HAREPAN KATUJUH

Tuntunan Nonoman · hlm. 28

Dina hiji mangsa, dina awal mangsa sepuh simkuring, nalika seuri-seurina Said Lami robih jadi ceurik-ceurikna Said Anyar, para ahli dunya di Ankara nyangka simkuring téh Said Lami teras nyaur simkuring ka ditu; simkuring angkat. Dina ahir-ahir usum gugur, simkuring unggah ka punclut bénténg Ankara anu langkung sepuh, langkung rangsak, tur langkung butut batan simkuring. Éta bénténg némbongan ka simkuring dina wangun kajadian-kajadian sajarah anu parantos ngajadi batu. Usum sepuh dina hiji taun, sepuhna simkuring, sepuhna bénténg, sepuhna umat manusa, sepuhna Karajaan Utsmani anu mulya, pupusna kasultanan Khilafah, sareng sepuhna dunya — sadayana ngajurung simkuring, dina hiji kaayaan anu kacida sedihna, ngenes, tur pinuh rasa paturay, supados ti luhureun bénténg anu jangkung éta simkuring ningali lebak-lebak jaman baheula sareng gunung-gunung mangsa nu bakal datang; teras simkuring ningali. Di jero opat-lima poékna mangsa sepuh anu silih tumpang ngurilingan simkuring, ku margi di Ankara simkuring ngaraos kaayaan jiwa anu pangpoékna, {(Catetan handap): Harita kaayaan jiwa ieu sumping kana haté dina wangun munajat basa Parsi, teras ku simkuring diserat. Parantos dicitak di Ankara dina Risalah Hubab.} simkuring milarian hiji cahya, hiji panglipur, hiji harepan.

Nalika simkuring ningali ka katuhu, nyaéta ka jaman baheula anu parantos kaliwat, bari milarian panglipur; jaman baheula téh némbongan ka simkuring dina wangun kuburan anu pangageungna pikeun rama simkuring, karuhun simkuring, katut bangsa manusa simkuring — tibatan masihan panglipur, éta malah masihan simpé anu pikasieuneun. Simkuring ningali ka kénca, nyaéta ka mangsa nu bakal datang, bari milarian ubar. Simkuring ningali yén éta némbongan dina wangun hiji kubur anu ageung tur poék pikeun simkuring, pikeun jalmi-jalmi anu sarupa sareng simkuring, sareng pikeun turunan anu bakal datang — tibatan masihan rasa raket, éta malah masihan rasa sieun. Ku margi ngaraos sieun ku sisi katuhu sareng ku sisi kénca, simkuring ningali kana dinten anu keur disanghareupan. Dina paningal simkuring anu lalawora tur sipatna sajarah éta, dinten anu keur disanghareupan téh némbongan dina wangun hiji peti layon anu ngangkut layon jasad simkuring anu keur satengah maot tur ngarandapan kanyeri dina gerakan sakarat. Saparantos pegat harepan ti sisi ieu ogé, simkuring ngangkat sirah teras ningali kana puncak tangkal umur simkuring. Simkuring ningali yén tangkal éta ngan ngagaduhan hiji buah, nyaéta layon simkuring sorangan; éta ngajanggélék di luhureun tangkal, neuteup ka simkuring. Ku margi ngaraos sieun ti sisi éta ogé, simkuring nundukkeun sirah, teras ningali ka handapeun tangkal umur éta, kana akarna. Simkuring ningali yén taneuh anu aya di handap éta téh taneuh tulang-taleng simkuring anu parantos campur sareng taneuh awal panyiptaan simkuring, keur dileyek di handapeun suku. Éta ogé sanés ubar, malah nambahan kanyeri kana kanyeri simkuring. Teras kalayan kapaksa simkuring ningali ka tukang. Simkuring ningali yén dunya anu teu ngagaduhan dasar tur fana téh keur ngaguling-guling di lebak-lebak nu sirna pisan sareng di jero poékna nu teu aya. Nalika simkuring milarian param kanggo kanyeri simkuring, éta malah nambahan racun. Ku margi ti sisi éta ogé simkuring henteu ningali kasaéan, simkuring ningali ka hareup; paningal simkuring dikirim ka payun. Simkuring ningali yén lawang kubur téh muka pisan di tengah jalan simkuring, ngangakeun sungutna bari neuteup ka simkuring. Di tukangeunana, jalan ageung anu nuju ka alam langgeng sareng rombongan-rombongan anu maju dina jalan éta téh katingal ti kajauhan.

Sareng nyanghareupan sagala rasa sieun anu datang ti genep sisi ieu, teu aya nanaon dina panangan simkuring anu tiasa jadi titik pananggeuhan sareng pakarang pananggulang, iwal ti kahoyong bébas anu kacida alitna. Éta kahoyong bébas — hiji-hijina pakarang manusa nyanghareupan musuh anu teu kaétang katut barang-barang anu ngabahayakeun anu teu kabilang — téh teu sampurna, pondok, lemah, tur teu tiasa ngayakeun; ku kituna manéhna teu tiasa nanaon salian ti usaha (kasab). Manéhna henteu tiasa ngalih ka jaman baheula supados nyicingkeun kasedih anu datang ti dinya ka simkuring, sareng henteu tiasa asup ka mangsa nu bakal datang supados nyegah kasieun anu datang ti dinya. Simkuring ningali yén manéhna teu aya mangpaatna kanggo cita-cita sareng kanyeri simkuring anu patali sareng nu parantos kaliwat katut nu bakal datang.

Nalika simkuring ngagulinggasahan di jero rasa sieun, simpé anu pikasieuneun, poék, sareng pegat harepan anu datang ti genep sisi ieu, ujug-ujug cahya-cahya iman anu hurung di langit Al-Qur'an Al-Mu'jizul-Bayân sumping mairing pitulung. Éta cahya nyaangan genep sisi téa dugi ka, sanaos sagala simpé anu pikasieuneun sareng sagala poék anu katingal ku simkuring téh dilipetkeun saratus kali, éta cahya tetep cekap tur nyumponan pikeun nyanghareupanana. Éta cahya ngarobih sadaya rasa sieun téa hiji-hiji jadi panglipur, sareng ngarobih sadaya simpé anu pikasieuneun téa hiji-hiji jadi rasa raket. Kieu:

Iman nyoéhkeun wangun kuburan anu pangageungna tina jaman baheula anu pikasieuneun téa, teras némbongkeun kalayan 'ainul yaqin sareng haqqul yaqin yén éta téh hiji majelis anu caang ku cahya sareng hiji tempat kumpulna para kakasih anu pinuh rasa raket. Sareng iman némbongkeun kalayan 'ilmul yaqin yén mangsa nu bakal datang — anu dina paningal anu lalawora némbongan sapertos hiji kubur anu pangageungna — téh saenyana hiji majelis susuguh ti Gusti Nu Maha Rahman di jero karaton-karaton kabagjaan anu pikaresepeun. Sareng iman ngaremukkeun wangun peti layon tina mangsa ayeuna anu dina paningal anu lalawora némbongan sapertos peti layon, teras némbongkeun kalayan nyata katingal yén dinten anu keur disanghareupan téh hiji warung dagang ukhrawi sareng hiji panginepan ti Gusti Nu Maha Rahman anu gilang-gumilang. Sareng iman némbongkeun kalayan 'ilmul yaqin yén hiji-hijina buah dina puncak tangkal umur — anu dina paningal anu lalawora némbongan sapertos layon — téh sanés layon, malah éta téh kaluarna jiwa simkuring, anu kénging hirup langgeng tur dicalonkeun kanggo kabagjaan langgeng, tina sayang lawasna, supados ngumbara di antara béntang-béntang. Sareng iman némbongkeun ku rasiah iman yén tulang-taleng simkuring katut taneuh awal panyiptaan simkuring téh sanés tulang anu musnah tanpa harti di handapeun suku; malah taneuh éta téh lawang rohmat sareng hiji tabir tina bale sawarga. Sareng iman némbongkeun ku rasiah Al-Qur'an kaayaan dunya anu — dina paningal anu lalawora — ngaguling-guling di tukangeun simkuring, di jero nu sirna pisan sareng di jero poékna nu teu aya: yén dunya anu ngaguling-guling dina poék lahiriah éta téh sabagian tina surat-surat ti Gusti Nu Shamad sareng lambaran-lambaran ukiran ti Gusti Nu Maha Suci, anu parantos réngsé tugasna, parantos ngedalkeun hartina, sareng parantos ninggalkeun hasil-hasilna dina alam wujud salaku gaganti dirina. Iman ngawartoskeun kalayan 'ilmul yaqin naon saenyana hakékat dunya téh. Sareng iman némbongkeun ku cahya Al-Qur'an ngeunaan kubur anu muka panonna neuteup ka simkuring di payun, sareng ngeunaan jalan ageung di tukangeun kubur anu nuju ka alam langgeng: yén kubur éta sanés lawang sumur, malah lawang alam cahya. Sareng iman némbongkeun dugi ka simkuring yakin pisan yén jalan éta lain jalan anu nuju kana nu sirna pisan sareng ka nagri nu teu aya, malah jalan anu nuju kana wujud, ka nagri cahya, sareng kana kabagjaan langgeng — ku kituna iman jadi ubar sareng jadi param kanggo kanyeri simkuring. Sareng iman, salaku gaganti kahoyong bébas anu kacida alitna anu dina panangannana ngan aya usaha anu kacida alitna, nyanghareupan musuh sareng poék anu teu kaétang, masihan hiji surat idin kana panangan kahoyong bébas éta supados manéhna tiasa nanggeuh kana kakawasaan anu teu aya watesna sareng ngahiji kana rohmat anu teu kaétang.. malah tiasa jadi iman sorangan anu jadi surat idin dina panangan kahoyong bébas éta. Sareng pakarang manusa anu wujudna kahoyong bébas éta, leres dina dirina sorangan mah pondok, lemah, tur teu sampurna. Nanging sakumaha hiji prajurit anu ngagunakeun kakuatanana anu alit kanggo kapentingan nagara tiasa ngalaksanakeun padamelan anu rébuan kali langkung ageung batan kakuatanana; kitu deui, upami kahoyong bébas anu alit éta digunakeun ku rasiah iman kalayan asma Alloh sareng dina jalan-Na, éta tiasa kénging hiji sawarga anu legana lima ratus taun lalampahan. Sareng iman nyandak kadali kahoyong bébas éta — anu teu tiasa nembus jaman baheula sareng mangsa nu bakal datang — tina panangan jasad, teras masrahkeunana ka manah sareng ka jiwa. Ku margi wewengkon hirup jiwa sareng manah henteu diwatesanan ku mangsa ayeuna sapertos jasad, sareng ku margi mangtaun-taun ti jaman baheula katut mangtaun-taun ti mangsa nu bakal datang asup kana wewengkon hirupna, kahoyong bébas éta kaluar tina sipat sabagian teras kénging sipat anu nyakup sadayana. Sakumaha manéhna tiasa asup ka lebak-lebak anu pangjerona di jaman baheula ku kakuatan iman sareng tiasa nyingkirkeun poékna kasedih; kitu deui manéhna naék dugi ka gunung-gunung anu pangjauhna di mangsa nu bakal datang ku cahya iman, teras ngaleungitkeun sagala kasieun.

Ari ayeuna, hé para sepuh lalaki sareng para sadérék istri anu sami-sami sepuh, anu ngarandapan beuratna mangsa sepuh sapertos simkuring! Ku margi alhamdulillah urang sadaya téh ahli iman, sareng ku margi dina iman aya pependeman anu sakitu caangna, ni'matna, pikaresepeunana, tur amisna, sareng ku margi mangsa sepuh urang téh langkung ngajurung urang ka jero pependeman ieu.. tangtos urang teu kedah humandeuar kana mangsa sepuh anu dibarengan iman, malah kedah rébuan kali ngaturkeun nuhun.