TAMBIHAN KALIMA I'JAZ AL-QUR'AN
Pasualan kasapuluh Risalah Bubuahan anu janten Şuâ kasabelas
KEMBANG EMİRDAĞ
Ieu waleran anu kacida kuatna kana bantahan-bantahan ngeunaan pangulangan dina Al-Qur'an.
Sadérék-sadérék abdi anu dipikaasih tur satia! Sanaos pasualan ieu janten kusut tur kirang merenah ku kaayaan abdi anu kacau, nanging abdi uninga kalayan pasti yén di handapeun ungkara anu kusut éta aya hiji rupa i'jaz anu kacida ajénna. Hanjakal abdi henteu mampuh ngungkabkeunana. Sanaos ungkarana henteu mancorong, tina jihat patalina sareng Al-Qur'an, éta boh ibadah tafakur, boh cangkang hiji permata anu suci, luhur, tur mancorong. Mangga tingali intan dina leungeunna, sanés pakéanana anu soéh. Ogé abdi nyerat ieu dina kaayaan kacida geringna, kacau, sarta henteu ngagaduhan dahareun, dina hiji atanapi dua poé dina Ramadan, ku kapaksa kalayan kacida ringkesna tur pondokna, bari ngalebetkeun seueur hakékat sareng sababaraha bukti dina hiji kalimah. Mangga dihampura kakuranganana. {(1): Minangka Pasualan Kasapuluh pikeun buah Panjara Denizli, ieu téh hiji kembang alit anu pinuh ku cahya ti Emirdağ sareng Ramadan anu mulya ieu. Ku nerangkeun hiji hikmah pangulangan Al-Qur'an, éta ngaleungitkeun sangkaan-sangkaan ahli kasasaran anu bau sareng ngandung racun.} Sadérék-sadérék abdi anu dipikaasih tur satia! Nalika maca Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mukjizat dina Ramadan anu mulya, unggal aya salah sahiji tina tilu puluh tilu ayat anu isyaratna ka Risale-i Nur parantos dipedar dina Şuâ Kahiji, abdi ningali yén kaca, lambaran, sarta carita ayat éta ogé dina hiji darajat ningal ka Risale-i Nur sareng murid-muridna tina jihat nyandak pangajaran tina carita. Hususna Ayat An-Nur dina Surah An-Nur, kalayan sapuluh ramo, ningal ka Risale-i Nur; kitu ogé Ayat Poék di tukangeunana ningal lengkep ka lawan-lawanna sarta masihan bagéan anu langkung seueur. Sim kuring ngaraosan saolah-olah éta kaayaan kaluar tina sawaréh, janten ngawengku sadayana, sarta dina abad ieu hiji conto lengkep tina anu ngawengku sadayana éta téh Risale-i Nur sareng murid-muridna. Leres, dawuhan Al-Qur'an, pangheulana nyandak jembar, luhur, sareng ngalingkupna tina kalungguhan jembar rububiyah umum Gusti Mutakallim anu Azali; tina kalungguhan jembar jalmi anu ditujukeun dawuhan salaku wawakil umat manusa, malah jagat raya; tina kalungguhan anu kacida jembarna pikeun nungtun sakumna umat putra-putra Adam dina sadaya abad; sarta tina kalungguhan jembar katerangan-katerangan anu kacida luhur tur ngalingkupna ngeunaan hukum-hukum Alloh anu patali sareng dunya sarta aherat, bumi sarta langit, azali sarta salawasna, rububiyah Gusti Khâliq jagat raya, sareng pangaturan sakumna mahluk. Tina jihat ieu, dawuhan éta némbongkeun i'jaz sareng ngawengku sadayana anu sakitu luhurna, nepi ka malah darajatna anu lahiriah sareng basajan, anu ngaping pamahaman basajan lapisan awam, anu janten golongan panglobana tina anu ditujukeun pangajaran Al-Qur'an, ogé masihan bagian lengkep ka lapisan anu pangluhurna. Saolah-olah, sanés ngan hiji pangajaran tina carita sareng hiji pangéling tina carita sajarah, nanging minangka conto-conto tina hiji dasar anu ngawengku sadayana, éta nembé diturunkeun kalayan nyarios ka unggal abad sareng unggal lapisan. Hususna, ku seueur pangulangan nyarios ﺍَﻟﻈَّﺎﻟِﻤِﻴﻦَ ﺍَﻟﻈَّﺎﻟِﻤِﻴﻦَ sarta nerangkeun kalayan teges pisan ancaman-ancaman sareng musibah samawi sarta bumi anu janten hukuman lampah zalim aranjeunna, éta ngajantenkeun ningali lampah zalim abad ieu anu henteu aya tandinganana ku azab anu tumiba ka kaum 'Ad, Tsamud, sareng Fir'aun, sarta masihan panglipur ka ahli iman anu dizaliman ku salametna para nabi sapertos Ibrahim alayhis salam sareng Musa alayhis salam. Leres, Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mukjizat, anu masihan pangajaran kalayan i'jaz anu luhur, némbongkeun ka unggal abad sareng unggal lapisan sakumna mangsa katukang sareng abad-abad anu parantos maot, anu dina pandangan lalawora sareng kasasaran janten tempat henteu aya anu pikasieuneun tur matak reuwas, sarta pakuburan anu nyeri tur musnah, minangka lambaran pangéling anu hirup, hiji alam ahéng anu ti awal dugi ka ahir pinuh ku roh sareng kahirupan, sarta hiji nagri Gusti Rabb anu aya tur patali sareng urang. Kawas layar sinéma, sakapeung éta nyandak urang ka mangsa-mangsa éta, sakapeung nyandak mangsa-mangsa éta ka gigireun urang. Kalayan i'jaz anu sami, Al-Qur'an anu kacida agungna ieu masihan pangajaran hikmah anu sajati, pinuh ku cahya, sareng nikmat ka umat manusa, jin, sareng malaikat, ku ngajantenkeun jagat raya ieu, anu dina pandangan kasasaran janten tempat pikasieuneun anu kaku, kacau, maot, tur henteu aya watesna sarta ngaguling dina papisah sareng sirna, minangka hiji kitab Gusti Shamad, hiji kota Gusti Rahmân, sarta hiji paméran karya Gusti Rabb. Éta ngahirupkeun anu kaku, ngajantenkeun aranjeunna nyarios hiji sareng nu sanés minangka nu gaduh pancén, sarta buru-buru silih bantosan. Tangtos dina unggal aksarana aya sapuluh, saratus, sarta sakapeung sarébu sareng rébuan pahala; sanaos sakumna jin sareng manusa ngumpul, aranjeunna henteu tiasa mawa tandinganana; éta nyarios ka sakumna putra-putra Adam sareng jagat raya kalayan pas pisan; salawasna ditulis kalayan nikmat dina haté jutaan hafiz; henteu ngabosenkeun ku sering diulang sareng seueur pangulanganana; sanaos seueur tempat sareng kalimah anu tiasa kaliru, éta nempatkeun dirina kalayan sampurna dina pikiran barudak anu lemes tur basajan; sarta karasa pikaresepeun kawas cai Zamzam dina ceuli jalma gering, anu kapangaruhan ku saeutik ucapan, sareng anu nuju sakarat. Éta ngahontal kaistiméwaan suci sapertos kitu sarta masihan kabagjaan dua alam ka murid-muridna. Sareng, ku rusiah ngajaga kalayan lengkep darajat ummi panarjamahna, tanpa masihan rohangan pikeun usaha dipaksakeun, jieunan, atanapi pamer, éta némbongkeun lancarna anu fitri sarta sumpingna langsung ti langit. Ku hikmah ngaping pamahaman basajan lapisan awam anu panglobana ku dawuhan anu diturunkeun saluyu sareng pamahamanna, éta panglobana muka lambaran anu pangécésna sareng pangnyatana, sapertos langit sareng bumi, sarta ngajarkeun mukjizat kakawasaan anu luar biasa sareng baris-baris hikmah anu pinuh ku harti di handapeun perkara-perkara biasa éta. Kalayan kitu, éta némbongkeun i'jaz anu éndah dina kasaéan masihan pituduh. Ku rusiah ngawartoskeun yén éta ogé kitab doa, pangajak, zikir, sareng tauhid anu merlukeun pangulangan, kalayan pangulanganana anu éndah tur amis, éta ngajantenkeun rupa-rupa lapisan anu ditujukeun ngartos seueur harti anu béda-béda dina hiji kalimah sareng hiji carita. Sarta ku rusiah ngawartoskeun yén sanajan perkara-perkara anu pangleutikna sareng pangkirang pentingna dina hiji kajadian sawaréh tur biasa ogé aya dina pandangan welas-Na sarta lingkup pangaturan sareng Kersa-Na, éta nengetan kajadian-kajadian sawaréh para sahabat salaku perkara penting dina ngadegkeun Islam sareng nyusun syariat. Boh tina jihat ayana dasar-dasar anu ngawengku sadayana, boh tina jihat éta kajadian-kajadian sawaréh ngahasilkeun buah-buah anu kacida pentingna kawas siki dina ngadegkeun Islam sareng syariat anu umum, éta ogé némbongkeun hiji rupa i'jaz-na. Leres, tina jihat kedah diulang lantaran kabutuhan anu malik deui, dina ngadegkeun hiji parobahan anu henteu kaétang ahéngna, henteu aya tungtung pikasieuneunana, sarta jembar, anu salami dua puluh taun masihan pangajaran ka seueur lapisan anu béda-béda salaku waleran kana seueur patarosan anu malikan deui; anu bakal ngarecah jagat raya sarta ngarobah wangunna dina kiamat, ngaleungitkeun dunya sarta ngadegkeun aherat anu agung ngagentosna; anu bakal ngabuktikeun yén sadaya perkara sawaréh sareng sakabéhna, ti zarah dugi ka béntang, aya dina Panangan sareng Pangaturan hiji Zat; sarta anu bakal némbongkeun murka Alloh sareng ambek Gusti Rabb kana kajahatan umat manusa anu ngajantenkeun jagat raya, bumi, langit, sareng unsur-unsur ambek, pikeun hasil diciptakeunna jagat raya, diulangna sawatara kalimah anu sakakuat rébuan hasil sareng sawatara ayat anu janten hasil tina dalil-dalil anu henteu kaétang téh sanés kakurangan, nanging hiji i'jaz anu kacida kuatna, hiji balaghah anu kacida luhurna, sarta kakuatan sareng kajelasan ungkara anu kacida cocogna sareng kaayaan. Upamana, ungkara ﺑِﺴْﻢِ ﺍﻟﻠّٰﻪِ ﺍﻟﺮَّﺣْﻤٰﻦِ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢِٔ anu diulang saratus opat belas kali sanaos hiji ayat, sakumaha parantos dipedar dina Lem'a Kaopat Belas Risale-i Nur, téh hiji hakékat anu ngahubungkeun arsy sareng bumi, nyaangan jagat raya, sarta diperyogikeun ku sadayana dina unggal menit, nepi ka sanaos diulang jutaan kali ogé masih diperyogikeun. Éta henteu ngan diperyogikeun unggal dinten kawas roti, nanging kawas hawa sareng cahya, diperyogikeun tur dipikahayang dina unggal menit. Ogé, upamana, dina Surah ﻃٰﺴٓﻢٓ, ayat ﺍِﻥَّ ﺭَﺑَّﻚَ ﻟَﻬُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰِﻳﺰُ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢُ ieu diulang dalapan kali. Ku malikan deui ayat anu sakakuat rébuan hakékat éta pikeun hasil diciptakeunna jagat raya sarta kalayan nami rububiyah umum, pikeun ngajarkeun yén kamulyaan Gusti Rabb merlukeun azab kaum-kaum anu zalim sarta sipat Rahîm Alloh ogé merlukeun salametna para nabi anu dicaritakeun dina surah éta, sanaos diulang rébuan kali ogé masih diperyogikeun tur dipikahayang. Éta hiji balaghah luhur anu pinuh ku i'jaz tur ringkes. Ogé, upamana, ayat ﻓَﺒِﺎَﻯِّ اٰلَاءِ ﺭَﺑِّﻜُﻤَﺎ ﺗُﻜَﺬِّﺑَﺎﻥِ anu diulang dina Surah Ar-Rahman sareng ayat ﻭَﻳْﻞٌ ﻳَﻮْﻣَﺌِﺬٍ ﻟِﻠْﻤُﻜَﺬِّﺑِﻴﻦَ dina Surah Al-Mursalat, dua ayat ieu kalayan ngancam nyerukeun ka abad-abad, bumi, sareng langit ngeunaan kufur, henteu sukur, sareng kajahatan jin sareng umat manusa, sarta ngalanggarna hak sakumna mahluk, anu ngajantenkeun jagat raya ambek, bumi sareng langit murka, ngaruksak hasil-hasil diciptakeunna alam, sarta ngabales megahna karajaan Alloh ku mungkir sareng nganggap énténg. Dina pangajaran umum anu patali sareng rébuan hakékat sareng sakakuat rébuan pasualan sapertos kitu, sanaos diulang rébuan kali ogé masih diperyogikeun. Éta hiji i'jaz anu agung tur hiji balaghah ringkes anu éndah. Ogé, upamana, dina munajat Nabi anu dingaranan Cevşenü'l-Kebir, anu janten hiji rupa munajat Al-Qur'an anu sajati tur lengkep sarta hiji rupa sari anu kaluar tina Al-Qur'an, saratus kali ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ ﻳَﺎ لَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍَﻧْﺖَ الْاَمَانُ الْاَمَانُ ﺧَﻠِّﺼْﻨَﺎ ﻭَﺍَﺟِﺮْﻧَﺎ ﻭَﻧَﺠِّﻨَﺎ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻨَّﺎﺭِ kalimahna diulang, tina jihat di jerona aya hakékat anu panggedéna di jagat raya sapertos tauhid; tina tilu pancén agung mahluk kana rububiyah, aya pancén anu pangpentingna sapertos tasbih sareng taqdis; aya pasualan umat manusa anu pangpikasieuneunana sapertos salamet tina sangsara anu langgeng salawasna; sarta aya hasil ubudiyah sareng henteu mampuhna manusa anu pangdiperyogikeunana, sanaos diulang rébuan kali ogé masih saeutik. Tah, diulang-ulangna Al-Qur'an {(): Sapertos perkara-perkara anu diulangna disunnahkeun dina sawatara ibadah, sapertos tasbih solat.} ningal kana dasar-dasar anu kuat sapertos ieu. Malah sakapeung dina hiji kaca, tina jihat sarat kaayaanana, kabutuhan ngajantenkeun ngartos, sarta balaghah katerangan, éta ngungkabkeun hakékat tauhid dua puluh kali sacara écés atanapi aya dina harti anu dikandungna. Éta masihan kakuatan, sumanget, sareng kamanisan, sanés kabosenan. Dina Risale-i Nur, parantos dipedar kalayan bukti sabaraha pas, merenah, sareng ditampina diulang-ulangna Al-Qur'an tina jihat balaghah. Rusiah hikmah yén surah-surah Makkiyah sareng surah-surah Madaniyah Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mukjizat béda hiji sareng nu sanés dina balaghah, i'jaz, sarta jihat rinci sareng ringkes nyaéta kieu: Di Makkah, anu ditujukeun dawuhan sarta anu ngalawan dina barisan kahiji téh musyrik Quraisy sareng jalma-jalma anu henteu maos atanapi nyerat. Ku sabab diperyogikeun gaya luhur anu kuat dina balaghah, ringkesan anu pondok, ngayakinkeun tur masihan kapercayaan, sarta malikan deui pikeun ngukuhkeun, seuseueurna surah Makkiyah ngungkabkeun sareng malikan deui rukun iman sarta darajat-darajat tauhid kalayan ringkes anu kacida kuatna, luhur, sareng pinuh ku i'jaz. Éta ngabuktikeun awal sareng tempat mulih, Alloh sareng aherat, kalayan sakitu kuatna, sanés ngan dina hiji kaca, hiji ayat, hiji kalimah, atanapi hiji kecap, nanging sakapeung dina hiji aksara, sarta dina susunan sapertos ngapayunkeun-ngatukangkeun, ngajantenkeun tangtu-henteu tangtu, sarta miceun-nyebatkeun, nepi ka para imam jenius élmu balaghah nyanghareupanana kalayan kagum. Risale-i Nur, hususna Kalimah Kadua Puluh Lima sareng tambihan-tambihanana anu sacara ringkes ngabuktikeun opat puluh jihat i'jaz Al-Qur'an, sarta tafsir İşaratü'l-İ'caz tina Risale-i Nur basa Arab anu nerangkeun sareng ngabuktikeun jihat i'jaz dina susunan ku cara anu luar biasa, parantos némbongkeun dina prakna yén dina surah sareng ayat Makkiyah aya gaya balaghah anu pangluhurna sarta i'jaz ringkes anu pangluhurna. Sedengkeun anu ditujukeun dawuhan sarta anu ngalawan surah sareng ayat Madinah dina barisan kahiji téh ahli kitab sapertos Yahudi sareng Nasrani anu ngabenerkeun Alloh. Ku sabab sarat balaghah sareng pituduh, sarta kedah cocog sareng kontéks sareng kaayaan, diperyogikeun katerangan ka ahli kitab ku gaya basajan, écés, tur rinci, ngeunaan perkara-perkara sawaréh anu janten asal sareng sabab syariat, hukum, rincian, sarta hukum-hukum umum anu janten tempat pasulayan, sanés ngeunaan dasar-dasar luhur agama sareng rukun iman. Ku éta, dina surah sareng ayat éta, seuseueurna katerangan anu rinci, écés, sarta ku gaya basajan di jerona, ku cara nerangkeun anu henteu aya tandinganana anu husus pikeun Al-Qur'an, sakaligus dina kajadian rincian sawaréh éta, disebatkeun hiji ringkesan hasil anu luhur tur kuat, hiji panutup, hiji bukti, sarta hiji kalimah tauhid, asma, sareng aherat anu ngajantenkeun kajadian syariat anu sawaréh éta ngawengku sadayana sarta ngajamin diturutna ku iman ka Alloh. Éta nyaangan éta bagéan, ngajantenkeun luhur, sarta ngawengku sadayana. Risale-i Nur, ku nerangkeun sapuluh tina seueur pangajaran anu lemes sareng kaunggulan éta ringkesan hasil sareng panutup dina Nur Kadua Sorot Cahya Kadua Kalimah Kadua Puluh Lima, parantos ngabuktikeun malah ka jalma-jalma anu keukeuh yén dina ringkesan-ringkesan éta aya hiji mukjizat agung. Éta némbongkeun sabaraha luhur balaghah, kaunggulan, kakuatan ungkara, sareng pangajaran anu lemes dina ringkesan hasil sareng panutup anu ngungkabkeun tauhid atanapi aherat, sapertos ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﻋَﻠٰﻰ ﻛُﻞِّ ﺷَﻲْﺀٍ ﻗَﺪِﻳﺮٌ ٭ ﺍِﻥَّ ﺍﻟﻠّٰﻪَ ﺑِﻜُﻞِّ ﺷَﻲْﺀٍ ﻋَﻠِﻴﻢٌ ٭ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰِﻳﺰُ ﺍﻟﺮَّﺣِﻴﻢُ ٭ ﻭَﻫُﻮَ ﺍﻟْﻌَﺰِﻳﺰُ ﺍﻟْﺤَﻜِﻴﻢُ, anu sering sumping dina tungtung ayat-ayat. Leres, dina nerangkeun rincian syariat sareng hukum-hukum masarakat éta, Al-Qur'an sakaligus ngangkat pandangan anu ditujukeun kana titik-titik anu pangluhurna sarta ngawengku sadayana, ngarobah gaya basajan kana gaya luhur, sarta tina pangajaran syariat kana pangajaran tauhid. Ku némbongkeun yén Al-Qur'an boh kitab syariat, hukum, sareng hikmah, boh kitab akidah, iman, zikir, pikir, doa, sareng pangajak, sarta ku ngajarkeun seueur maksud pituduh sareng Al-Qur'an dina unggal bagéan, éta némbongkeun kakuatan ungkara anu béda ti gaya balaghah ayat Makkiyah, anu mancorong tur pinuh ku mukjizat. Sakapeung dina dua kecap, upamana dina ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ sareng ﺭَﺑُّﻚَ, ku ungkara ﺭَﺑُّﻚَ éta ngawartoskeun ahadiyah sarta ku ﺭَﺏُّ ﺍﻟْﻌَﺎﻟَﻤِﻴﻦَ ngawartoskeun wahidiyah. Éta ngungkabkeun wahidiyah dina ahadiyah. Malah dina hiji kalimah, sakumaha ningali sareng nempatkeun hiji zarah dina manik panon, éta ogé nempatkeun panonpoé dina manik panon langit ku ayat anu sami sarta ku palu anu sami, tur ngajantenkeun hiji panon pikeun langit. Upamana, saatos ayat ﺧَﻠَﻖَ ﺍﻟﺴَّﻤٰﻮَﺍﺕِ وَالْاَرْضَ, saparantos ayat ﻳُﻮﻟِﺞُ ﺍﻟَّﻴْﻞَ ﻓِﻰ ﺍﻟﻨَّﻬَﺎﺭِ ﻭَﻳُﻮﻟِﺞُ ﺍﻟﻨَّﻬَﺎﺭَ ﻓِﻰ ﺍﻟَّﻴْﻞِ, éta ngadawuh ﻭَﻫُﻮَ ﻋَﻠِﻴﻢٌ ﺑِﺬَﺍﺕِ ﺍﻟﺼُّﺪُﻭﺭِ. “Dina megahna diciptakeunna bumi sareng langit, Mantenna ogé Terang sareng Ngatur lintasan-lintasan haté.” Ku jihat katerangan ku cara sapertos kitu, paguneman anu basajan tur sawaréh éta, anu merhatikeun darajat ummi sareng pamahaman awam, ku cara éta robah janten paguneman anu luhur, matak kataji, umum, sarta masihan pituduh. Patarosan Anu Penting: Sakapeung, ku sabab hiji hakékat henteu katingal ku pandangan anu deet, sarta dina sawatara bagéan hubungan antara hiji kajadian sawaréh tur biasa sareng nerangkeun hiji ringkesan hasil tauhid anu luhur atanapi hiji dasar umum henteu dipikanyaho, disangka aya hiji kakurangan. Upamana, dina “Kangjeng Nabi Yusuf alayhis salam nyandak sadérékna ku hiji siasat”, disebatkeun hiji dasar anu kacida luhurna ku ﻭَﻓَﻮْﻕَ ﻛُﻞِّ ﺫِﻯ ﻋِﻠْﻢٍ ﻋَﻠِﻴﻢٌ; hubunganana tina jihat balaghah henteu katingal. Naon rusiah sareng hikmahna? Waleran: Dina seuseueurna surah panjang sareng sedeng, anu masing-masing hiji Al-Qur'an alit, sareng dina seueur kaca sareng bagéan, henteu ngan dua atanapi tilu maksud; malah hakékat Al-Qur'an ngandung seueur kitab sareng pangajaran anu béda-béda, boh kitab zikir, iman, sareng pikir, boh kitab syariat, hikmah, sareng pituduh. Tina jihat ngungkabkeun rububiyah Alloh anu ngalingkup unggal perkara sareng tajalli-Na anu megah, Al-Qur'an anu janten hiji rupa bacaan kitab agung jagat raya, tangtos dina unggal bagéan, malah sakapeung dina hiji kaca, nuturkeun seueur maksud sarta masihan pangajaran makrifat ka Alloh, darajat tauhid, sareng hakékat iman. Ku éta, dina bagéan anu sanés, upamana, éta muka pangajaran anu sanés ku hubungan anu katingalina lemah, sarta seueur hubungan anu kacida kuatna ngahijikeun diri kana hubungan anu lemah éta. Éta janten kacida cocogna sareng éta bagéan, tur darajat balaghahna naék. Patarosan Kadua: Naon hikmahna ngabuktikeun sarta némbongkeun aherat, tauhid, sareng ganjaran tur hukuman manusa rébuan kali dina Al-Qur'an sacara écés, aya dina harti anu dikandungna, sareng isyarat, sarta ngajarkeunana dina unggal surah, unggal kaca, sareng unggal bagéan? Waleran: Dina lingkup mumkin, dina parobahan anu patali sareng lalakon jagat raya, sarta ngeunaan pancén umat manusa anu nyangking amanah agung sareng khalifah di bumi, anu janten dasar sangsara sareng kabagjaan anu langgeng salawasna, pikeun ngajarkeun anu paling agung tina pasualan-pasualan anu pangpentingna, panggedéna, sareng pangpikasieuneunana, pikeun ngaleungitkeun karaguan anu henteu kaétang sarta ngarecah panolakan sareng keukeuh anu kacida kuatna, tangtos Al-Qur'an, pikeun ngajantenkeun ngabenerkeun parobahan-parobahan anu pikasieuneun éta sarta pasrah kana pasualan-pasualan anu sagede agungna éta parobahan sarta anu pangdiperyogikeunana sareng pangpentingna pikeun manusa, sanaos ngajantenkeun ningali éta sanés rébuan, nanging jutaan kali, ogé henteu boros. Éta bahasan-bahasan dibaca dina Al-Qur'an ku diulang jutaan kali, henteu ngabosenkeun, sarta kabutuhanana henteu pegat. Upamana ﺍِﻥَّ ﺍﻟَّﺬِﻳﻦَ ﺍٰﻣَﻨُﻮﺍ ﻭَﻋَﻤِﻠُﻮﺍ ﺍﻟﺼَّﺎﻟِﺤَﺎﺕِ ﻟَﻬُﻢْ ﺟَﻨَّﺎﺕٌ ﺗَﺠْﺮِﻯ ﻣِﻦْ ﺗَﺤْﺘِﻬَﺎ الْاَنْهَارُ ﺧَﺎﻟِﺪِﻳﻦَ ﻓِﻴﻬَﺎ ﺍَﺑَﺪًﺍ Hakékat wartos gumbira kabagjaan langgeng anu ditémbongkeun ku ayat éta, ku sabab nyalametkeun manusa anu henteu aya daya, dunyana, sareng sadaya anu dipikacintana tina musnah salawasna ku hakékat maot anu némbongkeun diri ka anjeunna dina unggal menit, sarta masihan hiji karajaan anu langgeng salawasna, sanaos diulang milyaran kali sarta dipasihan pentingna sagede jagat raya, ogé henteu boros sarta henteu ngirangan ajénna. Tah Al-Qur'an Nu Dawuhanana Mangrupa Mukjizat, anu ngajarkeun pasualan-pasualan anu henteu kaétang ajénna sapertos ieu sarta usaha ngayakinkeun, ngajantenkeun percaya, sareng ngabuktikeun dina ngadegkeun parobahan-parobahan anu pikasieuneun anu ngarobah jagat raya kawas hiji imah sarta ngaruksak wangunna, tangtos ku narik perhatian rébuan kali kana pasualan-pasualan éta sacara écés, aya dina harti anu dikandungna, sareng isyarat, henteu boros; malah éta nyegerkeun deui paparin kasaéanana anu ibarat kabutuhan anu mutlak diperyogikeun, sapertos roti, ubar, hawa, sareng cahya. Ogé, upamana, hikmah Al-Qur'an nyebatkeun ayat-ayat ancaman sapertos ﺍِﻥَّ ﺍﻟْﻜَﺎﻓِﺮِﻳﻦَ ﻓِﻰ ﻧَﺎﺭِ ﺟَﻬَﻨَّﻢَ sareng ﺍَﻟﻈَّﺎﻟِﻤِﻴﻦَ ﻟَﻬُﻢْ ﻋَﺬَﺍﺑٌﺎَ ﻟِﻴﻢٌ kalayan kacida kuatna, pinuh ku murka, kuat, sarta diulang-ulang, nyaéta, sakumaha parantos dibuktikeun kalayan pasti dina Risale-i Nur, kufurna manusa téh hiji ngalanggar hak jagat raya sareng seuseueurna mahluk anu sakitu gedéna, nepi ka ngajantenkeun langit sareng bumi ambek, sarta unsur-unsur murka tur nampiling jalma-jalma zalim éta ku caah gedé. Sareng ku katerangan écés ayat ﺍِﺫَﺍ ﺍُﻟْﻘُﻮﺍ ﻓِﻴﻬَﺎ ﺳَﻤِﻌُﻮﺍ ﻟَﻬَﺎ ﺷَﻬِﻴﻘًﺎ ﻭَ ﻫِﻰَ ﺗَﻔُﻮﺭُ ﺗَﻜَﺎﺩُ ﺗَﻤَﻴَّﺰُ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﻐَﻴْﻆِ, naraka kacida ambekna ka jalma-jalma zalim anu mungkir éta, nepi ka ampir beulah ku murkana. Tah ngalawan kajahatan umum sareng ngalanggar anu henteu aya watesna sapertos kitu, dina nyanghareupan agungna kajahatanana anu zalim sarta pikasieuneunana ngalanggar anu kufur, sanés tina jihat leutik sareng henteu pentingna manusa, Gusti Sultan Alam, ku hikmah némbongkeun pentingna hak-hak rahayat-Na sarta goréngna anu henteu aya tungtungna dina kufur sareng kajahatan jalma-jalma mungkir éta, sanaos malikan deui kajahatan sareng hukumanana dina dawuhan-Na kalayan kacida murka sareng kuatna, sanés sarébu kali, nanging jutaan sareng milyaran kali, ogé sanés boros sareng sanés kakurangan. Ti sarébu taun, ratusan juta manusa macana unggal dinten kalayan sono sareng kabutuhan anu sampurna, tanpa bosen. Leres, unggal dinten, unggal waktu, pikeun unggal jalmi, hiji alam ngaliwat sarta lawang hiji alam seger muka pikeun anjeunna. Pikeun nyaangan masing-masing alamna anu samentara éta, kalayan kabutuhan sareng sono anjeunna malikan deui kalimah ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ rébuan kali, sarta ngajantenkeun hiji ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ salaku lampu pikeun masing-masing tabir sareng alam anu robah éta. Kitu ogé, pikeun henteu ngajantenkeun poék éta tabir-tabir anu seueur tur samentara sareng jagat raya anu ngumbara tur dianyarkeun, henteu ngajantenkeun goréng gambar-gambarna anu ngeunteung dina eunteung hirupna, sarta henteu malikkeun kaayaan tamu anu tiasa nyaksian pikeun anjeunna janten ngalawan anjeunna, ku hikmah nginget hukuman kajahatan-kajahatan éta sarta ancaman Gusti Sultan Azali anu kuat tur ngarecah keukeuh ku maca Al-Qur'an unggal waktu, sarta usaha salamet tina kalakuan nafsu anu ngalangkungan wates, Al-Qur'an malikan deui kalayan pinuh ku mukjizat. Éta némbongkeun yén malah sétan ogé nyingkahan anggapan yén ancaman-ancaman Al-Qur'an anu sakitu kuat, teges pisan, sareng diulangna éta henteu ngagaduhan hakékat, sarta yén azab naraka pikeun jalma mungkir anu henteu ngadangukeun éta téh kaadilan éta sorangan. Ogé, upamana, dina sering diulangna carita Kangjeng Nabi Musa alayhis salam, anu seueur hikmah sareng mangpaatna kawas iteuk Musa, sareng carita para nabi anu sanés, éta masihan kanabian sakumna nabi salaku bukti kabeneran karosulan Kangjeng Nabi Ahmad, ku hikmah yén anu henteu tiasa mungkir sadayana, henteu tiasa mungkir karosulan jalmi ieu tina jihat hakékat. Sarta ku sabab sadayana henteu tiasa sareng henteu hasil maca sakumna Al-Qur'an unggal waktu, pikeun ngajantenkeun unggal surah panjang sareng sedeng ibarat hiji Al-Qur'an alit, diulangna carita-carita éta kawas rukun iman anu penting téh sanés boros, nanging hiji balaghah anu pinuh ku mukjizat, sarta ngajarkeun yén kajadian Muhammad téh kajadian anu panggedéna pikeun sakumna putra-putra Adam sareng pasualan anu pangagungna di jagat raya. Leres, parantos dibuktikeun kalayan pasti dina Risale-i Nur ku seueur bukti sareng tanda yén dipaparin kalungguhan anu panggedéna ka jalmi Ahmad dina Al-Qur'an, sarta disajajarkeun sareng rukun ٔلَا ﺍِﻟٰﻪَ اِلَّا ﺍﻟﻠّٰﻪُٔ ku ngandung opat rukun iman, ٔﻣُﺤَﻤَّﺪٌ ﺭَﺳُﻮﻝُ ﺍﻟﻠّٰﻪِٔ sareng karosulan Muhammad téh hakékat anu panggedéna di jagat raya; yén jalmi Ahmad téh anu pangmulya ti sakumna mahluk; sarta yén kapribadian maknawina anu ngawengku sadayana, anu disebut hakékat Muhammad, sareng kalungguhanana anu suci téh hiji panonpoé anu pangmancorongna dina dua alam, sarta anjeunna pantes pikeun éta kalungguhan anu luar biasa. Hiji tina sarébu buktina nyaéta kieu: Ku dasar ﺍَﻟﺴَّﺒَﺐُ ﻛَﺎﻟْﻔَﺎﻋِﻞِ, sarua sareng sadaya kahadéan anu dilakukeun ku sakumna umatna dina sadaya waktu asup kana buku kahadéanana; sarta ku cahya anu dibawana, anjeunna nyaangan hakékat-hakékat sakumna jagat raya, ngajantenkeun anu ngagaduhan hutang budi sanés ngan jin, manusa, malaikat, sareng mahluk hirup, nanging jagat raya, langit, sareng bumi. Ku kasaksian yén doa tutuwuhan ku basa kamampuhan sarta doa sasatoan ku basa kabutuhan fitri ditampi dina prakna payuneun panon urang, jutaan, panginten milyaran jalma soléh tina umatna, anu doa fitrina anu henteu tiasa ditolak ditampi, unggal dinten ngadoakeun rohmat pikeun jalmi éta ku nami solawat sareng salam, sarta pangheulana ngahadiahkeun hasil maknawina ka anjeunna. Sarta tina unggal aksara tina tilu ratus rébu aksara Al-Qur'an anu dibaca ku sakumna umat, ngahasilkeun sapuluh pahala dugi ka saratus, dugi ka sarébu kahadéan sareng buah; ku éta ngan tina jihat maca Al-Qur'an, cahya anu henteu aya watesna asup kana buku amalna. Tina jihat ieu, Gusti 'Allâmul Ghuyûb parantos uninga sareng ningali yén hakékat Muhammad, anu janten kapribadian maknawi jalmi éta, bakal ibarat tangkal Tuba sawarga dina mangsa nu bakal datang. Luyu sareng éta kalungguhan, Mantenna Maparin pentingna anu sakitu gedéna dina Al-Qur'an-Na, sarta dina dawuhan-Na némbongkeun ngahontal syafaatna ku nuturkeun anjeunna sareng sunnahna minangka pasualan manusa anu pangpentingna. Sarta sakapeung Mantenna Nengetan kapribadian manusa sarta kaayaan manusa anjeunna dina awal, anu janten hiji siki éta tangkal Tuba anu megah. Tah ku sabab hakékat-hakékat Al-Qur'an anu diulang téh sakitu ajénna, fitrah anu séhat nyaksian yén dina diulangna aya hiji mukjizat maknawi anu kuat tur jembar. Iwal upami kaserang panyakit haté sareng panyakit nurani ku wabah materialisme, anjeunna asup kana aturan ﻗَﺪْ ﻳُﻨْﻜِﺮُ ﺍﻟْﻤَﺮْﺀُ ﺿَﻮْﺀَ ﺍﻟﺸَّﻤْﺲِ ﻣِﻦْ ﺭَﻣَﺪٍ ٭ ﻭَ ﻳُﻨْﻜِﺮُ ﺍﻟْﻔَﻢُ ﻃَﻌْﻢَ ﺍﻟْﻤَﺎﺀِ ﻣِﻦْ ﺳَﻘَﻢٍ.
DUA CATETAN HANDAP MINANGKA PANUTUP PASUALAN KASAPULUH IEU
Kahiji: Dua belas taun kapengker abdi ngadangu yén hiji zindiq anu kacida pikasieuneun sarta keukeuhna parantos ngamimitian maksud jahatna ngalawan Al-Qur'an ku tarjamahna, sarta nyarios: “Al-Qur'an kedah ditarjamahkeun supados katémbong naon ajénna.” Hartina, anjeunna nyusun rencana anu pikasieuneun supados sadayana ningali diulang-ulangna anu henteu diperyogikeun sarta tarjamahna dibaca ngagentos éta. Nanging, bukti-bukti Risale-i Nur anu henteu tiasa diruntuhkeun parantos ngabuktikeun kalayan pasti yén tarjamah Al-Qur'an anu sajati henteu mungkin, sarta basa sanés henteu tiasa ngajaga kaunggulan sareng pangajaran anu lemes Al-Qur'an ngagentos basa Arab anu janten basa nahwu. Tarjamah manusa anu biasa sareng sawaréh henteu tiasa ngagentos ungkara-ungkara Al-Qur'an anu pinuh ku mukjizat sareng ngawengku sadayana, anu unggal aksarana masihan sapuluh dugi ka sarébu pahala; tarjamah henteu dibaca di masjid ngagentos éta. Ku sumebarna ka sadaya tempat, Risale-i Nur ngajantenkeun rencana anu pikasieuneun éta gagal. Nanging, ku hikmah jalma-jalma munafik anu diajar ti zindiq éta masih usaha pikeun sétan pikeun mareuman panonpoé Al-Qur'an ku niup, kalayan bodo sareng gélo kawas barudak bodo, abdi nganggap yén Pasualan Kasapuluh ieu dijantenkeun diserat ku abdi dina kaayaan kacida diwatesan, nyusahkeun, sareng sesahna. Ku sabab henteu tiasa patepung sareng anu sanés, abdi henteu tiasa uninga kaayaan anu sajati. Catetan Handap Kadua: Saparantos abdi sadaya dileupaskeun tina Panjara Denizli, abdi cicing di tingkat luhur Şehir Oteli anu sohor. Di payuneun abdi, dina kebon-kebon anu éndah, seueur tangkal poplar, masing-masing kawas hiji bunderan zikir, ku kahiliwir hawa, boh tangkalna, dahan-dahanna, sareng daun-daunna, nari ku gerakan anu kataji tur matak kataji kalayan kacida lemes sareng amisna. Éta nyabak haté abdi anu sedih sareng nalangsa ku papisah sareng sadérék-sadérék sarta cicing nyalira. Sakaligus usum gugur sareng usum tiris kaémut, sarta hiji lalawora ngaliput abdi. Abdi kacida welasna ka tangkal poplar anu lemes sareng mahluk hirup anu némbongkeun diri kalayan bungah anu sampurna éta, nepi ka panon abdi pinuh ku cipanon. Ku ngélingkeun sareng ngajantenkeun karasa henteu aya sareng papisah di handapeun tabir jagat raya anu dipapaésan, kasedih tina papisah sareng sirna anu minuhan jagat raya ngumpul dina diri abdi. Sakaligus, cahya anu dibawa ku hakékat Muhammad ﷺ sumping pikeun ngabantosan. Éta ngarobah kasedih sareng kanalangsaan anu henteu kaétang janten kabungah. Malah pikeun bantosan sareng panglipur tina cahya éta, anu tina jutaan limpahanana ngeunaan abdi sapertos pikeun sadayana sareng unggal ahli iman, ngan nyabak kaayaan éta dina waktu éta, abdi janten ngahutang budi salawasna ka jalmi Muhammad ﷺ. Kieu: Pandangan lalawora éta némbongkeun yén mahluk-mahluk lemes anu diberkahan éta tanpa pancén sareng hasil, muncul dina hiji usum, sarta gerakanana sanés tina kabungah, nanging siga ngageter ku henteu aya sareng papisah, tur murag kana kosong. Ku éta, sapertos dina sadayana, éta nyabak urat-urat abdi anu janten dasar mikacinta langgeng, mikacinta kaéndahan, mikacinta aya, welas ka sasama golongan, sareng hubungan kahirupan, nepi ka nalika éta ngarobah dunya janten naraka batin sarta akal janten alat nyiksa, cahya anu dibawa ku Kangjeng Nabi Muhammad ﷺ salaku hadiah pikeun manusa muka tabir. Éta némbongkeun yén ngagentos dipaéhan, henteu aya, kosong, tanpa pancén, sia-sia, papisah, sareng fana, masing-masing tangkal poplar éta ngagaduhan hikmah sareng harti sakabéh jumlah daunna, sarta hasil sareng pancén anu dibagi kana tilu golongan sakumaha dibuktikeun dina Risale-i Nur: Golongan kahiji hasilna: Ningal kana Asma-Asma Gusti Nu Ngadamel Dzul-Jalâl. Upamana, sakumaha upami saurang ahli ngadamel hiji mesin luar biasa, sadaya anu ngahargaanana muji anjeunna ku nyarios “Mâsyâalloh, Bârakalloh”, kitu ogé mesin éta, ku némbongkeun hasil-hasil anu dipiharep tina éta kalayan lengkep, ku basa kaayaanana masihan ucapan wilujeng sareng muji ahli anu ngadamelna. Unggal mahluk hirup sareng unggal perkara téh mesin sapertos kitu, muji ahli anu ngadamelna kalayan ucapan wilujeng. Sedengkeun golongan kadua hikmahna: Ningal kana pandangan mahluk hirup sareng mahluk sadar. Pikeun aranjeunna janten tempat maca anu pikaresepeun, masing-masing hiji kitab makrifat. Éta ngantepkeun harti-hartina dina pikiran mahluk sadar sarta gambar-gambarna dina daya émutna, dina lambaran-lambaran misal, sareng dina buku-buku alam gaib, dina lingkup aya; teras ngantunkeun alam anu katingal sarta undur ka alam gaib. Hartina, éta ngantepkeun hiji ayana anu lahiriah, tur ngahontal seueur ayana anu maknawi, gaib, sareng élmiah. Leres, ku sabab Alloh aya sareng Élmu-Na ngalingkup sadayana, tangtos henteu aya, dipaéhan, kosong, musnah, sareng fana, tina jihat hakékat, henteu aya dina dunya ahli iman. Sedengkeun dunya jalma-jalma kafir anu mungkir pinuh ku henteu aya, papisah, kosong, sareng fana. Tah paribasa anu sumebar dina létah sadayana ieu ngajarkeun hakékat ieu sarta nyarios: “Pikeun saha anu Alloh aya, sadaya perkara aya pikeun anjeunna; sarta pikeun saha anu Alloh henteu aya, sadaya perkara henteu aya pikeun anjeunna, kosong.” Cindekna, sakumaha iman nyalametkeun manusa tina musnah salawasna nalika maot, kitu ogé nyalametkeun dunya pribadi unggal jalmi tina musnah sareng poék kosong. Sedengkeun kufur, hususna upami kufur mutlak, éta maéhan boh jalma éta, boh dunya pribadina ku maot, sarta ngalungkeun kana poék naraka batin. Éta ngarobah nikmat-nikmat hirupna janten racun anu pait. Mugia ngagerentes ceuli jalma-jalma anu langkung milih kahirupan dunya tibatan aheratna. Mangga sumping, boh milarian hiji ubar pikeun ieu, boh lebet kana iman. Mugia aranjeunna salamet tina karugian anu pikasieuneun ieu. ﺳُﺒْﺤَﺎﻧَﻚَ لَاعِلْمَ ﻟَﻨَﺎ اِلَّامَاعَلَّمْتَنَا ﺍِﻧَّﻚَ ﺍَﻧْﺘَﺎ ﻟْﻌَﻠِﻴﻢُ ﺍﻟْﺤَﻜِﻴﻢُ
Sadérék aranjeun anu kacida peryogina kana doa aranjeun sareng kacida sono ka aranjeun
Bedîüzzaman Said Nursî