujur tur mulya téh dibayangkeun sato galak, sarta dihina ku manéhna. Sareng deui, kadaharan nu ni'mat sareng wadah nu beresih dina jamuan téh dibayangkeun batu nu kotor tur rujit, tuluy mimiti diteumbragkeun. Sareng deui, kitab-kitab nu mulya sareng surat-surat nu pinuh harti dina éta majelis téh dibayangkeun ngan ukiran nu teu aya hartina tur murah, tuluy disoéhkeun sarta dialungkeun ka handapeun suku; kitu saterasna... Jalma sarupa kitu tangtos henteu pantes dipikawelas, malah pantes kana tampiling.

Nya kitu deui: ku margi mabok kufur anu medal tina goréngna pilihan dirina sareng ku margi gélo lantaran sasar, manéhna nyangka yén pasanggrahan dunya kagungan Gusti Nu Ngadamel Nu Maha Hakîm téh ngan kaulinan kabeneran sareng alam; ku margi ngabayangkeun yén ciciptan (masnû'ât) anu terus nganyarkeun tajalli asma Ilahi téh, nalika tugasna réngsé ku ngaliwatna waktu tuluy pindah ka alam gaib, sirna sareng dipupus pisan; ku margi ngabayangkeun yén sora-sora tasbih téh ngan ceurik sirna sareng paturay salawasna; ku margi ngabayangkeun yén lambaran-lambaran mahluk anu jadi surat-surat ti Gusti Nu Shamad téh teu aya hartina tur pabalatak; ku margi ngabayangkeun yén lawang kubur anu muka jalan ka alam rohmat téh sungut poék tempat sagalana sirna pisan; ku margi ngabayangkeun yén ajal — anu saenyana ondangan patepang (wishâl) sareng para kakasih nu sajati — téh giliran paturay ti sakumna kakasih; manéhna nyangsarakeun dirina dina siksa nu kacida peurihna, sareng ngingkarkeun, ngahina, tur ngarèmèhkeun sakumna mahluk, asma Gusti Alloh, katut surat-surat-Na; nya manéhna téh lain ngan henteu pantes dipikawelas tur dipikaasih, malah pantes kana siksa nu beurat. Taya hiji sisi ogé anu ngajadikeun manéhna pantes dipikawelas.

Tah, hé jalma-jalma nu sasar tur ngumbar hawa nafsu, nu cilaka! Pikeun nyanghareupan runtuh nu pikasieuneun ieu sareng pikeun ngalawan rasa pegat harepan nu ngagencet ieu; kamekaran mana, élmu mana, kasampurnaan mana, peradaban mana, kamajuan mana ti aranjeun anu tiasa nahan? Di mana aranjeun tiasa mendakan panglipur nu sajati, anu ku jiwa manusa dibutuhkeun kalayan butuh nu pangrongkahna? Sareng deui: alam mana, sabab-sabab mana, sekutu mana, papanggihan élmu mana, bangsa mana, sesembahan batil mana — anu ku aranjeun dipercaya, dijadikeun pananggeuhan, sarta dinisbatkeun kana karya-karya Ilahi katut sagala pamaparin ti Rabb — anu tiasa nyalametkeun aranjeun tina poékna maot, anu numutkeun sangkaan aranjeun mangrupa hukuman pati nu langgeng salawasna; tuluy ngaliwatkeun aranjeun kalayan wibawa tina wates kubur, wates alam barzah, wates mahsyar, sareng tina sasak Sirat; sarta ngahontalkeun aranjeun kana kabagjaan langgeng? Padahal, ku margi aranjeun teu tiasa nutupkeun lawang kubur, aranjeun téh pasti musafir dina jalan ieu. Musafir sarupa kitu kedah nyanghareupkeun pananggeuhanana ka Zat anu sakumna wewengkon nu agung ieu sareng sakumna wates nu lega ieu aya dina paréntah sareng tasarruf-Na.

Sareng deui, hé jalma-jalma nu sasar tur lali, nu cilaka! Luyu sareng rasiah kaidah "Hasil tina kanyaah anu henteu halal téh nandangan siksa tanpa karunya", aranjeun téh nandangan hukuman anu mémang pantes pikeun aranjeun; margi bakat nyaah sareng makrifat anu aya dina fitrah aranjeun — anu kuduna dianggo pikeun Zat, sipat, sareng asma Gusti Alloh — katut pakakas sukur sareng ibadah, ku aranjeun dianggo kalayan cara nu henteu halal pikeun nafsu sorangan sareng pikeun dunya. Margi kanyaah anu kagungan Gusti Alloh téh ku aranjeun dipasrahkeun ka nafsu sorangan. Nya aranjeun nandangan bala nu teu kaétang ti nafsu, nu jadi kakasih aranjeun. Margi aranjeun henteu tiasa masihan istirahat nu sajati ka éta kakasih aranjeun. Sareng deui, aranjeun henteu masrahkeun éta nafsu kalayan tawakal ka Gusti Qadîr Mutlak, Kakasih nu sajati; sarta aranjeun salawasna ngarandapan kanyeri. Sareng deui, kanyaah anu kagungan asma sareng sipat Gusti Alloh téh ku aranjeun dipasrahkeun ka dunya, sarta karya seni-Na ku aranjeun dibagi-bagikeun ka sabab-sabab di alam ieu; nya aranjeun nandangan balana. Margi sabagian ti kakasih aranjeun nu teu kaétang téh angkat ninggalkeun aranjeun bari malikkeun tonggong, teu amit-amit acan. Sabagian deui henteu wawuh pisan ka aranjeun; sanaos wawuh, henteu mikanyaah ka aranjeun; sanaos mikanyaah, henteu masihan mangpaat naon-naon ka aranjeun. Nya aranjeun salawasna nandangan siksa lantaran paturay nu teu kaétang sareng lantaran sirnana sagala rupa anu moal mulih deui, tanpa harepan.

Tah kitu jerona sareng hakékatna tina naon anu ku jalma-jalma nu sasar disebat kabagjaan hirup, kamajuan manusa, kaéndahan peradaban, sareng ni'matna kabébasan téh. Ngumbar hawa nafsu sareng mabok téh ngan hiji hijab anu samentara ngajadikeun teu karasa. Ucapkeun: "Cuih kana akal maranéhna!"

Ari jalan gedé anu cahayaan tina Al-Qur'an mah: ngubaran sagala raheut anu ditandangan ku jalma-jalma nu sasar, ku hakékat-hakékat iman. Ngabuyarkeun sagala poék anu aya dina jalan nu kahiji tadi. Nutupkeun sagala lawang sasar sareng lawang cilaka. Nyaéta kieu:

Lemah sareng teu dayana manusa, katut walurat sareng butuhna, diubaran ku tawakal ka Gusti Qadîr Nu Rahîm. Momotan hirup sareng wujud téh dipasrahkeun kana kudrat sareng rohmat-Na, henteu ditumpangkeun kana pundak sorangan; nepi ka manusa mendak hiji kalungguhan nu genah, saolah-olah manéhna anu numpakan hirup sareng nafsuna. Al-Qur'an ngawartosan yén manusa téh sanés "sato nu tiasa nyarita", tapi manusa nu sajati sareng tamu nu ditampi ku Gusti Ar-Rahmân. Ku jalan némbongkeun yén dunya téh pasanggrahan ti Gusti Ar-Rahmân, sareng ku jalan ngawartosan yén sagala mahluk di dunya téh eunteung-eunteung asma Ilahi sarta ciciptan téh surat-surat ti Gusti Nu Shamad anu dianyarkeun unggal waktos; Al-Qur'an ngubaran kalayan saé sagala raheut manusa anu medal tina sirnana dunya, tina ilangna sagala perkara, sareng tina micinta barang nu bakal sirna; tur nyalametkeun manusa tina poékna waswas.

Sareng deui, maot sareng ajal téh dipidangkeun minangka bubuka pikeun patepang sareng papanggih sareng para kakasih anu parantos angkat ka alam barzah sareng anu aya di alam nu langgeng. Kalayan cara kitu, Al-Qur'an ngubaran raheut maot anu dina paningal jalma-jalma nu sasar dianggap paturay salawasna ti sakumna kakasih. Sarta ngabuktikeun yén éta paturay téh saenyana patepang pisan. Sareng deui, ku jalan ngabuktikeun yén kubur téh hiji lawang anu muka ka alam rohmat, ka nagri kabagjaan, ka kebon-kebon sawarga, sareng ka patamanan cahaya ti Gusti Ar-Rahmân; Al-Qur'an ngaleungitkeun kasieun manusa nu pangpikasieuneunana, tur némbongkeun yén lalampahan alam barzah anu dianggap pangnyerina, panggeueumanna, tur pangsesekna téh saenyana lalampahan anu pangni'matna, pangraketna, tur panglegana haté. Ku kubur, Al-Qur'an nutupkeun sungut naga, sarta muka lawang ka hiji taman anu éndah. Nyaéta: némbongkeun yén kubur téh sanés sungut naga, tapi hiji lawang anu muka ka kebon rohmat.

Sareng deui, Al-Qur'an nyaurkeun ka jalma mu'min: "Upami kahoyong bébas anjeun ngan saeutik, pasrahkeun urusan anjeun kana kersa Nu Ngawasaan anjeun anu nyakup sadayana. Upami kakawasaan anjeun leutik, sandarkeun diri kana kudrat Gusti Qadîr Mutlak. Upami hirup anjeun ngan saeutik, pikiran hirup nu langgeng. Upami umur anjeun pondok, anjeun gaduh umur nu langgeng salawasna, ulah salempang. Upami pikiran anjeun surem, asup ka handapeun panonpoé Al-Qur'an, tingali ku cahaya iman; sangkan unggal ayat Al-Qur'an masihan cahaya ka anjeun lir béntang, ngaganti pikiran anjeun anu ngan sacahaya cika-cika. Sareng upami anjeun gaduh angen-angen sareng kanyeri nu teu kaétang, aya ganjaran nu taya watesna sareng rohmat nu teu kaétang anu keur ngantosan anjeun. Sareng upami anjeun gaduh pangeresep sareng tujuan nu teu kaétang, ulah mikiranana dugi ka nalangsa. Éta sadayana moal muat dina dunya ieu. Tempatna aya di nagri séjén, sareng nu maparinana ogé Zat nu séjén."

Sareng deui, Al-Qur'an nyaurkeun: "Hé manusa! Anjeun sanés nu ngawasaan diri anjeun sorangan. Anjeun téh kagungan Zat Dzul-Jalâl: Gusti Qadîr anu kudrat-Na taya watesna, Gusti Rahîm anu rohmat-Na teu kaétang. Upami kitu, ulah ngangkat sorangan momotan hirup anjeun dugi ka capé; margi anu maparin hirup téh Mantenna, sareng anu ngatur ogé Mantenna. Sareng deui, dunya ieu sanés teu aya nu kagungan, dugi ka anjeun kedah numpangkeun momotan dunya kana sirah sorangan tuluy salempang mikiran kajadian-kajadianana; margi nu kagungan dunya téh Nu Maha Hakîm sareng Nu Maha 'Alîm. Anjeun ogé ngan tamu; ulah pipilueun tanpa hak, ulah ngaruwetkeun. Sareng deui, sagala mahluk sapertos manusa sareng sato téh henteu diantep ngacapruk; sadayana patugas anu mawa tugas, sareng aya dina paningal Gusti Nu Maha Hakîm tur Maha Rahîm. Ulah mikiran kanyeri sareng kasusahna dugi ka roh anjeun sorangan nandangan kanyeri. Sareng ulah ngaleuwihan rohmat Gusti Khâliq Nu Rahîm ku rasa asih anjeun. Sareng deui, kadali sagala perkara anu narajang anjeun — ti mimiti kuman dugi ka pagebug, caah gedé, paceklik, sareng lini — sadayana aya dina panangan Gusti Rahîm Nu Hakîm. Mantenna Maha Hakîm; Mantenna henteu midamel perkara nu sia-sia. Mantenna Maha Rahîm; kaasih-Na kacida lobana. Dina unggal padamelan-Na aya rupa-rupa kurnia."

Sareng deui, Al-Qur'an nyaurkeun: "Alam ieu mémang fana, nanging alam ieu nyadiakeun sagala kaperluan pikeun alam nu langgeng. Mémang alam ieu ical tur ngan ngaliwat, nanging alam ieu ngahasilkeun buah nu langgeng, sarta némbongkeun tajalli asma nu langgeng ti Zat nu langgeng. Sareng mémang ni'matna saeutik, kanyerina loba; nanging paniten sareng kaasih Gusti Ar-Rahmân Ar-Rahîm téh ni'mat nu sajati anu moal sirna. Ari kanyeri, tina jalan ganjaran, ngahasilkeun ni'mat batin. Ku margi wewengkon nu halal téh parantos cekap pikeun sagala ni'mat, kasenangan, sareng kabungahan roh, haté, katut nafsu; tangtos anjeun ulah asup kana wewengkon nu haram. Margi hiji ni'mat dina éta wewengkon téh sakapeung mawa sarébu kanyeri. Sareng éta jadi sabab leungitna paniten sareng kaasih Gusti Ar-Rahmân, anu mangrupa ni'mat nu sajati tur langgeng."

Sareng deui, sakumaha nu parantos dipedar tadi, jalan sasar téh ngaragragkeun manusa ka asfala sâfilîn (tempat nu panghandapna) nepi ka taya hiji peradaban, taya hiji falsafah anu tiasa ngubaranana, sarta taya hiji kamajuan umat manusa, taya hiji kasampurnaan élmu anu tiasa ngangkat manusa tina sumur poék nu jero éta; sabalikna Al-Qur'an Al-Hakîm ngangkat manusa tina ragragna ka asfala sâfilîn éta ka a'lâ 'illiyyîn (tingkat nu pangluhurna) ku iman sareng amal soléh, sarta ngabuktikeun kalayan dalil nu pasti yén Al-Qur'an mémang ngangkat manusa kitu, tur ngeusian éta sumur nu jero ku undakan kamajuan batin sareng ku pakakas nyampurnakeun roh.

Sareng deui, Al-Qur'an ngagampilkeun pisan lalampahan manusa ka arah nu langgeng, anu panjang, pinuh angin ribut, tur pinuh riweuh. Al-Qur'an némbongkeun para parantara (wasilah) anu tiasa nempuh jarak sarébu, malah lima puluh rébu taun, dina sapoé. Sareng deui, ku jalan ngawanohkeun Zat Dzul-Jalâl, Gusti Sultan Azali tur Langgeng, Al-Qur'an ngajadikeun manusa hiji abdi nu ditugaskeun sareng tamu nu mawa kawajiban di payuneun Mantenna. Sareng deui, Al-Qur'an ngajamin lalampahan manusa kalayan genah pisan, boh di pasanggrahan dunya, boh di tempat-tempat eureun alam barzah sareng alam aherat. Sakumaha hiji patugas anu jujur ti raja ngaliwatan wewengkon karajaanana sareng wates unggal propinsi kalayan gampil, nganggo kandaraan nu gancang sapertos kapal udara, kapal laut, sareng sepur; nya kitu deui: manusa anu ngahijikeun diri ka Gusti Sultan Azali ku iman sareng tumut ku amal soléh, bakal ngaliwatan tempat-tempat eureun di pasanggrahan dunya, wewengkon alam barzah sareng alam mahsyar, kitu saterasna sakumna wates nu lega tina sagala alam saenggeus kubur, kalayan gancangna kilat sareng Buraq. Dugi ka manggih kabagjaan langgeng. Sarta Al-Qur'an ngabuktikeun hakékat ieu kalayan pasti, tur némbongkeunana ka para asfiya sareng para wali.

Sareng deui, hakékat Al-Qur'an nyaurkeun: "Hé mu'min! Ulah masrahkeun bakat nyaah nu taya watesna dina diri anjeun ka nafsu ammarah anjeun, anu goréng, kurang, jahat, tur ngabahayakeun anjeun. Ulah ngajadikeun manéhna kakasih, sareng ulah ngajadikeun hawa nafsuna sesembahan anjeun. Sabalikna, éta bakat nyaah nu taya watesna dina diri anjeun téh sanggakeun ka hiji Zat: Zat anu pantes dipikanyaah ku kanyaah nu taya watesna; Zat anu iasa maparin kurnia nu taya watesna ka anjeun; Zat anu di mangsa nu bakal datang bakal ngabagjakeun anjeun taya watesna; Zat anu ku kurnia-Na ngabagjakeun sakumna jalma anu aya patalina sareng anjeun sarta anu kabagjaanana ngabagjakeun anjeun; Zat anu kagungan kasampurnaan nu taya watesna; Zat anu kagungan kaéndahan nu suci taya watesna, luhung, beresih tina sagala kakurangan, taya cawadeun, taya kirangna, tur moal sirna; Zat anu sakumna asma-Na éndah taya babandinganana; Zat anu dina unggal asma-Na aya cahaya kasaéan sareng kaéndahan nu kacida lobana; Zat anu sawarga kalayan sakabéh kaéndahan katut ni'matna némbongkeun kaéndahan rohmat-Na sareng rohmat kaéndahan-Na; sarta Zat anu sagala kasaéan, kaéndahan, kaalusan, katut kasampurnaan di sakumna alam nu pikaresepeun tur dipikanyaah téh jadi tanda, jadi bukti, sareng jadi ciri anu nuduhkeun kana kaéndahan sareng kasampurnaan-Na. Nya Zat anu sarupa kitu anu kedah dijadikeun kakasih sareng sesembahan anjeun..."

Sareng deui, Al-Qur'an nyaurkeun: "Hé manusa! Bakat nyaah anu kagungan asma sareng sipat-Na téh ulah dipasrahkeun ka mahluk séjén anu moal langgeng; ulah disebarkeun ka mahluk anu teu mangpaat. Margi sagala karya sareng mahluk téh fana. Nanging asma-ul-husna anu ukiran sareng tajalli-Na katingal dina éta karya sareng ciciptan téh langgeng salawasna, teu weléh aya. Sareng dina unggal asma katut sipat-Na aya rébuan tingkatan kurnia sareng kaéndahan, sarta rébuan tingkatan kasampurnaan sareng kanyaah. Cukup anjeun tingali asma Ar-Rahmân waé: sawarga téh ngan hiji tajalli-Na, kabagjaan langgeng ngan sakilat cahaya-Na, sareng sakumna rejeki katut ni'mat di dunya ngan satétés tina éta."

Tah, perhatoskeun ayat anu nuduhkeun timbangan ieu, nyaéta ayat anu nuduhkeun hakékat jalma-jalma nu sasar sareng ahli iman tina sisi hirup katut tugasna:

لَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ ف۪ٓى اَحْسَنِ تَقْو۪يمٍ ثُمَّ رَدَدْنَاهُ اَسْفَلَ سَافِل۪ينَ اِلَّا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ

sareng ayat anu nuduhkeun hasil katut ahir maranéhna:

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَٓاءُ وَ الْاَرْضُ

Sakumaha luhung tur pinuh mu'jizat dua ayat éta nepikeun timbangan anu ku urang parantos dipedar. Ayat nu kahiji: ku margi hakékat anu ditepikeunana kalayan i'jaz tur ringkes téh parantos dipedar sacara lengkep dina Kalimah Kasabelas, urang pasrahkeun bahasanana ka dinya. Ari ayat nu kadua, ku hiji isyarat leutik waé urang bakal némbongkeun sakumaha luhungna hakékat anu ditepikeunana. Nyaéta kieu:

Ayat ieu, ku harti anu saluyu sareng lafadna (mafhûm muwâfaqah), ngadawuh kieu: "Ku maotna jalma-jalma nu sasar, langit sareng bumi henteu ceurik pikeun maranéhna." Sareng ku harti sabalikna (mafhûm mukhâlafah), ayat éta nuduhkeun: "Ku angkatna ahli iman ti dunya, langit sareng bumi ceurik pikeun aranjeunna." Nyaéta: ku margi jalma-jalma nu sasar ngingkarkeun tugas langit sareng bumi, henteu terang kana hartina, ngaleungitkeun ajénna, henteu wawuh ka Gusti Nu Ngadamelna, sarta ngahina tur mumusuhan ka duanana; tangtos langit sareng bumi téh lain ceurik pikeun maranéhna, malah nyumpahan maranéhna sarta bungah ku modarna maranéhna. Sareng ku harti sabalikna ayat éta nyaurkeun: "Langit sareng bumi ceurik ku pupusna ahli iman." Margi ahli iman mah terang kana tugas langit sareng bumi, sareng ngabenerkeun hakékatna nu sajati. Sareng ngartos kana harti anu ditepikeun ku duanana kalayan iman. Aranjeunna nyaurkeun: "Sakumaha éndahna duanana didamel, sakumaha saéna khidmah anu dilaksanakeunana." Sarta masihan ajén anu satimbang ka duanana tur ngahormatanana. Aranjeunna mikanyaah ka duanana sareng ka asma anu dieunteungkeun ku duanana, karana Gusti Alloh. Tah ku sabab rasiah ieu, langit sareng bumi téh sedih siga nu ceurik nalika ahli iman ical ti dunya.

PATAROSAN NU PENTING: Aranjeun naros: "Nyaah téh sanés perkara nu gumantung kana pilihan. Sareng deui, ku margi butuh nu fitri, abdi mikaresep kadaharan sareng bubuahan nu ni'mat. Abdi mikanyaah ka rama, ka ibu, sareng ka murangkalih abdi. Abdi mikanyaah ka réncang hirup abdi. Abdi mikanyaah ka mitra sareng ka sobat abdi. Abdi mikanyaah ka para nabi sareng ka para wali. Abdi mikanyaah kana hirup abdi sareng kana mangsa ngora abdi. Abdi mikanyaah kana usum semi, kana sagala rupa nu éndah, sareng kana dunya. Kumaha carana abdi henteu mikanyaah ka éta sadayana? Kumaha carana sagala kanyaah ieu tiasa dipasrahkeun ka Zat, sipat, sareng asma Gusti Alloh? Naon hartosna éta?"

Waleran: Regepkeun "Opat Nukté".

NUKTÉ KAHIJI: Nyaah téh mémang sanés perkara nu gumantung kana pilihan. Nanging ku pilihan, beungeut kanyaah téh tiasa dipalingkeun ti hiji kakasih ka kakasih nu séjén. Upamina: ku jalan némbongkeun goréngna hiji kakasih, atanapi ku jalan némbongkeun yén éta kakasih téh ngan hijab atanapi eunteung pikeun kakasih séjén anu saenyana leuwih pantes dipikanyaah; beungeut kanyaah téh tiasa dipalingkeun ti kakasih majasi ka Kakasih nu Sajati.

NUKTÉ KADUA: Urang henteu nyarios yén sagala anu dipikanyaah ku anjeun anu tadi disebatkeun téh ulah dipikanyaah. Nanging urang nyarios: pikanyaah éta sadayana karana Gusti Alloh sareng dina asma kanyaah ka Mantenna. Upamina: mikanyaah kadaharan nu ni'mat sareng bubuahan nu éndah tina sisi yén éta téh kurnia Gusti Alloh sareng pamaparin Gusti Ar-Rahmân Ar-Rahîm, éta hartosna mikanyaah asma "Ar-Rahmân" sareng "Al-Mun'im"; sareng éta ogé hiji sukur batin. Tanda yén éta kanyaah téh sanés ngan karana nafsu, tapi karana asma Ar-Rahmân, nyaéta: néangan rejeki kalayan sugema dina wewengkon nu halal, sareng tuang bari tafakur tur sukuran.

Sareng deui, ngahormat sareng mikanyaah ka rama sareng ibu — karana hikmah sareng rohmat anu ngalengkepan aranjeunna ku rasa asih sarta ngatik anjeun ku panangan aranjeunna nu pinuh karunya — éta kalebet kanyaah ka Gusti Alloh. Tanda yén éta kanyaah sareng hormat téh mémang asih karana Alloh nyaéta: nalika aranjeunna parantos sepuh, teu tiasa deui masihan mangpaat naon-naon ka anjeun, malah ngadatangkeun capé sareng kasusah ka anjeun; anjeun kalah leuwih mikanyaah, leuwih mikawelas, tur leuwih ngasih ka aranjeunna. Ayat

اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَا اَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا اُفٍّ

anu ngajak anak sangkan hormat tur asih dina lima tingkatan téh némbongkeun sakumaha pentingna hak-hak indung-bapa dina paningal Al-Qur'an, sareng sakumaha goréngna durhaka ka aranjeunna.

Ku margi hiji rama téh henteu hoyong saha-saha leuwih saé ti dirina, iwal ti anakna sorangan; sabalikna anak ogé teu tiasa nuntut hak ka ramana; tangtos antara indung-bapa sareng anak téh sacara fitrah teu aya sabab pikeun pasea. Margi pasea téh bisa medal tina hasud sareng dengki; ari dina diri rama mah éta téh teu aya ka anakna. Atanapi pasea téh medal tina lampah nu teu adil; ari anak mah teu gaduh hak pikeun nuntut ka ramana. Sanaos ningali ramana salah, anak teu meunang ngalawan ka anjeunna. Tangtos, saha waé anu ngalawan ka ramana sarta nyeuseul haténa, éta téh sato galak anu asalna manusa nu ruksak.

Sareng deui, anak-anak anjeun, ku margi maranéhna téh kurnia ti Zat Nu Rahîm tur Nu Maha Mulya, mikanyaah tur ngariksa maranéhna kalayan asih sareng karunya anu sampurna téh ogé kagungan Gusti Al-Haqq. Ari tanda anu némbongkeun yén éta kanyaah téh karana Gusti Alloh nyaéta: sabar tur sukur dina waktos maranéhna pupus, sarta henteu ceurik ngagerung bari pegat pangharepan. Nyaéta pasrah bari nyarios: "Manéhna téh hiji mahluk anu pikaresepeun sareng hiji kagungan Khâliq abdi, anu diselehkeun kana pangriksa abdi; ayeuna hikmah-Na ngersakeun kitu, Mantenna nyandak deui manéhna ti abdi sarta mawa manéhna ka tempat anu langkung saé. Upami abdi gaduh hiji bagian lahiriah dina éta kagungan, tangtos sarébu bagian anu sajati mah kagungan Khâliq-na," teras ngucapkeun: "Al-hukmu Lillâh."

Sareng deui, sobat sareng babaturan mah: upami aranjeunna téh kakasih Gusti Alloh ku sabab iman sareng amal soléh, luyu sareng rasiah "Al-hubbu Fillâh", éta kanyaah ogé kagungan Gusti Al-Haqq.

Sareng deui, réncang hirup anjeun, pikanyaah tur asihan tina sisi yén anjeunna téh hiji kurnia rohmat Ilahi anu someah tur lemes. Nanging ulah nalikeun kanyaah anjeun kana kaéndahan rupana anu gancang ruksak. Sabalikna, kaéndahan awéwé anu pangnarikna tur pangamisna téh nyaéta kaéndahan budina anu ngancik dina lemes sareng someah anu husus jadi ciri awéwé. Sarta kaéndahan anjeunna anu pangaargana tur pangamisna nyaéta: kaasih anjeunna anu luhur, enya-enya, tulus, tur pinuh cahya. Ieu kaéndahan asih sareng kaéndahan budi téh terus aya dugi ka ahir hayat, malah beuki nambahan. Sarta hak-hak hormat pikeun éta mahluk anu leuleus tur lemes téh dijaga ku éta kanyaah. Upami henteu kitu, ku sirnana kaéndahan rupa, éta awéwé anu walurat téh bakal kaleungitan hakna dina waktos anu pangbutuhna.

Sareng deui, mikanyaah para nabi sareng para wali — tina sisi yén aranjeunna téh hamba-hamba Gusti Alloh anu ditampi — nya éta kanyaah dina asma Gusti Alloh sareng karana Mantenna; sarta tina sawangan éta, éta kanyaah téh kagungan Mantenna.

Sareng deui, hirup, ku margi hirup téh modal anu pangaargana anu dipaparinkeun ku Gusti Alloh ka manusa sareng ka anjeun, hiji harta karun anu bakal ngahasilkeun hirup anu langgeng, sarta hiji pabéndaan anu ngawengku sadaya pakakas pikeun sagala kasampurnaan anu langgeng — mikanyaah, ngariksa, sarta ngagunakeunana dina khidmah ka Gusti Alloh; éta kanyaah ogé, tina hiji sisi, kagungan Gusti Al-Ma'bûd.

Sareng deui, lemes tur éndahna mangsa ngora; nganggap saé, mikanyaah, sarta ngagunakeunana kalayan saé tina sawangan yén éta téh hiji ni'mat Gusti Alloh anu lemes, amis, tur éndah — nya éta hiji kanyaah anu luyu sareng syariat, anu pinuh ku sukur.

Sareng deui, usum semi; mikanyaahna bari tafakur — tina sisi yén usum semi téh lambaran tina ukiran-ukiran anu panglemesna tur pangéndahna ti asma Gusti Alloh anu cahayaan, sarta hiji paméran seni anu pangdipapaésna tur panggemerlapna tina seni antik Gusti Nu Ngadamel Nu Maha Hakîm — éta hartosna mikanyaah asma Gusti Alloh.

Sareng deui, dunya; mikanyaahna tina sisi yén dunya téh huma pikeun aherat, eunteung asma Ilahi, surat-surat ti Gusti Alloh, sarta hiji pasanggrahan anu samentawis — kalayan sarat nafsu ammarah henteu milu campur — éta jadi kagungan Gusti Alloh.

Cindekna: Pikanyaah dunya sareng sagala mahluk anu aya di jerona kalayan hartos harfi, ulah dipikanyaah kalayan hartos ismi. Ucapkeun: "Sakumaha éndahna didamel!" Ulah ngucapkeun: "Sakumaha éndahna éta!" Sarta ulah masihan lolongkrang ka kanyaah-kanyaah anu séjén pikeun asup kana jero haté anjeun. Margi jero haté téh eunteung Gusti Nu Shamad sarta ngan husus kagungan Mantenna. Ucapkeun:

اَللّٰهُمَّ ارْزُقْنَا حُبَّكَ وَ حُبَّ مَا يُقَرِّبُنَا اِلَيْكَ

Tah, sadaya kanyaah anu ku urang parantos disebatkeun hiji-hiji téh, upami dina wangun kieu, tangtos masihan hiji ni'mat anu teu aya kanyerina, sarta tina hiji sisi mangrupa patepang anu moal aya sirnana. Sarta ngalobaan kanyaah ka Gusti Alloh. Sarta éta téh kanyaah anu luyu sareng syariat. Sarta éta téh hiji sukur anu sajatina ni'mat éta sorangan. Sarta éta téh hiji pamikiran anu sajatina kanyaah éta sorangan.

Upamina: sapertos upami hiji raja anu agung {(Catetan handap): Hiji mangsa aya dua kapala kaom anu lebet ka payuneun hiji raja, sarta aranjeunna ngalaman kaayaan anu sami sapertos anu ditulis di dieu.} masihan hiji apel ka anjeun, dina éta apel aya dua kanyaah sareng dua ni'mat: Nu kahiji, apel dipikanyaah ku margi éta téh apel; sarta aya ni'mat anu husus pikeun apel sareng ngan sagedé apel. Ieu kanyaah mah sanés kagungan raja. Malah jalma anu ngasupkeun éta apel kana sungutna di payuneun raja téh sanés mikanyaah raja, nanging mikanyaah apel sareng mikanyaah nafsuna sorangan. Sakapeung kajadian yén raja téh henteu resep kana éta kanyaah anu ngan ngumbar nafsu, malah mikaijid kana éta. Sarta ni'mat apel téh ogé ngan sabagian (juz'i). Sarta bakal sirna; saparantos éta apel dituang, éta ni'mat ogé leungit, ngan kantun rasa hanjakal.

Ari kanyaah anu kadua nyaéta: kanyaah kana kurnia raja anu ditémbongkeun ngaliwatan éta apel. Jalma anu ngajungjung éta apel dina luhur sirahna bari nyarios: "Ieu apel téh conto sareng wujud nyata tina kurnia raja," éta némbongkeun yén manéhna mikanyaah raja. Sarta dina éta buah anu jadi sarung tina kurnia téh aya hiji ni'mat anu ngungkulan ni'mat sarébu apel. Tah, ieu ni'mat téh sukur éta sorangan. Ieu kanyaah téh hiji kanyaah anu pinuh hormat ka raja.

Persis sapertos kitu, upami sadaya ni'mat sareng bubuahan téh dipikanyaah ngan karana wujudna sorangan, sarta ngan dirasakeun ni'mat lahiriahna kalayan lalawora, éta kanyaah téh kanyaah nafsu. Sarta éta ni'mat téh samentawis tur pinuh kanyeri. Nanging upami dipikanyaahna tina sisi yén éta téh buah tina kurnia rohmat sareng paparin Gusti Alloh, sarta ni'matna dirasakeun kalayan hoyong anu sampurna dina wangun ngajénan tingkat-tingkat kaasih dina éta paparin sareng kurnia; tangtos éta téh sukur batin sareng hiji ni'mat anu teu aya kanyerina…

NUKTÉ KATILU: Kanyaah ka asma Gusti Alloh téh aya tingkatan-tingkatanana: sapertos anu parantos ku urang dijelaskeun tadi, sakapeung manusa mikanyaah asma dina wangun mikanyaah karya-karya-Na. Sakapeung manusa mikanyaah asma tina sisi yén asma téh gelar-gelar tina kasampurnaan Ilahi. Sakapeung manusa — ku margi hakékat dirina ngawengku sagala rupa — jadi butuh tur sono kana asma dina titik kabutuh anu teu aya watesna, sarta mikanyaahna ku sabab éta kabutuh.

Upamina: nalika anjeun ngarasa peryogi neda pitulung kalayan teu daya teu upaya pikeun sadaya baraya, fakir miskin, sareng mahluk anu leuleus tur walurat anu ku anjeun dipikaasih; teras aya hiji jalma anu sumping sarta midamel kasaéan ka maranéhna sakumaha anu ku anjeun dipikahoyong; sakumaha resepna haté anjeun kana gelar anjeunna anu masihan ni'mat sareng kana asma anjeunna anu mulya, sarta sakumaha anjeun mikanyaah anjeunna ku éta gelar.

Kitu deui: pikirkeun ngan asma Gusti Alloh "Ar-Rahmân" sareng "Ar-Rahîm"; tangtos anjeun tiasa ngabandingkeun sakumaha pantesna éta asma "Ar-Rahmân" sareng gelar "Ar-Rahîm" dipikanyaah, sareng sakumaha butuhna jiwa manusa kana éta dua asma — nyaéta tina sisi yén Mantenna ngabagjakeun sadaya bapa sareng karuhun anjeun anu mu'min, katut baraya sareng sobat anjeun anu ku anjeun dipikanyaah tur dipikaasih, ku rupa-rupa ni'mat di dunya, ku rupa-rupa ni'mat di sawarga, sarta dina kabagjaan langgeng ku jalan Mantenna némbongkeun aranjeunna ka anjeun sareng némbongkeun anjeun ka aranjeunna. Sarta anjeun bakal ngartos sakumaha merenahna ieu ucapan:

اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلٰى رَحْمَانِيَّتِهِ وَعَلٰى رَح۪يمِيَّتِه۪

Sareng deui, upami anjeun taliti, anjeun bakal ngartos sakumaha butuh sareng sonona roh anjeun kana asma "Al-Hakîm" sareng gelar "Al-Murabbi" ti Zat anu ngatur, ngurus, sarta ngatik kalayan hikmah anu sampurna dunya ieu — anu ku anjeun dipalire sarta anu kaayaan pabalatakna matak nalangsa kana haté anjeun, anu jadi sabangsa padumukan anjeun — katut sagala mahluk anu aya di jerona, anu jadi parabot éta padumukan anu ngeunah dicaketan sareng papaésna anu pikaresepeun.

Sareng deui, upami anjeun taliti, anjeun bakal ngartos sakumaha butuhna roh anjeun kana asma "Al-Wârits" sareng "Al-Bâ'its", sareng kana gelar "Al-Bâqî", "Al-Karîm", "Al-Muhyî", sareng "Al-Muhsin" ti Zat anu nyalametkeun sadaya jalma anu ku anjeun dipalire sarta anu ku sirnana maranéhna anjeun ngarasa nyeri — nyalametkeun maranéhna tina poék tempat sagalana sirna pisan dina waktos maranéhna pupus, sarta nempatkeun maranéhna di hiji tempat anu leuwih éndah batan dunya ieu.

Tah, ku margi hakékat manusa téh luhur sareng fitrahna ngawengku sagala rupa; sacara fitrah manusa téh butuh kana sarébu hiji asma Ilahi ku rébuan rupa kabutuh, malah butuh kana réa tingkatan tina unggal asma. Kabutuh anu dilipetduakeun téh jadi sono. Sono anu dilipetduakeun téh jadi kanyaah. Kanyaah anu dilipetduakeun téh jadi asih anu ngagedur (isyq). Luyu sareng kamajuan roh, tingkatan-tingkatan kanyaah téh mekar luyu sareng tingkatan-tingkatan asma. Sarta kanyaah ka sadaya asma téh — ku margi éta asma mangrupa gelar sareng tajalli Zat Dzul-Jalâl — bakal mulih kana kanyaah ka Zat Mantenna.

Ayeuna, salaku conto, ti antara sarébu hiji asma, urang ngan bakal ngajelaskeun hiji tingkatan tina sarébu hiji tingkatan asma "Al-'Adl", "Al-Hakam", "Al-Haqq", sareng "Ar-Rahîm". Nyaéta kieu:

Upami anjeun hoyong ningali asma "Ar-Rahmân Ar-Rahîm" sareng "Al-Haqq" di jero hikmah sareng kaadilan dina wewengkon anu pangagungna, tingali ieu misil: Upamina urang nganggap yén dina hiji balad perang aya opat ratus kaom anu béda-béda; unggal kaom béda papakéan anu dipikaresepna, béda kadaharan anu dipikahoyongna, béda pakarang anu genah dianggona, sarta béda ubar anu jadi panyageur pikeun kaayaan awakna; sanaos kitu, sadaya opat ratus kaom téh henteu dipisah-pisah jadi pasukan atanapi kelompok séwang-séwangan, malah pacampur hiji sareng nu séjén; teras hiji raja anu teu aya bandinganana — ku margi asih sareng karunyana anu sampurna, ku kakawasaanana anu luar biasa, ku élmu sareng lingkup uningana anu pikahélokeun, sarta ku kaadilan tur hikmahna anu istiméwa — nyalira masihan, tanpa aya nu ngabantosan, papakéan, kadaharan, ubar, sareng pakarang anu pantes pikeun maranéhna séwang-séwangan, tanpa pahili-hili hiji ogé sarta tanpa hilap ka hiji ogé; tangtos anjeun bakal ngartos sakumaha kawasa, asih, adil, tur mulyana éta raja. Margi upami dina hiji batalyon aya anggota ti sapuluh bangsa, ku margi ngadangdanan sareng ngalengkepan maranéhna hiji-hiji téh hésé pisan, kapaksa sadayana dilengkepan dina hiji wangun waé, naon waé bangsana.

Tah kitu deui: upami anjeun hoyong ningali tajalli asma Gusti Alloh "Al-Haqq" sareng "Ar-Rahmân Ar-Rahîm" di jero kaadilan sareng hikmah, tingali dina usum semi balad tutuwuhan sareng sasatoan anu agung, anu diwangun ku opat ratus rébu bangsa sarta anu kémahna dipasang di beungeut bumi; sanaos sadaya bangsa sareng kaom éta pacampur hiji sareng nu séjén, sanaos unggal-unggalna béda papakéanana, béda kadaharanana, béda pakarangna, béda cara hirupna, béda latihanana, sarta béda waktos dileupaskeunana tina tugas; sanaos maranéhna teu gaduh kakuatan pikeun nyayagikeun éta kabutuh sarta teu gaduh létah pikeun nyuhunkeun éta pamundut; tingali tur saksian gelar "Al-Haqq", "Ar-Rahmân", "Ar-Razzâq", "Ar-Rahîm", sareng "Al-Karîm" di jero wewengkon hikmah sareng kaadilan, kalayan timbangan tur katartiban. Tingali kumaha Mantenna ngatik, ngurus, sarta ngatur maranéhna tanpa salah ka hiji ogé, tanpa hilap ka hiji ogé, sarta tanpa pahili hiji ogé.

Tah, naha ramo batur tiasa milu campur kana hiji padamelan anu dilaksanakeun kalayan katartiban tur timbangan anu nyakup sadayana sarta matak helok kieu? Salian ti Gusti Wâhid tur Ahad, Gusti Hakîm Mutlak, sareng Gusti Qadîr Nu Kawasa kana sagala perkara, naon anu tiasa ngasongkeun leungeunna kana ieu seni, ieu pangaturan, ieu pangriksa, sareng ieu pangurus? Sabab naon anu tiasa milu campur?

NUKTÉ KAOPAT: Anjeun nyarios: "Naon hasil sareng mangpaatna rupa-rupa kanyaah abdi anu béda-béda kana kadaharan, kana diri abdi, kana réncang hirup abdi, kana indung-bapa abdi, kana anak abdi, kana sobat abdi, kana para wali, kana para nabi, kana sagala rupa anu éndah, kana usum semi, sareng kana dunya (upami luyu sareng cara anu diparéntahkeun ku Al-Qur'an)?"

Waleran: Pikeun ngajelaskeun sadaya hasilna, kedah nyerat hiji kitab anu ageung. Pikeun ayeuna mah ngan bakal dituduhkeun sacara ringkes hiji dua hasil. Kahiji, bakal dijelaskeun hasil-hasil anu gancang katampi di dunya. Teras bakal disebatkeun hasil-hasil anu némbongan di aherat. Nyaéta kieu:

Sapertos anu parantos dijelaskeun tadi, kanyaah anu dijalankeun ku cara jalma-jalma nu lali sareng ahli dunya sarta karana nafsu téh di dunya seueur balaina, seueur kanyerina, sarta seueur kasusahna. Ari kasenanganana, ni'matna, sareng kaayeumanana mah saeutik. Upamina: rasa asih téh ku margi teu daya teu upaya jadi hiji musibah anu matak nyeri. Kanyaah téh ku margi paturay jadi hiji duruk haté anu matak balai. Ni'mat téh ku margi sirna jadi hiji inuman amis anu diracun. Ari di aherat mah, ku margi éta kanyaah sanés karana Gusti Alloh, tangtos teu aya mangpaatna atanapi malah jadi siksa (upami parantos asup kana anu haram).

Patarosan: Kumaha carana kanyaah ka para nabi sareng para wali téh tiasa teu aya mangpaatna?

Waleran: Sapertos kanyaah kaom Trinitas ka Nabi Isa 'alaihis-salâm sareng kanyaah kaom Rafidhah ka Sayyidina Ali radhiyallâhu 'anhu anu teu aya mangpaatna. Nanging upami éta kanyaah téh luyu sareng cara anu dituduhkeun ku Al-Qur'an, karana Gusti Alloh, sarta dina asma kanyaah ka Gusti Ar-Rahmân, tangtos aya hasil-hasilna anu saé, boh di dunya boh di aherat.

Ari di dunya mah: kanyaah anjeun kana kadaharan anu ni'mat sareng bubuahan anu éndah téh jadi hiji ni'mat anu teu aya kanyerina sarta hiji rasa ni'mat anu sajatina sukur.

Ari kanyaah ka diri sorangan nyaéta: mikawelas kana nafsu, ngatikna, sarta nyegahna tina sagala kahoyong anu ngabahayakeun. Dina waktos éta, nafsu moal tumpak ka anjeun sarta moal ngajadikeun anjeun budak beulian hawana. Sabalikna, anjeun anu bakal tumpak kana nafsu anjeun. Anjeun bakal ngajurungna sanés kana hawa nafsu, nanging kana hidayah.

Ari kanyaah anjeun ka réncang hirup: ku margi éta kanyaah diadegkeun kana kaéndahan budina, kana dirina anu jadi sumber asih, sarta kana dirina anu jadi kurnia rohmat. Tangtos upami anjeun mikanyaah tur mikawelas anjeunna kalayan tulus, anjeunna ogé bakal hormat sareng nyaah ka anjeun kalayan enya-enya. Beuki sepuh aranjeun duaan, éta kaayaan téh beuki nambahan, sarta anjeun bakal ngaliwatan hirup kalayan bagja. Upami henteu kitu — upami kanyaah kana kaéndahan rupa téh ngan karana nafsu — éta kanyaah bakal gancang ruksak, sarta ngaruksak ogé saéna hirup babarengan.

Ari kanyaah anjeun ka rama sareng ibu: ku margi éta karana Gusti Alloh, éta téh hiji ibadah; sarta beuki sepuh aranjeunna, beuki anjeun ngalobaan hormat sareng kanyaah. Kalayan rasa anu pangluhurna sareng sumanget anu panggagahna, enya-enya miharep panjang yuswa aranjeunna sarta ngadu'a supados aranjeunna tetep aya, tuluy nyium panangan aranjeunna kalayan hormat anu tulus bari nyarios: "Sangkan ku lantaran aranjeunna abdi kénging pahala anu langkung seueur" — éta hartosna nampi hiji ni'mat ruhani anu luhung. Upami henteu kitu — upami ngan karana nafsu sareng ukuran dunya — dina waktos aranjeunna parantos sepuh sarta jadi beban pikeun anjeun, kalayan rasa anu pangrandahna tur panghinana anjeun ngarasa bosen ku ayana aranjeunna, malah miharep pupusna éta jalma-jalma anu mulya anu jadi lantaran hirup anjeun; éta téh hiji kanyeri ruhani anu bengis tur pinuh kasedih.

Ari kanyaah ka anak nyaéta: kanyaah ka mahluk-mahluk anu pikaresepeun tur ngeunah dicaketan, anu ku Gusti Alloh diamanatkeun kana pangriksa sareng didikan anjeun; éta téh hiji kanyaah anu bagja sareng hiji ni'mat. Anjeun moal kacida nyerina ku musibah anu tumiba ka maranéhna, sarta moal ceurik ngagerung bari pegat pangharepan ku pupusna maranéhna. Sapertos anu parantos kaliwat tadi, ku margi Khâliq maranéhna téh Hakîm tur Rahîm, anjeun bakal nyarios yén éta pati téh hiji kabagjaan pikeun maranéhna. Ari pikeun diri anjeun, anjeun bakal mikiran rohmat Zat anu maparin maranéhna ka anjeun, sarta anjeun bakal salamet tina kanyeri paturay.

Ari kanyaah anjeun ka para sobat: ku margi éta karana "Lillâh". Sarta ku margi paturay, malah pupusna éta para sobat, henteu ngahalangan sohbat sareng duduluran aranjeun, tangtos anjeun bakal kénging mangpaat tina éta kanyaah batin sareng patalian ruhani. Sarta ni'mat patepang téh bakal langgeng. Upami sanés karana "Lillâh", ni'mat patepang sapoé téh bakal ngahasilkeun kanyeri paturay saratus poé. {(Catetan handap): Patepang sadetik karana Lillâh téh sataun. Upami karana dunya mah, sataun téh sadetik.}

Ari kanyaah anjeun ka para nabi sareng para wali: ku margi alam barzah — anu ku jalma-jalma nu lali katingalna siga tempat simpé anu poék tur pikasieuneun — némbongan ka anjeun dina wangun tempat-tempat panganjrekan anu caang ku ayana para ahli cahya téa, angkat ka éta alam téh sanés matak sieun sareng matak paur; sabalikna malah numuwuhkeun rasa condong sareng sono; sarta henteu ngaleungitkeun ni'mat hirup di dunya. Upami henteu kitu — upami kanyaah ka aranjeunna téh sarupa sareng kanyaah ahli peradaban ka jalma-jalma anu kawéntar — ku mikiran fana sareng sirnana éta jalma-jalma anu sampurna sarta buruna aranjeunna di jero kuburan pangageungna anu disebat jaman baheula, éta ngan nambahan kasedih kana hirupna anu parantos pinuh ku kanyeri. Nyaéta manéhna mikir: "Abdi ogé bakal angkat ka hiji kuburan anu ngaburukkeun jalma-jalma anu sampurna sapertos kitu"; teras manéhna ningali kana pakuburan kalayan paningal anu hariwang. Manéhna humaregung: "Duh!" Ari dina paningal anu munggaran mah, manéhna mikiran yén aranjeunna parantos ngantunkeun papakéan jasadna di jaman baheula sarta nyicingan alam barzah — anu jadi rohangan pikeun jaman anu bakal datang — kalayan tengtrem anu sampurna; sarta manéhna ningali kana pakuburan kalayan rasa akrab.

Sareng deui, ari kanyaah anjeun kana sagala rupa anu éndah: ku margi éta karana Gusti Nu Ngadamelna. Modelna nyaéta: "Sakumaha éndahna didamel!" Sanaos éta kanyaah téh hiji tafakur anu ni'mat, éta ogé muka jalan sarta ngajak paningal rasa anjeun anu mikanyaah kaéndahan tur mikanyaah kaasrian nuju kana pabéndaan tingkatan-tingkatan kaéndahan anu langkung luhur, langkung suci, sarta rébuan kali langkung éndah. Margi éta karya-karya anu éndah téh mindahkeun paningal anjeun kana kaéndahan padamelan Ilahi; ti dinya kana kaéndahan asma; ti dinya kana kaéndahan sipat; sarta ti dinya muka jalan pikeun haté nuju kana kaéndahan Zat Dzul-Jalâl anu teu aya bandinganana. Tah, upami kanyaah téh dina wangun kieu, tangtos éta téh ni'mat, ibadah, sarta tafakur.

Ari kanyaah anjeun kana mangsa ngora: ku margi anjeun mikanyaahna tina sisi yén éta téh hiji ni'mat Gusti Alloh anu éndah; tangtos anjeun bakal ngagunakeunana dina ibadah, sarta moal ngelekeun tur maéhanana dina lampah ngumbar hawa nafsu. Upami kitu, ibadah anu ku anjeun kahontal dina mangsa ngora téh jadi buah anu langgeng tina mangsa ngora anu fana. Beuki sepuh anjeun, beuki anjeun nampi buah-buah anu langgeng anu mangrupa kasaéan mangsa ngora, sarta anjeun leupas tina karugian sareng lampah kaleuleuwihi mangsa ngora. Sarta anjeun bakal mikiran yén dina mangsa sepuh anjeun langkung kénging taufik pikeun ibadah sarta langkung pantes nampi rohmat Ilahi. Anjeun moal sapertos jalma-jalma nu lali, anu ku margi ni'mat mangsa ngora lima dugi ka sapuluh taun, kedah hanjakal salila lima puluh taun bari nyarios: "Duh, mangsa ngora abdi parantos liwat," teras ceurik ku mangsa ngora. Sapertos anu diucapkeun ku salah saurang ti antara maranéhna:

لَيْتَ الشَّبَابَةَ يَعُودُ يَوْمًا فَاُخْبِرُهُ بِمَا فَعَلَ الْمَش۪يبُ

Hartosna: "Duh, upami mangsa ngora abdi mulih deui sadidinten waé, tangtos abdi baris ngawartosan éta mangsa ngora, bari ngadu, ngeunaan naon waé anu parantos ditibankeun ku mangsa sepuh kana diri abdi."

Ari kanyaah kana paméran-paméran anu papaésan sapertos usum semi: ku margi éta kanyaah téh dumasar kana nyaksian seni Ilahi. Ku ilangna éta usum semi, ni'mat nyaksian téh moal sirna. Margi usum semi téh siga hiji serat anu disalut ku emas; sagala hartos anu dipasihkeunana tiasa ku anjeun disaksian iraha waé. Daya hayal anjeun sareng waktos, duanana siga pita sinéma anu ngalanggengkeun éta ni'mat nyaksian pikeun anjeun, sarta nganyarkeun deui sagala hartos sareng kaéndahan éta usum semi ka anjeun. Dina waktos éta, kanyaah anjeun moal jadi hanjakal, nyeri, sareng samentawis. Sabalikna bakal jadi ni'mat tur senang.

Ari kanyaah anjeun kana dunya: ku margi éta dina asma Gusti Alloh. Dina waktos éta, sagala mahluk dunya anu pikasieuneun téh bakal jadi sobat anu ngeunah dicaketan pikeun anjeun. Ku margi anjeun mikanyaahna tina sisi yén dunya téh huma pikeun aherat, dina unggal perkarana anjeun tiasa nyandak hiji modal sareng hiji buah anu masihan mangpaat pikeun aherat. Musibah-musibahna moal matak sieun ka anjeun, sirna sareng fanana ogé moal matak nyesek kana haté anjeun. Anjeun bakal ngaliwatan waktos matuh anjeun di éta pasanggrahan kalayan tengtrem anu sampurna. Upami henteu kitu — upami anjeun mikanyaahna sapertos jalma-jalma nu lali — parantos saratus kali ku urang diwartoskeun ka anjeun: anjeun bakal titeuleum tur ngiles di jero hiji kanyaah anu nyesek, ngagencét, ngelekeun, dihukum fana, sarta teu aya hasilna.

Tah, urang parantos némbongkeun ngan hiji tina saratus kalemesan tina unggal kakasih éta, nalika kanyaah ka aranjeunna luyu sareng cara anu dituduhkeun ku Al-Qur'an. Sarta urang parantos nuduhkeun ngan hiji tina saratus bahayana, upami éta kanyaah henteu luyu sareng jalan anu ditémbongkeun ku Al-Qur'an. Ayeuna, upami anjeun hoyong ngadangu tur ngartos hasil-hasil éta kakasih di nagri anu langgeng, di alam aherat, anu dituduhkeun ku ayat-ayat anu terang tina Al-Qur'an Al-Hakîm; tah, urang bakal némbongkeun sacara ringkes hiji tina saratus mangpaat tina hasil-hasil rupa-rupa kanyaah anu luyu sareng syariat éta di nagri aherat, ngaliwatan hiji Bubuka sareng salapan Isyarat:

BUBUKA: Gusti Alloh — kalayan kailahian-Na anu agung, rohmat-Na anu éndah, pangriksa-Na anu ageung, kaasih-Na anu mulya, kudrat-Na anu agung, sareng hikmah-Na anu lemes — parantos ngalengkepan tur ngahias jasad manusa anu leutik ieu ku sakitu seueurna indra sareng rarasaan, ku sakitu seueurna anggahota sareng pakakas, ku rupa-rupa organ sareng parabot, sarta ku rupa-rupa latifah (daya lemes dina diri manusa) tur perkara batin; sangkan ku parabot anu rupa-rupa tur kacida seueurna éta, Mantenna ngarasakeun, ngawartosan, ngicipkeun, sarta ngawanohkeun ka éta manusa rupa-rupa ni'mat-Na anu teu aya watesna, sagala bagian kurnia-Na, sareng tingkatan-tingkatan rohmat-Na. Sarta sangkan ku éta parabot Mantenna ngawartosan, ngajak nimbang, sarta ngajadikeun manusa mikanyaah rupa-rupa tajalli asma-Na anu sarébu hiji, anu teu aya watesna.

Sarta unggal parabot sareng pakakas anu kacida seueurna dina diri manusa téh — sakumaha masing-masing gaduh khidmah sareng ubudiyah anu béda — ogé gaduh ni'mat, kanyeri, tugas, sareng ganjaran anu béda-béda. Upamina panon téh nyaksian kaéndahan dina sagala wangun sareng rupa-rupa mu'jizat kudrat anu éndah di alam anu katingal. Tugasna nyaéta sukur ka Gusti Nu Ngadamelna kalayan paningal ibarah. Ni'mat sareng kanyeri anu husus pikeun paningal mah parantos kauninga, teu peryogi dijelaskeun deui. Upamina ceuli téh ngarasakeun rupa-rupa sora, lagu-lagu anu lemes, sarta kalemesan rohmat Gusti Alloh di alam anu kadangu. Aya ubudiyah anu béda, ni'mat anu béda, sarta ganjaran anu béda ogé. Upamina daya pangambeu téh ngarasakeun kalemesan rohmat dina golongan sagala rupa seungit. Aya tugas sukur anu husus pikeun éta sarta aya ni'matna. Tangtos aya ogé ganjaranana. Upamina daya pangrasa dina letah téh, ku jalan ngarasakeun sagala rasa tina sadaya kadaharan, ngajalankeun tugasna kalayan sukur batin anu kacida rupa-rupana; sareng saterasna…

Sadaya pakakas manusa, katut latifah-latifah anu ageung tur penting sapertos haté, akal, sareng roh, ogé gaduh tugas, ni'mat, sareng kanyeri anu béda-béda sapertos kitu. Tah, Gusti Alloh, Gusti Hakîm Mutlak, tangtos bakal maparin buruh anu pantes pikeun unggal-unggal pakakas anu ku Mantenna dianggo dina diri manusa ieu.

Hasil-hasil anu gancang katampi di dunya tina rupa-rupa kanyaah anu seueur éta, anu parantos dijelaskeun tadi, tiasa dirasakeun ku saha waé ngaliwatan haté nurani, sarta tiasa dibuktikeun ku firasat anu bener. Ari hasil-hasilna di aherat, ayana sareng lumangsungna téh pasti pisan; sapertos anu parantos dibuktikeun sacara ringkes ku dua belas hakékat anu pasti tur caang dina Kalimah Kasapuluh sareng ku genep dasar anu écés dina Kalimah Kadua Puluh Salapan, kitu deui sacara rinci parantos tetep pasti ku ayat-ayat anu terang — ku katerangan anu écés, ku sasmita, ku simbul, sareng ku isyaratna — ti Al-Qur'an Al-Hakîm, anu ngeunaanana kaungel:

اَصْدَقُ الْكَلَامِ وَاَبْلَغُ النِّظَامِ كَلَامُ اللّٰهِ الْمَلِكِ الْعَز۪يزِ الْعلَّامِ

Teu peryogi nyandak bukti-bukti anu langkung panjang deui. Mémang dina Kalimah-kalimah anu séjén, dina Maqam Kadua tina Kalimah Kadua Puluh Dalapan anu ngangge basa Arab ngeunaan sawarga, sareng dina Kalimah Kadua Puluh Salapan, parantos réa pisan bukti anu dipedar.

ISYARAT KAHIJI: Hasilna di aherat tina kanyaah nu luyu sareng syariat kalayan pinuh sukur ka tuangeun nu raos sareng ka bubuahan nu ni'mat téh, ku nash Al-Qur'an, nyaéta tuangeun-tuangeun nu raos sareng bubuahan nu éndah dina wangun nu pantes kanggo sawarga. Sareng ogé hiji kanyaah nu pinuh hoyong kana éta tuangeun sareng éta bubuahan. Malah kalimah "Alhamdulillah" nu disaurkeun ku anjeun luhureun buah nu dituang ku anjeun di dunya téh diwujudkeun jadi buah sawarga teras disuguhkeun ka anjeun. Di dieu anjeun tuang buah, di ditu anjeun tuang "Alhamdulillah". Sareng ku margi anjeun ningali pasihan ni'mat ti Alloh sareng kaasih ti Gusti Nu Maha Rahman di jero ni'mat sareng di jero tuangeun, éta sukur maknawi nu raos téh bakal dipaparinkeun ka anjeun di sawarga dina wangun tuangeun nu kacida raosna — éta tetep tur pasti ku nash hadis, ku isyarat Al-Qur'an, sareng ku pamundut hikmah katut rohmat.

ISYARAT KADUA: Nyaah ka nafsu sorangan di dunya dina wangun nu luyu sareng syariat — nyaéta sanés kanyaah nu diadegkeun kana kaéndahan-kaéndahanana, nanging ngadidik éta nafsu ku welas asih nu diadegkeun kana ningali kakurangan-kakuranganana teras nyampurnakeunana, sareng ngagiringna kana kahadéan — hasilna: Alloh maparin para kakasih nu pantes kanggo éta nafsu di sawarga. Ku margi éta nafsu parantos ngagunakeun hawa sareng kahoyongna kalayan saé dina jalan Alloh di dunya. Parantos ngagunakeun pakakas-pakakasna sareng rasa-rasana dina wangun nu saé. Gusti Karîm Mutlak, salaku hasil tina kanyaah nu luyu sareng syariat tur pinuh ubudiyah di dunya, bakal nganggoan manéhna di sawarga tujuh puluh hullah (papakéan) nu béda-béda — nu jadi conto tina tujuh puluh rupa papaés sareng kalemesan sawarga — teras bakal ngahias awakna ku tujuh puluh rupa kaéndahan nu bakal nyenangkeun tur ngalelemu sadaya rasa nu aya dina nafsu; sarta di nagri nu langgeng éta Mantenna bakal maparin para bidadari nu unggal-unggalna téh sapertos hiji sawarga alit nu gaduh roh — éta parantos ditétélakeun tur dibuktikeun ku seueur pisan ayat. Sareng deui, hasil tina kanyaah ka mangsa ngora di dunya — nyaéta ngagunakeun kakuatan mangsa ngora dina ibadah — téh: mangsa ngora nu langgeng salawasna di nagri kabagjaan.

ISYARAT KATILU: Ari hasil di aherat tina kanyaah nu tulus ka garwa dina wengkuan nu luyu sareng syariat — nyaéta kanyaah nu diadegkeun kana welas asihna nu lemes, kana pasipatanana nu saé, sareng kana ahlakna nu mulya — katut tina ngajaga garwa tina nusyuz (ngalawan ka carogé) sareng tina dosa-dosa nu séjén, nyaéta: Gusti Rahîm Mutlak parantos jangji yén Mantenna bakal maparin éta garwa ka manéhna di nagri kabagjaan dina wangun nu langkung éndah, langkung dipapaésan, tur langkung matak kapincut tibatan para bidadari — salaku garwa nu langgeng, sareng salaku réncang nu akrab, lemes, tur langgeng, hiji nu nyaah sareng nu dipikanyaah, nu bakal silih dongéngkeun lalampahan-lalampahan baheula di dunya kalayan pinuh rasa raos sareng bakal silih émutan kana panineungan lami. Tangtos Mantenna pasti bakal maparin naon anu parantos dijangjikeun ku Mantenna.

ISYARAT KAOPAT: Hasil tina kanyaah nu luyu sareng syariat ka sepuh sareng ka anak nyaéta: (ku nash Al-Qur'an) Gusti Arhamur-Râhimîn maparin ka éta kulawarga nu bagja — sanaos kalungguhan maranéhna béda-béda — rasa raos sasauran nu beresih, dina wangun cara hirup sasarengan nu saé nu pantes kanggo sawarga, kalayan patepang nu langgeng di nagri nu langgeng. Sareng murangkalih nu pupus samemeh lebet yuswa lima welas taun, nyaéta samemeh dugi ka wates balig, téh ku Mantenna dipasrahkeun ogé di sawarga kana pangkonan rama sareng ibuna, dina wangun murangkalih sawarga nu disebat وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ sareng dina wangun nu kacida dipapaésanana tur pikaresepeun, luyu sareng nu pantes kanggo sawarga. Mantenna nyenangkeun rasa nyaah ka anak. Mantenna maparin éta rasa bungah sareng éta rasa raos ka maranéhna sacara langgeng. Margi murangkalih téh henteu acan lebet kana umur taklif, nu matak maranéhna bakal tetep jadi murangkalih nu pikaresepeun tur amis salamina. Unggal perkara nu raos di dunya téh aya nu pangluhungna di sawarga; ngan waé rasa nyaah ka anak nu kacida amisna, nyaéta rasa raos nyaahan tur ngusapan anak, téh disangka teu aya di sawarga, ku margi sawarga sanés tempat nurunkeun turunan. Tah, dina wangun kitu téh éta ogé aya. Malah ayana téh dina wangun nu pangraosna sareng pangamisna. Tah, wartos gumbira kanggo jalmi-jalmi nu anakna pupus samemeh balig...

ISYARAT KALIMA: Hasil tina kanyaah ka para sobat nu soléh di dunya numutkeun katangtuan "Al-hubbu fillâh" nyaéta: tetep tur pasti ku nash Al-Qur'an yén Mantenna bakal ngariungkeun manéhna sareng para sobatna di sawarga, dina wangun calik dina korsi-korsi sawarga nu diadegkeun paadu-hareupan, nu disebat عَلٰى سُرُرٍ مُتَقَابِل۪ينَ, teras silih dongéngkeun lalampahan dunya sareng panineungan baheula kalayan raos, amis, éndah, tur ni'mat; nyaéta dina wangun kanyaah sareng sasauran nu beresih tanpa paturay.

ISYARAT KAGENEP: Hasil tina kanyaah ka para nabi sareng para wali dina wangun nu ditétélakeun ku Al-Qur'an nyaéta: sajaba ti kénging mangpaat tina syafa'at éta para nabi sareng para wali di alam barzah sareng dina dinten hasyr, ogé nyerep limpahan tina kalungguhan sareng tina curahan kurnia nu kacida luhungna tur pantes kanggo aranjeunna, ku jalan éta kanyaah. Leres, numutkeun rasiah اَلْمَرْءُ مَعَ مَنْ اَحَبَّ, hiji jalmi biasa tiasa lebet kana kalungguhan nu pangluhurna ku jalan ngiring ka hiji jalmi nu luhur kalungguhanana nu dipikanyaah ku manéhna.

ISYARAT KATUJUH: Ari hasil tina kanyaah nu luyu sareng syariat ka barang-barang nu éndah sareng ka usum semi — nyaéta nyaah ku paningal "kacida éndahna didamelna", nyaah kana kaéndahan sareng katartiban pagawéan-pagawéan (af'âl) nu aya di tukangeun éta ciciptan, sareng kana tajalli (sorot cahya) asma nu éndah nu aya di tukangeun katartiban af'âl éta, sareng kana tajalli sipat nu aya di tukangeun asma nu éndah éta, sareng saterasna — nyaéta: ningali di sawarga, di nagri nu langgeng, tajalli asma katut kaéndahan sareng sipat nu aya di jero asma, dina wangun nu sarébu kali langkung éndah tibatan ciciptan nu ku manéhna katingal éndah éta. Malah Imam Rabbânî (radhiyallâhu 'anhu) parantos nyaurkeun: "Kalemesan-kalemesan sawarga téh wujud nyata tina tajalli asma." Ta'ammal! (lenyepan!)

ISYARAT KADALAPAN: Hasilna di aherat tina kanyaah nu pinuh tafakur ka dua beungeut dunya nu éndah, nyaéta dunya salaku huma aherat sareng salaku eunteung asma Ilahi, nyaéta: bakal dipaparinkeun hiji sawarga sagedé dunya, nanging henteu fana sapertos dunya nu fana ieu, tapi langgeng. Sareng deui, asma nu di dunya ngan ditémbongkeun kalangkang-kalangkangna nu lemah waé téh bakal ditémbongkeun dina eunteung-eunteung éta sawarga dina wangun nu pangmoncorongna. Sareng deui, hasil tina nyaah ka dunya dina beungeutna salaku huma aherat téh: Mantenna bakal maparin hiji sawarga anu ngajadikeun dunya téh ngan saukur pabinihan, nyaéta ngan saukur hiji huma leutik anu ngamekarkeun binih dugi ka hiji tingkat waé; dugi ka rasa-rasa sareng parasaan manusa anu di dunya mangrupa binih leutik téh bakal mekar dina wangun nu pangsampurnana di sawarga, sareng bakat-bakatna anu di dunya mangrupa siki-siki leutik téh bakal dipaparinkeun ka manéhna dina wangun nu ngaranggeuy ku rupa-rupa rasa raos katut kasampurnaan — éta tetep tur pasti ku nash-nash hadis sareng ku isyarat Al-Qur'an, sakumaha ogé éta téh pamundut rohmat sareng hikmah. Sareng ku margi manéhna nyaah sanés ku kanyaah ka dunya nu dicela, nu jadi puhu unggal kasalahan, nanging nyaah kana dua beungeut dunya nu nyanghareup ka asma sareng ka aherat, kanggo asma sareng kanggo aherat, sarta parantos ngaramékeun éta dua beungeut ku pikiran ibadah, siga-siga manéhna ibadah ku sakumna dunyana. Tangtos narima ganjaran sagedé dunya téh pamundut rohmat sareng hikmah. Sareng ku margi manéhna nyaah kana huma aherat ku sabab nyaah kana aherat, sareng nyaah kana eunteung asma-Na ku sabab nyaah ka Alloh. Tangtos manéhna hoyong hiji kakasih sapertos dunya. Éta téh nyaéta hiji sawarga sagedé dunya.

Patarosan: Naon mangpaatna hiji sawarga anu sakitu ageungna tur suwung?

Waleran: Sakumaha upami mungkin anjeun ngurilingan sagala wewengkon bumi sareng seuseueurna béntang kalayan gancangna hayal, anjeun tiasa nyaurkeun: "Sakumna alam téh milik kuring." Ilubiungna para malaikat, manusa, sareng sato henteu ngaruksak éta katangtuan anjeun. Kitu deui: sanaos éta sawarga téh pinuh, anjeun tiasa nyaurkeun: "Éta sawarga téh milik kuring." Rasiah hiji sawarga anu legana lalampahan lima ratus taun anu dipaparinkeun ka sawaréh ahli sawarga, sakumaha kasebat dina hadis, parantos dijelaskeun dina Kalimah Kadua Puluh Dalapan sareng dina Lem'a Ihlas.

ISYARAT KASALAPAN: Hasil tina iman sareng kanyaah ka Alloh nyaéta — numutkeun kasapukan para ahli kasyaf sareng para ahli tahqiq — hirup di sawarga anu sajamna henteu kaimbangan ku hirup bagja sarébu taun di dunya, sareng nyaksian langsung katut ningali Zat Dzul-Jalâl, Nu Kagungan kaéndahan sareng kasampurnaan nu suci tur mahasuci, anu sajam nyaksian Mantenna téh henteu kaimbangan ku sarébu taun hirup di sawarga; {(Catetan handap): Ku nash hadis: "Nyaksian langsung éta téh sakitu luhurna ngungkulan sadaya rasa raos sawarga dugi ka ngalalikeun sadayana. Sareng saparantos nyaksian langsung, kaéndahan rupa jalma-jalma nu nyaksian téh sakitu nambahanana dugi ka nalika maranéhna mulih, kulawargana di karaton-karatonna kakara tiasa wawuh ka maranéhna kalayan taliti pisan tur hésé pisan." — kitu nu kasebat dina hadis.} éta tetep tur pasti ku hadis nu qath'i sareng ku nash Al-Qur'an. Sadayana ngaraos ku ati nuranina hiji panasaran anu pinuh kasono pikeun ningali hiji jalmi anu kasohor ku kasampurnaan anu agung sapertos Kangjeng Nabi Sulaiman 'alaihissalâm, sareng hiji kasono anu pinuh panasaran pikeun nyaksian langsung hiji jalmi anu punjul ku kaéndahan sapertos Kangjeng Nabi Yusuf 'alaihissalâm. Pék bandingkeun, upami anjeun tiasa: sakumaha kacida dipikahoyongna tur matak panasaran ningali hiji Zat anu sadaya kaéndahan sareng kasampurnaan sawarga — anu sarébu tingkat langkung luhur tibatan sadaya kaéndahan sareng kasampurnaan dunya — téh ngan hiji tajalli tina kaéndahan sareng kasampurnaan-Na, sareng sakumaha kacida dipiharepna tur matak nimbulkeun kasono nyaksian langsung ka Mantenna...

اَللّٰهُمَّ ارْزُقْنَا فِى الدُّنْيَا حُبَّكَ وَ حُبَّ مَا يُقَرِّبُنَا اِلَيْكَ وَ الْاِسْتِقَامَةَ كَمَا اَمَرْتَ وَ فِى الْاٰخِرَةِ رَحْمَتَكَ وَ رُؤْيَتَكَ سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ اَللّٰهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ عَلٰى مَنْ اَرْسَلْتَهُ رَحْمَةً لِلْعَالَم۪ينَ وَ عَلٰى اٰلِه۪ وَ صَحْبِهِ اَجْمَع۪ينَ اٰم۪ينَ