Pasualan Kagenep

Tuntunan Nonoman · hlm. 35

Ieu téh isyarat ringkes kana hiji bukti waé tina rébuan bukti umum ngeunaan rukun iman ka Alloh, nu pedaranana sareng hujjah-hujjah pastina nu teu kaétang aya dina seueur bagian Risale-i Nur.

Di Kastamonu, sabagian murid sakola menengah sumping ka abdi. Maranéhna nyarios: "Wartoskeun ka abdi sadaya saha Khâliq abdi sadaya; guru-guru abdi sadaya henteu nyarioskeun ngeunaan Alloh." Abdi ngawaler: Unggal élmu tina élmu-élmu nu diulik ku aranjeun téh, kalayan basana sorangan nu husus, terus-terusan nyarioskeun Alloh sarta ngawanohkeun Gusti Khâliq. Ulah ngupingkeun guruna, nanging dangukeun élmu-élmuna.

Upamana: sapertos hiji apoték nu sampurna, nu unggal botolna eusina jamu sareng ubar panawar nu pinuh ku hirup, dicandak kalayan timbangan nu pikahélokeun tur taliti pisan. Teu aya mangmangna, éta téh nunjukkeun ayana hiji apotéker nu kacida pinterna, ahli kimia tur wijaksana. Kitu deui, apoték buleudan bumi — nu ngandung opat ratus rébu rupa botol tutuwuhan sareng sasatoan nu pinuh ku jamu sareng ubar hirup — sakumaha langkung sampurna sareng langkung ageungna tibatan apoték di pasar ieu, sakitu deui ukuranana; nya ku ukuran élmu kadokteran nu diulik ku aranjeun, éta téh némbongkeun sareng ngawanohkeun Gusti Hakîm Dzul-Jalâl — apotékerna apoték nu pangagungna, nyaéta buleudan bumi — dugi ka panon nu lolong ogé.

Sareng upamana deui: sapertos hiji pabrik nu pikahélokeun, nu ninun rébuan rupa lawon tina hiji bahan nu basajan. Teu aya mangmangna, éta téh ngawanohkeun nu ngagaduhan pabrik sareng hiji masinis nu pinter. Kitu deui, mesin Rabbani nu ngider ieu — nu disebat buleudan bumi, nu gaduh ratusan rébu sirah sareng dina unggal sirahna aya ratusan rébu pabrik nu sampurna — sakumaha langkung ageung sareng langkung sampurnana tibatan pabrik jieunan manusa, sakitu deui ukuranana ku élmu mesin nu diulik ku aranjeun, éta téh ngawartoskeun sareng ngawanohkeun Nu Ngadamel sareng Nu Kagungan buleudan bumi.

Sareng upamana deui: sapertos hiji gudang, lumbung pangan, sareng warung nu kalintang sampurnana, nu narik sarébu hiji rupa bahan pangan ti sakurilingna teras nyusun sareng nyawiskeunana di jerona kalayan tartib; teu aya mangmangna, éta téh ngawartoskeun ayana nu ngagaduhan, nu kagungan, sareng nu ngurus pangan sareng bahan pangan nu luar biasa. Kitu deui, lumbung pangan Rohmani nu disebat buleudan bumi — nu dina sataun ngalakonan lalampahan kalayan tartib dina hiji bunderan dua puluh opat rébu taun, nu ngamuat ratusan rébu golongan mahluk nu séwang-séwangan neda pangan nu béda-béda, nu ku lalampahanana ngaliwatan usum-usum, teras ngeusian usum semi siga hiji gerbong nu ageung ku rébuan tuangeun nu béda-béda sarta mawakeunana ka mahluk hirup nu walurat nu séép bekel pangananana dina usum tiris — sarta ieu kapal Subhani, ieu gudang sareng warung Rabbani nu ngangkut sarébu hiji rupa pakakas, barang-barang, sareng bungkusan pangan awét; sakumaha langkung ageung sareng langkung sampurnana tibatan éta pabrik, nya ku ukuran élmu ngurus pangan nu parantos sareng badé diulik ku aranjeun, kalayan pasti sareng dina darajat nu sami, éta téh ngawartoskeun, ngawanohkeun, sarta ngajadikeun urang mikanyaah ka Nu Kagungan, Nu Ngawasaan, sareng Nu Ngatur gudang buleudan bumi.

Sareng deui, sapertos hiji balad nu diwangun ku opat ratus rébu bangsa — unggal bangsa béda pangan nu disuhunkeunana, béda pakarang nu dianggona, béda raksukanana, béda latihanana, sareng béda mangsa dibébaskeun tina tugasna — sarta hiji panglima nu pikahélokeun nyalira masihan ka sadaya bangsa nu béda-béda éta sagala pangan, rupa-rupa pakarang, raksukan, sareng pakakasna, tanpa aya hiji ogé nu kapopohokeun sareng tanpa pahili; tangtos éta balad sareng pakemahanana nu ahéng téh nunjukkeun panglima nu pikahélokeun éta kalayan écés pisan, sarta matak mikanyaah ka anjeunna bari muji. Kitu pisan deui, pakemahan usum semi di buleudan bumi — nyaéta di pakemahan beungeut bumi sareng dina balad Subhani nu anyar, nu unggal usum semi dilebetkeun deui kana pakarang, nu di dinya raksukan, pangan, pakarang, latihan, sareng mangsa dibébaskeun tina tugas nu rupa-rupa kanggo opat ratus rébu rupa golongan bangsa tutuwuhan sareng sasatoan téh dipaparinkeun ku hiji panglima nu pangagungna kalayan sampurna tur tartib pisan, tanpa aya hiji ogé nu kapopohokeun sareng tanpa pahili — sakumaha langkung ageung sareng langkung sampurnana tibatan balad sareng pakemahan manusa nu disebat tadi, sakitu deui ukuranana ku élmu kamiliteran nu badé diulik ku aranjeun, éta téh ngawartoskeun ka jalma nu taliti sareng waras akalna, kalayan rasa hélok tur nyucikeun asma-Na, saha Nu Ngawasaan, Rabb, Nu Ngatur, sareng Panglima Nu Maha Suci buleudan bumi; sarta matak mikanyaah ka Mantenna ku muji sareng tasbéh.

Sareng deui: sapertos di hiji kota nu pikahélokeun aya jutaan lampu listrik nu ngalih-ngalih ngurilingan sagala tempat, sarta bahan pameuleumna henteu séép-séép; tangtos lampu-lampu listrik sareng pabrikna éta ngawanohkeun kalayan écés — bari matak hélok sareng muji — hiji tukang nu pikahélokeun sareng hiji ahli listrik nu kacida kawasana, nyaéta nu ngatur listrikna, nu ngadamel lampu-lampu nu ngalih éta, nu ngadegkeun pabrikna, sareng nu ngabantun bahan pameuleumna; sarta matak dipikanyaah bari disurakan. Kitu pisan deui, lampu-lampu béntang nu aya dina hateup karaton dunya di jero kota alam ieu — sabagianana, upami nurutkeun kana pamanggih élmu kosmografi, sarébu kali langkung ageung tibatan buleudan bumi sareng ngalihna tujuh puluh kali langkung gancang tibatan pélor mariem — nanging tetep henteu ngaruksak tartibna, henteu silih tabrak, henteu pareum, sarta bahan pameuleumna henteu séép. Numutkeun élmu kosmografi nu diulik ku aranjeun, panonpoé urang — nu langkung ti sajuta kali ageungna tibatan buleudan bumi, nu umurna langkung ti sajuta taun, sarta nu jadi lampu tur hawu dina pamondokan Rohmani — supados hurungna teu pareum, unggal dinten peryogi minyak taneuh saseueur cai laut di buleudan bumi sareng areng saageung gunung-gunungna, atanapi tumpukan suluh saageung sarébu bumi. Sareng lampu-lampu listrik katut pangaturan karaton dunya di jero kota alam nu agréng ieu — nu ku ramo-ramo cahyana nunjukkeun hiji kudrat sareng karajaan nu teu aya wangenanana, nu ngahurungkeun panonpoé sareng béntang-béntang luhur nu sanésna tanpa minyak, tanpa suluh, tanpa areng, nu henteu ngantep éta pareum, nu ngalihkeunana babarengan kalayan gancang, sarta nu henteu ngantep silih tabrak — sakumaha langkung ageung sareng langkung sampurnana tibatan upami tadi, sakitu deui ukuranana ku élmu listrik nu parantos sareng badé diulik ku aranjeun, éta téh ngawanohkeun Gusti Sultan, Nu Nyaangan, Nu Ngatur, sareng Nu Ngadamel paméran alam nu pangagungna ieu, kalayan ngajadikeun béntang-béntang nu pinuh cahya éta salaku saksi. Ku tasbéh sareng ku nyucikeun asma-Na, éta matak mikanyaah ka Mantenna sarta matak ngabakti ka Mantenna.

Sareng upamana deui: sapertos aya hiji kitab nu dina hiji barisna ditulis hiji kitab deui kalayan halus, sarta dina unggal kecapna ditulis hiji surat Al-Qur'an ku pulpén nu alit; hiji himpunan nu ahéng, kacida pinuh hartina, nu sadaya pasualanana silih kuatkeun, sarta nu nunjukkeun yén nu nulis sareng nu ngarangna kacida pinterna tur kawasa; teu aya mangmangna, éta himpunan téh ngawartoskeun sareng ngawanohkeun nu nulis sareng nu ngarangna kalayan sagala kasampurnaan sareng kabisana, écés sapertos beurang. Sarta matak muji ku ucapan "Masya Alloh" sareng "Barokalloh". Kitu pisan deui, kitab agung alam ieu — nu dina hiji lambaranana waé, nyaéta beungeut bumi, sareng dina hiji bundelanana waé, nyaéta usum semi, ditulis tilu ratus rébu golongan tutuwuhan sareng sasatoan nu saharti sareng tilu ratus rébu kitab nu béda-béda, babarengan, silih rangkep, tanpa salah tanpa lepat, tanpa pahili, tanpa pabaliut; kalayan sampurna tur tartib, sarta ku panon urang sorangan urang ningali yén aya hiji pulpén nu kadang nulis hiji kasidah dina hiji kecap sapertos tangkal, sareng nulis daftar eusi hiji kitab nu jangkep dina hiji titik sapertos siki — nya ieu himpunan alam nu teu aya watesna dina harti sareng nu dina unggal kecapna ngandung seueur hikmah, ieu Al-Qur'an Agung Alam nu ngawujud, sakumaha langkung ageung, langkung sampurna, sareng langkung pinuh harti tibatan kitab dina upami tadi, sakitu deui ukuranana; élmu hikmah barang-barang nu diulik ku aranjeun sareng élmu maca katut élmu nulis nu bener-bener dilakonan ku aranjeun di sakola, kalayan ukuranana nu lega sareng panon teropongna, ngawanohkeun Nu Ngukir sareng Nu Nulis ieu kitab alam kalayan kasampurnaan-Na nu teu kaétang. Éta ngawartoskeun ku ucapan "Allohu Akbar", nerangkeun ku ucapan nyucikeun "Subhanalloh", sarta matak mikanyaah ku pupujian "Alhamdulillah".

Nya kalayan ngukur kana élmu-élmu ieu, unggal élmu tina ratusan élmu téh — kalayan ukuranana nu lega, eunteungna nu husus, panon teropongna, sareng sawanganana nu pinuh iber — ngawartoskeun Gusti Khâliq Dzul-Jalâl alam ieu ngaliwatan asma-Na; sarta ngawanohkeun sipat sareng kasampurnaan-Na.

Nya pikeun ngawulangkeun hujjah nu disebat tadi — nu jadi bukti kaésaan Alloh nu agréng tur hérang — Al-Qur'an Al-Mu'jizul-Bayân sering pisan ngulang-ngulang sarta pangseueurna ngawanohkeun Gusti Khâliq urang ka urang ngaliwatan ayat خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ sareng ayat رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ; kitu piunjuk abdi ka para nonoman sakola éta. Maranéhna ogé nampi sareng ngabenerkeun sagemblengna, teras nyarios: "Sukur nu teu kaétang ka Rabb abdi sadaya, margi abdi sadaya kénging hiji pangajaran nu leres-leres suci sarta hakékat pisan. Mugia Alloh ridho ka salira." Abdi ngawaler deui:

Manusa téh hiji mesin hirup nu bakal ngaraos nyeri ku rébuan rupa rasa nyeri sarta ngaraos ni'mat ku rébuan rupa ni'mat; sarta bareng sareng kalemahanana nu kalintang, manéhna gaduh musuh lahir sareng batin nu teu kaétang, tur bareng sareng miskinna nu teu aya wangenanana, manéhna gaduh pangabutuh lahir sareng batin nu teu kaétang; sarta manéhna téh hiji mahluk walurat nu terus-terusan nampi tamparan sirna sareng paturay. Nanging ana ujug-ujug ku iman sareng ubudiyah manéhna napel ka Gusti Raja Dzul-Jalâl nu sapertos kitu, teras mendakan titik pananggeuhan pikeun ngalawan sagala musuhna sareng titik tempat neda pitulung pikeun sagala kabutuhanana — sakumaha unggal jalma sok agul ku kahormatan sareng kalungguhan dununganana — nya upami manéhna ogé iman sarta napel ka Gusti Raja Nu Maha Qadîr tur Maha Rahîm nu teu aya wangenanana, teras lebet kana khidmah-Na ku ubudiyah, sarta ngarobih wawaran hukuman pati tina ajal jadi surat bébas tugas pikeun dirina; sabaraha bagja, sabaraha rumasa nampi kahadéan, sareng sabaraha agul bari sukur manéhna téh — cobi ukur ku aranjeun.

Sapertos nu ku abdi diucapkeun ka para nonoman sakola éta, abdi ngucapkeun deui ka para tahanan nu katarajang musibah: Saha-saha nu wanoh ka Mantenna sareng tumut ka Mantenna, sanaos aya di jero panjara, manéhna téh bagja. Saha-saha nu hilap ka Mantenna, sanaos aya di jero karaton, manéhna téh aya di jero panjara sarta cilaka. Malah hiji jalma nu dianiaya nanging bagja, nalika badé dihukum pati, nyarios ka para nu dolim nu cilaka: "Abdi mah henteu dihukum pati. Sabalikna abdi mah nuju angkat kana kabagjaan kalayan bébas tina tugas. Nanging ku margi abdi ningali aranjeun dihukum ku hukuman pati nu langgeng, abdi males pisan ka aranjeun." Teras bari ngucapkeun لَٓا اِلٰهَ اِلَّا اللَّهُ manéhna masrahkeun nyawana kalayan bungah.

سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَٓا اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَٓا اِنَّكَ اَنْتَ الْعَل۪يمُ الْحَك۪يمُ

BAGÉAN KAHIJI TINA TAMBAHAN (ZEYL) SARENG LAMPIRAN NU PENTING TINA KALIMAH KASAPULUH

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ فَسُبْحَانَ اللّٰهِ ح۪ينَ تُمْسُونَ وَح۪ينَ تُصْبِحُونَ ٭ وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَح۪ينَ تُظْهِرُونَ ٭ يُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَىِّ وَ يُحْيِى الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَكَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ ٭ وَ مِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ اِذَٓا اَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ ٭ وَ مِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا لِتَسْكُنُٓوا اِلَيْهَا وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ٭ وَمِنْ اٰيَاتِه۪ خَلْقُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافُ اَلْسِنَتِكُمْ وَ اَلْوَانِكُمْ اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِلْعَالِم۪ينَ ٭ وَ مِنْ اٰيَاتِه۪ مَنَامُكُمْ بِالَّيْلِ وَ النَّهَارِ وَابْتِغَٓاؤُ۬كُمْ مِنْ فَضْلِه۪ اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ٭ وَ مِنْ اٰيَاتِه۪ يُر۪يكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَ طَمَعًا وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَيُحْي۪ى بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ ف۪ى ذٰلِكَ لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ٭ وَمِنْ اٰيَاتِه۪ٓ اَنْ تَقُومَ السَّمَٓاءُ وَالْاَرْضُ بِاَمْرِه۪ ثُمَّ اِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْاَرْضِ اِذَٓا اَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ٭ وَ لَهُ مَنْ فِى السَّمٰوَاتِ وَ الْاَرْضِ كُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ ٭ وَ هُوَ الَّذ۪ى يَبْدَؤُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُع۪يدُهُ وَ هُوَ اَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْاَعْلَى فِى السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ الْعَز۪يزُ الْحَك۪يمُ

Hiji nukté nu pangageungna sareng hiji hujjah nu pangageungna tina ayat-ayat samawi nu pohara agung ieu — nu nembongkeun salah sahiji kutub iman — sareng tina bukti-bukti suci nu pangageungna ieu — nu ngabuktikeun hudang deui tina pati (hasyr) — baris ditétélakeun dina "Sinar Kasalapan" (Dokuzuncu Şuâ) ieu. Ieu téh hiji pitulung nu lemes tur endah ti Gusti Rabb, nyaéta: tilu puluh taun ka pengker, Said Kapungkur (Eski Said) dina panungtung karyana nu jenenganana "Muhakemat", nyaéta bubuka tafsir nu diseratna, kantos nyerat: "Maksad Kadua: Dua ayat dina Al-Qur'an nu nuduhkeun kana hasyr baris ditafsirkeun sareng ditétélakeun. نَخُو بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ" — kitu saurna, teras eureun. Anjeunna teu kantos tiasa neraskeun seratanana. Sukur sareng puji kanggo Gusti Khâliq abdi Nu Rahîm — saloba dalil-dalil sareng tanda-tanda hasyr — margi tilu puluh taun saparantosna Mantenna maparin taufik. Leres, salapan-sapuluh taun ka pengker, tina éta dua ayat, nu kahiji nyaéta dawuhan Ilahi فَانْظُرْ اِلٰٓى اٰثَارِ رَحْمَتِ اللّٰهِ كَيْفَ يُحْيِى الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا اِنَّ ذٰلِكَ لَمُحْيِى الْمَوْتٰى وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ — Mantenna maparin ni'mat Kalimah Kasapuluh sareng Kalimah Kadua Puluh Salapan, dua hujjah nu caang tur kacida kuatna sarta jadi tafsir tina éta ayat. Mantenna ngabungkem para nu ngingkar. Sareng deui, tina éta dua bénténg nu pageuh tur teu tiasa diserang pikeun iman kana hasyr, salapan sareng sapuluh taun saparantosna, Mantenna ngamulyakeun urang ku ieu risalah, nyaéta tafsir tina ayat nu kadua, ayat-ayat nu pangageungna nu kasebat dina awal. Nya kitu, ieu Sinar Kasalapan téh diwangun ku salapan maqam (kalungguhan) nu luhur — nu dituduhkeun ku ayat-ayat nu kasebat tadi — sareng ku hiji bubuka nu penting.

Bubuka

Ieu téh "Dua Titik", nu eusina: nétélakeun kalayan ringkes hiji hasil nu ngawengku sadayana tina kacida seueurna mangpaat rohani katut hasil-hasil nu penting pikeun kahirupan tina akidah hasyr; nembongkeun sabaraha perluna tur wajibna éta akidah pikeun kahirupan manusa, pangpangna pikeun kahirupan masarakatna; nuduhkeun kalayan ringkes hiji hujjah nu nyakup sadayana tina kacida seueurna hujjah akidah iman kana hasyr; sareng nétélakeun sabaraha tétélana tur teu aya mangmangna éta akidah hasyr.

TITIK KAHIJI:

Akidah aherat téh dadasar tina sagala dadasar pikeun kahirupan masarakat sareng kahirupan pribadi manusa, sarta pademen kabagjaan katut kasampurnaanana; tina ratusan dalil ngeunaan éta, urang ngan baris nuduhkeun opat waé salaku ukuran.

Nu kahiji: Barudak, nu ti hiji sisi méh ngawangun satengah tina umat manusa, ngan ku pamikiran ngeunaan sawarga waé tiasa tabah nyanghareupan pati sareng pupusna jalma-jalma nu katingalna pikasieuneun tur pikaceurikeun ku maranéhna; sareng ngan ku éta waé maranéhna tiasa mendakan hiji kakuatan batin dina salirana nu kacida lemah tur lemesna; sareng dina watek jiwana nu gancang pisan nangis ku sagala perkara tur teu kiat nanggung, maranéhna tiasa mendakan hiji harepan ku ayana éta sawarga, tuluy hirup kalayan bingah. Contona, ku pamikiran ngeunaan sawarga budak éta nyarios: "Adi abdi atanapi réncang abdi parantos pupus, janten manuk sawarga. Anjeunna ngalanglang di sawarga, hirupna langkung éndah tibatan urang." Upami henteu kitu, pupusna barudak sapantaranana katut jalma-jalma dewasa nu unggal waktos kajadian di sabudeureunana, nu terus nubruk paningal nu pinuh ku salempang ti éta mahluk lemah tur walurat, tangtos baris ngaruntagkeun daya tahan sareng kakuatan batinna, dugi ka sadaya latifahna (daya-daya lemes dina dirina) — jiwa, haté, sareng akal — babarengan sareng panonna baris nangis sakitu peurihna; tungtungna budak éta baris binasa atanapi jadi sato nu cilaka tur gélo.

Dalil kadua: Para sepuh, nu ti hiji sisi ngawangun satengah tina umat manusa, ngan ku ayana kahirupan aherat waé tiasa tabah nyanghareupan kubur nu tos aya di caketeunana; sareng ngan ku éta waé aranjeunna tiasa mendakan panglipur nyanghareupan pareumna hirupna nu kacida dipikanyaahna sareng tutupna dunyana nu éndah; sareng dina jiwa katut watekna nu gancang pisan katarajang rasa — nu tos siga barudak deui — aranjeunna ngan tiasa nyanghareupan rasa pegat pangharepan nu peurih tur pikasieuneun, nu timbul tina pati sareng sirnana sagala rupa, ku harepan kana kahirupan nu langgeng waé. Upami henteu kitu, para sepuh nu mulya tur pantes dipikaasih, para bapa sareng ibu nu salempang tur kacida butuhna kana kaayaan tengtrem sareng ayemna haté, tangtos baris ngaraosan jeritan jiwa katut ributna haté nu sakitu ngeunana, dugi ka dunya ieu jadi panjara nu poék pikeun aranjeunna sareng hirup ogé jadi siksaan nu matak nalangsa.

Dalil katilu: Para nonoman sareng jajaka téh pancer kahirupan masarakat manusa; nu ngeureunkeun rasana nu keur ngagolak sakitu tarikna, katut nafsu sareng hawa nafsuna nu kaleuleuwihi, tina lampah nerak wates, ngadoliman, sareng ngaruksak, ogé nu ngajamin lumangsungna kahirupan masarakat kalayan saé, éta téh ngan pamikiran ngeunaan naraka waé. Upami teu aya rasa salempang kana naraka, dumasar kana kaidah "al-hukmu lil-ghâlib", éta para jajaka nu mabok téh, dina nuturkeun hawa nafsuna, tangtos baris ngarobah dunya jadi naraka pikeun jalma-jalma nu lemah, walurat, tur teu daya; sareng baris ngarobah darajat manusa nu luhur jadi sipat sato nu pangrandahna.

Dalil kaopat: Puseur nu panglengkepna, pancer panggerak nu pangpokona, sarta — pikeun kabagjaan dunya — hiji sawarga, hiji tempat pangungsian, katut hiji tempat panyalindungan dina kahirupan dunya umat manusa, éta téh kahirupan kulawarga. Sareng bumi unggal jalma téh dunya leutikna. Sareng hirup katut kabagjaan éta bumi sareng kahirupan kulawarga téh ngan tiasa aya ku hormat nu tulus, enya-enya, tur satia, sareng ku welas asih nu sajati, pinuh kanyaah, tur daék ngorbankeun diri; sareng éta hormat nu sajati katut welas asih nu tulus ngan tiasa aya ku pamikiran sareng akidah yén bakal aya sosobatan nu langgeng, kabarengan nu teu pegat, kasarengan nu salawasna, sarta patalian silih anteur siga bapa ka anak, anak ka bapa, dulur ka dulur, tur sobat ka sobat, dina waktu nu teu aya watesna sareng dina kahirupan nu teu aya tungtungna. Contona anjeunna nyarios: "Ieu garwa abdi téh réncang hirup abdi nu salawasna di alam nu langgeng, dina kahirupan nu langgeng. Ayeuna mah anjeunna parantos sepuh sareng awon rupina, nanging henteu naon-naon. Margi anjeunna gaduh kaéndahan nu langgeng, nu bakal datang. Sareng demi sosobatan nu salawasna sapertos kitu, abdi baris ngalakonan sagala pangorbanan sareng welas asih." Ku saur nu sapertos kitu, anjeunna tiasa ngalayanan garwana nu tos sepuh ku kanyaah, ku asih, sareng ku welas asih, siga ka bidadari nu geulis. Upami henteu kitu, sosobatan nu ngan sakedap sajam-dua jam wungkul dina lahirna, tuluy nemahan paturay sareng papisah nu salalanggengna, tangtos ngan tiasa ngahasilkeun rasa lemesing haté nu sipatna lahiriah, samentawis, tur teu aya dadasarna — nyaéta rasa karunya sabangsa siga nu aya dina sato waé — katut welas asih nu majasi sareng hormat nu jieunan. Sareng sapertos nu kajadian dina sato-sato, kapentingan-kapentingan séjén katut rasa-rasa séjén nu leuwih kuat baris ngéléhkeun éta hormat sareng welas asih, tuluy ngarobah éta sawarga dunya jadi naraka.

Nya kitu, salah sahiji tina ratusan hasil iman kana hasyr téh tumali sareng kahirupan masarakat manusa. Sareng upami tina ratusan sisi katut mangpaat éta hiji hasil, nu sanésna diukur kana opat dalil nu kasebat tadi, tangtos kaharti yén: nyata sareng lumangsungna hakékat hasyr téh pasti sakumaha pastina hakékat manusa nu luhur sareng butuhna sadaya manusa kana éta. Malah éta langkung tétéla tibatan ayana kabutuh dina patuangan manusa nu nuduhkeun tur nyaksian ayana tuangeun, sarta langkung pageuh nembongkeun yén éta téh nyata. Sareng upami hasil-hasil hakékat hasyr ieu leungit tina diri manusa, éta ngabuktikeun yén hakékat manusa nu kacida pentingna, luhur, tur pinuh ku hirup téh baris ragrag jadi bangké nu kotor sarta sayang kuman. Sing ngahiung ceuli para ahli masarakat, ahli pulitik, sareng ahli ahlak nu kacida perhatosanana kana tata pamaréntahan, ahlak, katut kaayaan masarakat manusa! Sumangga sarumping, ku naon aranjeunna baris ngeusian ieu rohangan nu kosong sareng ku naon baris ngubaran ieu raheut-raheut nu jero?

TITIK KADUA:

Ieu nétélakeun kalayan pohara ringkesna hiji bukti tina bukti-bukti hakékat hasyr nu teu kaétang, nyaéta bukti nu kaluar tina inti sari kasaksian nu datang ti rukun-rukun iman nu sanésna. Nya kieu:

Sadaya mu'jizat Kangjeng Nabi Muhammad صلى الله عليه وسلم nu nuduhkeun karasulanana, sadaya dalil kanabianana, katut sadaya bukti kabeneranana, sakaligus nyaksian tur ngabuktikeun nyatana hakékat hasyr. Margi sadaya da'wa anjeunna salami hirupna museur kana hasyr saparantos kaésaan Alloh. Sareng deui, sadaya mu'jizat katut hujjah nu ngabenerkeun sareng ngajadikeun dibenerkeunana sadaya nabi, nyaksian kana hakékat nu sarua. Sareng deui, kasaksian وَ كُتُبِه۪ — nu ngangkat kasaksian tina kalimah وَ بِرُسُلِه۪ kana darajat tétéla pisan — ogé nyaksian kana hakékat nu sarua. Nya kieu: Pangheulana, sadaya mu'jizat, hujjah, katut hakékat nu ngabuktikeun kabeneran Al-Qur'an Al-Mu'jizul-Bayân, sakaligus nyaksian tur ngabuktikeun nyata sareng lumangsungna hakékat hasyr. Margi méh sapertilu tina Al-Qur'an téh ngeunaan hasyr, sareng dina awal seueur surat-surat pondokna aya ayat-ayat hasyr nu kacida kuatna. Kalayan tétéla sareng kalayan isyarat, ku rébuan ayatna Al-Qur'an ngawartoskeun, ngabuktikeun, sarta nembongkeun hakékat nu sarua. Contona: اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ٭ يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ اِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظ۪يمٌ٭ اِذَا زُلْزِلَتِ الْاَرْضُ زِلْزَالَهَا٭ اِذَا السَّمَٓاءُ انْفَطَرَتْ٭ اِذَا السَّمَٓاءُ انْشَقَّتْ٭ عَمَّ يَتَسَٓاءَلُونَ٭ هَلْ اَتٰيكَ حَد۪يثُ الْغَاشِيَةِ — kitu deui, dina awal tilu puluh dugi ka opat puluh surat, Al-Qur'an nembongkeun kalayan pasti pisan yén hakékat hasyr téh hakékat nu pangpentingna tur wajib dina jagat raya; sareng ayat-ayat nu sanésna ogé nétélakeun rupa-rupa dalil éta hakékat dugi ka ngayakinkeun.

Naha iman kana hasyr — nu muncul sapertos panonpoé ku rébuan kasaksian katut da'wa ti hiji Kitab nu ngan ku hiji isyarat tina hiji ayatna waé parantos ngahasilkeun rupa-rupa hakékat élmiah tur hakékat alam dina élmu-élmu Islam di hareupeun panon urang — aya kamungkinan sanaos saeutik pikeun henteu jadi hakékat, sapertos ngingkarkeun panonpoé, malah sapertos sirnana jagat raya; sareng naha éta sanés perkara nu mustahil tur batil saratus tingkat? Naha mungkin ti sisi mana waé ngabohongkeun rébuan dawuhan, jangji, katut ancaman hiji Sultan nu kacida enya-enya tur mulyana, padahal supados hiji isyarat waé ti hiji raja henteu jadi bohong, sakapeung sapasukan tentara angkat tuluy perang; sareng naha mungkin éta sadayana teu hakékat? Naha — padahal hiji isyarat waé ti ieu Sultan Maknawi nu Agung, nu salami tilu belas abad teu weléh maréntah, ngadidik, tur ngatur jiwa, akal, haté, katut nafsu nu teu kaétang dina wengkuan haq sareng hakékat, parantos cekap pikeun ngabuktikeun hakékat nu sapertos kitu — saparantos hakékat hasyr ieu dituduhkeun tur dibuktikeun ku rébuan katerangan nu tétéla, teu pantes siksa naraka pikeun jalma bodo tur belet nu teu ngaku kana éta hakékat, sareng naha éta sanés kaadilan nu sajati?

Sareng deui, sadaya suhuf samawi katut kitab-kitab suci nu maréntah dina hiji jaman sareng hiji mangsa, nampi kalayan pasti hakékat hasyr — nu ku Al-Qur'an, nu maréntah kana sakumna mangsa nu bakal datang sareng sakabéh jaman, ditétélakeun sarta dibuktikeun kalayan rinci, jelas, tur dibalik-balik — luyu sareng abad katut jamanna; sarta katerangan aranjeunna ngeunaan éta hakékat, nu teu rinci, katutupan ku hijab, tur ringkes, nanging da'wa katut buktina kacida kuatna, ngabenerkeun da'wa Al-Qur'an ku rébuan tanda tangan.

Ku margi patali sareng ieu pedaran, hiji hujjah hasyr nu kacida kuatna, ringkes, tur ngaleungitkeun sagala rasa was-was — nu disebatkeun dina wangun munajat dina panungtung Risale-i Münacat (Risalah Munajat), ngeunaan kasaksian rukun-rukun nu sanésna, pangpangna "Rusul" sareng "Kutub", kana rukun "al-îmânu bil-yaumil-âkhir" — lebet ka dieu sagemblengna. Nya kieu: Dina Munajat kaserat:

Nun Gusti Rabb abdi Nu Rahîm! Ku ajaran Rosul Gusti Nu Pangmulyana sareng ku palajaran Al-Qur'an Al-Hakîm, abdi parantos ngartos yén: sadaya kitab suci katut para nabi — pangheulana Al-Qur'an sareng Rosul Gusti Nu Pangmulyana — kalayan ijmak tur sauyunan nyaksian, nuduhkeun, sarta ngisyaratkeun yén tajalli asma-asma Gusti nu ngandung kaagungan (jalal) sareng kaéndahan (jamal) — nu conto-contona katingal di dunya ieu sareng di sagala tempat — baris terus lumangsung kalayan langkung caang di alam nu langgeng salawasna; sareng yén sagala kurnia Gusti — nu tajalli rohmat Gusti katut conto-contona kasaksian di alam fana ieu — baris terus aya tur langgeng di nagri kabagjaan kalayan langkung éndah; sareng yén jalma-jalma nu sono, nu ningali éta sadayana kalayan raos tur ngiringan kalayan asih dina kahirupan dunya nu pondok ieu, baris tetep ngiringan sarta babarengan sareng éta di alam nu langgeng.

Sareng deui, kalayan nyandarkeun kana ratusan mu'jizatna nu tétéla katut ayat-ayatna nu pasti, para nabi nu jadi nu kagungan sadaya jiwa nu nurani — pangheulana Rosul Gusti Nu Pangmulyana sareng Al-Qur'an Al-Hakîm — sareng para wali nu jadi kutub sadaya haté nu caang, katut para siddiqin nu jadi sumber sadaya akal nu seukeut tur nurani, kalayan nyandarkeun kana rébuan jangji sareng ancaman Gusti nu diulang-ulang dina sadaya suhuf samawi katut kitab-kitab suci; kalayan percanten kana sipat-sipat suci Gusti nu ngabutuhkeun ayana aherat — sapertos kudrat, rohmat, pitulung, hikmah, jalal, sareng jamal — katut kana syuun Gusti (urusan sareng kersa-Na), ogé kana kaagungan kamulyaan Gusti sareng kana karajaan rububiyah Gusti; sarta dumasar kana paningal batin aranjeunna nu teu kaétang katut kana naon nu kasaksian langsung ku aranjeunna, nu ngawartoskeun tapak-tapak sareng ciciprat aherat, ogé dumasar kana i'tikad katut imanna nu tos dugi ka darajat ilmul yaqîn sareng ainul yaqîn — aranjeunna nepikeun wartos gumbira ka umat manusa ngeunaan kabagjaan langgeng. Aranjeunna ngawartoskeun tur ngumumkeun yén naraka disadiakeun pikeun jalma-jalma nu sasar sareng sawarga pikeun jalma-jalma nu kénging hidayah; aranjeunna iman kalayan pageuh sarta nyaksian.

Nun Gusti Qadîr Nu Hakîm! Nun Gusti Rahmân Nu Rahîm! Nun Gusti Sâdiqul-Wa'd Nu Maha Mulya! Nun Gusti Qahhâr Dzul-Jalâl, Nu Kagungan kamulyaan, kaagungan, sareng jalal!.. Gusti téh ratusan rébu darajat langkung suci sarta teu kaétang sucina tur luhungna tibatan ngabohongkeun sakitu seueurna sobat Gusti nu satia, sakitu seueurna jangji Gusti, katut sakitu seueurna sipat sareng syuunat Gusti; tibatan ngabantah sarta henteu ngalaksanakeun tungtutan nu pasti tina karajaan rububiyah Gusti; tibatan nampik sareng henteu ngadangukeun du'a katut panyuhunan nu teu kaétang, nu tumali sareng aherat, ti hamba-hamba Gusti nu ditampi tur teu kaétang lobana — nu dipikaasih ku Gusti sareng nu ngajadikeun dirina dipikaasih ku Gusti ku jalan ngabenerkeun tur ta'at ka Gusti; sarta tibatan ngabenerkeun jalma-jalma nu sasar katut jalma-jalma kafir dina ngingkarna hasyr, nyaéta jalma-jalma nu ku kufur sareng ma'siatna, sarta ku ngabohongkeun jangji Gusti, ngaganggu kaagungan kamulyaan Gusti, nyabak kamulyaan jalal Gusti, ngaruksak kahormatan kailahian Gusti, tur ngalukaan kanyaah rububiyah Gusti. Tina kadoliman nu teu aya watesna sareng tina goréngna nu teu aya watesna sapertos kitu, abdi sadaya nyucikeun kalayan teu kaétang darajatna kaadilan Gusti nu teu aya watesna, kaéndahan Gusti nu teu aya watesna, sareng rohmat Gusti nu teu kaétang.

Sareng ku sagala kakuatan abdi sadaya, abdi sadaya iman yén: kasaksian para nabi, para asfiya, katut para wali — nyaéta ratusan rébu utusan Gusti nu satia sareng juru wawar karajaan Gusti nu bener tur teu kaétang — kana gudang rohmat Gusti di aherat, kana pependeman kurnia Gusti di alam nu langgeng, sareng kana tajalli asma-asma Gusti nu saé, nu pohara éndahna tur muncul sagemblengna di nagri kabagjaan, dina wangun haqqul yaqîn, ainul yaqîn, katut ilmul yaqîn, éta téh haq tur hakékat; isyarat-isyaratna bener tur luyu; sarta wartos gumbirana satia tur pasti kajadian. Sareng aranjeunna, kalayan iman yén sinar nu pangageungna tina asma "Al-Haqq" — nu jadi sumber, panonpoé, tur panangtayungan sadaya hakékat — nyaéta hakékat hasyr nu pangageungna ieu, kalayan paréntah Gusti ngawulang ka hamba-hamba Gusti dina wengkuan haq sarta ngawurukkeun éta salaku hakékat nu sajati. Nun Gusti Rabb! Demi haq katut hormat kana palajaran sareng wulangan aranjeunna, mugi Gusti maparin iman nu pangsampurnana katut Husnul Khatimah ka abdi sadaya sareng ka para murid Risale-i Nur. Sareng mugi Gusti ngajadikeun abdi sadaya nu nampi syafa'at aranjeunna, âmîn!..

Sareng deui, sakumaha sadaya dalil katut hujjah nu ngabuktikeun kabeneran Al-Qur'an — malah kabeneran sadaya kitab samawi — sareng sadaya mu'jizat katut bukti nu ngabuktikeun kanabian Habîbullâh, malah kanabian sadaya nabi, sacara teu langsung nuduhkeun kana nyatana aherat, nu jadi da'wa aranjeunna nu pangageungna; kitu deui pisan, seuseueurna dalil sareng hujjah nu nyaksian ayana Wâjibul Wujûd katut kaésaan-Na, sacara teu langsung nyaksian ayana sarta dibukakeunana nagri kabagjaan katut alam nu langgeng, nu jadi pancer sareng tempat némbongna rububiyah katut kailahian nu pangageungna. Margi sakumaha nu baris ditétélakeun tur dibuktikeun dina maqam-maqam nu bakal datang, ayana Zat Wâjibul Wujûd, sadaya sipat-Na, seuseueurna asma-Na, katut sipat sareng syuunat-Na sapertos rububiyah, kailahian, rohmat, pitulung, hikmah, sareng kaadilan, dina darajat perlu ngabutuhkeun ayana aherat; dina darajat wajib merlukeun alam nu langgeng; sareng dina darajat mutlak nungtut ngahimpun tur nyebarkeun (hasyr) pikeun ganjaran katut siksa.

Leres, ku margi aya Alloh Nu Azali tur Nu Langgeng, tangtos aya aherat nu jadi pancer salalanggengna pikeun karajaan kailahian-Na. Sareng ku margi di jagat raya ieu katut dina sagala mahluk nu hirup aya tur katingal rububiyah mutlak nu pohara agung, pinuh hikmah, tur pinuh kanyaah, tangtos bakal aya sarta bakal dilebetan hiji nagri kabagjaan nu langgeng, nu nyalametkeun kaagungan éta rububiyah tina ragrag, hikmah-Na tina sia-sia, sareng kanyaah-Na tina teu adil. Sareng ku margi sagala ni'mat, kurnia, kamurahan, kamulyaan, pitulung, katut rohmat nu teu kaétang ieu, nu katingal ku panon, nembongkeun ka akal nu teu acan pareum sareng ka haté nu teu acan maot yén di pengker hijab gaib aya Zat Nu Rahmân tur Nu Rahîm, tangtos aya sarta bakal aya kahirupan nu langgeng di alam nu langgeng, nu nyalametkeun ni'mat tina moyok, kurnia tina nipu, pitulung tina mumusuhan, rohmat tina siksa, katut kamurahan sareng kamulyaan tina hianat; sarta nu ngajadikeun kurnia téh leres-leres kurnia sareng ni'mat téh leres-leres ni'mat.

Sareng ku margi hiji kalam kudrat, nu dina usum semi nyerat ratusan rébu kitab patumpang-tumpang tanpa kalepatan dina lambaran bumi nu heurin, jalan terus tanpa cape di hareupeun panon urang. Sareng Nu Kagungan éta kalam parantos jangji ratusan rébu kali: "Kami baris nyerat hiji kitab nu éndah tur teu keuna ku pati di tempat nu lega, langkung gampil tibatan kitab usum semi nu diserat pabaur patumpang-tumpang di tempat nu heurin ieu, sarta Kami baris ngajadikeun aranjeun maca éta kitab" — kitu Mantenna ngadawuh ngeunaan éta kitab dina sadaya firman-Na. Tangtos sarta pasti pisan, aslina éta kitab parantos diserat, sareng catetan handapna ogé baris diserat ku ngahimpun tur nyebarkeun. Sareng buku amal sadaya mahluk baris dicatet di dinya.

Sareng ku margi Bumi ieu, ti sisi lobana mahluk sareng ti sisi kalungguhanana salaku tempat matuh, tempat asal, pabrik, tempat pintonan, tur tempat pangumpulan pikeun rébuan rupa mahluk nu hirup katut nu gaduh ruh nu terus-terusan gunta-ganti, gaduh kapentingan nu kacida ageungna salaku haté, puseur, inti sari, hasil, katut sabab diciptakeunana jagat raya ieu; dugi ka sanaos leutik, éta téh disaruakeun sareng langit nu sakitu lébarna. Dina firman-firman samawi salawasna disebatkeun رَبُّ السَّمٰوَاتِ وَ الْاَرْضِ.

Sareng ku margi aya umat bani Adam nu maréntah kana sakumna bagéan Bumi nu sipatna sapertos kitu, nu ngokolakeun seuseueurna mahlukna, nu nalukkeun seuseueurna mahluk hirup tur ngumpulkeunana ka sabudeureunana, sareng nu nyusun, mintonkeun, tur ngahias seuseueurna ciciptan (masnû'ât) ku rarancang karesepna sorangan katut ku kaidah-kaidah kabutuhna kalayan sakitu saéna, ogé ngumpulkeun rupa-rupa antik nu loba di tempat-tempat husus siga daptar tuluy ngahiasanana; dugi ka lain ngan paningal jin sareng manusa waé, malah paningal katut pangajén ahli langit sareng jagat raya, sarta paningal panarima ti Nu Kagungan jagat raya ogé katarik ka manéhna, ku kituna manéhna kénging kapentingan sareng ajén nu kacida ageungna; sareng ku ieu kalungguhan, ku élmu-élmu katut seni-senina manéhna nembongkeun yén dirina téh hikmah diciptakeunana jagat raya, hasilna nu ageung, buah nu luhur ajénna, sarta khalifah di Bumi.. sarta ku margi di sisi dunya manéhna mintonkeun tur nyusun kalayan sakitu saéna seni-seni nu pinuh mu'jizat ti Gusti Nu Ngadamel sakumna alam, éta umat bani Adam téh sanaos ma'siat sareng kufur tetep diantep di dunya, siksana ditunda, sarta dipaparin témpo pikeun ieu khidmah dugi ka ngahontal hasil.

Sareng ku margi umat bani Adam nu sipatna sapertos kitu téh, ti sisi watek katut kajadianana kacida lemah sarta teu daya, sareng sanaos pohara lemah tur fakir gaduh kabutuh katut kanyeri nu teu kaétang, aya hiji Nu Ngatur tur Ngawasaan nu kacida Kawasa, pinuh Hikmah, tur pinuh Kanyaah — nu jauh di luhureun sagala kakuatan sareng pilihan manusa — nu ngajadikeun Bumi nu sakitu ageungna ieu gudang pikeun sagala rupa tambang nu diperyogikeun ku umat manusa, lumbung pikeun sagala rupa tuangeun, sareng warung pikeun sagala rupa barang nu dipikaresep ku umat manusa; Mantenna nu ngariksa umat manusa sapertos kitu, ngasuh, sarta maparin sagala nu dipénta ku maranéhna.

Sareng ku margi Rabb nu aya dina hakékat ieu; Mantenna mikaasih ka manusa, ogé ngajantenkeun Salira-Na dipikaasih ku manusa; Mantenna langgeng, kagungan alam-alam nu langgeng, ngurus unggal urusan kalayan adil, sarta ngadamel sagala rupa kalayan hikmah. Sareng dina hirup di dunya nu pondok ieu, dina umur manusa nu singket pisan ieu, katut dina bumi nu samentawis tur bakal sirna ieu, kaagungan karajaan Gusti Nu Ngawasaan Nu Azali sareng langgengna kakawasaan-Na teu tiasa ngancik. Sareng lampah dolim nu kacida gedéna katut lampah bangkang nu lumangsung di kalangan umat manusa — nu papalimpang tur nyulayaan kana katartiban jagat, kana kaadilan sareng timbangan-timbanganana, ogé kana kasaéan katut kaéndahanana — sarta hianat, ingkar, jeung kufur ka Nu maparin ni'mat ka manéhna sareng ka Nu ngasuh manéhna kalayan pinuh kanyaah, tetep henteu kénging hukuman di dunya ieu; nu dolim tur telenges ngaliwatkeun hirupna kalayan senang, sedengkeun nu dianiaya nu walurat ngaliwatkeun umurna dina kasusah. Sedengkeun hakékat kaadilan mutlak nu tapak-tapakna katingal di sakumna jagat téh pisan-pisan nyulayaan kaayaan sarua antara nu dolim nu telenges sareng nu dianiaya nu pegat harepan di jero maot — nyaéta upami maranéhna henteu dihudangkeun deui; moal tiasa nampi, moal ngawidian!

Sareng ku margi, sapertos Nu Kagungan Jagat parantos milih bumi tina jagat sareng milih umat manusa tina bumi, teras maparin kalungguhan nu kacida agungna katut ajén nu kacida pentingna. Kitu deui, ti antara umat manusa Mantenna milih para nabi, para wali, sareng para asfiya — nyaéta manusa-manusa sajati nu luyu sareng tujuan-tujuan rububiyah-Na sarta nu ngajantenkeun dirina dipikaasih ku Mantenna ku jalan iman katut sumerah — teras ngajantenkeun aranjeunna sobat sareng nu diajak sasauran ku Mantenna, ngamulyakeun aranjeunna ku mu'jizat sareng tofik, sarta nyiksa musuh-musuhna ku tamparan-tamparan ti langit. Sareng ti antara para sobat-Na nu luhung ajénna tur dipikaasih éta ogé, Mantenna milih Muhammad صلى الله عليه وسلم nu janten imam sareng kareueus aranjeunna, teras nyaangan satengah tina buleudan bumi nu penting katut saperlima tina umat manusa nu penting salami abad-abad nu panjang ku cahaya anjeunna. Saolah-olah jagat ieu diciptakeun kanggo anjeunna; sadaya tujuanana némbongan ku anjeunna, ku agama anjeunna, sareng ku Al-Qur'an anjeunna. Sareng sanaos anjeunna pantes tur layak nampi ganjaran tina khidmah-khidmah anjeunna nu teu kaétang, nu kacida luhung ajénna tur cekap kanggo hirup mangjuta-juta taun, dina waktos nu taya watesna; anjeunna namung dipaparin umur nu singket pisan — genep puluh tilu taun — di jero kasusah sareng perjuangan nu kacida beuratna. Naha aya kitu, ti sisi mana waé, hiji jalan, hiji kamungkinan, atanapi hiji kasanggupan, nu ngamungkinkeun yén éta pribadi, sasarengan sareng sadaya nu sapangkat katut para sobat anjeunna, henteu dihudangkeun deui sareng ayeuna ogé henteu hirup sacara ruhani? Naha aranjeunna kedah sirna ku hukuman pati nu langgeng? Hâsyâ, saratus rébu kali hâsyâ tur kallâ!.. Leres, sakumna jagat sareng hakékat alam nungtut hudangna anjeunna deui sarta neda hirup anjeunna ka Nu Kagungan Jagat.

Sareng ku margi dina "Âyatul-Kubrâ" nu janten Syuâ Katujuh parantos dibuktikeun tilu puluh tilu ijmak agung nu masing-masingna sakuat gunung, yén jagat ieu medal tina hiji panangan sareng janten kagungan hiji Zat nu tunggal. Sareng aranjeunna parantos némbongkeun kalayan nyata katunggalan katut ahadiyah-Na nu janten puseur sadaya sipat sampurna Ilahi; ku katunggalan sareng ahadiyah éta, sakumna jagat janten prajurit-prajurit nu sadia narima paréntah sareng pagawé-pagawé nu tunduk ka Zat Nu Wâhid; sarta ku sumpingna aherat, sipat-sipat sampurna-Na luput tina runtuh, kaadilan mutlak-Na luput tina lampah aniaya mutlak nu matak moyok, hikmah-Na nu nyakup sadayana luput tina padamelan mubadir nu bodo, rohmat-Na nu lega luput tina siksa nu taya welasna, sareng kaagungan kudrat-Na luput tina lemah nu hina; sadayana janten suci.

Tangtos, tangtos, sareng pasti pisan — ku tungtutan hakékat-hakékat nu aya dina genep "ku margi" ieu, nu mangrupa sabagian tina ratusan nukté iman ka Alloh — kiamat bakal ngajadi, mahluk bakal dihudangkeun deui tur disebarkeun, sarta nagri siksa katut nagri ganjaran bakal dibuka. Supados ajén sareng kalungguhan puseur Bumi nu kasebat tadi katut ajén sareng hargana manusa tiasa ngabukti; supados kaadilan, hikmah, rohmat, katut karajaan Gusti Nu Ngatur Sagala Rupa Nu Hakîm — nu janten Khâliq sareng Rabb Bumi katut manusa — tiasa netep; supados para sobat sajati sareng para nu kasengsem ka Rabb Nu Langgeng éta luput tina hukuman pati nu langgeng; supados nu pangageungna tur nu pangluhungna ajénna ti antara para sobat éta ningali ganjaran tina khidmah-khidmah suci anjeunna nu ngajantenkeun sakumna jagat sugema tur nganuhunkeun; sareng supados sipat-sipat sampurna Gusti Sultan Nu Langgeng Salawasna suci tina kurang katut cacad, kudrat-Na suci tina lemah, hikmah-Na suci tina padamelan mubadir, sarta kaadilan-Na suci tur leupas pisan tina dolim.

Cindekna: Ku margi Alloh aya, tangtos aherat ogé aya.

Sareng sapertos tilu rukun iman nu kasebat tadi — kalayan sadaya dalil nu ngabuktikeunana — nyaksian tur nuduhkeun kana hasyr. Kitu deui dua rukun iman nu unina وَ بِمَلٰٓئِكَتِه۪ وَ بِالْقَدَرِ خَيْرِه۪ وَ شَرِّه۪ مِنَ اللّٰهِ تَعَالٰى ogé ngaharuskeun ayana hasyr sarta kalayan kuat nyaksian tur nuduhkeun kana alam nu langgeng.

Kieu: sadaya dalil nu ngabuktikeun ayana para malaikat katut tugas ubudiyah-na, ogé teu kaétangna hal nu katingal langsung sareng paguneman sareng aranjeunna, kalayan sorangan nuduhkeun kana ayana alam arwah, alam gaib, alam nu langgeng, alam aherat, sareng nagri kabagjaan nu jaga bakal dirameékeun ku jin katut manusa, nyaéta sawarga sareng naraka. Margi para malaikat tiasa ningali alam-alam ieu sareng lebet ka dinya ku widi Alloh; sarta sadaya malaikat muqarrabîn nu tepang sareng manusa — sapertos Kangjeng Jibril — sasarengan ngawartoskeun ayana alam-alam nu kasebat tadi sareng ngawartoskeun yén aranjeunna ngalanglang di jerona. Sapertos urang uninga kalayan nyata kana ayana buana Amérika nu teu kantos katingal ku urang ngan ku wartos ti jalma-jalma nu sumping ti dinya; kitu deui, ku wartos para malaikat nu kakuatanana sarua sareng saratus mutawatir (diwartoskeun ku loba jalma), urang kedah iman kana ayana alam nu langgeng, nagri aherat, sawarga, katut naraka kalayan yakin nu sami; sareng kitu pisan urang iman.

Sareng sadaya dalil nu ngabuktikeun rukun "iman kana takdir" dina "Risalah Papasten" nu janten Kalimah Kadua Puluh Genep, kalayan sorangan nuduhkeun kana hasyr, kana disebarkeunana lambaran-lambaran amal, sareng kana ditimbangna amal dina timbangan nu pangageungna. Margi nyatetkeun papasten sagala rupa dina lambaran-lambaran tatanan sareng timbangan di payuneun panon urang, nuliskeun lalampahan hirup unggal mahluk nu hirup dina daya ingetna, dina siki-sikina, sareng dina lambaran-lambaran misali nu séjén, sarta netepkeun tur ngalirkeun buku catetan amal unggal nu ngagaduhan ruh — pangpangna manusa — dina lambaran-lambaran nu dijaga; tangtos papasten nu sakitu nyakupna, takdir nu sakitu hikmahna, catetan nu sakitu talitina, katut tulisan nu sakitu ngajagana téh ngan tiasa aya pikeun ganjaran sareng siksa nu langgeng, minangka hasil tina pangadilan umum di Mahkamah Nu Pangageungna. Upami henteu kitu, catetan sareng cara ngajaga nu sakitu nyakup tur taliti pisan éta bakal pisan-pisan teu aya hartina, teu aya mangpaatna, sarta papalimpang sareng hikmah katut hakékat. Sareng upami hasyr henteu datang, sadaya harti nu pasti dina kitab jagat nu ditulis ku kalam papasten ieu bakal ruksak — sedengkeun perkara éta teu aya hiji jalan ogé pikeun mungkin; sareng sangkaan éta janten hiji hal nu mustahil, malah janten omongan ngacapruk, sami sareng ngingkarkeun ayana jagat ieu.

Cindekna: Lima rukun iman kalayan sadaya dalilna nuduhkeun tur menta lumangsungna katut ayana hasyr sareng disebarkeunana mahluk, ogé ayana katut dibukana nagri aherat; nyaksian tur nungtut hal éta. Nya ku margi hakékat hasyr ngagaduhan tihang-tihang katut bukti-bukti nu sakitu agungna tur teu tiasa oyag — nu pas pisan sareng agungna hakékat éta — nu matak méh sapertilu tina Al-Qur'an Al-Mu'jizul-Bayân eusina hasyr sareng aherat; Al-Qur'an ngajantenkeun hal éta batu dasar pikeun sadaya hakékatna sarta dasar tina sagala dasar, sareng ngawangun sagala rupa di luhureunana.

(Mukaddimah parantos réngsé.)